"Μάθε μπαλίτσα απ'τον άρχοντα"

Νίκος Αλέφαντος: Σε μια χώρα γεμάτη κακέκτυπα, υπήρξε αυθεντικός μέχρι το τέλος

Δεν ξέρω πόσες γενιές ανθρώπων στεναχωρήθηκαν με την είδηση του θανάτου του Νίκου Αλέφαντου. Το ηλικιακό φάσμα πρέπει να εκτείνεται από 2 χρονών μέχρι 105. Και να σου πω και κάτι; Και μικρό είναι.

Έζησε 81 χρόνια ο Αλέφαντος. Για άλλους θα λέγαμε “καλά, ήταν”, για εκείνον νιώθεις ότι ήταν ακόμα, όχι στην αρχή, αλλά κάπου λίγο μετά τη μέση. Σίγουρα πάντως όχι κοντά στο τέλος. Και αυτό είναι το μεγάλο του επίτευγμα: ότι ένας άνθρωπος 81 ετών σε είχε πείσει ότι η ζωή ήταν μπροστά του. Ενεργός και δραστήριος μέχρι την τελευταία στιγμή. Παθιασμένος, μιλούσε για το ποδόσφαιρο και ακόμη και αν δεν συμφωνούσες μαζί του -ή δεν κατανοούσες πλήρως τι έλεγε- δεν μπορούσες παρά να απορήσεις με τη φωνή του που ανεβοκατέβαινε με τόσο πάθος.

“Είναι 81 χρονών, τι κάνει ακόμα στην τηλεόραση; Γιατί μπλέκεται ακόμα με το σουμπούτεο”;

Παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, με τον Ολυμπιακό, με τα παιδιά που παίζουν μπάλα. Το ‘λεγε και το ξανάλεγε για τη γυμναστική, για τον αθλητικό τρόπο ζωής. Απέφευγε να φάει μέχρι και κρέας, έχει αφήσει ατάκες πίσω του -και για αυτό.

Ο Αλέφαντος είχε τη δική του γλώσσα. Επιβίωσε στον χώρο του ποδοσφαίρου και στα απόνερά του, χωρίς να προσαρμόσει τον λόγο του, αλλά προσαρμόζοντας τον λόγο των άλλων πάνω στον δικό του.



Τι κι αν δεν ήταν και ο πιο άξιος θαυμασμού λόγος; Ήταν ο δικός του και έγινε δικός μας. Αυτό θέλει επιμονή, διάρκεια και σίγουρα κάποια αλήθεια. Την αλήθεια που φέρνουν η αυθεντικότητα και η άμεσα αναγνωρίσιμη λαϊκότητα.

Και η γλώσσα του είναι 100% επιβεβαιωμένο ότι θα συνεχίσει να ζει και μάλιστα ως αυτόνομη, ξεκομμένη απ’ τον δημιουργό της. Μπορείς να λες τις λέξεις “πλεμονάτος” και “χαλύβδινος” εκτός του πλαισίου ‘Αλέφαντος’ και να καταλαβαίνει αμέσως ο συνομιλητής σου τι εννοείς. Πόσοι μπορούν να παινευτούν ότι έχουν πετύχει κάτι αντίστοιχο;

Δεν ήταν άγιος. Ήταν αφοριστικός, κάθετος, ισχυρογνώμων, υπερβολικά σίγουρος για τις δυνατότητες και τις ικανότητές του, και μάλλον ο μόνος τόσο σίγουρος για την αξία του. Την έδειξε; Απέδειξε ότι είναι καλός, κακός, μέτριος, μεγάλος, μικρός προπονητής; Δεν έχω ιδέα, ειλικρινά. Ήταν ενεργός τόσες δεκαετίες, πέρασε από τόσες ομάδες, θα είμαι μεγάλος ψεύτης αν πω ότι θυμάμαι όλη την καριέρα του. Ή ότι θυμάμαι όλα όσα χρειάζονται για να βγάλω κι εγώ όπως όλοι ένα μικρό, πενιχρό και ασήμαντο συμπέρασμα.

Ξέρω όμως ότι στη συλλογική συνείδηση δεν θεωρείται “μεγάλος προπονητής” και ούτε και στη συλλογική μνήμη θα μείνει ως τέτοιος. Θα μείνει όμως ως ο καλτ ήρωας που αντιπροσωπεύει ένα ποδόσφαιρο που έχει χαθεί οριστικά. Ένα ποδόσφαιρο που αναπνέει πια μόνο στις μικρότερες κατηγορίες και κάνει το “λάθος” να δίνει ακόμα σημασία στη φανέλα και στους ανθρώπους που εκπροσωπεί. Κυριολεκτικά άνθρωπος που ζούσε μέσα στο γήπεδο, που θα στριφογυρνούσε το βράδυ στο κρεβάτι του, μόνο και μόνο γιατί μια μπαλιά δεν πέρασε. Και ας κέρδισε το ματς. Ή κι ας έριξε την ομάδα κατηγορία. Εκείνος ξέρει τις λεπτομέρειες που έκριναν το παιχνίδι, οι άλλοι είναι μυρωδιάδες. Και βασανίζεται που τον κατηγορούν για κάτι που νομίζουν κι που τον παρεξηγούν χωρίς να τον γνωρίζουν.

Οι τηλεοπτικές στιγμές μεγαλείου που αφήνει πίσω του είναι αμέτρητες. Από το “ντιμπέη” μέχρι τον “κύριο Δούρο”. Δεν ξέρω πώς θα τις βλέπουμε από εδώ και πέρα. Αν θα ντυθούν σιγά σιγά με μια νοσταλγία ή αν θα παραμείνουν φρέσκες και ζωντανές. Τι εικόνα θα σχηματίσουν για εκείνον τα παιδιά που θα μεγαλώσουν χωρίς να έχουν δεδομένη την παρουσία του όπως εμείς Υποθέτω όμως ότι αυτό δεν το ξέρουμε για κανέναν.

Ήταν ένας βαθιά λαϊκός άνθρωπος, μία ανορθόδοξη φιγούρα της κοινωνικής ζωής, της τηλεόρασης, ένας απ’ τους τελευταίους ήρωες της ποπ κουλτούρας γεμάτος γωνίες, ανίδεος έστω και για την ύπαρξή τους. Δεν κατάφερε κανείς να τις λειάνει, να τον μεταμορφώσει σε μία από τις δεκάδες αποδεκτές κόπιες που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε σε μια τηλεόραση που κλείνει τα μάτια της στην αληθινή ποικιλία που υπάρχει εκεί έξω στη ζωή.

