Αβάντι μαέστρο μία πασοκιά να «αυτοδυναμωθούμε»!

Από Οικοδόμος

Γράφει η Μαρία του 19ου //

Η Ιστορία ενίοτε έχει κατηγορηθεί και σαν τσούλα, βγάζει βρώμες, την βιάζουν, την κακοποιούν, την μεταλλάσσουν σε μυθολογία. Άσε που επαναλαμβάνεται σαν φάρσα όταν μας «τρολλάρουν» και μας προβοκάρουν διάφορα ταξικά παρτάλια.
Όσο για τα λάθη της. Εκεί είναι που γίνεται της επιλεκτικής μνήμης…
Ας θυμηθούμε για παράδειγμα το ιστορικό λάθος της Σοσιαλδημοκρατίας, στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Τότε που οι ηγέτες των σοσιαλδημοκρατών ψήφιζαν ένα σωρό έκτακτα διατάγματα και αντιδραστικά μέτρα ενάντια στα εργασιακά και άλλα δικαιώματα.
Σαν την συνθήκη του Μάαστριχτ για παράδειγμα. Να τα λέμε κι αυτά στους «πρώτη φορά αριστερά»… Ιστορικό λάθος η υπερψήφιση της συνθήκης του Μάαστριχτ, από το κόμμα σας.
Πάμε παρακάτω.
Η χυδαία και βρώμικη προπαγάνδα της θεωρίας των δύο άκρων, που εξισώνει τους φασίστες με τους κομμουνιστές… Υποστηρικτής της και η Ε.Ε των μονοπωλίων. Η ευρωλάγνα «αριστερά» δίνει ψήφο ανοχής ώστε να δαπανούνται χρηματικά κονδύλια κατασυκοφάντησης της ΕΣΣΔ, να παραχαράζεται η Ιστορία και να στήνονται μνημεία για τα «θύματα του κομμουνισμού». Ιστορικό λάθος ολκής κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να κάνετε γαργάρα τον αντικομμουνισμό της Ε.Ε. των μονοπωλίων. Δίνετε τα διαπιστευτήριά σας στους καλούς μας εταίρους, μεν, χαϊδεύετε και τα αυτιά των αντικομμουνιστών ψηφοφόρων δε. Μ’ ένα σμπάρο πολλά ψηφαλάκια…
Μου θυμίζετε τον αλήστου μνήμης Ευ. Αβέρωφ, τον «γεφυροποιό» που αθώωνε τους χουντικούς πραξικοπηματίες για να συσπειρώσει όσους τους ακολουθούσαν στη ΝΔ, ήταν ο «νονός» της θεωρίας του «αριστεροχουντισμού», δηλαδή της ταύτισης του ΚΚΕ με τους χουντικούς.
Μάλλον επειδή όλοι οι «καλοί» χωράνε στο ΕΚΜ του ΣΥΡΙΖΟΣ προσπαθείτε να συσπειρώσετε και τους αντικομμουνιστές (…), παραβλέποντας πως ο αντικομμουνισμός ρίχνει νερό στο μύλο του φασισμού… Ιστορικό λάθος επικίνδυνο, κύριοι ευρωσκεπτικιστές…
Ιστορικό λάθος, κύριοι «αριστεροί», κεντρώοι(…), δεξιοί (Ραχήλ), του ΣΥΡΙΖΑ, καταγεγραμμένο σε όλα τα ντοκουμέντα του ΚΚΕ είναι η συμφωνία της Βάρκιζας. Απόδειξη πως ήταν λάθος, ανάμεσα στ’ άλλα, είναι η ύπαρξη σας…

«Αντιφασιστικό», ξυλογραφία του Γιάννη Στεφανίδη

Μιας λοιπόν και ασχολείστε με τα ιστορικά λάθη, εντρυφήστε καλύτερα ποιους χρεώνει η Ιστορία, για την άνοδο του Χίτλερ στη εξουσία… Τους σοσιαλδημοκράτες, κύριοι «αριστεροί» μου, τους ομοϊδεάτες σας, τους πασόκους σας, τους διαχειριστές του καπιταλισμού, τους υπηρέτες των αφεντικών σαν ελόγου σας.
Μόνο που τώρα γυρολόγοι αριστεροδεξιοί (ό,τι κάτσει κι ό,τι ‘ρθει) φάρσες δεν θα κάνουμε με την Ιστορία. Με άλλα λόγια τα ιστορικά λάθη δεν προβλέπονται για την άσκηση μικροπολιτικής και για επανάληψη όσο μας αφορά.
Βάρκιζα δεν έχει… Κύριοι σφουγγοκωλάριοι της Ε.Ε, που εκφασίζεται με ταχείς ρυθμούς…
Όλα για την «αριστερή» αυτοδυναμία ρε γαμώτο… Ιστορικό λάθος εκ των προτέρων!

