Π. Βούλγαρης - Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974 Full movie

Επτά κόμματα, δύο πολιτικές: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα

Επτά κόμματα, δύο πολιτικές: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα 

Ένα φάντασμα πλανιέται εδώ και τρία συναπτά έτη πάνω από την Ελλάδα. Είναι το φάντασμα ενός εκβιαστικού διλήμματος: Μνημόνιο ή Χρεωκοπία. Στην σκιά αυτού του διλήμματος, με τρία μνημόνια εξαντλητικής λιτότητας να έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή, τα λαϊκά στρώμματα της χώρας έχουν κυριολεκτικά ξεζουμιστεί, βρισκόμενα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Πρόκειται ασφαλώς για ψευδεπίγραφο δίλημμα που βασίζεται στην απόκρυψη της πραγματικής αιτίας της κρίσης – του αδιαμφισβήτητου δηλαδή γεγονότος ότι η κρίση που ζούμε δεν είναι ούτε “κρίση χρέους” ούτε “κρίση πολιτικής διαφθοράς”, ούτε γενικά και αόριστα “κρίση αξιών”, αλλά συστημική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. 

Άλλωστε, τουλάχιστον απο το μεγάλο καπιταλιστικό “κραχ” του 1929 μέχρι και σήμερα, οι συστημικές κρίσεις του καπιταλισμού εκδηλώνονται κάθε φορά με συγκεκριμένους τρόπους: το 1973 η κρίση ήταν “πετρελαϊκή”, το 1999 ήταν “χρηματιστηριακή” κρίση που έπληξε τις λεγόμενες “ασιατικές τίγρεις”, το 2008 εμφανίστηκε η “χρηματοπιστωτική” κρίση. 

Τίθεται λοιπόν το εξής ερώτημα: αυτό το σύστημα, που γεννά και αναπαράγει τις κρίσεις, το διαχειρίζεσαι ή το ανατρέπεις; Το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο που κατέχει το σύνολο του πλούτου – η λεγόμενη “πλουτοκρατία” (αυτή είναι η λέξη όσο κι' αν δεν αρέσει σε πολλούς) και οι πολιτικοί φορείς που την εκπροσωπούν (κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ) – επιθυμεί ασφαλώς τη διαχείριση, γι' αυτό και θέτει εκβιαστικά το δίλημμα “Μνημόνιο ή Χρεωκοπία”. Εγκλωβίζουν, δηλαδή, με λίγα λόγια το λαό σε ένα απατηλό δίλημμα, αφού και οι μνημονιακές πολιτικές και η χρεωκοπία (στάση πληρωμών τύπου Αργεντινής) αποτελούν επιλογές εντός του καπιταλιστικού πλαισίου. Στην ουσία αποτελούν αδιέξοδο. Και αυτό διότι αναπαράγουν τον φαύλο κύκλο της ανατροφοδότησης του χρέους, της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, των νέων πακέτων λιτότητας, της διάλυσης των εργασιακών κεκτημένων, της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων, του ξεπουλήματος και της άνισης διανομής του κοινωνικού πλούτου, της οικειοποίησης του μόχθου των εργατών από το μεγάλο Κεφάλαιο [1]. 

Όπως είναι ψευδεπίγραφο το εκβιαστικό δίλημμα “Μνημόνιο ή Χρεωκοπία” έτσι ψευδής και διαστρεβλωτικός της πραγματικότητας είναι ο διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων σε “μνημονιακές” και “αντιμνημονιακές”. Πρόκειται περί σκόπιμου διαχωρισμού, ώστε να εγκλωβιστεί η δημόσια συζήτηση σε διλημματικά ερωτήματα του τύπου “ευρώ ή δραχμή”, “μνημόνιο ή χάος”, “λιτότητα ή καταστροφή” και άλλα τινά με τα οποία φοβερίζουν το λαό από το 2009 ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Εάν έπρεπε να γίνει ένας διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων που δραστηριοποιούνται αυτήν την στιγμή στη χώρα αυτός θα ήταν ένας και μοναδικός: Σε δυνάμεις που αποσκοπούν στη “διαχείριση” και σε δυνάμεις που προσβλέπουν στην “ανατροπή” του καπιταλιστικού συστήματος, της γενεσιουργού δηλαδή αιτίας της κρίσης που διάγουμε. 

Η “διαχείριση” μας είναι γνωστή. Είναι η πολιτική των μνημονίων λιτότητας, των οριζόντιων περικοπών, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της κατασπατάλησης δισεκατομμυρίων ευρώ για τη διάσωση των τραπεζικών κολοσσών, των λουκέτων που καθημερινά μπαίνουν στα μικρομάγαζα, του συνεχόμενου, επ' άπειρον, δανεισμού για την αποπληρωμή τοκοχρεωλυσίων, της συντριβής των εργασιακών κεκτημένων. 

Για όσους, παρ' όλα αυτά, έχουν αμφιβολίες να επισημάνουμε ότι διαχείριση της κρίσης του καπιταλισμού, μεταξύ άλλων, είναι: 

Να λαμβάνουν, ήδη από το 2008, οι τράπεζες 15 δισεκατομμύρια ευρώ σε δάνεια που μπορούν να συνάψουν με τρίτους, έχοντας εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου (Νόμος 3723/2008 της Ν.Δ) [2].

Να λαμβάνουν οι τράπεζες 10 δισεκατομμύρια ευρώ μετρητά από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και 40 δισεκατομμύρια ευρώ από τρίτους με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου (Νόμος 3845/2010 [3] και 3872/2010, άρθ. 7 του ΠΑΣΟΚ).

Να έχουν δωθεί, μόνο το έτος 2009, από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ περί τα 113,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε ενισχύσεις επιχειρηματικών ομίλων, τοκοχρεολύσια, κέρδη χρηματιστηριακών ομίλων, στρατιωτικές δαπάνες κλπ.

Να “αγγίζουν” τα 168 δισεκατομμύρια ευρώ (κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) τα συνολικά κεφάλαια που με τη μορφή μετρητών, εγγυήσεων κλπ. έχουν δωθεί στις τράπεζες μέσα σε σχεδόν τρία χρόνια (2009-2012).

Να βρίσκεται η ανεργία στο 25% (με αυξητικές τάσεις για το 2013) και, παρ' όλες τις περικοπές και τα μνημόνια, το κρατικό χρέος της χώρας να αυξάνεται στο 181,2% του παραγόμενου ΑΕΠ το 2013 (πρόβλεψη ΔΝΤ).

