Το απίστευτο θράσος του... «μάνατζερ» Ψινάκη

 Το απίστευτο θράσος του... «μάνατζερ» Ψινάκη

Καθαρούς, πλυμένους και λουσμένους. Ετσι θέλει ο νέος δήμαρχος Μαραθώνα, Ψινάκης, τους εργαζόμενους του δήμου για να μη βρωμάνε - έτσι είπε - όταν θα εξυπηρετούν τον κόσμο. Αυτό τους είπε χτες που τους μάζεψε για να τους μιλήσει για πρώτη φορά ως δήμαρχος.
Και θέλει πράγματι πολύ θράσος - όσο γραφικός και να είσαι - να μιλάς έτσι σε εργαζόμενους που δεν ξέρουν αν στο τέλος Οκτώβρη θα έχουν τη δουλειά τους, μιας και τότε ολοκληρώνεται η διαδικασία της «αξιολόγησης» του προσωπικού. Διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε διαθεσιμότητες και απολύσεις... Καταρρακώνοντας ταυτόχρονα την αξιοπρέπειά τους αφού εμμέσως τους λέει βρώμικους.
Τους είπε ακόμα ότι είναι μάνατζερ και ότι θα λειτουργήσει ως μάνατζερ και όχι ως δήμαρχος. Εδώ που τα λέμε το ένα δεν έρχεται σε αντίθεση με το άλλο, αφού ο χαρακτήρας της Τοπικής Διοίκησης ως κομματιού του κράτους είναι τέτοιος (επιβολή φόρων στους εργαζόμενους για παροχή υπηρεσιών, ανάθεση υπηρεσιών σε επιχειρηματίες κ.λπ.), που θέλει δημάρχους με συγκεκριμένο αντιλαϊκό ρόλο...
Πάντως, ο Ψινάκης καλά θα κάνει να ασχοληθεί και με τη βρώμα των βόθρων της περιοχής του, μιας και, ως γνωστόν, η Ανατολική Αττική δεν έχει αποχετευτικό δίκτυο και ολόκληρες περιοχές φορτώνουν σε βυτία...

Ριζοσπάστης

Για λογαριασμό του κεφαλαίου ο καβγάς

Για λογαριασμό του κεφαλαίου ο καβγάς

Η Ευρωζώνη φαίνεται ότι βρίσκεται σε στασιμότητα. Ολα τα τελευταία στοιχεία οδηγούν σε εκτιμήσεις που διαψεύδουν τις προσδοκίες για μικρή έστω ανάκαμψη, ενώ «σκοτεινιάζει» και η εικόνα ισχυρών οικονομιών όπως αυτή της Γερμανίας, η οποία παρουσιάζει μείωση του ΑΕΠ και στο δεύτερο τρίμηνο 0,2%, της Ιταλίας, που επίσης βρίσκεται σε ύφεση, και της Γαλλίας που συνεχίζει να καταγράφει στασιμότητα. Με δεδομένη την ύφεση στις άλλες πιο αδύνατες οικονομίες της Ευρωζώνης, όπως της Ελλάδας. Δεν υπάρχει δείκτης με τον οποίο οι αστοί να μετράνε τις «επιδόσεις» της οικονομίας τους που να φανερώνει αισιόδοξη προοπτική τους τελευταίους μήνες (π.χ. έχουμε στασιμότητα της οικονομίας στην Ευρωζώνη το β' τρίμηνο, πτώση στη μεταποίηση κ.λπ.). Κατά το «ήταν στραβό το κλήμα...», στην πραγματικότητα αυτή έρχονται να προστεθούν και οι συνέπειες της αντιπαράθεσης στην Ουκρανία - τα οικονομικά μέτρα και αντίμετρα μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, η αβεβαιότητα που προκαλεί το ενδεχόμενο η Ρωσία ως αντίποινα στις εναντίον κυρώσεις της να κλείσει τη στρόφιγγα παροχής φυσικού αερίου στην ΕΕ - σκιαγραφώντας ακόμα πιο σκούρα την προοπτική.
Στο φόντο αυτό εκτυλίσσεται η διαμάχη για το μείγμα διαχείρισης που μπορεί γρηγορότερα να οδηγήσει τα ευρωενωσιακά μονοπώλια στην έξοδο απ' την κρίση, ενισχύοντας τη θέση τους στη διεθνή αγορά. Σ' αυτήν κάθε κράτος - μέλος της ΕΕ προσέρχεται και τοποθετείται με κριτήριο πρωτίστως τα συμφέροντα της δικής του αστικής τάξης, σε συνδυασμό βεβαίως με τα ελλείμματα και το χρέος που δυσκολεύουν, αλλού λιγότερο αλλού περισσότερο, τη διαχείριση. Αυτή η διαμάχη είναι δηλωτική των οξύτατων ανταγωνισμών μέσα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ για τα συμφέροντα των μονοπωλίων των κρατών - μελών, ιδιαίτερα των ισχυρών και το πόσο ισχυρά ή πιο αδύναμα θα βγουν από την κρίση.

***

Σ' αυτό το πλαίσιο, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το περασμένο Σάββατο, να πραγματοποιήσει το αμέσως επόμενο διάστημα τρεις Συνόδους Κορυφής με αποκλειστικό αντικείμενο την ανάπτυξη και την απασχόληση, δείχνει ότι μεγαλώνουν οι ανησυχίες τους αλλά και οι πιέσεις από το κεφάλαιο για δράση της ΕΕ και των κρατών - μελών για την ανάκαμψη, επιβεβαιώνοντας επίσης πόσο ζορίζονται στη διαχείριση μιας καπιταλιστικής κρίσης, υπό το φόβο της επαναφοράς της.
Στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής εκφράζεται σοβαρή ανησυχία για όλα τα παραπάνω και την υψηλή ανεργία. Οι σχετικές διαπιστώσεις «προλογίζουν» το «σήμα» που δίνεται για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων που τσακίζουν τα δικαιώματα των λαών με στόχο να βοηθηθεί η καπιταλιστική ανάπτυξη και να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωενωσιακών επιχειρηματικών ομίλων.
Η δυνατότητα των αστικών κρατών να υποστηρίζουν το στόχο αυτό αντλώντας απ' τον κρατικό κορβανά βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης, στην οποία πρωτοστατούν Γαλλία και Ιταλία απ' τη μια, Γερμανία απ' την άλλη, με εμπλοκή και του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μ. Ντράγκι. Αφορμή, οι δηλώσεις του τελευταίου σε συνέδριο της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ ότι θα ήταν χρήσιμο για τη συνολική πολιτική κατεύθυνση αν η δημοσιονομική πολιτική στήριζε περισσότερο την επεκτατική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ.
Τα αστικά ΜΜΕ υποστήριξαν ότι η Α. Μέρκελ ζήτησε εξηγήσεις από τον Μ. Ντράγκι, ρωτώντας τον αν η ΕΚΤ αποφάσισε να εγκαταλείψει την πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας. Η απάντησή του - σύμφωνα με τα δημοσιεύματα - επιβεβαιώνει ότι ο καβγάς αυτός καμία ευεργετική επίδραση δεν θα έχει στους λαούς, καθώς ο πρόεδρος της ΕΚΤ διαβεβαίωσε την Μέρκελ ότι ζητά πιο επεκτατική αλλά πάντα εντός των δημοσιονομικών ορίων πολιτική.
«Η ΕΚΤ έχει τη σαφή εντολή να εγγυάται τη νομισματική σταθερότητα. Δεν έχει εντολή να χρηματοδοτεί κράτη», δήλωσε σχετικά ο Β. Σόιμπλε. «Ολοι όσοι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα εντός των ορίων του προϋπολογισμού τους θέλουν να ξεπεραστεί αυτή η γραμμή», πρόσθεσε, δίνοντας το στίγμα της θέσης του Βερολίνου.

***

Στο πλαίσιο αυτής της διαπάλης για το μείγμα διαχείρισης εντάσσεται και το άρθρο των Β. Σόιμπλε και Κ. Λάμερς (Γερμανός υπουργός Οικονομικών και πρώην εκπρόσωπος των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, αντίστοιχα) στους «Financial Times», που υπερασπίζεται την καθιέρωση θέσης Ευρωπαίου επιτρόπου, ο οποίος θα έχει την αρμοδιότητα να απορρίπτει εθνικούς προϋπολογισμούς, εφόσον αυτοί δεν συμβαδίζουν με τους κανόνες που έχουν από κοινού συμφωνηθεί. Επαναφέρουν, επίσης, την ιδέα για ένα «Κοινοβούλιο της Ευρωζώνης», για «πυρήνες συνεργασίας εντός της ΕΕ που να επιτρέπουν σε ομάδες κρατών - μελών που το επιθυμούν να προχωρούν». Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για άρθρο - ομολογία της ανισομετρίας στην ανάπτυξη των καπιταλιστικών οικονομιών που συνθέτουν την ΕΕ, της ύπαρξης διαφορετικών ταχυτήτων καπιταλιστικών οικονομιών, της τάσης αυτό να εκφραστεί και θεσμικά στην Ευρωζώνη, αποκαλύπτοντας την οξύτητα των μονοπωλιακών ανταγωνισμών στο εσωτερικό της.
Η προβληματική που αναπτύσσεται στο εσωτερικό της ΕΕ, η διαπάλη ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου διαφορετικών χωρών ή ακόμα και της ίδιας χώρας, η όξυνση των ανταγωνισμών που σε ένα βράδυ μπορεί να μετατρέψει την ιμπεριαλιστική ειρήνη σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στοιχειοθετούν κατηγορηματικά και απόλυτα την εκτίμηση ότι φιλολαϊκή διέξοδος απ' την καπιταλιστική οικονομική κρίση δεν μπορεί να υπάρξει εντός του καπιταλισμού και εντός της λυκοσυμμαχίας και αν δεν εξαλειφθεί ριζικά η αιτία πρόκλησής της, η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και η εξουσία του κεφαλαίου. Οι ίδιες οι εξελίξεις υπογραμμίζουν εμφατικά την ανάγκη ο λαός να πάρει στα χέρια του τη ζωή του και τα μέσα που απαιτούνται για να τη ζει σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες του, παλεύοντας για αποδέσμευση απ' την ΕΕ, ανατροπή του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με εργατική - λαϊκή εξουσία.

