15 Μαΐ 2020

«American dream» και κουραφέξαλα

Βάλτε κάμερες στις συνεδριάσεις στο Μαξίμου, οι καλοί τι έχετε να φοβάστε;


Οι φιλελεύθεροι (έτσι αποκαλούν οι ντροπαλοί νεοφιλελεύθεροι τον εαυτό τους)διακηρύσσουν τον σεβασμό τους απέναντι στις ατομικές ελευθερίες, στα ατομικά δικαιώματα και άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια, αρκεί βέβαια να μην γίνεται λόγος για κοινωνικές ελευθερίες και κοινωνικά δικαιώματα  γιατί τότε χαλάει το θατσερικό μοντέλο «δεν υπάρχει κοινωνία, μόνο άτομα». 
Οι (νεο)φιλελεύθεροι φίλοι μας, με αφορμή την υπόθεση με τις κάμερες στα σχολεία, σπρώχνονται ποιος θα βγει πρώτος στην υπεράσπιση της κυβερνητικής επιδίωξης, συναγωνιζόμενοι στην πασαρέλα  της υποκρισίας και του δικολαβισμού ποιος  θα πετάξει την μεγαλύτερη… σοφιστεία.

Φυσικά στο θέμα «κάμερες στις σχολικές αίθουσες» δεν έχουν δει καμία καταστρατήγηση καμιάς ατομικής ελευθερίας. Δεν έχουν εντοπίσει καμία φαλκίδευση ατομικού δικαιώματος.  Εδώ το μόνο δικαίωμα που περιφρουρούν είναι αυτό το μείγμα αυθάδειας και εξυπνακισμού της «αριστείας» τους να υπερχειλίζει ενάντια σε καθηγητές, μαθητές και γονείς που ομόθυμα αρνούνται να δεχτούν τον «Μεγάλο Αδελφό».
Αρχικά, λοιπόν, είπαν ότι θέλουν τις κάμερες σαν εργαλείο για να μην στερούνται τα παιδιά, που για λόγους πανδημίας δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο, το μάθημα. Πράγμα αδιανόητο, πράγματι, να στερούνται τα παιδιά το μάθημα. Μόνο που οι εκπαιδευτικοί έχουν απαντήσει – και εφόσον φυσικά δεήσει η κυβέρνηση να παράσχει τα αναγκαία σε επίπεδο υλικοτεχνικής υποδομής – ότι είναι έτοιμοι να εργαστούν διπλά και να προσφέρουν σε αυτά τα παιδιά τηλε-εκπαίδευση για όλο το διάστημα της πανδημίας, χωρίς κάμερες, χωρίς κοριούς και χωρίς λοιπά «οργουελιανά».
Χαιρόμαστε, πάντως, με την ευαισθησία των (νεο)φιλελεύθερων για την απρόσκοπτη συμμετοχή των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία καθώς είχαμε να τη δούμε από τότε που μετέτρεψαν το «δημόσια και δωρεάν Παιδεία» σε κρύο ανέκδοτο. 
Περιμένουμε, δε, η ίδια ευαισθησία τους να εκφραστεί (ας βρουν αυτοί τα εργαλεία) και στους άνεργους και μακροχρόνια άνεργους που είναι αδιανόητο να μένουν χωρίς τα προς το ζην (με ή χωρίς πανδημία), και στους φτωχούς που είναι αδιανόητο να μένουν χωρίς ρεύμα, νερό, φαγητό (με ή χωρίς πανδημία), στους άστεγους που είναι αδιανόητο να μένουν χωρίς στέγη (με ή χωρίς πανδημία) κοκ.   
Δεδομένου ότι η παραπάνω έκρηξη ενδιαφέροντος για την πρόσβαση των παιδιών στο μάθημα δεν υπήρξε και πολύ πειστική, οι καμερο-δοκησίσοφοι πέρασαν σε αναζήτηση νέου «ποιήματος». Και ποια είναι, πλέον, η μεγαλύτερη… σοφιστεία τους απέναντι στο ομόθυμο «όχι»; «Αν οι καλοί μας δάσκαλοι, λένε, κάνουν καλά τη δουλειά τους, τότε τι έχουν να φοβούνται από την κάμερα στην σχολική αίθουσα;»… 
Αφού παρακάμψουμε την (ανύπαρκτη) αντίληψή τους περί «παιδαγωγικής διαδικασίας»,  ελάτε αφενός να τους χειροκροτήσουμε για την ομολογία τους ότι, τελικά, η παρακολούθηση (αυτοί το λένε «αξιολόγηση») είναι που τους ενδιαφέρει, αφετέρου να τους δοξάσουμε για το «επιχείρημά τους».
Προσέξτε, λοιπόν, τι λένε αυτοί οι «άριστοι» άνθρωποι:
  • Αν είσαι καλός σύζυγος, δεν δέρνεις τη γυναίκα σου, ούτε εκείνη σε δέρνει, τότε τι πρόβλημα έχεις να σου βάλει ο κύριος «κυβέρνηση» μια κάμερα στο σαλόνι ή στην κρεβατοκάμαρά σου;
  • Αν είσαι καλός εργάτης και υπάλληλος τι πρόβλημα έχεις να σου βάλει ο κύριος «Βρούτσης» μια κάμερα πάνω από το κεφάλι σου;
  • Αν είσαι καλός γιατρός τι πρόβλημα έχεις να σου βάλει ο κύριος «Κικίλιας» μια κάμερα μέσα στο ιατρείο σου;
  • Αν είσαι καλός, γενικώς, τι πειράζει όπου πας κι ό,τι κάνεις να κουβαλάς και έναν κοριό για να σε βλέπουν όλοι οι υπόλοιποι και να παραδειγματίζονται;
Αλλά, αλήθεια, πρέπει να είσαι κακός σύζυγος, κακός εργάτης, κακός γιατρός, κακός δάσκαλος, κακός μαθητής ή κακός γενικώς, για να μην θέλεις τον ρουφιάνο πάνω από το κεφάλι του; Η περίπτωση να είσαι καλός και να μην τον θέλεις, δεν παίζει; 
Απορούμε, δε, γιατί ο κ.Μπαμπινιώτης, θιασώτης κι αυτός της άποψης «ο καλός δάσκαλος δεν έχει να φοβάται την κάμερα», γιατί τόσα χρόνια δάσκαλος, αλλά και στις άλλες του δραστηριότητες, δεν είχε βάλλει αυτοβούλως μια κάμερα από πάνω του ή γιατί δεν το κάνει τώρα.   
Σε κάθε περίπτωση, το πράγμα, πλέον, αρχίζει να έχει ενδιαφέρον. Κι αφού οι υπέρμαχοι του «όποιος είναι καλός γιατί να μην θέλει την κάμερα;» δυσκολεύονται να συναισθανθούν ότι η «αριστεία» τους έπιασε πάτο,  επιτρέψτε μας να τους το κάνουμε λιανά σε πρώτο πρόσωπο: Ο γράφων δηλώνει έτοιμος να γίνει ο πρώτος υπέρμαχος του αξιώματος «κάμερες παντού»! Ναι, παντού! Με μια προυπόθεση: Οτι θα πάμε σε μια πρώτη, πιλοτική, εφαρμογή του προγράμματος, ώστε να έχουμε και την μελέτη “αντικτύπου” που ζητάει και η Αρχή Προστασίας προσωπικών Δεδομένων. 
Τουτέστιν, η πρόταση είναι να ξεκινήσουμε από τους κατ’ εξοχήν χώρους αριστείας. Και φυσικά δημόσιου ενδιαφέροντος. Φερ’ ειπείν:
  • Αφού δεν υπάρχει πρόβλημα με τις κάμερες, τότε να μπουν από αύριο στο Μαξίμου, να παρακολουθούμε όλες κρατικές και δημοσίου ενδιαφέροντος συσκέψεις και επαφές του κ.Μητσοτάκη, αρχής γενομένης εκείνων με τους υφισταμένους του. Αφού είναι καλοί, τι έχουν να κρύψουν;
  • Να μπουν κάμερες σε όλα τα γραφεία των υπουργών (μηδέ της κυρίας Κεραμέως εξαιρουμένης), αφού είναι καλοί τι έχουν να κρύψουν όσον αφορά τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων;
  • Να μπουν κάμερες στα γραφεία των διοικητών των (ανακεφαλαιοποιημένων από εμάς) τραπεζών , αφού είναι καλές οι τράπεζες τι έχουν να κρύψουν;
  • Να μπουν κάμερες στα γραφεία των (κρατικώς επιδοτούμενων) εφοπλιστών, των διορισμένων μανατζαρέων στις ΔΕΚΟ, των (κρατικώς επιδοτούμενων)  εργολάβων και φυσικά να μην ξεχάσετε να βάλετε κάμερες και στους ιδιοκτήτες και στα μεγαλοστελέχη των ΜΜΕ, ειδικά, κατά την διάρκεια των συσκέψεών τους, όταν μιλούν με πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες και, φυσικά, όταν αποφασίζουν τι, πως και ποια θέματα θα προβάλουν από τα κανάλια τους.        
Ευελπιστούμε, δε, σε δεύτερο χρόνο, η κυβέρνηση να μεταφέρει την φιλελεύθερη άποψή της για τις κάμερες και στο εξωτερικό. Τι καλύτερο από συνεδριάσεις με κάμερες πχ στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ και υπό περιπτώσεις (πχ όταν παραβρίσκεται κανένας άριστος Ελληνας) στη Λέσχη Μπιλντερμπεργκ. Οποιος είναι καλός τι έχει να κρύψει; 

Ολόκληρη η παλέτα...