Να δίνονται 67,197 δισεκατομμύρια ευρώ για τόκους και χρεολύσια και μόλις 17,511 δισεκατομμύρια ευρώ για τσεκουρωμένους μισθούς και συντάξεις (Προϋπολογισμός 2013). [4]

Να ψεύδονται προφανέστατα, αλλεπάληλλα και ανερυθρίαστα οι πρωθυπουργοί της χώρας δίνοντας ρεσιτάλ κοροϊδίας. «Ο τελικός μας προορισμός είναι να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από επιτηρήσεις και κηδεμονίες» είχε δηλώσει από το Καστελόριζο τον Απρίλη του 2010 ο Γ.Παπανδρέου “εγκαινιάζοντας” την αλυσίδα υπαγωγής της χώρας στα μνημόνια των δανειακών συμβάσεων με ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ. «Δεν πάει άλλο, κάτι πρέπει να αλλάξει, η πολιτική του μνημονίου πρέπει να αλλάξει» δήλωνε τον Οκτώβρη του 2010 ο τότε αρχηγός της αξιωμ. αντιπολίτευσης και σημερινός πρωθυπουργός του τρίτου μνημονίου Αντών. Σαμαράς. Ο ίδιος που τον Ιούλη του 2012 επαναλάμβανε την προεκλογική του “δέσμευση” «όχι νέα μέτρα, όχι στις περικοπές μισθών και συντάξεων».

Να ματώνουν οικονομικά μισθωτοί και συνταξιούχοι και την ίδια ακριβώς στιγμή δύο πρώην υπουργοί οικονομικών (Γ.Παπακωνσταντίνου, Ευ.Βενιζέλος) να “αγνοούν” τη... λίστα με 6000 ονόματα πιθανών φοροφυγάδων με πιθανές καταθέσεις στο εξωτερικό. Να στενάζει, δηλαδή, ο λαός κάτω από δυσβάσταχτα μέτρα λιτότητας και περικοπών και 600 δισεκατομ. ευρώ να έχουν “βγει” από την Ελλάδα προς τις ελβετικές τράπεζες.

Να κλείνουν το ένα μετά το άλλο τα μικρομάγαζα αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν οικονομικά και τα Μονοπώλια, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, να βάζουν λουκέτα στα εργοστάσια τους, να πετούν κυριολεκτικά στο δρόμοτους εργαζόμενους και να “μετακομίζουν” αλλού για φτηνότερο εργατικό δυναμικό και περισσότερο κέρδος.

Να εξαθλιώνεις τα λαϊκά στρώμματα υποσχόμενος... “ανάπτυξη”. Κάτι που στη γλώσσα του κ.Σαμαρά και των συγκυβερνούντων του μεταφράζεται σε “Λιτότητα για το λαό, ανάπτυξη για τα μονοπώλια”. Το ίδιο ακριβώς σκεπτικό που, εδώ και τρείς δεκαετίες, φορτώνει χρέη στο κράτος στην προσπάθεια να δημιουργήσει ευνοϊκές επενδυτικές συνθήκες για το μεγάλο Κεφάλαιο.

Πέραν όλων αυτών, διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης σημαίνει επίσης: 

Να καπηλεύεσαι με χυδαίο τρόπο τον όρο “Αριστερά” συμπράτοντας στα πλέον βάναυσα κοινωνιοκτόνα νεοφιλελεύθερα μέτρα λιτότητας (ΔΗΜΑΡ). Να ζητάς, δηλαδή, “εξανθρωπισμό” της βαρβαρότητας την ίδια στιγμή που συμμετέχεις ενεργά στο έγκλημα. Να ζητάς, με περισσή υποκρισία, “βελτίωση των όρων του μνημονίου” παίζοντας το ρόλο του “αριστερού άλλοθι” στην αντιδραστικότερη κυβέρνηση της τριακονταετίας. Να παριστάνεις τον Πόντιο Πιλάτο κατά την ψηφοφορία των μέτρων στη Βουλή (δηλώνοντας... “παρών”) ενώ προηγουμένως έχεις ήδη εγκρίνει τα μέτρα με την συμμετοχή σου στην συγκυβέρνηση.

Να καταγγέλεις τους πάντες και τα πάντα φωνασκώντας για το “ξεπούλημα της πατρίδας” ενώ το πολιτικό και οικονομικό σου πρόγραμμα δεν θίγει ούτε κατα το ελάχιστο τις καπιταλιστικές δομές και σχέσεις παραγωγής (Ανεξάρτητοι Έλληνες). Να πετάς εθνοπατριωτικές αντιμνημονιακές κορώνες και ταυτόχρονα, στο πολιτικό σου πρόγραμμα, να προωθείς την “ανταγωνιστικότητα και την υγιή ανάπτυξη”, να καλείς το “πατριωτικό” εφοπλιστικό κεφάλαιο να μεταφέρει τις κερδοσκοπικές του επιχειρήσεις στην Ελλάδα προσφέροντας «μακροχρόνια μίσθωση λιμένων και ναυπηγείων» (δηλαδή ξεπούλημα σε ιδιώτες). Να θυμάσαι τη “διαφθορά” αφότου έχεις, κατά το παρελθόν, χρηματίσει ο ίδιος (Π.Καμμένος) υφυπουργός “διεφθαρμένων κυβερνήσεων”.

Να αποτελείς το “μακρύ χέρι” του συστήματος που δήθεν καταγγέλεις (Χρυσή Αυγή). Να αντιτίθεσαι στην φορολόγηση των εφοπλιστών και να λειτουργείς ως “μπράβος” των εκμεταλλευτών εργοστασιαρχών ενάντια στους απεργούς εργάτες. Να αποπροσανατολίζεις συνειδητά το λαό με μισαλλόδοξα ρατσιστικά παραλληρήματα κατά των μεταναστών και των προσφύγων με σκοπό να σπείρεις διχόνοια στα λαϊκά στρώμματα και την εργατική τάξη. Να στήνεις δουλεμπορικά γραφεία εκμεταλλευόμενος την απόγνωση των ανέργων προς όφελος άπληστων εργοδοτών.

