Οχι στο ψευτοδίλημμα «συμβιβασμός, συνεκμετάλλευση ή πόλεμος» με την Τουρκία

Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή αναπτύσσονται με ταχύτητα, ιμπεριαλιστικές συνεργασίες και ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και αγωγών προκαλούν σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς.

Στην περιοχή διασταυρώνονται ισχυρά συμφέροντα. Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία, στο Ιράκ, στην Ελλάδα, στην Τουρκία, σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο, που περιλαμβάνει τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο, τα Βαλκάνια, παρεμβαίνουν στον πόλεμο στην Υεμένη. Αμερικανικά ενεργειακά μονοπώλια (π.χ. «ExxonMobil») δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ, στα ελληνικά ενεργειακά οικόπεδα στην Κρήτη. Το ΝΑΤΟ διατηρεί ισχυρές δυνάμεις και η ΕΕ κινείται στοχευμένα, αξιοποιεί τους δικούς της πολιτικο-στρατιωτικούς μηχανισμούς.
Η Ρωσία έχει σταθεροποιήσει την παρουσία της, διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στη Συρία και πολεμικά πλοία περιπολούν στην περιοχή. Κινεζικά μονοπώλια προωθούν τα δικά τους συμφέροντα π.χ. στο λιμάνι του Πειραιά, στην Τουρκία, στα Βαλκάνια κ.α.
Η Κίνα συγκεντρώνει την προσοχή της στον νέο Δρόμο του Μεταξιού. Η Βρετανία διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και η «Shell» εκμεταλλεύεται μέρος της κυπριακής ΑΟΖ.
Η Γαλλία αναβαθμίζει την παρουσία της, η «Total» εκμεταλλεύεται ενεργειακά οικόπεδα, όπως και η ιταλική «Eni». Ολοι μαζί παρεμβαίνουν στις εξελίξεις στη Λιβύη όπου μαίνεται ο πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Σάρατζ και του στρατηγού Χάφταρ που ελέγχει ήδη το 95% του εδάφους της χώρας.
Στο «κουβάρι» αυτό εμπλέκονται η Ελλάδα, η Τουρκία, η Κύπρος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Εμιράτα κ.ά. Η αστική ανάλυση προσπαθεί να προσπεράσει αυτήν την οδυνηρή πραγματικότητα, που σημαδεύει το καπιταλιστικό σύστημα και είναι κρίσιμο το μέτωπο της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης για την παρέμβαση των κομμουνιστών.

Ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων και η τουρκική επιθετικότητα

MotionTeam

Οι αστικές τάξεις προωθούν τους δικούς τους στόχους και αυτό υπηρετούν οι πολιτικές δυνάμεις που εκφράζουν τα συμφέροντά τους και στηρίζουν τις λυκοσυμμαχίες, όπως έχει δείξει η πορεία της διακυβέρνησης της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, μπορεί να φωτιστεί καλύτερα ο ανταγωνισμός της αστικής τάξης της Ελλάδας και της Τουρκίας, η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας και η εμπλοκή και των δύο κρατών - μελών του ΝΑΤΟ στους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Η τουρκική επιθετικότητα δεν εκδηλώθηκε τώρα, έχει μακρά ιστορία και είναι αβάσιμες οι προσεγγίσεις που τη δικαιολογούν και παρουσιάζουν την τουρκική πλουτοκρατία ως «αδικημένη». Η καταδίκη του ταξικού χαρακτήρα των αστικών τάξεων και των σχεδίων τους επιβάλλεται να συνοδεύεται από ακριβή εκτίμηση της κατάστασης για το ποιες κινήσεις και πρακτικές κάθε φορά μπορούν να οδηγήσουν σε κλιμάκωση της κατάστασης, σε «θερμό επεισόδιο» ή ακόμα και σε πολεμική σύγκρουση, για να μπορεί το λαϊκό κίνημα να πάρει έγκαιρα τα μέτρα του, να είναι προετοιμασμένο.
Η εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974 και η διαιώνισή της για 45 χρόνια είναι καθοριστικό γεγονός και αποκαλύπτει το ρόλο του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και ισχυρών κρατών της ΕΕ. Το ίδιο ισχύει για τις τρεις τουρκικές εισβολές στη Συρία την περίοδο 2016 - 2019 και την κατάκτηση του 15% του εδάφους της, με τη συναίνεση των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ως συνέχεια του πολέμου που εξαπέλυσε ο αμερικανοΝΑΤΟικός ιμπεριαλισμός. Είναι σημαντικό στοιχείο η τουρκική αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λοζάνης που καθόρισε τα σύνορα στην περιοχή, οι διαρκείς παραβιάσεις στο Αιγαίο, οι υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, η κρίση των Ιμίων το 1996, η στρατηγική των «Γκρίζων Ζωνών», το «Casus Beli» («αιτία πολέμου») σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ν.μ., δικαίωμα που δίνει το Δίκαιο της Θάλασσας, ανεξάρτητα από το χρόνο άσκησής του, ζήτημα που αντιμετωπίζει με ευθύνη το ΚΚΕ.

Μέσα σ' αυτόν το δρόμο γεννήθηκε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που υπηρετεί το στόχο της παραπέρα γεωστρατηγικής αναβάθμισης των τουρκικών μονοπωλίων και του κράτους τους. Σ' αυτό το περιβάλλον, εκδηλώθηκαν οι νέες, πρόσφατες τουρκικές κινήσεις για τον αυθαίρετο καθορισμό της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο με επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ στις 13 Νοέμβρη και τη Συμφωνία ανάμεσα στην τουρκική κυβέρνηση και τη λεγόμενη κυβέρνηση Σάρατζ της Λιβύης για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.
Η Συμφωνία αυτή παραβιάζει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, φτάνει μέχρι το σημείο να «εξαφανίσει» από τον χάρτη την Κρήτη, την Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο, το Καστελόριζο και το δικαίωμα των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Το πρόβλημα που προκύπτει δεν είναι μόνο ο υπολογισμός της «επήρειας» π.χ. του Καστελόριζου, αλλά η αφαίρεση της κυριαρχίας ή η «διαγραφή» νησιών που είναι συστατικά μέρη της ενιαίας ελληνικής επικράτειας και έχουν δικαιώματα όπως η ηπειρωτική χώρα. Ζητήματα που εγείρονται από τη θέση ελληνικών νησιών σε σχέση με τις τουρκικές ακτές μπορούν να αντιμετωπιστούν με τον κανόνα της μέσης απόστασης.
Η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων υποστηρίζει πως «η συμφωνία ως παράνομη δεν παράγει αποτελέσματα», αλλά το θέμα είναι πιο περίπλοκο. Αυτό που μετράει στην πράξη είναι η πρακτική των τετελεσμένων, όπως έγινε στην κυπριακή ΑΟΖ. Αμφισβήτηση θαλάσσιων ζωνών, χρησιμοποίηση ερευνητικών σκαφών και στη συνέχεια αποστολή γεωτρύπανων. Αυτό ανέφερε πρόσφατα τόσο ο υπουργός Ενέργειας της γειτονικής χώρας, όπως και ο κ. Ερντογάν για την περιοχή του Καστελόριζου και νοτιοανατολικά της Κρήτης.
Ο λαός πρέπει να γνωρίζει την πραγματική κατάσταση και ο εφησυχασμός που καλλιεργείται από την κυβέρνηση της ΝΔ, στα χνάρια του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ξεφτίσει και βασίζεται στις ψεύτικες προσδοκίες περί φιλελληνικής παρέμβασης των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, επιχειρώντας να παραγράψει πως κάθε παρέμβαση αυτών των δυνάμεων καθοδηγείται από τα δικά τους συμφέροντα, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δώσει δίκαιη λύση. Οι ευρωατλαντικοί ιμπεριαλιστές υπολογίζουν καλά την Τουρκία και παρεμβαίνουν για την άμβλυνση των αντιθέσεων που έχουν εκδηλωθεί π.χ. με το ρωσικό πυραυλικό σύστημα «S-400». Επιδιώκουν να μείνει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ για να αξιοποιούν τη στρατιωτική της ισχύ, τη θέλουν σύμμαχο στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και δίνουν ανταλλάγματα για να την κερδίσουν.
Αμερικανικά, γερμανικά, άλλα ευρωπαϊκά, ακόμα και ελληνικά μονοπώλια προσβλέπουν στην αγορά της γειτονικής χώρας για την αύξηση των κερδών τους. Η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, που επιδεινώνει την κατάσταση των κατατρεγμένων θυμάτων των πολέμων και της δυστυχίας, χρησιμοποιείται κι αυτή στα ιμπεριαλιστικά «παζάρια».
Το ΝΑΤΟ φαίνεται να «νίπτει τας χείρας του» σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος, αλλά επί της ουσίας δικαιολογεί ή ακόμα και συνδράμει τις τουρκικές κινήσεις, τις θεωρεί αναγκαίες στο όνομα της προστασίας της εθνικής ασφάλειας. Οι δηλώσεις που κάνουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ για την τήρηση του Διεθνούς Δικαίου, είναι δηλώσεις ρουτίνας και όχι μόνο δεν αλλάζουν τη ροή των γεγονότων, αλλά αφομοιώνονται από τις εξελίξεις και οι κινήσεις τους συνιστούν παράγοντα τροφοδότησης της τουρκικής επιθετικότητας. Τις δηλώσεις αυτές χρησιμοποιούν οι ελληνικές κυβερνήσεις ως άλλοθι, για να συνεχίζουν τον εφησυχασμό. Ομως, τα ουσιαστικά συμπεράσματα εξάγονται μόλις σβήσουν τα φώτα, όπως έσβησαν μετά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 12 - 13 Δεκέμβρη και πρόβαλε η ωμή πραγματικότητα.
Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας, στο πλαίσιο της στρατηγικής σύμπλευσης της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετέχουν μαζί με τον Ερντογάν στα ΝΑΤΟικά όργανα και παίρνουν αποφάσεις κατά των λαών. Συναντιόνται μαζί του και ανακαλύπτουν, όπως λένε, νέες δυνατότητες, μιλούν για εκκίνηση των διμερών σχέσεων, καλλιεργούν ελπίδες για δρομολόγηση λύσεων, προσπαθώντας να κλείσουν τα μάτια των δύο λαών. Συναντούν τον Τραμπ ή Αμερικανούς επιτελείς και αναλαμβάνουν δεσμεύσεις. Δίνουν στις ΗΠΑ νέες στρατιωτικές βάσεις, μετατρέπουν την Ελλάδα σε ορμητήριο του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού, ρίχνουν τη χώρα στα δόντια του καρχαρία της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής, βάζουν τον λαό σε τεράστιους κινδύνους και μέσα σ' αυτήν τη διαδικασία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις οξύνονται σε ανώτερο επίπεδο.