Β.

Απαράδεκτη δίωξη από συνδικαλιστή του ΣΥΡΙΖΑ

Απαράδεκτη δίωξη από συνδικαλιστή του ΣΥΡΙΖΑ

Με βασικό θέμα τις κινητοποιήσεις για τη ΔΕΘ συνεδρίασε χτες η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ. Στη συνεδρίαση, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έθεσαν επίσης το ζήτημα της απαράδεκτης δίωξης του συνδικαλιστή της ΔΑΣ Νίκου Γόντικα από τον συνδικαλιστή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρο της ΠΟΕ ΔΟΥ (Ομοσπονδία Εφοριακών), Τρύφωνα Αλεξιάδη.
Ο τελευταίος κατέθεσε μήνυση σε βάρος του Ν. Γόντικα επειδή, όπως ισχυρίζεται, θίχτηκε από την τοποθέτησή του σε συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ ΔΟΥ για το θέμα των οικονομικών της Ομοσπονδίας. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στην ΠΟΕ ΔΟΥ έχουν αναδείξει το θέμα του ελέγχου των οικονομικών της Ομοσπονδίας και η ΔΑΣ κατέθεσε επιστολή στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕ ΔΟΥ, με το χαρακτήρα της εσωτερικής ενημέρωσης.
Οπως καταγγέλλουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, «ο επικεφαλής της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΣΚΙ) με ευθείες απειλές για μηνύσεις, απαιτούσε την απόσυρση της επιστολής, πράγμα που δεν έγινε (...) Ο επικεφαλής της ΑΣΚΙ είχε ήδη καταθέσει μήνυση στο συνάδελφο». Το ΠΑΜΕ απαίτησε να σταματήσει η δίωξη του Ν. Γόντικα και να παρθεί πίσω η μήνυση, διαμηνύοντας σε ψήφισμα που κατέθεσε ότι «η συνδικαλιστική και πολιτική διαπάλη δεν ποινικοποιούνται».
Ωστόσο, η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ δεν καταδίκασε τη δίωξη. Αντ' αυτού, κράτησε προκλητικά ίσες αποστάσεις, αποφασίζοντας να καλέσει τους εμπλεκόμενους σε συζήτηση.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Εντείνονται οι πιέσεις για ενεργότερη ΝΑΤΟική επέμβαση

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Εντείνονται οι πιέσεις για ενεργότερη ΝΑΤΟική επέμβαση

Συνεχίζονται οι απώλειες για τις δυνάμεις του Κιέβου

Κατεστραμμένα άρματα μάχης του ουκρανικού στρατού στα πεδία των μαχών στην ανατολή

ΝΤΟΝΕΤΣΚ.--
Με ένταση συνεχίζονται οι μάχες ανάμεσα στις στρατιωτικές δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου και τους ρωσόφωνους πολιτοφύλακες στις ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας. Η σαφέστατη υποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων, οι κατηγορίες των ουκρανικών αρχών ότι αυτή οφείλεται στη συμμετοχή Ρώσων στρατιωτών και οι απειλές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για σκληρά μέτρα κατά της Ρωσίας εντείνουν την αντιπαράθεση.
Χτες, οι ουκρανικές δυνάμεις που εξακολουθούν να σφυροκοπούν κατοικημένες περιοχές στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το πολιτικό αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ (λένε ότι ελέγχουν ακόμα το αεροδρόμιο του Ντονέτσκ) και υποχωρούν προς τη Μαριούπολη στο νότιο τμήμα της επαρχίας για να οχυρωθούν, ώστε να αντιμετωπίσουν την αντεπίθεση των ρωσόφωνων. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, περίπου 2.600 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στις συγκρούσεις στην Ουκρανία, εκ των οποίων περίπου 800 ήταν στελέχη των ουκρανικών δυνάμεων ασφαλείας και του ουκρανικού στρατού. Επίσης, προχτές βρέθηκε στο Κίεβο ο Αμερικανός ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντες που έθεσε θέμα οι ΗΠΑ να στείλουν περισσότερο εξοπλισμό στην Ουκρανία, για να αντιμετωπιστεί η «ρωσική απειλή».
Η ΥΠΕΞ της Ιταλίας, Φεντερίκα Μογκερίνι, που θα αντικαταστήσει το Νοέμβρη την επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής και Αμυνας της ΕΕ Κ. Αστον, έδωσε τη συμβολή της στις ιμπεριαλιστικές πιέσεις λέγοντας χαρακτηριστικά: «Οι ανατολικές χώρες - μέλη της Συμμαχίας, όλες αυτές οι χώρες στους κόλπους της Συμμαχίας που μοιράζονται ένα σύνορο με τη Ρωσία πρέπει να είναι βέβαιες ότι το άρθρο 5 δεν είναι απλώς ένα κείμενο, ότι υπάρχουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν για να διασφαλισθεί η ασφάλειά τους». Ενώ με νόημα σημείωσε ότι η Ρωσία είναι σημαντικός παράγοντας αλλά δεν τη θεωρεί πλέον «στρατηγικό εταίρο της ΕΕ». Τις αμέσως επόμενες μέρες αναμένεται να ανακοινωθούν οι νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας, ζήτημα όμως στο οποίο υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, δείγμα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Εκτός από τμήματα του κεφαλαίου που αντιδρούν στις κυρώσεις χτες και οι κυβερνήσεις των Τσεχίας, Σλοβακίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους, καθώς διακυβεύονται ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που βλάπτονται εξίσου με μονοπωλιακούς ομίλους της Ρωσίας, με τους οποίους συναλλάσσονται. Στις κυρώσεις που εξετάζονται, όπως διέρρευσε σε δυτικά ΜΜΕ, εξετάζεται το ενδεχόμενο να διευρύνει την απαγόρευση του δανεισμού και της άντλησης κεφαλαίων από την Ευρώπη, την οποία έχει επιβάλει σε όλες ανεξαιρέτως τις δημόσιες επιχειρήσεις της Ρωσίας, όχι μόνο στις τράπεζες, ενώ πιθανόν στις κυρώσεις της θα συμπεριλάβει και την επιβολή απαγόρευσης στον Ρώσο υπουργό Αμυνας Σεργκέι Σόιγκου να εισέρχεται στην ΕΕ.
Η Ρωσία, που φυσικά έχει τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή, αρνείται ότι έχει στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία. Σε χτεσινή συνέντευξή του, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το σημαντικότερο πράγμα τώρα είναι η ανάγκη να λογικευτεί το κόμμα του πολέμου στο Κίεβο και κατά μεγάλο μέρος μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να το κάνουν αυτό» και πρόσθεσε «είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιήσει την επιρροή της όσο το δυνατόν περισσότερο για να στείλει τα αναγκαία μηνύματα υπέρ της μεταστροφής από την προσπάθεια επίλυσης της κατάστασης μέσω στρατιωτικών μέσων στην πολιτική διαδικασία».
Ταυτόχρονα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών καταδίκασε τις κινήσεις της Ουκρανίας για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι στόχος τους είναι η υπονόμευση των προσπαθειών τερματισμού του πολέμου στο ανατολικό τμήμα της χώρας, σημειώνοντας ότι η κίνηση του Κιέβου προς το ΝΑΤΟ έγινε αμέσως μετά τη συνάντηση των προέδρων της Ρωσίας και της Ουκρανίας για την αποκλιμάκωση της κρίσης».

Διαστρεβλώθηκαν οι δηλώσεις Πούτιν

Ιδιαίτερα επίσης ανέβηκαν οι τόνοι χτες, με την διαρροή από μέρους του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στην εφημερίδα «La Repubblica», από συνομιλία του με τον Ρώσο Πρόεδρο, όπου τον εμφανίζεται να είπε: «αν ήθελα θα έπαιρνα το Κίεβο σε 15 μέρες». Ο σύμβουλος της ρωσικής προεδρίας Γιούρι Ουσακόφ δήλωσε ότι τα λόγια του Πούτιν «απομονώθηκαν από το πλαίσιό τους και είχαν τελείως διαφορετική σημασία», ενώ η ρωσική κυβέρνηση απειλεί να δώσει στη δημοσιότητα όλη τη στιχομυθία σε δύο μέρες.