Να σπέρνεις αυταπάτες στο λαό, πότε περί “κατάργησης του μνημονίου” και πότε περί “αναδιαπραγμάτευσης” (ΣΥ.ΡΙΖ.Α). Να καταγγέλεις το μνημόνιο και τις πολιτικές της λιτότητας αφήνοντας, επί της ουσίας, άθικτο το καπιταλιστικό σύστημα που τις εκτρέφει. Να καταγγέλεις τις διατάξεις των σημερινών μνημονίων ενώ προ εικοσαετίας, το 1992, είχες εγκρίνει την Συνθήκη του Μάαστριχτ που αποτέλεσε πηγή αυτών των διατάξεων (ιδιωτικοποιήσεις, γκρέμισμα εργασιακών δικαιωμάτων, απελευθέρωση και ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων κλπ). Να “ευαγγελίζεσαι” τάχα στάση πληρωμών αλλά εντός του ευρώ και της Ε.Ε. - και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ, και με το λαό και με τα μονοπώλια. Να υπόσχεσαι ένα “άλλο μείγμα πολιτικής” και μια θολωμένη “αναδιανομή του πλούτου” - εντός του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού πλαισίου – χωρίς κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, χωρίς συνθέμελη αμφισβήτηση της παντοκρατορίας του Κεφαλαίου, χωρίς ρήξη με τη λυκοσυμμαχία του αποκαλείται “Ευρωπαϊκή Ένωση”.

Διαχείριση ή Ανατροπή; 

Υπάρχει ο άλλος δρόμος. Αυτός που με συνέπεια, αποφασιστικότητα και θάρρος εκφράζει, εδώ και πολύ καιρό, τοΚομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Έναν δρόμο που δεν σχετίζεται με τη διαχείριση της κρίσης, που δεν “συνθηκολογεί” με τον υπαρκτό καπιταλισμό αλλά, αντιθέτως, τον ανατρέπει και αυτόν και τα παράγωγα του. Το δρόμο της ανατροπής. 

Ο ελληνικός λαός σήμερα έχει μπροστά του επτά κοινοβουλευτικά κόμματα, μόνο δύο όμως πολιτικές επιλογές. Την Διαχείριση ή την Ανατροπή. Και αν παραπάνω παραθέσαμε τι σημαίνει “διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης” τώρα μπορούμε να δούμε τι συνιστά η ανατροπή. Πως εκφράζεται και που στοχεύει. Ανατροπή του σάπιου σκηνικού, λοιπόν, επιδιώκεις: 

Όταν παλεύεις με συνέπεια για την αλλαγή – και όχι διαχείριση – της Εξουσίας. Το πέρασμα, δηλαδή, των μέσων παραγωγής στο λαό. Την πραγματική λαϊκή εξουσία και την κατάργηση της εξουσίας των μονοπωλίων και του Κεφαλαίου.

Όταν στηρίζεις στην πράξη τους εργάτες και τα λαϊκά στρώμματα που πλήττονται περισσότερο από την κρίση και τα βάρβαρα μέτρα λιτότητας. Όχι με ελεημοσύνες και φιλανθρωπίες όπως πιστεύουν κάποιοι. Αλλά με αλληλεγγύη. Την έμπρακτη αυτήν στήριξη σήμερα δεν την παρέχουν οι εργατοπατέρες ομοτράπεζοι (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) των μεγαλοβιομηχάνων – την παρέχουν το ΚΚΕ σε πολιτικό και το ΠΑΜΕ σε συνδικαλιστικό επίπεδο, οργανώνοντας την ταξική αλληλεγγύη και διαφυλάττοντας με κάθε κόστος το ιερό δικαίωμα στη μαζική απεργία.

Όταν καταθέτεις πρόταση νόμου στη Βουλή [5] για την “Κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 και των εφαρμοστικών τους νόμων”. Την ίδια ώρα που οι όψιμες “αντιμνημονιακές δυνάμεις” σφυρίζουν αδιάφορα προβάλλοντας μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Όταν αντιμάχεσαι την κεφαλαιοκρατική συμμαχία της Ε.Ε. αγωνιζόμενος για την αποδέσμευση της πατρίδας σου από τα δεσμά της. Όχι στη βάση του κάλπικου διλήμματος “ευρώ ή δραχμή”, αλλά στη βάση της ρήξης με τον λεγόμενο “ευρωμονόδρομο” (λες και δεν υπάρχει ζωή εκτός Ε.Ε) και τη μονομερή διαγραφή του χρέους.

Όταν είσαι ο μοναδικός κομματικός σχηματισμός που δεν έχει διορίσει ούτε έναν υπάλληλο στη Βουλή, την στιγμή που οι υπόλοιποι “διαχειριστές της εξουσίας” έχουν επιδωθεί σε έναν μαραθώνιο φαυλοκρατικών ρουσφετιών και νεποτισμού.

Όταν έχεις δικαιωθεί πλήρως από τις εξελίξεις στο πεδίο της οικονομίας. Δικαιώθηκε ή δεν δικαιώθηκε η θέση του ΚΚΕ για τον αντιδραστικό ρόλο της Συνθήκης του Μάαστριχτ (1992) [6]; Δικαιώθηκε ή δεν δικαιώθηκε για την περίφημη “Λευκή Βίβλο” της Ε.Ε. και την βήμα προς βήμα διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων; Δικαιώθηκε ή δεν δικαιώθηκε όταν έγκαιρα έκρουε των κώδωνα του κινδύνου για τα επερχόμενα “αντιλαϊκά μέτρα”, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τις μειώσεις μισθών, τις απολύσεις χωρίς αποζημίωση, την επιμήκυνση του εργάσιμου βίου, την αύξηση των ορίων ηλικίας κλπ; Δικαιώθηκε ή δεν δικαιώθηκε το ΚΚΕ όταν πρώτο έκανε λόγο για τον καπιταλιστικό χαρακτήρα της κρίσης, την ώρα που οι άλλοι μιλούσαν για “κρίση του ευρώ”, “κρίση χρέους” και “κρίση διαφθοράς”;

Όταν στο πλαίσιο της τοπικής αυτοδιοίκησης μάχεσαι καθημερινά, με προτάσεις και όχι με λόγια, προς όφελος των λιγότερο προνομιούχων. Ένα μόνο παράδειγμα: Η πρόταση της “Λαϊκής Συσπείρωσης” (ΚΚΕ) στο Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη (Θεσσαλονίκη) για κατάργηση των δημοτικών τελών στους ανέργους και μείωση των τελών για τις λαϊκές οικογένειες [7]. Πρόταση που με φτηνές δικαιολογίες (υποχρηματοδότηση Τοπ. Αυτοδιοίκησης, ανταποδοτικότητα) καταψηφίστηκε από τις δημοτικές παρατάξεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Αυτά είναι απτά δείγματα ανατροπής! Ο δρόμος που ανατρέπει τα μνημόνια και τις πολιτικές της αιώνιας λιτόητας δεν περνά απ' την όποια διαχείριση του Καπιταλισμού, αλλά απ' το γκρέμισμα του. Δεν περνά απ' τις διαπραγματεύσεις και τις αναδιαπραγματεύσεις της επιβαλλόμενης βαρβαρότητας, ούτε απ' τις “αγανακτισμένες” μούντζες της πλατείας Συντάγματος. 

