Η Απελευθέρωση της Αθήνας

12 Οκτώβρη 1944, η μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση της Αθήνας, στο Σύνταγμα

«Νάτες και πάλι οι σημαίες της Καισαριανής
νάτες οι γειτονιές κατηφορίζοντας
(...) βήματα, βήματα, βήματα σαν τις σάλπιγγες της δικαιοσύνης
βήματα σαν τα τύμπανα της ελπίδας
είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι
βήματα που βαδίζουν σίγουρα στο μέλλον.
Ο ήλιος είναι το ζήτω του λαού καρφωμένο στο διάστημα
οι τζαμαρίες αντιγράφουν την παρέλαση
ετούτες οι φωνές θα μείνουν τυπωμένες στην πρόσοψη της ιστορίας
Ενας δεν έχει χέρια
του φυτρώνουν φτερά
Ενας πηδάει τη μάντρα
τα λεωφορεία σταμάτησαν μπρος σ' ένα τείχος από ζήτω
τρέχουνε τα καρότσια των ανάπηρων στριμωγμένα απ' τα ζήτω
η ευτυχία λοιπόν δεν είναι παραμύθι.
Περπατάτε!».
(Γιάννης Ρίτσος, «Οι γειτονιές του κόσμου»)

***

12 του Οκτώβρη 1944. Οι Γερμανοί δεν έχουν προλάβει ακόμα να εκκενώσουν την πόλη κι ο λαός της πρωτεύουσας, από τις συνοικίες, τα εργοστάσια, τα σχολεία, τα υπουργεία, τα καταστήματα ξεχύνεται στους αθηναϊκούς δρόμους ζητωκραυγάζοντας για την απελευθέρωσή του.
Κύματα κύματα η λαοθάλασσα πλημμυρίζει την πλατεία Συντάγματος, τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ακαδημίας, το Ζάππειο, την πλατεία Ομονοίας. Σε λίγες ώρες τα πάντα σημαιοστολίστηκαν με γαλανόλευκες και κόκκινες σημαίες. Τεράστια πανό του ΕΑΜ και του ΚΚΕ υψώθηκαν και τα συνθήματα για μια νέα Ελλάδα, λαοκρατική, περνούν σε όλα τα χείλη.

Νέοι σκαρφαλωμένοι σ' ένα τραμ πανηγυρίζουν

Οι 1.264 μέρες σκλαβιάς στο φασισμό είχαν πια τελειώσει, οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία, για να υψώσουν στη θέση της την ελληνική.

***

Συγκλονιστικά τα ρεπορτάζ για τις προηγούμενες μέρες, όπως καταγράφηκαν στην πρώτη έκδοση του «Ριζοσπάστη» που κυκλοφόρησε το ξημέρωμα της 12ης του Οκτώβρη χωρίς να έχει ακόμα την είδηση για την Απελευθέρωση. Εχει, όμως, το τι συνέβαινε ήδη στις γειτονιές. Κι αυτή η καταγραφή έχει ιδιαίτερη αξία για την ερμηνεία των γεγονότων που ακολούθησαν και που στέρησαν, τελικά, απ' το λαό τη λευτεριά για την οποία τόσο πολύ είχε ματώσει.

Ο ΕΛΑΣ στον Περισσό

«Στις 5 το απόγευμα της Κυριακής (8 του Οκτώβρη) αφού ξεκαθαρίσανε τους ταγματαλήτες από το οχυρό της δεξαμενής της Ούλεν, ύστερα από πεντάωρη σκληρή μάχη, τα ένδοξα παλληκάρια του ΕΛΑΣ μας, νικηφόρα, πάνοπλα με βαρύ και ελαφρύ οπλισμό, παρέλασαν στην κεντρική λεωφόρο και την Πλατεία της Εκκλησίας. Μέσα σε ζητωκραυγές του ενθουσιασμένου κόσμου που μαζεύτηκε απ' όλο τον Περισσό και από τους γύρω συνοικισμούς με σημαιούλες στο πέτο, για να παρακολουθήση με θαυμασμό και βαθειά συγκίνηση την παρέλαση. Γυναίκες και κορίτσια φορτωμένα με άνθη τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο έραναν τις πάνοπλες διμοιρίες του νικηφόρου Στρατού μας».

