ΣΥΡΙΖΑ Παίζει άσχημο παιχνίδι στις πλάτες του λαού

ΣΥΡΙΖΑ

Παίζει άσχημο παιχνίδι στις πλάτες του λαού

Ανοίγοντας τις εργασίες του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Τετάρτη - επίδικο του οποίου είναι η οργανωτική προσαρμογή στις ανάγκες του ρόλου που καλείται να παίξει στο αστικό πολιτικό σύστημα - ο Αλ. Τσίπρας κραύγασε για την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε μια «Μεγάλη Πολιτική Δέσμευση απέναντι στον ελληνικό λαό»!

Τα «παπατζιλίκια» δεν άρχισαν ούτε τελείωσαν με τη φράση αυτή, ευθεία παραπομπή στο «Συμβόλαιο με τον Λαό» του Α. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ του '80, πολλά (πρώην) στελέχη του οποίου «σουλατσάριζαν» στην πλατεία του σταδίου όπου διεξάγεται το Συνέδριο. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ενοχλείται καθόλου απ' το γεγονός ότι αυτό το ΠΑΣΟΚ λαφυραγώγησε ιδέες, τις πρόδωσε, απογοήτευσε το λαό και φέρει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για όσα σήμερα συμβαίνουν. Οχι μόνο δεν ενοχλείται αλλά το θαυμάζει τόσο που να αντιγράφει τις μεθόδους με τις οποίες έβαλε στο χέρι την αστική διαχείριση, στόχος που είναι και δικός της.

Τι να τα κάνουν τα κουφάρια οι εργάτες;

Δύο μέρες νωρίτερα, ο Αλ. Τσίπρας είχε επισκεφτεί τη χειμαζόμενη από φτώχεια κι ανεργία Εύβοια. Παίζοντας κερδοσκοπικά παιχνίδια με την αγωνία και τον πόνο των ανέργων, τους κάλεσε να κρατήσουν πάση θυσία τα εργοστάσια ανοιχτά και να περιμένουν την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ώστε να τους τα παραχωρήσει και με τη βούλα!

Είπε επί λέξει: «Να κρατήσετε ανοιχτά τα εργοστάσιά σας, σαν να είναι δική σας περιουσία, διότι όπου να 'ναι αυτή η ετοιμόρροπη μνημονιακή κυβέρνηση θα πέσει και τότε θα έρθει η ώρα που μια κυβέρνηση με νωπή εντολή θα καταργήσει τους μνημονιακούς νόμους που δίνουν ασυλία στο μεγάλο κεφάλαιο και θα προστατεύσει την εργασία (...) Κρατήστε ανοιχτά τα εργοστάσια. Είναι δική σας περιουσία. Είναι περιουσία του λαού. Διαφυλάξτε αυτή την περιουσία. Πολύ σύντομα θα αλλάξει το νομικό πλαίσιο. Μια μεγάλη θεσμική αλλαγή θα έρθει στη χώρα»!!!

Αναφερόταν φυσικά στα κουφάρια που εγκαταλείπουν οι καπιταλιστές, αφού τα ξεζούμισαν. Και ζήτησε απ' τους εργάτες, να αναμένουν στο ακουστικό τους, αγκιστρωμένοι απ' την αυταπάτη ότι μπορεί να γίνουν ...επιχειρηματίες, εντός της εξουσίας των μονοπωλίων και του ανελέητου ανταγωνισμού τους που ισοπεδώνει ό,τι βρεθεί στο διάβα τους. 'Η να περιμένουν να χρηματοδοτηθεί ο καπιταλιστής ιδιοκτήτης για να ξανανοίξει το εργοστάσιο που έκλεισε.

Η εργατική τάξη οφείλει με την πάλη της να κατακτήσει τα εργοστάσια κοινωνικοποιώντας τα, συντρίβοντας την αστική εξουσία και οικοδομώντας την εργατική, λαϊκή, μαζί με τους συμμάχους της και όχι να περιμένει τις θεσμικές αλλαγές του ΣΥΡΙΖΑ, το σοβάτισμα δηλαδή του συστήματος που τσακίζει το λαό, για να συνεχίσει «ανανεωμένο» να το κάνει. 'Η την επανάληψη της αμαρτωλής ιστορίας των προβληματικών, που αφού οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες τους τις έκαναν τέτοιες, ήρθε το ΠΑΣΟΚ το '80, τις έθεσε υπό τη σκέπη του αστικού κράτους, τις εξυγίανε με λεφτά του λαού και μετά τις παρέδωσε καθαρές από χρέη στους καπιταλιστές για να συνεχίσουν να κερδίζουν.

Φυσικά, όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας στη Χαλκίδα είναι λόγια του αέρα. Τα άλλα, τα λόγια που εννοεί και θα κάνει πράξη, τα έχει πει στους βιομηχάνους. Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει τα εργοστάσια ανοιχτά και την ιδιοκτησία τους καπιταλιστική στον αιώνα τον άπαντα, γι' αυτό και θα ενισχύσει την υποτιθέμενη «υγιή» επιχειρηματικότητα για να συνεχίσει θαλερή να ξεζουμίζει τους εργάτες, «αποστάζοντας» κέρδη. Το παιχνίδι «καλοί» και «κακοί» επιχειρηματίες που παίζει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι άχαρο. Το κεφάλαιο δεν πιάνεται φίλος.

Αλλωστε, και στη Χαλκίδα την ίδια ώρα που μοίραζε ακάλυπτες επιταγές στους εργαζόμενους, έκλεινε το μάτι στους επιχειρηματίες να πάρουν σειρά για μετρητά στο χέρι, υποσχόμενος ενίσχυση μέσω υλοποίησης ειδικών επιχειρησιακών προγραμμάτων για να κρατήσουν ανοιχτές τις επιχειρήσεις τους και κραταιά τα κέρδη τους! Οπως είπε, το κόμμα του λαμβάνει υπόψη του ότι πολλά εργοστάσια της περιοχής μπορούν να είναι «ανταγωνιστικά», που σημαίνει «γαλέρες» για τους εργάτες σ' αυτά.

Ποιος φταίει που κλείνουν τα εργοστάσια;

Βγάζοντας την καπιταλιστική οικονομία έξω απ' το πεδίο βολής της κριτικής του, προστατεύοντάς την απ' την οργή των εργαζομένων, ο Αλ. Τσίπρας ισχυρίστηκε πως για την «ερημοποίηση και την πρωτοφανή αποβιομηχάνιση» της Εύβοιας ευθύνεται το γεγονός ότι «αυτοί που μας κυβερνούν αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τη χώρα»! Για τους κυβερνώντες πάλι τα εργοστάσια τα κλείνουν οι εργάτες, όλοι έχουν ένα βολικό άλλοθι για τους πραγματικούς ενόχους, τους καπιταλιστές, τον άναρχο τρόπο παραγωγής με μόνο στόχο το κέρδος που, όταν εκλείπει ή μικραίνει, βάζουν χωρίς δεύτερη σκέψη λουκέτο σε παραγωγικές μονάδες και πετάνε τους εργάτες σαν στυμμένες λεμονόκουπες.

Οι Ευβοιώτες εργαζόμενοι γνωρίζουν καλά ότι εργοστάσια έκλειναν και προ μνημονίων. Εκλειναν και με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, έκλειναν και με κυβέρνηση ΝΔ. Εκλειναν κι όταν η διαχείριση ήταν έτσι κι όταν ήταν λίγο αλλιώτικη, αλλά πάντα προς όφελος της αστικής τάξης. Θα κλείνουν και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και με το δικό του μείγμα διαχείρισης.

Γνωρίζουν καλά, απ' την πείρα τους, ότι όσα λέει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν πατάνε στην πραγματικότητα, μετεωρίζονται στους αιθέρες των ψευδαισθήσεων. Ούτε να κρατήσουν τα εργοστάσια ανοιχτά μπορούν, ούτε πολύ περισσότερο να κάνουν αυτοδιαχείριση. Το μοντέλο της Αργεντινής που εισάγει ο ΣΥΡΙΖΑ και παρουσιάζει σαν παράδειγμα προς μίμηση απέτυχε εκεί όπου εφαρμόστηκε. Είναι αδύνατον μια επιχείρηση να αποσπαστεί από τον κλάδο όπου ανήκει, να θωρακιστεί απέναντι στον ανταγωνισμό, να αμυνθεί απέναντι στο μονοπώλιο που αφανίζει ό,τι βρεθεί στο διάβα του ωθούμενο απ' τη νομοτελειακή στον καπιταλισμό τάση συγκέντρωσης, γιγάντωσης.