Και από ό, τι φαίνεται μέχρι στιγμής -απ’ τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, τους αποχαιρετισμούς στα social- μάλλον αγαπήθηκε πολύ έτσι ακριβώς όπως ήταν. Μένει και τίποτα άλλο που να έχει σημασία όταν πεθαίνει κάποιος;

Πηγή: ONEMAN

Ακάθεκτες οι διεργασίες και στο βάθος ... συνεκμετάλλευση με παρέμβαση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ

Ο Αμερικανός πρέσβης στη Λιβύη και ο διοικητής του αμερικανικού στρατού για την Αφρική κατά την υπογραφή της συμφωνίας με την κυβέρνηση Σάρατζ

«Ακάθεκτες» ξεδιπλώνονται οι διεργασίες για τις επικίνδυνες διευθετήσεις και τα σχέδια συνεκμετάλλευσης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, με τον «τόνο» να δίνουν οι αμερικανοΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί στην περιοχή που υπηρετεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, και η αντιπαράθεση με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα που κλιμακώνεται.
«Κλειδί» για τις εξελίξεις στην περιοχή αποτελεί βέβαια σε αυτήν τη φάση η κατάσταση στη Λιβύη, όπου έχουν βγει τα «μαχαίρια» των ιμπεριαλιστών για τη μοιρασιά της «επόμενης μέρας» και για τα «πόστα» στην περιοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας» ανακοινώθηκε χτες ανάμεσα στη διοίκηση του αμερικανικού στρατού για την Αφρική (AFRICOM), στον Αμερικανό πρέσβη στη Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ, και τον Λίβυο δοτό πρωθυπουργό, Φαγιέζ Σάρατζ, ο οποίος υποστηρίζεται από την Τουρκία. Και σε αυτήν την περίπτωση αναφέρθηκε ως πρόσχημα η «καταπολέμηση της τρομοκρατίας».
Η συμφωνία αυτή έρχεται σε συνέχεια δηλώσεων του Τούρκου Προέδρου, Ρ. Τ. Ερντογάν, ότι πέτυχε συμφωνία με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντ. Τραμπ, για συνεργασία στη Λιβύη, επιβεβαιώνοντας έτσι πλήρως τον αμερικανοΝΑΤΟικό αέρα που πνέει στα πανιά της Τουρκίας (και) σε ό,τι αφορά την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας με το αυθαίρετο τουρκο-λιβυκό σύμφωνο.
Σε ό,τι αφορά τη συμφωνία υποτίθεται ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τη «διπλωματική οδό υπό την αιγίδα του ΟΗΕ» για την προώθηση συμφωνίας εκεχειρίας και πολιτικού διαλόγου, ενώ με το βλέμμα στη Ρωσία και απογειώνοντας την κοροϊδία ο Νόρλαντ κάλεσε ...όλους τους «εξωτερικούς δρώντες να σταματήσουν την τροφοδότηση των συγκρούσεων, να σεβαστούν το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ» ώστε να εξασφαλιστεί η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας και της «πολιτικής σταθερότητας» της Λιβύης.
Την ίδια ώρα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, μετά από τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε με τους ομολόγους του σε Αίγυπτο και Τουρκία, μετέφερε ως «κοινή πεποίθηση» τη θέση των τριών πως «οι έξωθεν παράγοντες θα πρέπει να κάνουν το παν» για να βοηθήσουν τη δημιουργία προϋποθέσεων για ενδολιβυκό διάλογο. «Δεν βλέπουμε λύση πέρα από την παύση πυρός και την επίλυση των υπόλοιπων προβλημάτων στη βάση διαδικασίας διαπραγμάτευσης» για «συμφωνίες αποδεκτές από όλες τις πλευρές», δήλωσε ο Λαβρόφ.
Στο μεταξύ, χτες, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε με το «ίδιο νόμισμα» στις προχτεσινές επικριτικές δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, περί του «επικίνδυνου παιχνιδιού» που παίζει η Αγκυρα στη Λιβύη. «Η Γαλλία έχει μεγάλη ευθύνη για το σύρσιμο της Λιβύης στο χάος, υποστηρίζοντας για χρόνια παράνομες δομές και γι' αυτό στην πραγματικότητα η Γαλλία παίζει επικίνδυνο παιχνίδι στη Λιβύη», ανέφερε η ανακοίνωση.
Ο Γάλλος Πρόεδρος επανήλθε χτες σημειώνοντας στο περιθώριο της συνάντησής του με τον Τυνήσιο ομόλογό του πως το πρόσφατο περιστατικό μεταξύ γαλλικών και τουρκικών πλοίων στη Μεσόγειο αποτελεί «μια από τις πιο πειστικές αποδείξεις» του «εγκεφαλικού θανάτου» του ΝΑΤΟ και πρόσθεσε πως «εφόσον εμείς, τα μέλη του ΝΑΤΟ, οι Ευρωπαίοι, τα ενδιαφερόμενα μέρη σε αυτό το θέμα, είμαστε αδύναμοι στα λόγια μας ή δεν έχουμε σαφήνεια, θα αφήσουμε να παίζεται το παιχνίδι από μη συνεργάσιμες δυνάμεις», σημειώνοντας πως «δεν θέλω σε έξι μήνες, ένα χρόνο, δύο χρόνια, να δω τη Λιβύη να βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Συρία».

Συνάντηση με Πάιατ για Λιβύη και επικίνδυνες διευθετήσεις

Σε αυτό το φόντο ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Δένδιας, υποδέχτηκε χτες στο υπουργείο τον πρέσβη των ΗΠΑ, Τζ. Πάιατ, σε άλλη μια από τις συχνές επισκέψεις του Αμερικανού εκεί.
Κατά τον υπουργό, συζήτησαν «περιφερειακά ζητήματα», βάζοντας στο επίκεντρο την «κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Λιβύη», ενώ ο Αμερικανός πρέσβης σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο έγραψε ότι οι δύο είχαν την ευκαιρία «να επαναλάβουμε την στήριξή μας για εκεχειρία στη Λιβύη που οδηγεί σε πολιτική λύση, καθώς και το μήνυμά μας προς όλες τις εξωτερικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Τουρκίας, να σταματήσουν τις αποστολές όπλων και τζιχαντιστών που εντείνουν τη βία», κάνοντας ότι δεν ξέρει τίποτα για την παρέμβαση των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που μεταξύ άλλων κάνουν πλάτες στην τουρκική επέμβαση ως αντίβαρο στη ρωσική παρουσία.
«Επίσης, επιβεβαιώσαμε για άλλη μια φορά τη νομική μας αντίληψη ότι τα νησιά έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, όπως και η ηπειρωτική χώρα», συμπλήρωσε ο Πάιατ, σε μια από τις πολλές σχετικές διαβεβαιώσεις χωρίς αντίκρισμα, την ώρα που τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου βρίσκονται προ πολλού στο κρεβάτι του Προκρούστη στο ιμπεριαλιστικό παζάρι που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη υπό την «υψηλή εποπτεία» των ΗΠΑ, με επίδικο το πώς θα τρέξουν οι «μπίζνες» του κεφαλαίου και οι ευρωΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο, στην κόντρα με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Αλλωστε, μια σειρά από ανησυχητικές πληροφορίες, στον απόηχο των πρόσφατων επισκέψεων του πρωθυπουργού στο Ισραήλ και των συναντήσεων του υπουργού Εξωτερικών με τους ομολόγους του των Ιταλίας, Ισραήλ και Αιγύπτου, αναφέρουν ότι με οδηγό τη συμφωνία με την Ιταλία, η οποία μεταξύ άλλων προβλέπει και τη μειωμένη επήρεια νησιών, μεθοδεύεται αντίστοιχα και το πετσόκομμα του δικαιώματος σε θαλάσσιες ζώνες για πολλά ελληνικά νησιά, όπως το Καστελόριζο, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κρήτη, για να προχωρήσουν τα σχέδια συνεκμετάλλευσης και στην Ανατολική Μεσόγειο, με πρώτο πιθανό βήμα τα σχέδια για «μερική» ανακήρυξη ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