Πριν λίγες μέρες, η «ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι», που ανήκει στον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ενημέρωσε ότι θα πετάξει στον δρόμο σχεδόν 300 εργαζόμενους. Αμεσα θα απολύσει με τη μέθοδο της «οικειοθελούς αποχώρησης» 160 εργαζόμενους και θα απομακρύνει ακόμα 120 εργολαβικούς που απασχολούνται στα μεταλλεία λευκόλιθου στο Μαντούδι. Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός στα κεφάλια των εργαζομένων, αλλά η εργοδοσία, σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση, έτρεξε να προλάβει τις αντιδράσεις, καλλιεργώντας κλίμα αναμονής στους εργαζόμενους ότι αν οι δουλειές πάνε καλύτερα, η εταιρεία θα ξανανοίξει κι αυτοί θα επαναπροσληφθούν. Γιατί έκλεισε όμως η «ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι» και γιατί τόσοι εργαζόμενοι μένουν χωρίς μεροκάματο;
Ας δούμε καταρχάς πώς αυτοσυστήνεται ο όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ: «(...) ένας από τους μεγαλύτερους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Με κύκλο εργασιών που ανέρχεται σε 1,4 δισ. ευρώ και ανεκτέλεστο υπόλοιπο υπογεγραμμένων συμβάσεων ύψους άνω των 1,7 δισ. ευρώ, ο Ομιλος κατέχει σήμερα ηγετική θέση στους κλάδους των υποδομών, της καθαρής Ενέργειας, της παραγωγής και εμπορίας Ενέργειας, των παραχωρήσεων, των εξορύξεων και της ανάπτυξης ακινήτων, ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται και στους τομείς της διαχείρισης απορριμμάτων και της διαχείρισης εγκαταστάσεων (...) Ο Ομιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ χαρακτηρίζεται από εξωστρέφεια, έχοντας εδραιώσει την παρουσία του σε 16 χώρες σε 4 ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική, ΗΠΑ), όπου και απασχολεί συνολικά 5.000 εργαζόμενους».
* * *
Σε έναν τέτοιο «εύρωστο» όμιλο, θα περίμενε κανείς ότι οι εργαζόμενοι δεν θα είχαν μόνο εξασφαλισμένη τη δουλειά τους, αλλά θα απολάμβαναν ασφάλεια και καλύτερους όρους δουλειάς. Ομως ανάμεσα σ' αυτούς που απολύονται είναι και 160 συμβασιούχοι, περίπου οι μισοί απ' όσους χάνουν τη δουλειά τους, που σημαίνει ότι οι ελαστικές, ευέλικτες και επομένως φτηνότερες για την εργοδοσία σχέσεις εργασίας «κάνουν πάταγο» στον ισχυρό όμιλο. Αλλωστε, δεν θα μπορούσε με άλλον τρόπο να είναι «ισχυρός», πέρα από το να εκμεταλλεύεται με όποιον τρόπο και όσο περισσότερο μπορεί την εργατική δύναμη που του προσφέρουν οι εκατοντάδες απασχολούμενοι στις θυγατρικές εταιρείες του, μεταξύ αυτών και στην «ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι».
Ολοι αυτοί οι εργαζόμενοι, λοιπόν, συνέβαλαν ώστε τα οικονομικά αποτελέσματα του ομίλου για το πρώτο 9μηνο του 2019 να καταγράψουν «σημαντική αύξηση της καθαρής κερδοφορίας κατά 71,2% στα 32,7 εκατ.». Μάλιστα, στις αρχές Απρίλη 2020, ο όμιλος ανακοίνωσε την επίσης θετική πορεία μιας άλλης εταιρείας του ομίλου, της «ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή», συνολικά για το 2019. Την ανακοίνωση συνόδευε δήλωση του προέδρου του ομίλου, Γιώργου Περιστέρη: «Το 2019 ήταν μια θετική χρονιά, καθώς η διεθνοποιημένη παρουσία του ομίλου μας και η συνέχιση του επενδυτικού μας προγράμματος επέτρεψε την αύξηση όλων των βασικών οικονομικών μας μεγεθών και της εγκατεστημένης ισχύος μας».
* * *
Ολα καλά, επομένως, κι όλα ανθηρά για τον όμιλο. Τι συνέβη όμως και τόσοι εργαζόμενοι δεν θα έχουν αύριο μεροκάματο να πάνε στις οικογένειές τους, μετά από τόσα χρόνια δουλειάς; Η απάντηση βρίσκεται στο δεύτερο σκέλος της δήλωσης του Περιστέρη, ο οποίος ανακοινώνει: «Πλέον, όμως, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη κατάσταση, με μια διπλή κρίση - δημόσιας υγείας και οικονομική - η διάρκεια και οι επιπτώσεις της οποίας είναι δύσκολο να εκτιμηθούν (...) Παραμένουμε αποφασισμένοι (...), επιμένοντας στον στόχο μας για όσο το δυνατόν πιο απρόσκοπτη υλοποίηση του επενδυτικού μας προγράμματος. Στο πλαίσιο αυτό, μόλις πρόσφατα ανακοινώσαμε την επέκταση του επενδυτικού μας προγράμματος στις ΑΠΕ στην Ελλάδα κατά 550 εκατ. ευρώ. Το συνολικό ύψος των επενδύσεων που έχουμε σχεδιάσει και δρομολογούμε στην καθαρή Ενέργεια στην Ελλάδα υπερβαίνει πλέον το 1,5 δισ. ευρώ (....)».
Ο όμιλος, επομένως, τα πάει μια χαρά. Και για να τα πάει ακόμα καλύτερα και να έχει επιτυχία το επενδυτικό του πρόγραμμα, προβαίνει σε μια εσωτερική αναδιάρθρωση, σταματώντας κάποιες δραστηριότητες και ενισχύοντας άλλες. Στην προκειμένη περίπτωση, κλείνει την εξόρυξη και εμπορία λευκόλιθου και ρίχνει το βάρος των επενδύσεων στην πράσινη ενέργεια. Με ποιο κριτήριο; Με μόνο και αποκλειστικό κριτήριο το κέρδος. Τώρα που αναπτύσσεται η λεγόμενη «πράσινη οικονομία», με μπόλικο ευρωπαϊκό - κρατικό χρήμα και άλλα κίνητρα, τα κεφάλαια κατευθύνονται εκεί που μυρίζονται περισσότερο και πιο σίγουρο κέρδος, εγκαταλείποντας δραστηριότητες όπου το ποσοστό του κέρδους είναι μικρότερο ή αμφίβολο, εξαιτίας της κρίσης στον κλάδο, του ανταγωνισμού και πάει λέγοντας. Ο όμιλος ωστόσο δεν φαίνεται για την ώρα να αποσύρεται οριστικά από την εξορυκτική δραστηριότητα, περιμένοντας «καλύτερες μέρες» και διατηρώντας το προνόμιο να κρατάει στα χέρια του τις άδειες εξόρυξης ενός σημαντικού υλικού από τον ορυκτό πλούτο της χώρας.
* * *
«Θα ήθελα να επαναλάβω ότι τη στιγμή αυτή, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η χώρα μας χρειάζεται επενδύσεις που θα δημιουργήσουν πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και όπως επισημαίνουμε εδώ και χρόνια, μπροστάρηδες σε αυτό οφείλουν να είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις», ανακοινώνει ο επικεφαλής του ομίλου. Ομως οι επενδύσεις του στην «πράσινη οικονομία» αφήνουν χωρίς δουλειά 300 εργαζόμενους, ενώ είναι βέβαιο ότι το ρεύμα που θα παράγει θα φτάνει από αύριο στα σπίτια τους ακόμα πιο ακριβό σε σχέση με σήμερα, όπως συμβαίνει με την ηλεκτροπαραγωγή από τις ΑΠΕ και το φυσικό αέριο, σε σχέση με τα υδροηλεκτρικά και τα ατμοηλεκτρικά εργοστάσια.
Να λοιπόν πώς ανοίγει όλη η παλέτα των συνεπειών στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας από την οργάνωση της παραγωγής με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος. Που αν δεν φύγει από τη μέση, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και εργατική εξουσία, τα εργοστάσια θα συνεχίσουν να ανοίγουν και να κλείνουν ανάλογα με τα συμφέροντα του εργοδότη και οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να βιώνουν την ανεργία, την ανασφάλεια και την εκμετάλλευση, σε ανάπτυξη και κρίση.

