Ξεπλένουν την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ

Ξεπλένουν την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ

Στις 16 Μάρτη συνεδρίασε στις Βρυξέλλες η τριμερής Κοινωνική Σύνοδος Κορυφής, στην οποία, εκτός από τους εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Κομισιόν, συμμετέχουν οι Ενώσεις των εργοδοτών της ΕΕ και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), στην οποία εγγράφεται και η ΓΣΕΕ. Ολοι αυτοί οι «κοινωνικοί και οικονομικοί εταίροι», όπως χαρακτηρίζονται, συνυπέγραψαν μια δήλωση για την προσφυγική κρίση, η οποία ελάχιστα διαφέρει από τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής των ηγετών των κρατών - μελών της ΕΕ που έγινε για το ίδιο θέμα και τις ίδιες μέρες, επίσης στις Βρυξέλλες.

Η κοινή δήλωση εργατοπατέρων και εργοδοτών είναι μνημείο για το ξέπλυμα της αντιδραστικής πολιτικής που εφαρμόζει η ΕΕ σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, με τη συμμετοχή και της ελληνικής κυβέρνησης, αντιμετωπίζοντας το θέμα της μετανάστευσης με βάση τα συμφέροντα των μονοπωλίων της ΕΕ. Για χάρη της δικής τους κερδοφορίας «σφάζονται» εργασιακά και άλλα δικαιώματα στα κράτη - μέλη, πνίγονται χιλιάδες ξεριζωμένοι στην προσπάθεια να εγκαταλείψουν τις εμπόλεμες περιοχές και πολύ περισσότεροι εγκλωβίζονται στις χώρες εισόδου, ή τσουβαλιάζονται για να επιστρέψουν εκεί απ' όπου ξεκίνησαν.

***

Μια πρώτη γενική παρατήρηση είναι ότι από την κοινή δήλωση απουσιάζει κάθε αναφορά στις αιτίες της προσφυγιάς, που είναι βέβαια ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Ετσι, εργατοπατέρες και εργοδότες σημειώνουν απλά ότι «από την έναρξη της προσφυγικής κρίσης το 2013, τα κράτη - μέλη της ΕΕ έχουν δεχθεί περίπου δύο εκατομμύρια πρόσφυγες» και ότι αναμένονται και άλλοι «λόγω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων».

Ποιος προκαλεί αυτές τις συγκρούσεις, ποιοι συμμετέχουν, τι ανταγωνισμούς υποκρύπτουν, δεν λένε κουβέντα. Και πώς να πουν, άλλωστε, αφού στα θέατρα του πολέμου αυτά που κρίνονται σε τελική ανάλυση είναι τα μονοπωλιακά συμφέροντα, στο πλαίσιο πάντα των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Κατά τ' άλλα, η τριμερής κοινωνική σύνοδος διαπιστώνει ότι «η ισχυρότερη συνεργασία μεταξύ των κρατών - μελών είναι η μόνη λύση στις ασυνήθιστα μεγάλες προσφυγικές ροές που καταφθάνουν στην ΕΕ, και που οδήγησαν ορισμένα κράτη - μέλη σε κλείσιμο των συνόρων τους, θέτοντας σε κίνδυνο το κεκτημένο του Σένγκεν».

Ακολουθεί ένας ύμνος στη Σένγκεν, η οποία «είναι ένα από τα πλέον χειροπιαστά επιτεύγματα και οφέλη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις», για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι «η αποδόμηση ή η διάλυση του χώρου Σένγκεν θα προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα στις αλυσίδες αξίας και θα οδηγήσει τελικά στην καταστροφή θέσεων εργασίας και στη μείωση του πλούτου».

***

Αυτό είναι που τους ανησυχεί: Οι οικονομικές συνέπειες που θα έχει για τους επιχειρηματικούς ομίλους τυχόν υπονόμευση της ενιαίας αγοράς και των ελευθεριών κίνησης που προβλέπει το Μάαστριχτ, με την αναστολή συνθηκών όπως αυτή της Σένγκεν. Να γιατί προτείνουν τον αποτελεσματικότερο «έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ» και «επαρκή οικονομικά μέσα που θα επιτρέψουν στη Frontex να παίξει τον ρόλο της». Επιβεβαιώνουν ότι πολιτική του κεφαλαίου είναι η Ευρώπη - φρούριο, όπου η κάνουλα των προσφυγικών ροών θα ανοιγοκλείνει ανάλογα με τα συμφέροντα και τις ανάγκες των μονοπωλίων.

Αυτό γίνεται ακόμα πιο καθαρό όταν η συζήτηση φτάνει στον έλεγχο των αιτήσεων για άσυλο και στην ενσωμάτωση εκείνων που τελικά θα γίνουν δεκτοί. Να τι γράφει η κοινή δήλωση: «Η ενσωμάτωση των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στην αγορά εργασίας είναι βασικής σημασίας. Ο πληθυσμός της Ευρώπης γηράσκει. Σε αρκετά κράτη - μέλη, το εργατικό δυναμικό αρχίζει να συρρικνώνεται. Ο μεγάλος αριθμός θέσεων εργασίας που παραμένουν κενές σε καθήκοντα που απαιτούν τόσο εξειδικευμένο όσο και ανειδίκευτο δυναμικό συνυπάρχει με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό είναι κάτι που υπονομεύει τις γενικότερες προοπτικές για τη μελλοντική μας ανάπτυξη».

***

Επομένως, σύμφωνα με την κοινή αντίληψη κυβερνήσεων, εργατοπατέρων και εργοδοτών, ο «ιερός» στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης είναι αδιαπραγμάτευτος και για την επίτευξή του είναι αναγκαία η τροφοδότηση της αγοράς εργασίας με νέο εργατικό δυναμικό, το οποίο αναζητείται στις τάξεις των προσφύγων και μεταναστών. Δεν είναι όμως χρειαζούμενοι όλοι, αλλά μόνο εκείνοι που διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα και τις δεξιότητες για τις διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας.

Γι' αυτό, στην κοινή δήλωση αναφέρεται: «Το ζήτημα της αξιολόγησης, της δοκιμής και του ελέγχου των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων είναι ο θεμέλιος λίθος μιας αναζωογονημένης πολιτικής για την ένταξη στην αγορά εργασίας των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στην Ευρώπη. Η αύξηση των δυνατοτήτων όλων των παραγόντων στην αλυσίδα ενσωμάτωσης είναι ζωτικής σημασίας για την πιστοποίηση και την αντιστοίχηση των δεξιοτήτων».

Με άλλα λόγια, η «συνταγή» του κεφαλαίου, την οποία στηρίζουν οι εργατοπατέρες της ΣΕΣ, είναι η εξής: Με φράχτες και καταστολή εμποδίζουμε και αποτρέπουμε τους πρόσφυγες να μπουν μαζικά στην Ευρώπη. Αυτούς που τελικά θα αφήσουμε να περάσουν, τους κοιτάμε στα δόντια και όποιος μας κάνει τον εντάσσουμε στη διαδικασία της ενσωμάτωσης για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην καπιταλιστική κερδοφορία. Τόσο απλά...

Π.

ΔΑΝΙΑ Με το 1/3 του μισθού θα προσλαμβάνονται οι πρόσφυγες

ΔΑΝΙΑ

Με το 1/3 του μισθού θα προσλαμβάνονται οι πρόσφυγες

Τη βαρβαρότητα αυτή στηρίζουν κυβέρνηση, εργοδοσία και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες

Την προηγούμενη βδομάδα ψηφίστηκε στη Δανία ο νόμος περί «ενσωμάτωσης των προσφύγων στην αγορά εργασίας», που ουσιαστικά αποτελεί άλλο ένα στοιχείο το οποίο αποδεικνύει τη βαρβαρότητα της ΕΕ απέναντι σε όσα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων θα περνάνε τα πολλά «κόσκινα» και θα αξιοποιούνται ως φτηνοί εργάτες από τους καπιταλιστές.

Ο μισθός, με τον οποίο θα αμείβονται, θα είναι περίπου στο 1/3 του βασικού μισθού, δηλαδή μισθός πείνας, αφού δεν μπορεί να καλύψει καμιά βασική ανάγκη, ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψη το υψηλό κόστος ζωής στη Δανία. Με βάση το νόμο, θα χρειάζονται περίπου δύο χρόνια, για να προσαρμοστούν οι μετανάστες στα δεδομένα της δανέζικης αγοράς εργασίας και για να κρίνουν οι εργοδότες, αν τους συμφέρει να παρατείνουν τη σύμβαση εργασίας με «καλύτερους όρους»! Οι εργοδότες γι' αυτήν τη γενναιόδωρη πράξη τους θα αμείβονται με το ποσό των 40.000 κορονών (5.500 ευρώ)!

Στο νόμο προβλέπεται ότι οι πρόσφυγες αμέσως μετά το πέρας των γραφειοκρατικών διαδικασιών για την άδεια παραμονής τους, θα περνάνε από επιτροπές ...«ξεσκονίσματος» που θα στήσουν οι δήμοι, όπου θα αξιολογούνται οι ικανότητες και οι δεξιότητές τους για την υποχρεωτική και άμεση προώθησή τους στην αγορά εργασίας. Οπως αναφέρεται συγκεκριμένα, η σύντομη προώθηση κοινωνικής ένταξης απαιτεί την έγκαιρη και σωστή διαλογή των άτυπων και τυπικών προσόντων στη φάση χορήγησης ασύλου...

Σε μια εποχή άγριας επίθεσης από την πολιτική που εφαρμόζει η συντηρητική κυβέρνηση με την πλήρη συγκατάθεση της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης ενάντια σε κάθε λαϊκό δικαίωμα στη Δανία, καταργώντας κάθε έννοια κοινωνικών παροχών, ήρθε να προστεθεί και αυτός ο νέος νόμος ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στον τριμερή διάλογο (κυβέρνηση, εργοδοσία, συνδικαλιστές). Οι επιχειρήσεις, δε, εκτός από το πάμφθηνο εργατικό δυναμικό, θα παίρνουν και επιδότηση.

Με το νόμο αυτό, είναι βέβαιο ότι θα οξυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες και αντιθέσεις, αφού ο εργοδότης με το βασικό μισθό ενός ντόπιου εργαζόμενου, θα μπορεί να προσλαμβάνει τρεις πρόσφυγες και μάλιστα με περισσότερες δυνατότητες έντασης της εκμετάλλευσης, αφού οι πρόσφυγες έχουν και άγνοια των εργασιακών σχέσεων στη Δανία και πολύ χαμηλότερες απαιτήσεις. Η πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Δανίας, ως υπέρμαχος της λογικής να γίνουν θυσίες, για να ενισχυθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, δήλωσε «περήφανη για τη συμφωνία» που θα βοηθήσει τους πρόσφυγες, αν και αυτό μπορεί να στοιχίσει σε κάποια από τα μέλη της.