Στο Πολύγωνο

«Μοναδικός ήταν ο ενθουσιασμός του λαού στη μεγάλη συγκέντρωση που έγινε την Κυριακή το απόγευμα στη Σχολή Ευελπίδων, ύστερ' απ' το διώξιμο των Προδοτών και την κατάληψή της από τον ΕΛΑΣ. Υψώθηκε η σημαία στη Σχολή ενώ τα πλήθη χειροκροτούσαν. Ακολούθησε παρέλαση των τμημάτων ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, ΕΠΟΝ και χιλιάδων διαδηλωτών. Στην πλατεία μίλησαν ομιλητές αντιπρόσωποι του ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, Ε.Α., ΕΠΟΝ. Ολα τα σπίτια των γύρω συνοικιών σημαιοστολίστηκαν».

Στο Περιστέρι

Πλημμυρισμένη η οδός Σταδίου

«Το πρωί της Κυριακής έγιναν και στο Περιστέρι εκδηλώσεις της Λαϊκής Επιτροπής, γιορτές για την απελευθέρωση των Ορυχείων, την αγωνιζόμενη γυναίκα με ομιλήτρια μια γυναίκα. Μίλησε ο γραμματέας της Αχτίδας και άλλοι ομιλητές που χειροκροτήθηκαν».

Στο Πανεπιστήμιο

«Τη Δευτέρα στις 9.30, πάνω από 300 φοιτητές και σπουδαστές μαζεύτηκαν στην αίθουσα της Φιλοσοφικής Σχολής για να γιορτάσουν μια μεγάλη νίκη τους: Το άνοιγμα του Πανεπιστημίου μας. Στον τοίχο τα συνθήματα "Ανοιχτά Σχολειά", "Ζωή, χαρά και μόρφωση" κλείνουν τους αδιάκοπους αγώνες της φοιτητικής μας νειότης στα 3 χρόνια της σκλαβιάς. Μέσα σε θερμές εκδηλώσεις, οι πρώτοι ομιλητές ανοίγουν τη Συνέλευση της Κεντρικής Πανσπουδαστικής Επιτροπής Ανωτάτων Σχολών, βροντοφωνούν τη θέληση όλου του σπουδαστικού κόσμου να γιορτάσει τη λευτεριά της Αθήνας μέσα στ' ανοιχτά ιδρύματά του. Απ' το ίδιο βήμα μίλησε ο κ. Χόνδρος, ο κ. Μελάς και η Συνέλευση έκλεισε με τη θερμή ομιλία του Πρύτανη του Πολυτεχνείου κ. Κιτσίκη, που τόνισε πως η Ελληνική Νεολαία βρήκε για πρώτη φορά την ψυχή της και το δρόμο της μέσα στους ηρωικούς της αγώνες».

Ο τηλεβόας

«Το φώναζε ο τηλεβόας. "Να καθαρίσουμε τις γειτονιές, να ετοιμάσουμε το στόλισμά τους για τη μεγάλη μέρα της απελευθέρωσης". Χαρούμενο μελίσσι ευτυχίας ξεχύθηκε αμέσως ο κόσμος στη δουλιά. Απ' την Καισαριανή και τη Νέα Ελβετία ως τα Λιόσια και το Περιστέρι βγήκαν οι νοικοκυράδες ν' ασπρίσουν τα σπίτια τους, τ' αητόπουλα ρίχτηκαν να καθαρίσουν τους δρόμους απ' τις πέτρες, χαρούμενες φωνές και γέλια ακούγονται από παντού. Ο λαός της Αθήνας ετοιμάζεται να γιορτάσει όπως της αξίζει τη μέρα της λευτεριάς, να κάνει την πιο λαμπρή υποδοχή στους ελευθερωτές του, τον αδάμαστο ΕΛΑΣ και τους Συμμάχους».