Πώς να λειτουργήσουν δηλαδή οι εργάτες τα Μεταλλεία λευκόλιθου στη Βόρεια Εύβοια που έκλεισαν πάνω από 20 χρόνια πριν, παρότι ο λευκόλιθος χρειάζεται και υπάρχει σε αφθονία στα σπλάχνα της ευβοιώτικης γης; Το μέταλλο δεν είναι τσίχλες να τις πουλάς στους γείτονες. Πώς να λειτουργήσουν τη ΣΕΛΜΑΝ, τα Τσιμέντα, τη Σωληνουργία; Πού θα βρουν κεφάλαια, πρώτες ύλες, πού θα πουλήσουν τα προϊόντα που θα παράγουν; Ποιος θα αγοράσει τσιμέντο όταν ο κλάδος της οικοδομής λόγω κρίσης έχει παγώσει και παρότι είναι τεράστιες οι ανάγκες του λαού για στέγη, σχολεία, άλλες υποδομές δεν δουλεύει μυστρί πουθενά, για τον απλό λόγο ότι κίνητρο δεν είναι οι λαϊκές ανάγκες αλλά το κέρδος.

Να μη μείνει αναπάντητη η κοροϊδία

Οι εργάτες και της Εύβοιας και όλης της χώρας να συνειδητοποιήσουν την ατιμία που διαπράττει ο ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος τους, γιατί πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί το ψέμα και η συνειδητή απόκρυψη των βασικών αιτιών που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση.

Να σκεφτεί ο κάθε εργαζόμενος. Γιατί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκε να πει μια λέξη για τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, για το μεγάλο κεφάλαιο και τους οικονομικούς ομίλους που κλείνουν τα εργοστάσια και πετάνε τους εργαζόμενους στο δρόμο; Γιατί δε βρήκε μια λέξη για την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ, αλλά αντίθετα την παρουσίασε σαν σωτήρα διαφημίζοντας - όπως κάνουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ - τα κοινοτικά κονδύλια;

Η απάντηση είναι εμφανής. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει το εκμεταλλευτικό σύστημα, την καπιταλιστική επιχειρηματική δράση, τη στρατηγική της ΕΕ, υποστηρίζει τις πηγές που οδήγησαν σε άθλια κατάσταση τους εργαζόμενους στην Εύβοια και συνολικά στη χώρα. Προβάλλει μια άλλη διαχείριση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, διαχείριση που έχει δοκιμαστεί από το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, που έχει δοκιμαστεί σε πολλές άλλες χώρες με οδυνηρά αποτελέσματα για τους λαούς, διαχείριση υπέρ των μεγάλων οικονομικών ομίλων.

Ομως, κάθε υπόκλιση σ' αυτήν την πολιτική, κάθε υπόκλιση στην καπιταλιστική ανάπτυξη στοιχίζει στους εργαζόμενους χάσιμο χρόνου, παροξύνει την ήδη δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει.

Μπορεί η εξουσία και τα εργαλεία της οικονομίας να είναι στα χέρια των καπιταλιστών και να καλεί κάποιος τους επιχειρηματίες να λογικευτούν; Μπορεί να ακυρωθούν οι οικονομικοί νόμοι του συστήματος, να ακυρωθεί ο ανταγωνισμός μέσω του οποίου «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό»; Μπορεί να ματαιωθούν οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί, η αναζήτηση πιο κερδοφόρων δραστηριοτήτων; Μπορεί να σταματήσει η μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό, να καταργηθεί ο βασικός νόμος του συστήματος, το κυνηγητό του μέγιστου κέρδους;

Οι πολιτικές δυνάμεις που απαντούν θετικά στα ερωτήματα αυτά κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους. Και οι εργαζόμενοι δεν μπορούν παρά να απαντήσουν στην κοροϊδία με τον τρόπο που της αξίζει, γυρνώντας την πλάτη στους φορείς της. Στρέφοντας το βλέμμα τους με ελπίδα στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ που τους λέει όπως πάντα την αλήθεια. Το πρόβλημα είναι βαθύ, οι ριζικές αλλαγές απαιτούν κόπο, θυσίες που όμως θα έχουν έπαθλο τη λαϊκή οικονομία, τη λαϊκή εξουσία, τη μόνη όπου μπορεί ο λαός και τα παιδιά του να ευημερήσουν.

Το διαζύγιο με τα κόμματα που διαχειρίζονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα και προσκυνούν τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, είναι απαραίτητο πρώτο βήμα. Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, η ανασύνταξη του κινήματος, για τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας το επόμενο, προς την κατεύθυνση ενός αύριο όπου οι σπουδαίες παραγωγικές δυνατότητες της χώρας θα αναπτύσσονται όλες και όχι αυτές μόνο που δίνουν εύκολο και γρήγορο κέρδος, θα αξιοποιούνται προς όφελος του λαού, όπου η οργάνωση της οικονομίας και της παραγωγής θα έχει κίνητρο την κάλυψη των αναγκών του.

Αυτό, μόνο η λαϊκή εξουσία μπορεί να το κάνει με αποδέσμευση απ' την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του χρέους, με κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και της γης, ώστε να γίνουν λαϊκή περιουσία ο ορυκτός πλούτος, η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, οι μεταποιητικές βιομηχανικές μονάδες, το εμπόριο, οι καπιταλιστικές αγροτικές επιχειρήσεις και άλλα πολύτιμα αναπτυξιακά εργαλεία. Αυτή είναι η λύση που αντιστοιχεί στα εργατικά, λαϊκά συμφέροντα, αυτή τη λύση επιβάλλεται να κτίσουμε παλεύοντας για όλα τα λαϊκά προβλήματα, δίνοντας τη μάχη στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις της περιοχής, σε κάθε μέτωπο πάλης.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κάτω η κυβέρνηση - Εμπρός για το κίνημα της «αριστερής κυβέρνησης»

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κάτω η κυβέρνηση - Εμπρός για το κίνημα της «αριστερής κυβέρνησης»

Γρηγοριάδης Κώστας

Τις προηγούμενες μέρες εμφανίστηκε μια κίνηση που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία 12 ομοσπονδιών, με την πραγματοποίηση μιας σύσκεψης ορισμένων εκπροσώπων τους. Ως κεντρικό ζήτημα σε αυτήν αναδείχθηκε ένα κάλεσμα για «κοινό συντονισμό και προετοιμασία για την προκήρυξη πολιτικής απεργίας, με στόχο την άμεση ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και της κυβέρνησης που τις εφαρμόζει». Πρωταγωνιστές αυτής της κίνησης είναι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην στελέχη της ΠΑΣΚΕ που βρήκαν στέγη σε αυτόν, διάφοροι άλλοι πρόθυμοι στη στήριξη ενός νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η στόχευση είναι σαφής: Να αναδειχτεί ένα κέντρο, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο ομοσπονδίες και συνδικάτα όπου ο συσχετισμός ευνοεί τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, που να συμβάλλει στην επιδίωξη του κόμματος αυτού να αποτελέσει την επόμενη κυβέρνηση. Στόχευση που δεν αφορά μόνο τη μετατροπή του συνδικαλιστικού κινήματος σε εκλογικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τη διαμόρφωση ενός νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού - υποστηρικτή της επίδοξης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Κίνημα - εργαλείο, δηλαδή, για την ενσωμάτωση και χειραγώγηση των εργαζομένων, ώστε να μη συναντά αντιδράσεις η εφαρμογή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις έχει στο μείγμα διαχείρισης από τη σημερινή κυβέρνηση, συμπίπτει στη στρατηγική πλεύση, στο φιλομονοπωλιακό προσανατολισμό.

Στο συλλαλητήριο που κάλεσαν αυτές οι δυνάμεις συμπαρατάχτηκε και ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, στον οποίο πρωτοστατούν δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στο κάλεσμά τους γράφουν: «Αυτός ο δρόμος είναι ο ανυποχώρητος, ενωτικός, πολιτικός αγώνας διαρκείας των συνδικάτων και των εργαζομένων για την ανατροπή της άθλιας συγκυβέρνησης του κοινωνικού πολέμου, αλλά και συνολικά των πολιτικών του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και της ΕΕ που εξαθλιώνουν τις ζωές μας».

Η στάση αυτή δεν προκαλεί εντύπωση, αφού ταυτίζεται με τη γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ . Ταυτίζονται με τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ , εκδηλώνονται στις ανακοινώσεις της στο άμεσο κάλεσμα για δράση ότι «είναι επιτακτικό να προκηρυχθεί τώρα νέα πανεργατική πολιτική απεργία ... Για να κλιμακωθεί ο αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης... Μπορούμε να τους ρίξουμε - μπορούμε να βγούμε νικητές» (Ανακοίνωση της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εξελίξεις στην ΕΡΤ).