«Δούρειος Ιππος» η συνεκμετάλλευση

Ο αμερικανοΝΑΤΟικός παράγοντας προωθεί τη συνταγή της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου και σ' αυτήν τη γραμμή έχουν προσχωρήσει στελέχη αστικών κομμάτων. Η επιδίωξη αυτή στηρίζεται σε συνδυασμένους στόχους. Στη διαφύλαξη της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, με στηρίγματα την Ελλάδα και την Τουρκία, σε συνεργασία με το Ισραήλ. Στην απρόσκοπτη εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών και τη χρησιμοποίηση αγωγών, για να κερδοφορούν τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια και να ενισχυθεί η διαδικασία μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο κ.ά.
Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου προϋποθέτει οδυνηρό, απαράδεκτο συμβιβασμό κάθε κυβέρνησης που θα αναλάβει την ευθύνη, εκχώρηση δικαιωμάτων στις θαλάσσιες ζώνες, στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, στις οποίες ασκούνται κυριαρχικά δικαιώματα κι αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί με το «καζάν - καζάν» (αμοιβαίο όφελος), που προβάλλει η τουρκική ηγεσία. Επί της ουσίας, η προσέγγιση αυτή αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός ενιαίου χώρου ανάπτυξης των δραστηριοτήτων των ενεργειακών εταιρειών για έρευνες και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και σε αυτό το έδαφος θα επιδιωχθούν νέες μοιρασιές, θα οξυνθούν αντιθέσεις και η κατάσταση θα περιπλακεί παραπέρα. Το δίλημμα «συμβιβασμός, συνεκμετάλλευση ή πόλεμος» δεν έχει βάση, είναι ψεύτικο.
Οι θέσεις που εκφράζει ο κ. Σημίτης είναι ταυτισμένες με απαράδεκτους συμβιβασμούς. Η Συμφωνία της Μαδρίτης το 1997, μεταξύ Σημίτη - Ντεμιρέλ αναφέρεται σε αναγνώριση «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο, με ΝΑΤΟική παρέμβαση. Τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στο Ελσίνκι το 1999 συνεχίζουν στο ίδιο πνεύμα. Μιλούν για «συνοριακές διαφορές» (πέραν αυτής της υφαλοκρηπίδας), ως συμβιβασμός που υπηρετούσε την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το 2004 και την επιτάχυνση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Οι θέσεις αυτές, που υπηρέτησαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πως δήθεν τα προβλήματα με την Τουρκία θα επιλυθούν μέσα από την ενταξιακή διαδικασία, ενίσχυσαν τις τουρκικές διεκδικήσεις. Η πρακτική που ακολουθήθηκε με την κρίση των Ιμίων δείχνει το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί ένα θερμό επεισόδιο, για να επιταχυνθεί η ιμπεριαλιστική διαμεσολάβηση.
Με βάση τη συνεκμετάλλευση ξεδιπλώνονται και άλλοι «προβληματισμοί». Οι προτάσεις για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προβάλλονται σαν «πανάκεια» και αποσιωπούνται πραγματικά στοιχεία. Η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Χάγης και η αναφορά στο «συνυποσχετικό» ως βάση για την εξεύρεση λύσης γεννά πολλά ερωτήματα. Τι θα περιέχει το «συνυποσχετικό», δηλαδή η συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών; Τώρα δεν είναι μόνο η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, είναι η ΑΟΖ, η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι οι τουρκικές θέσεις για τις «Γκρίζες Ζώνες» και τη διεκδίκηση νησιών και όλα αυτά μπορούν να μπουν στο τραπέζι.
Η πείρα των διαπραγματεύσεων Καραμανλή - Ντεμιρέλ τον Μάη του 1975 για την προσφυγή στη Χάγη είναι χρήσιμη. Ετοιμάστηκε «συνυποσχετικό», αλλά η ηγεσία της γειτονικής χώρας υπαναχώρησε και έθεσε από τότε το ζήτημα της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Η μονομερής προσφυγή της Ελλάδας στο Δικαστήριο της Χάγης μετά την κρίση που προκάλεσε η έξοδος του τουρκικού ερευνητικού πλοίου «Σισμίκ Ι» στο Αιγαίο το 1976 δεν είχε αποτέλεσμα. Το Δικαστήριο δεν αποδέχτηκε το αίτημα των προσωρινών μέτρων για την αναστολή των ερευνών του «Σισμίκ Ι» και η τελική απόφαση του 1978 απέρριψε το αίτημα της Ελλάδας για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, με το αιτιολογικό της αναρμοδιότητας. Ακολούθησαν νέες διαπραγματεύσεις με χειρότερους όρους, οι οποίες οδήγησαν στο «Πρακτικό της Βέρνης», που χαρακτηρίζεται από νέες υποχωρήσεις και αμφισβήτηση περιοχών που αφορούν μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Το Δικαστήριο της Χάγης εκπληρώνει τον δικό του ρόλο στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και αντικειμενικά δεν μπορεί να απαλλαγεί από γεωστρατηγικά παιχνίδια. Αλλωστε, αυτό νομιμοποίησε τα αποτελέσματα του αμερικανοΝΑΤΟικού πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και αναγνώρισε την ανεξαρτησία του προτεκτοράτου του Κοσόβου. Ενώ, σε περιπτώσεις καθορισμού των θαλάσσιων ζωνών και επίλυσης διαφορών δεν τηρήθηκε ο κανόνας της «μέσης γραμμής», που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά επικράτησε η μέθοδος της λεγόμενης «ορθής κρίσης» και άλλα κριτήρια που χωρούν πολλές ερμηνείες, αναπαράγοντας τα προβλήματα.
Μπορούμε να πούμε πως σήμερα, λόγω της σύγκρουσης μεγάλων συμφερόντων στην περιοχή, ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες εξετάζουν συνολικότερη λύση που ξεπερνάει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Κι αυτή αφορά σε συνεκμετάλλευση, διχοτομική λύση στο Κυπριακό, επιβολή λύσης σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού με την αμερικανική «Συμφωνία του αιώνα» που διαιωνίζει την ισραηλινή κατοχή, σε συμβιβασμούς σκοπιμότητας στη Συρία και τη Λιβύη, διευθέτηση διαφορών με τη σφραγίδα των ευρωατλαντικών στοχεύσεων.

Το πραγματικό δίλημμα

Τα γεγονότα απαιτούν παρακολούθηση, ενημέρωση του λαού, για να κατανοείται πως η κατάσταση είναι σύνθετη και αυτά που διαδραματίζονται αποδεικνύουν τον παρασιτισμό και την αντιδραστικοποίηση του καπιταλιστικού συστήματος. Στα σπλάχνα της ιμπεριαλιστικής ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών κυοφορούνται επώδυνες λύσεις, ακόμα και ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι.
Το ΚΚΕ συγκρούεται με την αντιλαϊκή πολιτική και διαχείριση και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, αποκαλύπτει πως η λεγόμενη «εθνική ομοψυχία » στοχεύει στην υποταγή του λαού στους στόχους των εκμεταλλευτών του και των ιμπεριαλιστικών ενώσεων. Το ΚΚΕ δίνει πολύχρονη μάχη κατά των τυχοδιωκτισμών και του εθνικισμού. Υποστηρίζει τη θέση για μη αλλαγή των συνόρων, διαπραγματεύσεις με σεβασμό της κυριαρχίας και τήρηση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία και όλες τις χώρες. Ενίσχυση του αγώνα κατά της ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας για τις Βάσεις, για το ξήλωμά τους και την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Δουλεύει για την ενιαία πάλη των λαών της περιοχής για διεθνείς σχέσεις βασισμένες στο αμοιβαίο όφελος και είναι πολύ σημαντική η κοινή προσπάθεια που καταβάλλουν το ΚΚΕ, το ΚΚ Τουρκίας και άλλα ΚΚ της περιοχής σ' αυτήν την κατεύθυνση.
Το πραγματικό δίλημμα είναι: Διατήρηση της σημερινής επικίνδυνης κατάστασης, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της εξουσίας των λίγων, των εκμεταλλευτών ή άλλος δρόμος, εργατική εξουσία, σοσιαλισμός, για να ζήσει ο λαός μας καλύτερη ζωή χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους. Στο κρίσιμο αυτό ζήτημα γίνεται η αναμέτρηση.

Του
Γιώργου ΜΑΡΙΝΟΥ*
*Ο Γ. Μαρίνος είναι μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Να βάλουμε στο στόχαστρο την αιτία της έντασης της καταστολής

Απειλές στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, συκοφάντηση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, δηλητήριο σε κάθε απεργία. Μια προπαγανδιστική ομοβροντία από υπουργούς και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, από κονδυλοφόρους τους στα ΜΜΕ που τους λιβανίζουν νυχθημερόν. Από κοντά και αναλύσεις για την «ανάγκη προστασίας του "δημόσιου" χώρου από τις μειοψηφίες» και, στο όνομα αυτής της «προστασίας», καλέσματα στην κυβέρνηση να γίνει ακόμα πιο αποφασιστική, να «ξεμπερδεύει» με τις απεργίες και με τις διαδηλώσεις, να αξιοποιήσει τις προϋποθέσεις «κοινωνικού αυτοματισμού» που της στήνουν τα αστικά ΜΜΕ για να επιτεθεί στις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ολα στο πλαίσιο της κατοχύρωσης του «φιλικού επενδυτικού κλίματος», της προετοιμασίας του εδάφους για να περάσουν οι επόμενες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, όπως η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση κ.ά.

Μια διαρκής επίθεση, στο πλαίσιο της έντασης της καταστολής που πρέπει να σημάνει «καμπανάκι» σε όλο το λαό. Γιατί η χυδαία επίθεση στη συνδικαλιστική δράση δεν έχει στο στόχαστρο μόνο όσους αγωνίζονται και διεκδικούν, όσους μάχονται ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, αλλά ολόκληρη την εργατική τάξη, το λαό και τα δικαιώματά τους. Στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να τρομοκρατήσει απλά όσους πρωτοστατούν στην πάλη, αλλά να στείλει το μήνυμα στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ότι η «κανονικότητα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης πάει χέρι χέρι με την εμπέδωση ότι σ' αυτήν δεν χωρούν ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα. Οτι όταν «όλοι συμφωνούμε σε εθνικούς στόχους», δεν χωρούν αμφισβητίες...
Το παραπάνω σκηνικό συμπληρώνεται από το κρεσέντο της αστυνομικής βίας και καταστολής, από σκηνές όπως αυτές στο Κουκάκι αυτήν τη βδομάδα. Πάνοπλοι αστυνομικοί μπουκάρουν σε σπίτια και δένουν πισθάγκωνα όσους κατά σύμπτωση βρίσκονται στο διάβα τους, χρησιμοποιώντας ακόμα και σφαίρες καουτσούκ. Αστυνομικοί των ΜΑΤ ξεγυμνώνουν και παρενοχλούν, τρομοκρατούν ακόμα και περαστικούς, επιτίθενται και συλλαμβάνουν «στο σωρό». Τέτοιες επιχειρήσεις αξιοποιούνται, εκτός όλων των άλλων, για να σταλούν «προειδοποιητικά μηνύματα», επιδεικνύοντας τους μηχανισμούς που έχει αναπτύξει το κράτος, για να εμπεδώνεται το δόγμα «νόμος και τάξη». Αποτελούν εργαστήρια δοκιμής και νομιμοποίησης όλου του κατασταλτικού πλαισίου που εμπλούτισαν κατά σειρά οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων.