Περνά απ' την καθημερινή, ανειρήνευτη, συνεχή ταξική πάλη ενάντια στο σάπιο, νομοτελειακά άδικο και βάρβαρο, σύστημα – αυτό του υπαρκτού καπιταλισμού. Αυτός είναι ο άλλος ο δρόμος που ο ελληνικός λαός έχει τη δυνατότητα – και πρέπει – να επιλέξει. Χωρίς αυταπάτες, φόβο και πισωγυρίσματα. 

Υποσημειώσεις: 

[1] «Το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και αντίθετα οι πολιτικές του μνημονίου οδηγούν σε φαύλο κύκλο ύφεσης, οικονομικής παράλυσης και σε ακόμη σκληρότερα μέτρα», Αντώνης Σαμαράς, Οκτώβριος 2010. 

[2] Ν. 3723/2008: Ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και άλλες διατάξεις. 

[3] Ν. 3845/2010: Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη - μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 

[4] Εισηγητική Εκθεση Προϋπολογισμού 2013, σελίδα 78. 

[5] Αιτιολογική Έκθεση πρότασης Νόμου «Κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 και των εφαρμοστικών τους νόμων - καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των μνημονίων», 12 Ιουλίου 2012, Βουλή των Ελλήνων.http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/2f026f42-950c-4efc-b950-340c4fb76a24/k-katamni-protasi.pdf. 

[6] Άρθρο: “Μάαστριχτ 1992: Ο «προάγγελος» της βαρβαρότητας”, 10 Οκτωβρίου 2012. 

[7] “Πρόταση για κατάργηση τελών στους ανέργους”, Ριζοσπάστης, 2 Νοέμβρη 2012. 

Νικόλαος Μόττας 

*Ο Νικόλαος Μόττας είναι υποψήφιος διδάκτωρ (PhD) Πολιτικής Ιστορίας και Εξωτερικής Πολιτικής. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Γενάρη του 1984, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στις Διπλωματικές Σπουδές (Διπλωματική Ακαδημία Λονδίνου) και στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβιβ). Υπήρξε επί τριετία τακτικός συνεργάτης των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» αρθρογραφώντας γιά διεθνή γεγονότα, ενώ κείμενα του περί ελληνικής, ευρωπαϊκης και διεθνούς πολιτικής έχουν δημοσιευθεί και σε αγγλόφωνες πηγές. Είναι ίδρυτής και διαχειριστής του ελληνικού αρχείου Τσε Γκεβάρα, www.guevaristas.net

«Νταχτιρντί» στο ΣΥΡΙΖΑ...

«Νταχτιρντί» στο ΣΥΡΙΖΑ...

Αποκαλυπτικός ο Γ. Τράγκας στην προχτεσινή ραδιοφωνική του εκπομπή. Απαντώντας σε μήνυμα ακροατή ότι «χτυπάει» το ΣΥΡΙΖΑ, «ξέσπασε» λέγοντας ότι «τα δυο τελευταία χρόνια τον έχουμε στο νταχτιριντί το ΣΥΡΙΖΑ» και ότι είναι τέτοια η στήριξη που του δίνει, που στο δρόμο τον φωνάζουν «Ρόζα», όπως ονομάζεται μια από τις συνιστώσες του σχήματος...

Τι δουλειά έχει ένας καραμπινάτος προπαγανδιστής των αστών, που από το πρωί ως το βράδυ κακίζει τους Γερμανούς για τα δεινά της ελληνικής λαϊκής οικογένειας, να παίζει στα γόνατά του το ΣΥΡΙΖΑ; Τι δουλειά έχει ο κατεξοχήν υπέρμαχος της θεωρίας της κατοχής από την τρόικα και θιασώτης του άλλου μείγματος διαχείρισης, να κανακεύει ένα κόμμα σαν το ΣΥΡΙΖΑ; Ρητορικά τα ερωτήματα. Οι απαντήσεις όμως δείχνουν πως το σύστημα αναζητάει καινούριο άλογο να ποντάρει, στα πλαίσια του νέου δίπολου που στήνει για τη χειραγώγηση του λαού.

Επενδύσεις πάνω στην εξαθλίωση του λαού..

Επενδύσεις πάνω στην εξαθλίωση του λαού...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΤΕΛΙΚΑ, Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ μας απέδειξε ότι υπάρχει ...και καλοσύνη σε αυτό τον πλανήτη!

Μπορεί, βεβαίως, η Ελλάδα να βρέθηκε στο επίκεντρο των πιέσεων από «διεθνείς κερδοσκόπους» όπως μας λένε επί χρόνια.

Ισως, πάλι, άγνωστα και ακατονόμαστα συμφέροντα να κέρδιζαν από την κατάπτωση της ελληνικής οικονομίας, όμως τώρα αλλάζουν τα πράγματα.

Κι αυτό γιατί υπάρχουν και «καλές» επιχειρήσεις. Η «Κόσκο», η «Χιούλετ Πάκαρντ», η «Γιουνιλέβερ» και ποιος ξέρει πόσες θα μας προκύψουν ακόμα.

Φέρνουν συμφωνίες μεταφοράς προϊόντων, μονάδες παραγωγής, επενδύσεις. Τα πάντα για το καλό και την «ανάπτυξη» της χώρας.

Με λίγα λόγια, κερδίζουμε σιγά - σιγά την «πίστη των αγορών», όπως λέει κι ο Α. Σαμαράς πρόκειται για «ψήφο εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα».

Τώρα, βέβαια, ακόμη και τα στελέχη αυτών των επιχειρήσεων δηλώνουν πως οι κινήσεις αυτές γίνονται επειδή υπάρχουν χαμηλοί μισθοί, «ελεύθερα» ωράρια και πλήθος φοροαπαλλαγών.