«Πλήρη εφαρμογή» του «East Med Act» ζητάει ο Μενέντεζ

Την ίδια ώρα, με επίκεντρο την αμερικανοΝΑΤΟική «σταθερότητα» που επιταχύνει τις επικίνδυνες διευθετήσεις και τα σχέδια συνδιαχείρισης στην περιοχή, νέα παρέμβαση έκανε και ο γνωστός και μη εξαιρετέος επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ, ο οποίος με επιστολή του στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, ζήτησε την πλήρη εφαρμογή του νόμου για την Εταιρική Σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο («East Med Act») που ψηφίστηκε το Δεκέμβρη από τη Γερουσία και επιδιώκει την αναχαίτιση των «κακόβουλων επιρροών» Ρωσίας και Κίνας στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, την οποία χαρακτηρίζει «ζώνη στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ».
Με αυτά ως «μπούσουλα» και το βλέμμα στο κόψιμο των δεσμών με τη Ρωσία, ο Μενέντεζ ζητάει την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία κατηγορώντας την για ενέργειες που «έρχονται σε αντίθεση με τις προσπάθειες για την προώθηση της σταθερότητας στην περιοχή» και αντιτάσσονται στα αμερικανικά συμφέροντα. Εφιστά δε την προσοχή στην ανάγκη οι ΗΠΑ να δυναμώσουν την παρέμβασή τους μέσα από πολυμερείς συνεργασίες (από τις οποίες επανειλημμένα βέβαια η Ουάσιγκτον έχει τονίσει ότι «δεν πρέπει να υπάρχουν αποκλεισμοί») και ευχαριστεί τον Πομπέο για την... προσωπική του δέσμευση στην ενίσχυση των «σημαντικών σχέσεων» μέσω της εμπλοκής του σε Συνόδους Κορυφής «3+1» (βλέπε τριμερή Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας συν ΗΠΑ).

«Εξαίρετο επίπεδο» στις σχέσεις Κύπρου - Ισραήλ

Να σημειωθεί πως «το εξαίρετο επίπεδο των διμερών σχέσεων Κύπρου και Ισραήλ» διαπιστώθηκε χτες «με ικανοποίηση», κατά την επίσημη συνάντηση που είχε ο Κύπριος ΥΠΕΞ, Νίκος Χριστοδουλίδης, με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Γκάμπι Ασκενάζι, αναγγέλλοντας βαθύτερη σύσφιξη σχέσεων με το κράτος - δολοφόνο.
Ο Χριστοδουλίδης βρέθηκε στο Τελ Αβίβ λίγα 24ωρα μετά την αναβολή της προγραμματισμένης για χτες επίσκεψης του Κύπριου Προέδρου στο Ισραήλ (εξαιτίας της εξέλιξης της πανδημίας, σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση) και σε συνάντηση που είχε με τον Ασκενάζι στο αεροδρόμιο της πόλης επαναβεβαίωσε την «κοινή προσήλωση των δύο χωρών και κυβερνήσεων» για «να συνεχίσουν και να εντείνουν τις προσπάθειες για περαιτέρω διεύρυνση και ενίσχυση» των διμερών δεσμών, με έμφαση σε Ασφάλεια και Ενέργεια, ενώ «ανασκόπησαν με ικανοποίηση την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε συγκεκριμένους τομείς στο πλαίσιο του μηχανισμού τριμερούς συνεργασίας Κύπρου - Ισραήλ - Ελλάδας», ενώ, όπως ανακοινώθηκε, η επόμενη συνάντηση των τριών ΥΠΕΞ θα γίνει στην Κύπρο.
Σημειωτέον, πριν πάει στο Ισραήλ, ο Χριστοδουλίδης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, Σάμεχ Σούκρι, για τις «τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με ιδιαίτερη έμφαση» και στις ενέργειες της Τουρκίας στη Λιβύη.

Σε Ελλάδα και Κύπρο ο Μπορέλ

Στο μεταξύ, στην Ελλάδα αναμένεται σήμερα ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Ζοζέπ Μπορέλ, ενώ ακολούθως επισκέπτεται την Κύπρο.
Σήμερα το απόγευμα αναμένεται να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό, ενώ νωρίτερα μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών, Ν. Δένδια, θα επισκεφθούν τις Καστανιές του Εβρου. Οπως αναφέρεται από το ΥΠΕΞ, «οι συζητήσεις αναμένεται να εστιασθούν στις ευρωτουρκικές σχέσεις με έμφαση στην κλιμακούμενη τουρκική παραβατικότητα εις βάρος της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων της παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού ζητήματος», στα παζάρια δηλαδή με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία που βάζουν στο τραπέζι τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου και με συμφωνίες όπως αυτή μεταξύ ΕΕ - Τουρκίας μετατρέπουν τους πρόσφυγες σε «χαρτί» στα χέρια των ιμπεριαλιστών.
Αύριο και μεθαύριο ο Μπορέλ θα βρίσκεται στην Κύπρο, όπου θα έχει συναντήσεις με τον Πρόεδρο, Ν. Αναστασιάδη, τον υπουργό Εξωτερικών, Ν. Χριστοδουλίδη, και τον υπουργό Αμυνας, Σ. Αγγελίδη, ενόψει και του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ στις 13 Ιούλη.

    

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΧΑΪΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ανεπιθύμητος στην Πάτρα ο πρέσβης των ΗΠΑ

Κάλεσμα και από τις Μαθητικές Οργανώσεις της ΚΝΕ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας οργανώνει την Πέμπτη 2 Ιούλη, στις 5 μ.μ. στην πλατεία Γεωργίου, η Τομεακή Επιτροπή Αχαΐας του ΚΚΕ, με αφορμή την επικείμενη συμμετοχή του Αμερικανού πρέσβη Τζ. Πάιατ σε ετήσιο «αναπτυξιακό» συνέδριο, ξεκαθαρίζοντας πως ο μακελάρης των λαών είναι ανεπιθύμητος στην πόλη.
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής σε όλους τους μαθητές της πόλης απευθύνουν οι Μαθητικές Οργανώσεις Πάτρας της ΚΝΕ, δηλώνοντας ότι «ο Πάιατ και το δολοφονικό κράτος των ΗΠΑ είναι ανεπιθύμητοι!».
Ειδικότερα, στην ανακοίνωσή τους επισημαίνουν ότι «στην πόλη μας δεν έχουν δουλειά αυτοί που:
-- Δολοφόνησαν τον Φλόιντ και δολοφονούν χιλιάδες Φλόιντ κάθε χρόνο.
-- Εχουν γεμίσει με ΝΑΤΟικές βάσεις ολόκληρη την Ελλάδα και σπέρνουν τον πόλεμο όπου κι αν πηγαίνουν (Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Γιουγκοσλαβία, Παλαιστίνη κ.α.).
-- Εχουν γεμίσει τη Μεσόγειο με νεκρούς μετανάστες, έχουν οδηγήσει στην απόγνωση εκατομμύρια ανθρώπους.
Τι να μας πει ο Πάιατ για την ανάπτυξη, όταν στην ίδια του τη χώρα:
-- Υπάρχουν 50.000.000 άνεργοι;
-- Ο κορονοϊός θερίζει ακόμα;
-- Ο ρατσισμός ζει και βασιλεύει;
Θα μας βρει μπροστά του, να διαδηλώνουμε ενάντια στο ΝΑΤΟ και στις βάσεις του θανάτου που έχει στήσει στην Ελλάδα. Στέλνουμε παντού το μήνυμα: Capitalism means... I can't breathe!».

Ξανά «πιο έτοιμοι από ποτέ»

...