Χ.

Ανταγωνισμοί στο «κόκκινο»


Η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Κίνας με αιχμή τον κορονοϊό είναι ένα από τα τελευταία επεισόδια στον μεταξύ τους ανταγωνισμό, που κλιμακώνεται σε οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο, προκαλώντας «σεισμικές δονήσεις» συνολικά στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.
Η πανδημία του κορονοϊού δεν επέδρασε ως καταλύτης μόνο στην καπιταλιστική κρίση, που σημάδια της υπήρχαν και πριν τον κορονοϊό, αλλά και στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Η Κίνα αξιοποιώντας και την πανδημία προσπάθησε να επεκτείνει την επιρροή της σε παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, προσφέροντάς τους υγειονομική βοήθεια, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, αλλά και της ΕΕ.
Το τελευταίο διάστημα, η ένταση κλιμακώνεται και συνοδεύεται με αλληλοκατηγορίες και υπονοούμενα για την προέλευση του κορονοϊού ή για την απόκρυψη στοιχείων από την εξέλιξή του.
Οι ΗΠΑ κάνουν απροκάλυπτα λόγο για «κινεζικό ιό», κατηγορούν την Κίνα ότι δεν μπόρεσε να τον ελέγξει στα αρχικά του στάδια, αφήνοντας την εξάπλωσή του να εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία, και ότι όλα έγιναν με την ανοχή, αν όχι με τη συνέργεια, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τη χρηματοδότηση του οποίου σταμάτησε η κυβέρνηση Τραμπ.
Αντίστροφα, η Κίνα έχει αφήσει ανοιχτά να εννοηθεί ότι ο ιός είναι αμερικανικής προέλευσης και ότι στο έδαφός της μεταφέρθηκε από τον στρατό των ΗΠΑ.
Οι αλληλοκατηγορίες αυτές συνοδεύονται με στοιχεία που παρουσιάζουν η μια και η άλλη πλευρά, με τους Αμερικανούς να απειλούν μέχρι και με την απαίτηση αποζημιώσεων πολλών τρισ. ευρώ από την Κίνα, χρεώνοντάς της τα χιλιάδες θύματα που είχαν από τον κορονοϊό.
Οσο κι αν γίνεται προσπάθεια αυτή η κλιμάκωση της έντασης να αποδοθεί στο προεκλογικό κλίμα των ΗΠΑ, η πραγματικότητα είναι ότι ο ανταγωνισμός με την Κίνα έχει βαθύτερα αίτια.
Αποτελεί ουσιαστικά αντιπαράθεση για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Σχετίζεται με την ενίσχυση της Κίνας οικονομικά και στρατιωτικά, με τη δυνατότητα που έχει σήμερα να παίζει αναβαθμισμένο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο, να διαμορφώνει νέες συμμαχίες.
Η προσπάθεια των ΗΠΑ να διατηρήσουν τη θέση τους στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική πυραμίδα και της Κίνας να αναβαθμίσει τη δική της, σε συνδυασμό με τις ανακατατάξεις και το ρόλο άλλων παγκόσμιων δυνάμεων, όπως η Ρωσία, η ΕΕ, η Ινδία, είναι το πραγματικό υπόβαθρο των ανταγωνισμών που οξύνονται.
Ετσι μπορεί, για παράδειγμα, να ερμηνευτούν ο λεγόμενος «εμπορικός πόλεμος» ΗΠΑ - Κίνας, η αμφισβήτηση από τις ΗΠΑ παγκόσμιων συμφωνιών και οργανισμών, η ανάπτυξη αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κινεζική Θάλασσα, μια ανάσα από τα χωρικά ύδατα της Κίνας, η προσπάθεια της τελευταίας να αυξήσει την επιρροή της σε συμμάχους των ΗΠΑ, αξιοποιώντας την οικονομική της ισχύ και το μεγαλεπήβολο σχέδιο του «Νέου Δρόμου του Μεταξιού».
Ετσι εξηγείται η μεταφορά αμερικανικών επενδύσεων από την Κίνα στην Ινδία, που οδηγεί ακόμα και σε στρατιωτικά επεισόδια ανάμεσα στις δύο ασιατικές χώρες, όπως έγινε πριν από λίγες μέρες στα μεταξύ τους σύνορα.
Αλλά και η προσπάθεια των ΗΠΑ να επιβάλουν όρους αποκλεισμού των κινεζικών επενδύσεων και εξαγορών στρατηγικών ομίλων της τεχνολογίας, όχι μόνο στο δικό τους έδαφος αλλά και σε χώρες - συμμάχους τους, επικαλούμενες ζητήματα ασφάλειας του ΝΑΤΟ, όπως στην περίπτωση της ανάπτυξης δικτύου 5G στις ευρωπαϊκές χώρες από κινεζικά μονοπώλια.
Γι' αυτό το ΝΑΤΟ, παρά τις αντιθέσεις στο εσωτερικό του, δηλώνει ότι θα εμποδίσει τη μετατροπή της «υγειονομικής» κρίσης σε «κρίση ασφάλειας», διαπιστώνοντας την παραπέρα ενίσχυση του ρόλου της Κίνας την περίοδο της πανδημίας και τη μικρότερη σχετικά έκθεση της οικονομίας της στη νέα παγκόσμια κρίση.
Η όξυνση των ανταγωνισμών παγκόσμια μεγαλώνει τις απειλές για τους λαούς και αφήνει όλες τις εξελίξεις ανοιχτές. Στο χέρι των λαών είναι να μη γίνουν ξανά θύματα αυτών των αντιπαραθέσεων, αλλά με τον δικό τους αγώνα να βγουν νικητές.

ΝΑΤΟ Ψάχνει «πρακτικάριους» στην Ελλάδα!



Εξάμηνο «Πρόγραμμα Πρακτικής Ασκησης» (Internship Program) για φοιτητές και πρόσφατα αποφοιτήσαντες οργανώνει το ΝΑΤΟικό στρατηγείο στη Θεσσαλονίκη