Χέρι χέρι με το «φιλικό επενδυτικό κλίμα»

Πρέπει να είναι καθαρό: Το «μονοπώλιο της βίας» από το αστικό κράτος πάει χέρι χέρι με το χτύπημα στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, κι αυτό πλέον δεν κρύβεται: Κεφάλια ανοίγουν έξω από τράπεζες και συμβολαιογραφεία, προκειμένου να «ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα» με τη γενίκευση των πλειστηριασμών. Η νέα επίθεση στη συνδικαλιστική οργάνωση, μέσα από την «ηλεκτρονική ψηφοφορία» στα σωματεία, θεσπίστηκε με τον «αναπτυξιακό» νόμο της κυβέρνησης της ΝΔ, δίπλα σε διατάξεις που δίνουν «ζεστό» χρήμα στους βιομηχάνους. Κι αν για τους τελευταίους εξασφαλίζεται η «ασυλία» να αναπτύσσουν όπου και όπως νομίζουν τις μπίζνες τους, για τα εργατικά σωματεία σφίγγει ο κλοιός του αστικού κράτους. Από την άλλη, η καταπάτηση του ακαδημαϊκού ασύλου γίνεται παράλληλα με την πιο επιθετική προσαρμογή των ΑΕΙ στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, για τη μετατροπή των φοιτητών σήμερα σε «πελάτες» και αύριο σε ακόμα πιο φθηνούς εργαζόμενους.
Αυτή είναι η στρατηγική του κεφαλαίου, που, εκτός από το καρότο της ενσωμάτωσης, εκτός από τα «ψίχουλα» των «μερισμάτων», απαιτεί και την ένταση της κρατικής καταστολής. Το μήνυμα λοιπόν είναι σαφές: Οσοι δεν πείθονται με τα ψίχουλα και τις υποσχέσεις ότι όντως υπάρχει «ανάπτυξη για όλους» ή «δίκαιη ανάπτυξη», τους περιμένουν τα χημικά, οι χειροβομβίδες κρότου - λάμψης, τα στημένα κατηγορητήρια για τη συνδικαλιστική δράση.

Ούτε ενσωμάτωση ούτε καταστολή!

Σε αυτήν τη στρατηγική είναι που συμφωνούν η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτό και η πολιτική που ακολουθούν και οι δύο είναι ένα «μείγμα» καταστολής και ενσωμάτωσης. Η «τήρηση της τάξης» εναλλάσσεται με τη «διατήρηση της κοινωνικής συνοχής», το γκλομπ των ΜΑΤ με την απονεύρωση της λαϊκής αντίδρασης. Αυτή είναι η ανάγκη που υπηρετεί το αστικό πολιτικό σύστημα, εκεί βρίσκεται η πηγή της καταστολής, η ένταση ή ο περιορισμός της. Δεν φταίει λοιπόν η «ιδεοληψία της δεξιάς», ή η «ακροδεξιά πτέρυγα της ΝΔ», όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να θολώσει ότι η καταστολή κάποια πολιτική υπηρετεί και αυτή δεν είναι άλλη από τη στρατηγική του κεφαλαίου, την οποία όμως υπηρέτησε ο ίδιος ως κυβέρνηση αλλά την υπηρετεί και ως αντιπολίτευση. Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση όχι μόνο δεν ξήλωσε έστω και ένα άρθρο από το αυταρχικό νομικό οπλοστάσιο, αντίθετα θωράκισε ακόμα περισσότερο το αστικό κράτος, έδωσε περισσότερα εργαλεία στην καταστολή. Τέτοιες ρυθμίσεις ήταν η μετατροπή της κινητοποίησης ενάντια στους πλειστηριασμούς σε ιδιώνυμο αδίκημα, όπως και η περιστολή του απεργιακού δικαιώματος. Τέτοιες ρυθμίσεις ήταν ο νέος Ποινικός Κώδικας, σε εφαρμογή των «τρομονόμων». Τέτοιου χαρακτήρα ήταν η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει τον «τρομονόμο», κι ας βούιζε ο τόπος με την άδικη πολύμηνη φυλάκιση της φοιτήτριας που σήκωσε κύμα αντιδράσεων το 2018. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ χτυπήθηκαν και συνελήφθησαν φοιτητές για τα μάτια του πρέσβη των ΗΠΑ και του μακελάρη Τρούμαν, βγήκαν δεκάδες απεργίες παράνομες.
Από αυτήν την άποψη οι εργαζόμενοι πρέπει να απορρίψουν δίχως δεύτερη σκέψη τις αντικατασταλτικές κορόνες του ΣΥΡΙΖΑ, τις επικλήσεις του στη «δημοκρατία» και την «ελευθερία», που τάχα πλήττονται μόνο τους τελευταίους μήνες. Η πείρα πια είναι πολύ πλούσια, δεν είμαστε ούτε στο 2012 ούτε στο 2015. Οι εργαζόμενοι άλλωστε το έχουν ξαναδεί το «παραμύθι»: Από το 2011 μέχρι το 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ «κεντούσε» στην καλλιέργεια αυταπατών: Από τις πλατείες των «αγανακτισμένων» μέχρι τις κάλπες της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, ζύμωνε τα περί «αποκατάστασης της δημοκρατίας», σήκωνε «ανένδοτο» ενάντια στα «κάγκελα της πλατείας Συντάγματος», ενάντια στην «Αθήνα - φρούριο». Καλούσε το λαό «να ξεμπερδέψει με το παλιό πολιτικό σύστημα», τους «διεφθαρμένους», τους «κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες». Και τελικά, αφού ενσωμάτωσε στις γραμμές του σημαντικό τμήμα του «παλιού» πολιτικού συστήματος, αφού «ξέπλυνε» με τον καλύτερο τρόπο το υπόλοιπο, αφού έριξε στα τάρταρα τις λαϊκές απαιτήσεις, κατάφερε να δικαιώσει όλη την αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και σήμερα επιχειρεί να ξαναζεστάνει αυτήν τη σούπα, αν και στην ξινισμένη της εκδοχή: Μιλάει για τη «δημοκρατία που απειλείται από τη δεξιά», για τους «αναξιόπιστους υπουργούς», για τα «ευνοημένα τζάκια» κ.ο.κ. Μόνο που πλέον έχει εντάξει στις γραμμές του ακόμα περισσότερα στελέχη από το «παλιό πολιτικό σύστημα», ξεσκολισμένους σοσιαλδημοκράτες - υπουργούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ανθρώπους που συνεργάστηκαν με τη ΝΔ, που ψήφισαν όλοι μαζί μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους. Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι ότι η σύμπλευση με τη ΝΔ στη στρατηγική του κεφαλαίου εκδηλώνεται και από τη στάση του ως «αντιπολίτευσης», ο καβγάς του με την κυβέρνηση αφορά την υλοποίηση της στρατηγικής, το πώς δηλαδή καλύτερα θα στηριχθούν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, πώς θα στηριχθεί η εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ. Γι' αυτό και οι ανταλλαγές φιλοφρονήσεων στη Βουλή, οι «εποικοδομητικές κριτικές», τα περί συνέχειας του κράτους και βέβαια τα εύγε και τα μπράβο που του έχουν δώσει εκπρόσωποι του κεφαλαίου, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η προσπάθεια να σηκώσει «αντιδεξιά μέτωπα» χωλαίνει πολύ.

Η «χρήσιμη» αντιδεξιά ρητορεία

Σε αυτήν την προσπάθεια όμως του ΣΥΡΙΖΑ προστρέχουν να καταθέσουν τη συνδρομή τους και οι κάθε λογής οπορτουνιστικές δυνάμεις, που με αφορμή την ένταση της καταστολής αναπαράγουν αυτούσια τη ρητορική του. Ο λόγος για τις ομάδες εκείνες που καλούν σε «μέτωπα» για τα «δημοκρατικά δικαιώματα», που «ερμηνεύουν» την καταστολή ακριβώς όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, χρεώνοντάς την στην «ακροδεξιά ατζέντα της ΝΔ» και όχι στο ίδιο το σύστημα, που από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ υπηρετούν.
Η αποσύνδεση της κρατικής καταστολής από το στόχο που αυτή υπηρετεί, από το γεγονός ότι αποτελεί επιλογή του συστήματος και όχι ενός υπουργού ή μιας κυβέρνησης, είναι μια θλιβερή επανάληψη του ρόλου που έπαιξαν τέτοιες ομάδες και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ προαλειφόταν για να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη». Για ακόμα μια φορά, καταθέτουν όλες τους τις δυνάμεις σε έναν πόλεμο «φθοράς» στενά της κυβέρνησης ή συγκεκριμένων στελεχών της, αφήνοντας στο απυρόβλητο τη στρατηγική που αυτή υπηρετεί. Γι' αυτό και δεν έχει κανέναν λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχει, να μην προμοτάρει τέτοιες κινήσεις και διεργασίες, αφού αποτελούν μέσο διάδοσης της παραλυτικής λογικής του στο κίνημα. Μια προσπάθεια που αντικειμενικά δεν μπορεί να έχει άλλον κερδισμένο παρά τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και όταν - για να βγάλουν την υποχρέωση - λένε και καμιά κουβέντα για την «προηγούμενη κυβέρνηση που έστρωσε το δρόμο»...

Η απάντηση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων

Στο ερώτημα «πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί ο εντεινόμενος αυταρχισμός;», η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη παρά με την «από τα κάτω» οργάνωση και πάλη αυτών που είναι θύματά του. Δηλαδή, με την πάλη του οργανωμένου λαϊκού κινήματος. Με την ορμητική είσοδο νέων δυνάμεων στα σωματεία και στα συνδικάτα, με τη δημιουργία νέων σωματείων, με τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα για τη διεκδίκηση σε σύγκρουση με την εργοδοσία παντού. Με την ανάπτυξη της πάλης ενάντια στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου. Με την αντιμετώπιση της προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει τη στήριξη κι άλλων δυνάμεων, να εγκλωβίσει τις εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις για άλλη μια φορά στο δρόμο της επόμενης «προοδευτικής διακυβέρνησης», της κυβερνητικής δηλαδή εναλλαγής. Με την ενίσχυση του προσανατολισμού που βάζει στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Μόνο έτσι μπορεί να κοπεί ο αέρας σε όποιον τολμάει να σηκώσει το χέρι σε εργάτη, σε άνεργο, σε φτωχό αγρότη, έτσι θα κοπεί η φόρα της κυβέρνησης, η προσπάθειά της να βάλει τους αγώνες στο γύψο.
Τώρα πρέπει να δυναμώσει η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται και κινητοποιούνται. Ο «κοινωνικός αυτοματισμός» δεν αντιμετωπίζεται παρά μόνο με την ενδυνάμωση της Κοινωνικής Συμμαχίας, με την αντιμετώπιση κάθε προσπάθειας υπονόμευσης των εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων.
Αφού η καταστολή πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική, έτσι και η εργατική - λαϊκή απάντηση στον αυταρχισμό δεν μπορεί παρά να πηγαίνει χέρι χέρι με τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών μας, κόντρα σε κυβερνήσεις - κεφάλαιο - ΕΕ που τις καταπατούν.