Οι πυρκαγιές που εκδηλώνονται τις τελευταίες μέρες (Ασπρόπυργος, Μαρτίνο, Βόρεια Εύβοια, Ζάκυνθος και αλλού) δικαιολογημένα προκαλούν ανησυχία στα λαϊκά στρώματα, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή ακούν απ' όλες τις κυβερνήσεις ότι «είμαστε πιο έτοιμοι από ποτέ» για την αντιπυρική περίοδο. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο: Χιλιάδες στρέμματα δάσους γίνονται κάρβουνο, περιουσίες καταστρέφονται, ανθρώπινες ζωές χάνονται, με αποκορύφωμα το Μάτι, που η τραγωδία του συγκλόνισε πριν από δύο χρόνια. Οσο λοιπόν κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση της ΝΔ να πείσει για την «ετοιμότητα» του κρατικού μηχανισμού, η πραγματικότητα τη διαψεύδει: Το Πυροσβεστικό Σώμα (ΠΣ), που αποτελεί τον κεντρικό επιχειρησιακό βραχίονα της Πολιτικής Προστασίας, ασφυκτιά από τις τεράστιες ελλείψεις σε όλους τους τομείς λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης. Παρ' όλα αυτά, οι πιστώσεις που ενέκρινε η κυβέρνηση για το ΠΣ είναι μόλις κατά 272.000 ευρώ (!!!) αυξημένες σε σχέση με το 2019 για όλες τις λειτουργικές του ανάγκες. Παράλληλα, όμως, οι δαπάνες που αφορούν τη συντήρηση, τις επισκευές και τα καύσιμα ενός στόλου περίπου 3.250 οχημάτων παντός τύπου, που στο 55% αγγίζει ήδη την 20ετία, είναι μειωμένες κατά 1.839.851 ευρώ!

* * *

Οι μόνες αυξημένες πιστώσεις (αν εξαιρέσουμε τη μισθοδοτική και ασφαλιστική δαπάνη του προσωπικού), και μάλιστα κατά 34%, δηλαδή κατά 5.800.000 ευρώ, είναι αυτές που προορίζονται για επιχειρηματικούς ομίλους και αφορούν την ενοικίαση των εναέριων μέσων. Το στοιχείο αυτό δεν φανερώνει μόνο την απαξίωση των επίγειων μέσων, που θεωρούνται τα πιο κρίσιμα για την αντιμετώπιση μιας πυρκαγιάς, αλλά και την ολοένα και μεγαλύτερη «απόσυρση» του κράτους από τη δασοπροστασία και τη δασοπυρόσβεση, την εμπλοκή ολοένα και περισσότερο του ιδιωτικού τομέα, που σε συνδυασμό με τις ελλείψεις και την αποθέωση της «ατομικής ευθύνης» είναι το προσάναμμα για τις επόμενες μεγάλες καταστροφές. Με το νόμο μάλιστα για την Πολιτική Προστασία, που ψηφίστηκε πρόσφατα, προωθείται ακόμα περισσότερο η εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση σε όλο το φάσμα της πυρασφάλειας και της δασοπροστασίας: Από την οργάνωση, την εκπαίδευση, την έρευνα, την παροχή υπηρεσιών μέχρι την εκμετάλλευση δασικών οικοσυστημάτων. Παράλληλα, μεταφέρονται αρμοδιότητες σε δήμους, Περιφέρειες, ιδιώτες, εθελοντικές οργανώσεις, ΜΚΟ, με στόχο την παραπέρα μείωση των δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό και τη μεταφορά του κόστους στο λαό, μέσω της γνωστής ανταποδοτικότητας. Χώρια που ο νόμος αυτός εμπλέκει ακόμα πιο ενεργά τις δομές της Πολιτικής Προστασίας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των κατασταλτικών μηχανισμών της ΕΕ, όπως η Europol, που θα τροφοδοτείται και από μυστικά κονδύλια.

* * *

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Εν μέσω πανδημίας και με fast track διαδικασίες, η κυβέρνηση έφερε και ψήφισε τον νέο περιβαλλοντικό νόμο, που ανάμεσα σε άλλα δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν τουριστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες στον πυρήνα των Εθνικών Δρυμών της Πάρνηθας και του Σουνίου, ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω επέκταση επενδύσεων στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), επαναφέρει το ζήτημα των «οικιστικών πυκνώσεων», λίγους μήνες μετά την απόρριψη από το Συμβούλιο της Επικρατείας της ρύθμισης που είχε φέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον τότε δασικό νόμο. Πρόκειται για παρεμβάσεις από την πλευρά του κράτους που ενισχύουν το κίνητρο για την εκτεταμένη επιχειρηματική εκμετάλλευση δασών, δασικών περιοχών, ακόμα και περιοχών NATURA. Ειδικά με τις διατάξεις για τις «οικιστικές πυκνώσεις», νομιμοποιείται με έμμεσο τρόπο η κατασκευή αυθαιρέτων ακόμα και σε δασικές περιοχές, με την «ελπίδα» μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων που τις καταπατούν ή τις έχουν καταπατήσει οργανωμένα, να νομιμοποιηθούν οι ιδιοκτησίες τους κάποια στιγμή. Συνολικά ο νόμος της κυβέρνησης αποτελεί «εύφλεκτη ύλη» για τα εναπομείναντα δάση, στο όνομα των επενδύσεων, κυρίως στον τομέα της «πράσινης» οικονομίας, για τον οποίο προορίζεται κι ένα μεγάλο μέρος από τα «αναπτυξιακά» κονδύλια της Κομισιόν.

* * *

Να γιατί δεν δικαιολογείται κανένας εφησυχασμός μπροστά στους επόμενους μήνες, κατά τους οποίους κάθε χρόνο καταγράφονται οι περισσότερες και μεγαλύτερες πυρκαγιές. Η πείρα απ' όλα τα προηγούμενα χρόνια έχει δείξει ότι το κράτος γίνεται «επιτελικό» και ξεδιπλώνει τις ικανότητές του μόνο όταν πρόκειται να ανταποκριθεί στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, να στηρίξει τα κέρδη τους. Αντίθετα, όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες, ακόμα και για τη στοιχειώδη προστασία της περιουσίας και της ζωής του λαού από φυσικά φαινόμενα, η «ατομική ευθύνη» και το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» έρχονται ως προκάλυμμα των μεγάλων ελλείψεων, της απουσίας οργανωμένου σχεδίου πρόληψης και διαχείρισης των καταστροφών, της λογικής του «κόστους - οφέλους» για τους επιχειρηματικούς ομίλους στην οργάνωση της πυροπροστασίας, ή της αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής προστασίας. Τα συμπεράσματα αυτά δοκιμάστηκαν και την περίοδο της πανδημίας, με το ξεχαρβαλωμένο σύστημα Υγείας και τη συγκάλυψη της κρατικής ευθύνης πίσω από την ατομική, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη να ενταθούν η εγρήγορση, η κινητοποίηση και διεκδίκηση για άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, της περιουσίας, της ίδιας της ζωής του λαού.

Κ. Πασ.

Κόπρος του Αυγείου Η μπόχα που αναπνέει αηδιασμένος ο λαός, με την «παρέλασ

η» σκανδάλων και τις αλληλοκατηγορίες των αστικών κομμάτων για διαφθορά, την ώρα που από κοινού ετοιμάζονται να του φορτώσουν τα σπασμένα της νέας κρίσης, είναι η μπόχα του σάπιου συστήματος που όλοι μαζί υπηρετούν.