Ο διαχωρισμός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το ΣΥΡΙΖΑ αφορά τις χοντρές γραμμές της επίσημης διαχειριστικής πολιτικής του, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει σχέσεις με τμήματά του, για την αριστεροποίησή του. Αλλωστε, υπάρχει η βάση για τέτοιες σχέσεις, καθώς το θέμα δεν είναι το πώς αυτοπροσδιορίζεται ο κάθε πολιτικός φορέας, αλλά κατά πόσο οι θέσεις και η δράση του αντιστοιχούν στους επιθετικούς προσδιορισμούς που χρησιμοποιεί. Και στην περίπτωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η αντικαπιταλιστική σάλτσα δεν μπορεί να καλύψει το διαχειριστικό πιάτο του λεγόμενου μεταβατικού πολιτικού προγράμματος που σερβίρουν ως επαναστατικό και ανατρεπτικό. Στόχοι όπως η κατάργηση των μνημονίων, η διαγραφή του χρέους, οι εθνικοποιήσεις τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων, η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, εφόσον δε συνδέονται με κατεύθυνση πάλης για την κατάκτηση της εξουσίας, από μόνοι τους δεν είναι ριζοσπαστικοί. Στην πραγματικότητα, αποτελούν μια διαφορετική πολιτική διαχείρισης της κρίσης και διεξόδου από αυτή.

Η λογική του μεταβατικού προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν αποτελεί αντικαπιταλιστική πολιτική όπως ισχυρίζεται, αφού η υλοποίησή του δεν απαιτεί την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, έτσι αντικειμενικά είτε αυτό ομολογείται είτε όχι, η λογική του μεταβατικού προγράμματος στρώνει χαλί για την κυβέρνηση στο έδαφος της αστικής εξουσίας που θα το υλοποιήσει. Ωστόσο, για να μην πέσει ο αντικαπιταλιστικός μανδύας και μείνει ο βασιλιάς γυμνός, παραπέμπουν για μελέτη «το ζήτημα της σχέσης κράτους, επανάστασης, εξουσίας και κυβέρνησης στη νέα εποχή της ταξικής πάλης». Δηλαδή, δεν τοποθετούνται στο πιο σημαντικό ζήτημα για την πολιτική ενός κόμματος που θέλει να είναι επαναστατικό, το ζήτημα της στάσης απέναντι σε μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού και μάλιστα σε συνθήκες που διαμορφώνονται δυνατότητες για τη λεγόμενη «κυβέρνηση της Αριστεράς».

Πότε άραγε θα το μελετήσουν; Αφού θα στηρίξουν τη λεγόμενη «κυβέρνηση της αριστεράς»;

Θα έλεγε κάποιος, πού είναι το κακό; Δεν μπορεί να αποτελέσει άξονα της πάλης η ανατροπή της συγκυβέρνησης που φορτώνει ολοένα και περισσότερα βάρη στο λαό;

Και αυτή και κάθε αστική κυβέρνηση όποιο επίθετο και αν έχει είναι εχθρός της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Το ΚΚΕ είναι αντίπαλός τους. Αλλωστε, δίνει όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα ενάντια στα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει αυτή ως ανάγκη της τάξης που εκπροσωπεί, τους βιομήχανους, εφοπλιστές, τραπεζίτες, μεγαλέμπορους, σε συνεργασία με τους διεθνείς συμμάχους της. Το ΚΚΕ κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για τη μαζικοποίηση των σωματείων, την κατοχύρωση του ταξικού τους προσανατολισμού, για την ισχυροποίηση της Λαϊκής Συμμαχίας. Ωστόσο, για να φύγει όχι μόνο αυτή αλλά και κάθε αντιλαϊκή κυβέρνηση από τη μέση χρειάζεται πριν από όλα να φύγουν από τη μέση αυτοί που υπηρετεί, τα μονοπώλια, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Διαφορετικά, φιλολαϊκός δρόμος δεν ανοίγει αν η εξουσία των μονοπωλίων μένει άθιχτη όσες κυβερνήσεις και αν αλλάξουν όποιο όνομα και αν πάρουν. Και αποδεικνύεται ότι το σύστημα έχει πολλές εφεδρείες όσο η συζήτηση γίνεται εντός των τειχών.

Κάθε άλλη προσέγγιση, πόσο μάλλον η προβολή ενός συνθήματος του τύπου «μπορούμε να τους ρίξουμε» καταλήγει στο διαχωρισμό κυβέρνησης - εξουσίας, οδηγεί αντικειμενικά στο να προτάσσεται ως άμεσος στόχος η εναλλαγή του κυβερνητικού διαχειριστή στο έδαφος της αστικής κυριαρχίας.

Το δίλημμα δε ότι η κυβέρνηση είτε θα πέσει από τους αγώνες από τα κάτω είτε μέσα από το κοινοβούλιο είναι ψεύτικο γιατί το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Δηλαδή, τίποτα δεν αποκλείει ότι ένα εργατικό - λαϊκό κίνημα μπορεί να γίνει ο θιασώτης μιας αστικής εναλλαγής που θα αποτυπωθεί κοινοβουλευτικά. Αυτό, άλλωστε, επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα συνθήματα αυτά αντικειμενικά υποβοηθούν το πλαίσιο της κυβερνητικής μεταμφίεσης, αφού -ανεξάρτητα από το κυβερνητικό σχήμα- το κράτος του κεφαλαίου χρειάζεται προσαρμογές (λιγότερο δαπανηρούς κρατικούς οργανισμούς, μεταφορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο ακόμα και δικτύων, όπως των ψηφιακών συχνοτήτων κ.λπ.). Δηλαδή, σε μια περίοδο που εξελίσσεται η αναμόρφωση καπιταλιστικών δομών και του αστικού πολιτικού συστήματος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βλέπει ως «αστάθεια του πολιτικού συστήματος» που «θα συνεχιστεί και θα οξυνθεί» μόνο το λεγόμενο «κεντροδεξιό» πόλο (ΝΔ - κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ) και ουσιαστικά υποστηρίζει τον «αριστερό», κάνοντας κριτική στις προσαρμογές του ΣΥΡΙΖΑ εν αναμονή της ανάδειξης διακυβέρνησης.

Αντικειμενικά, η οριοθέτηση ως άμεσου πολιτικού στόχου της ανατροπής της κυβέρνησης δίνει αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική ανάδειξής του σε κυβέρνηση, καθιστώντας όσες δυνάμεις το υιοθετούν όπως και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δορυφόρο του ενός πόλου.

Οσο η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν είναι αποφασισμένοι να κάνουν το βήμα σύγκρουσης με την αστική εξουσία, όσο ευελπιστούν σε μια θετική αλλαγή μέσω του κοινοβουλίου και των αστικών θεσμών, τότε το σύνθημα της ανατροπής της κυβέρνησης δεν μπορεί παρά να αποτελεί σύνθημα υποστήριξης της αστικής εναλλαγής. Και βέβαια αυτό το σύνθημα δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να συμβάλει στην προετοιμασία για αυτήν τη σύγκρουση, δε συμβάλλει στο να ωριμάσει αυτή η λογική, αφού στις σημερινές συνθήκες πτώση της κυβέρνησης μπορεί να νοηθεί μόνο κοινοβουλευτικά είτε στηρίζεται στο κίνημα είτε όχι. Βεβαίως, ανατροπές στη σύνθεση της κυβέρνησης είχαμε και θα έχουμε για όσο διάστημα δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για ανατροπή της εξουσίας. Αλλο αυτό και άλλο να θεωρείται ότι η ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά αποτελεί τη λύση.

Σε αυτές τις συνθήκες, το επαναστατικό κόμμα είναι υποχρεωμένο να δείχνει ότι το ζήτημα δεν είναι η αστική εναλλαγή αλλά η αλλαγή της τάξης στην εξουσία, και έτσι να προβάλλει τη δική του αντίληψη «διακυβέρνησης» με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της στην εξουσία, δηλαδή της εργατικής - λαϊκής εξουσίας, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων κ.λπ. Στις σημερινές, το Κομμουνιστικό Κόμμα οφείλει να έχει τη θέση της εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης στο κεφάλαιο, την εξουσία του και τις κυβερνήσεις του και από αυτήν τη θέση να συμβάλει στην οργάνωση του κινήματος της εργατικής τάξης, στην προώθηση της Λαϊκής Συμμαχίας.

Υπάρχει ανάγκη σήμερα να ανέβει η πολιτικοποίηση του κινήματος; Η απάντηση είναι σαφέστατα καταφατική. Μπορεί αυτή να επιτευχθεί με τον εγκλωβισμό του αγώνα σε ορισμένα αμυντικά αιτήματα με στόχο να τα ικανοποιήσει μια άλλη κυβέρνηση στο καπιταλιστικό έδαφος; Σίγουρα όχι. Το αντίθετο θα συμβαίνει, αντί οι εργατικές λαϊκές δυνάμεις να προσπερνούν κοινοβουλευτικές αυταπάτες, θα ενισχύεται η προσμονή κάποιας λύσης από τα πάνω.

Πολιτικοί στόχοι στο σήμερα είναι τα βήματα στην αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή, είναι η συσπείρωση εργατικών λαϊκών δυνάμεων σε γραμμή πάλης που έρχεται σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, που απεγκλωβίζεται από τα διάφορα διλήμματα της αστικής διαχείρισης, που συγκρούεται με την εξουσία των μονοπωλίων.