Ομως, το θέμα πρώτα από όλα είναι ...συναισθηματικό. Ισως να πρέπει μάλιστα αυτές οι εταιρείες να αναδειχθούν σε νέους «εθνικούς ευεργέτες». Ξέρετε, να κάνουμε αγάλματα με τα εταιρικά τους σήματα. Ισως και γιορτές στα σχολεία προς τιμήν τους.

ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ ΣΤΟ νησί Τζέρσεϊ (έναν από τους πολλούς φορολογικούς παραδείσους) ψάχνει όπως διαβάζουμε ο υπουργός Οικονομίας Γ. Στουρνάρας.

Κυνήγι εσόδων μέχρι ...την άκρη του κόσμου, δηλαδή.

Πάντως, δε χρειάζεται να κοιτάζει τόσο μακριά. Εδώ στην Ελλάδα ισχύουν τα επιχειρηματικά και τραπεζικά απόρρητα, οι μη ονομαστικές μετοχές και όλο το πλέγμα της φοροδιαφυγής του μεγάλου κεφαλαίου.

Οσο για τα γραφεία των εφοπλιστικών εταιρειών (που επίσης δεν πληρώνουν δραχμή) τα περισσότερα είναι στον Πειραιά. Ούτε μισή ωρίτσα από την έδρα του υπουργείου Οικονομίας, δηλαδή.

Γρηγοριάδης Κώστας

Μπορούν να πάρουν και τον ...Ηλεκτρικό αν θέλουν.

Επιχειρούν να φρενάρουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των νέων

«ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ» ΝΕΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΣΕΣ

Επιχειρούν να φρενάρουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των νέων

Ανακοίνωση της Γραμματείας Νέων του ΠΑΜΕ

Από την γενική απεργία στις 18 Οκτώβρη

Το «μανιφέστο» των νεολαίων συνδικαλιστών της Νότιας Ευρώπης, που κρύβει επιμελώς ότι το καπιταλιστικό σύστημα περνάει βαθιά κρίση και για να την ξεπεράσει πρέπει να τσακίσει τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, ενισχύοντας παράλληλα τα επιχειρήματα περί «κακής» και «καλής» διαχείρισης, καταγγέλλει με ανακοίνωσή της ηΓραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Σε μανιφέστο των νεολαίων συνδικαλιστών της Νότιας Ευρώπης κατέληξαν τα νέα φιντάνια της Συνομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), ύστερα από πρωτοβουλία της ανύπαρκτης σε δράση και οργάνωση, νεολαίας της ΓΣΕΕ.

Αφού, λοιπόν, μας περιγράφουν πόσο άδικες θεωρούν τις συνθήκες εργασίας των νέων εργαζομένων, "ξεχνάνε" ότι τα ψήφισαν τόσο η ηγεσία της ΓΣΕΕ όσο και η ΣΕΣ. Εμείς να θυμίσουμε ότι το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων, το τσάκισμα των μισθών, τα 510 ευρώ μεικτά, η κατάργηση του σταθερού ωραρίου, η ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, η μερική απασχόληση, η απλήρωτη και χωρίς δικαιώματα πρακτική άσκηση, το τσεκουρεμένο επίδομα ανεργίας είναι αποτέλεσμα των κοινωνικών διαλόγων τους, της ενεργητικής στήριξής τους στις πολιτικές φτώχειας των λαών.

Οπως μας ενημερώνουν, η αιτία για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς, οι νέοι εργαζόμενοι, βρίσκεται "στην πολιτική της λιτότητας των κυβερνήσεων, στο γεγονός ότι δεν υπάρχει πια κράτος πρόνοιας, ότι δεν γίνονται πια επενδύσεις για την αειφόρο ανάπτυξη των οικονομιών μας", κ.λπ.

Το σύστημα που ευθύνεται για την κόλαση που ζουν εκατομμύρια εργάτες σε κάθε χώρα το βγάζουν λάδι, γιατί το υπηρετούν και το υποστηρίζουν σταθερά. Δε μιλούν για κρίση του καπιταλισμού, αλλά για συμπτώματα και στρεβλώσεις στη διαχείριση. Δεν αναφέρουν πως τα μονοπώλια για να ξεπεράσουν αυτήν την κρίση χρειάζεται να τσακίσουν την εργατική τάξη, ιδιαίτερα τη νεολαία, να πετάξουν στην ανεργία εκατομμύρια εργάτες, να ρίξουν την τιμή της εργατικής δύναμης στα τάρταρα, να τσακίσουν κάθε εργατικό και λαϊκό δικαίωμα.

Η νέα βάρδια του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού αγχώνεται για τη σταθερότητα του συστήματος. Αναφέρουν πως αυτές οι πολιτικές που εφαρμόζονται είναι"επικίνδυνες και υπονομεύουν τη δημοκρατική σταθερότητα". Τρομάζουν στην ιδέα, οι νέοι εργάτες να αντιμετωπίσουν ταξικά τον πόλεμο που μας έχουν εξαπολύσει τα μονοπώλια. Κάνουν ό,τι μπορούν, στο σημείο να ξεθάβουν και τη σφραγίδα της "νεολαίας της ΓΣΕΕ", ώστε να φρενάρουν διαθέσεις, να εκτρέψουν την αγωνιστικότητα των νέων εργατών. Πρωτοστατούν στη στήριξη της ΕΕ και των μονοπωλίων, που χτυπούν αλύπητα τη νέα γενιά και της αφαιρούν το δικαίωμα στη ζωή με δικαιώματα. Το μέλλον της νέας γενιάς δεν μπορεί να είναι ανάμεσα στις μυλόπετρες των μονοπωλίων. Δε διασφαλίζεται με ατομικές προσπάθειες, ούτε με την εναπόθεσή τους στη "φροντίδα" των εκμεταλλευτών της.

Η Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ καλεί όλους τους νέους εργαζόμενους σε οργάνωση στα συνδικάτα, στους συλλόγους κατάρτισης, σε μαχητική δράση σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε τεχνική σχολή και σχολή μαθητείας, για να μπλοκάρουμε τα μέτρα. Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, να πετάξουμε έξω τους ανθρώπους της εργοδοσίας, τις ξεπουλημένες ηγεσίες που μας καλούν να σκύψουμε το κεφάλι. Είναι δυνάμεις που σπέρνουν ηττοπάθεια, μοιρολατρία, βρίσκονται στην πλευρά των εκμεταλλευτών.