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι η διαφθορά, τα σκάνδαλα, η διαπλοκή δεν είναι ούτε «εξαίρεση» ούτε «παρέκκλιση» στο αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά τα «πρωτότοκα παιδιά» του. Οτι όλα φύονται στο έδαφος της πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των λαϊκών αναγκών. Αυτήν την πολιτική υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα, είτε βρίσκονται στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση.
Ολοι αυτοί, παρά τον καβγά που στήνουν με αφορμή την αποκάλυψη των διαλόγων Παππά - Μιωνή, με μεγάλη ευκολία θα προσυπέγραφαν τη διαπίστωση που ακούγεται στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνομιλίας, ότι «δεν είναι ποινικό αδίκημα ο καπιταλισμός». Αλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που για κάποιο λόγο ανοίγει το καπάκι του υπονόμου και βγαίνουν στην επιφάνεια τέτοιου είδους συνδιαλλαγές και παρασκηνιακά «πάρε - δώσε» ανάμεσα σε κυβερνητικά στελέχη και επιχειρηματίες.
Ούτε βέβαια προκαλεί εντύπωση το περιεχόμενο της «μυστικής» συζήτησης, που εκτείνεται από προσωπικές εξυπηρετήσεις και επιχειρηματικά «ντιλ» μέχρι επενδυτικά και πολιτικά σχέδια, που «ακουμπούν» ισχυρά γεωπολιτικά συμφέροντα και ανταγωνισμούς, τις σχέσεις της Ελλάδας με άλλες χώρες, την παρέμβαση ιμπεριαλιστικών κέντρων με πρώτες τις ΗΠΑ, τα παζάρια και τα ανταλλάγματα για συγκρουόμενα συμφέροντα στην περιοχή.
Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα και η διακυβέρνηση του καπιταλισμού. Μέσα από τέτοια «κανάλια» διαμορφώνονται πολιτικές αποφάσεις, οικοδομούνται δεσμοί με ισχυρά επιχειρηματικά κέντρα, «ανοίγουν πόρτες» και δίαυλοι συνεννόησης με αντίστοιχα κέντρα του εξωτερικού.
Ποιος δεν θυμάται υποψήφιους πρωθυπουργούς να κάνουν ...πασαρέλα σε «ιδρύματα» και κυβερνητικές εκδηλώσεις των ΗΠΑ, με «συνδετικό κρίκο» εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου που έχουν τις «άκρες» τους στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα; Ποιος ξεχνάει τις συζητήσεις πολιτικών με επιχειρηματίες, πίσω από κλειστές πόρτες, για «κλείσιμο λογαριασμών» και πολιτικά «ντιλ», που επέδρασαν ακόμα και στην εναλλαγή κυβερνήσεων;
Μια επανάληψη του ίδιου χιλιοπαιγμένου έργου ζούμε και σήμερα. Τα άπλυτα βγαίνουν στη φόρα στο πλαίσιο επιχειρηματικών και πολιτικών ανταγωνισμών, όμως καταγράφεται και ο προβληματισμός για την επίδραση που έχει στο λαό αυτό το «ξεκατίνιασμα». Για την αηδία και την αποστροφή που του προκαλούν τα επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, το ράγισμα στη βιτρίνα της «διαφάνειας» και των «θεσμών», οι «τρικλοποδιές» στη συναίνεση, που είναι απαραίτητη για να «τρέξει» πιο γρήγορα η αντιλαϊκή πολιτική.
Η σήψη και η διαφθορά για την εξυπηρέτηση αντιλαϊκών συμφερόντων είναι συστατικό της κυβερνητικής διαχείρισης του συστήματος, που έκαναν και κάνουν όλα τα κόμματα για λογαριασμό του κεφαλαίου. Εκεί πρέπει να κατευθυνθεί η αγανάκτηση που νιώθει ο λαός παρακολουθώντας αυτό το άθλιο θέαμα: Να απαιτήσει να βγουν τα άπλυτα όλων των κυβερνήσεων στη φόρα, να μην πέσει στην παγίδα των πολιτικών αντιπερισπασμών, με τους οποίους όλα τα αστικά κόμματα προσπαθούν να συγκαλύψουν τις πραγματικές ευθύνες τους και τις αιτίες της διαπλοκής.

Στα σφαγεία του κορονοϊού – Ασταμάτητη η πανδημία σε εργοστάσια κρέατος σε ΗΠΑ και Ευρώπη

Κατιούσα

Το γύρο του κόσμου κάνει η είδηση για τα εκατοντάδες κρούσματα που σημειώθηκαν μεταξύ των – εποχικών αλλοδαπών ως επί το πλείστον – εργαζόμενων μεγάλου εργοστασίου επεξεργασίας κρέατος στη Γερμανία. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει στη χώρα, αλλά και διεθνώς με τις μεγαλύτερες συρροές κρουσμάτων να παρατηρούνται σε αντίστοιχα εργοστάσια και σφαγεία στον Καναδά και τις ΗΠΑ, όπου καταγράφηκαν 30000 κρούσματα του ιού μεταξύ των εργαζόμενων, ανάμεσά τους και 1οο νεκροί.
Σύμφωνα με τον Πέτερ Σμιτ, επικεφαλής του διεθνούς τμήματος του γερμανικού συνδικάτου τροφίμων NGG, “Ολόκληρος ο κλάδος βρίσκεται σε έναν καταστροφικό αγώνα προς τα κάτω, οδηγούμενος από την αγορά και από τη ζήτηση του καταναλωτή για φτηνό κρέας”, προσθέτοντας πως τα εργοστάσια αυτά στη Γερμανία δουλεύουν με χαμηλόμισθους εποχικούς εργάτες από την Ανατολική Ευρώπη. “Οι εργασιακές συνθήκες εκεί είναι οι χειρότερες: κρύο, ο ένας δίπλα στον άλλο, δουλειά σε υψηλή ταχύτητα. Και οι κατοικίες είναι όπως στην εποχή της δουλείας. Αν το δούμε, βλέπουμε ανθρώπους να μοιράζονται κρεβάτια. Κάνεις μια 12ωρη βάρδια και μετά αλλάζεις”.
Η περιγραφή των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης των εργατών σε αυτές τις εργασιακές εστίες πανδημίας είναι ακριβής, ωστόσο ο εκπρόσωπος του συμβιβασμένου συνδικάτου αποφεύγει να καταγγείλει ανοιχτά την εργοδοσία και γενικά τη δίψα για το κέρδος, μιλώντας αόριστα για “αγορά” και ενοχοποιώντας μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς τους φτωχούς καταναλωτές για τις επιλογές τους.
Το ζήτημα της εργασίας μεταναστών σε άθλιες συνθήκες βρίσκεται πίσω και από την έξαρση του ιού σε εργοστάσια κρέατος και σφαγεία στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, όπου σύμφωνα με το διάταγμα του προέδρου Τραμπ, τα εργοστάσια αυτά κρίθηκαν “αναγκαία” κι έτσι παρέμειναν ανοιχτά ακόμα κι όταν άλλες επιχειρήσεις είχαν βρεθεί σε λοκντάουν. Η πλειονότητα των εργαζόμενων είναι μετανάστες και πρόσφυγες, που μοιράζονται τη διαδρομή τους προς το εργοστάσιο ή και την ίδια κατοικία.
Παρά τους ισχυρισμούς των υπερασπιστών της εργοδοσίας του κλάδου ότι “η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί” και έχουν ληφθεί πλέον τα κατάλληλα μέτρα προστασίας στα εργοστάσια, ο Μπεν Λίλιστον από το Ινστιτούτο Αγροτικής και Εμπορικής Πολιτικής δεν έχει την ίδια άποψη: “Ακόμα πεθαίνουν εργάτες εκεί. Τ εγγενές πρόβλημα είναι πως μένει ίδιος ο τρόπος λειτουργίας των συσκευαστηρίων”, υποστηρίζει. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί οι έλεγχοι από τις αρμόδιες υπηρεσίες, ενώ έχουν αυξηθεί οι ταχύτητες στη γραμμή παραγωγής. Τα κέρδη των εταιρειών αυτών βασίζονται στη στενή εγγύτητα και τη γρήγορη ταχύτητα με την οποία δουλεύουν οι εργάτες.
Ορισμένοι προσπαθούν να αποδώσουν τη μεγάλη μεταδοτικότητα του ιού στην ανακύκλωση του κρύου αέρα που υπάρχει σε αυτές τις εγκαταστάσεις, κάτι που ο Πέτερ Σμιτ χαρακτηρίζει “απόλυτη ανοησία”, προσθέτοντας πως “Προσπαθούν να βρουν δικαιολογίες για να αποφύγουν την ευθύνη. Γιατί δεν υπάρχουν επιδημίες στον κλάδο των γαλακτοκομικών σε αυτή την περίπτωση; Κι αυτές έχουν ψυχρά τμήματα, έχουν να κάνουν με τον κλάδο των κατεψυγμένων τροφίμων. Οι επιδημίες οφείλονται στις συνθήκες εργασίας.