***

Αντάρτες του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή

Ολα ήταν έτοιμα, λοιπόν. Και μάλιστα κάτι παραπάνω από έτοιμα.
Ο ΕΛΑΣ είχε ήδη έτοιμο σχέδιο κατάληψης του Λεκανοπεδίου της Αττικής. Σχετικά με αυτό το σχέδιο υπάρχει στο Αρχείο του ΚΚΕ η έκθεση του επιτελικού αξιωματικού του ΕΛΑΣ, υπεύθυνου του ΙΙΙ Γραφείου του Γενικού Στρατηγείου, ταγματάρχη Θεόδωρου Μακρίδη (Εκτορας) [Εγγραφο 68490. Εκθεση του Ξ.Ι.Φ./30 (Θ. Μακρίδη) για τη δράση του ΕΛΑΣ την περίοδο 1940-1944 (συνολικά καταλαμβάνει 138 δακτυλογραφημένες σελίδες)].
Το σχέδιο συντάχτηκε αρχικά τον Σεπτέμβρη - Οκτώβρη 1943 και τροποποιήθηκε τον Μάρτη ή τον Απρίλη του 1944 και σε συνέχεια τον Αύγουστο του 1944.
«Απέβλεπεν κατ' αρχήν: 1) Εις την κατάληψιν των μεμονωμένων αστυνομικών τμημάτων και σταθμών χωροφυλακής. 2) Εις τον αποκλεισμόν ή εις την επιτήρησιν των επικέντρων επισωρεύσεως των αντιπάλων δυνάμεων, ως κρινομένης της εξουδετερώσεως ή καταλήψεώς των ακατορθώτου με τας δυνάμεις του Α' Σ.Σ.».
Το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε...
Στο μεταξύ, μια σειρά χώροι στο κέντρο της Αθήνας, που άφησαν οι Γερμανοί φεύγοντας, καταλαμβάνονταν από χωροφύλακες και άλλους συνεργάτες των Γερμανών, που συνέρρεαν στην Αθήνα από την ύπαιθρο. Καταλήφθηκαν τα ξενοδοχεία γύρω από την Ομόνοια «Μητρόπολις», «Ερμής», «Πάνθεον» κ.ά. Στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη κλείστηκαν οι χωροφύλακες και από την Ομόνοια έως την πλατεία Συντάγματος εγκαταστάθηκαν οι βρετανικές υπηρεσίες, ενώ σε ολόκληρο το συγκεκριμένο χώρο κυκλοφορούσαν οι Μπουραντάδες και οι Χίτες, προκαλώντας τον ΕΑΜικό κόσμο.

Μπροστά από την παλιά Βουλή, στη Σταδίου, περνάει μια μεγάλη πορεία εργατών της ΠΑΟΥΕΡ και δίπλα τους με τα καπελάκια οι τραμβαγέρηδες. Στο τοιχάκι του περιβόλου διακρίνονται συνθήματα του ΚΚΕ. ΕΑΜ - ΚΟΑ

Τα δεδομένα για την εποχή μαρτυρούν πως αυτό το διάστημα μόνος του ο ΕΛΑΣ Αθήνας και Πειραιά μπορούσε, αν έπαιρνε εντολή, να καταλάβει σε μια ώρα το κέντρο και όλη την Αθήνα. Τέτοια εντολή, όπως είναι γνωστό, δεν υπήρξε, ενώ κλιμάκιο της κυβέρνησης Παπανδρέου (Γ. Ζέβγος, Θεμ. Τσάτσος και Φιλ. Μανουηλίδης) ήδη βρισκόταν στην Αθήνα, όπου στις 13 Οκτώβρη 1944 συμμετείχε στη δοξολογία που έγινε στη Μητρόπολη.

Τα θρυλικά χωνιά

Ποτάμια λαού γιορτάζουν την Απελευθέρωση

Λ.

Βιολόγοι φτιάχνουν ένα απρόσβλητο από ιούς βακτήριο

Χρήσιμο σε φαρμακευτικές εταιρείες και βιομηχανίες τροφίμων, ενώ δεν λείπουν και σκέψεις για εφαρμογή της τεχνολογίας αυτής στο μέλλον και στον άνθρωπο