Ο τρόπος που το ΝΑΤΟ και οι επιμέρους δομές του «αντλούν» προσωπικό από πανεπιστήμια και σχολές, ρίχνοντας «δίχτυα» στη νεολαία για τις βρωμοδουλειές του, φαίνεται ανάγλυφα από όσα αποκαλύπτει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» για το κάλεσμα του ιμπεριαλιστικού οργανισμού σε φοιτητές και πρόσφατα αποφοιτήσαντες να κάνουν την πρακτική τους άσκηση στο NRDC-GR.
Πρόκειται για το Γ' Σώμα Στρατού με έδρα τη Θεσσαλονίκη, το οποίο λειτουργεί και ως «NATO Rapid Deployable Corps - GR», δηλαδή ΝΑΤΟικό στρατηγείο άμεσης ανάπτυξης δυνάμεων, με έδρα την Ελλάδα, που όπως λένε στο υπουργείο Αμυνας, είναι ο μοναδικός από τους μείζονες σχηματισμούς του Στρατού Ξηράς που έχει και «ΝΑΤΟική υπόσταση» και είναι «ένα αξιόμαχο ΝΑΤΟικό Σώμα Στρατού, έτοιμο να αναπτυχθεί ταχέως, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου», μια δομή δηλαδή πλήρως ενταγμένη στους δολοφονικούς επιθετικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.
Αλλωστε, σε ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας, το NRDC-GR ετοιμάζεται από τον Γενάρη 2021 να αναλάβει «καθήκοντα» ως Πολυεθνικό Στρατηγείο Χερσαίων Δυνάμεων (Multi - Corps Land Component Command - MC LCC) στο πλαίσιο της λυκοσυμμαχίας κι ενώ οι ανταγωνισμοί με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα κλιμακώνονται.
Στο ενδιάμεσο φροντίζει να ...στελεχωθεί σε όλα τα επίπεδα, καθώς από τον Οκτώβρη (και σε δεύτερη, επόμενη φάση τον Γενάρη) ξεκινά εξάμηνο «Πρόγραμμα Πρακτικής Ασκησης» (Internship Program) για φοιτητές και πρόσφατα αποφοιτήσαντες, με στόχο, όπως αναφέρουν τα σχετικά έγγραφα, «να δώσει σε νέους υποψηφίους από διαφορετικά υπόβαθρα την προοπτική να εξοικειωθούν με συγκεκριμένους τομείς του οργανισμού», όπως «εύσχημα» παρουσιάζονται όσα αναφέραμε παραπάνω.

Σημειωτέον, τα τέτοια προγράμματα «τρέχουν» από το NRDC-GR δυο φορές ετησίως. Για αυτό που προγραμματίζεται να ξεκινήσει τον Οκτώβρη, θα πάρει έως και δέκα πρακτικάριους («ασκούμενους»), σε «μη αμειβόμενη εθελοντική βάση» με στόχο τη βελτίωσή τους σε «δεξιότητες» όπως: «Τεχνολογίες Πληροφορικής, Διοίκηση επιχειρήσεων - χρηματοδότηση και συμβάσεις, Διεθνείς σπουδές, Πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία (σ.σ. θέμα που βάζει όλο και πιο ψηλά στην ατζέντα του το ΝΑΤΟ), Διεθνές Δίκαιο, ΜΜΕ / Δημοσιογραφία, Διεθνείς Σχέσεις / Δίκαιο / Ισλαμικές Σπουδές / Μελέτες Φύλου, Στρατηγικές μελέτες, Διαχείριση Πληροφοριακών Συστημάτων / Πληροφορική, Ανάλυση και σχεδιασμός συστημάτων, Ιατρικές σπουδές, Γλωσσικές υπηρεσίες (σ.σ. μετάφραση από τα Αγγλικά και επιμέλεια κειμένων)».
Βασική στόχευση να «κατανοήσουμε» το ΝΑΤΟ
«Φόρα παρτίδα» μάλιστα η προκήρυξη τονίζει πως το Πρόγραμμα Πρακτικής Ασκησης έχει «τρεις βασικούς στόχους»:
«Να παρέχει στους ασκούμενους την ευκαιρία να μάθουν από την κοινότητα του NRDC-GR και να αποκτήσουν μια πλήρη κατανόηση του NRDC-GR και του ΝΑΤΟ γενικά.
Να παρέχει στο NRDC-GR πρόσβαση στις τελευταίες θεωρητικές και τεχνικές γνώσεις που οι ασκούμενοι μπορούν να εφαρμόσουν μέσω προγραμμάτων πρακτικών εργασιών.
Να επεκτείνει την κατανόηση του ΝΑΤΟ στις χώρες της Συμμαχίας».
Με δυο λόγια, ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός βάζει στόχο οι γνώσεις των νέων επιστημόνων και ερευνητών να μπουν στην υπηρεσία του δολοφονικού του έργου, με την απαραίτητη «πλύση εγκεφάλου» ώστε τα ΝΑΤΟικά προτάγματα να μπουν βαθιά στο πετσί των νέων.
Αλλωστε δίνοντας, παρακάτω, το προφίλ του ιδανικού για το ΝΑΤΟ υποψηφίου, η προκήρυξη αναφέρει ότι το πρόγραμμα «επικεντρώνεται σε υποψήφιους με υψηλό κίνητρο από ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών κλάδων, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών επιστημών, των διεθνών σχέσεων, των μελετών ασφάλειας, της νομικής, των οικονομικών, της μηχανικής, της εφοδιαστικής (logistics), των ανθρώπινων πόρων, της οικονομικής διοίκησης και της διαχείρισης, της λογιστικής και του λογιστικού ελέγχου, των τεχνολογιών πληροφορικής, των υπηρεσιών γλωσσών (language service), της δημοσιογραφίας, των ΜΜΕ και άλλων σχετικών τομέων», καλύπτοντας βασικά σχεδόν κάθε πεδίο ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, όπως αντιστοιχούν σε βασικά ζητούμενα του ΝΑΤΟ, από τη λογιστική - εφοδιαστική υποστήριξη επιχειρήσεων μέχρι την προπαγάνδα.
Ο ιδανικός ΝΑΤΟ-πρακτικάριος
Σε αυτήν τη βάση, το Πρόγραμμα θα αφορά: Πρακτική άσκηση, ως μέρος ή συμπληρωματική ενός προγράμματος πτυχίου πανεπιστημίου, όπως κανονίστηκε από τον ασκούμενο με το πανεπιστήμιό του (προπτυχιακοί φοιτητές, με την προϋπόθεση να έχουν «τουλάχιστον δυο χρόνια επιτυχών πανεπιστημιακών σπουδών»). `Η πρόγραμμα πρακτικής άσκησης για, καταρχήν, πρόσφατα (μέσα στους τελευταίους 8 μήνες) αποφοιτήσαντες επιπέδου Bachelor / Baccalaureate, οι οποίοι ενδιαφέρονται για ένα συγκεκριμένο «project» που θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα πρόγραμμα Master, όπως κανονίστηκε από τον ασκούμενο με το πανεπιστήμιό του. `Η τέλος, πρόγραμμα πρακτικής άσκησης για πρόσφατα αποφοιτήσαντες μεταπτυχιακού ή διδακτορικού προγράμματος «που αναζητούν εργασιακή εμπειρία σε διεθνές περιβάλλον ως πρώτο βήμα για μια διεθνή καριέρα»...
Το πού ακριβώς θα απασχοληθούν δεν αναφέρεται. Ωστόσο, κατά καιρούς στην ετήσια άσκηση του NRDC-GR «Γόρδιος Δεσμός» («GORDIAN KNOT»), την κύρια ετήσια εκπαιδευτική δραστηριότητα του Στρατηγείου, ή και στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ «Trident Jaguar» όπου μετέχει το Στρατηγείο και αναπτύσσονται σενάρια όπως «διοίκηση πολυεθνικής δύναμης σε κατάσταση εκστρατείας», εμφανίζονται και φοιτητές να έχουν βοηθήσει στην επεξεργασία σεναρίων - και «σενάρια κρίσεων» - στη διοργάνωση συνεντεύξεων κ.ο.κ.
Σε κάθε περίπτωση, από την προκήρυξη γίνεται σαφές ότι μπορούν να έρθουν πρακτικάριοι και από άλλα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς το στρατηγείο διαβεβαιώνει ότι θα διασφαλίσει «μια ισορροπημένη κατανομή των ασκούμενων μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ», σε άλλο ένα δείγμα του «πολυεθνικού» - ΝΑΤΟικού χαρακτήρα που έχει λάβει το Γ' ΣΣ.
Η επιλογή των πρακτικάριων θα γίνει το αργότερο έως τις αρχές Ιούλη 2020. Οι επιλεχθέντες θα συντονιστούν με τους λεγόμενους Συντονιστές του Προγράμματος για την ακριβή ημερομηνία έναρξης της περιόδου πρακτικής άσκησης, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες του NRDC-GR, τη διαθεσιμότητα των επιλεχθέντων πρακτικάριων και τις «απαιτήσεις ασφαλείας», όπως τονίζεται στην προκήρυξη.
Αλλωστε, ορίζεται σαφώς ότι για την είσοδο και «άσκηση» στο NRDC-GR οι ασκούμενοι θα πρέπει να διαθέτουν έγκυρο Πιστοποιητικό Εκκαθάρισης Ασφαλείας προσωπικού του ΝΑΤΟ (Personnel Security Clearance Certificate - PSCC), με ταξινόμηση SECRET NATO, με τη «συνολική διαδικασία να απαιτεί χρονικό διάστημα έως και τριών μηνών», ενημερώνει το NRDC-GR.
Να σημειωθεί και ότι η πρακτική δεν κοστίζει «σεντ» στο ΝΑΤΟ, εξ ου και το NRDC-GR σπεύδει να υπογραμμίσει ότι «η πρακτική άσκηση παρέχεται εθελοντικά και δίχως χρηματοδότηση. Οι ρυθμίσεις για το ταξίδι και τη διαμονή και τα έξοδα διαμονής (σ.σ. στη Θεσσαλονίκη) είναι ευθύνη του ασκούμενου. Επιπλέον, οι ασκούμενοι πρέπει να είναι ασφαλισμένοι για Κοινωνική Ασφάλιση και υγειονομική περίθαλψη και θα πρέπει να πληρούν με δική τους ευθύνη τυχόν απαιτήσεις για φοιτητική βίζα και άδεια παραμονής στην Ελλάδα»...