Ατεχνως

 «Δυοίν κακοίν προκειμένοιν το μη χείρον βέλτιστον» – Εκλογές 2015

Από herko

Γράφει η Ελένη Κακναβάτου //

Μπήκαμε στην τελική ευθεία! Σε δύο μέρες θα ανοίξουν οι κάλπες. Δεν ξέρω κατά πόσο ο λαός θα ψηφίσει με βάση τα προγράμματα των κομμάτων, τη συνείδηση του σε σχέση με τα συμφέροντα του, τα ταξικά,  πόσο «ελεύθερα»  θα ψηφίσει με τον έναν να μιλάει για καταστροφή, αν δεν του επιτρέψει ο λαός να συνεχίσει το «πατριωτικό» – βλέπε αντιλαϊκό έργο του-  και τον άλλον να μιλάει για εδώ και τώρα αλλαγή στην εξουσία κι  όχι ουσιαστικά για αλλαγή της πολιτικής, ούτε καν για μέτρα υπέρ των δεινοπαθούντων ( ανέργων, φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων). Μια ζωή τα ίδια  διλήμματα.
Μεταφέρω διάλογο με συναδέλφους και φίλους:
— Γιατί θα ψηφίσεις  τον  ΣΥΡΙΖΑ;
— Ε, προκειμένου να φύγει η ΝΔ… το μη χείρον βέλτιστον. Εσύ δε θες να φύγει η ΝΔ;
— Να φύγει η ΝΔ, φυσικά, και να πάει στον αγύριστο. Από πότε, όμως,  αλήθεια ένα αριστερό κόμμα  και μάλιστα ριζοσπαστικό, όπως θέλει να λέγεται, μπορεί να θεωρείται από σένα, τον εργαζόμενο, το λιγότερο κακό; Γιατί τέτοια έκπτωση στις απαιτήσεις από τους πολιτικούς και τα κόμματα;
— Κάτι δε θα μας δώσει;
— Τα συσσίτια της εκκλησίας; Μιλάμε για ψίχουλα, λες κι είμαστε σπουργίτια, όχι άνθρωποι. Μην ξεχνάς το 2009 σε προειδοποίησα αλλά εσύ ακολούθησες το «Λεφτά υπάρχουν», που όμως δεν ήταν για σένα.
–Τα θέλεις όλα; μου λένε
— Μπορούμε να πάρουμε αυτά που παράγουμε κι ό,τι έχουμε ανάγκη, αρκεί να το πιστέψουμε, να οργανωθούμε, να το παλέψουμε, να χαράξουμε δρόμο σε άλλη κατεύθυνση.
— Ωχ, φασαρίες θέλεις πάλι; Καλά δεν είμαστε;
— Πόσο καλά θα είναι αύριο τα παιδιά μας; Σκέψου λίγο, φίλε αριστερέ. Με αγώνες δε γύριζε πάντα ο τροχός για τους πολλούς; Μας συμπόνεσε κανείς για να μας χαρίσει κάτι;
— Ναι, καλά αυτά είναι για τη Δευτέρα παρουσία, δεν γίνονται τώρα!
— Ε, κι αν ακόμα δεν πιστεύεις ότι μπορεί τώρα να γίνουν, τουλάχιστον αν είχες μια φιλολαϊκή δυνατή αντιπολίτευση;
-…
Εδώ τελειώνει ο διάλογος, όμως θα επιμείνω λίγο ακόμα. Σου υπενθυμίζω ότι Αριστερός σημαίνει αγωνίζομαι για τη ζωή, αγωνίζομαι για το μέλλον των παιδιών μου, αγωνίζομαι για να απαλλαγώ κι εγώ κι όλοι οι λαοί από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Τις επόμενες λοιπόν γκαστρωμένες νύχτες και μέρες που έρχονται, ας ξεπεράσουμε φοβίες, ας μην παγιδευτούμε στη λογική «πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στους δυο και διαλέγω το μικρότερο κακό».

Πολλά κόμματα, θα μου πεις. Πίσω από τις λέξεις κρύβονται, όμως τελικά, δύο πολιτικές. Ή με το κεφάλαιο ή με το λαό. Δυο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας. Τρίτος, τέταρτος ή πέμπτος, η Ιστορία κι η διεθνής εμπειρία ( Αργεντινή, Ιταλία, Βενεζουέλα, Κύπρος ) έχουν δείξει πως δεν υπάρχει! Ας ρίξουμε την ψήφο σ’  ένα κόμμα που πραγματικά εκφράζει το λαό, παλεύει με αυτόν και γι’ αυτόν, θυσιάζεται για τη ζωή και δε λυγίζει. Ένα κόμμα που είναι έφηβος 96 χρόνων!

Ατεχνως

Τώρα στην κάλπη δαγκωτό ΚΚΕ

Τώρα στην κάλπη δαγκωτό ΚΚΕ

Στις εκλογές η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να καθορίσουν την ψήφο τους με βάση τον πραγματικό τους αντίπαλο, συνειδητοποιώντας ότι αντίπαλος δεν είναι μόνο το κόμμα που είναι στην κυβέρνηση, αλλά το κεφάλαιο, η εξουσία του, το κράτος δηλαδή, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι σύμμαχοι του κεφαλαίου εκτός Ελλάδας. Η στάση κάθε κόμματος, της πολιτικής του σ' όλα αυτά μαζί, αποτελεί το κριτήριο. Οι εκλογές βεβαίως αναδεικνύουν κυβέρνηση, αλλά και αντιπολίτευση. Υπάρχει στο λαό και γνώση και εμπειρία διαχρονικά. Για παράδειγμα, χρόνια, σαράντα περίπου, εναλλάσσονταν στην κυβέρνηση η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στην αντιπολίτευση. Το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια έκανε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, αναδεικνύοντας τη στρατηγική σύμπλευση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, παρά τη μεταξύ τους αντιπαλότητα. Τι έγινε μετά από πολλές εναλλαγές; Αυτά τα κόμματα συγκυβερνούν.
Τώρα, φαίνεται η ΝΔ να περνά στην αντιπολίτευση. Θα αναδειχτεί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ.
Σκεφτείτε, λοιπόν, την επόμενη μέρα των εκλογών. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η εξουσία τους, η κυβέρνηση που με την πολιτική της τους υπηρετεί, η ΕΕ και η Ευρωζώνη, το ΝΑΤΟ, οι αντεργατικοί, αντιλαϊκοί νόμοι κ.λπ., κόμματα του ευρωμονόδρομου που δε θα είναι στην κυβέρνηση, άρα θα «αντιπολιτεύονται», αλλά στην ίδια όχθη με την κυβέρνηση. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι δανειακές συμβάσεις, τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ, με πρώτο απ' όλα τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» για την ανταγωνιστικότητα, που προϋποθέτει αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, τα ευρωπαϊκά εξάμηνα, τους ελέγχους στους κρατικούς προϋπολογισμούς και τις εποπτείες της ΕΕ με ή χωρίς μνημόνια. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα διαχειρίζεται όλα τα παραπάνω.