Πολιτικοποίηση του εργατικού κινήματος μπορεί να υπάρξει στο βαθμό που η εργατική τάξη χειραφετείται ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά από την αστική πολιτική και κάθε πτέρυγά της. Γιατί η πολιτικοποίηση του κινήματος δεν μπορεί να νοηθεί έξω από τη γραμμή πάλης για την εξουσία.

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ Στη «λαιμητόμο» του κεφαλαίου τα δικαιώματα του λαού

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Στη «λαιμητόμο» του κεφαλαίου τα δικαιώματα του λαού

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με ανακοίνωση που εξέδωσε την περασμένη Παρασκευή, καταψηφίζει το πολυνομοσχέδιο, ζητά ονομαστική ψηφοφορία και τονίζει ότι θα συμβάλει με όλους τους τρόπους στην οργάνωση της πάλης του λαού

Μπουρλότο στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και χτύπημα των κλαδικών συμβάσεων, χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο και τους ΟΤΑ με τραγικές τις συνέπειες στην καθημερινότητα της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και νέους φόρους από το πρώτο ευρώ που θα ισοπεδώσουν τα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων, επιχειρούν συγκυβέρνηση και τρόικα για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου. Τα νέα μέτρα που θα μετατρέψουν σε κόλαση τη ζωή των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών αποτελούν διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που μπαίνει για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής μεθαύριο Τρίτη με διαδικασία του επείγοντος, για διήμερη συζήτηση.

Μηχανισμός «συμπίεσης» κατώτατου μισθού

Η «ανταγωνιστικότητα» της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή οι αναγκαίες κάθε φορά ρυθμίσεις για τη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αποτελεί το μοναδικό κριτήριο με το οποίο η κυβέρνηση θα καθορίζει τον κατώτατο μισθό. Οπως προβλέπεται στο πολυνομοσχέδιο η κυβέρνηση στήνει μηχανισμό διαμόρφωσής του -ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ από το 2017- και σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις επιταγές των επιχειρηματιών, θα αποφασίζει το ύψος του. Μέχρι τότε οι χιλιάδες ανειδίκευτοι εργάτες και οι οικογένειές τους καλούνται να επιβιώσουν με 586 ευρώ μεικτά το μήνα και 511 ευρώ οι νέοι κάτω των 25 ετών, ενώ μετά το 2017 θα είναι αντιμέτωποι με νέες μειώσεις στους μισθούς.

Με τις νέες ρυθμίσεις η κυβέρνηση επιχειρεί να τελειώσει μια και καλή με την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και να πετύχει συντριπτικό πλήγμα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ο κατώτατος μισθός, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του υπουργείου Εργασίας, θα «ποικίλει» ανάλογα με την ηλικία του εργαζόμενου, την περιοχή στην οποία δραστηριοποιείται η επιχείρηση και τον κλάδο εργασίας. Σε κίνδυνο μπαίνουν οι κλαδικές συμβάσεις όχι μόνο γιατί ο κατώτατος μισθός αποτελούσε αφετηρία για την υπογραφή τους αλλά και γιατί πλέον δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να εξαιρείται απ' αυτές.

Το ύψος του μισθού, όπως προβλέπεται σε άρθρο του πολυνομοσχεδίου, «...θα πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, του ποσοστού της ανεργίας, των εισοδημάτων και μισθών».

Το επιχείρημα της υψηλής ανεργίας που αξιοποιείται για το χτύπημα του κατώτατου μισθού είναι πέρα για πέρα ψευδές. Η ανεργία είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Με το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης και την ανάγκη για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων, η ανεργία θα αυξάνεται. Η δεξαμενή των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων που θα γεμίζει συνεχώς, θα αξιοποιείται για την συμπίεση των μισθών και των δικαιωμάτων.

Χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο με τραγικές επιπτώσεις στο λαό

Με βάση το πολυνομοσχέδιο καταργούνται άμεσα και τίθενται σε διαθεσιμότητα:

• Οι σχολικοί φύλακες (2.224 εργαζόμενοι)
• Η Δημοτική Αστυνομία (συνολικά 3.500 υπάλληλοι)
• Μια σειρά από ειδικότητες καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης
• Οι οδηγοί και τεχνικοί της υπηρεσίας κρατικών αυτοκινήτων.

Οι χιλιάδες απολύσεις και τα μέτρα ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στο δημόσιο δεν αφορούν ούτε περιορίζονται μόνο στους ίδιους. Το «μάρμαρο» θα πληρώσουν πολλαπλά και οι εργατικές λαϊκές οικογένειες. Για παράδειγμα, οι απολύσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ θα σημάνει: χιλιάδες παιδιά των εργατικών οικογενειών να βρεθούν εκτός παιδικών σταθμών. Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» οδεύει προς κατάργηση περνώντας στις λεγόμενες «Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις» και ουσιαστικά 100.000 και πλέον ηλικιωμένοι κινδυνεύουν να μείνουν αβοήθητοι. Μια σειρά από υπηρεσίες (π.χ. Πολιτιστικοί και Αθλητικοί Οργανισμοί) θα λειτουργούν με καθαρά ανταποδοτικό χαρακτήρα. Οι εργαζόμενοι θα καλούνται να πληρώσουν ακριβά για στοιχειώδεις υπηρεσίες.

Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους και το στόχο για «μικρότερο κράτος» στις υπηρεσίες του κεφαλαίου, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι αρκεί μια απλή υπουργική απόφαση για την κατάργηση θέσεων σε όλο το δημόσιο τομέα. Δηλαδή, αυτή η διαδικασία θα συνεχίζεται. Το προσωπικό των καταργούμενων θέσεων θα τίθεται αυτομάτως σε καθεστώς διαθεσιμότητας. Φτάνει επίσης μια απλή υπουργική απόφαση και ένας υπάλληλος μπορεί να μετατεθεί από μία υπηρεσία σε άλλη. Επίσης, με βάση τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου η διαθεσιμότητα επιταχύνεται και από 12 μήνες πέφτει στους 8 μήνες και στη συνέχεια οι εργαζόμενοι θα οδηγούνται στην απόλυση.

Νέα φορο-επέλαση

Και την τελευταία «ρανίδα του αίματος» των λαϊκών στρωμάτων επιχειρεί να ρουφήξει με τους νέους φόρους που επιβάλλει η συγκυβέρνηση και προβλέπουν οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου. Την ίδια στιγμή που οι αυτοαπασχολούμενοι και φτωχοί ΕΒΕ χτυπιούνται ανελέητα, με άλλες ρυθμίσεις του νομοθετήματος διευρύνονται τα προνόμια και οι φοροεκπτώσεις για τις επιχειρήσεις και το μεγάλο κεφάλαιο.

Με τις ρυθμίσεις για το φόρο εισοδήματος η συγκυβέρνηση:

Καθιερώνει φορολογία τριών κλιμακίων για μισθωτούς και συνταξιούχους, οι οποίοι για τα φετινά τους εισοδήματα θα πληρώσουν φόρο εισοδήματος:

• 22% για τα πρώτα 25.000 ευρώ
• 32% για το εισόδημα 25.001 - 42.000 ευρώ
• 42% για τα επιπλέον ποσά

-- Καταργεί κάθε αφορολόγητο όριο, προσπαθώντας τα περάσει την ιδέα ότι θα πληρώνεται φόρος από το πρώτο ευρώ, κάτι που δεν ίσχυε ποτέ, πουθενά! Στην πρώτη εφαρμογή του μέτρου θα ισχύσει ...έκπτωση φόρου, που για εισοδήματα μέχρι και 21.000 ευρώ είναι 2.100 ευρώ, ενώ για τα υψηλότερα θα φθίνει κατά 100 ευρώ, για κάθε 1.000 ευρώ επιπλέον εισοδήματος.

-- Καταργεί τις εκπτώσεις για τα παιδιά. Το αποτέλεσμα αυτής της πρωτοφανούς επιλογής θα είναι νέα επιβάρυνση 270 ευρώ για όσους έχουν ένα παιδί, 540 ευρώ για τις οικογένειες με δύο παιδιά και 2.550 για όσες οικογένειες έχουν τρία παιδιά.