14 Μαΐ 2020

Για τη δημιουργία του «Συμφώνου της Βαρσοβίας»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //
Στις 14 Ιουνίου 1955 στη Βαρσοβία της Πολωνίας, υπογράφεται ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και Αλβανίας , Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακία και Λ.Δ Γερμανίας το «Σύμφωνο Φιλίας , Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας», γνωστό ως «Σύμφωνο της Βαρσοβίας». Άρχισε να ισχύει από τις 5 Ιουνίου 1955, αφού παραδόθηκαν για φύλαξη στην Πολωνία που ήταν ο θεματοφύλακας, τα επικυρωμένα έγραφα από όλους τους συμβαλλόμενους. Η Αλβανία το 1962 δεν πήρε μέρος στις εργασίες του Συμφώνου της Βαρσοβίας και τον Σεπτέμβριο του 1968 μονομερώς το κατάγγειλε.
Η υπογραφή του Συμφώνου προκάλεσε η απειλή που προέκυψε για την ειρήνη αλλά και το ίδιο το σοσιαλιστικό στρατόπεδο η επικύρωση από τις καπιταλιστικές χώρες της «Δύσης» των Συμφωνιών των Παρισίων το 1954 που προέβλεπε το σχηματισμό της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, η επαναστρατικοποιηση της Δυτικής Γερμανίας και η ένταξή της στο ΝΑΤΟ (που επήλθε πράγματι στις αρχές Μάη του 1955), αλλά και ενωρίτερα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας-NATO-, που είχε συγκροτηθεί το 1949 στην Ουάσιγκτον μεταξύ των ΗΠΑ και 12 ευρωπαϊκών χωρών.
Να σημειώσουμε ότι η ΕΣΣΔ δικαιολογημένα ανησυχούσε από την αναβίωση του μιλιταρισμού στη Γερμανία και προκρίνοντας ένα συλλογικό σύστημα ασφαλείας, όπως προβλεπόταν από τη Χάρτα του ΟΗΕ, έκανε ό,τι μπορούσε διπλωματικά για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο. Έτσι στα πλαίσια διάσκεψης ασφαλείας στη Μόσχα στα τέλη του 1954 όπου συμμετείχαν η Αλβανία, η Βουλγαρία, η ΓΛΔ, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Τσεχοσλοβακία και η Ουγγαρία, τα σοσιαλιστικά κράτη προειδοποίησαν πως σε περίπτωση εφαρμογής των όρων των “Συμφωνιών του Παρισιού”, θα προχωρούσαν και τα ίδια σε στρατιωτική συμμαχία. Διαπιστώνει κανείς δηλαδή, πως η δημιουργία του Συμφώνου ήταν ένα μέτρο καθαρά αμυντικό, κι όχι κάποιου είδους μορφή “σοβιετικής επιθετικότητας”.
sumfono varsovias1Για να μπορέσει να συμμετάσχει η ΓΛΔ στο σχεδιαζόμενο σύμφωνο μάλιστα η ΕΣΣΔ προχώρησε και σε επίσημη άρση του εμπόλεμου μεταξύ των δύο χωρών στις 21 Γενάρη 1955. Στη διάρκεια της ιδρυτικής “Διάσκεψης ευρωπαϊκών κρατών για τη διασφάλισης της Ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη”, όπως ονομάστηκε η ιδρυτική διάσκεψη του συμφώνου συμμετείχε ως παρατηρητής και η Κίνα, λίγα χρόνια πριν το σινοσοβιετικό σχίσμα. Η ΓΛΔ αρχικά εξαιρέθηκε από το στρατιωτικό σκέλος του συμφώνου, συμμετέχοντας σε αυτό μετά τις 28 Γενάρη 1956, δέκα μέρες μετά την ίδρυση του “Εθνικού Λαϊκού Στρατού” (Nationale Volksarmee), που επίσης αποτελούσε απάντηση στη δυτικογερμανική επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας ένα χρόνο πριν.
Για τις διαβουλεύσεις σχετικά με την εφαρμογή του και για τις συζητήσεις επί άλλων θεμάτων το Σύμφωνο προέβλεπε τη σύσταση Πολιτικής Συμβουλευτικής Επιτροπής, όπου αντιπροσωπεύονταν όλα τα κράτη-μέλη σε ανώτατο επίπεδο.
Στον στρατιωτικό τομέα ιδρύθηκε Ενωμένη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων, υπό τις διαταγές της οποίας τέθηκαν τμήματα των εθνικών στρατών των χωρών-μελών. Επικεφαλής της στρατιωτικής αυτής δύναμης ήταν ο αρχιστράτηγος των Ενωμένων Ενόπλων Δυνάμεων. Ο πρώτος που τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση ήταν ο σοβιετικός στρατάρχης Ιβάν Κόνιεφ.
Από την πρώτη στιγμή έγινε ξεκάθαρο ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας είχα αυστηρά αμυντικό χαρακτήρα. Απέβλεπε στην λήψη των αναγκαίων μέτρων για την ασφάλεια των χωρών που συμμετείχαν σ’ αυτό και τη διατήρηση της ειρήνης στην Ευρώπη. Στο κείμενο τονίζεται ο αμυντικός και φιλειρηνικός χαρακτήρας του Συμφώνου και δηλώνεται ότι, εν καιρώ, θα είναι ευπρόσδεκτες σε αυτό και χώρες με διαφορετικά κρατικά και κοινωνικά συστήματα.
Το ιδρυτικό κείμενο είχε την εισαγωγή και 11 άρθρα. Σύμφωνα με τους όρους του Συμφώνου και του Καταστατικού του ΟΗΕ τα κράτη- μέλη του Συμφώνου αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην καταφεύγουν στις διεθνείς σχέσεις τους σε απειλές βίας ή σε χρησιμοποίηση βίας και σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε από αυτά να παρέχουν στα κράτη που υπέστησαν την επίθεση αμέσως βοήθεια με όλα τα απαραίτητα μέσα μαζί και τη χρησιμοποίηση στρατιωτικής δύναμη. Τα μέλη του Συμφώνου ανάλαβαν την υποχρέωση να δρουν φιλικά και να συνεργάζονται με σκοπό την ανάπτυξη και την ενίσχυση των οικονομικών και πολιτισμικών σχέσεων τους, τηρώντας τις αρχές του αμοιβαίου σεβασμού, της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της μη επέμβασης στα εσωτερικά ζητήματα των κρατών-μελών. Προβλέπονταν αμοιβαίες διαβουλεύσεις των μελών για όλα τα βασικά διεθνή προβλήματα που έθιγαν τα κοινά τους συμφέροντα. Για τη διεξαγωγή των διαβουλεύσεων και την εξέταση των προβλημάτων που προέκυπταν δημιουργήθηκε Πολιτική Συμβουλευτική Επιτροπή και καθιερώθηκε σε αυτή να αντιπροσωπεύονται όλα τα μέλη σε ανώτατο επίπεδο.
Να σημειώσουμε ότι η ισχύς της ήταν για 20 χρόνια και παρατείνονταν αυτόματα για 10 χρόνια για εκείνα τα κράτη-μέλη που ένα χρόνο πριν από τη λήξη της προθεσμίας ισχύος δεν θα είχαν υποβάλει στην κυβέρνηση της Πολωνίας δήλωση καταγγελίας της Συμφωνίας. Το Σύμφωνο ήταν ανοικτό για προσχώρηση και άλλων κρατών, ανεξάρτητα από το κοινωνικό και κρατικό τους σύστημα και θα έπαυε να ισχύει όταν στην Ευρώπη θα δημιουργείτο σύστημα  συλλογικής ασφάλειας θα υπογράφονταν για το σκοπό αυτό πανευρωπαϊκό σύμφωνο.
Όλα τα χρόνια ύπαρξης του Συμφώνου έγινα πλήθος προτάσεις για την ειρήνη στην Ευρώπη που έμειναν όμως αναπάντητες από τη Δύση…
Τον Σεπτέμβριο του 1990, μόλις λίγες ημέρες πριν από τη γερμανική επανένωση, αποχώρησε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Την 1η Ιουλίου 1991 μία ιστορική συνάντηση στην Πράγα άλλαξε τις ισορροπίες στην Ευρώπη. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας περνούσε στην ιστορία, ενώ λίγα χρόνια μετά το ΝΑΤΟ διεύρυνε τα σύνορά του προς την ανατολή…

Ανελευθερία σε σύστημα ελεύθερης αγοράς!