***

Τι λέει τώρα ότι θα κάνει; Θα διαπραγματευτεί τους όρους της δανειακής σύμβασης, προβάλλοντας ένα δικό της μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, δηλαδή ένα άλλο μνημόνιο. Προχτές η Ν. Βαλαβάνη είπε: «Θα ζητήσουμε τεχνική επέκταση για να υπάρχει η δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης», δηλαδή επέκταση του σημερινού προγράμματος. Ταυτόχρονα λένε με την αναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης, θα μπορούν να εφαρμόσουν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Το οποίο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης περιέχει προτάσεις πανευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης για ρύθμιση του χρέους, στα πλαίσια της ΕΕ και των θεσμών της. Σκοπός της ρύθμισης δεν είναι να ανακουφιστεί η λαϊκή οικογένεια, αλλά να εξοικονομηθεί χρήμα που θα διατεθεί προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων. Στο πρόγραμμα δηλώνονται όρκοι πίστης στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, τις συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας, που επιτυγχάνονται με σφαγιασμό δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό σε τομείς Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας κ.λπ. Προστασία του τραπεζικού συστήματος, ιδιωτικοποιήσεις κυρίως με τη μορφή ΣΔΙΤ. Αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ, με φόρο ακίνητης περιουσίας, συνέχιση των έμμεσων αντιλαϊκών φόρων, εγγυάται φορολογικές ασυλίες για το κεφάλαιο και διεύρυνση της φορολογικής βάσης, άρα άλλους αντιλαϊκούς φόρους.
Για το λαό προβλέπει μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας (π.χ. τα συσσίτια, το δωρεάν ρεύμα σε άπορους, τα προγράμματα εξασφάλισης στέγης σε 300.000 εξαθλιωμένα νοικοκυριά), θεσμοθέτηση της 13ης σύνταξης μόνο για συνταξιούχους κάτω των 700 ευρώ, δηλαδή 1,3 ευρώ αύξηση τη μέρα. Θα εισπράξουν όλες τις ανείσπρακτες οφειλές από τα χαράτσια, επομένως δε χαρίζουν στο λαό ούτε ευρώ, θα καταργήσουν την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου για τον κατώτατο μισθό, κάτι που δεν σημαίνει αυτομάτως καθιέρωση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, όπως ψευδώς λένε, προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας κ.ά.
Από τα παραπάνω φαίνονται γενναίες παροχές στο κεφάλαιο και ψίχουλα στο λαό. Δηλαδή συνέχιση του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου. Γι' αυτό άλλωστε ζητά ανοχή. Ανοχή από το ΚΚΕ στην αντιλαϊκή του πολιτική, ανοχή και από το λαό, ζητά να μπει τέρμα στους αγώνες, στις διεκδικήσεις, ώστε να ενισχύει ανενόχλητος τους επιχειρηματικούς ομίλους.

***

Το 2009 ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «προγραμματική αντιπολίτευση» στο ΠΑΣΟΚ, ως μέσο πίεσης για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Ετσι αποκοίμιζε το λαό. Το ΚΚΕ προειδοποιούσε ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι βαθιά αντιλαϊκό, ο λαός πρέπει να βρίσκεται «επί ποδός πολέμου» για να βάλει εμπόδια και αν μπορέσει να έχει κάποιες κατακτήσεις. Η συνέχεια είναι γνωστή. Υπάρχει, λοιπόν, το ζήτημα της αντιπολίτευσης από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού. Τα υπόλοιπα κόμματα θα κάνουν αντιπολίτευση στη νέα κυβέρνηση από τη σκοπιά των συμφερόντων τμημάτων του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου. Μήπως πρέπει να αφήσουμε την αντιπολίτευση στη ΝΔ που ως τώρα κυβερνούσε; 'Η μήπως στα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου; Εξάλλου το Ποτάμι θα συμβάλει σε κυβέρνηση, την ετοιμότητα για κάτι τέτοιο εκφράζει και το ΠΑΣΟΚ. Το βάρος της εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης το σήκωνε και θα το σηκώνει το ΚΚΕ. Γιατί είναι το μοναδικό Κόμμα που είναι αταλάντευτος αντίπαλος του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, της ΕΕ, δεν έχει δεσμεύσεις απέναντί τους. Μπορεί να παλεύει με συνέπεια για την ανάκτηση απωλειών, για το ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου γιατί έχει ως στόχο ο λαός να πάρει στα χέρια του τον πλούτο και την εξουσία. Μπορεί να συμβάλει στην ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος γιατί επιδιώκει μια γερή Λαϊκή Συμμαχία εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων σε αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Η επιλογή και με την ψήφο είναι μονόδρομος, οι εργαζόμενοι χρειάζονται ισχυρό ΚΚΕ. Στο χέρι τους είναι να τα καταφέρουν ρίχνοντας στην κάλπη δαγκωτό ΚΚΕ.