Δορυφορικές φωτογραφίες μυστικής αμερικανικής αεροπορικής βάσης

Από Ομάδα ¡H.lV.S

Δορυφορικές φωτογραφίες μίας αμερικανικής στρατιωτικής αεροπορικής βάσης κάνουν τον τελευταίο καιρό τον γύρο του διαδικτύου. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν μαχητικά αεροσκάφη και αποθήκες. 
Πρόκειται για τη βάση Tonopah Test Range της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στη Νεβάδα και οι φωτογραφίες κατέγραψαν 12 «άγνωστα» αεροσκάφη.
Η βάση είναι γνωστή για τη φιλοξενία αεροσκαφών που πρόσφατα «αναβαθμίστηκαν» από την «Περιοχή 51», για την οποία το Πεντάγωνο δεν δίνει ιδιαίτερες λεπτομέρειες.
Η συγκεκριμένη βάση βρίσκεται βόρειο άκρο του πεδίου δοκιμών της Νεβάδα, μέρος του μεγαλύτερου συγκροτήματος της αεροπορικής βάσης Nellis που περιλαμβάνει την περίφημη «Περιοχή 51».

Η βάση γνωστή ως «shadowy home» των αεροσκαφών που αναπτύσσονται -επιχειρησιακά – αλλά με απόλυτη μυστικότητα στην Area 51, αποτελώντας έναν ολόκληρο στόλο (φωτογραφία της 6ης Δεκεμβρίου 2019).

Η εν λόγω εικόνα διέρρευσε γύρω στις 10:15 π.μ. στις 6 Δεκεμβρίου 2019 από έναν από τους δορυφόρους PlanetScope [©®] του Planet Labs.
Πολλά από τα πιο μυστικά και σύνθετα όπλα των ΗΠΑ έχουν δοκιμαστεί και αποθηκευτεί εκεί, μεταξύ των οποίων η ατομική βόμβα, το μαχητικό stealth F-117 Nighthawk και μια σειρά από αεροπλάνα υψηλής τεχνολογίας.
Στην πραγματικότητα, αρκετά από τα F-117 – που έχουν επισήμως αποσυρθεί – εξακολουθούν να πετάνε έξω από τη βάση, κυρίως για δοκιμές ραντάρ για την ενίσχυση της κατανόησης της τεχνολογίας stealth από το Πεντάγωνο.

Το αεροσκάφος F-117 Nighthawk είναι γνωστό στον κόσμο λόγω της τεχνολογίας stealth με την οποία και είχε φτιαχτεί. Ήταν το πρώτο αεροπλάνο της πρώτης γενειάς stealth. Το βασικό χαρακτηριστικό του αεροπλάνου ήταν ότι μείωνε το στίγμα που έστελνε στα αντίπαλα ραντάρ, έτσι και ήταν αρκετά δύσκολο να εντοπιστεί.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε ο σχεδιασμός του. Ο σχεδιασμός του αποτελείται από πολλές αμβλείες γωνίες και έτσι προκαλούσαν διάθλαση στο ίχνος του ραντάρ ενώ και η τοποθέτηση των κινητήρων πάνω από τα φτερά μείωνε τις αντανακλάσεις. Άλλο ένα χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη απορροφητικότητα που είχε.
Αυτά τα χαρακτηριστικά πρόσφεραν στο αεροσκάφος ένα μεγάλο πλεονέκτημα αν και αεροδυναμικά το καθιστούσαν αρκετά ασταθές. Αυτό και το μεγάλο κόστος συντήρησης του αεροσκάφους το οδήγησαν στην απόσυρση το 2009.
Η πρώτη αποστολή του F-117 Nighthawk ήταν το 1989 στον Παναμά όπου και 2 αεροσκάφη έριξαν 2 βόμβες στο αεροδρόμιο του Rio Hato.
Πάντως, εκτιμάται ότι αν είναι μεγαλύτερα αεροπλάνα, με μόνο τμήματα της μύτης τους να εμφανίζονται έξω από τα υπόστεγα, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό σημάδι ότι πρόκειται για μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα – drones – τα οποία αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη δορυφορική τους σύνδεση.
Σύμφωνα με πληροφορίες από: The Drive

ΛΑΣΥ-ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ

Τη Δευτέρα 16 Δεκέμβρη συνεδρίασε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Νότιας Κέρκυρας. Το σημαντικότερο, μεταξύ άλλων, θέμα ήταν το τεχνικό πρόγραμμα για το 2020. Δηλαδή τα έργα και οι παρεμβάσεις του Δήμου για να βελτιώσουν κάπως την κατάσταση, σε μια περιοχή πλήρως εγκαταλειμμένη.

Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις:

Δημοτικοί δρόμοι, αγροτική οδοποιία, αντιπλημμυρική κ αντιπυρική προστασία, αποχετευτικό, ύδρευση, αθλητικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις και βέβαια η κατάσταση στον τομέα της υγείας, τα σχολεία, βρεφονηπιακοί, παιδικές χαρές και πολλά άλλα.

Παραβρέθηκαν αρχικά και πολλοί πρόεδροι και κοινοτικοί σύμβουλοι, περιμένοντας η ελπίζοντας ότι κάτι καλό θα γίνει και στο χωριό τους. Βλέποντας τους ο δήμαρχος και το επιτελείο του θα ένιωθαν αμήχανα.

Τι να τους παρουσιάσει; Ένα τεχνικό πρόγραμμα 366.000; Τεχνικό πρόγραμμα Δήμου ή Κοινότητας ήταν; Στην αμηχανία τους για να φαίνονται πολλά επισυνάψαν μαζί με το τεχνικό πρόγραμμα και αυτό του τελευταίου 4μηνου του 2019.

Λες και ο λαός δεν θα φορολογηθεί για το 2020, για να δικαιούται νέα χρηματοδότηση για έργα που υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις. Στα 54,26 δις θα φτάσει ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2020, κυρίως από φόρους του λαού.

Όταν συζητούσαμε το τεχνικό πρόγραμμα και τον προϋπολογισμό του τρίτου 4μηνου (Σεπτ. - Δεκ. 2019), ο κ. Δήμαρχος μας είχε πει ότι το "όραμα του" θα φανεί με τον νέο προϋπολογισμό και το νέο τεχνικό πρόγραμμα. Η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να τον ξυπνήσει από το Όραμα του και να τον προσγειώσει, όπως θα "προσγειώσει" και όσους ελπίζουν σε μια πιο φιλολαϊκή πολιτική.

Θα έρθει και ο προϋπολογισμός του Δήμου σε λίγες μέρες. Δεν περιμένουμε τίποτα καλύτερο από πέρυσι, αφού τα κονδύλια έχουν πλέον κλειδώσει (περίπου ίδια με πέρυσί επί ΣΥΡΙΖΑ) και ας έχουμε "ανάπτυξη". Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει από εκεί που έμεινε η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ. Φορολογεί ληστρικά το λαό και φοροαπαλάσσει το κεφάλαιο. Υποχρηματοδοτεί την ΤΑ (62% κάτω σε σχέση με το 2010), καθώς και όλους τους κοινωνικούς τομείς (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια κλπ)

Αλλά και αυτήν την φτώχεια και μιζέρια του ποσού για το τεχνικό πρόγραμμα, η δημόσια αρχή φρόντισε να την μοιράσει σε έργα πρώτης - άμεσης προτεραιότητας. Από τα 366.000, τα 165.000 για αναπλάσεις. Τίποτα για αντιπλημμυρικής, τίποτα για αντιπυρικές, τίποτα για παιδική μέριμνα, τίποτα για αγροτική οδοποιία (τα περσινά)

Οι άλλες παρατάξεις έκαναν κριτική στο δήμαρχο γιατί " δε ζήτησε τεχνικά προγράμματα από όλες τις κοινότητες " αλλά επιλεκτικά. Βεβαίως έπρεπε να ζητήσει από όλες. Αλλά το κύριο ζήτημα ήταν αλλού. Τι θα τα έκανε τα τεχνικά προγράμματα; Κορνίζα η αρχείο; Τσικουδιά όλοι για το εξευτελιστικό ποσό. Αυτό που δείχνει την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Η Λαϊκή Συσπείρωση καταγγέλλει τον κυβερνητικό εμπαιγμό και προτείνει να διεκδικήσουμε χρηματοδότηση με κριτήριο τις στοιχειώδεις ανάγκες. Ζήτησε και από τους άλλους να καταγγείλουν, μάταια όμως. Ζήτησε αντί για έργα βιτρίνας για τα 165.000 να πάνε σε αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα. Δεν έγινε δεκτό, εκτός από έναν δημοτικό σύμβουλο της δημοτικής αρχής. Ζήτησε ενημέρωση του λαού- Αγώνα - Διεκδίκηση!

Απαιτούμε! Δεν επαιτούμε!