Προωθείται η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Πάντως, χτες, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας άρχισε να συζητάει για την αναίρεση του νόμου του 2010, που «εξασφάλιζε καθεστώς ουδετερότητας για την Ουκρανία». Ο λεγόμενος πρωθυπουργός της Αρσένι Γιατσενιούκ, που είναι και ο εισηγητής του σχετικού νομοσχεδίου δήλωσε ότι η ψήφισή του θα ανοίξει το δρόμο για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, αναμένεται να συμμετάσχει στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ την Πέμπτη και την Παρασκευή στην Ουαλία, όπου με βάση τους σχεδιασμούς προετοιμάζεται η διεύρυνση της στρατιωτικής παρουσίας στην Ανατολική Ευρώπη, κάτι βέβαια που δημιουργεί έντονες αντιδράσεις στη ρωσική πλευρά. Οπως δήλωσε χτες ο αναπληρωτής γραμματέας του Αυμβουλίου Ασφαλείας του Κρεμλίνου, Μιχαήλ Ποπόφ, η Ρωσία θα προσαρμόσει το στρατηγικό της δόγμα στην κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ουκρανία και στην ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη. «Το γεγονός ότι οι στρατιωτικές δομές των κρατών - μελών του ΝΑΤΟ προσεγγίζουν τα σύνορά μας, και μέσω της επέκτασης, θα εξακολουθήσει να αποτελεί μία από τις βασικές εξωτερικές απειλές για τη Ρωσική Ομοσπονδία» σημείωσε.
Οι δηλώσεις αυτές είναι η άμεση απάντηση της ρωσικής κυβέρνησης στα σχέδια του ΝΑΤΟ να δημιουργήσει Σχέδιο Αμεσης Ετοιμότητας (Readiness Action Plan) και τις ανάλογες δυνάμεις σε χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, τη Ρουμανία και Βουλγαρία καθώς και τη λεγόμενη «αντιπυραυλική ασπίδα» που προωθείται. Ακόμα πιο καυστικός ο Ρώσος αξιωματούχος κατέληξε: «Παρά την διακήρυξη "καλών προθέσεων", το ΝΑΤΟ και η Ρωσία δεν κατόρθωσαν να εγκαθιδρύσουν έναν διάλογο σε βάσεις ισοτιμίας. Οι δυτικοί εταίροι μας εξακολουθούν να περιμένουν από τη Ρωσία μονομερείς υποχωρήσεις σε μία σειρά θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Αποτιμούν κατά μη αντικειμενικό τρόπο το ρόλο της Ρωσίας στα γεγονότα στην Ουκρανία, εξάγονται εσφαλμένα συμπεράσματα και λαμβάνονται ακατάλληλα μέτρα».

Την Παρασκευή νέα συνάντηση στο Μινσκ. Ορους θέτουν οι ρωσόφωνοι

Στο Μινσκ ολοκληρώθηκαν προς το παρόν - θα επαναληφθούν την Παρασκευή - οι συνομιλίες της Ομάδας Επαφής ανάμεσα σε αντιπροσωπείες του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία της Ευρώπης, της Ουκρανίας (εκπροσωπείται ανεπίσημα από τον πρώην Πρόεδρο Λεονίτ Κούτσμα), της Ρωσίας και των ρωσόφωνων της Ανατολικής Ουκρανίας, που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε τέτοια συνάντηση. Οι ρωσόφωνοι ζήτησαν να τερματιστεί άμεσα η επίθεση των δυνάμεων του Κιέβου και παραπέρα να υπάρξει ειδικό καθεστώς με διευρυμένη αυτονομία για τις περιοχές τους.
«Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή της διαδικασίας», είπε ο Αντρέι Πουργκίν, ο ένας από τους ηγέτες της αυτοανακηρυχθείσας «Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ», στη ρωσική κρατική τηλεόραση. «Οταν συνεχισθούν οι διαβουλεύσεις την 5η Σεπτέμβρη», συνέχισε ο ίδιος, «θα συζητηθούν τα βήματα προς μια ενδεχόμενη εκεχειρία και θα κουβεντιάσουμε επίσης μια ενδεχόμενη ανταλλαγή αιχμαλώτων».
Επίσης, ο Πουργκίν που έχει χρισθεί πρωθυπουργός, έβαλε το καίριο ζήτημα οι ρωσόφωνοι στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος να ασκούν δική τους ουσιαστικά εξωτερική πολιτική, να ενταχθούν στην Τελωνειακή Ενωση, τη διακρατική καπιταλιστική ένωση υπό την ηγεσία της Ρωσίας. Γίνεται, δηλαδή, φανερό ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία εκφράζει και τη διαπάλη που γίνεται μέσα στην αστική τάξη για την επιλογή των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Η άλλη μερίδα του κεφαλαίου, που στηρίζει την αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου, δίνει προτεραιότητα στην ένταξη στις ευρωατλαντικές συμμαχίες. Και φυσικά αυτήν τη διαπάλη πληρώνουν με το αίμα τους τα λαϊκά στρώματα της Ουκρανίας όσο μπαίνουν κάτω από ξένες σημαίες και δε χαράζουν τη δική τους αυτοτελή πορεία για τη δική τους εξουσία.

Το παζάρι για την Ενέργεια συνεχίζεται

Την ίδια ώρα, που το αίμα ρέει στην Ουκρανία, δε σταματάνε και τα παζάρια ΕΕ και Ρωσίας για την Ενέργεια. Την Πέμπτη, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, θα γίνει συνάντηση στις Βρυξέλλες με τη Ρωσία, σε μια προσπάθεια να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση για την τιμή του φυσικού αερίου που πουλάει η Ρωσία στην Ουκρανία. Την περασμένη βδομάδα, είχε προηγηθεί συνάντηση του Επιτρόπου Ενέργειας της ΕΕ, Γκίντερ Ετινγκερ, με τον υπουργό Ενέργειας της Ρωσίας Αλεξάντρ Νόβακ, στις 8 του μήνα θα έχει συνάντηση με τον υπουργό Ενέργειας της Ουκρανίας Γιούρι Προντάν στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, το Μπακού. και στη συνέχεια θα επιδιωχθεί νέα τριμερής συνάντηση. Ωστόσο, αντιδράσεις αναμένεται να προκαλέσουν οι δηλώσεις του λεγόμενου Ουκρανού πρωθυπουργού Α. Γιατσενιούκ ότι μπορεί να καλύψει το 40% των αναγκών της στο φυσικό αέριο από την αντιστροφή της ροής των αγωγών της Σλοβακίας.

Γιατί έκρυψαν την ταυτότητα του Αμερικάνου ναζιστή στην Ουκρανία;

Ο Mark Paslawsky, ανιψιός του Ουκρανού εγκληματία πολέμου Mykola Lebed

Η είδηση κρύφτηκε επιδέξια κάτω από το χαλί της καθημερινής «ενημέρωσης». Ένας Αμερικανός σκοτώθηκε στις 20 Αυγούστου πολεμώντας σαν εθελοντής στην Ουκρανία στο πλευρό των δυνάμεων της κυβέρνησης του Κιέβου. Μέχρι εδώ, ας πούμε, «καλά».
Όμως ποιος μπορεί να ήταν ο 55χρονος Mark Paslawsky; Βετεράνος στρατιωτικός, απόφοιτος του West Point (της αμερικάνικης στρατιωτικής Ακαδημίας) και κατόπιν τραπεζίτης που αισθάνθηκε τις «μυστικές φωνές» να τον καλούν στα προγονικά εδάφη.

Ο Mark Paslawsky ποζάρει μπροστά στα όπλα του

 
Η εμπλοκή ενός(;)  Αμερικανού εθελοντή στον ουκρανικό εμφύλιο δεν αποτέλεσε αιτία πολέμου για τη Μόσχα. Ο Mark ή Markian Paslawsky, με το ψευδώνυμο Franco, εντάχθηκε στο «Τάγμα του Ντονμπάς» και σκοτώθηκε πολεμώντας τους φιλορώσους αυτονομιστές.
Όπως αποκαλύπτει ο Ιρλανδός συγγραφέας και δημοσιογράφος Bryan MacDonald, oPaslawsky ήταν ανιψιός του διαβόητου Ουκρανού ναζιστή Mykola Lebed, ο οποίος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στρατολογήθηκε από την CIA και εργάστηκε γι αυτήν   μέχρι το 1991.Ο Lebed άρχισε την τρομoκρατική καριέρα του το 1934 με τη δολοφονία του – επίσης ακροδεξιού – Πολωνού υπουργού Εξωτερικών Bronislaw Pieracki.

Ο ναζιστής Mykola Lebed ως πράκτορας της CIA στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 80

Καταδικάστηκε σε θάνατο αλλά δραπέτευσε το 1939. Στον πόλεμο έλαβε μέρος στην εθνοκάθαρση είς βάρος των Πολωνών  στην Ανατολική Γαλικία με τα ψευδώνυμα Maksym Ruban, Marko ή Yevgen Skybra.
Μετά την ήττα των Γερμανών συμμάχων του «προσελήφθη» από τους Αμερικανούς για να κάνει κατασκοπεία εις βάρος της Σοβιετικής Ένωσης, κατά τα πρότυπα του «Δακτυλίου Γκέλεν» που συγκροτήθηκε από παλιούς ναζιστές. Παντρεύτηκε την πανεπιστημιακό SophiaHunczak. Παρά την «αμνήστευση» του ο φάκελος του στις αμερικανικές αρχές τον περιγράφει ως «Ουκρανό ναζιστή, γνωστό σαδιστή», ενώ μπήκε και στο στόχαστρο του Βίζενταλ.