-- Ο φόρος εισοδήματος που θα πληρώνουμε στο εξής θα είναι ακόμα πιο αυξημένος, αφού η κυβέρνηση καταργεί φορολογικές «εκπτώσεις» που ισχύουν για στοιχειώδεις δαπάνες των λαϊκών νοικοκυριών. Ετσι, δε θα ισχύουν πλέον:

• Η έκπτωση φόρου λόγω πληρωμής ενοικίου
• Η έκπτωση φόρου για την πληρωμή τόκων στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας
• Η έκπτωση φόρου για έξοδα φροντιστηρίων για τα παιδιά

-- Επιβάλλεται φορολογική κλίμακα - καταστροφή για τους αυτοαπασχολούμενους. Η νέα φορολογική κλίμακα που αποφάσισε να επιβάλει η κυβέρνηση έχει δύο μόλις κλιμάκια και προβλέπει:

• Συντελεστή 26% για εισοδήματα μέχρι 50.000 ευρώ
• Συντελεστή 33% για μεγαλύτερα εισοδήματα

Σημειώνεται ότι από φέτος οι αυτοαπασχολούμενοι καλούνται να πληρώσουν αυξημένο «τέλος επιτηδεύματος», το οποίο φτάνει ήδη τα 650 ευρώ, ενώ κάθε μήνα πρέπει να πληρώνουν τουλάχιστον το 20% του εισοδήματός τους για εισφορές προς το ασφαλιστικό τους ταμείο.

-- Πρόσθετους φόρους θα αναγκαστούν να πληρώσουν χιλιάδες λαϊκές οικογένειες, λόγω των νέων αυξημένων τεκμηρίων διαβίωσης που προβλέπονται στο νομοσχέδιο.

Την ίδια στιγμή οι κυβερνώντες εισάγουν ακόμα μεγαλύτερη μείωση στους φόρους που πληρώνουν οι επιχειρηματίες, αφού:

-- «Ρίχνουν» κατά 15 ολόκληρες μονάδες το συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων. Μέχρι σήμερα ο φόρος που πλήρωναν οι μερισματούχοι υπολογιζόταν με συντελεστή 25%. Τώρα θα υπολογίζεται με 10%! Με αυτόν τον τρόπο οι φόροι που πληρώνουν οι μεγαλομέτοχοι των επιχειρηματικών ομίλων μειώνεται κατά 60%!!! Η περίπτωση μιλάει από μόνη της.

-- Καθιερώνουν ειδικό τρόπο φορολόγησης εσόδων από ενοίκια. Για ενοίκια μέχρι 12.000 ευρώ θα ισχύει συντελεστής 11%, ενώ για τα μεγαλύτερα έσοδα από νοίκια ο συντελεστής θα είναι 33%.

-- Ορίζεται ότι οι μεταβιβάσεις επιχειρήσεων θα φορολογούνται με τον εξευτελιστικό συντελεστή του 15%, οι τραπεζικές καταθέσεις θα έχουν συντελεστή φορολόγησης επίσης 15% κ.ο.κ.

Οι περικοπές που έχουν ήδη γίνει στην Υγεία με τους κανονισμούς του ΕΟΠΥΥ

Οι περικοπές που έχουν ήδη γίνει στην Υγεία με τους κανονισμούς του ΕΟΠΥΥ

Οπως ήδη έχουμε αναφέρει, (σελ. 5 στο σημερινό «Ρ»), το έδαφος για τις δραστικές περικοπές στον τομέα Υγείας, έχει προετοιμαστεί με όλα τα προηγούμενα μέτρα που είναι στην ίδια κατεύθυνση (αύξηση της συμμετοχής στην αγορά των φαρμάκων, πληρωμή 100% στα φάρμακα εκτός λίστας, επιβολή πληρωμών στα νοσήλια στο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτικό τομέα από 30% - 50%, συμμετοχή κατά 15% στις πληρωμές για εργαστηριακές εξετάσεις κ.λπ.). Σήμερα, υπενθυμίζουμε ενδεικτικά αυτές τις περικοπές, μέσα από τους κανονισμούς του ΕΟΠΥΥ.

Πρώτος κανονισμός

Με τον πρώτο Ενιαίο Κανονισμό Παροχών του ΕΟΠΥΥ, που μπήκε σε εφαρμογή με τη σύστασή του, επιβλήθηκαν, ανάμεσα σε άλλες, περικοπές που αντιστοιχούν σε πληρωμή όσων τις έχουν ανάγκη. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα εξής:

• Καθορίστηκε συμμετοχή 15% όλων των ασφαλισμένων για εξετάσεις που πραγματοποιούνται σε εργαστήρια του ιδιωτικού τομέα πριν δεν πλήρωναν καθόλου ασφαλισμένοι των ΟΠΑΔ, ΟΓΑ και ΙΚΑ. Πλήρωναν συμμετοχή 25% μόνο οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ.
• Οι διαβητικοί του ΟΑΕΕ και του ΟΓΑ υποχρεώθηκαν σε συμμετοχή 25% για την αγορά αναλωσίμων υλικών (ταινίες μέτρησης σακχάρου και σκαρφιστήρες), ενώ εφαρμόστηκε κατάλογος για τα παπούτσια τους από 38 - 330 ευρώ.
• Επιβλήθηκε συμμετοχή 10% για δαπάνες ειδών ειδικής διατροφής για ασθενείς με σύνδρομο Crohn, κυστική ίνωση, καρκινοπαθείς, για τα λιποβαρή και πρόωρα βρέφη ή όσα έχουν αλλεργία στο γάλα αγελάδας κ.λπ.
• Επιβλήθηκε συμμετοχή 10% όλων των ασφαλισμένων σε διάφορα διαγνωστικά σκευάσματα απεικονιστικών εξετάσεων (σκιαγραφικά).
• Επιβλήθηκε συμμετοχή 10% στους χρόνια πάσχοντες για την αγορά συσκευών έκχυσης φαρμάκων.
• Στους πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία επιβλήθηκε συμμετοχή 10% για συσκευές αποσιδήρωσης.
• Τέθηκε πλαφόν μέχρι 300 ευρώ το μήνα σε επιθέματα στους ασθενείς με κινητικές αναπηρίες ή που είναι για μεγάλο διάστημα κλινήρεις. Πριν, στον ΟΠΑΔ και στο ΙΚΑ δεν υπήρχε πλαφόν και ο ΟΓΑ δικαιολογούσε μέχρι 400 ευρώ.
• Μπήκε πλαφόν έως 540 ευρώ το μήνα στην αποζημίωση για την αγορά καθετήρωνμιας χρήσεως που έχουν ανάγκη οι παραπληγικοί και οι τετραπληγικοί. Το ΙΚΑ, ο ΟΠΑΔ και ο ΟΑΕΕ κάλυπταν όλο το ποσό.
• Περικόπηκαν τα επιδόματα λουτροθεραπείας για ασθένειες όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, συστηματική σκλήρυνση, πολυμυοσίτιδα - δερματίτιδα, ρευματική πολυμυαλγία και μεικτή νόσος του συνδετικού ιστού. Χωρίς λουτροθεραπείες έμειναν ασφαλισμένοι με παθήσεις όπως φλεγμονώδης αρθρίτιδα, παθήσεις αγγείων, αρθροπάθειες εκφυλιστικής φύσεως οποιασδήποτε μορφής, επίμονη υποτροπιάζουσα οσφυαλγία συνεπεία κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου και παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος κ.ά. Ο ΕΟΠΥΥ για 15 λούσεις καλύπτει έξοδα μόλις 250 ευρώ και μάλιστα με την προϋπόθεση οι λούσεις να μην είναι λιγότερες από 15.
• Μειώθηκε σε 200 ευρώ το μήνα η αποζημίωση για φυσιοθεραπείες και ο αριθμός των συνεδριών σε 24 το χρόνο. Το ΙΚΑ, για ασθενείς μέχρι 18 χρόνων, δικαιολογούσε 300 συνεδρίες το χρόνο και για άνω των 18 χρόνων 150 συνεδρίες το χρόνο.

Ακόμα, «μαχαίρι» μπήκε στην έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη του καρκίνου, αφού μπήκε πλαφόν και αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας για μια σειρά προληπτικές εξετάσεις:

• Περιόρισε τις μαστογραφίες σε μία ανά δύο χρόνια για γυναίκες άνω των 40 - 50 χρόνων, μία το χρόνο για άνω των 50 χρόνων και μία το χρόνο για άνω των 35 χρόνων για ομάδες υψηλού κινδύνου.
• Εβαλε όριο στην εξέταση PSA για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, για άνδρες άνω των 50 χρόνων ανά δύο χρόνια και για άνδρες άνω των 60 χρόνων κάθε χρόνο.
• Χρέωσε το τεστ Παπ για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στα ασφαλιστικά Ταμεία, ενώ προηγουμένως χορηγούνταν δωρεάν από τα δημόσια νοσοκομεία σε όλες τις γυναίκες ανεξάρτητα αν ήταν ασφαλισμένες ή όχι.