Η βαρβαρότητα του καπιταλισμού γεννά την αθλιότητα για τους λαούς

Η βαρβαρότητα του καπιταλισμού γεννά την αθλιότητα για τους λαούς

Αποσπάσματα από την ομιλία του Κ. Παπαδάκη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, σε χτεσινή συγκέντρωση στα Ανω Λιόσια

Σε συγκέντρωση του Κόμματος στα Ανω Λιόσια με θέμα «Διεθνείς εξελίξεις και Προσφυγικό» μίλησε χτες το απόγευμα ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής.

Ακολουθούν αποσπάσματα από την ομιλία του.

***

Το δολοφονικά χτυπήματα όπως αυτά στις Βρυξέλλες χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για να επιταχυνθούν αντιλαϊκοί σχεδιασμοί. Να θυμίσουμε ότι οι βομβαρδισμοί και η συγκέντρωση πολεμικών στρατευμάτων στη Συρία από χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Βρετανία, η Γερμανία, όπως και η Ρωσία, και βεβαίως η βαθύτερη εμπλοκή του ΝΑΤΟ, κλιμακώθηκαν μετά το δολοφονικό χτύπημα στο Παρίσι, που χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα, με τις ευλογίες σύσσωμης της ΕΕ. Ενεργοποιήθηκε, μάλιστα, το άρθρο 42.7 της ευρω-συνθήκης, κινητοποιώντας όλα τα κράτη - μέλη της, με την υπογραφή και της ελληνικής κυβέρνησης. Στόχευσή τους είναι να ελέγξουν τον τεράστιο πλούτο στη Μέση Ανατολή, τις ενεργειακές πηγές, ανταγωνιζόμενοι σφοδρά τη Ρωσία, όπως και την Κίνα, που η καθεμιά για τα συμφέροντά της, αναπτύσσουν τους δικούς τους σχεδιασμούς.

Είναι ενδεικτικό ότι τα συμβόλαια που είχαν συνάψει ρωσικές εταιρείες με την κυβέρνηση Ασαντ για την εξόρυξη, πριν τα γεγονότα στη Συρία έφταναν τα 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το μέγεθος των κοιτασμάτων της χώρας δημιουργεί νέα κατάσταση στο διεθνή ενεργειακό ανταγωνισμό, αν σκεφτεί κανείς ότι σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευτεί μέχρι σήμερα, τα κοιτάσματα φυσικού αεριού στη Συρία είναι δεκαπλάσια των κοιτασμάτων του Ισραήλ.

Αυτονόητο είναι, λοιπόν, ότι μια ανεξέλεγκτη ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ θα έθετε σε κίνδυνο όλα αυτά τα κέρδη. Αυτή είναι η οικονομική βάση των τεραστίων συμφερόντων κι οξυμένων ανταγωνισμών που αναπτύσσονται στη Συρία για τα μονοπώλια και την κερδοφορία τους, προκειμένου να περάσουν στην ανάκαμψη.

Τόσο στις επιθέσεις στις Βρυξέλλες όσο και στις προηγούμενες στο Παρίσι, εμφανίζεται ως δράστης το «Ισλαμικό Κράτος». Δεν πρόκειται, όμως, για μια νέα ιστορία. Οι λαοί δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι τέτοιες «οργανώσεις» χρησιμοποιούνται και χρηματοδοτούνται εδώ και πολλές δεκαετίες από τους ιμπεριαλιστές, για την προώθηση των συμφερόντων των μονοπωλίων τους στη Μέση Ανατολή κι όχι μόνο.

Οι λαοί να απαντήσουν προβάλλοντας τα δικά τους συμφέροντα κι ανάγκες

Η στράτευση στην οποία καλούν οι αστοί τους λαούς, είναι στην πραγματικότητα για να χύσουν το αίμα τους στα νέα αιματοκυλίσματα που μεθοδεύουν για το μοίρασμα αγορών, των εδαφών, των δρόμων της μεταφοράς Ενέργειας ανάμεσα στα μονοπώλια.

Η ιστορία όλων των εκμεταλλευτικών κοινωνιών έχει πολλάκις αποδείξει ότι οι θρησκευτικές και εθνικές διαφορές και αντιθέσεις, υπαρκτές και υποδαυλιζόμενες, αξιοποιούνταν και αξιοποιούνται πάντοτε για να προωθήσουν τα συμφέροντα των αρχουσών τάξεων. Τέτοιες αντιθέσεις είναι το περίβλημα με το οποίο συχνά εκδηλώνονται στην ουσία τους ταξικές αντιθέσεις.

Η ΕΕ εδώ και χρόνια μιλά για «τον κίνδυνο της ριζοσπαστικοποίησης», τσουβαλιάζοντας την εργατική - λαϊκή πάλη με τη δράση μηχανισμών του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.

Οι κεφαλαιοκράτες, η ΕΕ, οι κυβερνήσεις τους έχουν στόχο την κερδοφορία των μονοπωλίων, που έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την επίθεση σε βάρος των λαών. Γι' αυτό οι λαοί πρέπει να απαντήσουν προβάλλοντας τα δικά τους συμφέροντα κι ανάγκες, για την απαλλαγή από τους εκμεταλλευτές τους, από τον αντίπαλό τους, το καπιταλιστικό σύστημα. Γι' αυτό χρειάζεται να επαγρυπνούν, ιδιαίτερα από τη στιγμή που στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλοι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, που οξύνονται επικίνδυνα.

Η ΕΕ μεταχειρίζεται τα θύματα των βομβαρδισμών της για τα συμφέροντα των μονοπωλίων της

Παίρνοντας όλα αυτά υπόψη, οι εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν ακόμα χειρότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για τους πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, κάτω από το πρίσμα και των πρόσφατων αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής ΕΕ - Τουρκίας, που σηματοδότησαν το κλείσιμο των βόρειων συνόρων, τον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων, την άρνηση από την πλευρά της ΕΕ, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να εφαρμόσει τη Συνθήκη της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων.

Οι πρόσφατες αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνουν τα κλειστά σύνορα, τον εγκλωβισμό χιλιάδων απελπισμένων προσφύγων παρά τη θέλησή τους στη χώρα μας, ενώ επιχειρούν να ανατρέψουν στην πράξη το Δίκαιο των Προσφύγων, που αποτελούσε συμβολή και κατάκτηση της Σοβιετικής Ενωσης, της πίεσης και της επίδρασης που είχε αυτή ασκήσει μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Με «φαστ τρακ» διαδικασίες, μετατρέπουν την αίτηση ασύλου σε διαδικασία που θα έχει δυνατότητα τελικά να δοθεί σε ελάχιστους. Μάλιστα, προβλέπεται κράτηση και για αιτούντες άσυλο, αλλά και πριν καν κριθεί η αίτησή τους θα μπορούν να απελαύνονται στην Τουρκία.

Αυτή είναι συνολικά η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά την αθλιότητα της Ειδομένης, τη βαρβαρότητα της διαλογής στα hot spots, την αγριότητα των κατασχέσεων των λιγοστών υπαρχόντων των προσφύγων, στο όνομα να βγουν τα έξοδα παραμονής τους, σε χώρες όπως η Δανία ή σε κρατίδια της Γερμανίας. Αυτή είναι η ταξική εκμετάλλευση, που στη Φιλανδία προωθεί την τσάμπα εργασία των προσφύγων για να βγάλουν το «κόστος της παραμονής τους» και στη Δανία ήδη ψήφισαν ότι οι πρόσφυγες θα παίρνουν μόλις το 1/3 του βασικού μισθού, με επιδότηση μάλιστα των εργοδοτών με 5.500 ευρώ (40.000 κορώνες).

Είναι, λοιπόν, σκέτη υποκρισία και κάλπικος ο δήθεν ανθρωπισμός της ΕΕ, όπως και της κυβέρνησης, για την άθλια κατάσταση όπως αυτή στην Ειδομένη ή τον Πειραιά. Δεν είναι ότι η ΕΕ δεν κάνει όσα μπορεί ή ότι είναι αδύναμη, όπως ισχυρίζονται όλα τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Αυτή είναι μια συμμαχία λύκων, που όπως βομβαρδίζει για τα συμφέροντα των μονοπωλίων, έτσι μεταχειρίζεται και τα θύματα των βομβαρδισμών της ως πρόσφυγες, πάνω απ' όλα σαν φτηνό εργατικό δυναμικό.

Κριτήριο η ικανοποίηση των αναγκών, σε ρήξη με τον καπιταλισμό που δημιουργεί τα αδιέξοδα

Εμφανίζεται ως εύκολος αντίπαλος ο πρόσφυγας και μένουν στο απυρόβλητο αυτοί που καταδικάζουν εσένα στη φτώχεια και τον πρόσφυγα στον ξεριζωμό και τον κατατρεγμό. Για παράδειγμα, ακούγεται η άποψη «εδώ δεν αντέχουν τα νοσοκομεία να καλύψουν τις ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού και θα μπορούν να περιθάλψουν πρόσφυγες;».

Το πρόβλημα είναι ότι οι κρατικές υποδομές Υγείας δεν φτάνουν να καλύψουν πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του λαού μας, υπολειτουργούν και στην ουσία στέλνουν μαζικά ακόμα κι ανήμπορους οικονομικά στους ιδιωτικούς ομίλους της Υγείας. Αυτό είναι το πρόβλημα. Το γεγονός ότι επιπρόσθετα χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες ζώντας σε άθλιες συνθήκες στερούνται ουσιαστικής περίθαλψης, είναι μια ακόμα επιβεβαίωση του ίδιου πάντα προβλήματος, ότι το κρατικό σύστημα Υγείας αδυνατεί να καλύψει τις λαϊκές ανάγκες. Γιατί κριτήριο για την προστασία της υγείας του λαού είναι και το αν αυτή μπορεί να ανταποκριθεί και σε έκτακτες συνθήκες, που σήμερα είναι οι πρόσφυγες, αύριο ένας μεγάλος σεισμός κ.ά. Σε κάθε περίπτωση, ίδια είναι η απάντηση. Οτι οι παροχές Υγείας, παρότι είναι χρυσοπληρωμένες από το λαό μας μέσα από το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και την άγρια φορολογία, δεν καλύπτουν ούτε τα στοιχειώδη. Νοσηλεύεσαι και θεραπεύεσαι αν και κατά πόσο έχεις να πληρώσεις. Ενώ οι όμιλοι της Υγείας που λειτουργούν με βάση το κέρδος, κάτι που είναι ασυμβίβαστο με το ζήτημα της υγείας του λαού μας, θησαυρίζουν.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι αν θα συμβιβαστεί ο λαός μας με αυτήν την κατάσταση. Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι ότι τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας είναι γυμνά από γιατρούς και προσωπικό, υποδομές και φάρμακα. Την ίδια ώρα, ακόμα μια μεγάλη αντίφαση ενός σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος είναι ότι χιλιάδες νέοι γιατροί, νοσηλευτές αναγκάζονται να μεταναστεύσουν από τη χώρα μας. Αρα, το κρίσιμο ερώτημα και το ζητούμενο είναι αν ο λαός μας θα απολαμβάνει σύγχρονη αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που ακριβώς επειδή θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού, θα είναι ικανή και σε θέση, ως αυτονόητη ευθύνη της, να ανταποκριθεί και σε κάθε κατάσταση και βεβαίως και στη στήριξη, την ανακούφιση και την περίθαλψη των προσφύγων.