Καλούμε κάθε νέο εργάτη και εργάτρια, κάθε σπουδαστή-τρια να ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΜΕ. Να ενώσει τη φωνή του για την κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων, τη μονομερή διαγραφή του χρέους με έξοδο από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με άλλο δρόμο ανάπτυξης που στο κέντρο θα βάζει την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών του λαού. Για ζωή με δικαιώματα, για το μέλλον των νέων ζευγαριών. Είναι ο δρόμος που τρέμουν οι βιομήχανοι, η μεγαλοεργοδοσία και οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε κάθε κλάδο. Η εργατική τάξη πρέπει να παλέψει για τη ζωή και το μέλλον των παιδιών της και να πάρει μέτρα για την αγωνιστική τους διαπαιδαγώγηση για να ενταχθούν στην ταξική πάλη.

Εμείς έχουμε τη δύναμη. Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά».

Οταν η «ραδιο–σαχλαμάρα» γίνεται επικίνδυνη

Οταν η «ραδιο–σαχλαμάρα» γίνεται επικίνδυνη

Η σάτιρα μπορεί να μην έχει όρια, αλλά είναι πάντα σάτιρα; Και ο λόγος για τους γνωστούς «ράδιο-αρβύλα» με τα γκλάμουρ - μπλουζάκια, με γιακάδες ή μη. Στην προχτεσινή τηλεοπτική τους εκπομπή ασχολήθηκαν με το βίντεο που κυκλοφόρησε με τον πρόεδρο του Σωματείου εργαζομένων στο Δήμο Τρικάλων να λέει στις απεργοσπάστριες υπαλλήλους ότι είναι ντροπή όταν έχουν απεργία να βρίσκονται στα γραφεία τους. Θα περίμενε κανείς να σατιρίσουν τα όσα έλεγε ο συνδικαλιστής. Δεν έκαναν όμως καμία σάτιρα, αλλά αντίθετα πήραν σαφή πολιτική θέση και με σοβαρό ύφος «σχολίασαν» ότι φτάσαμε σαν χώρα στο σημερινό σημείο επειδή δεν δούλευαν εργαζόμενοι και τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που θέλουν να δουλέψουν τους κυνηγάνε... Ούτε ίχνος σάτιρας δεν υπήρξε. Εδειξαν απλά ότι είναι και αυτοί ενταγμένοι, ως δήθεν «εναλλακτικοί» και «άνετοι», στην προπαγάνδα που έχουν εξαπολύσει όλα τα ΜΜΕ των αστών, που σε άλλες περιπτώσεις περικλείεται στην περιβόητη φράση «το δικαίωμα στην εργασία», όταν οι άλλοι απεργούν... Είναι η μοντέρνα μορφή της προτροπής και μάλιστα ιδιαίτερα όταν απευθύνεσαι σε άκρως νεανικό κοινό: Δεν είναι ντροπή η απεργοσπασία. Σκύψτε τα κεφάλια και δουλέψτε. Αφήστε τις απεργίες και όλα τα υπόλοιπα. Και εμείς θα είμαστε κάθε βράδυ εδώ να σας κάνουμε να ξεχνιέστε με σαχλοαστεία και με αχταρμά σάπιες απόψεις. Αρκεί να μη δράσετε μαζικά, οργανωμένα, συλλογικά...

Αυτά, για να μην υπάρχουν αυταπάτες ότι μπορεί οι μεγαλοκαναλάρχες να πάρουν κάποιους στη δούλεψή τους χωρίς να τους ενδιαφέρει τι λένε και τι κάνουν. Γιατί οι μεγαλοκαναλάρχες ξέρουν ότι και τη σάτιρα (που εύκολα γίνεται και σαχλαμάρα) μπορεί ακόμα πιο εύκολα και ανώδυνα να την εκμεταλλευτούν για να επιβάλουν στις συνειδήσεις (κυρίως των νέων) τη δουλοπρέπεια και την υποταγή στο σύστημα εκμετάλλευσης. Αν βγάζουν και κέρδη μάλιστα από αυτό, ακόμα καλύτερα!

«Καλά Χριστούγεννα»! «Εφεραν» 156,6 δισ. ευρώ - βούτηξαν 202,7 δισ. ευρώ

«Καλά Χριστούγεννα»! «Εφεραν» 156,6 δισ. ευρώ - βούτηξαν 202,7 δισ. ευρώ

Παλιά θα «τρώγαμε με χρυσά κουτάλια», επειδή έβαλαν τη χώρα στην ΕΟΚ.

Στη συνέχεια, θα ζούσαμε «ζωή χαρισάμενη» γιατί βάλανε τη χώρα στην Ευρωζώνη.

Αργότερα, θα κατέβαιναν επί της Γης τα ουρί και τα αγγελάκια του παραδείσου, επειδή μας φέρανε το ευρώ.

Τώρα, καθώς για ευνόητους λόγους τις μακροπρόθεσμες προβλέψεις τις αποφεύγουν, μας λένε ότι τουλάχιστον θα περάσουμε... «καλά Χριστούγεννα» «σούπερ δόση» (όπως έγραφαν προχτές τα «Νέα»), επειδή μετά την ψήφιση του νέου Μνημονίου και του νέου μνημονιακού προϋπολογισμού έρχεται η δόση του δανείου!

*

Τελικά, είναι έως και διασκεδαστικό να παρακολουθείς τον κατήφορο της χρεοκοπίας του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος.

Χωρίς αυτό, βέβαια, να μειώνει στο ελάχιστο τον εξοργιστικό χαρακτήρα της διαχρονικής απάτης που αυτό εκπροσωπεί.

*

Ας δούμε μια ακόμα πλευρά αυτής της απάτης:

Ας θεωρήσουμε ότι είναι ακριβή (παρά τα συχνά μαγειρεμένα και τη μη δυνατότητα να διασταυρωθούν) τα στοιχεία τα οποία εμφανίζουν στον προϋπολογισμό. Από τα στοιχεία αυτά, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνώντες (Κρατικός Προϋπολογισμός 2013, Εισηγητική Εκθεση, σελίδα 127) στα τρία χρόνια των Μνημονίων (2010 - 2012) και μέχρι την ψήφιση του προϋπολογισμού, τα χρήματα που με τη μορφή των «σωτήριων» δανείων έχουν εκταμιευθεί από την τρόικα στην Ελλάδα ανέρχονται στα 112,6 δισ. ευρώ.