Από τα εγκλήματα των ναζί στην κατεχόμενη Πολωνία

Ένα από τα θύματα του, ο Moshe Maltz από το Σοκάλ, 85 χιλιόμετρα από το Λβοφ, θυμάται πως «όταν οι συμμορίες του Στέπαν Μπαντέρα έπιαναν ένα Εβραίο όλοι ήθελαν να συμμετάσχουν στην ¨ηρωική¨ (sic) διαδικασία θανάτωσης. Κυριολεκτικά έκοβαν τους Εβραίους κομμάτια με τις μασέτες τους». Οι ίδιες συμμορίες ευθύνονται για τον σφαγιασμό 10.000 Πολωνών της Ουκρανίας. Ο Lebed πέθανε πλήρης τιμών το 1998 στο Νιού Τζέρσι.
Αυτός είναι ο λόγος που ο «ανιψιός» Mark Paslawsky επέλεξε το ψευδώνυμο Franco. Τα αμερικανικά ΜΜΕ τον αποχαιρέτησαν «ηρωικά». Το Vice χαρακτήρισε τον Paslawsky σαν «τον μόνο Αμερικανό που πολέμησε στην Ουκρανία», ενώ ο συνεργάτης του Ostrovsky δήλωσε: «Πραγματικά μισούσε τους Ρώσους. Όλοι μας μισούμε τους Ρώσους». Οι N.Y. Times ήταν πιο …διακριτικοί: «Σίγησε μια αμερικανική φωνή στο μέτωπο της Ουκρανίας».
Η εφημερίδα της ουκρανικής κοινότητας στις ΗΠΑ Ukrainian Weekly αφαίρεσε μάλιστα στις 28 Αυγούστου από την έκδοση Pdf την αγγελία θανάτου (2009) της «θείας Sophia Hunczak» όπου φαινόταν η συγγένεια του Mark Paslawsky με τον ναζιστή εγκληματία πολέμου Mykola Lebed.

Η …εξαφανισμένη αναγγελία θανατου της Sophia Hunczak συζυγου του Lebed και θειας του Paslawsky

Όμως το πρόβλημα δεν ήταν η συγγένεια αίματος του Paslawsky με τον Lebed. Ήταν η ιδεολογική συγγένεια που τον καλούσε να ακολουθήσει τα βήματα του.

Οπαδοί του φιλοκυβερνητικού κόμματος Svoboda διαδηλώνουν στο Κίεβο με πορτρέτο του ναζιστή Stepan Bandera

“Και τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα;’’

  “Και τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα;’’

Πρώτο: Εγώ δεν δέχομαι ότι η Ελλάδα υπερφορολογείται», έλεγε τον περασμένο Νοέμβρη ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Γιάννης Στουρνάρας. Λίγο αργότερα δόθηκε στη δημοσιότητα η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής. Ιδού τα στοιχεία:
Οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα είναι υψηλότεροι από το μέσο όρο όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παρ’ ότι τα λαϊκά εισοδήματα συγκριτικά με το 2010 έχουν συρρικνωθεί κατά 50%, η φορολογική επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων έχει αυξηθεί έως και 700% (!) και των ελεύθερων επαγγελματιών έως και 900%!
Ο ΦΠΑ αυξήθηκε από το 2010 τέσσερις φορές.
Οι φόροι στα καύσιμα έχουν αυξηθεί τρεις φορές.
Εξαιτίας ενός και μόνο γεγονότος, της αύξησης των φορολογικών συντελεστών στο πετρέλαιο θέρμανσης, η λαϊκή οικογένεια επιβαρύνθηκε με αύξηση των φόρων κατά 450%!

Γελοιογραφία για την εξέγερση της Κρήτης ενάντια στους φόρους το 1928

*


Δεύτερο: Σύμφωνα με την άποψη που η πατρότητά της αποδίδεται στον βουλευτή Επικρατείας και στενότατο συνεργάτη του κ.Σαμαρά, τον κ.Χρύσανθο Λαζαρίδη, «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας καταπληκτικός φόρος»!

Το καταπληκτικό με τον «καταπληκτικό» αυτό φόρο - που έχει αλαλιάσει το πανελλήνιο - είναι ότι ήρθε να προστεθεί σε μια στιγμή που οι φόροι επί των ακινήτων (σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού) είχαν ήδη επταπλασιαστεί…

*

Τρίτο: Στην Ελλάδα, όπου ο λαός «υποφορολογείται» και στην οποία επιβάλλονται «καταπληκτικοί φόροι» (όπως ο ΕΝΦΙΑ), συμβαίνουν τα εξής… «καταπληκτικά»:

Προ Μνημονίων: Σύμφωνα με τη μελέτη του ΟΟΣΑ, το 2007 στην Ελλάδα η πραγματική φορολογική επιβάρυνση για τα κέρδη των «εχόντων και κατεχόντων» δεν ξεπερνούσε το 15,9%. Την ίδια στιγμή η πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας ήταν στο 35,1%. Με άλλα λόγια η φοροληστεία δεν είναι μια εφεύρεση των Μνημονίων. Αποτελεί καθεστώς διαρκείας: Από την προ Μνημονίων εποχή, ήδη, η εργασία εφορολογείτο στην Ελλάδα κατά τρεις φορές περισσότερο απ΄ ότι φορολογείτο το κεφάλαιο.

Μετά Μνημονίων: Οι φόροι που πλήρωναν τα Νομικά Πρόσωπα το 2004 ανέρχονταν στο 25,7% του συνόλου των άμεσων φόρων. Δέκα χρόνια μετά, και συγκεκριμένα όπως αποτυπώθηκε στον προϋπολογισμό του 2013 οι φόροι που πλήρωσαν τα Νομικά Πρόσωπα δεν ξεπέρασαν το 8,2% του συνόλου των άμεσων φόρων. Με άλλα λόγια: Οι φόροι που πληρώνουν τραπεζίτες, βιομήχανοι, εργολάβοι και λοιποί «αναξιοπαθούντες» έχουν μειωθεί κατά 3 φορές, την ίδια περίοδο που οι φόροι επί των εργαζόμενων, των συνταξιούχων και εν γένει των λαικών στρωμάτων έχουν αυξηθεί κατά 7 και 9 φορές!

*

Τέταρτο: Στην Ελλάδα που «δεν υπερφορολογείται», από το 2004 έως και το 2014 (Προϋπολογισμός 2014, πίνακας 3.6, σελίδα 82), οι φόροι που στην συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν πληρωθεί από τα λαϊκά στρώματα ανέρχονται αθροιστικά στα 513,243 δισ. ευρώ!

Επειδή το παραμύθι με τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έπαψε να έχει δράκο (σσ: άλλωστε το κατ’ έτος κονδύλι για μισθούς και συντάξεις στο δημόσιο δεν ξεπέρασε ποτέ στο συγκεκριμένο διάστημα τα 23 δισ. ευρώ ενώ φέτος έχει πέσει στα 17 δισ. ευρώ), επειδή επίσης στην χώρα αυτή η αγοραστική δύναμη των μισθών είχε κατρακυλήσει στα επίπεδα της δεκαετίας του ’80 πριν ακόμα εμφανιστεί η κρίση, κι επειδή η Ελλάδα των ράντζων στα νοσοκομεία και του πακτωλού στην παραπαιδεία είναι σε όλους γνωστή, το ερώτημα ζητά επίμονα απάντηση: Τα λεφτά του ελληνικού λαού που έχουν πάει; Τους φόρους που πληρώνει ο ελληνικός λαός ποιος τους υπεξαιρεί; Το πάνω από μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε φόρους που πλήρωσαν σε μια δεκαετία οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι βιοπαλαιστές, που πήγαν; Γιατί σε μισθούς, σε Υγεία και σε Παιδεία δεν πήγαν…

*

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι που η κυβέρνηση απαιτεί εντός του 2014 την καταβολή επιπλέον φόρων ύψους 11 δισ. ευρώ από τα υποζύγια. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι που με τον προϋπολογισμό του 2014 εκτίναξε τους φόρους πάνω στην ακίνητη περιουσία στα 3,9 δισ. ευρώ! Τα όσα συμβαίνουν με τον ΕΝΦΙΑ, λοιπόν, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου «υπολογιστικού λάθους». Είναι το αποτέλεσμα μιας στυγνής πολιτικής που ενσυνείδητα και αδυσώπητα επιβάλλουν οι κυβερνώντες.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση το ζήτημα που τίθεται είναι κεφαλαιώδες: Τι πρέπει να κάνει ο ελληνικός λαός; Ο εργάτης, ο υπάλληλος, ο άνεργος, ο απολυμένος, ο «απασχολήσιμος», ο μεροκαματιάρης έχει «υποχρέωση» να πληρώνει; Κι αν δεν πληρώνει τότε είναι «αντικοινωνικό στοιχείο» και «φοροφυγάς»;

Μα πριν αποδοθούν αυτοί οι χαρακτηρισμοί θα πρέπει οι κάθε λογής εισαγγελείς να απαντήσουν:

α) Που έχει πάει ο κανόνας που έθετε ο Άνταμ Σμιθ, δηλαδή ο ίδιος ο πατέρας του συστήματος τους, του καπιταλισμού, ο οποίος έλεγε: «Οι φόροι θα πρέπει να αντιστοιχούν στη φοροδοτική ικανότητα του ατόμου, και επιπλέον θα πρέπει να είναι συγκεκριμένοι, ευκόλως βεβαιούμενοι και αποδοτικοί».

β) Τι γίνεται αν το «υποζύγιο» δεν έχει πια να πληρώνει.

γ) Ακόμα και στην περίπτωση που υποθέσουμε ότι ο μεροκαματιάρης συνεχίζει να διατηρεί ελάχιστη φοροδοτική δυνατότητα, πόσο «νόμιμο» είναι να υποβάλλεται σε ένα όλο και πιο άδικο καθεστώς φορολογικής λεηλασίας.