Το ζήτημα είναι, λοιπόν, τι σύστημα Υγείας, τι νοσοκομείο, τι Κέντρο Υγείας έχει ανάγκη ο λαός. Και βεβαίως, ποια εξουσία με ποια οικονομία μπορεί να τα εξασφαλίσει. Αν δεν σκεφτεί και πολύ περισσότερο δεν παλέψει σε αυτήν την κατεύθυνση ο λαός μας, ούτε ο ίδιος θα απολαμβάνει ουσιαστική περίθαλψη, ούτε θα είναι σε θέση να στηρίξει κατατρεγμένους ανθρώπους. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος, ο άλλος οδηγεί στη βαρβαρότητα να τσακώνεσαι για το ποιος θα πάρει το μοναδικό κρεβάτι στη ΜΕΘ: ο Ελληνας ή ο πρόσφυγας; Ο άνεργος ή ο εργαζόμενος; Ο νέος ή ο ηλικιωμένος; Εσύ ή η μάνα σου; Πρόκειται για αδιέξοδο που «βγάζει λάδι» τον αντίπαλο, το καπιταλιστικό σύστημα και τις κυβερνήσεις του, όλη την αντεργατική στρατηγική της ΕΕ και των μονοπωλίων.

Πληθαίνουν τα ερωτήματα για τις βομβιστικές επιθέσεις

Πληθαίνουν τα ερωτήματα για τις βομβιστικές επιθέσεις

Στιγμιότυπο από εκδήλωση στη μνήμη των θυμάτων, στις Βρυξέλλες

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ.--

Σε κρίσιμη κατάσταση συνεχίζουν να νοσηλεύονται δεκάδες από τους τραυματίες των πολύνεκρων εκρήξεων που έγιναν την Τρίτη στο διεθνές αεροδρόμιο Ζάβεντεμ και το μετρό των Βρυξελλών. Ο τελευταίος απολογισμός έκανε λόγο για 300 άτομα που πληγώθηκαν από τις βομβιστικές επιθέσεις, ενώ συγκεχυμένος είναι ο αριθμός των νεκρών, που θεωρούνται τουλάχιστον 31. Το γεγονός ότι πολλά πτώματα εντοπίστηκαν διαμελισμένα όπως και ότι υπάρχουν άτομα που τη στιγμή των επιθέσεων βρίσκονταν στα αντίστοιχα σημεία και συνεχίζουν να αγνοούνται, δυσκολεύει τον ακριβή υπολογισμό.

Στο μεταξύ, όσο συνεχίζονται οι έρευνες για τους υπεύθυνους τόσο πληθαίνουν τα ερωτήματα για τις συνθήκες που οργανώθηκαν αυτές οι «τρομοκρατικές επιθέσεις», οι οποίες γίνονται όλο και πιο βολικές για μια σειρά αντιλαϊκές μεθοδεύσεις.

Χτες, οι υπουργοί Εσωτερικών και Δικαιοσύνης του Βελγίου, Γιαν Γιαμπόν και Κοέν Γκέενς, υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους (που όμως δεν έγιναν δεκτές), δηλώνοντας ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη για μια σειρά «λάθη» που έγιναν. Είχαν προηγηθεί δηλώσεις αξιωματούχων της τουρκικής κυβέρνησης πως ο ένας από τους φερόμενους ως βομβιστές αυτοκτονίας των Βρυξελλών Ιμπραχήμ Ελ Μπακραουί (βελγικής υπηκοότητας), είχε συλληφθεί το καλοκαίρι στη μεθόριο με τη Συρία και εκδοθεί στο Βέλγιο. Την είδηση ακολούθησαν μια σειρά «διαρροές» (η διασταύρωση των οποίων συχνά μένει ζητούμενο), μεταξύ άλλων ότι και οι ολλανδικές αρχές είχαν προειδοποιήσει το Βέλγιο για τον Μπακραουί. Υπήρξαν βελγικά δημοσιεύματα που έκαναν λόγο και για διεθνές ένταλμα σύλληψης που είχε εκδώσει η «Ιντερπόλ» για τον άλλο αδελφό Μπακραουί, τον Κχαλίντ.

«Υπήρξαν λάθη στη Δικαιοσύνη και με τον (Βέλγο) αξιωματικό σύνδεσμο στην Τουρκία», δήλωσε από τη μεριά του ο Γιαμπόν, συμπληρώνοντας: «Μπορεί να τεθεί το ερώτημα πώς συνέβη να αποφυλακιστεί κάποιος τόσο νωρίς καθώς και το πώς χάθηκε η ευκαιρία να τον συλλάβουμε όταν ήταν στην Τουρκία. Καταλαβαίνω τις ερωτήσεις...».

Γενικά, ο τρόπος που αποκαλύπτονται πλευρές της «πορείας» και των σχεδίων των τζιχαντιστών προκαλεί σύγχυση, αφού είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς τι αποτελεί γεγονός και τι «εικασία» ή πιθανότητα. Πάντως, ενδεικτική είναι η «αποκάλυψη» που έκανε χτες η βελγική εφημερίδα «Ντερνιέρ Ερ» («Τελευταία Ωρα»), επικαλούμενη «πολύ καλά πληροφορημένες πηγές» σύμφωνα με τις οποίες οι «τρομοκράτες» σχεδίαζαν «χτύπημα» στους δύο πυρηνικούς σταθμούς της χώρας.

Επίσης, διάφοροι αξιωματούχοι ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ανώνυμα ή επώνυμα, δηλώνουν ότι εκατοντάδες «τζιχαντιστές» του «Ισλαμικού Κράτους» που εκπαιδεύτηκαν στη Μέση Ανατολή επιστρέφουν στις ευρωπαϊκές χώρες καταγωγής τους για να πάρουν μέρος σε νέες επιθέσεις.

Την ίδια στιγμή, πυκνώνουν ανακοινώσεις σε μια σειρά χώρες, περί «τρομοκρατικών απειλών» ή και «επιθέσεων» που αποτράπηκαν ή αποκαλύφθηκαν.

Την Τετάρτη, το αεροδρόμιο της Τουλούζης στη νότια Γαλλία εκκενώθηκε για να γίνει επιθεώρηση για λόγους ασφαλείας, αφού εντοπίστηκε «ύποπτο» πακέτο, σύμφωνα με τις αρχές.

Αντίστοιχοι έλεγχοι έγιναν την Τρίτη και στο σιδηροδρομικό σταθμό του Χούφντορπ, δυτικά του αεροδρομίου του Αμστερνταμ.

Επιπλέον, τη συμμετοχή τους στη συζήτηση που έχει ανοίξει «πλατιά» περί ανάγκης ενίσχυσης των μέτρων ασφαλείας στην Ευρώπη σπεύδουν να δηλώσουν και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ετσι, η υποψήφια για το προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, χαρακτήρισε τις επιθέσεις των Βρυξελλών «τελευταία βαρβαρική υπενθύμιση» και εξήγησε ότι τα κράτη - μέλη της ΕΕ πρέπει να κάνουν περισσότερα για να ηττηθεί το «Ισλαμικό Κράτος», μεταξύ άλλων να εξετάσουν «περισσότερο δυναμικά» τα πρωτόκολλα ασφαλείας σε αεροδρόμια και άλλα σημεία «στρατηγικού» ενδιαφέροντος. Δήλωσε, παράλληλα, ότι υπάρχουν πολλά που μπορούν να κάνουν οι ΗΠΑ «προκειμένου να μοιραστούμε το (οικονομικό) βάρος των μέτρων».

«Τις φορές που ο δεμένος πετάχτηκε απάνου…»

«Τις φορές που ο δεμένος πετάχτηκε απάνου…»

Η πάλη του λαού έχει τη δύναμη ν’ αλλάζει την Ιστορία.

Το 1821 η λαϊκή εξέγερση του καταπιεζόμενου λαού, της φτωχολογιάς, οδήγησε σε

επανάσταση ενάντια στους φεουδάρχες, Έλληνες και Τούρκους, αψήφησε την πανίσχυρη Ιερή

Συμμαχία των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών και νίκησε αντίπαλους που φάνταζαν ανίκητοι.

Δυνάστες του λαού ήταν τότε, η οθωμανική αυτοκρατορία, οι φεουδάρχες, Έλληνες και

Τούρκοι, η Ιερή Συμμαχία.

Εθνικοαπελευθερωτική και αστικοδημοκρατική η Επανάσταση του 1821

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 δε διέφερε, από τις αστικές επαναστάσεις και κινήματα των

άλλων χωρών. Σε κάθε ιστορική εποχή, μια κοινωνική τάξη προβάλλει ως πρωτοπόρα, ηγέτιδα

δύναμη, μοχλός της κοινωνικής προόδου. Η αστική τάξη, που εκείνη την εποχή ήταν

προοδευτική, ως φορέας των νέων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, ιδεολογικά

φωτισμένη από τη Γαλλική Επανάσταση, ανέλαβε την ηγεσία του αγώνα, ξεσηκώνοντας τις

καταπιεζόμενες από τη φεουδαρχία αγροτικές μάζες. Η Επανάσταση του 1821

πραγματοποιήθηκε σε συνθήκες μακρόχρονης οθωμανικής υποδούλωσης, με ηγετική δύναμη

την ελληνόφωνη χριστιανική αστική τάξη. Ήταν, επομένως, εθνικοαπελευθερωτική στη μορφή

και αστικοδημοκρατική στο περιεχόμενο. Όπως σε όλες τις αστικές επαναστάσεις, πήραν

μέρος, ως κινητήριες δυνάμεις, οι πλατιές μάζες της αγροτιάς, καθώς και η μικρή ακόμα

αριθμητικά εργατική τάξη (ναύτες, τεχνίτες, κ.ά.). Ο μαζικός λαϊκός ηρωισμός, και των αμάχων

ακόμα, η συλλογική πάλη με όλες τις μορφές - και κυρίως την ένοπλη - η αυτοθυσία,

σφράγισαν τον πολυετή αγώνα, αφήνοντας πίσω διαχρονικά διδάγματα.

Ο Ρήγας Φεραίος και το όραμα της Βαλκανικής Ομοσπονδίας

Η ανερχόμενη αστική τάξη υπήρξε φορέας της εθνικής αφύπνισης - συνειδητοποίησης, στην

οποία έδωσε ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο. Ο Ρήγας Φεραίος στον Θούριο και στο έργο του

Νέα Πολιτική Διοίκησις πρόβαλλε ένα απελευθερωτικό σχέδιο αλλά και ένα πολιτικό

πρόγραμμα και καλούσε σε εξέγερση όλους τους λαούς της Βαλκανικής «Χριστιανούς και

Τούρκους», με σκοπό το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και τη δημιουργία μιας

Βαλκανικής Ομοσπονδίας. Ο Ρήγας είχε έρθει σε επαφή με το Διευθυντήριο της Γαλλικής

Επανάστασης, ίδρυσε μυστική Εταιρία και ανέπτυξε δράση.