20/12/19

«OSIRIS-REX» ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗ ΜΠΕΝΟΥ

Επιλέχθηκε στόχος για λήψη δείγματος

Με Χ σημειώνεται το σημείο που επιλέχθηκε ως καταλληλότερο για την προσεδάφιση του «Osiris-Rex» στον αστεροειδή, ενώ για να δοθεί η αίσθηση του μεγέθους της περιοχής σκιαγραφείται το περίγραμμα του σκάφους σαν να έχει ήδη προσεδαφιστεί

Μετά από ένα έτος επισκόπησης της γεμάτης μεγάλους βράχους επιφάνειας του αστεροειδούς Μπενού, η επιστημονική ομάδα, που καθοδηγεί την πρώτη αμερικανική αποστολή επιστροφής δειγμάτων εδάφους αστεροειδούς, «Osiris-Rex», επέλεξε το καταλληλότερο σημείο για τη στιγμιαία προσεδάφιση, που απαιτείται. Στο σημείο αυτό, που είναι καθαρό από ογκόλιθους δόθηκε η ονομασία Αηδόνι, ενώ επιλέχθηκε και ένα δεύτερο εναλλακτικό σημείο, το οποίο ονομάστηκε Ψαραετός!
Το ...Αηδόνι βρίσκεται μέσα σε έναν κρατήρα διαμέτρου 140 μέτρων στο βόρειο ημισφαίριο του Μπενού, ο οποίος καλύπτεται από ρεγόλιθο σκούρου χρώματος και επειδή βρίσκεται τόσο βόρεια έχει χαμηλότερες θερμοκρασίες από άλλες περιοχές της επιφάνειας του αστεροειδούς. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιο καλοδιατηρημένο (μικρότερη απώλεια πτητικών ουσιών). Επιπλέον, επειδή ο κρατήρας είναι από τους νεότερους του Μπενού, οι επιστήμονες αναμένουν ότι το δείγμα που θα πάρουν θα είναι από τα πιο αντιπροσωπευτικά για το υπέδαφός του.
Ωστόσο, ενώ η αποστολή είχε σχεδιαστεί για λήψη δείγματος από σημείο στο κέντρο καθαρής περιοχής διαμέτρου 50 μέτρων, τέτοια περιοχή μέσα στον κρατήρα δεν ξεπερνά τα 16 μέτρα σε διάμετρο, πράγμα που σημαίνει ότι το σκάφος πρέπει να την προσεγγίσει με μεγάλη ακρίβεια. Επιπλέον, στο χείλος του κρατήρα υπάρχει ένας ογκόλιθος σε μέγεθος κτιρίου, που ίσως αποτελέσει κίνδυνο για το «Osiris-Rex» την ώρα που θα απομακρύνεται, μετά την επαφή με το έδαφος. Το σκάφος είναι προγραμματισμένο να ακυρώσει την προσέγγιση αυτόνομα, καθώς ο απαιτούμενος χρόνος επικοινωνίας με τη Γη λόγω της απόστασης είναι απαγορευτικός. Στην περίπτωση που δεν μπορεί να ξαναπροσεγγίσει το Αηδόνι, ή το σημείο έχει αλλοιωθεί από τα αέρια των προωθητήρων του σκάφους κατά την πρώτη προσπάθεια προσέγγισης, το «Osiris-Rex» θα κατευθυνθεί στον Ψαραετό.
Θα ακολουθήσουν και άλλες διερευνητικές πτήσεις πάνω από τα δύο σημεία και μετά δοκιμές προσέγγισης, μέχρι την πρώτη απόπειρα που θα γίνει τον ερχόμενο Αύγουστο. Το «Osiris-Rex» θα αναχωρήσει από τον Μπενού το 2021 και αναμένεται να επιστρέψει στη Γη τον Σεπτέμβρη του 2023.

«BOEING» - «CST-100 STARLINER»

Αλλο ένα βήμα για να επανακτήσουν οι ΗΠΑ ικανότητα επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων

(NASA/Joel Kowsky) For copyri

Ο πύραυλος - φορέας «Atlas V» και το διαστημόπλοιο της «Boeing» «CST-100 Starliner» μεταφέρονται στην εξέδρα εκτόξευσης 41 (στο βάθος) στο κέντρο εκτοξεύσεων του ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα

Με μεγάλη αγωνία και ενδιαφέρον περίμεναν οι άνθρωποι της αμερικανικής υπηρεσίας αστροναυτικής (NASA) τη δοκιμαστική μη επανδρωμένη εκτόξευση του διαστημοπλοίου «CST-100 Starliner» της «Boeing», που ήταν προγραμματισμένη να γίνει νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής, καθώς θα σηματοδούσε το άνοιγμα του δρόμου για να αποκτήσουν ξανά οι ΗΠΑ την ικανότητα να στέλνουν τους αστροναύτες τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ), χωρίς να εξαρτώνται από τη Ρωσία και χωρίς να καταβάλλουν σε αυτήν εκατοντάδες εκατομμύρια κάθε χρονιά, για αυτού του είδους τις υπηρεσίες.
Από το 2010, η NASA είχε ξεκινήσει το Πρόγραμμα Εμπορικών Πληρωμάτων, σε συνεργασία με αρκετά αμερικανικά μονοπώλια της αεροδιαστημικής βιομηχανίας, ώστε να αναπτυχθούν ασφαλή, αξιόπιστα και οικονομικά συστήματα μετάβασης προς και από τον ΔΔΣ, αφήνοντας πίσω την οδυνηρή από κάθε άποψη εμπειρία των Διαστημικών Λεωφορείων και των θανάτων αστροναυτών στα δυστυχήματα του «Κολούμπια» και του «Τσάλεντζερ». Το 2014, η NASA επέλεξε την «Boeing» και τη «SpaceX», για να κατασκευάσουν ολοκληρωμένα συστήματα (διαστημόπλοιο, πύραυλος - φορέας και βοηθητικά συστήματα), που θα μπορούν να μεταφέρουν 4 αστροναύτες σε κάθε αποστολή, ώστε μαζί με τους 3 που θα έχει μεταφέρει το ρωσικό «Σογιούζ» να εξασφαλίζεται στον ΔΔΣ το μέγιστο δυνατό πλήρωμα των 7 ατόμων, μεγιστοποιώντας το επιστημονικό αποτέλεσμα από τη λειτουργία αυτού του τροχιακού εργαστηρίου. Το σκάφος «Crew Dragon» της «SpaceX» αντιμετώπισε προβλήματα κατά τη διάρκεια δοκιμής τον περασμένο Απρίλη, που οδήγησαν στην καταστροφή του και, ενώ η εταιρεία του Ελον Μασκ φαινόταν να προηγείται της «Boeing» στην προετοιμασία της παραγγελίας της NASA, βρέθηκε τώρα να έπεται.
To «CST-100 Starliner» επρόκειτο να τεθεί σε τροχιά με τη βοήθεια ενός πυραύλου «Atlas V», της «United Launch Alliance» που θα εκτοξευόταν από το Διαστημικό Σύμπλεγμα 41 του διαστημικού κέντρου της NASA στο ακρωτήριο Κανάβεραλ. Το σκάφος θα συνδεθεί με τον ΔΔΣ και τελικά θα επιστρέψει στη Γη στις 28 Δεκέμβρη. Η πτήση είναι μια γενική δοκιμή όλων των επιμέρους συστημάτων σε πραγματικό χρόνο και αν όλα πάνε καλά θα ακολουθηθεί από την πρώτη επανδρωμένη πτήση με πλήρωμα τους αστροναύτες Μ. Φινκλ και Νικόλ Μαν της NASA και τον αστροναύτη Κρις Φέργκιουσον της «Boeing»! Οι ΗΠΑ βήμα - βήμα βάζουν τα μονοπώλια με άμεσο τρόπο στην εμπορική εκμετάλλευση του Διαστήματος, ξεκινώντας από τον εξοπλισμό των πτήσεων και τώρα στέλνοντας και αστροναύτες των μονοπωλίων στον - κατασκευασμένο με χρήματα και άλλων κρατών - ΔΔΣ. Γνωστό και διακηρυγμένο είναι το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για εμπορική εκμετάλλευση άλλων ουράνιων σωμάτων από το (αμερικανικό) κεφάλαιο. Βέβαια, και οι αστροναύτες που στέλνουν οι συλλογικοί καπιταλιστές, τα κράτη, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων εργάζονται. Πολλά από τα συμπεράσματα επιστημονικών ερευνών και από την κατασκευή καινοτόμων υλικών, που απαιτούν ή ευνοούνται σε συνθήκες «έλλειψης βαρύτητας», τελικά χρησιμοποιούνται από μονοπώλια για να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Φαίνεται, όμως, ότι αυτό δεν τους είναι πια αρκετό.
Παρότι η εκτόξευση είχε το χαρακτήρα γενικής δοκιμής όλων των συστημάτων του «Atlas V» - «CST-100 Starliner» ως ενιαίο σύνολο, το υποσύστημα ματαίωσης της πτήσης και διάσωσης του πληρώματος ήταν σκοπίμως απενεργοποιημένο. Να σημειωθεί ότι ακριβώς προβλήματα με αυτό το υποσύστημα ήταν η αιτία που προηγήθηκε η «SpaceX» στις δοκιμές.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Η «πρόγευση» της κλειστής λίγκας και οι ανταγωνισμοί

Με «εικόνα από το μέλλον» του ευρωπαϊκού διασυλλογικού ποδοσφαίρου μοιάζει η φάση των «16» του Champions League 2019 - 2020, όπως διαμορφώθηκε πριν από λίγες μέρες: Και οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τη φάση των ομίλων αγωνίζονται στα πέντε ισχυρότερα εθνικά πρωταθλήματα της Ευρώπης, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού και αποτελεί «πρόγευση» των όσων έρχονται, με δεδομένο και τον σχεδιασμό για αλλαγές στη δομή της διοργάνωσης από το 2024 τον οποίο επεξεργάζεται η UEFA την τελευταία διετία.

Το «big 5» ...και οι άλλοι

Σε περίπου ενάμιση μήνα θα δώσουν τη μάχη για την πρόκριση στα προημιτελικά του Champions League οι τέσσερις εκπρόσωποι της Αγγλίας (Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ, Τσέλσι και Τότεναμ) και οι ισάριθμοι εκπρόσωποι της Ισπανίας (Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Ατλέτικο Μαδρίτης και Βαλένθια), τρεις εκπρόσωποι της Ιταλίας (Γιουβέντους, Νάπολι και Αταλάντα), άλλοι τρεις της Γερμανίας (Μπάγερν Μονάχου, Ντόρτμουντ και Λειψία) και δύο της Γαλλίας (Παρί Σεν Ζερμέν και Λιόν).
Και, φυσικά, οι ομάδες του «big 5» θα έχουν την αποκλειστικότητα και στη διαχείριση των κερδών από τη συμμετοχή στη διοργάνωση, έχοντας «απαλλαγεί» από την παρουσία εκπροσώπων άλλων πρωταθλημάτων.

Associated Press

Υπόθεση ομάδων από πέντε μόλις χώρες έχει γίνει το φετινό Champions League

Πρόκειται για σαφή ποιοτική διαφορά ως προς το έλλειμμα αντιπροσωπευτικότητας της - τύποις πανευρωπαϊκής - διοργάνωσης, σε σχέση με ό,τι είχαμε συνηθίσει. Σε καθεμιά από τις 10 τελευταίες σεζόν του Champions League είχαν προκριθεί στα νοκ άουτ τουλάχιστον δύο ομάδες εκτός «big 5». Συγκεκριμένα, είχαν δώσει το «παρών» στη φάση των «16» ομάδες από: Ολλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ρωσία, Κύπρο, Σκοτία, Ελβετία, Τουρκία, Ουκρανία και Βέλγιο.

Τα πρώτα δείγματα...