Ι.

Κώστας Παπακινός,γιατι ΚΚΕ

Κώστας Παπακινός

Υπάλληλος ΔΕΔΔΗΕ (πρώην ΔΕΗ), συνδικαλιστής, μέλος ΔΣ Κέντρου UNESCO Ιονίου, μέλος ΝΑΟΚ, Πολιτιστικού Συλλόγου Ποταμού «Σπ. Περουλάκης», Συλλόγου προστασίας του ποταμιού Κέρκυρας, υποψήφιος στην Κέρκυρα

Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις εκλογές της 25ης Γενάρη είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Ισχυρό ΚΚΕ για να υπάρξει δυνατή μαχητική αντιπολίτευση ενάντια στα βάρβαρα μέτρα, για την ανάκτηση των απωλειών των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Ισχυρό ΚΚΕ για να σταματήσει να πλανιέται το φάντασμα του φασισμού πάνω από τη χώρα μας. Ισχυρό ΚΚΕ για να μην παραμένει ο λαός μας άβουλος περιμένοντας κάποιο θαύμα. Ισχυρό ΚΚΕ για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.

Σταμάτης Πελάης,γιατι ΚΚΕ

Σταμάτης Πελάης

Ξενοδοχοϋπάλληλος, πρόεδρος Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας, μέλος διοίκησης ΓΣΕΕ. Υποψήφιος στην Κέρκυρα

Το ΚΚΕ ενημέρωσε έγκαιρα τον ελληνικό λαό για τη θύελλα των τελευταίων χρόνων. Στάθηκε όρθιο στις πολύμορφες επιθέσεις, οργάνωσε με συνέπεια τη γραμμή αντίστασης του ελληνικού λαού και, παρά τις όποιες επιμέρους διαφωνίες μπορεί να έχει κανείς, οφείλουν οι πάντες να αναγνωρίσουν ότι κρατά ζωντανό το όραμα του σοσιαλισμού, έχοντας στρατηγικό στόχο τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Το ΚΚΕ αναδεικνύει επίσης την ανάγκη εξόδου της χώρας μας από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ καθώς και τη διαγραφή του χρέους, που αποτελούν προϋποθέσεις για την έξοδο του λαού από την κρίση και τη φτώχεια.
Οι αγώνες που δίνουμε ως εργατική τάξη, η δράση και το δυνάμωμα του εργατικού κινήματος για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και εισοδημάτων είναι μισοί αν δε συνοδεύονται από την ενίσχυση και το δυνάμωμα του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αν, δηλαδή, η εργατική τάξη δε θέτει το πολιτικό πρόταγμα για μετάβαση στη δική της εξουσία, τότε η διατύπωση αιτημάτων και η απλή διεκδίκησή τους στερούνται προοπτικής.
Δέχτηκα την πρόταση του ΚΚΕ για συμμετοχή στο ψηφοδέλτιό του στην Κέρκυρα όχι μόνο γιατί τα τελευταία 15 χρόνια συνεργάζομαι στο εργατικό κίνημα, στην Αυτοδιοίκηση και τους λαϊκούς αγώνες, αλλά κυρίως γιατί στις σημερινές συνθήκες ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει ισχυρή εργατική τάξη, ισχυρό εργατικό - λαϊκό κίνημα. Ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει ενίσχυση του αιτήματος για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για ανεξαρτησία και αποδέσμευση από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά, επομένως η στήριξη του ΚΚΕ είναι η μόνη πατριωτική επιλογή.
Παράλληλα, θέλω από την πλευρά μου να συμβάλω με όλες μου τις δυνάμεις να καταλάβει ο Κερκυραίος και η Κερκυραία του μόχθου ότι δεν μπορούμε να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε εμπόρους ελπίδας αλλά μόνο στη δική μας δύναμη, στη δική μας οργάνωση, στο δικό μας αγώνα και σε εκείνους που με συνέπεια στάθηκαν έμπρακτα στο πλευρό μας, στους αγώνες μας.
Η στήριξη του ΚΚΕ είναι πράξη ευθύνης και συνέπειας για κάθε εργαζόμενο και ακόμη περισσότερο για τους εκπροσώπους των εργαζομένων του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Η επιλογή κομμουνιστή βουλευτή στην Κέρκυρα το 2007 και μέχρι το 2012 έδωσε άλλον αέρα στους εργαζόμενους της Κέρκυρας. Το διάστημα αυτό καταγράψαμε σημαντικές επιτυχίες στον αγώνα για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων. Η λαθεμένη επιλογή σημαντικού αριθμού προοδευτικών Κερκυραίων να θαμπωθούν από τα φώτα του κυβερνητισμού οδήγησε στην απώλεια της έδρας από τον Μπ. Χαραλάμπους και το ΚΚΕ και την παράδοσή της στο ΠΑΣΟΚ, με τα γνωστά αποτελέσματα. Η Κέρκυρα δυόμισι χρόνια δεν είχε βουλευτή αντιπολίτευσης να αναδεικνύει τα ζητήματα της Κέρκυρας και να είναι μπροστάρης στους αγώνες του κερκυραϊκού λαού, το λαϊκό - εργατικό κίνημα υποχώρησε λόγω αυτής της εξέλιξης αλλά και της συνολικής μείωσης του ΚΚΕ.
Κάθε Κερκυραίος δημοκράτης, κάθε αντιφασίστας, κάθε πραγματικός αριστερός μπορεί να καταλάβει ότι για λίγες ψήφους θα κριθεί η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Κέρκυρας και δεν υπάρχουν πολυτέλειες για επιλογή ανάλογη του 2012. Αλλωστε, το «δις εξαμαρτείν» δε δικαιολογείται και η μόνη επιλογή για να μη συμβεί αυτό είναι: Ψήφος στο ΚΚΕ!