Τώρα, μας λένε ότι έρχεται η αποκαλούμενη και ως «σούπερ δόση». Ας θεωρήσουμε, λοιπόν, ότι όντως θα γίνει η εκταμίευση των 44 δισ. ευρώ, όπως οι κυβερνώντες τα υπολογίζουν.

Σε αυτήν την περίπτωση, αν δηλαδή μέχρι το τέλος του χρόνου εκταμιευτεί το ποσό της λεγόμενης «σούπερ δόσης», το σύνολο των χρημάτων που θα έχουν «έρθει» στην Ελλάδα ως απόρροια των Μνημονίων (σ.σ.: και τα οποία, φυσικά, έχουν έρθει για τους τραπεζίτες και τους κεφαλαιοκράτες και ουχί για το λαό), δε θα ξεπερνά τα 156,6 δισ. ευρώ.

*

Ας πάμε τώρα στο «ζουμί» της υπόθεσης. Και αυτό, το «ζουμί» βρίσκεται πάλι στον προϋπολογισμό (σελίδα 133).

Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν δύο πολύ σημαντικοί πίνακες, όπου παρουσιάζεται αναλυτική κατάσταση με τα χρήματα που έχει κατ' έτος πληρώσει ο ελληνικός λαός σε κερδοσκόπους και σε τοκογλύφους αυτά τα τρία χρόνια της μνημονιακής «σωτηρίας».

Τι προκύπτει:

Οτι μόνο για την περίοδο 2010 - 2012, η Ελλάδα - τουτέστιν ο ελληνικός λαός - για τόκους, για χρεολύσια, για εξοφλήσεις εντόκων γραμματίων και βραχυπρόθεσμων τίτλων, για τα χρέη των πλουτοκρατών δηλαδή, έχει πληρώσει στους ντόπιους και ξένους «σωτήρες» το ποσό των 202,73 δισ. ευρώ!

*

Με άλλα λόγια:

Πρώτον: Αυτοί που δημιούργησαν τα χρέη, κατά τη μνημονιακή περίοδο 2010 - 2012, μας «έφεραν» δάνεια 156,6 δισ. ευρώ (σ.σ.: που δεν τα «έφεραν» και όλα, μιας και ακόμα περιμένουμε τα 44 δισ. ευρώ της «σούπερ δόσης», ώστε να περάσουμε... «καλά Χριστούγεννα»). Δάνεια που ένα μεγάλο μέρος τους ξαναγύρισε στους δανειστές και το υπόλοιπο το έφαγαν μεταξύ τους οι πλουτοκράτες.

Δεύτερον: Την ίδια ακριβώς περίοδο, εμείς, ο λαός, τους πληρώσαμε από τους μισθούς, τις συντάξεις, από τα δικαιώματα και τελικά από το αίμα της καρδιάς μας, τοκογλυφικά που ανέρχονται στο ύψος των 202,73 δισ. ευρώ!

Αυτό, δε, το αποκαλούν «σωτηρία» της Ελλάδας!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Με γενικευμένη επίθεση απειλεί το Ισραήλ

ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Με γενικευμένη επίθεση απειλεί το Ισραήλ

Μπαράζ αεροπορικών φονικών επιδρομών και μετακίνηση μονάδων ισραηλινού στρατού

Δίχρονο Παλαιστίνιο παιδάκι δολοφονημένο από τις ισραηλινές επιδρομές

ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ - ΤΕΛ ΑΒΙΒ - ΚΑΪΡΟ.--

Τύμπανα πολέμου κρούει η ισραηλινή ηγεσία κλιμακώνοντας τις φονικές αεροπορικές της επιδρομές κατά της Λωρίδας της Γάζας και πυροδοτώντας ένα νέο αιματηρό κύκλο βίας που ήδη αφήνει να εννοηθεί ότι μπορεί, πολύ γρήγορα, να εξελιχθεί σε ολομέτωπη χερσαία επέμβαση κατά της μικρής λωρίδας παλαιστινιακής γης. Μέσα σε λιγότερο από δύο 24ωρα, ο ισραηλινός στρατός, από αέρος και θαλάσσης, είχε πλήξει, κατά τη δική του ανακοίνωση, 156 στόχους σε όλο το μήκος και πλάτος της Γάζας: συνολικός απολογισμός έξι ένοπλοι Παλαιστίνιοι νεκροί (μεταξύ αυτών ο διοικητής του στρατιωτικού σκέλους της «Χαμάς», Κχαλίλ αλ Τζαμπάρι των Ταξιαρχιών «Ιζεντίν αλ Κασάμ» που κηδεύτηκε χθες) και επτά άμαχοι, ανάμεσά τους τέσσερα παιδιά το μικρότερο 11 μηνών. Χτες το βράδυ, δε, ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας, Εχούντ Μπαράκ, ενεργοποίησε την «εν λευκώ» εντολή για ενεργοποίηση εφέδρων, και κάλεσε τις πρώτες 30.000 και στρατεύματα άρχισαν να μετακινούνται προς τη Γάζα.

Το θερμόμετρο ανέβηκε περαιτέρω μετά το θάνατο τριών Ισραηλινών πολιτών (2 γυναικών και ενός άντρα) και τον τραυματισμό τριών παιδιών, χτες το μεσημέρι, όταν ρουκέτα που εκτοξεύτηκε από τη Γάζα έπληξε τετραώροφο κτίριο στο Κιρνάτ Μαλάχι, 25χλμ από τη Γάζα. Ο ισραηλινός στρατός υποστήριξε ότι από την Τετάρτη το μεσημέρι έχουν εκτοξευτεί 250 ρουκέτες κατά του Ισραήλ, εκ των οποίων οι 92 αναχαιτίστηκαν από το αντιπυραυλικό του σύστημα. Εντούτοις, ο «σιδερένιος θόλος» δεν σταμάτησε δύο ρουκέτες που έφτασαν πολύ κοντά στο Τελ Αβίβ, όπου για πρώτη φορά μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1991, νωρίς χθες βράδυ ήχησαν σειρήνες: η μία που οι Ισραηλινοί υποστηρίζουν ότι ήταν τύπου «Fajr5» (ιρανικής κατασκευής) έπεσε στη θάλασσα και η δεύτερη έπληξε ακατοίκητο σημείο κοντά στο προάστιο Ρισιόν ΛεΤζιόν.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, χτες το απόγευμα, έδωσε σαφές στίγμα προθέσεων λέγοντας ότι «το Ισραήλ θα διευρύνει τις επιχειρήσεις του» και ότι «θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσει τους πολίτες του». Ο Φάουζι Μπαρχούμ, εκπρόσωπος της «Χαμάς», προειδοποίησε ότι το Ισραήλ «θα πληρώσει βαρύ τίμημα», ότι «έχει προκαλέσει ανοιχτό πόλεμο». Ο πολιτικός ηγέτης της οργάνωσης, Κχάλεντ Μασχάαλ, υπογράμμισε ότι ο παλαιστινιακός λαός «θα συνεχίσει την αντίσταση» απέναντι στη «μη νόμιμη οντότητα του Ισραήλ», την οποία χαρακτήρισε «πολύ αδύναμη για να καταλάβει στρατιωτικά τη Γάζα».