Ενας ιός προσγειώνεται πάνω σε ένα κύτταρο, όπως μια αράχνη προσγειώνεται πάνω σε μπαλόνι χίλιες φορές μεγαλύτερο απ' αυτήν. Εχει έξι πόδια απλωμένα κάτω από ένα σώμα, που μοιάζει σαν σύριγγα με μια ογκώδη κεφαλή από πάνω. Το θήραμα είναι ένα βακτήριο Escherichia coli και ο κυνηγός ένας βακτηριοφάγος ιός, που ονομάζεται λάμδα. Εχοντας βρει το θύμα του, ο λάμδα κάνει αυτό που τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων ιών έχουν κάνει αμέτρητες φορές από τότε που εμφανίστηκε ζωή στη Γη: Προσδένεται στην κυτταρική μεμβράνη με τα πόδια του, προσαρμόζει το τμήμα του, που μοιάζει με σύριγγα, σε έναν πόρο της και συσπειρώνεται, εισάγοντας το DNA του μέσα στο κύτταρο.
Το DNA περιέχει οδηγίες για την κατασκευή περισσότερων ιών και αυτή είναι ουσιαστικά η λειτουργία του ιού: Λειτουργεί ως κάψουλα που περιέχει τα σχέδια για την κατασκευή περισσότερων αντιγράφων του εαυτού του. Οι ιοί δεν έχουν τους μοριακούς μηχανισμούς για να φτιάχνουν νέα πράγματα. Γι' αυτό εισβάλλουν σε κύτταρα και πραγματοποιούν «αεροπειρατεία» του κυτταρικού εξοπλισμού, χρησιμοποιώντας τον για να κάνουν αντίγραφά τους, μέχρι να γίνουν τόσο πολλοί, που το κύτταρο να σκάσει και οι νέοι ιοί να διαχυθούν μολύνοντας κι άλλα κύτταρα. Οι ιοί μπορούν να κάνουν όλα αυτά επειδή όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, από τους ρινόκερους των αφρικανικών πεδιάδων, έως τους ...ρινοϊούς που μας προκαλούν συνάχι, χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα κωδικοποίησης, που βασίζεται στα νουκλεϊνικά οξέα. Εισάγοντας τέτοιον κώδικα μέσα στο κύτταρο, αυτό αρχίζει να χρησιμοποιεί τις οδηγίες του για να κατασκευάσει τις σχετικές πρωτεΐνες.

rE. coli - 57

Ομως τώρα ο λάμδα συναντά ένα άλλο, καινοφανές κύτταρο E. coli. Ο ιός ακολουθεί τη γνωστή διαδικασία, αλλά ο κυτταρικός μηχανισμός δεν αντιδρά στο DNA του. Αυτό οφείλεται στο ότι το βακτήριο χρησιμοποιεί ένα «λειτουργικό σύστημα» βασισμένο στο DNA, που δεν υπήρξε ποτέ πριν στη Γη και ο κώδικας του ιού είναι ασύμβατος με αυτό, το ίδιο όπως ασύμβατος και καταδικασμένος είναι ένας ιός των Windows μέσα σε υπολογιστή με Linux. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές του τροποποιημένου βακτηρίου, η ίδια τύχη περιμένει και οποιονδήποτε άλλον ιό του επιτεθεί. Το όνομα του τροποποιημένου βακτηρίου: rE. coli - 57.
Το rE. coli - 57 κατασκευάζεται σε εργαστήριο της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, από επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την Νίλι Οστροφ. Πρόκειται για το πιο πολύπλοκο έργο γενετικής τροποποίησης στην ιστορία και είναι το αντικείμενο θεωρητικής εργασίας του γενετιστή Τζορτζ Τσερτς, που δημοσιεύτηκε το 2016, προσδιορίζοντας 148.955 απαραίτητες αλλαγές στο γονιδίωμα του E. coli, ώστε αυτό να γίνει απρόσβλητο από ιούς. Η ομάδα της Οστροφ έχει πραγματοποιήσει το 63% των τροποποιήσεων και τα μικρόβια συνεχίζουν να ζουν και να ευημερούν. Οι ερευνητές θεωρούν ότι δεν θα αργήσει η ώρα που όλες οι απαραίτητες αλλαγές θα έχουν γίνει και το rE. coli - 57 θα μπορεί να δοκιμαστεί απέναντι σε πλειάδα διαφορετικών ιών.