Νομισματική χαλάρωση για το κεφάλαιο, μνημόνια διαρκείας για το λαό

Νομισματική χαλάρωση για το κεφάλαιο, μνημόνια διαρκείας για το λαό

Η «αποφασιστική εφαρμογή» των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων στις «αγορές προϊόντων και εργασίας» θα συνοδεύει την επιχείρηση στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης

Συνδυασμό νέων αντιλαϊκών μέτρων φέρνει το πρόγραμμα «χαλάρωσης» της νομισματικής πολιτικής που ανακοινώθηκε χτες από το διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι. Ορος και προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών είναι η υπαγωγή της Ελλάδας σε συγκεκριμένο αντιλαϊκό πρόγραμμα, όπως δηλαδή το τρέχον μνημόνιο. Παράλληλα, σύμφωνα με τις πρώτες ανακοινώσεις, για τις χώρες που υπάγονται σε προγράμματα χρηματοδότησης από την ΕΕ και το ΔΝΤ, θα εφαρμόζονται και πρόσθετα κριτήρια ως προς τους «επιλέξιμους τίτλους», οι οποίοι θα γίνονται αποδεκτοί από την ΕΚΤ.
Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι η επιχείρηση ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας θα συνδυάζεται με νέα αντιλαϊκά μέτρα. Στο πλαίσιο παρουσίασης του προγράμματος νομισματικής χαλάρωσης, ο Μ. Ντράγκι εστίασε στην «αποφασιστική εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και εργασίας» καθώς επίσης και στις δράσεις για τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος». Εν μέσω των αυξημένων κινδύνων και των αβεβαιοτήτων που εκδηλώνονται γύρω από τους αναιμικούς ρυθμούς ανάκαμψης, ο κεντρικός τραπεζίτης της Ευρωζώνης τόνισε ότι «οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι ζωτικής σημασίας και θα πρέπει να εφαρμοστούν με ταχείς ρυθμούς, αξιόπιστα και αποτελεσματικά». Και αυτό γιατί μόνο έτσι θα ενισχυθεί η μελλοντική «βιώσιμη ανάπτυξη» και οι επενδύσεις.

Οι αποφάσεις της ΕΚΤ

Σύμφωνα με τις πρώτες ανακοινώσεις:
-- H EKT θα αγοράζει τίτλους (κρατικά και ιδιωτικά ομόλογα) ύψους 60 δισ. ευρώ το μήνα.
-- Το πρόγραμμα ξεκινά το Μάρτη του 2015 και θα έχει διάρκεια τουλάχιστον μέχρι το Σεπτέμβρη του 2016. Δυνητικά δηλαδή, στο βαθμό που θα υπάρξει και η ανάλογη ζήτηση -κάτι που είναι εξαιρετικά αβέβαιο- το συνολικό ποσό ενδέχεται να φτάσει σε 1,1 τρισ. ευρώ.
-- Το Μάρτη του 2015 θα ξεκινήσει η αγορά κρατικών ομολόγων που διαθέτουν «βαθμό πιστοληπτικής αξιολόγησης», ενώ αργότερα μέσα στο 2015 αναμένεται, υπό προϋποθέσεις, να ξεκινήσουν οι αγορές ελληνικών κρατικών ομολόγων.
-- Για αγορές ομολόγων χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης, απαιτείται η υπαγωγή των κρατών σε πρόγραμμα της ΕΕ και του ΔΝΤ, δηλαδή σε μνημόνια. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το Μ. Ντράγκι, θα προβλέπονται επιπλέον κριτήρια επιλεξιμότητας για τα ομόλογα των συγκεκριμένων κρατών.
-- Το ύψος των παρεχόμενων κεφαλαίων για το κάθε κράτος θα προσδιορίζεται ανάλογα με τη συμμετοχή της κάθε εθνικής κεντρικής τράπεζας στο κεφάλαιο της ΕΚΤ (2,9% στην περίπτωση της Ελλάδας).
-- Προβλέπονται τρόποι διάχυσης και επιμερισμού τυχόν πιστωτικών κινδύνων ανάμεσα στην ΕΚΤ και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες. Οι κεντρικές τράπεζες θα αναλαμβάνουν τον κίνδυνο για περίπου το 80% από τις αγορές τίτλων. Σε αυτό το πλαίσιο, αποδυναμώνονται παραπέρα και οι όποιες προτάσεις για «κούρεμα» των ομολόγων που θα περάσουν στα χαρτοφυλάκια της ΕΚΤ.
-- Οι κεντρικές τράπεζες και η ΕΚΤ δεν θα μπορούν να αγοράσουν πάνω από το 33% του χρέους μιας χώρας.
«Το ΔΝΤ χαιρετίζει τα μέτρα που ανακοινώθηκαν και θα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις τη στάση της ΕΚΤ», δήλωσε από την πλευρά της η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρ. Λαγκάρντ, καλώντας τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα της ΕΚΤ σε συνδυασμό και με τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων.