Η Φιλική Εταιρεία, ταξική, συνωμοτική, εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση

Η σύσταση συνωμοτικών οργανώσεων με ταξικούς - εθνικοαπελευθερωτικούς σκοπούς ήταν

συχνή τότε. Συστάθηκαν μυστικές οργανώσεις, όπως η Εταιρία των Πέντε, το Ελληνόγλωσσον

Ξενοδοχείον (Παρίσι 1809), η Φιλόμουσος Εταιρία (Αθήνα 1813) και η πιο σημαντική, μαζική,

και μαχητική οργάνωση, η Φιλική Εταιρία (Οδησσός 1814) που έπαιξε ηγετικό ρόλο στον

Αγώνα. Πυρήνας της Φιλικής Εταιρίας ήταν η αστική τάξη, έμποροι και τραπεζίτες (Α. Κροκίδας

και Εμμ. Παππάς), εφοπλιστές (Κουντουριώτης και Μέξης), κοτζαμπάσηδες (Π. Μαυρομιχάλης,

Λόντος, Ρούφοι και Ζαΐμηδες), Φαναριώτες (Μαυροκορδάτος, Νέγρης, Νούτσος, Φιράρης) και

ανώτεροι κληρικοί (Α. Γαζής, Παλαιών Πατρών Γερμανός και Ιγνάτιος Ουγγροβλαχίας). Στη

Φιλική Εταιρία εντάχθηκαν πολλοί Σέρβοι, Βούλγαροι, Μολδαβοί και Βλάχοι. Μόλις το 1819 –

1820, ενόψει της Επανάστασης, άρχισαν να στρατολογούνται στο Μοριά και μέλη από τις

λαϊκές τάξεις, αγρότες, εργάτες, ναύτες.

Το 1821 πήραν όλοι οι Έλληνες μέρος στην Επανάσταση;

Κάποιοι αποσιωπούν ή διαστρεβλώνουν το κοινωνικό περιεχόμενο του 1821, τον επαναστατικό

του χαρακτήρα. Κρύβουν ότι ούτε το 1821, υπήρχε εθνική ομοψυχία. Υπήρχαν και τότε

Έλληνες που φοβόταν και άλλοι που εναντιωνόταν στην επανάσταση και υπερασπίζονταν την

εξουσία του σουλτάνου και την Ιερή Συμμαχία, γιατί αντλούσαν προνόμια απ' αυτήν. Η

επίσημη εκκλησία, η πλειοψηφία των κοτζαμπάσηδων, των Φαναριωτών και των πρόκριτων,

καλλιεργούσαν το φόβο, τη μοιρολατρία και την υποταγή, αυτοί μιλούσαν για τη ματαιότητα

του αγώνα και της επανάστασης, αυτοί προπαγάνδιζαν την αιωνιότητα του υπάρχοντος

κοινωνικού συστήματος.

Γιατί δεν δικαιώθηκαν οι πόθοι των αγωνιστών του 1821;

Οι αγωνιστές του 1821, οι φτωχολογιά του χωριού, οι ναύτες και οι τεχνίτες που με την

ένοπλη πάλη τους, νίκησαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν δικαιώθηκαν. Δεν είδαν να

χτίζεται μια Ελλάδα της Ισότητας, της Δικαιοσύνης, της Λαϊκής Ευημερίας. Αντίθετα είδαν τη

ντόπια πλουτοκρατία, να υποθηκεύει τα εθνικά κτήματα και το μέλλον της νεοσύστατης χώρας,

να φέρνει Βαυαρούς βασιλιάδες να κυβερνήσουν για να εδραιώσουν την κυριαρχία των

τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των εμπόρων και να κρατήσουν στην αμορφωσιά και την

εξαθλίωση τον λαό που με το αίμα του είχε λευτερώσει την πατρίδα. Τις όποιες κατακτήσεις

του, ο λαός τις κέρδισε με σκληρούς, πολλές φορές αιματοβαμμένους ταξικούς αγώνες. Οι

αγρότες με αποκορύφωμα το Κιλελέρ και οι εργάτες με απεργίες και άλλες μορφές πάλης,

κατέκτησαν κάποια δικαιώματα. Αλλά και αργότερα, όταν ο εργαζόμενος λαός πάλεψε στους

Βαλκανικούς Πολέμους, και σε δύο Παγκόσμιους Πολέμους, όταν απελευθέρωσε την πατρίδα

από τους φασίστες, με την εποποιία της ΕΑΜικής Αντίστασης, τα ιδανικά των αγωνιστών δεν

δικαιώθηκαν. Γιατί όπως τότε, έτσι και σήμερα οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι τραπεζίτες και οι

εφοπλιστές είχαν την εξουσία κι αυτοί υπηρετούν μόνο μία πατρίδα, το κέρδος. Για το

κεφάλαιο, η Ελευθερία και η Εθνική Κυριαρχία είναι αξίες διαπραγματεύσιμες στις διεθνείς

λυκοσυμμαχίες των μονοπωλίων. Όσο η εργατική τάξη και ο λαός ακολουθούν τις επιλογές

του ενός ή του άλλου τμήματος της αστικής τάξης, θα χύνουν το αίμα τους για ξένα κέρδη και

Λευτεριά, Ισότητα και Δικαιοσύνη δεν πρόκειται να γευτούν.

Το σύγχρονο νόημα και μήνυμα του 1821

Σήμερα, οι δυνάστες του λαού είναι το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, οι διεθνείς συμμαχίες

του, οι σύγχρονες "Ιερές Συμμαχίες", το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και άλλες, που με τους ανταγωνισμούς

τους, αιματοκυλάνε τους λαούς, δημιουργώντας στρατιές προσφύγων και μεταναστών,

αμφισβητώντας την Εθνική μας κυριαρχία στο Αιγαίο και στα σύνορα. Σήμερα ο φορέας της

κοινωνικής εξέλιξης, είναι η εργατική τάξη. Το 1821 η ανερχόμενη τότε αστική τάξη ηγήθηκε

στον αγώνα για την ανατροπή της φεουδαρχίας, την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό

και για τη δημιουργία του δικού της κράτους. Σήμερα η κοινωνική εξέλιξη και πρόοδος

απαιτούν η εργατική τάξη να παίξει το δικό της ιστορικό ρόλο. Να τεθεί επικεφαλής όλων των

καταπιεζομένων στρωμάτων, να ανατρέψει το ξεπερασμένο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα

και να οικοδομήσει μια νέα κοινωνία με εργατική - λαϊκή εξουσία, με κοινωνικοποίηση των

μέσων παραγωγής, με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, το Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.

Η εργατική τάξη, ο λαός, το κίνημα, πρέπει να μαθαίνει και να καθοδηγείται από την ιστορία,

όπως εξηγεί ο Βάρναλης στο ποίημα του «Ιστορία»:

«…Τις φορές, που ο δεμένος πετάχτηκε απάνου

με τα δόντια να κόψει του ξένου τυράννου

το λυτάρι, δεμένος βρισκότανε πάλι.

Τόνε δένανε τρίδιπλα οι ντόπιοι μεγάλοι.

Τώρα η Νύχτα τελειώνει… Παθοί και μαθοί.

Ξέρουν, όταν η μάχ’ η μεγάλη δοθεί

για να μην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους,

θ’ αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους.»

Σκέμπρη Τζένη, μέλος ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ 

Οι μνηστήρες της εξουσίας

 Οι μνηστήρες της εξουσίας

Τούτες τις μέρες, που ο Ψυχάρης κι ο ΔΟΛ φαίνεται να παίρνουν την κάτω βόλτα, η κε του μπλοκ έτυχε να διαβάσει το βιβλίο του πρώτου "οι μνηστήρες της εξουσίας", που είναι απομαγνητοφώνηση των συνεντεύξεων επτά πολιτικών ηγετών, με αλφαβητική σειρά, από τον Αβέρωφ ως το Φλωράκη, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Ο πλήρης τίτλος, για την ακρίβεια, είναι "οι μνηστήρες της εξουσίας, στο παιχνίδι της αλήθειας". Αν κι ο Χαρίλαος, αφενός δεν πάλευε για τον ίδιο τύπο εξουσίας με τους υπόλοιπους (Ηλιού, Μαύρος, Παπαληγούρας, Παπανδρέου, Ράλλης κι Αβέρωφ, όπως είπαμε πριν). Κι αφετέρου ίσως προτιμούσε να παίξει κάτι άλλο (πχ το "θάρρος ή αλήθεια"), όπου έχεις δικαίωμα επιλογής. Όχι επειδή δεν ήταν φιλαλήθης, κάθε άλλο. Διευκρινίζει μάλιστα μεταξύ άλλων πως το ψευδώνυμο που είχε στο βουνό ήταν Γιώτης σκέτο, και ότι δεν υπήρξε ποτέ καπετάνιος, αλλά του το κόλλησαν οι εφημερίδες, ίσως για να φαντάζει πιο τρομακτικός στους φιλήσυχους νοικοκυραίους. Αλλά απαντά από μονολεκτικά έως καθόλου σε διάφορες ερωτήσεις, που σίγουρα φαντάζουν περίεργες στον ηγέτη ενός κόμματος που βγαίνει από τόσα χρόνια παρανομίας, κι έτσι τις αποφεύγει ευγενικά.
-Πώς βγήκατε στο εξωτερικό;
-Ας τα αφήσουμε τώρα αυτά. Αυτό που μπορώ να σας πω...

Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον πως μολονότι βρισκόμαστε σε μικρή χρονική απόσταση από τη χούντα (με τα σταγονίδιά της να μην εξατμίζονται ποτέ από τον κρατικό μηχανισμό) και με δεξιά κυβέρνηση Καραμανλή, ο σοσιαλισμός είναι η λέξη της μόδας, αφού ακόμα και πολλοί υπουργοί κατηγορούνται για σοσιαλμανία και την πολιτική των κρατικοποιήσεων. Με τον Ανδρέα να διαφοροποιείται από τη Δεξιά μιλώντας για κοινωνικοποιήσεις (πασοκάρα αθάνατη) και τους φιλελεύθερους πολιτικούς να εξυμνούν μεν την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά να εξηγούν πως δεν είναι κατάλληλη για επενδύσεις σε τομείς όπως το νερό, το ρεύμα, κτλ. Τι λες τώρα...
Στον αντίποδα όμως, συναντάμε πολλά από τα κλισέ που κυριαρχούν σήμερα στο δημόσιο λόγο και μας ταλαιπωρούσαν ήδη από τότε, με το φρέσκο λόγο τους και τη δύναμη των επιχειρημάτων τους.