Εκτυπωτές DNA

Η πραγματοποίηση τόσο πολλών αλλαγών στο γονιδίωμα ενός κυττάρου είναι δύσκολη υπόθεση, γι' αυτό οι ερευνητές σκέφτηκαν να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα εξαρχής σύνθεσης των τμημάτων DNA που χρειάζονταν. Σήμερα υπάρχουν εταιρείες σύνθεσης DNA, που χρησιμοποιούν εκτυπωτές με λειτουργία παρόμοια με των εκτυπωτών έγχυσης μελάνης (inkjet) και οι οποίοι μπορούν να κατασκευάσουν πιστά στα σχέδια, που θα τους δοθούν, τμήματα DNA μεγέθους 4.000 γενετικών γραμμάτων. Οι ερευνητές σχεδιάζουν τον κατάλληλο γενετικό κώδικα σε υπολογιστή και μετά παίρνουν έτοιμα τα τμήματα DNA, με τα οποία θα αντικαταστήσουν άλλα τμήματα στα κύτταρα των οργανισμών που μελετούν. Μάλιστα, η Οστροφ αντικατέστησε στο rE. coli - 57 και ένα πρόσθετο γονίδιο, για να το κάνει εξαρτημένο από ένα συνθετικό μη φυσικό αμινοξύ στην τροφή του, ώστε να πεθάνει αν τύχει και διαρρεύσει στο περιβάλλον.
Οι ιοί είναι εξαιρετικά διαδεδομένοι. Περίπου 800 εκατομμύρια απ' αυτούς καλύπτουν κατά μέσο όρο κάθε τετραγωνικό μέτρο της επιφάνειας του πλανήτη. Μας προκαλούν αρρώστιες, αλλά το ενδιαφέρον για την κατασκευή του rE. coli - 57 προέρχεται κυρίως από τα προβλήματα που δημιουργούν οι ιοί στις φαρμακοβιομηχανίες και στις βιομηχανίες τροφίμων, που χρησιμοποιούν βακτήρια για να παρασκευάσουν φάρμακα, γιαούρτια, τυριά κ.τ.λ. Ολο το υλικό στη γραμμή παραγωγής πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια όταν τα βακτήρια αυτά μολυνθούν από ιούς και πεθάνουν. Το rE. coli - 57 μπορεί να σημαίνει δισεκατομμύρια δολάρια για τους κατασκευαστές του αν πετύχει. Αυτά όσον αφορά τα κίνητρα. Επιπλέον, σύμφωνα με την Οστροφ, το rE. coli - 57 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή εξωτικών αμινοξέων, πέρα από τα 20 αμινοξέα που υπάρχουν στη φύση και μ' αυτά τα αμινοξέα θα μπορούσαν ίσως να παρασκευαστούν «πρωτεΐνες σχεδιαστή», για να στοχεύσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα ασθένειες όπως το AIDS και ο καρκίνος.
Παραπέρα, το rE. coli - 57 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να κάνει και ανθρώπινα κύτταρα απρόσβλητα από ιούς. Κάτι τέτοιο θα έδινε οριστική λύση στις μολύνσεις από ιούς των ειδικών κυτταρικών σειρών, που χρησιμοποιούνται στην ιατρική έρευνα. Οταν τα χρησιμοποιούμενα κύτταρα μολυνθούν, τότε όλο το πείραμα πρέπει να ξαναγίνει από την αρχή, πράγμα που σημαίνει κόστος και καθυστέρηση. Βεβαίως, ο επαναπρογραμματισμός ανθρώπινων κυττάρων είναι πολύ πιο πολύπλοκος, αφού το ανθρώπινο DNA περιέχει 3,2 δισεκατομμύρια γενετικά «γράμματα», δηλαδή είναι 800 φορές πιο μεγάλο από το DNA του E. coli. Ορισμένοι επιστήμονες μη σχετιζόμενοι με την έρευνα του Χάρβαρντ, αμφιβάλλουν αν τα γενετικώς τροποποιημένα κύτταρα είτε των βακτηρίων είτε των ανθρώπων θα λειτουργούν όπως τα κανονικά κύτταρα, ενώ άλλοι εκφράζουν ανησυχίες ότι η τέτοια τροποποίηση κυττάρων φέρνει λίγο πιο κοντά την κατασκευή ανθρώπων κατά παραγγελία.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Το Champions League, τα πρωταθλήματα και οι πολυεθνικές

Ο Ανιέλι ήταν ξεκάθαρος ως προς τους στόχους των ισχυρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου

Μπορεί το 2024 - χρονιά κατά την οποία προγραμματίζεται να εφαρμοστούν οι νέες αλλαγές στη διοργάνωση του Champions League - να μοιάζει κάπως μακρινό, απ' ό,τι φαίνεται όμως οι ισχυροί του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου φροντίζουν από τώρα να δείξουν τις βλέψεις τους για το μέλλον της διοργάνωσης. Με βάση τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, οι όποιες νέες παρεμβάσεις θα γίνουν και αναμένεται να οριστικοποιηθούν την επόμενη διετία, 2020 - 2021, δεν ξεφεύγουν από τη γενικότερη λογική της δημιουργίας μιας ακόμα πιο κλειστής Λίγκας, ουσιαστικά κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των ισχυρών.
Στο πλαίσιο του ποδοσφαίρου - εμπορεύματος, άλλωστε, ένα από τα καλύτερα «προϊόντα» του, όπως το ευρωπαϊκό Champions League, με τεράστια συνεισφορά στην «πίτα» των κερδών, δεν θα μπορούσε να παραμείνει «ανεκμετάλλευτο» όσον αφορά είτε την προοπτική περαιτέρω αύξησης αυτών των κερδών είτε το ποιοι και πόσοι θα τα καρπώνονται. Από την άλλη, τυχόν υλοποίηση αυτών των σχεδιασμών των ισχυρών αναμένεται να επιφέρει ισχυρό πλήγμα στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κάτι που έχει προκαλέσει την αντίδραση της Ενωσης Ευρωπαϊκών Λιγκών.

Στο στόχαστρο τα εθνικά πρωταθλήματα

Το σχέδιο για σπάσιμο της διοργάνωσης σε Champions League 1 και Champions League 2, με σκοπό ένα γενικό ξεκαθάρισμα μέσα από το διαχωρισμό των ισχυρών, των λιγότερο ισχυρών και των μικρομεσαίων ομάδων, στόχο έχει αυτό που προαναφέρθηκε: Το πώς δηλαδή θα μοιραστούν τα κομμάτια της «πίτας». Παράλληλα, η συζήτηση για διεξαγωγή αγώνων Champions League τα Σαββατοκύριακα αντί για Τρίτη - Τετάρτη όπως ισχύει σήμερα, με προφανή στόχο τη μέγιστη δυνατή αύξηση της εμπορικότητάς τους, δείχνει ακριβώς τον προσανατολισμό των ισχυρών προς μια κλειστή Λίγκα. Στα διάφορα «φόρουμ» βέβαια και στις συναντήσεις των παραγόντων του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αυτό διαψεύδεται, η δε UEFA προσπαθεί να κρύψει το θέμα «κάτω από το χαλί», ο κόσμος όμως «το 'χει τούμπανο».

Associated Press

Το παιχνίδι μόνοι τους θέλουν να κάνουν οι ισχυρές ομάδες της Ευρώπης

Ενας από τους πρώτους που δεν κρύφτηκαν πίσω από το δάχτυλό τους ήταν ο Ιταλός επιχειρηματίας Αντρέα Ανιέλι, ιδιοκτήτης της Γιουβέντους και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων (ECA). Σε πρόσφατη τοποθέτησή του σε συνέδριο στο Λονδίνο, αν και τυπικά δεν υπερασπίστηκε τα περί κλειστής Λίγκας και τάχθηκε υπέρ του «ανοίγματος» του Champions League, μίλησε ανοιχτά για την «ανάγκη» να υπερισχύει ως διοργάνωση σε σχέση με τα εθνικά πρωταθλήματα, ακριβώς για να πουλάει περισσότερο. «Θέλουμε να βλέπουμε περισσότερα ευρωπαϊκά παιχνίδια με περισσότερη ποιότητα. Αν δεν δούμε μπροστά, θα καταλήξουμε να υπερασπιζόμαστε ένα σύστημα που δεν υπάρχει πια, ένα σύστημα φτιαγμένο με εγχώριους αγώνες που θα ενδιαφέρουν πολύ λίγο τους επόμενους, τα παιδιά μας», είπε μεταξύ άλλων.