Η «επόμενη μέρα»

«Το μόνο πράγμα που μπορούμε και πρέπει να πούμε είναι ότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα πρέπει να γίνουν σεβαστές από οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση». Αυτό δήλωσε χτες ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Κ. Γιούνκερ, προδιαγράφοντας την αντιλαϊκή πολιτική και μετά το κλείσιμο της κάλπης, ανεξάρτητα από τη διαφαινόμενη εναλλαγή στην αστική διακυβέρνηση...

Μιχάλης Μιχαήλ,γιατι ΚΚΕ

Μιχάλης Μιχαήλ

Απόστρατος ανθυποπυραγός, υποψήφιος στην Κέρκυρα

Την επόμενη μέρα ο λαός μας χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ. Ηδη πριν από την κρίση, το ΚΚΕ έδωσε δείγματα γραφής για το πώς μπορεί να βάζει φρένο στα αντιλαϊκά σχέδια της ΕΕ και των κυβερνήσεων που τα υλοποιούν στη χώρα μας. Μέσα στην κρίση έφερε στο προσκήνιο τα προβλήματα του λαού μας με τις παρεμβάσεις του στο κοινοβούλιο οπού εκεί έδειξαν όλοι την ειλικρίνειά τους για τα ζητήματα που αφορούν το λαό, απορρίπτοντας τις προτάσεις του ΚΚΕ για την ανεργία, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τα χαράτσια κ.λπ. Το ΚΚΕ έδρασε μέσα στο λαϊκό κίνημα και στήριξε το λαό μας σε δύσκολες καταστάσεις, όταν του έκοβαν το ρεύμα, όταν τα παιδιά λιποθυμούσαν στα σχολεία από τον υποσιτισμό. Οργάνωσε το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη.
Οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας, εξαιρουμένων των τμημάτων που έχουν να κάνουν με την άμεση καταστολή του λαϊκού κινήματος που δεν χαρακτηρίζουν τη στάση όλων των εργαζομένων, βιώνουν άγρια εκμετάλλευση και έντονο αυταρχισμό και θα πρέπει να καταλάβουν ότι η θέση τους είναι δίπλα στο λαϊκό κίνημα.
Θα πρέπει να θυμηθούν ότι στους αγώνες που έδωσαν, μόνο το ΚΚΕ στάθηκε σοβαρά και ειλικρινά δίπλα τους, για την επίλυση των προβλημάτων τους και την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.
Για παράδειγμα, μόνο το ΚΚΕ ενημέρωσε ήδη από το 1992 για τις επιπτώσεις των αλλαγών στο ασφαλιστικό, τη στιγμή που όλα τα άλλα κόμματα προσπαθούσαν να αποκοιμίσουν και να παροπλίσουν τους εργαζόμενους, διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν τους αφορά. Ολα αυτά τα χρόνια, το ΚΚΕ έκανε συνεχείς παρεμβάσεις για τα ζητήματα των ένστολων π.χ. για το μισθολόγιο, για τα σχέδια αναδιοργάνωσης των σωμάτων αυτών που στόχο έχουν την πλήρη στρατιωτικοποίησή τους και τη μεγαλύτερη εμπλοκή τους στις κατασταλτικές δυνάμεις, για ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις στη Βουλή. Ο αγώνας αυτός ήταν αγώνας ουσιαστικός και όχι για τις εντυπώσεις, αγώνας μέχρι την ουσιαστική λύση των προβλημάτων, όπως στο πυροσβεστικό σώμα για τα επιδόματα όσων τραυματίζονταν εν ώρα υπηρεσίας ή για την αποκατάσταση των παιδιών των θανόντων πυροσβεστών.
Θα πρέπει να θυμηθούν ποιο κόμμα ήταν κοντά τους, ποιος τους είπε την αλήθεια, ποιος πάλεψε για τα προβλήματά τους. Αυτό αρκεί για να πάει κάποιος στην κάλπη με σιγουριά. Ενα δυνατό ΚΚΕ την επόμενη μέρα θα είναι συμπαραστάτης για ό,τι θα αντιμετωπίσει ο λαός μας και τα παιδιά του.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Συμφωνία άνευ σημασίας και διαρκές αιματοκύλισμα

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Συμφωνία άνευ σημασίας και διαρκές αιματοκύλισμα