δ - και κυριότερο) Ποια είναι μεγαλύτερη υποχρέωση για τον άνθρωπο του μόχθου: Να πληρώσει τον άδικο και δυσβάσταχτο φόρο ή να κρατηθεί στη ζωή και να πασχίσει με τα λίγα που έχει να συντηρήσει την οικογένεια και τα παιδιά του αντί να τα δώσει στην εφορία;

Τα ερωτήματα αυτά, στην Ελλάδα των 4 εκατομμυρίων ανθρώπων που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, μόνο ρητορικά δεν είναι.

*

Αν κοιτάξει κανείς πίσω στην Ιστορία θα πει ότι σήμερα απέχουμε πολύ από το 1928. Ήταν τότε που οι Κρητικοί ξεσηκώθηκαν κατά των φόρων, αρνήθηκαν την άγρια φορολογία που είχε επιβληθεί με πρόσχημα τα δάνεια από το εξωτερικό,αποκήρυξαν τους κυβερνητικούς βουλευτές που αποφάσιζαν όλο και σκληρότερα μέτρα σε βάρος των φτωχών και ανέτρεψαν δύο συμμαχικές, πολυκομματικές κυβερνήσεις...

Απέχουμε ακόμα περισσότερο από το μακρινό 1192 της εξέγερσης των κατοίκων της Λευκωσίας. Πάλι λόγω των φόρων που καλούνταν να πληρώσουν στο Τάγμα των Ναϊτών που είχε αγοράσει το νησί από τον βασιλιά την Αγγλίας. Το αποτέλεσμα εκείνης της εξέγερσης ήταν και η διακοπή του ξεπουλήματος του νησιού…

Όμως, πόσο απέχουμε, πραγματικά, όσον αφορά την φορομπηχτική τακτική στην Ελλάδα του 2014, από εκείνη που επικρατούσε στην Ευρώπη του Μεσαίωνα; Ήταν τότε που σύμφωνα με το «Οικονομολογικόν εγχειρίδιον» του Joseph Garnier («Το Χωνί», 31/8/2012, Δ.Καζάκης) οι εξέχοντες άνακτες και οι αυλικοί τους υποστήριζαν ότι «αν (το λαό) δεν τον καταθλίβουν οι επιβαρύνοντες φόροι, τότε θα γίνει αυθάδης» και ότι «πρέπει να κρατάμε φορτωμένο το μουλάρι για να το εμποδίσουμε να κλωτσάει»!

Πόσο απέχουμε στην Ελλάδα του 2014 από το περιβάλλον που επικρατούσε στο δικαστήριο της Κολωνίας το 1849; Ήταν το δικαστήριο που αθώωσε τον Μαρξ από τις κατηγορίες που του είχε προσάψει η γερμανική κυβέρνηση, όταν στην «Εφημερίδα του Ρήνου» που εξέδιδε, έγραφε: «Και τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα; Θα έπρεπε να αρνηθούμε να πληρώνουμε φόρους (…). Η άρνηση πληρωμής φόρων είναι το καθήκον κάθε πολίτη».

Και, τελικά, ποιανού επίτευγμα είναι, αν όχι της κυβέρνησης, δυο αιώνες μετά να ακούγεται τόσο επίκαιρη η κριτική του Μαρξ στην φορολογική πολιτική της κυβέρνησης της Γερμανίας στα 1848, για την οποία έλεγε ότι «στοχεύει στην επιβολή στην κοινωνία νόμων που έχουν καταδικαστεί από τις συνθήκες ζωής αυτής της κοινωνίας· στοχεύει στη διατήρηση νομοθετών που ενδιαφέρονται μόνο για τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα· επιδιώκει να καταχραστεί την πολιτική εξουσία για να θέσει τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας πάνω από τα συμφέροντα της πλειοψηφίας…». 

- Νίκος Μπογιόπουλος

Kι όμως! Πίσω από «Μπουγέλωμα» κρύβεται μια καλοστημένη βιομηχανία θανάτου!

 Kι όμως! Πίσω από «Μπουγέλωμα» κρύβεται μια καλοστημένη βιομηχανία θανάτου!

Η ελίτ διασκεδάζει σε βάρος μας. Κρύβεται πίσω από τα σκοτεινά της σχέδια, φοράει μάσκα αγγελική για να μην δούμε το πραγματικό της σατανικό πρόσωπο. 

Το Ice Bucket Challenge ξεκίνησε να προβάλλεται από τα πιο πλούσια και διάσημα παιδιά της για να καταντήσει ένα ηλίθιος, γελοίος μιμητισμός μεταξύ των πληβείων που το συνεχίζουν ανυποψίαστοι, χωρίς να ξέρουν ότι στην ουσία είναι ο στόχος. Κάτι σαν να σου λένε... Πάμε για κυνήγι; Εσύ να λες πάμε, αλλά δεν έχεις καταλάβει ότι εσύ είσαι το θήραμα.

Έτσι λαμπροί δισεκατομμυριούχοι όπως ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, ο σατανιστής George Bush Junior, αλλά και ο γνωστός Τσάρος της μείωσης πληθυσμού, Bill Gates, άρχισαν να μπουγελώνονται δημόσια προκαλώντας κι άλλους να κάνουν το ίδιο, δήθεν για ιερό σκοπό: την ευαισθητοποίηση του κόσμου για την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), τη θανατηφόρο νευροεκφυλιστική διαταραχή που είναι γνωστή και ως νόσος Lou Gehrig.

Αλλά τι κρύβεται στην πραγματικότητα πίσω απ' όλη την ιστορία;

Σε πρώτο πλάνο, ποιες άλλες από τις φαρμακευτικές. Τα χρήματα που δωρίζουν οι επώνυμοι που μετέχουν στην καμπάνια πάνε αμέσως στον Οργανισμό ALS Association για την αντιμετώπιση της νόσου του Lou Gehrig, ο οποίος με τη σειρά του χρηματοδοτεί φαρμακευτικές εταιρείες και πανεπιστήμια * που αναζητούν θεραπεία κατά της συγκεκριμένης ασθένειας.

Το τελευταίο διάστημα που είναι σε εξέλιξη το Ice Βucket, ο ALS Association διέθεσε 21 πακέτα χρηματοδότησης σε επιστήμονες, ύψους 3,5 εκατ. δολάρια.

Στο μεταξύ, οι φαρμακευτικές εταιρείες που κάνουν έρευνα για την αντιμετώπιση της ασθένειας είδαν τις μετοχές τους να εκτοξεύονται λόγω αυτής της δημοσιότητας και των χρημάτων που έλαβαν για τις έρευνες.

Για παράδειγμα, η φαρμακοβιομηχανία Avanir Pharmaceuticals, είδε τη μετοχή της να ανεβαίνει κατά 69% από τις αρχές του νέου χρόνου, καθώς ανακοίνωσε



θετικά αποτελέσματα στις έρευνες γύρω από το φάρμακο Nuedexta, το οποίο έχει στόχο να αντιμετωπίσει την νευρολογική ασθένεια PBA, η οποία χαρακτηρίζεται από ξαφνικά και ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα κλάματος και γέλιου, επίσης ένα σημαντικό σύμπτωμα του ALS.


Αλλά δεν είναι η μόνη εταιρεία. Η Isis Pharmaceuticals, ανακοίνωσε θετικά αποτελέσματα στην προσπάθειά της να «απενεργοποιήσει» το «μεταλλαγμένο γονίδιο» που προκαλεί την ALS, και κατέγραψε άνοδο της μετοχής της κατά 20%. Η εταιρεία Sanofi, πάντως, η οποία διαθέτει μέχρι στιγμής το το Rilutek, το μοναδικό φάρμακο αντιμετώπισης του ALS που απλώς επιμηκύνει τη διάρκεια ζωής όσων νοσούν, είχε μικρές απώλειες, αφού το ενδιαφέρον έχει στραφεί αλλού.


Τι είναι αυτό, όμως που δημιουργεί αυτή την ασθένεια; Εδώ θέλω την προσοχή σας!
/// Τα αίτια που προκαλούν την ALS είναι άγνωστα. Ένα σημαντικό βήμα προς την απάντηση σε αυτή την ερώτηση έγινε το 1993 όταν οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μεταλλάξεις στο γονίδιο που παράγει την υπεροξειδική δυσμουτάση (Cu/Zn superoxide dismutase (SOD1) σχετίζεται άμεσα με την κληρονομική μορφή της ALS. Αυτό το ένζυμο είναι ένα δυνατό αντι-οξειδωτικό που προστατεύει το σώμα από την ζημιά που προκαλεί το υπεροξειδιο, μια τοξική ελευθέρων ρίζα οξυγόνου (free radical). Τα free redicals είναι μόρια υψηλής ενέργειας που παράγονται από τα κύτταρα κατά την διάρκεια του κανονικού μεταβολισμού. Οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου μπορεί να συσσωρευτούν και να προκαλέσουν ζημιά στο DNA και τις πρωτεϊνες μέσα στα κύτταρα. Αν και ακόμα δεν είναι καθαρό το πώς η μετάλλαξη στο γονίδιο SOD1 οδηγεί στην καταστροφή των κινητικών νευρώνων, οι ερευνητές θεωρούν ότι μια συσσώρευση των ελευθέρων ρίζα οξυγόνου μπορεί να προκληθεί από την λανθασμένη λειτουργία αυτού του γονιδίου.