Εσπευσμένα επιστρέφει στη Ραμάλα ο Παλαιστίνιος Πρόεδρος Αμπάςγια να συμμετάσχει και στην έκτακτη σύνοδο του Αραβικού Συνδέσμου, πιθανότατα σήμερα ή αύριο. Στη Γάζα μεταβαίνει σήμερα σε ένδειξη συμπαράστασης ο Αιγύπτιος πρωθυπουργός, Χισάμ Καντίλ, ενώ οΠρόεδρος Μούρσι, αφού ανακάλεσε τον Αιγύπτιο πρέσβη από το Ισραήλ -έφυγε και ο Ισραηλινός από το Κάιρο- κάλεσε τις ΗΠΑ «να δώσουν τέλος στην ισραηλινή επιθετικότητα» που «δεν μπορεί να γίνει ανεκτή». Το Ιράν κατήγγειλε το «οργανωμένο έγκλημα του Ισραήλ» και η λιβανική «Χεζμπολάχ» «την ισραηλινή εγκληματική επιθετικότητα». Τις επιθέσεις καταδίκασε και ο Τούρκος Πρόεδρος.

Στήριξη των ισραηλινών αιματηρών επιθέσεων

Στη «Χαμάς» επέρριψε την ευθύνη η Ουάσιγκτον μιλώντας για «δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ», στάση που φέρεται να τήρησε και στο έκτακτο σύντομο Συμβούλιο Ασφαλείας που έγινε χτες τα ξημερώματα χωρίς να καταλήξει σε απόφαση. Στο πλευρό του Ισραήλ δήλωσε ότι είναι ο Καναδάς. Ευθύνες στη «Χαμάς» επέρριψε και οΒρετανός ΥΠΕΞ ζητώντας «αυτοσυγκράτηση εκατέρωθεν», ενώ οΓάλλος ομόλογός του εκτίμησε ότι η κλιμάκωση αυτή «είναι καταστροφική για την περιοχή, το Ισραήλ έχει δικαίωμα στην ασφάλεια αλλά και οι Παλαιστίνιοι σε ένα ανεξάρτητο κράτος».

Ο Ρώσος Πρόεδρος συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και την παλαιστινιακή πλευρά και συνέστησε αποκλιμάκωση, ενώ το ΥΠΕΞ χαρακτήρισε «δυσανάλογη» την ισραηλινή αντίδραση στις «απαράδεκτες» εκτοξεύσεις ρουκετών. Τη γνωστή λογική των «ίσων αποστάσεων» μεταξύ θύτη και θύματος τήρησε σε ανακοίνωσή του ο Ελληνας ΥΠΕΞ.

ΔΑΝΙΑ «Κοκκινοπράσινα» βάρβαρα μέτρα

ΔΑΝΙΑ

«Κοκκινοπράσινα» βάρβαρα μέτρα

Ο προϋπολογισμός για το 2013, που ψηφίστηκε την περασμένη Κυριακή στη Δανία, αποτελεί καταπέλτη για τα λαϊκά στρώματα με πετσόκομμα των λεγόμενων κοινωνικών παροχών όπως τα επιδόματα ανεργίας. Τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό υπερψήφισε και η Κοκκινοπράσινη Συμμαχία, μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), η οποία στηρίζει τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, τη λεγόμενη «κόκκινη κυβέρνηση» όπως την αποκαλούν σοσιαλδημοκράτες, οπορτουνιστές και αστικά ΜΜΕ, για να παραπλανήσουν τους εργαζόμενους στη Δανία. Δικαιολογώντας τη στάση του κόμματός της, η επικεφαλής της Κοκκινοπράσινης Συμμαχίας Τζοάνε Σμιτ Νίλσενδήλωσε ότι «η συμφωνία δεν ήταν αρκετά καλή», αλλά ψήφισαν υπέρ, επειδή «έχουν μόνο 12 έδρες και δεν μπορούν να πιέσουν την κυβέρνηση αρκετά»... ενώ συμπλήρωσε «είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε την προεκλογική μας υπόσχεση ότι στηρίζουμε μέχρι τέλος την «κόκκινη κυβέρνηση»... και, τέλος, σημείωσε «ότι ο προϋπολογισμός έχει κάποια θετικά μέτρα, έστω και λίγα, για τα ασθενή στρώματα, που αν δεν παρεμβαίναμε εμείς θα ψηφιζόταν προϋπολογισμός από τους δεξιούς και τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα».

Η γραμμή διαχείρισης του συστήματος και στήριξης της αστικής τάξης και της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης δεν είναι κάτι καινούριο για την Κοκκινοπράσινη Συμμαχία «αδελφό» κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Τον τελευταίο χρόνο, έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών, η οποία, ανάμεσα σε άλλα, έχει βάλει φόρο στα είδη πρώτης ανάγκης, στο κρέας και το βούτυρο, τον οποίο και ονόμασαν «φόρο λίπους» στο όνομα της προστασίας της υγείας του λαού! Συνεχίζει να υποστηρίζει την κυβέρνηση που ανέβασε τα όρια συνταξιοδότησης στα βαρέα και ανθυγιεινά στα 67 και έκανε περικοπές πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε συντάξεις και επιδόματα ανέργων και φοιτητών. Που έστησε «κοινωνικό διάλογο», προκειμένου να μην παίρνουν οι άνεργοι επίδομα ανεργίας, αλλά να δουλεύουν τσάμπα στους εργοδότες!

Βίντεο της ΚΝΕ για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Βίντεο της ΚΝΕ για την εξέγερση του Πολυτεχνείου