Η γερμανική κυβέρνηση, υπό το βάρος της κατακραυγής αναγκάστηκε να εξαγγείλει σχέδια ενίσχυσης της υγιεινής και της ασφάλειας στα εργοστάσια κρέατος, υποχρεώνοντας από την αρχή του 2021 μόνο την απασχόληση εργατών της ίδιας της επιχείρησης κι όχι μέσω μεσαζόντων, κάτι στο οποίο αντιδρούν έντονα οι επιχειρηματίες. Σύμφωνα με τον Τζέιμς Ρίτσι από τη Διεθνή Ένωση Εργατών Τροφίμων: “Όλο το σύστημα βασίζεται σε κακοπληρωμένους και άσχημα εκμεταλλευόμενους εργάτες. Μπορεί να τους χρεώνονται υπερβολικά ενοίκια για τη στέγασή τους ή ναύλα για τη μεταφορά τους από την Ανατολική Ευρώπη. Είναι βρώμικη κι επικίνδυνη δουλειά και οι περισσότεροι δε θέλουν να την κάνουν. Έτσι οι εταιρείες ψάχνουν για ανθρώπους έτοιμους να τις κάνουν και να ανεχτούν τα (χαμηλά) ημερομίσθια”.

Με πληροφορίες από Guardian

Να γίνει παύση πληρωμών σε ΔΕΗ, νερό, τηλέφωνο και τράπεζες (VIDEO)

Να γίνει παύση πληρωμών σε ΔΕΗ, νερό, τηλέφωνο και τράπεζες τόνισε ο Γιώργος Στεφανάκης πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων σε Επισιτισμό - Τουρισμό - Ξενοδοχεία ν. Αττικής μιλώντας το πρωί της Δευτέρας στο «ΣΚΑΪ» με αφορμή την κινητοποίηση των εργαζομένων έξω από το υπουργείο Οικονομικών.

«Πώς θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι ΔΕΗ, τηλέφωνο, νερό όταν θα πάρουν, όσοι πάρουν το πενιχρό επίδομα των 400 και 500 ευρώ;», σημείωσε ο Γ. Στεφανάκης εξηγώντας τους λόγους της κινητοποίησης.

Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ: Ο λαός να απαιτήσει να βγουν τα «άπλυτα» όλων των κυβερνήσεων στη φόρα

Κατιούσα

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε το εξής σχόλιο σχετικά με την αντιπαράθεση ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ για ζητήματα διαπλοκής:
«Ο λαός, που καλείται να πληρώσει τα σπασμένα μιας ακόμα κρίσης και που παρακολουθεί αηδιασμένος την “παρέλαση” σκανδάλων, πρέπει να απαιτήσει να βγουν τα “άπλυτα” όλων των κυβερνήσεων, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, στη φόρα. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει με όρους “πολιτικού αντιπερισπασμού”, όπως κάνουν όλα τα άλλα κόμματα, συγκαλύπτοντας τελικά τις πραγματικές ευθύνες τους και τις ίδιες τις αιτίες της διαπλοκής.
Αυτές οι αιτίες βρίσκονται στη βαθιά σήψη ενός συστήματος κι ενός κράτους, που στον πυρήνα του έχει αφ’ ενός την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων και αφ’ ετέρου τη διαρκή υπονόμευση των λαϊκών αναγκών. Στοιχείο αυτής της σήψης, της διαφθοράς για την εξυπηρέτηση αντιλαϊκών συμφερόντων είναι η κυβερνητική διαχείριση του συστήματος, που έκαναν και κάνουν όλα τα αστικά κόμματα που βρέθηκαν στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας».

ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΘΕΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Κι επειδή σκάνδαλα, διαφθορά, καταγγελίες ένθεν κακείθεν μας πνίγουν αφαιρώντας τον αέρα που αναπνέουμε, τσαλαβουτώντας στις λάσπες τους, διαλύοντας τη δική μας σκέψη με έτοιμες ιδέες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα τους. Κι επειδή ακόμα και η πανδημία δεν αποκάλυψε παρά τη νοσηρότητα ενός συστήματος που αδιαφορεί για τη ζωή και το θάνατο αν είναι να εξασφαλίσει κέρδος. Κι επειδή με λόγο φτιασιδωμένο απαξιώνεται κάθε λογική και ηθική εγρήγορση εγκλωβίζοντάς μας σε αδιέξοδα πολιτικής αφασίας. Κι επειδή όταν ο λόγος δεν αρκεί η βία και η βαναυσότητα επιλέγονται χωρίς ενδοιασμούς.  

Αν λοιπόν  η 79^η επέτειος από την εισβολή των ναζιστών της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ αποκαλύπτει με τον ανελέητο χαρακτήρα και τις εκατόμβες των νεκρών σοβιετικών την απάνθρωπη μορφή του καπιταλισμού όταν απειλούνται τα συμφέροντά του. Γι’ αυτό, αν στην ομιλία από το ραδιόφωνο  του Ι. Στάλιν στις 3 Ιουλίου του 1941 οι αναφορές ήταν φυσικά για το θανάσιμο κίνδυνο που απειλούσε τη Σοβιετική Ένωση από τη χιτλερική εισβολή, αυτές δεν είναι λιγότερο επίκαιρες στις μέρες μας σε μια μεταφορική χρήση του λόγου.