Αντιδρούν οι ευρωπαϊκές Λίγκες

Οι δηλώσεις Ανιέλι και συνολικά βέβαια τα σχέδια των ισχυρών για το Champions League στάθηκαν αφορμή να αναζωπυρωθεί η αντιπαράθεση των συλλόγων με τις ευρωπαϊκές Λίγκες, και ιδίως με τις πέντε ισχυρότερες - Αγγλίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Γαλλίας. Η αντίθεσή τους στην προοπτική της κλειστής ευρωπαϊκής Λίγκας βέβαια είναι από τη σκοπιά της υποβάθμισης των δικών τους «προϊόντων», μέσα από τη φυγή μεγάλων ονομάτων και τη γενικότερη μείωση του ενδιαφέροντος.
Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση στο ίδιο συνέδριο στο Λονδίνο από τον Νορβηγό Λαρς - Κρίστερ Ολσον, επικεφαλής της Ενωσης Ευρωπαϊκών Λιγκών, η οποία εκπροσωπεί 36 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με περισσότερους από 950 συλλόγους σε 29 χώρες. Παρά τα περί «ανοιχτής» διοργάνωσης, ανέφερε, ο στόχος των ισχυρών συλλόγων παραμένει η κλειστή Λίγκα και το χτύπημα των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Συνεχίζοντας ζήτησε τη μείωση των εγγυημένων θέσεων στους ομίλους του Champions League για τα ισχυρά πρωταθλήματα (με τις νέες αλλαγές της UEFA κατέχουν πια τις 16 από τις 32 θέσεις στους ομίλους), όσο δε για την αύξηση του αριθμού των αγώνων και την προτεινόμενη διεξαγωγή τους τα Σαββατοκύριακα, τόνισε ότι θα είναι σε βάρος των εθνικών πρωταθλημάτων.

Η κόντρα που κρύβει τον «πόλεμο»

Οι εξελίξεις δείχνουν τον αδυσώπητο εμπορικό πόλεμο που διεξάγεται στο σημερινό, πλήρως δεμένο με επιχειρηματικά συμφέροντα ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Πίσω από τη διαμάχη συλλόγων και Λιγκών υπάρχει εκείνη των πολυεθνικών - από τη μία αυτών που προσπαθούν να υπερασπιστούν τα κέρδη τους και την επένδυσή τους στη σημερινή κατάσταση (βλ. εγχώρια πρωταθλήματα) και από την άλλη εκείνων που θέλουν να εκμεταλλευτούν τυχόν «άνοιγμα» ώστε να αποκτήσουν ρόλο και μερίδιο στα κέρδη.
Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια έχει θιχτεί επανειλημμένως εκ μέρους των ισχυρών του Champions League το ζήτημα των τεράστιων εσόδων της αγγλικής Premier League σε σχέση με την ευρωπαϊκή διοργάνωση. Δεν είναι λίγοι επίσης όσοι συνδέουν τα μεγαλεπήβολα σχέδια των ισχυρών με την είσοδο των κινεζικών πολυεθνικών στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και την προσπάθεια να σπάσουν την παραδοσιακή εμπορική σχέση που έχουν πολυεθνικές αμερικανικών, αραβικών, ιαπωνικών και ρωσικών συμφερόντων με τα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (διοργανώσεις, ομάδες, UEFA).

ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΩΝ

Ήταν ο πρωθυπουργός που στις εξαγγελίες του από το βήμα της ΔΕΘ, κατά τα εγκαίνιά της, θεώρησε υποχρέωσή του να περιλάβει και τις νέες αποφάσεις της κυβέρνησης του  για το Μετρό της Θεσσαλονίκης σχετικά με τις αρχαιότητες στο σταθμό της Βενιζέλου. Δηλ.  την απόφαση για απόσπαση και επανατοποθέτηση των αρχαιολογικών ευρημάτων, που  περιλαμβάνουν το σταυροδρόμι του decumanus maximus και του  cardo μαζί με το δημόσια κτίρια που το περιβάλλουν.

Μια εκ νέου απόφαση από το παρελθόν,  ελλιπώς αιτιολογημένη και αυθαιρέτως ειλημμένη, πυροδότησε κυρίως στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης εδώ κι ένα μήνα αντιδράσεις κι αντιπαραθέσεις για τα αυτονόητα.  Με το μετρό να στοιχειώνει της ζωή  της πόλης πάνω από 13 χρόνια και τα διοικητικά όργανα των αρχαιολόγων να επιδίδονται σε πολιτικές πιρουέτες. Με πολιτικούς, αρχαιολόγους, δημάρχους, συλλόγους πολιτών κ.λ.π να παίρνουν θέση μάχης για ένα ζήτημα που θα έπρεπε το πολύ να είναι αντικείμενο διαφωνίας  μόνο η τεχνική του πτυχή, και όχι να χρησιμοποιείται αυτή  ως  πρόσχημα. Με Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, σε εναλλασσόμενο ρόλο κυβέρνησης και αντιπολίτευσης αυτά τα περίπου εφτά χρόνια που προέκυψε το πρόβλημα, να  το αντιμετωπίζουν περισσότερο σαν ευκαιρία σε ένα περιφερειακό και έλασσον ζήτημα, να αναδείξουν τις διαφορές τους, ώστε να πείσουν πως δεν ταυτίζεται η πολιτική τους, φιλοδοξώντας τη διαιώνιση της εναλλαγής τους στην εξουσία.