Από το μακελειό στη στάση τρόλεϊ χτες

ΚΙΕΒΟ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ.--
Η σύγκρουση ανάμεσα στις στρατιωτικές δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ και ΕΕ και των πολιτοφυλακών στις ανατολικές περιοχές του Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ) κλιμακώνεται με νέα αιματοχυσία, ενώ εντείνεται και το διπλωματικό παζάρι με τη συνάντηση των ΥΠΕΞ Ουκρανίας, Ρωσίας, Γερμανίας και Γαλλίας που ολοκληρώθηκε τις πρωινές ώρες χτες.
Χτες το πρωί, από πυρά πυροβολικού σε στάση τρόλεϊ στο Ντονέτσκ σκοτώθηκαν τουλάχιστον 13 άμαχοι και τραυματίστηκαν ακόμα περισσότεροι με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για την ευθύνη του εγκλήματος αυτού. Ωστόσο, το ρωσικό ΥΠΕΞ σχολιάζοντας το θέμα έκανε λόγο για «σοβαρότατη προβοκάτσια». Ο ίδιος ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε: «Θεωρούμε ότι το περιστατικό αυτό συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, κατάφωρη προβοκάτσια που έχει στόχο να υπονομεύσει τις προσπάθειες για την εξεύρεση μιας ειρηνικής λύσης στην ουκρανική κρίση». Λίγο μετά το χτύπημα του λεωφορείου, οι πολιτοφύλακες μετέφεραν στο σημείο 20 περίπου Ουκρανούς στρατιώτες, οι οποίοι χλευάστηκαν από κατοίκους στην περιοχή που αγανακτισμένοι τούς έδειχναν τα κατεστραμμένα σπίτια τους από το ουκρανικό πυροβολικό.
Συνολικά, στην ανατολική Ουκρανία υπολογίζεται ότι το τελευταίο 24ωρο έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 41 άνθρωποι (στρατιώτες, πολιτοφύλακες και άμαχοι), ενώ στη διάρκεια των 9 μηνών που διαρκεί η λεγόμενη αντιτρομοκρατική επιχείρηση της αντιδραστικής κυβέρνησης οι νεκροί ξεπερνάνε τις 5.000 και τις 10.000 οι τραυματίες σύμφωνα με εκτίμηση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Νωρίτερα, οι υπουργοί Εξωτερικών του «σχήματος Νορμανδίας» (Ουκρανίας, Ρωσίας, Γερμανίας, Γαλλίας) συμφώνησαν στη «διακοπή των εχθροπραξιών και να αποσυρθούν τα βαρέα όπλα σύμφωνα με τη γραμμή επαφής», που ορίζεται από τις συμφωνίες του Μινσκ τον Σεπτέμβρη του 2014. Ωστόσο, αυτή η δήθεν εκεχειρία στην πραγματικότητα ποτέ δεν τηρήθηκε και όλα δείχνουν ότι δε θα τηρηθεί και τώρα. Αντίθετα, η κυβέρνηση του Κιέβου κατηγορεί τη Ρωσία ότι έχει στείλει 9.000 στρατιώτες και 500 άρματα μάχης για να ενισχύσουν τους πολιτοφύλακες (κάτι που η ίδια αρνείται) και την ίδια στιγμή ενισχύει με επιστρατεύσεις τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ μετά από σφοδρές μάχες γύρω από το κατεστραμμένο αεροδρόμιο του Ντονέτσκ οι ουκρανικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν, χάνοντας και επιπλέον 10 στρατιώτες.

ΤΩΡΑ: Πλημμύρισε η Πλατεία Συντάγματος στην προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ - Live η ομιλία απ' το 902.gr

 ΤΩΡΑ: Πλημμύρισε η Πλατεία Συντάγματος στην προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ - Live η ομιλία απ' το 902.gr

           

Η απογοήτευση έρχεται

 Η απογοήτευση έρχεται

Πρώτη φορά αριστερά… Πονάει πάντα η πρώτη φορά. Αν και δεν είναι ακριβώς η πρώτη, μόνο τα ονόματα αλλάζουν. Σαν ένα είδος παρθενορραφής που έκανε η τσούλα η ιστορία, όπως εξηγεί ο τριπολίτης στο ανεμολόγιο: την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα.

Μόνο τα ονόματα αλλάζουν. Κι ο μανολιός τα ρούχα του. Γιατί οι ονομαστικές αλλαγές θα είναι σαρωτικές και ριζοσπαστικές.

Καταρχάς ο ενφια αναβαπτίζεται σε φόρο μεγάλης ακίνητης παρουσίας (φμαπ), με τον ίδιο τρόπο που άλλαξε πριν όνομα το χαράτσι.

Ο διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους, ένα υπερώριμο αίτημα αστικού εκσυγχρονισμού που δεν απαιτεί θεωρητικά κάποια σοσιαλιστική επανάσταση για να υλοποιηθεί, μεταλλάσσεται σε ανάγκη… εξορθολογισμού της μεταξύ τους σχέσης.

Τα ματ μετεξελίσσονται σε όργανα κοινωνικής ειρήνης (που μπορούν να σχηματίσουν το αρκτικόλεξο «οκέι»), ενώ ο περιβόητος αφοπλισμός τους περιορίζεται μάλλον στην… τροχαία. Το κρέας βαφτίζεται ψάρι και τα γκλομπ τους λουλούδια.

Το πρόγραμμα των πρώτων εκατό ημερών (με τα πρώτα διατάγματα του κοινωνικού μετασχηματισμού) απλώνεται τελικά σε ορίζοντα τετραετίας. Κι αυτό μόνο εφόσον εξασφαλιστεί η πολυπόθητη αυτοδυναμία για το σύριζα.

Η καταγγελία του μνημονίου, το σκίσιμό του, η κατάργησή του με ένα άρθρο, κτλ, έγινε ξαφνικά παράτασή του για μερικούς μήνες. Και η κωλοτούμπα μπορεί να ολοκληρωθεί με τη μετονομασία του σε ΠΚΣ, που δεν είναι η γνώριμή μας πανσπουδαστική στα πανεπιστήμια, αλλά το πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας της αριστερής κυβέρνησης.

Μπορεί αντιστοίχως να καταρτιστεί κι ένα πρόγραμμα εθνικού οικονομικού σχεδιασμού, (ΠΕΟΣ), που θα είναι ο βασικός τρόπος αντιμετώπισης για το χρέος, με το οποίο ριμάρουν κιόλας.

Το λατινοαμερικάνικο venceremos αντικαθίσταται με το vinceró. Και η εργοδοτική αυθαιρεσία στο σκλαβοπάζαρο του ιδιωτικού τομέα, με το φόβο (που αλλάζει πλευρό) των εκμεταλλευτών και με το τραγούδι των νέων άνεργων, που με ένα μαγικό τρόπο θα νικήσουν, τώρα με την κυβέρνηση της αριστεράς.