Ο κόσμος σήμερα (όπως και πολλά χρόνια τώρα) βρίσκεται σε μία πρωτοφανή αντιφατική κατάσταση. Από τη μία, έχουμε συνθήκες ελεύθερης αγοράς στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος και της παγκοσμιοποίησης που έχει επιφέρει ή μάλλον επιβάλλει. Προϊόντα, κεφάλαια, μετοχές, θυγατρικές εταιρείες, επιστημονική γνώση, ειδήσεις και ιδέες μεταφέρονται ανά πάσα ώρα στην άλλη άκρη του κόσμου.
Με μια πρώτη και επιφανειακή ματιά θα δίναμε εύσημα σε αυτό το σύστημα που ενδιαφέρεται για τις ανάγκες των ανθρώπων και τους δίνει την ευκαιρία να έχουν ό,τι θέλουν στη διάθεσή τους. Το σύστημα αυτό δε θέτει περιορισμούς, γκρεμίζει τα σύνορα και ενώνει τους ανθρώπους. Φυσικά αυτός ο τρόπος σκέψης καλλιεργείται από μικρή ηλικία, στην προσπάθεια να εξωραϊστεί ο τρόπος που λειτουργεί ο καπιταλισμός και η ελεύθερη αγορά που είναι ο μοχλός που τον κινεί.
Αξίζει όμως να εντρυφήσουμε στην καρδιά του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς. Ελεύθερη αγορά σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε επιχειρηματικός όμιλος μπορεί να στήσει τη θυγατρική του σε χώρες με μικρή φορολογία για να μειώσει τα έξοδα του αδιαφορώντας για το πλήγμα που επιφέρει στην εγχώρια οικονομία. Ελεύθερη αγορά σημαίνει ότι ο παραπάνω επιχειρηματικός όμιλος θα μπορεί να έχει υπό την εργασία του ή μάλλον το ζυγό του, 10-12 ώρες ημερησίως εργαζόμενους που θα δουλεύουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς ασφάλιση, χωρίς τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας για τη ζωή τους (αφού η ζωή τος αξίζει μόνο εφόσον παράγουν) ενώ οι μεγαλοεπιχειρηματίες θα καρπώνονται πακτωλό χρημάτων. Η ελεύθερη αυτή αγορά ενισχύει τους επιχειρηματικούς κολοσσούς και τους μεγαλοκαρχαρίες και όχι το λαό που δίνει καθημερινή μάχη για να επιβιώσει. Η ελεύθερη αυτή αγορά όμως στην πραγματικότητα διαμορφώνει ένα ανελεύθερο και ασφυκτικό περιβάλλον για το λαό.
Η ελεύθερη αυτή μετακίνηση εμπορευμάτων δημιουργεί τεράστιο αίσθημα ανασφάλειας για τους εργαζομένους αφού ανά πάσα στιγμή γνωρίζουν ότι μπορεί να χάσουν τη δουλεία τους με βάση τη λογική “κόστος-όφελος” για την ανάκαμψη της οικονομίας, μία τακτική που αναγνωρίζουμε και σήμερα υπό συνθήκες πανδημίας. Η επιστημονική γνώση έχει πάψει να αποτελεί οικουμενικό αγαθό όλων των επιστημόνων αφού βλέπουμε ότι κάθε επιχειρηματικός όμιλος κρατά φυλακισμένους τους επιστήμονες λόγω του ανταγωνισμού για την αύξηση των δικών του εσόδων (βλέπε τη διαμάχη για το εμβόλιο του κορονοϊού). Ακόμη και οι ειδήσεις είναι μέρος της παραπληροφόρησης και της συμφεροντολογίας που πολύ πιστά υπακούν τα τηλεοπτικά κανάλια. Ιδέες μάλιστα και ιδανικά δεν έχουν θέση σε μία τέτοια αγορά, αφού από τη στιγμή που δεν έχουν οικονομικό όφελος, εκμηδενίζεται η αξία τους. Μάλιστα, οι ιδέες αυτές δεν εξυπηρετούν την χειραγώγηση που προσπαθούν να επιβάλλουν στο λαό για να πάψει να αντιδρά και να αντιπαλεύει την αδικία του συστήματος.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι ελεύθερη αγορά σημαίνει υποδούλωση του λαού και κυριαρχία των λίγων και άπληστων καπιταλιστών. Ο λαός χάνει το πιο σημαντικό, το πιο μεγαλειώδες αγαθό και δικαίωμα: την ελευθερία του. Πολύ παραστατικά είχε παρουσιάσει πριν χρόνια ο Ναζίμ Χικμέτ τη θέση και την καθημερινότητα του εργαζόμενου-δούλου σε αυτό το σύστημα: “αλυσοδέσανε έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε”. Ιερό μας καθήκον “να μην υψώσουμε το κεφάλι μας στα αστροφώτιστα διαστήματά τους”!

Χρυσή Αυγή: Ναζιστικό παραλήρημα...



Χρυσή Αυγή: Ναζιστικό παραλήρημα...