             «(…)Τι χρειάζεται για να εξαλειφθεί ο κίνδυνος που απειλεί την Πατρίδα μας και ποια μέτρα πρέπει να παρθούν για να συντριβεί ο εχθρός;

            Πριν απ’ όλα πρέπει όλοι οι άνθρωποί μας, οι σοβιετικοί άνθρωποι να καταλάβουν όλο το βάθος του κινδύνου που απειλεί τη χώρα μας και να απαλλαγούν από  την αμεριμνησία και την ξεγνοιασιά, από τις διαθέσεις της ειρηνικής οικοδόμησης, εντελώς κατανοητές στην προπολεμική εποχή, αλλά ζημιογόνες σήμερα, που ο πόλεμος άλλαξε ριζικά την κατάσταση. Ο εχθρός είναι σκληρός και αμείλικτος. Θέτει ως στόχο του την αρπαγή των ποτισμένων με τον ιδρώτα μας εδαφών, των αρπαγή των σιτηρών μας και του πετρελαίου μας που τα παράγουμε  με την εργασία μας. Θέτει ως στόχο του την παλινόρθωση  της εξουσίας των τσιφλικάδων, την επαναφορά του τσαρισμού, την καταστροφή του εθνικού πολιτισμού και της κρατικής  εθνικής οργάνωσης των Ρώσων, των Ουκρανών, των Λευκορώσων, των Λιθουανών, των Λετονών, των Εσθονών, των Ουζμπέκων, των Τατάρων, των Μολδαβών, των Γεωργιανών, των Αρμένιων, των Αζέρων και άλλων ελεύθερων λαών της Σοβιετικής Ένωσης, τον εκγερμανισμό τους, τη μετατροπή τους σε δούλους των γερμανών πριγκίπων και βαρόνων. Πρόκειται επομένως  για τη ζωή και το θάνατο του Σοβιετικού κράτους, για τη ζωή και το θάνατο των λαών της ΕΣΣΔ, για τα αν οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης θα είναι ελεύθεροι ή θα υποδουλωθούν. Πρέπει οι σοβιετικοί άνθρωποι να το καταλάβουν αυτό και να πάψουν να είναι αμέριμνοι, να συστρατευτούν και να αναδιοργανώσουν όλη τη δουλειά τους με νέο πολεμικό τρόπο που δεν γνωρίζει έλεος για τον εχθρό.

           Πρέπει να μην υπάρχουν στις γραμμές μας κλαψιάρηδες και φοβητσιάριδες, πανικόβλητοι και λιποτάκτες, ώστε οι άνθρωποί μας  να μην γνωρίζουν φόβο στον αγώνα και να πηγαίνουν με αυταπάρνηση στον  Πατριωτικό απελευθερωτικό μας πόλεμο ενάντια στους φασίστες υποδουλωτές. Ο μεγάλος Λένιν, που δημιούργησε το κράτος μας, έλεγε ότι βασική  αρετή των σοβιετικών ανθρώπων πρέπει να είναι  η γενναιότητα, η ανδρεία, η άγνοια του φόβου στον αγώνα, η ετοιμότητα να παλέψει μαζί με το λαό ενάντια στους εχθρούς της Πατρίδας μας. Πρέπει αυτή η θαυμάσια αρετή του μπολσεβίκου να γίνει  κτήμα των εκατομμυρίων και εκατομμυρίων του Κόκκινου  Στρατού, του Κόκκινου Ναυτικού μας και όλων των λαών της Σοβιετικής Ένωσης.

       Οφείλουμε να αναδιοργανώσουμε άμεσα την όλη δουλειά μας με πολεμικό τρόπο, υποτάσσοντας τα πάντα στα συμφέροντα του μετώπου και στα καθήκοντα οργάνωσης της συντριβής του εχθρού. Οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης βλέπουν τώρα ότι ο γερμανικός φασισμός είναι αχαλίνωτος στη λυσσαλέα έχθρα του και στο μίσος του απέναντι στην Πατρίδα μας, που εξασφάλισε  σε όλους τους εργαζομένους την ελεύθερη εργασία  και ευημερία. Οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης οφείλουν να ξεσηκωθούν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους και της γής τους ενάντια στον εχθρό.

(…)  Ο πόλεμος με τη φασιστική  Γερμανία δεν μπορεί να θεωρηθεί συνηθισμένος πόλεμος. Δεν είναι μόνο ένας πόλεμος ανάμεσα σε δυο στρατούς. Είναι συγχρόνως ένα μεγάλος πόλεμος ολόκληρου του σοβιετικού λαού ενάντια στα γερμανοφασιστικά  στρατεύματα. Σκοπός αυτού του παλλαϊκού  Πατριωτικού Πολέμου ενάντια στους φασίστες καταπιεστές δεν είναι μόνο η εξάλειψη του  κινδύνου που απειλεί τη χώρα μας, αλλά και η βοήθεια σε όλους τους λαούς της Ευρώπης που στενάζουν κάτω από το ζυγό του γερμανικού φασισμού (…)»

     (Από ΑΠΑΝΤΑ Ι.Β Στάλιν, τ. 15, Εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2008)

Να τελειώνει η κοροϊδία

Ο νέος γύρος της δικομματικής αντιπαράθεσης, με αφορμή την κρατική χρηματοδότηση της καμπάνιας «Μένουμε σπίτι» και το διαφημιστικό σποτ του ΣΥΡΙΖΑ που την κατηγορεί για «στήριξη ημετέρων», σηκώνει κουρνιαχτό, αποπροσανατολίζει και κρύβει την ουσία. Η αντιπαράθεση βέβαια δεν αφορά τις τραγικές ελλείψεις στο κρατικό σύστημα Υγείας, την άγρια εργοδοτική επίθεση με τις πλάτες της κυβέρνησης και της ΕΕ, τον πακτωλό των εκατομμυρίων ευρώ που χαρίζονται στα μονοπώλια ώστε να «μείνουν όρθια». Σε όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει λερωμένη τη φωλιά του.

***

Η κοκορομαχία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τις άθλιες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, βγάζει τελικά «λάδι» όλους αυτούς που με ποικίλους τρόπους απολαμβάνουν την κρατική στήριξη, είτε πρόκειται για απευθείας ενισχύσεις και επιδοτήσεις με λεφτά του λαού, είτε για έμμεσες επιχορηγήσεις, όπως με τη διανομή της διαφημιστικής πίτας, είτε κυρίως με αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους, που βαθαίνουν την εκμετάλλευση και ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τους μεγαλοεπιχειρηματίες, αυτούς που «τσέπωσαν» τη μερίδα του λέοντος από το κρατικό χρήμα, ο ΣΥΡΙΖΑ τους «ξέχασε» στο σποτάκι του. «Ξέχασε» να τα βάλει δηλαδή με τους ιδιοκτήτες των ισχυρών ΜΜΕ, που είναι ιδιοκτήτες ή μέτοχοι και άλλων μεγάλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Γύρω απ' αυτές τις δραστηριότητες αναπτύσσονται και μια σειρά παρασιτικοί μηχανισμοί, μεταξύ των οποίων και περιθωριακά ΜΜΕ, που στηρίζουν επιχειρηματικά συμφέροντα, αναλαμβάνουν αποστολές και «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» σε ανταγωνισμούς μεταξύ ομίλων, στηρίζουν κόμματα και πολιτικές. Προπάντων όμως συμβάλλουν στον αποπροσανατολισμό του λαού, συκοφαντούν τους αγώνες του και υπερασπίζονται με μια φωνή το σάπιο σύστημα. Για τις πολύτιμες αυτές υπηρεσίες ανταμείβονται από το κράτος με πολλούς τρόπους, μεταξύ άλλων και με κομμάτι από τη διαφημιστική πίτα, που για πολλούς απ' αυτούς είναι και η μοναδική πηγή εσόδων.