Στη συνέχεια της ανάρτησης πάντως δε θα παρουσιάσουμε το βιβλίο, αλλά μερικά αποσπάσματα από μια πολύ ενδιαφέρουσα ομολογία του Ηλία Ηλιού, που εκείνη την εποχή ήταν επικεφαλής της ΕΔΑ, κρατώντας τον τίτλο του παλιού ενιαίου πολιτικού συνασπισμού, και βασικά μετρούσε αντίστροφα, για να περάσει στο ΠαΣοΚ, μαζί με το Γλέζο. Θεωρώ πως είναι καλύτερο να επικεντρώσουμε εδώ, παρά να αναζητήσουμε την αποστασία του στις ρίζες του ή στις αστικές του καταβολές που ποτέ δεν απέβαλε (εξάλλου δεν κρίνουν τα πρώτα τα στερνά).

Σε ένα ταξίδι μου στο εξωτερικό είδα τη "σοφή ηγεσία", όπως ειρωνικά τους έλεγα, και τους έκανα μια αυστηρή κριτική. Τους είπα χαρακτηριστικά ότι, αν θελήσει κανείς κάποτε να γράψει την ιστορία του ΚΚΕ από τον πόλεμο και εδώ, από το '39, το '40 και εδώ, δε χρειάζεται να γράψει σοβαρό σύγγραμμα, αλλά ένα χιουμοριστικό βιβλίο σχετικά με τις πεπονόφλουδες! "Δεν αφήσατε", τους είπα, "απάτητη πεπονόφλουδα!¨. Φυσικά, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συμπληρώνει το φάκελό μου η "σοφή ηγεσία".

(...)

-Από την πλευρά, πάντως, του ΚΚΕ, νομίζω ότι τώρα σας κατηγορούν ως αποστάτη...
-Εγώ πιστεύω ότι αυτοί κάνανε την αποστασία!...
-Εσείς σήμερα είστε μαρξιστής. Ποιες είναι οι δικές σας -ή μάλλον να θέσω διαφορετικά το ερώτημα: Είστε κομμουνιστής;
-Όχι!
-Θέλω τότε να μου πείτε τη διαφορά μεταξύ μαρξιστή και κομμουνιστή...
-Να σας πω. Εγώ δέχομαι τη διδασκαλία του Μαρξ ως τρόπο εξηγήσεως των ιστορικών φαινομένων. Δε δέχομαι όμως τις παρεκκλίσεις της "πρακτικής" του κομμουνισμού με Στάλιν, με Ζαχαριάδη, με Κολιγιάννη και ως σήμερα αυτά που γίνονται στην Τσεχοσλοβακία κλπ. Την πρακτική αυτή την οποία ο κομμουνισμός εφαρμόζει δεν τη δέχομαι και πιστεύω ότι, έτσι, ως σύστημα πια απέτυχε και δεν υπάρχει λόγος να είμαι κομμουνιστής. Αποβλέπω σε ένα σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο χωρίς αγριανθρωπισμό. Αν αυτοί το λένε αποστασία, εγώ τους ανταπαντώ ότι αυτοί διαστρέβλωσαν τις διδασκαλίες του Μαρξ ακόμα και του Λένιν και ότι εγώ μένω πιστός, εγώ και όσοι σκέπτονται σαν κι εμένα μένουμε πιστοί στο πνεύμα, ενώ αυτοί "κρατάνε τη σφραγίδα". (...) Πιστεύω ότι αυτό που σκέφτονται και θέλουν να εφαρμόσουν και προβάλλουν ο Μπερλινγκουέρ, ο Μαρσαί, ο Καρίγιο σήμερα, αυτό που προσπάθησε να φτιάξει ο Ντούμπτσεκ αλλά τον καταπνίξανε, αυτό είναι σωστός δρόμος.

(...)
Σε μια ερώτηση για τις διαφορές του με το εσ.
Υπάρχουν και άλλες προοδευτικές σοσιαλιστικές δυνάμεις στον χώρο τον ελληνικό. Θεωρώ τέτοιες δυνάμεις και την "πρωτοβουλία" και τη "Σοσιαλιστική Πορεία" και τους "Χριστιανούς" του Ψαρουδάκη και βεβαίως, καλά θα ήταν, αν ήθελε, και ο Ανδρέας. Αλλά ο Ανδρέας και ο Μαύρος φοβάμαι ότι τρέφουν ηγεμονικά όνειρα... (...) Αλλά πάντως νομίζω ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί μια αξιόλογη, ευρύτερη ενότητα και αυτή, σαν πυρήνας, ύστερα να επιταχύνει διαφοροποιήσεις, από τις οποίες τελικά δεν εξαιρώ ούτε το ΚΚΕ του εξωτ. Και τούτο όχι διότι πιστεύω ότι μόνο του θα ξυπνήσει. Όχι. Αλλά πιστεύω ότι αυτά που γίνονται στον Ανατολικό Κόσμο, αυτά που κάνει ο Ζαχάροφ, αυτά που κάνουν οι Τσέχοι, οι Πολωνοί, οι Ούγγροι κομμουνιστές, δείχνουν διεργασίες, δείχνουν διεκδικήσεις για ελευθερίες.

(...)

-Ορισμένοι σας κατηγορούν ως καραμανλικό ή κρυπτοκαραμανλικό... Τι έχετε να πείτε γι' αυτό;
-Καραμανλικός βεβαίως δεν είμαι. Αλλά εγώ ίσως είμαι ο μόνος μαζί με τον από τα ηγετικά στελέχη της ΕΔΑ φίλο μου Μίκη Θεοδωράκη που δεν έχω κανένα κόμπλεξ, ώστε να κάνω λχ "αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση". Και στο σημείο εκείνο που βλέπω ότι καλά τα κάνει ο Καραμανλής θέλω να το πω, ότι εδώ έχεις δίκιο, καλά έκανες. Ενώ οι άλλοι, από κόμπλεξ πιστεύω, όχι από μεγάλη αγνότητα, από κόμπλεξ μήπως φανούν ότι δίνουν χάρη στον αντίπαλό τους, κάνουν "αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση" και δεν εξαιρώ κανένα!

-Δηλαδή αν σας ζητούσε κάποιος να ζυγίσετε τις πράξεις του Καραμανλή, θα βλέπατε περισσότερες θετικές ή περισσότερες αρνητικές;
-Ξέρετε, μου ζητάτε να ανακαλύψω μια ζυγαριά που ούτε στα φαρμακεία υπάρχει...

(...)

-Πείτε μου αν θέλετε ποιες είναι οι διαφορές σας οι πολιτικές από τις θέσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος επίσης τονίζει ότι είναι σοσιαλιστής;
-Εγώ με τον Ανδρέα Παπανδρέου στο θεωρητικό επίπεδο δε θα είχα καμία ίσως διαφορά. Αλλά δεν ξέρω, δεν τον βρίσκω πουθενά, δεν μπορώ να είμαι σίγουρος τι θα βγάλει την άλλη μέρα από άποψη πολιτικής τακτικής.

(...)

-Θα μπορούσατε να εξηγήσετε με δυο λόγια ποιος ήταν ο λόγος που σας έκανε να μεταβάλετε τη θέση σας έναντι της Κοινής Αγοράς; Ως ΕΔΑ πριν από τη δικτατορία ήσασταν εναντίον της εντάξεως, είχατε πολεμήσει τη συμφωνία συνδέσεως. Μετά τη δικτατορία, εμφανιστήκατε να υποστηρίζετε τη σύνδεση...
-Αυτό είναι το μεγάλο επιχείρημα του Φλωράκη. Λοιπόν, τότε πιστέψαμε όλοι, από τις αναλύσεις που κάναμε τις οικονομικές, οι οποίες ίσως επηρεάζονταν και από τις απέξω πολιτικές "ντιρεκτίβες" του κομμουνιστικού κόμματος και του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ότι η ένταξή μας, η σύνδεσή μας θα ήταν καταστροφή. Ύστερα, μια προσεκτικότερη ανάλυση των πραγμάτων μας δίδαξε δύο πράγματα: Πρώτα πρώτα, όχι μόνο δεν κατέρρευσε ως τα σήμερα η βιοτεχνία, η βιομηχανία, ακόμα και η αγροτική οικονομία, η οποία βέβαια χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, δεν κατάρρευσαν αλλά απεναντίας έδειξαν αντοχή. Σήμερα, το ελληνικό κόσμημα, το ελληνικό έπιπλο, το ελληνικό ρούχο κλπ. έχουν κατακλύσει τις αγορές των χωρών της Ευρώπης. Ακόμα και βιομηχανικά προϊόντα μας πηγαίνουν εκεί. Όταν μάλιστα συνδέσαμε το ότι η Ελλάδα, μπαίνοντας με πλήρη ένταξη στην Κοινή Αγορά, θα είναι ο προχωρημένος σταθμός εμπορίου της ΕΟΚ προς τις χώρες της Μέσης Ανατολής κλπ... Το δεύτερο είναι, αν θέλετε, ζήτημα ανάγκης. Σήμερα, το μέγιστο μέρος και των εξαγωγών και των εισαγωγών κατευθύνεται προς ή προέρχεται από τις χώρες της Κοινής Αγοράς. Είμαστε δεμένοι, είτε το θέλομε είτε όχι. Και αν ακόμα δε μας ήταν ευχάριστο δε θα ήταν δυνατό η οικονομία μας να απαγκιστρωθεί απ' αυτό τον εναγκαλισμό.

Συμπέρασμα; Ακόμα και το ελληνικό σαξές στόρι είναι μάλλον παλιά ιστορία. Αλλά δεν είναι μόνο ο Σαμαράς. Κι ο Σύριζα έρχεται δεύτερος (και τρίτος και τέταρτος) στον πολιτικό ρόλο ενός φορέα που "θα είναι σαν αριστερά, αλλά θα είναι δεξιά". Τουλάχιστον ο Ηλιού παίρνει θέση κατά της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ, γιατί δε μας έχει ωφελήσει σε τίποτα. Ενώ η σημερινή ΔΦΑ είναι πίσω κι από αυτό ακόμα...

Κι αφού μάθαμε και τη διαφορά μεταξύ μαρξιστή και κομμουνιστή, μπορούμε να κλείσουμε με μια πολύ εύστοχη ατάκα του Χαρίλαου.

-Εσείς τους αποκαλείτε αναθεωρητές, αναθεωρητική ομάδα. Σε τι συνίσταται αυτή η αναθεώρηση;
-Αυτό είναι γεγονός. Το να τους αποκαλούμε αναθεωρητές δεν είναι βρισιά, ούτε συκοφαντία. Είναι απλώς η ονομασία μιας πραγματικότητας.

ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΤΗΣ "Χ.Α." ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ

ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΤΗΣ "Χ.Α." ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ

Γράφει ο "Ισοβίτης"

Το κρεσέντο μίσους, διαστρέβλωσης, παραπληροφόρησης και παραπλάνησης, με στόχο τον εμποτισμό του ρατσιστικού δηλητηρίου στις συνείδησης του Ελληνικού λαού και αφομοίωσης των αντιδραστικών, ανορθολογικών, αντεπιστημονικών, απόψεων των ναζί της "χρυσής αυγής", εκμεταλλεύοντας το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, έπεσε στο κενό.