Η κατάσταση που διαμορφώθηκε φέτος δεν είναι τυχαία. Σε συνέχεια και των όσων έγιναν πέρυσι - όπου προκρίθηκαν στον τελικό Λίβερπουλ και Τότεναμ, δύο ομάδες από την ίδια χώρα και μάλιστα την Αγγλία, το ισχυρότερο μέλος του «big 5» - αποτελεί το αποτύπωμα των τελευταίων αλλαγών στις οποίες προχώρησε η UEFA:
Απευθείας πρόκριση στους ομίλους για τέσσερις ομάδες από το καθένα από τα πρωταθλήματα Αγγλίας, Ισπανίας, Γερμανίας και Ιταλίας, τα οποία έτσι κατέλαβαν τις 16 από τις 32 θέσεις της φάσης των ομίλων, και άλλες 10 θέσεις απευθείας συμμετοχής για ομάδες από τα πρωταθλήματα των χωρών στις θέσεις 5 έως 10 της γενικής βαθμολογίας της UEFA.
Ετσι, φέτος, σε ένα σκηνικό χαρακτηριστικό της νέας κατάστασης, το καλοκαίρι στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Champions League διεξήχθησαν τέσσερις συνολικά γύροι αγώνων (τρεις προκριματικοί και τα πλέι οφ) για να προκριθούν στους ομίλους 6 ομάδες όλες κι όλες, οι οποίες απλά συμπλήρωσαν το «παζλ» της φάσης των ομίλων.

...της μελλοντικής εικόνας

Associated Press

Η κλειστή λίγκα είναι ο στόχος των ισχυρών και προς αυτήν την κατεύθυνση πιέζουν την UEFA

Και έπεται συνέχεια στη διαδικασία αλλαγής της φυσιογνωμίας του Champions League, όπως μαρτυρούν οι νέες «καινοτομίες» που σχεδιάζονται στα κέντρα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου προς εφαρμογή την πενταετία 2024 - 2028.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν έρθει στο φως μέχρι στιγμής, οδεύουμε προς νέα μείωση των «ελεύθερων» θέσεων για τη φάση των ομίλων, από 6 σε 4, ενώ προωθείται αλλαγή και στη διάρθρωση των «32», και συγκεκριμένα 4 όμιλοι με 8 ομάδες έκαστος - αντί για 8 ομίλους με 4 ομάδες έκαστος, όπως ισχύει σήμερα. Ο στόχος προφανής: Περισσότεροι στάνταρ αγώνες μέσα στη σεζόν, η οποία έτσι - τουλάχιστον από το Σεπτέμβρη μέχρι και το Φλεβάρη - θα μοιάζει με πρωτάθλημα.
Παράλληλα προωθείται η δημιουργία μιας νέας διοργάνωσης, ουσιαστικά ενός Europa League 2, σε μια προσπάθεια για περαιτέρω διαχωρισμό της «ήρας» από το «στάρι», και μέσω του «ντόμινο» στις συμμετοχές να προκύψει με πιο αποτελεσματικό τρόπο η μείωση του αριθμού των πρωταθλημάτων που θα εκπροσωπούνται στο Champions League.

Οι κερδισμένοι και οι... λιγότερο κερδισμένοι

Τόσο οι αλλαγές που εφαρμόζονται ήδη όσο και αυτές που δρομολογούνται εκφράζουν το αποτέλεσμα της πίεσης που ασκήθηκε στην UEFA από τους πλούσιους συλλόγους, οι οποίοι ζητούσαν μεγαλύτερο μερίδιο στην «πίτα» των κερδών. Απειλούσαν μέχρι και με αποχώρηση και δημιουργία ξεχωριστής διοργάνωσης κλειστού τύπου, με εγγυημένα συμβόλαια συμμετοχής, στα πρότυπα της Ευρωλίγκας στο μπάσκετ.
Η δε UEFA, σε αντίθεση με τις κατά καιρούς διαβεβαιώσεις της - διά στόματος προέδρου της, Αλεξάντερ Τσέφεριν - ότι τάσσεται υπέρ μιας «ανοιχτής διοργάνωσης», εκ των πραγμάτων βρίσκεται σε μια πορεία διαρκούς ικανοποίησης των ισχυρών, προκειμένου να αποφύγει περιπέτειες...
Στις παραπάνω εξελίξεις αντιδρούν έντονα οι περισσότερες ευρωπαϊκές λίγκες και οι σύλλογοί τους, που βλέπουν να περιορίζεται δραματικά το μερίδιό τους στην «πίτα» των κερδών. Δεν πρόκειται για «χαμένους», φυσικά. Δεν υπάρχουν τέτοιοι στο πλαίσιο του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου των πολυεθνικών και των επιχειρηματικών ανταγωνισμών - μόνο κερδισμένοι και... λιγότερο κερδισμένοι. Η δε σύγκρουση ανάμεσα στους ισχυρότερους και τους λιγότερο ισχυρούς συλλόγους αποτελεί έκφραση της διαπάλης για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι σχετικά με τα τεράστια κέρδη της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας, διαπάλης η οποία έχει και ανακατατάξεις.

Σοκαρισμένο το πανελλήνιο – Κουκουλοφόροι παρέα με ΜΑΤ στη Θεσσαλονίκη

Κατιούσα

Δε βρίσκουμε σύννεφο για να πέσουμε, μετά τη διαρροή χθεσινού στιγμιότυπου από την πορεία κατά τα εγκαίνια της ΔΕΘ, όπου διακρίνονται κουκουλοφόροι με τσάντες στην πλάτη (όπου φανταζόμαστε πως δεν κουβαλούσαν τα απομνημονεύματα του Γκάντι, που τόσο θαυμάζει ο πρωθυπουργός μας) να ακολουθούν τις υποδείξεις των ανδρών των ΜΑΤ για το πού θα κατευθυνθούν την ώρα εξέλιξης της διαδήλωσης.

Ποιος θα φανταζόταν ότι οι αρκούδες αφοδεύουν στο δάσος; Πρώτη φορά μας ξαναματασυμβαίνουν τέτοια πράγματα. Υπάρχουν όμως κι αυτοί που πραγματικά σοκαρίστηκαν, γιατί η αθώα αριστερή ψυχή τους επί 4,5 χρόνια ήταν άμαθη σε τέτοιες πρακτικές. Μα να υπάρχουν ασφαλίτες γνωστοί – άγνωστοι σε πορείες; Αυτά τα κάνουν μόνο οι δεξιοί.
Αυτό θα πιστέψει κανείς τουλάχιστον αν διαβάσει κανείς πλείστες όσες χθεσινές αναρτήσεις συριζοτρόλ και λοιπών συγγενών “δεν είμαι σύριζα αλλά”. Κραυγές για αναβίωση του παρακράτους, οιμωγές για την καταστολή του Κούλη, κάτι που μας κάνει να συμφωνούμε με την Popova, σχετικά με τα ως τώρα whereabouts των “παιδιών”:

Την καλύτερη διατύπωση όμως την είχε το Documento του Βαξεβάνη, που σχολίασε τις εικόνας ως εξής:

“Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική ασφαλώς όταν βλέπουμε σε φωτογραφικά πλάνα άτομα με πολιτικά φορώντας μαύρες κουκούλες πλάι πλάι με τους άνδρες των ΜΑΤ. Έχουν ξαναϋπάρξει πολλάκις στο παρελθόν τέτοιες σκηνές.” Ποιο παρελθόν άραγε; Το μινωικό; Το μυκηναϊκό; Της δυναστείας Μινγκ στην Κίνα;

Αλλά ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι. Προφανώς εννοεί και το πολύ πρόσφατο παρελθόν, εκείνο όμως που πραγματικό ενοχλεί την εφημερίδα είναι το ατσούμπαλο και απροσχημάτιστο του πράγματος:  “Ωστόσο στην πορεία που ξεκίνησε από την Καμάρα η περίεργη αυτή συνύπαρξη έγινε χωρίς προσχήματα.” Ας πάρουν μαθήματα λοιπόν οι νεοδημοκράτες από τους διακριτικούς χειρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα, αν και ενίοτε γίνονταν και “ατυχήματα”, όπως στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της σύλληψης φοιτητών για την προσπάθεια αποκαθήλωσης του αγάλματος του Τρούμαν, όπου εντοπίστηκαν από διαδηλωτές ασφαλίτες να παρακολουθούν φοιτητές έξω από τη ΓΑΔΑ. Μην αφήνουμε όμως τέτοιες λεπτομέρειες να χαλάσουν μια όμορφη αντιδεξιά ιστορία.
Σε κάθε περίπτωση, το Documento δε χρειάζεται να ζητάει “εξηγήσεις από αρμόδια χείλη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τον ρόλο τέτοιων ατόμων στις συγκεντρώσεις.” Μπορεί να λάβει πλήρεις εξηγήσεις από την προηγούμενη κυβέρνηση, με την οποία τόσο στενές σχέσεις διατηρεί και να λυθεί κάθε απορία, ως προς τις πρακτικές που συνεχίζει και καθώς φαίνεται είναι αποφασισμένη να εντείνει η ΝΔ στην εξουσία.

Σκανδαλώδης στήριξη των χρυσαυγιτών από την εισαγγελέα Αδαμαντία Οικονόμου διαχρονικά...

«Η πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Σε όλη τη διάρκεια της δίκης της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, τόσο το περιεχόμενο των ερωτήσεών της όσο και προτάσεις της έδειχναν τις προθέσεις της» σημειώνεται σε σημερινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, στο οποίο παρατίθενται «ορισμένα από τα πλέον χαρακτηριστικά γεγονότα από την ακροαματική διαδικασία, που θα μπορούσε να πει κάποιος διαβάζοντάς τα «τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια»…

“Η εισαγγελέας που με την πρότασή της προχτές «ξέπλυνε» τους χρυσαυγίτες:

1. Εκανε δεκτά τα αιτήματα των χρυσαυγιτών που ζητούσαν κάθε τόσο τη σύλληψη των μαρτύρων κατηγορίας για ψευδορκία, ακόμα και των φίλων του Φύσσα που ήταν μαζί του το βράδυ της δολοφονίας.

2. Οι ερωτήσεις της κατέτειναν στην αποδόμηση του κατηγορητηρίου και των μαρτυρικών καταθέσεων. Υπερασπιζόταν επί της ουσίας τη διάχυση του ρατσισμού στην κοινωνία, όταν απαντούσε στους μάρτυρες κατηγορίας που αναφέρονταν στα «συσσίτια των χρυσαυγιτών μόνο για Ελληνες» ότι «τουλάχιστον δίνουν ένα πιάτο φαγητό στους Ελληνες»!

3. Συμβούλευε τους μάρτυρες κατηγορίας να κάθονται «στ’ αυγά τους». Συγκεκριμένα, όταν ο μάρτυρας Θ. Πισιμίσης, υπάλληλος του δήμου Χαλανδρίου, περιέγραψε πώς χτυπήθηκε από μέλη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης το 2014, επειδή διαμαρτυρήθηκε για το κλίμα φόβου που διαχεόταν από τους χρυσαυγίτες σε συγκέντρωσή τους ενάντια στην προφυλάκιση των στελεχών της και όπως είπε «θεώρησα υποχρέωσή μου να αντιδράσω», η εισαγγελέας τού είπε χαρακτηριστικά «μήπως αν δεν είχατε αντιδράσει»…

4. Συμμεριζόταν την «απορία» των χρυσαυγιτών, που διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους για το πώς καταλάβαιναν οι Αιγύπτιοι αλιεργάτες τα παραγγέλματα από τον επικεφαλής του τάγματος εφόδου!