Όλη η δυσωδία από τον οχετό της φασιστικής προπαγάνδας μαζεμένη σε μια «έκδοση». Αυτό είναι η συνέντευξη του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Παναγιώταρου στο περιοδικό «Crash» του Γ. Τράγκα. Ξαναγράψιμο της ιστορίας στα μέτρα των ναζί του χτες και των υπερασπιστών της αστικής και ευρωενωσιακής ιδεολογίας του σήμερα (που κι αυτοί χτεσινοί είναι). Ύμνοι στο δικτάτορα Μεταξά και στη στρατιωτική δικτατορία του Παπαδόπουλου. Λάσπη και αισχρές συκοφαντίες ενάντια στο ΚΚΕ και στους κομμουνιστές. Αδυσώπητο χτύπημα της οργάνωσης και της πάλης της εργατικής τάξης, ακριβώς όπως κάνουν και τα «αυθεντικά» κόμματα της αστικής τάξης. Φυσικά, τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής, που έχουν αναγάγει τη βία ενάντια στο λαό και την πρωτοπορία του σε μοναδικό οδηγό της δράσης τους, δε θα μπορούσαν να μη βιάζουν την ιστορία. Φτάνει σε σημείο ο Παναγιώταρος να ισχυριστεί ότι κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας του Παπαδόπουλου «οι αριστεροί δεν είχαν αντικείμενο», γιατί, λέει, ασκούνταν φιλεργατική πολιτική! Δεν είχαν αντικείμενο!!! Όχι ότι το καθεστώς είχε γεμίσει τα ξερονήσια και τις φυλακές με κομμουνιστές, αριστερούς και άλλους αγωνιστές, ότι ηχούσαν οι φωνές τους στην Αθήνα από τα βασανιστήρια στην Μπουμπουλίνας (τα οποία, βεβαίως, για τον Παναγιώταρο και τους άλλους φασίστες δεν έγιναν ποτέ, όπως δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο, όπως τον Χίτλερ «θα τον κρίνει η ιστορία» και άλλα τέτοια)… Για τον Παναγιώταρο οι αριστεροί δεν είχαν «αντικείμενο»… Τότε γιατί ήταν παράνομο το ΚΚΕ; Γιατί φυλακίζονταν; Γιατί διώκονταν; Γιατί είχαν και παραείχαν αντικείμενο οι κομμουνιστές και όλο το λαϊκό κίνημα, όπως έχουν και σήμερα. Τότε είχαν απέναντί τους την πιο στυγνή μορφή αστικού καθεστώτος, σήμερα έχουν τη δημοκρατική του μορφή. Η δικτατορία της αστικής τάξης και τότε και σήμερα παραμένει όμως. Και τότε και σήμερα καπιταλισμό έχουμε. Και αυτό που θέλει η Χρυσή Αυγή είναι καπιταλισμός με δικτατορία. Γι’ αυτό και ο Παναγιώταρος λέει για τους εργαζόμενους ό,τι λένε και ο Σαμαράς, η Μπακογιάννη, ο Γεωργιάδης, ο Μάνεσης της «Χαλυβουργίας», ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ κ.ά.: «Θα πρέπει να υπάρχει σαφώς και μια προστασία στον εργαζόμενο, δεν μπορεί να είναι έρμαιο στον κάθε εργοδότη. Αλλά πάντοτε στο πλαίσιο της λογικής. Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Γιατί είχαμε φθάσει στο αποτέλεσμα κάποιοι εργαζόμενοι, οι συνδικαλιστές, οι εργατοπατέρες, που τους πήραν στο λαιμό τους, να κλείνουν τις επιχειρήσεις. Πόσο μάλλον που το 2012, λόγω της παγκοσμιοποίησης, ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να σηκωθεί να φύγει και να πάει αλλού». Για τη Χρυσή Αυγή φταίνε οι εργάτες, η ταξική τους οργάνωση και πάλη που «κλείνουν τα εργοστάσια»… Δεν μας κάνει εντύπωση. Άλλωστε, η Χρυσή Αυγή είναι αυτή που έκανε πλάτες στον Μάνεση στο εργοστάσιο του Βόλου. Βουλευτής της έχει προτείνει οι άνεργοι που παίρνουν επίδομα ανεργίας να δουλεύουν παράλληλα στο Δημόσιο με αυτά τα 14 ευρώ, να δοθούν και άλλες φοροαπαλλαγές στο εφοπλιστικό κεφάλαιο… Όσο για τα φαιδρά που λέει για τη «φιλεργατική πολιτική» του Μεταξά, ο οποίος ουσιαστικά έβαλε τα θεμέλια για τους εργατοπατέρες, και τα εμετικά που επιφυλάσσει για το ΚΚΕ («οι κομμουνιστές είναι μεγάλη πληγή», «προδοτικό ήταν πάντοτε το ΚΚΕ από την ίδρυσή του», «το ’40, όταν δεν πολεμήσανε τους Ιταλούς και τους Γερμανούς οι κομμουνιστές» κλπ.), την απάντηση τη δίνει η ιστορία που παραμένει καταγεγραμμένη, παρόλο που οι ναζί της Χρυσής Αυγής και οι αστοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθούν συντονισμένα και με ενιαίο τρόπο να την ξαναγράψουν. Εξάλλου έχουν απαντηθεί πολλάκις, άλλο που συνεχίζουν να μηρυκάζουν την αντικομμουνιστική τους λάσπη η Χρυσή Αυγή και οι υπόλοιποι υπηρέτες του καπιταλιστικού συστήματος που θέλουν να συκοφαντήσουν την επίκαιρη και αναγκαία διέξοδο του σοσιαλισμού γιατί θέλουν τους εργάτες βορά στο κεφάλαιο.
Ενδεικτικά: «Ο Ιωάννης Μεταξάς και το "Κοινωνικό Κράτος"» https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=27/10/2012&id=14257&pageNo=12&direction=1
Ειδική έκδοση «Η 28η Οκτώβρη. Τα τρία γράμματα του Νίκου Ζαχαριάδη» https://www.rizospastis.gr/wwwengine/page.do?publDate=29/10/2011&id=13768&pageNo=3&direction=1
Ειδική έκδοση «Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή 1919 – 1922 https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=14/8/2011&id=13653
Ειδική έκδοση «Στα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ» https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=25/9/2011&id=13726
Ειδική έκδοση «Η συμβολή της σοσιαλδημοκρατίας στην άνοδο του φασισμού και οι πλαστογράφοι της Ιστορίας», https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=21/8/2011&id=13662
Είναι ουσιώδες για τους φασίστες της Χρυσής Αυγής να ανοίγουν μέτωπο βασικά ενάντια στο ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Γιατί ο «εθνικοσοσιαλισμός» είναι η άλλη, η πιο ωμή και βάρβαρη όψη του καπιταλιστικού συστήματος και αντίπαλό τους έχουν τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τα λαϊκά στρώματα και την πρωτοπορία τους, τους κομμουνιστές. Από το ίδιο το εργατικό και λαϊκό κίνημα θα πάρουν την απάντηση που τους αξίζει, όπως έγινε στο Λαγκαδά που χρυσαυγίτες τραμπούκοι το έσκασαν μόλις είδαν τους απεργούς της ΑΓΝΟ. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα λαϊκά στρώματα με αυτόν τον τρόπο και την αποφασιστικότητα θα απομονώσουν τους φασίστες της Χρυσής Αυγής και θα τους ξαναστείλουν εκεί που πραγματικά ανήκουν: Στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.