Δεύτερος κανονισμός

Με τον δεύτερο Ενιαίο Κανονισμό Παροχών, που τέθηκε σε εφαρμογή το Νοέμβρη του 2012, οι περικοπές συνεχίστηκαν, με γερό «χαράτσι». Αναφέρουμε ενδεικτικά τα εξής:

• Στους ασφαλισμένους του ΟΓΑ επιβλήθηκε συμμετοχή κατά 50% και στους υπόλοιπους ασφαλισμένους 30% στο σύνολο των εξόδων νοσηλείας.
• Για νοσηλεία σε συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές, όταν ισχύει το ημερήσιο νοσήλιο, οι ασφαλισμένοι του ΟΓΑ επιβαρύνονται πλέον με ποσοστό 20% και οι υπόλοιποι ασφαλισμένοι με ποσοστό 10% στα συνολικά έξοδα νοσηλείας.
• Διατηρείται το χαράτσι 45% συμμετοχής σε εξετάσεις σε περίπτωση που κάποιος νοσηλευτεί σε συμβεβλημένη ιδιωτική κλινική. Για παράδειγμα, αν χρειαστεί μιααξονική τομογραφία, θα πρέπει να πληρώσει από την τσέπη του 32 από τα 71,11 ευρώ με τα οποία τη χρεώνει το κρατικό τιμολόγιο. Αν χρειαστεί μαγνητική τομογραφία θα πληρώσει 106,37 από τα 237 ευρώ που τη χρεώνει το κρατικό τιμολόγιο. Αν μάλιστα χρειαστεί και ποζιτρονιακή τομογραφία (έλεγχος για μετάσταση καρκίνου) τότε θα πληρώσει 630 ευρώ συμμετοχή από τα 1.400 ευρώ που στοιχίζουν η τομογραφία και τα σκιαγραφικά υγρά (700+700, αντίστοιχα).
• Για πρώτη φορά εισήχθη η λογική των «εισοδηματικών κριτηρίων». Μέχρι τότε, «οι παραπληγικοί, οι τετραπληγικοί, οι νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε συνεχή θεραπεία υποκατάστασης ή έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, οι πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, οι πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκας, αυτοί που κάνουν χρήση αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης, καθώς και οι υποβληθέντες σε μεταμόσχευση συμπαγών ή ρευστών οργάνων και οι ΗIV θετικοί ασθενείς» δεν πλήρωναν συμμετοχή 25% για τη χορήγηση αναλώσιμου υγειονομικού υλικού. Τώρα ο νέος κανονισμός προσθέτει: «Εφόσον το εισόδημά τους δεν υπερβαίνει ποσό, το οποίο καθορίζεται με απόφαση ΔΣ του Οργανισμού».
• Οσον αφορά ασθενείς με ορθοπεδικά και κινητικά προβλήματα περικόπηκαν σε 10 (από 12) οι συνεδρίες φυσικοθεραπείας για δύο φορές το χρόνο και η αποζημίωση της συνεδρίας περιορίστηκε σε 15 (από 20) ευρώ.
• Οι ασφαλισμένοι έπαψαν να δικαιούνται φυσικοθεραπείες, εργοθεραπείες και λογοθεραπείες, όπως και κατ' οίκον φυσικοθεραπείες αν έχουν «νοσηλευθεί σε κλινική αποκατάστασης Νοσοκομείου ή Κέντρο Αποθεραπείας - Αποκατάστασης (ΚΑΑ) ή Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΦΙΑΠ)» και έχουν «παρακολουθήσει πρόγραμμα αποκατάστασης ως εξωτερικοί ασθενείς σε ΚΑΑ ή ΦΙΑΠ».
• Μπήκε πλαφόν μέχρι 8 συνεδρίες (από 20) λογοθεραπείας ή εργοθεραπείαςκαι μέχρι 4 (από 20) ψυχοθεραπείας το μήνα ενώ και από αυτές αποκλείστηκαν πολλές περιπτώσεις ασθενειών. Ενδεικτικά, για ασθενείς με αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια κόβονται εντελώς οι συνεδρίες λογοθεραπείας.
• Τα έξοδα λουτροθεραπείας, με ανώτατο όριο έως 15 λούσεις, μειώθηκαν από 250 ευρώ στα 150 ευρώ.
• Οσον αφορά τους νεφροπαθείς δραστικά περικόπηκαν οι αποζημιώσεις για τη μεταφορά τους για αιμοκάθαρση στις Μονάδες Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ). Με το νέο κανονισμό, «για τις μετακινήσεις εκτός των αστικών κέντρων (χωριά ή κωμοπόλεις) και για αποστάσεις έως 80 χλμ. από τον τόπο κατοικίας του ασφαλισμένου, προς το πλησιέστερο διαθέσιμο κέντρο αιμοκάθαρσης, ο Οργανισμός αποζημιώνει τους ασφαλισμένους με το ποσό των 400 ευρώ για το σύνολο των μηνιαίων μετακινήσεων. Για τις μετακινήσεις εκτός των αστικών κέντρων (χωριά ή κωμοπόλεις) και για αποστάσεις άνω των 80 χλμ. από τον τόπο διαμονής του ασφαλισμένου προς το πλησιέστερο διαθέσιμο κέντρο αιμοκάθαρσης, ο Οργανισμός αποζημιώνει με το ποσό των 600 ευρώ για το σύνολο των μηνιαίων μετακινήσεων». Προηγουμένως, οι νεφροπαθείς που υπόκεινται σε 13 αιμοκαθάρσεις το μήνα και έμεναν στην επαρχία, μακριά από αστικά κέντρα όπου υπάρχουν ΜΤΝ, μέχρι τώρα αποζημιώνονταν για τη μεταφορά τους με ταξί από και προς τις μονάδες αιμοκάθαρσης.

Αρκεί ενδεικτικά να σημειώσουμε πως για την απόσταση Δίστομο - Λιβαδειά (25 χλμ.) ο αιμοκαθαρόμενος θέλει 1.100 ευρώ το μήνα, και για την απόσταση Μαλαισίνα - Λιβαδειά (πάνω από 50 χλμ.) θέλει 1.600 ευρώ το μήνα έξοδα μετακίνησης.

• Επιβλήθηκε 25% συμμετοχή του ασφαλισμένου σε συσκευές υψηλού κόστους, όπως είναι οι αναπνευστικές συσκευές. Το κόστος τους ξεκινάει από 840 ευρώ και φτάνει μέχρι και τις 7.000 ευρώ, ανάλογα με τον τύπο και το μέγεθος του προβλήματος του ασθενούς.
• Καταργήθηκε η αποζημίωση για διάφορα θεραπευτικά μέσα - ορθοπεδικά κυρίως - που κοστίζουν έως 30 ευρώ όπως: Αυχενικά περιλαίμια, τιράντες ακινητοποίησης και ανάρτησης άνω άκρου, κηδεμόνας ακινητοποίησης και οκτοειδής επίδεσμος για κατάγματα κλείδας, λειτουργικός νάρθηκας αγκώνα, νάρθηκες, επικάρπια, ζώνες οσφύος και κήλης, επιγονατίδες, επιστραγγαλίδες, ειδικά καλσόν κ.ά.
• Σε σοβαρά, αμιγή νοητικά, ψυχιατρικά και ψυχολογικά προβλήματα καθώς και σε παιδιά με Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή - Αυτισμός, εγκρίνεται λογοθεραπεία - εργοθεραπεία - ειδική διαπαιδαγώγηση έως 15 (από 20 που ίσχυε πριν) συνεδρίες ανά είδος το μήνα.
• Για τις παιδοψυχιατρικές διαταραχές, όπως διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ), διαταραχές της άρθρωσης, βαρηκοΐα, τραυλισμό εγκρίνονται έως 4 είδη πράξεων θεραπείας (λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, ειδικής διαπαιδαγώγησης) οι συνεδρίες ανά είδος το μήνα μειώνονται στις 15 από 20 και το μέγιστο συνολικά ποσό αποζημίωσης μειώνεται στα 250 ευρώ από 300 ευρώ το μήνα.
• Για μεικτά περιστατικά κινητικών, νοητικών και νευρολογικών προβλημάτων (εγκεφαλική παράλυση, σπαστική τετραπληγία, παραπληγία) το μέγιστο συνολικά αποδιδόμενο ποσό μειώνεται στα 590 ευρώ από 700 ευρώπου ήταν πριν.

ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ …

Τον γνώρισα στην τράπεζα. Ήταν ταμίας κι έτυχε να μ’ εξυπηρετήσει κάμποσες φορές που πήγαινα να βάλω τη δόση τού σπιτιού.

Ταιριάξανε τα χνώτα μας κι ήπιαμε τον πρώτο μας καφέ.

Ωραίος άνθρωπος. Καθαρός. Απ’ αυτούς που λες, τι δουλειά έχουν στα στενοσόκακα της πολιτικής αγυρτείας;

Ψηφοφόρος τού ΠΑΣΟΚ απ’ το 1985 που πρωτοψήφισε.

Στη δημόσια εκείνη τράπεζα, είχε προσληφθεί ως κλητήρας, τότε που το ΠΑΣΟΚ ετοίμαζε πυρετωδώς την εκλογική του πελατεία. Μόνο το δημοτικό είχε βγάλει. Τον συμβούλεψαν να πάει σ’ ένα νυχτερινό γυμνάσιο κι έπειτα νυχτερινό λύκειο. Το έκανε κι έμεινε έκπληκτος απ’ τις επιδόσεις του. Άριστος μαθητής! Όταν πήρε το απολυτήριο τον κάναν ταμία.

