Σε μετάφραση

«Διψασμένη η αγορά για το ελληνικό ομόλογο», «ουρές από αγοραστές βλέπει το Bloomberg», «μαξιλάρι ασφαλείας 6 δισ.», «κάτω από τις 300 μονάδες υποχώρησε το spread του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου», «σε υψηλό 35 μηνών το χρηματιστήριο», «ανοδικά κινήθηκαν οι μετοχές των τραπεζών», «αυτοδύναμη έξοδο αναζητεί η κυβέρνηση». Δεν πρόκειται για τίτλους σε σομόν σελίδες που διαβάζουν οι χρηματιστές, αλλά για πανηγυρικά νέα που διοχετεύει ο ΣΥΡΙΖΑ στον Τύπο, προκειμένου να πείσει ότι διαμορφώνονται ευνοϊκές συνθήκες για τη «μεταμνημονιακή» εποχή. Επειδή όμως ο περισσότερος κόσμος δεν έχει κάνει χρηματιστής στο Σίτι και μιας που η κυβέρνηση λέει χωρίς ντροπή ότι όλα αυτά μένει να μεταφραστούν στην καθημερινότητα του λαού, είπαμε να αναλάβουμε εμείς τη μετάφραση. Σε απλά Ελληνικά, λοιπόν, όλα αυτά σημαίνουν ότι το αστικό κράτος ψάχνει φτηνό χρήμα για να «μπουκώσει» επιχειρηματικούς ομίλους και μονοπώλια στην επόμενη, «μεταμνημονιακή» φάση, με «μαξιλάρια ασφαλείας» και αποθεματικά, ώστε οι επιχειρηματικοί όμιλοι να πέσουν ξανά στα μαλακά σε περίπτωση νέων «κλυδωνισμών», και ολόπλευρη θωράκιση των τραπεζικών ομίλων ώστε να τροφοδοτήσουν τον προσδοκώμενο νέο γύρο της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Για το λαό, τα «αλαμπουρνέζικα» σημαίνουν ματωμένα πλεονάσματα από τις σάρκες του, από τη φοροληστεία, το «μαχαίρι» και τη μόνιμη «εποπτεία» σε Υγεία - Πρόνοια - Παιδεία κ.α. στο διηνεκές, μαζικούς πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών και πάει λέγοντας. Οι «δείκτες» άλλωστε του κεφαλαίου - σε κρίση και ανάκαμψη - είναι αντιστρόφως ανάλογοι με τους «δείκτες» των λαϊκών αναγκών.