Ο Ελληνικός λαός, από άκρη σε άκρη σε όλη την χώρα, στέκεται έμπρακτα και αλληλέγγυος στο δράμα των προσφύγων και μεταναστών και βοηθάει από το στέρημα του, αυτούς τους ανθρώπους, που η πολιτική της Ε.Ε. και της Ελληνικής κυβέρνησης τους εγκλώβισε στην χώρα μας.

Και όχι μόνο αυτό. Ο Ελληνικός λαός ,άνοιξε τα σπίτια του και φιλοξενεί οικογένειες προσφύγων και μεταναστών, που ζουν κάτω από άσχημες συνθήκες, παρατημένοι ουσιαστικά από την Ελληνική Κυβέρνηση, έρμαιοι ύποπτων ΜΚΟ που κερδίζουν χρήματα από αυτή την ιστορία, να ζουν μέσα στις λάσπες , εκτεθειμένοι με τα παιδιά τους στην κακοκαιρία, στις βροχές , το κρύο.

Ο λαός έκλεισε τα αυτιά του στις σειρήνες μίσους, ψεύδους, συκοφαντιών, λάσπης, που σκόρπισαν οι ναζί της "χρυσής αυγής" και κάθε τύπου φασιστική, αντιδραστική, δύναμη, ομάδα, κυρίως μέσα από το διαδίκτυο και σάιτ. Μικρό μέρος του, εγκλωβίστηκε, από της άναρθρες κραυγές των ναζί, την ρατσιστική ρητορεία τους, την ρητορεία μισαλλοδοξίας και μίσους, πατώντας σε υπαρκτά, λαϊκά, κοινωνικά, προβλήματα.

Στόχος τους να δοθεί άλλοθι στις πραγματικές αιτίες των μεγάλων ροών των προσφυγών, μεταναστών, που δεν είναι άλλος, από τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ΗΠΑ, Ε.Ε., ΝΑΤΟ, μαζί με την Ρωσική αστική τάξη, αλλά και περιφερειακών ιμπεριαλιστών δυνάμεων, όπως του αστικού κράτους της Τουρκίας και αστικών χωρών του Αραβικού τόξου (Σαουδική Αραβία, Ιορδανία κ.α.). Για να ξαναχαράξουν νέες ζώνες επιρροής, νέα σύνορα , να φτιάξουν νέα κράτη προτεκτοράτα με άλλους παίκτες τώρα, με άλλες υποτακτικές κυβερνήσεις μαριονέτες, για τον έλεγχο των ενεργειακών, πλουτοπαραγωγικών, πηγών, τους κόμβους και δρόμους του πετρελαίου κυρίως και φυσικού αερίου.

Οι Ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, έκαναν τους λαούς, πρόσφυγες και μετανάστες, τα άνομα σχέδια των ιμπεριαλιστών, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων που εκπροσωπούν, για τους καπιταλιστές, για να ανακάμψουν τα κέρδη τους, στο φόντο της οικονομικής κρίσης.

Της πραγματικές αιτίες για το δράμα των προσφύγων και μεταναστών της συγκαλύπτουν οι ναζί της "χρυσής αυγής", καλώντας τον Ελληνικό λαό να διαλέξει ιμπεριαλιστή φονιά και να πάρει μέρος στις ιμπεριαλιστικές διενέξεις και ανταγωνισμούς , ανταγωνισμοί ξένοι ταξικά, ως προς τα λαϊκά συμφέροντα.

Τόσο "πατριώτες" είναι οι ναζί της "χρυσής αυγής", που καλούν τον Ελληνικό λαό να κάτσει κάτω από ξένη ταξική σημαία, για να γίνει κρέας, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων και καπιταλιστών. Γιατί ότι δεν λύνουν με πολιτικά μέσα, τα λύνουν με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με ότι συνεπάγεται για τους λαούς . Καταστροφή υποδομών, προσφυγιά, μετανάστευση, δυστυχία , πείνα, απόλυτη φτώχεια. Το δράμα των προσφύγων από Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν, είναι χαρακτηριστικό.

Αυτό το παιχνίδι παίζουν οι ναζί της "χρυσής αυγής", μαζί με το υπόλοιπο αστικό προσωπικό της χώρας και παράλληλα προωθούν της ρατσιστικές και ναζιστικές απόψεις τους. Με ψέματα, λάσπες και συκοφαντίες όπως καλά ξέρουν οι ναζί, συγκαλύπτουν της θέσεις τους που είναι βαθειά αντιδραστικές , αντιλαϊκές και υπηρετούν στρατηγικά το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Οι πρόσφυγες και μετανάστες είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που είναι σε εξέλιξη στην Μέση Ανατολή και επεκτείνεται στην Βόρεια Αφρική.

Δεν ήρθαν στην χώρα μας οι πρόσφυγες, μετανάστες, για να εξισλαμίσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς, να βιάσουν γυναίκες, να κάνουν "Τζιχάντ", να επιβάλλουν την κουλτούρα τους.

Αυτά τα σαθρά επιχειρήματα προωθεί και αναπαράγει η "χρυσή αυγή", επενδύοντας στον λαϊκό φόβο και άγνοια. Επιχειρήματα που συνοδεύονται με την έωλη εξίσωση των προβλημάτων του Ελληνικού λαού, απόρροια της πολιτικής της Ε.Ε. και των πολιτικών των "μνημονίων" υπέρ του κεφαλαίου , με αυτά των προσφύγων και μεταναστών.

Και στηλιτεύουν την λαϊκή αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες, για να αποτρέψουν τον λαό μας να πράξει το αυτονόητο, στην βάση της ανθρωποκεντρικής και κοινωνικής συνείδησης. Να δείξει δηλαδή έμπρακτα, την αλληλεγγύη του σε λαούς κατατρεγμένους και δυστυχισμένους από τους πολέμους.

Πήραν την απάντηση τους οι ναζί της "χρυσής αυγής"και όλοι αυτοί που φλερτάρουν με της επικίνδυνες, απάνθρωπες, αντιδραστικές της απόψεις. Από τον ίδιο τον Ελληνικό λαό. Που έκαναν ακόμα πράξη αυτό που ειρωνικά και χλευαστικά έλεγε η  "χρυσή αυγή" και είναι η καλύτερη απάντηση στους ναζί και σε όλα τα φερέφωνα αντιδραστικών απόψεων.

Ο Ελληνικός λαός κατά εκατοντάδες σε όλη την χώρα άνοιξε ακόμα και τα σπίτια του και φιλοξένησε από μια, δυο, οικογένειες προσφύγων, μεταναστών. Ο Ελληνικός λαός έδωσε και δίνει καθημερινά την απάντηση του, στα κελεύσματα μίσους των ναζί της "χρυσής αυγής" που με την πολιτικής της σιγοντάρουν και άλλες δυνάμεις, υπερασπιστές του συστήματος της ταξικής ανισότητας, εκμετάλλευσης και αδικίας. Έδωσαν απάντηση στην πολιτική της Ε.Ε. και της Ελληνικής κυβέρνησης, που συμφωνήσαν και υπέγραψαν όλοι μαζί και οι 28 στην Ε.Ε., στον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στην χώρας μας, μετατρέποντας την χώρα σε αποθήκη ψύχων. Υπέγραψαν και συμφωνήσαν την παρουσία του ΝΑΤΟ, στο Αιγαίο. Διευκολύνοντας το έτσι, στα δολοφονικά του σχέδια, αφού το προσφυγικό, μεταναστευτικό, είναι πρόφαση και το βλέμμα του είναι στραμμένο στην Συρία και στο ανταγωνισμό με την Ρωσία. Έδωσαν αέρα στην τυχοδιωκτική πολιτική της αστικής τάξης της Τουρκίας, που αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, στο Αιγαίο και προσπαθεί να τα ξαναφέρει στο προσκήνιο, έχοντας υπόψη ότι το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο.

Ο λαός δεν πρέπει να μείνει θεατής σε αυτές της εξελίξεις, ούτε να πάρει θέση με ποιον ιμπεριαλιστή θα "στρατευτεί" , αφού τα λαϊκά συμφέροντα δεν ταυτίζονται με κανένα ιμπεριαλιστή. Οι εθνικιστές και οι φασίστες από όλες της πλευρές, το παιχνίδι των ιμπεριαλιστών παίζουν, για να δημιουργούν τεχνητές εντάσεις, εχθροπραξίες και πολέμους, που οι λαοί θα σφάζονται για ξένα ταξικά συμφέροντα.

Επαγρύπνηση, λαϊκή εγρήγορση, με λαϊκή αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες. Να ηττηθούν σε πολιτικοιδεολογικό επίπεδο, οι αντιδραστικές , αντεπιστημονικές, ρατσιστικές, απόψεις που δηλητηριάζουν την συνείδηση τμήματος του λαού μας και είναι ξένες ως προς την ιστορία και τους αγώνες του λαού μας. Πάλη καθημερινή σε όλα τα επίπεδα, να αναδεχθεί η λαϊκή δράση, παρέμβαση, πρωτοβουλία, ενάντια στις πολιτικές φτωχοποίησης, εξαθλίωσης του λαού. Να αναχαιτίσουμε μέτρα, να εμποδίσουμε, να διεκδικήσουμε με βάση της σύγχρονες ανάγκες μας. Πολιτική που είναι νύχι, κρέας, με την πολιτική των πολέμων, που διαμελίζουν χώρες, αποδεκατίζουν λαούς, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων και καπιταλιστών Αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή, συμμαχία, για την λαϊκή αντεπίθεση, την λαϊκή νίκη, για την κοινωνική πρόοδο και λαϊκή ευημερία. Αυτό είναι το πατριωτικό καθήκον του λαού μας σήμερα, ας το κάνουμε.

Σίτυ: κράτος εν κράτει

Σίτυ: κράτος εν κράτει

Βάζω στοίχημα πως, αν σας ρωτήσει κανείς τι γνωρίζετε για το Σίτυ του Λονδίνου, θα βρεθείτε σε αμηχανία. Κάτι έχετε ακούσει για οικονομικό και χρηματιστηριακό κέντρο διεθνούς εμβελείας και στο μυαλό σας έρχεται κάποια εικόνα που θυμίζει Γουώλ Στρητ αλλά μέχρις εκεί. Σήμερα, λοιπόν, λέω να γνωρίσουμε καλύτερα αυτό που λέγεται απλώς Σίτυ.

Κατ' αρχήν, να πούμε ότι το Σίτυ αποκαλείται και τετραγωνικό μίλι ή σκέτο μίλι, επειδή τόση περίπου είναι η επιφάνεια αυτής της περιοχής που βρίσκεται στην καρδιά του Λονδίνου. Μπορεί να διοικείται από τον Οργανισμό Δήμου Λονδίνου, όπου προΐσταται ο δήμαρχος, αλλά δεν έχει καμμιά διοικητική σχέση με την υπόλοιπη πόλη. Σ' αυτό το ένα (και κάτι) τετραγωνικό μίλι ζουν 11.000 μόνιμοι κάτοικοι και δουλεύουν 330.000 εργαζόμενοι, οι οποίοι απασχολούνται σχεδόν στο σύνολό τους σε κάποια χρηματοπιστωτική εταιρεία ή κάποιο παρεμφερές ίδρυμα και σε μεγάλες νομικές φίρμες.