Επίσης, μελέτες έχουν επικεντρωθεί στον ρόλο του γλουταμικού οξέως (glutamate) στην καταστροφή των κινητικών νευρώνων. Το λουταμικό οξύ είναι ένας από τους χημικούς μεταφορείς σημάτων ή νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι, σε σχέση με τους υγιείς ανθρώπους, οι ασθενείς με ALS έχουν αυξημένα επίπεδα γλουταμικού οξέως στον ορό του αίματος και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Εργαστηριακές έρευνες έχουν δείξει ότι οι νευρώνες αρχίζουν να πεθαίνουν όταν εκτίθενται για μεγάλες περιόδους σε αυξημένες ποσότητες γλουταμικού οξέως (excitotoxicity). Τώρα, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν τους μηχανισμούς που οδηγούν στην συσσώρευση αχρείαστου γλουταμικού οξέως στο εγκεφαλονωτιαίο και στου νευρικούς ιστούς και πώς αυτή η διαταραχή μπορεί να συμβάλει στην εξέλιξη της ALS.

Κι από που μπορούμε να προλάβουμε για μεγάλες περιόδους σε αυξημένες ποσότητες γλουταμικού οξέως;

Κανονικά το γλουταμινικό οξύ είναι ένα αμινοξύ το οποίο παράγεται και από τον ανθρώπινο οργανισμό και βοηθάει στις διάφορες μεταβολικές δραστηριότητές του (κυρίως του συκωτιού και του εντερικού μεταβολισμού). Παίζει σημαντικό ρόλο στη μετάδοση μηνυμάτων μέσω του νευρικού ιστού του εγκεφάλου. Τα επίπεδα ύπαρξής του στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό αυτορυθμίζονται προσεκτικά από τον οργανισμό και δεν εξαρτώνται σε καμία περίπτωση από την ποσότητα πρόσληψής του μέσω των τροφίμων. Λόγω του ρόλου του στον μεταβολισμό βρίσκεται σε πολύ μεγάλες ποσότητες τόσο στα διάφορα τρόφιμα (στο κρέας, τομάτες, φρούτα, μανιτάρια καθώς και σε άλλους φυτικούς και ζωϊκούς ιστούς) αλλά και στο ανθρώπινο σώμα. Βρίσκεται ακόμη και στο μητρικό γάλα και η πρόσληψη που γίνεται από τα μωρά μέσω του θηλασμού ανά κιλό βάρους είναι μεγαλύτερη από την ποσότητα που θα λάβει οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ζωής του ανά κιλό βάρους.
Είτε παράγεται από τον οργανισμό είτε προσλαμβάνεται μέσω των τροφίμων που καταναλώνονται μεταβολίζεται κατά τον ίδιο τρόπο από τον οργανισμό παράγοντας γλουταθειόνη και συμμετέχει στο μεταβολισμό των υδατανθράκων και των αμινοξέων.

Αλλά, αυτό βρίσκεται με φυσικό τρόπο σε πολλές τροφές και προσφέρει στη διαμόρφωση της γεύσης. Όμως το 1908, ο Ιάπωνας ερευνητής Κικουνάε Ικέντα (Kikunae Ikeda), από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκυο, πατεντάρισε μια μέθοδο μαζικής παραγωγής ενός κρυσταλλικού άλατος του γλουταμινικού οξέος, του όξινου γλουταμινικού νατρίου, την οποία ονόμασε «ουνάμι» (umami). ΑΥΤΌ, λοιπόν, είναι πρόσθετο ενισχυτικό γεύσης και μπαίνει Π-Α-Ν-Τ-Ο-Υ!!! Ο καθηγητής Ικέντα ονόμασε αυτήν τη γεύση «ουνάμι» (umami).

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το όξινο γλουταμινικό νάτριο είναι ταξινομημένο ως πρόσθετο τροφίμων (E621). Υπάρχουν κανονισμοί που καθορίζουν το πώς και πότε μπορεί να προστεθεί στα τρόφιμα, αλλά ποιος τους τηρεί και ποιος τους ελέγχει... και τρέχα και γύρευε. Το όξινο γλουταμινικό νάτριο προστίθεται σε έτοιμα και επεξεργασμένα πικάντικα τρόφιμα -τα κατεψυγμένα, μείγματα καρυκευμάτων, κονσέρβες, παύσης μορφής σούπες, σάλτσες κλπ ακόμα σε μερικές χώρες χρησιμοποιείται και ως επιτραπέζιο καρύκευμα Το συναντούμε σχεδόν σε όλα τα επεξεργασμένα και συσκευασμένα τρόφιμα του εμπορίου.

 Πιο αναλυτικά:

Στα τρόφιμα με γεύση τυριού (chips, γαριδάκια, crackers κτλ.)
Σε κύβους νοστιμιάς και ζωμούς
Σε αλλαντικά
Σε λουκάνικα hot dog
Σε noodles στιγμής
Σε έτοιμες/αφυδατωμένες σούπες
Σε dressing σαλατών
Σε έτοιμα dip
Σε έτοιμες σάλτσες
Σε κονσερβαρισμένα τρόφιμα
Σε έτοιμα κατεψυγμένα γεύματα
Σε αλάτι με γεύσεις
Σε fast food (ιδίως σε προϊόντα κοτόπουλου)
Στη σάλτσα σόγιας και σε άλλες πρώτες ύλες της κινέζικης κουζίνας


Τι παρενέργειες μπορεί να έχει κανείς από υπερκατανάλωση γλουταμινικού οξέως και όξινου γλουταμινικού νατρίου;
Ναυτία
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Έκτακτες συστολές ή ταχυκαρδία
Εφίδρωση
Έντονη δίψα
Εμβοές
Υπνηλία και λήθαργο
Μούδιασμα στα άκρα
Εξανθήματα
Διάρροια/Γαστρεντερολογικές διαταραχές


Και η βιομηχανία τροφίμων, απλά.... το λατρεύει!!! Γιατί με αυτό μπορεί να πουλάει τα σκουπίδια της και να είναι νόστιμα!!! Μια -κυριολεκτικά- ΒΌΜΒΑ για το νευρικό σύστημα, εγκεκριμένη από τον ΠΟΥ και την Ε.Ε. που απλά συνιστά στα ψιλά γράμματα... προσοχή στις δόσεις!

Αλλά το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος!



«Εγκεφαλική ουσία ενοχοποιείται για τις τάσεις αυτοκτονίας», λένε οι ειδικοί.

Τα στοιχεία είναι επίσημα: τα τελευταία 4 χρόνια οι απόπειρες αυτοκτονίας παγκοσμίως αυξήθηκαν κατά 36%. Οι λόγοι, κυρίως ψυχολογικοί και κοινωνικοοικονομικοί. Οι ερευνητές ίσως έχουν, όμως, τώρα, στα χέρια τους, την πρώτη απόδειξη ότι μία χημική ουσία του εγκεφάλου η οποία ονομάζεται γλουταμινικό οξύ συνδέεται με την αυτοκτονική συμπεριφορά.

Όπως αναφέρεται στο περιοδικό «Neuropsychopharmacology», η ερευνήτρια Lena Brundin από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν καθώς και μία διεθνής ομάδα ερευνητών παρουσίασαν τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία ότι το γλουταμινικό οξύ είναι πιο ενεργό στους εγκεφάλους των ανθρώπων οι οποίοι επιχειρούν να αυτοκτονήσουν. Το γλουταμινικό οξύ είναι ένα αμινοξύ το οποίο στέλνει σήματα μεταξύ των νευρικών κυττάρων και θεωρείται εδώ και καιρό ως ένα από τα ύποπτα χημικά αίτια τα οποία προκαλούν κατάθλιψη.

Οπότε αν δεν το βρούμε από το HAARP, θα το βρούμε από τις τροφές, σωσμός δεν υπάρχει. Ή θα μας πιάσει να κλαίμε και να γελάμε ασταμάτητα, ή κανένα ALS ή τάση αυτοκτονίας.

Και καπάκι σε όλα αυτά, έρχεται το «χάπενιγκ» που λέγεται μπουγέλωμα! Αυτών που τρώνε ακριβή οργανική τροφή, που έχουν 24/7 υψηλού επιπέδου ιατρική φροντίδα, που κοντεύουν να φτάσουν στην αθανασία με άνομες γηριατρικές πρακτικές (αιμοδοσία νέων), που ελέγχουν τις τύχες του 99% των λαών τους οποίους θεωρούν παιδιά κατώτερου θεού αφού δεν ανήκουν στο δικό τους κύκλο. Και τα παπαγαλάκια το προβάλουν και οι ανεγκέφαλοι επαναλαμβάνουν.

Ευτυχώς όμως, είμαστε σε περίοδο "αφύπνισης" και είναι μη αναστρέψιμη, όσο κι αν το προσπαθήσουν. Και σύντομα, ίσως μετά από κάποιο πόνο ακόμα και απώλειες, αυτή η ελίτ θα βρεθεί στους κουβάδες μέσα που τώρα χρησιμοποιούν για το μπουγέλωμα και μετά... ωπ!! στα σκουπίδια της Ανθρώπινης Ιστορίας....

ΠΗΓΗ

Βίντεο: Η καταστρορυ των νεοναζιστών του ουκρανικού τάγματος Aydar

Βίντεο: Η καταστρορυ των νεοναζιστών του ουκρανικού τάγματος Aydar

Βίντεο με την εξόντωση του Τάγματος Εθνοφυλακής "Aydar" που στελεχωνόταν από νεοναζιστές του Δεξιού Τομέα ανέβασαν οι δυνάμεις της Νέας Ρωσίας.

 

Τo περιβόητο για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου τάγμα της ουκρανικής Εθνοφρουράς "Aydar" το οποίο αποτελούνταν από νεοναζί του Δεξιού Τομέα καταστράφηκε ολοσχερώς.