* * *

Παρ' όλα αυτά, κεντρικό πρόσωπο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο «δημοσιογράφος» που «τα παίρνει», γενικά κι αόριστα. Λες και είναι όλοι οι δημοσιογράφοι «παπαγάλοι» που χρηματίζονται, λες και όλοι τους ζουν μέσα στα πλούτη από τα κρατικά δωράκια που μασουλάνε οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Από την άλλη, τη ΝΔ και μεγαλοδημοσιογράφους που παριστάνουν ότι θίγονται από το τσουβάλιασμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τους πήρε ο πόνος για την ...τιμή των εργαζομένων. Η κοροϊδία πρέπει λοιπόν να τελειώνει. Η υποκρισία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για τη διαφάνεια είναι σκέτη πρόκληση για το λαό. Την έχουμε άλλωστε ξαναζήσει και με άλλες αφορμές: Στην αντιπαράθεση για τις «off shore» και τα σκάνδαλα, για τις άδειες των καναλιών, για τα «πόθεν έσχες» και τις διάφορες λίστες με τις καταθέσεις μεγαλοεπιχειρηματιών στο εξωτερικό.

***

Οπως έκανε και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, έτσι και τώρα, το ΚΚΕ αποκαλύπτει την υποκρισία των αστικών κομμάτων για τη «διαφάνεια» και τον εμπαιγμό του λαού. Ειδικά για το θέμα της κρατικής διαφημιστικής δαπάνης, θα καταθέσει τις επόμενες μέρες πρόταση νόμου για την αυστηροποίηση της σχετικής νομοθεσίας, απαιτώντας να είναι δωρεάν τα μηνύματα που σχετίζονται με την προστασία της δημόσιας υγείας, να δημοσιεύονται αμέσως τα πλήρη στοιχεία κάθε διαφημιστικής δαπάνης που διανέμεται σε ΜΜΕ από φορείς του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, να επιφέρει κυρώσεις για τους υπεύθυνους η μη συμμόρφωση και η ρύθμιση να έχει αναδρομική ισχύ. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα...

«Ευκαιρίες»...

Σε πρώτο πλάνο βρέθηκαν ξανά στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την περασμένη Παρασκευή οι μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη, για το ποια μορφή θα έχει και ποιος θα βγει περισσότερο ευνοημένος από τα κονδύλια στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων που προτείνει η Κομισιόν για τη διαχείριση της κρίσης.
Εκεί που συμφωνούν βέβαια όλοι είναι ότι τα χρήματα αυτά, είτε δοθούν με τη μορφή δανείων είτε με τη μορφή επιχορηγήσεων, θα τα πληρώσουν πάλι οι λαοί. Οχι μόνο με αύξηση της φορολογίας και των περικοπών σε βάθος χρόνου, αλλά και με ένα πλήθος νέων αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» που επιταχύνονται και θεωρούνται «προαπαιτούμενο» για την εκταμίευση των χρημάτων από τα κράτη - μέλη.
Αυτό βέβαια κάθε άλλο παρά πτοεί την κυβέρνηση, που παρουσιάζει ως «ιστορικών διαστάσεων ευκαιρία» το πακέτο της ΕΕ, θέλοντας να στοιχίσει το λαό στο λεγόμενο «σχέδιο ανασυγκρότησης».
Η «ευκαιρία» που βλέπουν τα αστικά επιτελεία είναι ευκαιρία για τους επιχειρηματικούς ομίλους να θωρακίσουν τα κέρδη τους, κλιμακώνοντας την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. Οι στόχοι που τίθενται για την «ανασύνταξη» της ελληνικής οικονομίας είναι αντιλαϊκοί, παλιοί και δοκιμασμένοι.
Αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των αξιώσεων του κεφαλαίου, όπως έδειξε και η πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, με τους βιομήχανους να απαιτούν, πάνω στο αντεργατικό πλαίσιο που έχουν ήδη διαμορφώσει η σημερινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, να «τρέξουν» ακόμα πιο γρήγορα μια σειρά αναδιαρθρώσεων στη Δικαιοσύνη, στο Χωροταξικό, στο Ασφαλιστικό, στη φορολογική νομοθεσία κ.ο.κ., προκειμένου όμιλοι και «επενδυτές» να επεκταθούν και σε νέα πεδία κερδοφορίας, όπως αυτό της «πράσινης» οικονομίας.
Προπαγανδίζουν μάλιστα την ανάγκη για ένα πιο «επιτελικό» κράτος στην υπηρεσία αυτού του σχεδιασμού, με το επιχείρημα ότι και παλιότερα δόθηκαν χρήματα από την ΕΕ, αλλά «ξοδεύτηκαν λάθος», «κατασπαταλήθηκαν από τη γραφειοκρατία» και έτσι «χάθηκε η ευκαιρία» για την ελληνική οικονομία να «πάει μπροστά».
Το θράσος και η κοροϊδία δεν έχουν όρια. Από τα κονδύλια της ΕΕ, που είναι χρήματα του λαού, επωφελήθηκαν διαχρονικά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Με τα ΕΣΠΑ, για παράδειγμα, χρηματοδοτήθηκαν ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και η επέκταση της «ευελιξίας», η «αποκέντρωση» και εμπορευματοποίηση κοινωνικών υπηρεσιών, η επιτάχυνση της «απελευθέρωσης» σε μια σειρά από κλάδους, που πλήρωσαν και πληρώνουν εργαζόμενοι και βιοπαλαιστές ΕΒΕ.
Τα λίγα χρήματα που δόθηκαν σε μικρούς επαγγελματίες δεν έφεραν τη σωτηρία ούτε καν ανακούφιση από τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής και την πίεση που ασκεί ο ανταγωνισμός. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα, με τα κονδύλια από το «Ταμείο Ανάκαμψης», που θα κατευθύνουν σε υποδομές και «μεταρρυθμίσεις» σε τομείς όπου τα μονοπώλια δείχνουν ήδη ενδιαφέρον.
Και όχι μόνο αυτό. Προκειμένου να διαχειριστούν την κρίση προς όφελος των ομίλων και να τη μετατρέψουν σε «ευκαιρία» για τα κέρδη του, σχεδιάζουν και την ανασυγκρότηση του κράτους. Οταν όμως πρόκειται για τις ανάγκες του λαού, όπως στη διάρκεια της πανδημίας, ή για την προστασία από φυσικά φαινόμενα και καταστροφές, όλα παραπέμπονται στην «ατομική ευθύνη» και στο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι το κράτος είναι «επιτελικό» για τις ανάγκες του κεφαλαίου, όχι όμως για τα συμφέροντα και τις ανάγκες του λαού.
Πάνω σε αυτόν τον σχεδιασμό διαγωνίζονται σήμερα ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος μπορεί να τον υλοποιήσει ως «ο καλύτερος διευθυντής» στις υποθέσεις του κεφαλαίου, αλλά και να διασφαλίσει την «κοινωνική συνοχή», μπροστά στην κρίση που εξελίσσεται. Σε κάθε περίπτωση, κερδίζουν και οι δύο τα συγχαρητήρια του ΣΕΒ, επειδή, «παρά τις όποιες διαφωνίες, υπάρχει ευρεία συναίνεση στο ότι απαιτούνται επενδύσεις με ρίσκο για να πάει μπροστά ο τόπος».
Αντί λοιπόν να διαλέξει τρόπο για τη νέα σφαγή που ετοιμάζουν σε βάρος του, ο λαός μπορεί να διαλέξει άλλο δρόμο: Με την οργανωμένη, συλλογική του δράση να τους χαλάσει τα σχέδια, να μη δεχτεί να πληρώσει ξανά για να κερδίζουν μια χούφτα όμιλοι. Να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι σε κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ, για να έρθουν στο επίκεντρο οι δικές του ανάγκες, να ανοίξει η συζήτηση για την πραγματική διέξοδο, την ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, όταν από τη μέση βγει το μεγάλο εμπόδιο του κέρδους, της καπιταλιστικής εξουσίας και ιδιοκτησίας.