5. Χαρακτηριστική ήταν η προσπάθειά της να μειώσει και να αμφισβητήσει μαρτυρίες δημοσιογράφων ή πανεπιστημιακών, με το σκεπτικό ότι ουδέποτε απευθύνθηκαν και «στην άλλη πλευρά», δηλαδή στη ναζιστική εγκληματική οργάνωση, για να λάβουν την άποψή της (!) επί της ουσίας για τις εγκληματικές της πράξεις.

6. Χαρακτηριστικές και οι ερωτήσεις της σε μάρτυρες όταν αναφερόταν στις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής στα τζαμιά, όπως για το «αν είχαν άδεια», «αν είχαν άδεια παραμονής οι αλλοδαποί». Μάλιστα, για την επίθεση των χρυσαυγιτών στο Παλιό Εφετείο της Σωκράτους, όπου ζούσαν μετανάστες, ρωτούσε τους μάρτυρες «αν είχε γίνει έλεγχος από τις υγειονομικές υπηρεσίες του δήμου».

ΔΙΚΗ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Χρονικό μιας προαναγγελθείσας απαράδεκτης εισαγγελικής πρότασης

Προκλητική πρόταση – ασπίδα προστασίας ήταν επί της ουσίας η

προχτεσινή πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Της οργάνωσης όπου η ναζιστική ιδεολογία είναι το κίνητρο της εγκληματικής της δράσης και ο εγκληματικός της χαρακτήρας είναι αλληλένδετος με τη ναζιστική της ιδεολογία.

Αμέτρητα και ατράνταχτα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναδείχθηκαν στο δικαστήριο όλα αυτά τα χρόνια. Αρθρα και δηλώσεις του αρχηγού Μιχαλολιάκου και των στελεχών της που εξυμνούν τον ισόθεο Χίτλερ, το ναζιστικό καθεστώς και τις θηριωδίες του, την αρία φυλή, φωτογραφικά ντοκουμέντα με ναζιστικά σύμβολα, σβάστικες, σημαίες της Βέρμαχτ, των SS, ναζιστικά τατουάζ στα μπράτσα των στελεχών της, φωτογραφικά ντοκουμέντα, μαρτυρίες με επιθέσεις σε μετανάστες, αντιφασίστες, πρωτοπόρους συνδικαλιστές, κομμουνιστές, βίντεο με τα τάγματα εφόδου εν δράσει, με στειλιάρια, με όπλα, συνομιλίες και μηνύματα με εντολές, όπου ακολουθούσαν εγκληματικές πράξεις. Αμέτρητα και ατράνταχτα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναδείχθηκαν για την ευθύνη της ηγεσίας στις οργανωμένες επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου που δρούσαν κατόπιν εντολών, οδηγιών, ενημέρωσης και έγκρισης της ηγεσίας της (πυρηνάρχης – περιφερειάρχης βουλευτής – αρχηγός) κ.ά.

Ολα αυτά ήταν ανύπαρκτα στην πρόταση της εισαγγελέα. Υστερα από 8 ώρες αγόρευσης, κατέληξε ότι οι 65 κατηγορούμενοι – οι 18 ναζιστές πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής και 47 μέλη της – θα πρέπει να αθωωθούν.

Συγκεκριμένα, για την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης της ναζιστικής οργάνωσης ζήτησε την απαλλαγή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και στελεχών της υπερθεματίζοντας και υιοθετώντας την επιχειρηματολογία της ναζιστικής οργάνωσης. Δεν αποδέχθηκε ότι υπήρξε κεντρικός σχεδιασμός για τις εγκληματικές πράξεις. «Η ηγεσία δεν γνώριζε, δεν έδινε εντολή, δεν υπήρχε σχεδιασμός, δεν υπήρχε στοχοποίηση των θυμάτων από την ηγεσία της», ανέφερε προκλητικά στην πρότασή της.

Δεν υπήρχε κίνητρο για τις εγκληματικές πράξεις, όλες ήταν

συμπτωματικές, μεμονωμένες ή και εδράζονταν στη σφαίρα της… ψυχολογίας… Οσο για τη ναζιστική ιδεολογία, για τα «είμαστε φασίστες, ναζιστές, μαχαιροβγάλτες» κ.λπ. υιοθέτησε πλήρως τα όσα είπε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής περί αποχώρησης το 1992 ακραίων ιδεολογικά μελών. Ομως, όπως ανέφερε, και να είναι ναζιστές αυτό είναι ποινικά αδιάφορο…

Είναι χαρακτηριστικό ότι όσον αφορά την πολιτική ευθύνη που ανέλαβε ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Μιχαλολιάκος μετά από καιρό για τη δολοφονία Φύσσα σε τηλεοπτική εκπομπή και… μεταφράστηκε από τα στελέχη της ως ανάληψη του πολιτικού κόστους(!), η εισαγγελέας την υιοθέτησε πλήρως. Επίσης, στην αγόρευσή της επικαλέστηκε δήλωση στελέχους της Χρυσής Αυγής, του ναζιστή Κασιδιάρη, ότι «μαζί με τη δολοφονία Φύσσα δολοφονήθηκε και η Χρυσή Αυγή»…

Υιοθέτησε παιδαριώδεις δικαιολογίες

Ηταν τέτοια η εθελοτυφλία στην πρότασή της που έφτασε μέχρι το σημείο να υιοθετήσει αυθαίρετες, αστήρικτες και παιδαριώδεις δικαιολογίες των στελεχών της Χρυσής Αυγής, όπως το επιχείρημά τους ότι «όλες οι καλές δουλειές νύχτα γίνονται»(Κασιδιάρης), ότι δήθεν εννοούσαν τη δράση της αστυνομίας.

Αποσυνέδεσε τις υποθέσεις από το γενικότερο σχεδιασμό της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με την εισαγγελέα και την πρότασή της, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν, οι επιθέσεις στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στο στέκι «Αντίπνοια», στον μαθητή στο Π. Φάληρο κ.τ.λ., ήταν άσχετα μεταξύ τους περιστατικά!!! «Δεν αποδείχθηκε κεντρικός σχεδιασμός σε βάρος πολιτικών αντιπάλων και μεταναστών (…) Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής δεν φέρει ουδεμία ευθύνη, αφού δεν προέκυψε ότι έδωσε εντολή ούτε ότι είχε εγκρίνει τις πράξεις που τελέστηκαν εκ των προτέρων», ανέφερε χαρακτηριστικά, προκαλώντας βάναυσα το λαϊκό αίσθημα και τα θύματα επιθέσεων της Χρυσής Αυγής.

Για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα η πρότασή της περιορίστηκε στην ενοχή του χρυσαυγίτη δολοφόνου Ρουπακιά, χωρίς να αναφερθεί στο κίνητρο της δολοφονίας και θεωρώντας – χωρίς να στοιχειοθετείται από πουθενά – ότι δεν είχε από την αρχή ανθρωποκτόνο σκοπό. Επίσης, ότι το τάγμα εφόδου δεν ήξερε και δεν τον βοήθησε στη δολοφονία και ότι ο Π. Φύσσας δεν ήταν στοχοποιημένος. Σαν να μην υπήρξε πουθενά το βίντεο που προβλήθηκε στο δικαστήριο με τους χρυσαυγίτες που πήγαιναν στον τόπο της δολοφονίας και το αυτοκίνητο του Ρουπακιά. Σαν να μην υπήρξε το ηχητικό ντοκουμέντο που ακούστηκε στο δικαστήριο με το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Ν. Αποστόλου που έλεγε «το ψάχναμε τόσο καιρό το μπαστάρδι». Ηταν λογικό μετά από όλα αυτά να μη …μνημονεύσει στην πρότασή της το ρόλο της αστυνομίας και στη δολοφονία Φύσσα.

Για την επίθεση στους αλιεργάτες και τους κομμουνιστές και

συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ πρότεινε τη μετατροπή του κατηγορητηρίου από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε ελαφρότερα αδικήματα (βαριά σκοπούμενη για τους αλιεργάτες, επικίνδυνη και απλή σωματική βλάβη για το ΠΑΜΕ) γιατί, όπως είπε, οι κατηγορούμενοι δεν είχαν ανθρωποκτόνο σκοπό. Δεν υπήρξαν για την εισαγγελέα οι δηλώσεις Λαγού για τους Αιγύπτιους αλιεργάτες και ό,τι ακολούθησε, ούτε οι δηλώσεις Λαγού – Παναγιώταρου – Μίχου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και ό,τι ακολούθησε. Οσο για το «ό,τι κινείται σφάζεται (…) αν πάρουμε το ok από τον Λαγό» του Πατέλη και το «για να κάνεις κάτι, παίρνεις πρώτα τον Γιάννη (Λαγό), ο Γιάννης το λέει στον Μεγάλο (Μιχαλολιάκο) κι αν δώσει το ok ο Μεγάλος πας» του Αποστόλου το αγνόησε… Οσο για τη φράση «τους μακελέψαμε» του Λαγού για την επίθεση στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ η κα Οικονόμου την έριξε στον «κάλαθο».

Ακόμα και για την επίθεση στο στέκι «Αντίπνοια» ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ακόμα και η φράση που ακούστηκε από δράστη, “έχετε χαιρετίσματα από τη Χρυσή Αυγή”, δεν είναι αρκετή, καθώς δεν γίνεται αναφορά στο όνομα κάποιου συγκεκριμένου βουλευτή»…

Οσο για το κακούργημα της διακεκριμένης οπλοκατοχής που βαρύνει ορισμένα εκ των στελεχών της ναζιστικής οργάνωσης, ανάμεσά τους και τον αρχηγό Ν. Μιχαλολιάκο, ζήτησε, κατά περίπτωση, τη μετατροπή του σε αδικήματα που ισοδυναμούν με πλημμελήματα, τα οποία έχουν υφ’ όρον παραγραφεί.

Οργισμένη αντίδραση

Την οργισμένη αντίδραση της μητέρας του Π. Φύσσα, Μάγδας Φύσσα, προκάλεσε η εν λόγω πρόταση. Σε δήλωσή της έξω από το δικαστήριο ανέφερε: «Δεν είδαν τίποτα όλο αυτό το διάστημα; Αθωώνουν τους εγκληματίες. Πόσο να αντέξουμε;». Νωρίτερα στην αίθουσα, απευθυνόμενη προς την εισαγγελέα Αδαμαντία Οικονόμου, ανέφερε: «Στις 18 του μήνα ο Παύλος κλείνει 75 μήνες νεκρός. Τελικά σήμερα τον ξαναμαχαιρώσατε; Αιμορραγεί η πληγή του. Θα ήθελα να απαντήσει η κα εισαγγελέας».