Στα τρία χρόνια πάνω, κινδύνεψε να χάσει τη δουλειά του. Έμπλεξε. Κατάντησε αλκοολικός. Ευτυχώς, δούλεψαν οι αντιστάσεις του και απεξαρτήθηκε μόνος του.

Πλέον, δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά. Καμιά άλλη δραστηριότητα, καμιά παρέα.

Κι οι παλιές του παρέες με τις οποίες έμπλεξε στην αλκοολεξάρτηση, τον παράτησαν εύκολα ήσυχο.

Τον επισκέφτηκαν μια, δυο, τρεις, είδαν κι απόειδαν πως δεν τσίμπαγε στα τσιπουράκια που του φέρναν τάχαμου απ’ το χωριό, δεν ξανασχολήθηκαν μαζί του.

Όταν λοιπόν τον γνώρισα εγώ, ήταν ένας καθόλα μοναχικός άνθρωπος.

Ο ένας καφές έφερε τον άλλο, κι ύστερα ανταλλάξαμε επισκέψεις. Τελικά γίναμε καρδιακοί φίλοι.

Ναι, ήταν όμορφος άνθρωπος ο Γιάννος. Καθαρός. Του άξιζε να μπλέξει με το ταξικό κίνημα. Του άξιζε να βγει απ’ το περιθώριο τής μοναξιάς του. Ένα περιθώριο που είχε επιλέξει, με το ποτό μην ξαναμπλέξει.

            Μεσολαβεί η 17^η Νοέμβρη κι έρχεται μαζί μου στο συλλαλητήριο. Σε λίγες μέρες προκύπτει απεργία. Πρώτη φορά απεργός! Μαζί μου στην Ομόνοια στο απεργιακό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ. Έκτοτε και μέχρι που ...νύχτωσε η μέρα γι' αυτόν, δεν έλειψε από καμιά ταξική αγωνιστική κινητοποίηση.

Η πρώτη φορά δε, που δεν ψήφισε ΠΑΣΟΚ αλλά ΚΚΕ, ήταν όταν έγινε πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεότερος.

Ζορίστηκε ο Γιάννος. Οι ενοχές τον πέταγαν απ’ τον ένα τοίχο στον άλλο. Όλο το πασοκοστερητικό του σύνδρομο, βγήκε στην επιφάνεια. Τέτοια εξάρτηση!

Ζορίστηκα κι εγώ να τον ηρεμήσω. Να του αποδείξω ότι έκανε το σωστό και το έκανε μ’ εκείνην τη συνείδηση που επί χρόνια καταπίεζε.

Τέλος πάντων, ο πανδαμάτωρ χρόνος βοήθησε την προσπάθειά μου και ο φίλος συνέχισε την απεξάρτηση απ’ το ΠΑΣΟΚ.

Πλέον τον έπαιρνα μαζί μου κάπου-κάπου και για διακίνηση του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη. Τον χρέωσα επανειλημμένα και με κουπόνια ενίσχυσης του ΚΚΕ, κι ανταποκρίθηκε επάξια. Πεντόευρο-πεντόευρο τα διακινούσε, κι έκανε κουβέντα με κόσμο που εγώ δεν μπορούσα να φτάσω.

Ξανά βουλευτικές εκλογές και τον εφοδιάζω με ψηφοδέλτια του ΚΚΕ. Δημοτικές εκλογές, ευρωεκλογές, ξανά βουλευτικές, κι ο Γιάννος κράταγε ψηλά τη σημαία τού αγώνα αδιαλείπτως!

Η ζωή του άλλαξε εντελώς. Πήρε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών! Ξανάνιωσε ο άνθρωπος! Ξανάνιωσε άνθρωπος! Έκανε νέες γνωριμίες μαζί μου. Με συντρόφους που τον αγκάλιασαν! Κομματικούς και εξωκομματικούς. Ανάμεσα στα καινούρια άτομα του κύκλου μου, υπήρχαν και μη κομμουνιστές. Καθαρά άτομα κι αυτά, που προσπαθούσα να τα κερδίσω για δικό τους κέρδος.

Όταν βρισκόμασταν όλοι παρέα, αυτός έπιανε την προσπάθεια από ’κεί που ’βαζα άνω τελεία εγώ και την προχώραγε. Πώς; Φέρνοντας παράδειγμα τον ίδιο τον εαυτό του. Η προσέγγιση που τους έκανε, εκπληκτική! Ποιος μπορεί άλλωστε να καταλάβει καλύτερα εκείνον που δυσκολεύεται να κάνει το βήμα …απεξάρτησης; Αυτός που νωρίτερα είχε δυσκολευτεί…

Όμοια έσωσε και τα δυο αδέλφια του απ’ τα νύχια τής κυρίαρχης ιδεολογίας. Κι ήταν θαυμαστή αυτή του η απόφαση, γιατί είχε να μιλήσει μαζί τους καμιά δεκαετία. Νεοδημοκράτες αυτοί, πασόκος εκείνος τότε, είχαν φάει τα μουστάκια τους γι’ αλλωνών συμφέροντα. Στην άκρη λοιπόν τα ξένα προς αυτούς συμφέροντα και σμίξαν τ’ αδέλφια κάτω απ’ τη δική τους σημαία. Τη σημαία τής εργατικής τάξης.

Ένοιωθε πολύ περήφανος για το επίτευγμά του. Ένοιωθε πια πραγματικά χρήσιμο μέλος τής κοινωνίας! Κι όσο διάβαζε καθημερινά Ριζοσπάστη, τόσο ατσαλωνόταν. Δε χρειαζόταν πλέον να τον καλώ εγώ για να συμμετάσχει σε κάποια αγωνιστική κινητοποίηση. Μ’ έπαιρνε εκείνος τηλέφωνο για να κλείσουμε ραντεβού να πάμε μαζί στην προσυγκέντρωση.

Μ’ αγκάθια όμως η καθημερινότητα των εργατών σπαρμένη, κι ήρθε καιρός που δεν μπορούσα να είμαι συχνά δίπλα του. Ανέβαινα κι εγώ το δικό μου γολγοθά που γύρω του φυτρώναν κι άλλοι γολγοθάδες. Ανεργία, χρέη και ξενητεμός για έναν ολόκληρο χειμώνα σχεδόν. Μεροκάματο στις ελιές στην Καλαμάτα. Κι έπειτα καταπιάστηκα να μπαλώνω κεραμοσκεπές κάπου στη Λάρισα. Μαζί μου κι η γυναίκα μου, που όμως αρρώστησε βαριά κι αναγκαστήκαμε να επαναπατριστούμε στην Αθήνα. Ευτυχώς, γλίτωσε.

Εκείνος που δε γλίτωσε όμως, ήταν ο Γιάννος. Τον είχα «εγκαταλείψει» πριν γίνει κυριολεκτικά ατσάλι και βρήκαν ευκαιρία οι ρουφιάνοι να τον λυγίσουν…

Στο κενό που του άφησα με το φευγιό μου εκείνον το χειμώνα, βρήκαν χώρο να ξαναχωθούν οι παλιοί του φίλοι-φίδια. Και τούτη τη στράτα δεν το βάναν κάτω με τίποτα! Τα τσιπουράκια που του κουβάλαγαν δήθεν απ’ το χωριό, θα τα έπινε…

Μόνο αν τους πέταγε κλωτσηδόν απ’ το σπίτι του θα γλίτωνε. Ό,τι και να τους έλεγε, όσα επιχειρήματα και να τους έθετε, αυτοί δεν του αδειάζαν τη γωνιά, αν δεν έπινε δυο ποτηράκια μαζί τους…

Ένα βράδυ εντέλει, υποχώρησε για να τον αφήσουν πια να κοιμηθεί. Τρεις η ώρα τη νύχτα και δε λέγαν να ξεκουμπιστούν. Πώς θα ξύπναγε το πρωί να πάει για δουλειά;

Αυτό ήταν… Τον αφήναν όμως πια τις καθημερινές και του γινόντουσαν τσιμπούρι Παρασκευοσάββατο απόγευμα, μέχρι αργά τη νύχτα. Δικαιολογία περί ύπνου, δεν υπήρχε. Δευτέρα πήγαινε για δουλειά…

Τον ξαναχώσαν λοιπόν για καλά στην αλκοολεξάρτηση. Πλέον κάθε μεσημέρι εκεί! Κι η ζωή του; Δουλειά, σπίτι, ποτό, ύπνος. Ύπνος, δουλειά, σπίτι, ποτό… Όσο για το κίνημα, τό ’βγαλε εντελώς απ’ τη ζωή του. Το μόνο που κράτησε απ’ αυτό, είναι η ψήφος στο ΚΚΕ και γενικότερα τους κομμουνιστές στο σωματείο του.