Ενώ η επιβίωση γίνεται ελπίδα (που έρχεται). Και το ΕΠΙΖΩ… ΕνΠΙΖΩ, μαζί με το γνωστό σήμα της νίκης, που κυβερνητική α(η)δεία, διαβάζεται ως λάμδα. Μπροστά στις ΚΑνΠΕΣ, όλα γίνονται.

Η αυταπάτη πεθαίνει πάντα τελευταία

Με την κυβέρνηση σύριζα να κλειδώνει (είτε ως αυτοδύναμη, είτε με κορμό αυτόν), το βλέμμα όλων στρέφεται στην επόμενη μέρα. Που μπορεί και να τη δει κανείς με την αβάσταχτη ελαφρότητα που αρμόζει στο αστικό πολιτικό, όπως πχ κάποιοι τουιτεράδες που καταπιάστηκαν με το θέμα «τουί του μέλλοντος».

Η ανταρσυα γίνεται αξιωματική αντιπολίτευση και κατεβαίνει στις εκλογές με σύνθημα ‘πρώτη φορά αριστερά’.

2089: Το ναρ αποχωρεί από την ανταρσύα, που κάνει κυβέρνηση συνεργασίας με το σύριζα.

Και πάει λέγοντας…

Η κουβέντα για την επόμενη μέρα δε σημαίνει ότι προεξοφλούμε ηττοπαθώς κάπόιο αρνητικό αποτέλεσμα ή τις εξελίξεις. Σημαίνει όμως πως πρέπει να μας βρει κατάλληλα προετοιμασμένους να αντιμετωπίσουμε την «ελπίδα που έρχεται» και τις ιδιαίτερες συνθήκες της αριστερής διακυβέρνησης, για να μην υπάρξει ούτε μια μέρα ανοχής κι αναμονής στη.. φιλολαϊκή astikñh διακυβέρνηση, που χάνει ήδη (πριν καν γίνει εξουσία) τη φόρα της και τα προοδευτικά της φτιασίδια. Και επειδή ακόμα και αυτή η κουτσουρεμένη ελπίδα πολύ γρήγορα θα διαψευστεί, το μείζον ζητούμενο είναι η διαχείρισή της, να μη μεταφραστεί σε (περαιτέρω) απογοήτευση κι ιδιώτευση, να μη βρει διέξοδο σε ανοιχτά αντιδραστικές, φασιστικές οδούς.

Ο μεγαλύτερος σκόπελος σε αυτή την κατεύθυνση είναι το λεγόμενο σύνδρομο του «σαςταλεγάκια». Που εκτός από την όποια αρνητική χροιά όμως, έχει και μια πολύ στέρεα και λογική βάση. Σε μια πρόσφατη τηλεοπτική συζήτηση πχ η συντονίστρια-δημοσιογράφος αναρωτιόταν ρητορικά: ποιος περίμενε άραγε πριν μερικά χρόνια πως θα είχαμε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού μεταξύ πασόκ και νέας δημοκρατίας; Και δε θυμάμαι αν είπε τίποτα ο δικός μας εκπρόσωπος, αλλά εγώ στη θέση του, θα σήκωνα το χέρι και θα το έβαζα επιδεικτικά μπροστά στη μούρη της παρουσιάστριας:

«Κυρία-κυρία-κυρία…. Κυρία να πω; Κυρία να πω;»

Ο κόσμος είναι όμως κι αυτός με τη σειρά του σα μικρό παιδάκι, που δε θέλει να του χτυπάς τα λάθη του και προτιμά να επιμένει πεισματικά σε αυτά, παρά να παραδεχτεί πως δεν είχε (και βασικά δεν ήθελε να) δει, κάτι που του είχες υποδείξει. Κι απαιτεί γερό στομάχι και μεγάλη τέχνη να παραμερίσεις τα όποια νεύρα από την ένταση του προεκλογικού τρεξίματος και τυχόν παλινωδίες του συνομιλητή σου. Να βάλεις τα δυνατά σου, για να μη φανείς σαν κακιασμένη «σας τα ‘λεγα» κασσάνδρα, που περιμένει τη δικαίωσή της από την αποτυχία των άλλων, και να μη θίξεις παιδικά πείσματα κι εγωισμού. Αλλά να πάρεις τον κοψοχέρη με το μέρος σου και να του δείξεις πως οι συνεχείς επιβεβαιώσεις των προβλέψεών σου από την ίδια τη ζωή δεν οφείλονται σε κάποιο κληρονομικό χάρισμα, παρά στη σκοπιά και τα εργαλεία της πολιτικής σου ανάλυσης. Να του δείξουμε δηλ ότι η ελπίδα δε θα έρθει σα σλόγκαν διαφημιστικού (η μέρα φεύγει, το τζόνι γουόκερ έρχεται) ούτε είναι κάλπηκη.Υπάρχει, αλλά σε άλλο δρόμο, πολύ πιο δύσβατο, αλλά με προοπτική.

Αυτή θα είναι η βασική πρόκληση της επόμενης ημέρας. Ιδού η ρόδος, ιδού το πήδημα, ιδού και αυτοί που περίμεναν να γυρίσει ο τροχός του πηδήματος για να έρθει η σειρά τους, αλλά θα το απολαύσουν τελικά από διαφορετική θέση απ’ αυτήν που νόμιζαν.