 

To Τάγμα αποτελούνταν από 300 νεοναζί του Δεξιού Τομέα.

 

Οι άντρες του κατηγορούνταν για σωρεία εγκλημάτων πολεμου, και ο αρχηγός τους είχε επικυρηχθεί, καθώς υπό τις διαταγές του είχαν πεθάνει βασανιζόμενοι άντρες, γυναίκες και παιδιά, όπως και γέροντες.

 

Το τάγμα "Aydar" δρούσε στην περιοχή του Ντόνμπας, και περικυκλώθηκε μαζί με άλλα τάγματα κατά την διάρκεια της απόλυτα επιτυχημένης και συντονισμένης αντεπίθεσης των ρωσόφωνων.

 

Στο μεταξύ σκληρές μάχες διεξάγονται το αεροδρόμιο του Λουγκάνσγκ όπου μονάδα ουκρανών αλεξιπτωτιστών συγκρούεται με τα άρματα μάχης των ρωσόφωνων όπως ανακοίνωσε ουκρανός στρατιωτικός εκπρόσωπος.

 

«Σήμερα συνεχίζονται οι μάχες ανάμεσα σε ουκρανούς αλεξιπτωτιστές και μονάδα "ρωσικών αρμάτων μάχης" για την υπεράσπιση του αεροδρομίου του Λουχάνσκ», ανακοίνωσε ο Λεονίντ Ματιούχιν στη σελίδα του στο Facebook.

 

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η μονάδα είναι εντελώς αποκομμένη, δεν μπορεί να εφοδιαστεί, και δεν αναμένεται να αντέξει για πολύ.

 

To video που ακολουθεί έχει πολύ σκληρές εικόνες.

 

 

Oι τελευταίοι αντάρτες του ΔΣΕ Ικαρίας

 Oι τελευταίοι αντάρτες του ΔΣΕ Ικαρίας

Πέντε Ικαριώτες και τέσσερις (στην αρχή τρεις) εξόριστοι έμειναν στα βουνά της Ικαρίας. Οι πέντε Ικαριώτες ήταν: ο Γιάννης Δημ. Τσερμέγκας απ΄το Μαυράτο, ο Στράτος Ξεν. Τσαμπής απ΄το Χρυσόστομο, ο Αντώνης Ζαχ. Καλαμπόγιας απ΄το Μονοκάμπι, ο Στέφανος Νικ. Παπαγεωργάκης απ΄το Μαυράτο και ο Φίλιππος Ιωάννη Μαυρίκης απ΄ το Μαυρικάτο. Οι εξόριστοι ήταν ο Κώστας Λίτσας απ΄το Μαρούσι Αττικής, ο Μήτσος Μπάφας απ΄το Βαθύπεδο Ιωαννίνων, ο Βασίλης Φρουζές απ΄το Βόλο και ο Χαράλαμπος Γκότζος απ΄την Ήπειρο. Αυτοί ήταν που κράτησαν ψηλά τη σημαία της νήσου Ικαρίας μέχρι που φύγανε το 1955. Έξι χρόνια έμειναν στα βουνά της Ικαρίας και με τέλος καλό. Αντιμετώπιζαν σοβαρούς κινδύνους, από που να γλυτώσουν; Από τα αποσπάσματα που είχαν εξαπολύσει ένα άγριο κυνηγητό; από τις ενέδρες; από την πείνα; απ΄τις κακοκαιρίες; βοριάδες, καταιγίδες και χιόνια; απ΄τους αρουραίους και τα φίδια που τρύπωναν στα καταφύγια; Οι αντάρτες χωρίστηκαν σε τρεις περιοχές για να είναι κοντά στις οργανώσεις. Και ήταν: Περιοχή Αγ. Κηρύκου, οι Τσερμέγκας - Παπαγεωργάκης. Περιοχή Ευδήλου, Μεσαριάς, Καραβοστάμου, Αράθουσας, Χρυσοστόμου, Μαγγανίτη, με βάση το Δρούτσουλα, οι Τσαμπής - Λίτσας. Περιοχή Ραχών, πέρα Μεριάς, Πάπα, οι Καλαμπόγιας, Μπάφας, Μαυρίκης. Δημιούργησαν ένα πολύ καλό δίκτυο οργανώσεων και πληροφοριών, που μπορούσαν να παρακολουθούν κάθε κίνηση των αποσπασμάτων.

Προσφέρθηκαν από μόνα τους και παιδιά που παρακολουθούσαν αποσπάσματα, ανέβαιναν σε δέντρα κι έβλεπαν, έμπαιναν και στα καφενεία δήθεν να παίξουν και άκουγαν τις κουβέντες χωροφυλάκων και τις μετέφεραν στους γονείς τους, με αποτέλεσμα οι αντάρτες να είναι πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις τους και να αποφεύγουν τις ενέδρες. Υπήρχαν φορές που η ζωή τους κρεμόταν από μία κλωστή. Μια φορά ήταν χωροφύλακες πάνω σ΄ένα βράχο που κάτω από αυτόν ήταν κρυμμένοι αντάρτες. (γνωστό σήμερα ως Ανταρτοσπηλιά). Και στις εκλογές που έγιναν, βοήθησαν όσο μπορούσαν. Στις 5 Μάρτη 1950 έγιναν βουλευτικές εκλογές. Οι ΕΑΜ δυνάμεις έλαβαν μέρος με τον τίτλο {Δημοκρατική Παρά-ταξη (Δ.Π)}, που ιδρύθηκε στις 4 Φλεβάρη 1950. Πήρε 163.824 ψήφους και 18 έδρες. Στις 15 Απρίλη 1951 έγιναν οι πρώτες Δημοτικές και Κοινοτικές εκλογές, οι αριστερές δυνάμεις είχαν μεγάλες επιτυχίες στην Ικαρία. Οι αντάρτες όμως δεν μπορούσαν να μείνουν άλλο στο βουνό. κινδύνευαν συνέχεια και άρχισαν οι σκέψεις να φύγουν.

Σ΄ένα πρωτοχρονιάτικο τραπέζι - γλέντι στα Μαντριά (Πρωτοχρονιά του 1950 με το παλιό ημερολόγιο) κάποιος απ΄τους νόμιμους συντρόφους τους ρώτησε αν σκέπτονται να φύγουν από την Ικαρία. Δεν απέρριψαν την ιδέα. Ήταν εκεί κι ένας που είχε καΐκι και προσφέρθηκε να βοηθήσει. Πήγαν στο Μοναστήρι, βρήκαν τον Χαράλαμπο Γκότζο και τους έδωσε το {καλώς έχειν}, ζητώντας τους όμως να τον πάρουν μαζί τους. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για το φευγιό. Ο Τσαμπής ανέλαβε και βρήκε τον άνθρωπο που είχε το καΐκι, του έδωσαν χρήματα για να φτιάξει τη μηχανή, βρήκαν και τον πλοίαρχο και μετά από πολύ καιρό ορίστηκε η συνάντηση για την αναχώρηση στην Αρμενόπλακα (μετά την Πλαγιά και πριν το Μαγγανίτη η οποία δεν έγινε ποτέ. Έπειτα μάθανε από τον ιδιοκτήτη του καϊκιού ότι ο πλοίαρχος του την έσκασε και ότι θα τους επέστρεφε τα χρήματα πράγμα το οποίο δεν έγινε ποτέ. Ο πλοίαρχος αργότερα βρέθηκε στην Αμερική και το κόμμα τον διέγραψε από μέλος. Και άδοξα τελείωσε η πρώτη απόπειρα. Και πέρασαν οι χρονιές 51-52-53 με πιέσεις στον κόσμο της Ικαρίας, ξύλο, φυλακίσεις, εξορίες, χωρίς κανένα αποτέλεσμα για τον εντοπισμό των ανταρτών. Στην Ικαρία δεν έπαψαν αυτά τα χρόνια οι προσπάθειες για απόδραση των ανταρτών για να γλιτώσουν και αυτοί μα και οι Ικαριώτες από το κυνηγητό και την τρομοκρατία. Την 25η Μαρτίου 1954 έγινε το ταξίδι αυτό από τον Πάπα (Καρκινάγρι). Τους πήγε βενζίνα στην Τήνο και από ΄κει  τράβηξε ο καθένας το δρόμο του όπως είχαν συμφωνήσει.

ΝΑΤΟΪΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ Δημιουργούν «αιχμή του δόρατος» ενάντια στους λαούς

ΝΑΤΟΪΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ

Δημιουργούν «αιχμή του δόρατος» ενάντια στους λαούς

Τους άξονες του «Σχεδίου Ετοιμότητας Δράσης» για επεμβάσεις όπου Γης περιέγραψε ο γγ του ΝΑΤΟ ενόψει της Συνόδου Κορυφής της λυκοσυμμαχίας

«Η παρουσία του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη θα πρέπει να γίνει πιο ορατή, για όσο διάστημα χρειαστεί», δήλωσε ο Α. Φ. Ράσμουσεν, επιβεβαιώνοντας την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στο έδαφος της Ευρώπης

Τη δημιουργία ΝΑΤΟικής δύναμης κρούσης, «πολύ υψηλής ετοιμότητας», με ικανότητα ανάπτυξης και στρατιωτικής επέμβασης μέσα σε ελάχιστες μέρες σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη την «καλούν» τα συμφέροντα των ευρωατλαντικών μονοπωλίων, προανήγγειλε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε χτες, ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που πραγματοποιείται στις 4 και 5 Σεπτέμβρη στην Ουαλία. Επιβεβαιώνοντας μάλιστα την επικίνδυνη για τους λαούς όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για τα μερίδια των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, μέσα στο έδαφος της ίδιας της Ευρώπης, ο Α. Φ. Ράσμουσεν ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «η παρουσία του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη θα πρέπει να γίνει πιο ορατή, για όσο διάστημα χρειαστεί».
«Η Σύνοδος Κορυφής στην Ουαλία θα λάβει χώρα σε έναν κόσμο που έχει αλλάξει (...) Αρα αναμένω να είναι μια κρίσιμη σύνοδος στην ιστορία του ΝΑΤΟ», ισχυρίστηκε ο Α. Φ. Ράσμουσεν, προσθέτοντας ότι «είναι μια εποχή πολλαπλών κρίσεων σε μια σειρά από μέτωπα. Στα ανατολικά η Ρωσία επεμβαίνει απροκάλυπτα στην Ουκρανία. Στο νότο, βλέπουμε την αυξανόμενη αστάθεια, με εύθραυστα κράτη, άνοδο του εξτρεμισμού και θρησκευτικές διαμάχες».