Όλα όσα (έκανε πως) δεν είδε η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου με την απαράδεκτη και προκλητική πρόταση

Από iraklis3

Προκλητική πρόταση-ασπίδα προστασίας ήταν επί της ουσίας η προχτεσινή πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Της οργάνωσης όπου η ναζιστική ιδεολογία είναι το κίνητρο της εγκληματικής της δράσης και ο εγκληματικός της χαρακτήρας είναι αλληλένδετος με τη ναζιστική της ιδεολογία.
Αμέτρητα και ατράνταχτα είναι τα αποδεικτικά στοιχεία για τη δράση της ναζιστικής, εγκληματικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής που αναδείχθηκαν στο δικαστήριο όλα αυτά τα χρόνια.
Μάλιστα, ντοκουμέντα από τη δικογραφία παρουσίασε τα προηγούμενα χρόνια και το «902.gr» (δείτε αναλυτικότερα παρακάτω).
Συγκεκριμένα δηλώσεις του αρχηγού Μιχαλολιάκου και των στελεχών της που εξυμνούν τον ισόθεο Χίτλερ, το ναζιστικό καθεστώς και τις θηριωδίες του, την αρία φυλή, φωτογραφικά ντοκουμέντα με ναζιστικά σύμβολα, σβάστικες, σημαίες της Βέρμαχτ, των SS, ναζιστικά τατουάζ στα μπράτσα των στελεχών της, αποκαλυπτικά φωτογραφικά ντοκουμέντα, μαρτυρίες με επιθέσεις σε μετανάστες, αντιφασίστες, πρωτοπόρους συνδικαλιστές, κομμουνιστές, βίντεο με τα τάγματα εφόδου εν δράσει, με στιλιάρια, με όπλα, συνομιλίες και μηνύματα με εντολές, όπου ακολουθούσαν εγκληματικές πράξεις. Εγκληματικές παραινέσεις χρυσαυγιτών πυρηναρχών πως «ό,τι κινείται σφάζεται»,
Αμέτρητα και ατράνταχτα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναδείχθηκαν για την ευθύνη της ηγεσίας στις οργανωμένες επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου που δρούσαν κατόπιν εντολών, οδηγιών, ενημέρωσης και έγκρισης της ηγεσίας της (πυρηνάρχης – περιφερειάρχης βουλευτής – αρχηγός) κ.ά.
Όλα αυτά ήταν ανύπαρκτα στην πρόταση της Εισαγγελέα. Ύστερα από 8 ώρες αγόρευσης, κατέληξε ότι οι 65 κατηγορούμενοι -οι 18 ναζιστές πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής και 47 μέλη της- θα πρέπει να αθωωθούν.
Συγκεκριμένα, για την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης της ναζιστικής οργάνωσης ζήτησε την απαλλαγή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και στελεχών της υπερθεματίζοντας και υιοθετώντας την επιχειρηματολογία της ναζιστικής οργάνωσης. Δεν αποδέχθηκε ότι υπήρξε κεντρικός σχεδιασμός για τις εγκληματικές πράξεις. «Η ηγεσία δεν γνώριζε, δεν έδινε εντολή, δεν υπήρχε σχεδιασμός, δεν υπήρχε στοχοποίηση των θυμάτων από την ηγεσία της», ανέφερε προκλητικά στην πρότασή της. Και αυτό παρά το γεγονός πως στη δικογραφία υπήρχαν συνομιλίες όπου φαινόταν η στοχοποίηση του Φύσσα, η ικανοποίηση για το θάνατό του, αλλά και η γνώση της ηγεσίας για τη δολοφονία. Πόσο μάλιστα, όταν ηχητικά ντοκουμέντα όπου ο κατηγορούμενος Νίκος Αποστόλου, υπεύθυνος των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής του Πειραιά ανέφερε πως «για να κάνεις κάτι παίρνεις πρώτα τον Γιάννη, ο Γιάννης το λέει στο Μεγάλο και αν δώσει το ΟΚ ο Μεγάλος πας».
Δεν υπήρχε κίνητρο για τις εγκληματικές πράξεις, όλες ήταν συμπτωματικές, μεμονωμένες ή και εδράζονταν στη σφαίρα της… ψυχολογίας… Όσο για τη ναζιστική ιδεολογία, για τα «είμαστε φασίστες, ναζιστές, μαχαιροβγάλτες» κ.λπ. υιοθέτησε πλήρως τα όσα είπε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής περί αποχώρησης το 1992 ακραίων ιδεολογικά μελών. Όμως, όπως ανέφερε, και να είναι ναζιστές αυτό είναι ποινικά αδιάφορο… Σημειώνεται πως τα … ακραία ιδεολογικά άτομα που τάχα αποχώρησαν, εξακολουθούσαν να υπάρχουν στη Χρυσή Αυγή με κορυφή τον ίδιο τον Ν. Μιχαλολιάκο, όπως ισχυρίζεται ο πρώην υπαρχηγός της, Αντώνης Ανδρουτσόπουλος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όσον αφορά την πολιτική ευθύνη που ανέλαβε ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Μιχαλολιάκος μετά από καιρό για τη δολοφονία Φύσσα σε ραδιοφωνική εκπομπή και… μεταφράστηκε από τα στελέχη της ως ανάληψη του πολιτικού κόστους(!), η εισαγγελέας την υιοθέτησε πλήρως. Επίσης, στην αγόρευσή της επικαλέστηκε δήλωση στελέχους της Χρυσής Αυγής, του ναζιστή Κασιδιάρη, ότι «μαζί με τη δολοφονία Φύσσα δολοφονήθηκε και η Χρυσή Αυγή»…

Υιοθέτησε παιδαριώδεις δικαιολογίες

Ήταν τέτοια η εθελοτυφλία στην πρότασή της που έφτασε μέχρι το σημείο να υιοθετήσει αυθαίρετες, αστήρικτες και παιδαριώδεις δικαιολογίες των στελεχών της Χρυσής Αυγής, όπως το επιχείρημά τους ότι «όλες οι καλές δουλειές νύχτα γίνονται» (Κασιδιάρης), ότι δήθεν εννοούσαν τη δράση της Αστυνομίας.
Αποσυνέδεσε τις υποθέσεις από το γενικότερο σχεδιασμό της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με την εισαγγελέα και την πρότασή της, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν, οι επιθέσεις στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στο στέκι «Αντίπνοια», στον μαθητή στο Π. Φάληρο κ.τ.λ., ήταν άσχετα μεταξύ τους περιστατικά!!! «Δεν αποδείχθηκε κεντρικός σχεδιασμός σε βάρος πολιτικών αντιπάλων και μεταναστών (…) Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής δεν φέρει ουδεμία ευθύνη, αφού δεν προέκυψε ότι έδωσε εντολή ούτε ότι είχε εγκρίνει τις πράξεις που τελέστηκαν εκ των προτέρων», ανέφερε χαρακτηριστικά, προκαλώντας βάναυσα το λαϊκό αίσθημα και τα θύματα επιθέσεων της Χρυσής Αυγής.
Για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα η πρότασή της περιορίστηκε στην ενοχή του χρυσαυγίτη δολοφόνου Ρουπακιά, χωρίς να αναφερθεί στο κίνητρο της δολοφονίας και θεωρώντας -χωρίς να στοιχειοθετείται από πουθενά- ότι δεν είχε από την αρχή ανθρωποκτόνο σκοπό. Επίσης, ότι το τάγμα εφόδου δεν ήξερε και δεν τον βοήθησε στη δολοφονία και ότι ο Π. Φύσσας δεν ήταν στοχοποιημένος. Σαν να μην υπήρξε πουθενά το βίντεο που προβλήθηκε στο δικαστήριο με τους χρυσαυγίτες που πήγαιναν στον τόπο της δολοφονίας και το αυτοκίνητο του Ρουπακιά. Σαν να μην υπήρξε το ηχητικό ντοκουμέντο που ακούστηκε στο δικαστήριο με το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Ν. Αποστόλου που έλεγε «το ψάχναμε τόσο καιρό το μπαστάρδι». Ήταν λογικό μετά από όλα αυτά να μη …μνημονεύσει στην πρότασή της το ρόλο της Αστυνομίας και στη δολοφονία Φύσσα.
Για την επίθεση στους αλιεργάτες και τους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ πρότεινε τη μετατροπή του κατηγορητηρίου από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε ελαφρότερα αδικήματα (βαριά σκοπούμενη για τους αλιεργάτες, επικίνδυνη και απλή σωματική βλάβη για το ΠΑΜΕ) γιατί, όπως είπε, οι κατηγορούμενοι δεν είχαν ανθρωποκτόνο σκοπό. Δεν υπήρξαν για την Εισαγγελέα οι δηλώσεις Λαγού για τους Αιγύπτιους αλιεργάτες και ό,τι ακολούθησε, ούτε οι δηλώσεις Λαγού – Παναγιώταρου – Μίχου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και ό,τι ακολούθησε. Όσο για το «ό,τι κινείται σφάζεται (…) αν πάρουμε το ok από τον Λαγό» του Πατέλη και το «για να κάνεις κάτι, παίρνεις πρώτα τον Γιάννη (Λαγό), ο Γιάννης το λέει στον Μεγάλο (Μιχαλολιάκο) κι αν δώσει το ok ο Μεγάλος πας» του Αποστόλου το αγνόησε… Όσο για τη φράση «τους μακελέψαμε» του Λαγού για την επίθεση στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ η κ. Οικονόμου την έριξε στον «κάλαθο».
Ακόμα και για την επίθεση στο στέκι «Αντίπνοια» ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ακόμα και η φράση που ακούστηκε από δράστη, “έχετε χαιρετίσματα από τη Χρυσή Αυγή”, δεν είναι αρκετή, καθώς δεν γίνεται αναφορά στο όνομα κάποιου συγκεκριμένου βουλευτή»…
Όσο για το κακούργημα της διακεκριμένης οπλοκατοχής που βαρύνει ορισμένα εκ των στελεχών της ναζιστικής οργάνωσης, ανάμεσά τους και τον αρχηγό Ν. Μιχαλολιάκο, ζήτησε, κατά περίπτωση, τη μετατροπή του σε αδικήματα που ισοδυναμούν με πλημμελήματα, τα οποία έχουν υφ’ όρον παραγραφεί.
«Δε θεωρούμε ότι μπορεί να υιοθετηθεί μία τέτοια προκλητική εισαγγελική πρόταση», σημειώνουν σε δήλωσή τους οι Δικηγόροι Πολιτικής Αγωγής των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στη δίκη της Χρυσής Αυγής τη στιγμή που εργατικά σωματεία καταγγέλλουν με τη σειρά τους την απαράδεκτη πρόταση της εισαγγελέα.
Πηγή: 902.gr