«Πράσινα» κέρδη, «μαύρη» ζωή


Τα όσα αποκαλύφθηκαν στην προχτεσινή συνέντευξη Τύπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην Περιφέρεια Αττικής για την εγκληματική διαχείριση των απορριμμάτων, επιβεβαιώνουν ξανά τη «μεγάλη εικόνα» της περιβαλλοντοκτόνας πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεών της.
Μια «μεγάλη εικόνα» που φέρει την ταμπέλα της «πράσινης ανάπτυξης» ή του «Green Deal», εμπλουτίζοντας διαρκώς το πακέτο φιλομονοπωλιακών ρυθμίσεων και διευκολύνσεων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, ώστε να βρουν διέξοδο λιμνάζοντα κεφάλαια σε νέα, «οικολογικά πεδία» κερδοφορίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1/4 του Προϋπολογισμού της ΕΕ 2021 - 2027 κατευθύνεται στα μονοπώλια για να επενδύσουν στις «πράσινες» μπίζνες.
Ομως, επειδή το ρευστό από μόνο του δεν φτάνει, αλλά χρειάζονται και περαιτέρω «επενδυτικά κίνητρα» και «μεταρρυθμίσεις» για τη βελτίωση του «επιχειρηματικού κλίματος», έρχονται νόμοι όπως αυτός που ψηφίστηκε μέσα στην πανδημία από τη ΝΔ και παρέχει ασυλία στο κεφάλαιο, για να ξεσαλώνει σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος, αίροντας ακόμα και τις ελάχιστες ρήτρες προστασίας που είχαν απομείνει, ή και τους υποτυπώδεις ελέγχους.
* * *
Εξειδίκευση της ίδιας στρατηγικής αποτελούν και όσα προβλέπει το «περιβαλλοντικό» (!) νομοσχέδιο για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Στην Αττική, μάλιστα, βρίσκει έτοιμο το Ρυθμιστικό Σχέδιο, ψηφισμένο και εφαρμοσμένο από τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για να «κουμπώσουν» όλες οι αντιδραστικές εξελίξεις, που επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την ποιότητα ζωής των εργαζομένων, φορτώνουν νέα βάρη στο λαϊκό εισόδημα μέσα από την εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων, αλλά και περισσότερους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία που έφερε στο φως η συνέντευξη Τύπου.
Πιο συγκεκριμένα, με τον νέο νόμο «απλοποιούνται» ακόμα περισσότερο οι διαδικασίες, που προγράφουν ότι η υποβαθμισμένη Δυτική Αθήνα - Δυτική Αττική θα συνεχίσει να αξιοποιείται για την ανάπτυξη της άναρχης και ρυπογόνας βιομηχανικής δραστηριότητας μέσα στον αστικό ιστό, θα συνεχίσει το Θριάσιο Πεδίο να είναι θάλαμος αερίων και να «φιλοξενεί» τη χαβούζα της χωματερής της Φυλής, που όχι μόνο επεκτείνεται οριζοντίως και καθ' ύψος, αλλά φτιάχνεται και νέα στην ίδια περιοχή.
Αυτός ο νόμος έρχεται να επισφραγίσει όλη τη μεθόδευση από την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και την περιφερειακή αρχή Δούρου, που οδήγησε στη μονιμοποίηση της χωματερής στη Φυλή, αλλά και στη δημιουργία νέων στο Γραμματικό και σε λατομεία της Αττικής.
* * *
Η «πράσινη ανάπτυξη» όμως χωράει ακόμα περισσότερα εγκλήματα, όπως την καύση των απορριμμάτων σε τσιμεντοβιομηχανίες ή για την παραγωγή Ενέργειας, όπως ήδη συμβαίνει σε Βόλο και Δυτική Θεσσαλονίκη, όπου κυβέρνηση, Τοπική Διοίκηση και επιχειρηματικοί όμιλοι «παίζουν τον παπά» με τις προδιαγραφές και τα όρια των ρύπων, προκειμένου να διασκεδάσουν τις λαϊκές αντιδράσεις.
Εχουμε και λέμε λοιπόν: Από τη μία, το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας, στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης» και, από την άλλη, τοξικά απόβλητα, καρκίνος και μπόχα για εκατομμύρια εργαζόμενους που ζουν με τα σκουπίδια στις αυλές τους. Από τη μία, πολλά υποσχόμενες επενδύσεις, με «συγκριτικά πλεονεκτήματα» για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια σε σχέση με ανταγωνιστές τους και, από την άλλη, εργαλεία έντασης της εκμετάλλευσης, με τις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις, τις εργολαβίες, τις ΣΔΙΤ, την ιδιωτικοποίηση ακόμα και της αποκομιδής να κυριαρχούν στη διαχείριση των απορριμμάτων, ώστε το «green deal» να μη σκοντάφτει σε «περιττά» εργατικά δικαιώματα.
***
Τον πρώτο λόγο, λοιπόν, για να μην περάσει ο εγκληματικός αυτός σχεδιασμός τον έχουν τα εργατικά σωματεία, οι μαζικοί φορείς στις γειτονιές, που είναι καταδικασμένες να ζουν εν έτει 2020 με το σκουπίδι μέσα στα σπίτια, στα σχολεία, στα μαγαζιά τους. Σήμερα το αίτημα για να κλείσουν οι χωματερές που δηλητηριάζουν τις εργατογειτονιές της Αττικής, να μη δημιουργηθούν νέες, να σταματήσει η εμπορευματοποίηση ενός τομέα τόσο κρίσιμου για την υγεία και την ασφάλεια του λαού, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ για τη σημερινή και τις επόμενες γενιές.
Σε αυτήν την κατεύθυνση οργανώνουν και συντονίζουν τη δράση τους σωματεία και φορείς της Δυτικής Αθήνας και Αττικής, αποκαλύπτοντας τη «μεγάλη εικόνα»: Τη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ, τον αντιλαϊκό δρόμο ανάπτυξης που υπηρετούν οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, οι δυνάμεις τους στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση.
Με κριτήριο τις δυνατότητες που δίνει σήμερα η ανάπτυξη της παραγωγής και της επιστημονικής γνώσης, πρέπει να απορριφθεί η εφιαλτική πραγματικότητα της διαχείρισης των απορριμμάτων με κίνδυνο της υγείας, ακόμα και της ζωής του λαού. Αυτό που πρέπει να φύγει από τη μέση είναι το κριτήριο της καπιταλιστικής κερδοφορίας, η πολιτική που μαυρίζει τη ζωή των λαϊκών οικογενειών για να «πρασινίσει» τις τσέπες των μονοπωλίων...

Εξαφανίστηκε!




Η κυβέρνηση πανηγυρίζει από χτες ότι η Κομισιόν έκανε δεκτές πολλές από τις προτάσεις της για την επανέναρξη της τουριστικής περιόδου, οι οποίες αποτελούν στην πλειοψηφία τους αιτήματα των μεγαλοξενοδόχων, των τουριστικών πρακτόρων και των ομίλων στις αερομεταφορές.
Την ίδια ώρα που κουνάει προκλητικά το δάχτυλο στο λαό και τον «καθιστά υπεύθυνο» για ενδεχόμενη νέα έξαρση του κορονοϊού, η κυβέρνηση πραγματικά... εξαφανίζει την πανδημία όταν πρόκειται να διαπραγματευτεί για τα συμφέροντα των ομίλων του Τουρισμού και το «άνοιγμα» της οικονομίας!
Αποκαλυπτικό είναι, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η κυβέρνηση στήριξε ένθερμα το μέτρο που αποφάσισε τελικά η Κομισιόν, να έρχονται οι πτήσεις από το εξωτερικό γεμάτες, χωρίς κανένα κενό ανάμεσα στα καθίσματα, «καθώς αυτό θα καθιστούσε τις πτήσεις μη οικονομικές με αμφισβητήσιμα οφέλη για την υγεία»!
Ο ένας πάνω στον άλλο δηλαδή, για να ανακάμψουν οι αεροπορικές εταιρείες από τη χασούρα της προηγούμενης περιόδου και να αντιμετωπίσουν με καλύτερες προϋποθέσεις την οικονομική κρίση.
Αντίστοιχα είναι και όσα πρότεινε η κυβέρνηση σχετικά με τα «πρωτόκολλα» για τη μετακίνηση τουριστών ανάμεσα στις χώρες, όπως να μην απαιτούνται τεστ «για ταξίδια μεταξύ περιοχών (...) που έχουν δείξει σαφή και επίμονα στοιχεία ότι η κατάσταση του COVID-19 είναι υπό έλεγχο» και να μην τίθενται σε καραντίνα 14 ημερών όσοι επιστρέφουν από διακοπές σε τέτοιες χώρες, με το επιχείρημα ότι το περιοριστικό αυτό μέτρο δρα αποθαρρυντικά για τους τουρίστες.
Στο πνεύμα όσων ζητούσε και η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων του Τουρισμού, η Κομισιόν κατέληξε σε προτάσεις για διακρατικές συμφωνίες - λάστιχο πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία, ανάλογα με το πού φυσάνε τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά και ανάλογα με τις συμμαχίες και τα παζάρια μεταξύ κρατών και επιχειρηματικών ομίλων.
Την ίδια ώρα, από την κυβέρνηση διαρρέεται πως «ανοίγει» πρώτα τις μετακινήσεις προς τα μεγάλα νησιά, με κριτήριο το ότι αυτά έχουν θεωρητικά ορισμένες στοιχειώδεις υποδομές για να διαχειριστούν πιθανά κρούσματα, ομολογώντας επί της ουσίας ξανά ότι ο «κερδισμένος χρόνος» από τη στάση του λαού το προηγούμενο διάστημα ούτε αξιοποιήθηκε ούτε πρόκειται να αξιοποιηθεί για την ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας σε όλη την Ελλάδα, με βάση τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι όπως και κατά τη διάρκεια του «lockdown», έτσι και τώρα, με το σταδιακό «άνοιγμα», οι όποιες αποφάσεις παίρνονται όχι με κριτήριο την προστασία της υγείας του λαού αλλά με βάση τις ανάγκες του συστήματος. Γι' αυτές τις ανάγκες αξιοποιούνται και οι όποιες επιστημονικές θέσεις.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σιγά σιγά κάνουν την εμφάνισή τους «μελέτες» που βάζουν στη «ζυγαριά» τις ζημιές στην οικονομία από μια πιο βαθιά κρίση και τις απώλειες από μια ενδεχόμενη νέα έξαρση του κορονοϊού, στηρίζοντας το νέο κυβερνητικό «αφήγημα» ότι αν «ανοίξει» γρήγορα η οικονομία θα αποφευχθούν συνέπειες που είναι ασύγκριτα χειρότερες από τους πιθανούς θανάτους!
Αυτά βρίσκονται στην καρδιά των κυβερνητικών αποφάσεων, όπως και της «εποικοδομητικής» κριτικής των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, παρά τις φανφάρες για την «απόλυτη προτεραιότητα» της υγείας και την προσπάθεια της κυβέρνησης να «κρυφτεί» πίσω από την επιστημοσύνη των ειδικών.
Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι καπιταλιστικό κέρδος και λαϊκές ανάγκες είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, ότι το «ζύγι» της καπιταλιστικής κερδοφορίας έχει μόνιμα ριγμένο το λαό σε όλα τα επίπεδα. Την πλάστιγγα μπορεί να γείρουν προς το μέρος του λαού μόνο ο οργανωμένος, αποφασιστικός αγώνας του, η αντεπίθεση απέναντι στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά του, στην ΕΕ.

TOP READ