Πλάκωσε και βάθυνε κι η καπιταλιστική κρίση και τον έστειλε ακόμη πιο πίσω. Τον τρομοκράτησε, μην είναι απ’ τους πρώτους που θ’ απολυθούν, πολύ δε περισσότερο που η τράπεζα προ πολλού είχε περάσει σε ιδιώτες…

Όσες προσπάθειες κι αν έκανα δυο χρόνια τώρα να τον ξαναβγάλω απ’ αυτό το τέλμα, πήγαιναν στο βρόντο. Βέβαια δεν ήξερα κι όλα τα παραπάνω, ώστε να χτυπήσω στη ρίζα τού κακού.

Ψες λοιπόν, Σαββατόβραδο, περνώντας τυχαία έξω από ένα καφενείο πολυσύχναστης πλατείας, τον είδα μ’ άλλους τρεις να κάθεται σ’ ένα ακρινό τραπέζι. Κάτω απ’ το τραπέζι και στη μεριά του, …συλλογή από άδεια μπουκάλια μπύρας. Έπινε ξεροσφύρι! Μπεκρής… Αηδιαστικό θέαμα και δε του ταίριαζε καθόλου!

Πήρα μια καρέκλα κι έκατσα δίπλα του χωρίς να καλησπερίσω τους υπόλοιπους. Δε μ’ άρεσαν οι φάτσες τους. Ήθελα όμως να βεβαιωθώ για τον ένα και γι’ αυτό κάθισα. Μου θύμιζε κάποιον ασφαλίτη απ’ την παλιά μου γειτονιά.

Ευγενικός καθώς είναι ο Γιάννος, μου σύστησε έναν-έναν, λέγοντάς μου και την επαγγελματική ιδιότητά τους, αλλά και την πολιτική προβιά τους... Όλοι τους στελέχια τού ΠΑΣΟΚ, που τώρα «κλειδώσανε» στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είχαν στο στόμα και μια καλή κουβέντα για τη Χρυσή Αυγή…

Έτσι, απλά και σταράτα μπροστά τους, είπε γι’ αυτούς ό,τι ακριβώς ήξερε και καταλάβαινε. Σ’ αυτό βοήθαγε και το ποτό που του έλυνε τη γλώσσα. Στον …ύποπτο όμως, σταμάτησε. Γνώριζε το όνομά του, το βαφτιστικό, μα τίποτα περισσότερο, παρότι καθόντουσαν για πολλοστή φορά στο ίδιο τραπέζι. Ήταν φίλος των παλιών του φίλων-φιδιών…

Με τον ίδιο αυθορμητισμό, εμένα δεν με σύστησε. Γνώριζε πως με ξέρουν όλοι τους! Πως ξέρουν ότι είμαι κομμουνιστής!

Δε χρειάστηκε να μου το πει ο Γιάννος. Το κατάλαβα, γιατί αμέσως μετά άρχισαν όλοι τους τον άκρατο αντικομμουνισμό. Στα καλά καθούμενα! Χωρίς να προλάβει ν’ ανοίξει η κουβέντα. Η οποιαδήποτε κουβέντα.

…«Το βλέπεις αυτό το καφενείο μάγκα; Γεμάτο! Κι όλα τ’ άλλα γύρω, άδεια! Εμείς φέρνουμε κόσμο και το γεμίζουμε. Τουμπεκιάσου λοιπόν, γιατί εδώ κάνει κουμάντο η Χρυσή Αυγή! Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή! ΕΑΤ-ΕΣΑ, ΕΣ-ΕΣ, αγωνιστές!!! Κουμμούνια θα σας κάνουμε σαπούνια!», προσπάθησαν να με τρομοκρατήσουν, τρομοκρατημένοι απ’ την απίστευτη ηρεμία και ψυχραιμία μου.

Κι όλοι αυτοί, πίναν καφέ…

            Θρασύς καθώς είμαι κι όχι θρασύδειλος, χωρίς ν’ ανοίξω το στόμα μου να τους απευθύνω καν το λόγο, αρπάζω το μπουκάλι με την μπύρα τού Γιάννου και το αδειάζω στα ποτήρια με το φραπέ τους…

            Ο Γιάννος, σα να ξύπνησε από λήθαργο! «Ρε καθίκια, μπύρες και τσίπουρα ποτίζετε εμένα, κι εσείς σκέτο καφέ;! Σας είχα ξεφύγει απ’ τα χέρια ρουφιάνοι και πατήσατε στην παλιά μου αδυναμία για να με ξαναμαντρώσετε στων αφεντικών σας την στρούγκα! Το καταφέρατε σκουλήκια σε μεγάλο βαθμό. Μα εγώ έγινα κομμουνιστής και θα παραμείνω! Οι μέρες μου θά 'χουν ξανά ήλιο και οι νύχτες μου πάλι φεγγάρια! Λαμόγια... Πάμε ρε Λευτέρη!», στηρίχτηκε πάνω μου κι έδωσε μια κλωτσιά στα άδεια μπουκάλια μπύρας, να ...ξαναπατήσει στα ποδάρια του.

            Σήμερα, Κυριακή πρωί, πολύ πρωί, χτύπησε το κουδούνι τού σπιτιού μου. Του άνοιξε η γυναίκα μου και τον καλωσόρισε μ' όλη της την καρδιά. «Συντρόφισσα, άσε τα καλωσορίσματα και ξύπνα το Λευτέρη να πάμε για Ριζοσπάστη. Άιντε γιατί έχουμε και την απεργία τού ΠΑΜΕ, στις 16 Ιούλη, να προπαγανδίσουμε!», άκουσα τη φωνή του χαρμόσυνες καμπάνες!!!  

(Προσφορά τής συγγραφέως Καλής Γκέλμπεση σ' όποιον "σηκώνεται" και σ' αυτούς που του δίνουν το χέρι όταν "σηκώνεται". Δικό σας)

ΠΑΜΕ: Όλοι στην 24ωρη απεργία στις 16 Ιούλη και στη συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. στην Ομόνοια (SPOT)

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ...          

 

Καλή Γκέλμπεση  

                        

     «Αγία πεθερά»                                                         

         Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ  

                                            

 

 

 

 

 

Το βιβλίο περιέχει επτά διηγήματα

1)  …αγία πεθερά

2)  Μάνα έμπλεξα με τους κομμουνιστές…

3)  Η άρνηση της άρνησης

4)  Άκρως αντίθετον…

5)  Θελέστα και Παθέστα…

6)  Το κολύμπι των …θεών

7)  Παραμονή Χριστουγέννων 2012-13-14-15…

===================================== 
Καλή Γκέλμπεση

    

   

«Έλο Καραμέλο»

                                                           (νουβέλα) 

    Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ 

                                Ένα βιβλίο κατά τού ρατσισμού και της ξενοφοβίας, για παιδιά και έφηβους από επτά ως …εκατόν επτά ετών.

=====================================                                Καλή Γκέλμπεση

   
«Αφελίδες
και Παραλίδες»    

                (θεατρικό)

               Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ

                          

                            

     


Σαρκαστικό βιβλίο με ...σφραγίδα του το αστείρευτο γέλιο(!!!), μα κυρίως την απέραντη αισιοδοξία και την ολοζώντανη ελπίδα, κόντρα στων αυταπατών την καλοστημένη παγίδα. 

(απόσπασμα απ’ το βιβλίο)

– Μπαμπούλη μου σε συλλαλητήρια πάμε με το θείο! Υπέροχα περνάμε!!! Και δε βρίζει μόνο τον κύριο Παραλίδη, αλλά κι εσένα. Να δεις πώς σε λέει… Τραγιά, κραγιά…

– Ραγιά! Ο καταστροφέας που κλείνει εργοστάσια με απεργίες, λέει εμένα ραγιά! Γυναίκα, δεν πάμε στο γάμο. Μ’ αυτήν τη λαϊκάντζα, καμία παρτίδα!

– Τι, δε θα φάω κουφέτα, αρνάκι και γαλακτομπούρεκο, επειδή σε λέει τραγιά;!

– Ραγιά με λέει, βρε ζώον! Εμένα, τον κλητήρα τού εργοστασίου τού ευεργέτη μας κυρίου Παραλίδη! Νά ’ξερε αυτός ο εργατάκος, τι θέση κατέχω…! Με λευκό κολάρο εργάζομαι! Όχι με φόρμα και γαλότσες σαν αυτόν. Άκου, εγώ ραγιάς…

==================================                                     Για περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ 

Και τα τρία αυτά βιβλία τής Καλής Γκέλμπεση μόλιςκυκλοφόρησαν απ’ τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ. Πληροφορίες στοτηλέφωνο 210 7648900)

Άλλα έργα τής Καλής Γκέλμπεση που έχουν εκδοθεί

…Tελικά ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος(μυθιστόρημα). Από τις εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

Ρεβάνς για 2 (μυθιστόρημα). Αυτοέκδοση.   

…Δ΄ τραγουδοποιήματα (συλλογή). Αυτοέκδοση.