Μη μπορώντας να επεκταθεί κατά πλάτος, το Σϊτυ επεκτείνεται καθ' ύψος. Εδώ είναι συγκεντρωμένα τα
περισσότερα ψηλά κτήρια του Λονδίνου. Ξεχωρίζει με το περίεργο σχήμα του το Gherkin (αγγουράκι τουρσί)

Για να συνειδητοποιήσουμε την σημασία που έχει αυτό το τετραγωνικό μίλι για ολόκληρο τον πλανήτη, αρκεί να πούμε ότι εκεί έχουν παρουσία οι περισσότερες τράπεζες του κόσμου, εκεί πραγματοποιούνται οι μισές μετοχικές πράξεις του κόσμου και εκεί διαπραγματεύονται 7 στα 10 ευρωομόλογα, 1 στις 3 συναλλαγματικές πράξεις, πάνω από 1 στις 2 δημόσιες προσφορές και σχεδόν 1 στα 2 παράγωγα. Αυτός ο ασύλληπτος όγκος συναλλαγών οφείλεται, βεβαίως, στην πλήρη έλλειψη ελέγχου. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, η λειτουργία τού Σίτυ δεν διέπεται από οποιονδήποτε κανονισμό, οπότε είναι απολύτως λογικό να έχει εξελιχθεί στον παράδεισο των κερδοσκόπων.

Αν έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται στο μυαλό σας η φράση "κράτος εν κράτει", δεν έχετε άδικο. Η ιστορία με το ανεξέλεγκτο Σίτυ κρατάει σχεδόν χίλια χρόνια τώρα. Όταν στα μέσα του 11ου αιώνα ο Γουλιέλμος ο Νόθος της Νορμανδίας κατέκτησε την Αγγλία (αποκτώντας πλέον το προσωνύμιο "Κατακτητής"), ολόκληρο το νησί έχασε τα δικαιώματά του εκτός από το Σίτυ, το οποίο διατήρησε το αυτοδιοίκητό του, την ελευθερία του και, φυσικά, την περιουσία του. Κι όταν τα Χριστούγεννα του 1066 ο Γουλιέλμος έγινε βασιλιάς της Αγγλίας κι έδωσε εντολή να φτιαχτεί κτηματολόγιο, πάλι το Σίτυ εξαιρέθηκε από την σχετική υποχρέωση.

Κι επειδή ο Γουλιέλμος είναι κάπως παλιός, ας έρθουμε πιο κοντά στην εποχή μας. Στην μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση του 1957, πάλι το Σίτυ έμεινε εκτός, παρά την επιμονή του εργατικού κόμματος, το οποίο από το 1920 υποστήριζε διακαώς ότι το Σίτυ πρέπει να ενσωματωθεί στο υπόλοιπο Λονδίνο. Για να γίνει αντιληπτή η διάσταση που παίρνει το "κράτος εν κράτει" που είπαμε πρωτύτερα, να σημειώσουμε ότι αν θελήσει η βασίλισσα να επισκεφθεί το Σίτυ, πρέπει να φτάσει μέχρι τα "σύνορα" της περιοχής και να περιμένει να την παραλάβει ο δήμαρχος για να μπει μέσα, αλλιώς θεωρείται... εισβολή!

Ύστερα, ήρθε ο Μπλαιρ. Ο οποίος κατάλαβε ότι οι Εργατικοί αποκλείεται να δουν εξουσία όσο πάνε κόντρα στο Σίτυ. Έτσι, το 1996, ο "αριστερός" Τόνυ ακύρωσε την υπόσχεση του κόμματός του περί ενσωμάτωσης και τον επόμενο χρόνο έγινε πρωθυπουργός. Και ως πρωθυπουργός έκανε κάτι που μόνο ένα πολύ διεστραμμένο και πλήρως υποταγμένο στο κεφάλαιο μυαλό θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί: έδωσε δικαίωμα ψήφου στα νομικά πρόσωπα του Σίτυ! Δηλαδή, στο Σίτυ ψηφίζουν και οι εταιρείες! Έτσι, λοιπόν, παρ' ότι η περιοχή έχει 11.000 κατοίκους, στις εκλογές πέφτουν 35.000 ψήφοι. Ωραίο; Και τώρα κλείστε το στόμα να συνεχίσουμε.

24/2/2010: Η βασίλισσα μέσα στο Gherkin, με τον δήμαρχο πάντα δίπλα της υποχρεωτικά.

Όλη αυτή η "ιδιαίτερη μεταχείριση" που απολαμβάνει το Σίτυ, επισημοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο κατά την συνεδρίαση του ευρωπαϊκού συμβουλίου τής 18-19/2/2016, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να εξαιρέσει το μίλι από κάθε παρέμβαση ή κανονιστικό πλαίσιο, δίνοντας την ευχέρεια στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει τους δικούς του κανόνες. Είναι προφανές ότι με αυτή την απόφασή τους οι "θεσμοί" αφ' ενός μεν υποκλίνονται στην παντοδυναμία τού κεφαλαίου αφ' ετέρου δε νομιμοποιούν την ανομία, την ασυδοσία και την αδιαφάνεια. Και είναι εξ ίσου προφανές ότι η μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα προς την χρηματιστηριακή οικονομία όχι απλώς δεν πρόκειται να μειώσει ρυθμούς (πόσο μάλλον να αναστραφεί) αλλά προϊόντος του χρόνου θα μεγεθύνεται και θα επιταχύνεται.

Κατά την προσωπική μου γνώμη, η εν λόγω απόφαση, χάρη στην οποία γράφεται τούτο το σημείωμα, αποτελεί την μεγαλύτερη προστυχιά των διαφθορέων τού "ευρωπαϊκού ιδεώδους" και συνιστά μια μεγαλοπρεπέστατη ροχάλα στα μούτρα όλων των ευρωπαίων πολιτών που επιμένουν να βαυκαλίζονται πως τούτος ο βρόμικος καπιταλιστικός οργανισμός που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί κάποτε να μεταλλαχτεί σε "Ευρώπη των λαών".

Στάθης καταγράφων αυτοχαστουκιζόμενος

Στάθης καταγράφων αυτοχαστουκιζόμενος

Ένα ακόμα εξαιρετικό κείμενο του βιρτουόζου της πένας Στάθη Σταυρόπουλου, που καταγράφει (και περιγράφει) όσα συμβαίνουν επί των ημερών της πρώτης ―δεύτερης, δεν έχει σημασία― φοράς αριστερά και δεν μπορεί εύκολα ο καθένας να εκφράσει τόσο εύστοχα με λέξεις. Δεν φτάνει όμως να είσαι βιρτουόζος, πολύ περισσότερο όταν αυτοαποκαλείσαι αριστερός.
Τότε, έχεις χρέος, με τη στάση σου και μέσα από το έργο σου, να δείξεις τον δρόμο της λύτρωσης σε αυτούς που δοκιμάζονται, και όχι απλά να τους συμπαρασταθείς. Και ο δρόμος της λύτρωσης δεν μπορεί να είναι ο εγκλωβισμός και η περιχαράκωση σε μια άλλη γωνιά της ίδιας συστημικής κόλασης, αλλά το σπάσιμο του φράχτη της. Ο Στάθης Σταυρόπουλος εδώ και χρόνια διάλεξε να βαδίσει έναν δρόμο εντός των ορίων της καπιταλιστικής κόλασης ―δικαίωμά του βέβαια― και αυτόν συνεχίζει να βαδίζει και τώρα, εξαπατημένος από το πρώην κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ, και προδομένος από την πορεία που οι περισσότεροι από τους πρώην συντρόφους του συνεχίζουν. Όμως δεν είναι ο ίδιος άμοιρος ευθυνών. Και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που, για να δικαιολογήσει τις επιλογές του, έβαλε στο επίκεντρο της «κριτικής» του το ―πρώην-πρώην κόμμα του― ΚΚΕ. Επιβεβαιώνοντας ότι οι «παλιοί σύντροφοι» είναι οι καταλληλότεροι για να φέρουν σε πέρας καθήκοντα και ―ακόμα και όταν δεν τα αναλαμβάνουν από κάποιους― να τα εκτελούν με επιτυχία, κάνοντας αυτούς που κρατάνε τα κλειδιά της κόλασης να τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση… Για εμάς, κάθε κείμενο του Στάθη σαν αυτό, θα είναι και ένα χαστούκι στη διαδρομή του και στην ίδια την ιστορία του. (Οικοδόμος)

***

Αυτοί που υποδύονται τους αριστερούς

Ας αφήσουμε για μιαν ημέρα τα σπουδαία να κοιμηθούν (άλλωστε, έτσι όπως τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, ξύπνια όταν είναι τα σπουδαία, ως τέρατα χειρότερα από όσο ήταν όταν τα παρέλαβε, βρυχώνται, δαγκώνουν και κανιβαλίζουν). Ας αφήσουμε λοιπόν τα σπουδαία,

προσφυγικό, ασφαλιστικό, φορολογικό, αξιολόγηση, χρέος, δημοσιονομικά, ας αφήσουμε την υποτέλεια στα μνημόνια και τους κινδύνους για την αρτιμέλεια της χώρας, ας αφήσουμε το Σύνταγμα να γλείφει τις πληγές του στο κελλί του, ας αφήσουμε

και τα αποτελέσματα όλων αυτών, την ανεργία, την ατιμαζόμενη εργασία, την πεθαμένη αγορά, τα ημιθανή νοσοκομεία, τα φτωχοποιημένα και πάμφτωχα νοικοκυριά, τις αυτοκτονίες,

την τρέλα, τη θλίψη, την αγωνία, τον ζόφο,

ας αφήσουμε για μια μέρα στην μπάντα την περαντζάδα των Τούρκων στο Αιγαίο, το ξεπούλημα των πάντων στους Γερμανούς, ας ξεχάσουμε τους παχυλούς (παχυλότατους) μισθούς εκείνων που έχουν αναλάβει το εν λόγω ξεπούλημα, ας ξεχάσουμε για λίγο τις αστρονομικές αμοιβές των «συμβούλων» που μας υποχρεώνουν στο «λάθος» φάρμακο, τη σπατάλη που περίλαμπρη συνεχίζεται, ας αφήσουμε

τα νέα κόλπα με τη διαπλοκή και τον ανασχηματισμό των σχέσεων μαζί της και μέσα της, τις νέες μπίζνες και τις νέες ταρίφες, ας αφήσουμε για μια μέρα όλα εκείνα τα σπουδαία και τρομερά που οδήγησαν τους νόμους της φιλοπατρίας, το υπέρ ελευθερίας φρόνημα, ακόμα και το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ σε βαθύ ύπνο, πιθανώς ανεξύπνητο, ας τα αφήσουμε

όλα αυτά τα οποία η κυβέρνηση έκαμε μπάχαλο και μπούρμπερη κι ας πάμε στα απλά, τα καθημερινά. Ας πάμε να δούμε σε τι βελτιώθηκε η ζωή των πολιτών στους τομείς εκείνους όπου, ακόμα και υπό καθεστώς κατοχής, θα μπορούσαν να επισυμβούν κάποιες εξελίξεις θετικές και ελπιδοφόρες. Και δεν μιλάμε εδώ για «ισοδύναμα», «παράλληλα προγράμματα» κι άλλα «γεμιστά» με κατρουγκαλιές, αλλά για μέτρα αυτοκινούμενα, που όχι μόνον θα βελτίωναν τη ζωή των ανθρώπων, αλλά θα έδιναν ένα αίσθημα αλλαγής κλίματος, ότι

αυτή η Αριστερά, βρε παιδί μου, κάτι νέο επιτέλους έφερε, κάπως το παλεύει. Οτι εκτός από το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς» στα σπουδαία, τουλάχιστον προσπαθούμε στα μικρά, ότι δεν είμαστε στο «σφάξε με, αγά μου, να αγιάσω» γενικώς, αλλά ότι στο κάτω-κάτω σε εκείνα τα ελάσσονα που δεν επηρεάζονται τόσο από τα μείζονα, κάτι παλεύουμε να κάνουμε...