Σχέδια ενίσχυσης της ΝΑΤΟικής «Δύναμης Αντίδρασης»

Επιβεβαιώνοντας εξάλλου τα σχέδια ενίσχυσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας του ΝΑΤΟ σε κάθε σημείο του πλανήτη, ο γγ της λυκοσυμμαχίας ανέφερε ότι «οι κρίσεις που αντιμετωπίζουμε φτάνουν πολύ μακριά από τα σύνορά μας. Γι' αυτό και η προσέγγισή μας για τα θέματα ασφάλειας φτάνει πέρα από τα σύνορά μας επίσης». Σε αυτό το πλαίσιο, πρόσθεσε, στη Σύνοδο Κορυφής στην Ουαλία «θα συμφωνήσουμε σε ένα Σχέδιο Ετοιμότητας Δράσης (Readiness Action Plan), έτσι ώστε να κάνουμε το ΝΑΤΟ πιο ευκίνητο από ποτέ». Το σχέδιο αυτό, ανέφερε χαρακτηριστικά, «θα απαντά στην επιθετική συμπεριφορά της Ρωσίας, αλλά και θα εξοπλίζει τη Συμμαχία ώστε να απαντά σε όλες τις προκλήσεις ασφάλειας, οπουδήποτε και αν αυτές προκύπτουν».
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Α. Φ. Ράσμουσεν ανακοίνωσε την ενίσχυση της ήδη υπάρχουσας «Δύναμης Αντίδρασης» της λυκοσυμμαχίας, μέσα από τη δημιουργία «αυτού που θα αποκαλούσα μια αιχμή του δόρατος μέσα στη Δύναμη Αντίδρασης του ΝΑΤΟ, μια δύναμη πολύ υψηλής ετοιμότητας, ικανή να αναπτύσσεται σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα».
«Αυτή η αιχμή του δόρατος», πρόσθεσε, «θα παρέχεται κυκλικά από τους Συμμάχους και θα αποτελείται από αρκετές χιλιάδες στρατιώτες, έτοιμους να ανταποκριθούν όπου απαιτείται, με στήριξη αεροπορικών, ναυτικών και ειδικών δυνάμεων». Ο γγ του ΝΑΤΟ δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες για το ακριβές μέγεθος της δύναμης, ωστόσο σύμφωνα με ΝΑΤΟική πηγή που επικαλούνται οι «Financial Times» σχεδιάζεται να αποτελείται από 4.000 στρατιώτες με δυνατότητα ανάπτυξης εντός 48 ωρών.
Σε κάθε περίπτωση, στόχος της λυκοσυμμαχίας είναι, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Α. Φ. Ράσμουσεν, η δύναμη αυτή «να ταξιδεύει ελαφρά, αλλά να χτυπά δυνατά» (travel light, strike hard). Για να γίνει δυνατό κάτι τέτοιο, πρόσθεσε, «θα απαιτηθούν υποδομές υποδοχής σε ΝΑΤΟικά εδάφη και προτοποθετημένος εξοπλισμός και προμήθειες», καθώς και «πιθανές αναβαθμίσεις σε εθνικές υποδομές, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν αεροδρόμια και λιμάνια που θα μπορούν να υποστηρίξουν περαιτέρω ενισχύσεις, αν αυτό απαιτηθεί».
Στο πλαίσιο του «Σχεδίου Ετοιμότητας Δράσης», ο Α. Φ. Ράσμουσεν πρόσθεσε ότι θα περιλαμβάνεται και «η αναβάθμιση της συλλογής και διαμοιρασμού πληροφοριών», καθώς και «η ενίσχυση του προγράμματος εκπαίδευσης με περισσότερες ασκήσεις, περισσότερων τύπων, σε περισσότερα μέρη, πιο συχνά».
Επανερχόμενος εξάλλου στο ζήτημα της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών από τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ, ο γγ της λυκοσυμμαχίας ανέφερε ότι «η ετοιμότητα δράσης απαιτεί πόρους, άρα στην Ουαλία περιμένω μια δέσμευση στην αύξηση των αμυντικών επενδύσεων καθώς οι οικονομίες μας ανακάμπτουν».
Να σημειωθεί ότι, παράλληλα με όσα ανακοίνωσε χτες ο Α. Φ. Ράσμουσεν για την «αιχμή του δόρατος» της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας, σε δημοσίευμά τους την περασμένη Παρασκευή οι «Financial Times» έκαναν λόγο για σχέδιο της Βρετανίας και άλλων 6 χωρών της βόρειας Ευρώπης και της Βαλτικής (Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία) για δημιουργία ΝΑΤΟικής δύναμης ταχείας αντίδρασης, μεγέθους τουλάχιστον 10.000 στρατιωτών, με δυνατότητα ταχείας ανάπτυξης και πραγματοποίησης συχνών και τακτικών ασκήσεων. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εν λόγω δύναμη θα διαθέτει στρατό ξηράς, αεροπορία και ναυτικό και θα τελεί υπό βρετανική διοίκηση, ενώ αναφέρεται ότι οι σχετικές ανακοινώσεις αναμένεται να γίνουν από τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ντ. Κάμερον, στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία.

Παραπέρα διείσδυση σε Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη

Την ίδια ώρα, την πρόθεση του ΝΑΤΟ για πιο ενεργή και άμεση εμπλοκή στην κρίση της Ουκρανίας, καθώς και συνολικότερα για παραπέρα διείσδυση στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, σε σύγκρουση με τις αντίστοιχες επιδιώξεις των ρωσικών μονοπωλίων, επιβεβαιώνουν οι χτεσινές δηλώσεις του Α. Φ. Ράσμουσεν σε σχέση με το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ: «Κατανοώ ότι η τρέχουσα πολιτική ηγεσία στο Κίεβο σκοπεύει, μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Ουκρανία, το νέο Κοινοβούλιο να αλλάξει τη νομοθεσία σχετικά με το καθεστώς του αδέσμευτου κράτους», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στο πρόγραμμα της Συνόδου Κορυφής της Ουαλίας εξάλλου, εκτός από τη συνεδρίαση της Επιτροπής ΝΑΤΟ - Ουκρανίας το απόγευμα της Πέμπτης, με τη συμμετοχή του Ουκρανού Προέδρου, Π. Ποροσένκο, το μεσημέρι της ίδιας μέρας θα πραγματοποιηθεί συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των κρατών - μελών της λυκοσυμμαχίας με τους ομολόγους τους από τις 4 υποψήφιες προς ένταξη στο ΝΑΤΟ χώρες (Γεωργία, Μαυροβούνιο, Βοσνία - Ερζεγοβίνη, ΠΓΔΜ).

Με τα μπούνια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Στο πλαίσιο της προσπάθειας της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή, αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει τις αλλεπάλληλες επαφές της, ενόψει και της ΝΑΤΟικής Συνόδου Κορυφής. Σε αυτό το πλαίσιο, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Δ. Αβραμόπουλος, συναντήθηκε χτες στο υπουργείο Αμυνας με τον Βρετανό πρέσβη στην Ελλάδα, Τζον Κίτμερ. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ, «κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν αμυντικά θέματα ενόψει της επερχόμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία».
Πριν από λίγες μέρες, άλλωστε, ο Δ. Αβραμόπουλος συναντήθηκε στις ΗΠΑ με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τσακ Χέιγκελ και σύμφωνα με πληροφορίες συζητήθηκαν τα αιτήματα των ΗΠΑ για στάθμευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε ελληνικά αεροδρόμια, καθώς και η επέκταση αρμοδιοτήτων δομών όπως η βάση της Σούδας. Οι σχεδιασμοί αυτοί προφανώς δεν είναι καθόλου άσχετοι με τα όσα ανέφερε, όπως σημειώσαμε παραπάνω, ο Α. Φ. Ράσμουσεν για «αναβαθμίσεις σε εθνικές υποδομές» και «προτοποθετημένο εξοπλισμό» σε «υποδομές υποδοχής σε ΝΑΤΟικά εδάφη», ενώ η δήλωση του Δ. Αβραμόπουλου από τις ΗΠΑ ότι συζητήθηκε «ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας ως νησίδας σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και ο ρόλος που η Ελλάδα μπορεί να αναλάβει στο όνομα της διεθνούς νομιμότητας» επιβεβαιώνει τη βούληση της ελληνικής αστικής τάξης να μπει ακόμα πιο βαθιά σε αυτούς τους σχεδιασμούς.