Τι έκανε λοιπόν η κυβέρνηση στο ήδη ικανό διάστημα που κυβερνά με τη μάστιγα των ναρκωτικών; Ξήλωσε κανένα κύκλωμα μεγαλεμπόρων; μπουζούριασε τίποτε φονιάδες ψυχών; Επιασε ή έσπασε κάποιο από τα συστήματα και τα αποστήματα μέσα στην Αστυνομία που διακινούν ντρόγκα και προστατεύουν νονούς; Αλλαξε κάτι προς το καλύτερο στις φυλακές, στις πιάτσες, στις γειτονιές;

Σε αυτές τις γειτονιές έκανε την εμφάνισή του ο πολιτισμός; Εφερε ο κ. Μπαλτάς μουσικά σύνολα να δώσουν συναυλίες στις πλατείες, οργάνωσε ο κ. Φίλης ποιητικές ή λογοτεχνικές βραδιές (ή απογεύματα) στα Σεπόλια, στο Παγκράτι, ή στα Λιόσια; Βγήκαν

τίποτε αγάλματα απ’ τις κασέλες των μουσείων να πάνε στην πλατεία Βικτωρίας ή στους πεζόδρομους του Αμαρουσίου για να διηγηθούν ιστορίες του γένους και της ανθρωπότητας; Να κεράσουν λίγο νέκταρ τον κοσμάκη;

Οργανώθηκαν εκθέσεις ζωγραφικής, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές προβολές, να κάτσουν οι άνθρωποι ο ένας δίπλα στον άλλον, να απολαύσουν και να νιώσουν ότι κάτι αλλάζει; Τυπώθηκαν ρεπροντιξιόν ορισμένων μεγάλων έργων για να δοθούν δώρο στον κόσμο, να τα πάει στο σπίτι του να τα καμαρώνει;

Τι άλλο έχει γίνει εκτός της πεπατημένης (ποιος θα γίνει Λούκος στη θέση του Λούκου ή ποιοι θα επιχορηγηθούν, ποιοι θα κοπούν, πώς θα χειραγωγηθεί το πολιτιστικό ρεπορτάζ -που με τη σειρά του χειραγωγεί το Υπουργείο) - τι διαφορετικό έχει γίνει

που να το νιώσει ο πολίτης, να ευφρανθεί και να αισθανθεί κι αυτός «κάποιος»; - κάποιος που τον φροντίζουν. Ομως, επικίνδυνα πράγματα αυτά! αν αισθανθεί κάποιος ότι τον φροντίζουν, δεν θα κάθεται μετά να τον φτύνουν.

Υπουργός στα ελληνικά είναι αυτός που υπηρετεί διά του έργου του. Τι υπηρεσία έχει προσφέρει το Υπουργείο Δικαιοσύνης για τη γρήγορη απονομή της; Τι έχει αλλάξει σ’ αυτό το μέγιστο-μικρό θέμα; Με τα παρακυκλώματα και την απαξίωση στον χώρο του ποδοσφαίρου, τις μαφίες που τον λυμαίνονται, τι άλλο έχει κάνει ο κ. Κοντονής εκτός από σπασμωδικές κινήσεις που μας βγαίνουν μπούμερανγκ;

Ενισχύθηκε η ποδοσφαιρική φανέλλα στις γειτονιές, στις πόλεις και στα χωριά και δεν το έχει μάθει ο κόσμος να χαρεί;

Με τις τιμές των αγαθών ασχολείται κανείς; Ή μετά την κατάργηση της αγορανομίας από την ελεύθερη αγορά, πάσα άλλη αρχή έπαυσε; Κι εδώ «λιαζόμαστε»; κι εδώ «γεμιστά»; Αλλά το σπουδαιότερο,

οι άνθρωποι! Πού αξιοποιήθηκαν οι τίμιοι και οι άξιοι, ώστε να το αντιληφθεί ο κόσμος και να αλλάξει η αύρα στις γειτονιές, στις πολυκατοικίες, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις δημόσιες υπηρεσίες; Εντάξει! ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ενεργοποίησε τον λαό, όπως έλεγε ότι θα κάνει! Να μην αξιοποιεί όμως και τη δυναμική, την ψυχή των ενάρετων και να τους ξοδεύει σε καρανικισμούς πάει πολύ! Κοιτάξτε γύρω σας, ακούτε από πουθενά να έρχεται η καλή είδηση της αξιοποίησης εκείνων που θα άλλαζαν το κλίμα; Αλλά, ακόμα κι αν υπάρχουν ορισμένοι τέτοιοι Λακεδαιμόνιοι, πνίγονται μέσα στα έργα των Κλαζομενίων.

Οι οποίοι Κλαζομένιοι, όπως και πριν έτσι και τώρα, όχι μόνον μαγαρίζουν τα πάντα, αλλά αφανίζουν κι όποιον Λακεδαιμόνιο χαλάει την πιάτσα. Δεν ξέρω αν υπάρχει για μια κοινωνία μεγαλύτερη απελπισία απ’ αυτήν. Ισως η απελπισία των καρκινοπαθών που δεν βρίσκουν αρωγή.

Από τα λίγα καλά που έκανε ως τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι οι 100 δόσεις και το σύμφωνο συμβίωσης (με όλες του τις ατέλειες), σε όλα τα υπόλοιπα έχει επιτείνει τις παθολογίες που παρέλαβε. Η φοροδιαφυγή παραμένει άπιαστη. Τα κολλητιλίκια, οι παρέες, τα ρουσφέτια, οι πτωχοπροδρομισμοί, αυτό το «λιγδέ» της νέας διακυβέρνησης, όπως προσφυώς το χαρακτήρισε ο κ. Διονύσης Χαριτόπουλος, είναι εκείνα που δίνουν τον τόνο κι όχι το ήθος της σεμνότητας, της εργατικότητας και της αποτελεσματικότητας. «Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» είναι η αλαζονεία όσων κάνουν τέτοιες δηλώσεις. Το «ηθικό πλεονέκτημα» (αλήθεια, εν σχέσει με ποιους;) κατακτάται, δεν κληρονομείται, δεν απονέμεται. Ουδείς Τρύφων μπορεί να ταξιδεύει με εισιτήριο Βελουχιώτη.

Το «ηθικό πλεονέκτημα» αποκτάται όταν λαμβάνεις μέριμνα για τους τάλαινες. Δεν φθάνει που οι Ελληνες κατατρύχονται απ’ τα κόκκινα δάνεια, είναι επιπλέον υποχρεωμένοι να εξυπηρετούν νεκρές πιστωτικές κάρτες και δάνεια με τα τρομακτικά επιτόκια του 12% και του 16%. Κι αν για αυτό, το αγαπημένο παιδί του κ. Σόιμπλε, ο κ. Στουρνάρας, σφυράει κλέφτικα (στην κυριολεξία), το άλλο αγαπημένο παιδί του κ. Σόιμπλε, ο κ. Τσίπρας, τι κάνει;

Τι κάνει για τον κακό χαμό που γίνεται με την αρπαγή χρημάτων που προορίζονται για τους πρόσφυγες από τους βιομηχάνους των ΜΚΟ (ορισμένοι διαθέτουν αλυσίδες από δαύτες) που είναι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Ολα αυτά

και άλλα τέτοια καταπτοούν την κοινωνία «Ολοι ίδιοι είναι» σου λέει ο άλλος και αποστρέφει το πρόσωπο.

Αλλά, αν εμείς καταπιασθήκαμε με ορισμένα απ’ τα μικρά για μια μέρα, ο κόσμος τα ζει κάθε μέρα. Και χάνει τις ελπίδες του για το αύριο -είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας που η εποχή των μνημονίων αποστέρησε απ’ τους ανθρώπους την προσδοκία για το καλύτερο.

Ενα από τα πιο χυδαία σοφίσματα που μετέρχεται η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ (εκτός από το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς») είναι ότι «ανέλαβαν την κυβέρνηση, αλλά δεν κατέλαβαν την εξουσία»! Γιατί; ποιος τους εμπόδισε ; η γάτα των Ιμαλαΐων ή το Γέτι του Θιβέτ; Δεν έχεις την

εξουσία να μειώσεις τα επιτόκια των δανείων, αλλά έχεις την εξουσία να κόβεις τον κώλο των συντάξεων και των μισθών; Γιατί; Διότι από την

εξουσία που σου έδωσε ο λαός προέκρινες τη δοτή εξουσία απ’ την Τρόικα.

Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ μεταφέρει μετανάστες σε οχηματαγωγά με τα χέρια τους δεμένα σε δεσμά -πράγμα απαγορευμένο ήδη απ’ την εποχή του Ροδίων Νόμου Ναυτικού- με κίνδυνο να πνιγούν, αν το καράβι βουλιάξει. Ετσι σε όλα, ή μάλλον στα

περισσότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάει απ’ τη μιαν άκρη στην άλλη. Ολα αυτά ουδεμία σχέση με την Αριστερά έχουν. Ας λένε στα μπαράκια που συχνάζουν τα μικροστελέχη (όταν δεν κακολογούν ο ένας τον άλλον) όσα περί Αριστεράς δεν λένε πια τα μεγαλοστελέχη στα νέα τους στέκια, σαλόνια, σεπαρέ και σαλέ, ο κόσμος όλα αυτά, ο πολύς λαός τα μαθαίνει κι όσα δεν μαθαίνει τα ψυχανεμίζεται, τα συναισθάνεται.

Και ετοιμάζεται...

Στάθης Σταυρόπουλος

Ενικός