Από τη μια ο Ν. Ταχιάος, που μετά την αποτυχία του να εκλεγεί δήμαρχος Θεσσαλονίκης το κόμμα του, που έγινε κυβέρνηση, τον  …τακτοποίησε στη θέση του προέδρου της Αττικό Μετρό Α.Ε,  σε συνεντεύξεις του παραδέχεται πως οι καθυστερήσεις θα οδηγήσουν σε έγερση απαιτήσεων από τους αναδόχους των έργων και αναγνωρίζει πως οι προδιαγραφές κόστος και χρόνος με την κατασκευή με τις αρχαιότητες in situ είναι «απολύτως αδύνατο να ακολουθηθούν». Μαζί και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης,  Κ. Ζέρβας που την ειλημμένη απόφαση της κεντρικής εξουσίας προσπαθεί  να πείσει πως την δέχεται κριτικά μέσα από δημοκρατικό διάλογο.

Από την άλλη, κι ενώ ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων  με ανακοινώσεις του προσπαθεί να δείξει πως παρεμβαίνει δυναμικά επιχειρηματολογώντας και αποδεικνύοντας την αναγκαιότητα διατήρησης των αρχαιοτήτων in situ, πάντα ο ρόλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού  Συμβουλίου παραμένει διφορούμενος, προσπαθώντας να μην ξεφεύγει από τη γραμμή της εκάστοτε ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού.

Έτσι, το ΚΑΣ τον Ιανουάριο του 2013 γνωμοδότησε ομόφωνα υπέρ της έγκρισης της απόσπασης των αρχαιολογικών καταλοίπων του σταθμού Βενιζέλου, όταν επί υπουργού Τζαβάρα της κυβέρνησης Σαμαρά η πολιτική ηγεσία προέκρινε αυτή την απόφαση. Μετά από ενέργειες του δήμου Θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Μπουτάρη για ακύρωση της απόφασης Τζαβάρα και προσφυγή στο ΣτΕ, στη νέα γνωμοδότηση το ΚΑΣ, μετά από ένα χρόνο με πλειοψηφία μιας ψήφου και αλλεπάλληλες ψηφοφορίες, υποστηρίζει την απόσπαση και επανατοποθέτηση των αρχαιοτήτων, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2015, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,  σε νέα γνωμοδότησή του το ΚΑΣ συμφωνεί με την πολιτική ηγεσία για  κατά χώραν διατήρηση των αρχαιοτήτων. Ενώ τον Ιανουάριο του 2017 ενέκρινε ομόφωνα την πρόταση που εκπονήθηκε από την Αττικό Μετρό ΑΕ, που προβλέπει την παραμονή των αρχαιοτήτων κατά χώραν.

Κοντά εφτά χρόνια τώρα η διελκυστίνδα μεταξύ εκείνων που επιμένουν στην απόσπαση και  επανατοποθέτηση των αρχαιοτήτων και εκείνων που υποστηρίζουν την ανάδειξη in situ των αρχαιοτήτων δεν είναι παρά ο αντικατοπτρισμός υπαρκτών αντιπαραθέσεων και στην κοινωνία. Αυτές τις αντιπαραθέσεις που με τη  δήλωση του ο Α. Γεωργιάδης για την επένδυση στο Ελληνικό, πως είναι κάτι αντίστοιχο με τον Παρθενώνα, κι ας γίνεται αντικείμενο ειρωνειών, κατάφερε να  συμπυκνώσει σε μια χοντροκομμένη μεταφορά, προκρίνοντας την κυρίαρχη αντίληψη για κερδοφορία του κεφαλαίου.

Αυτή την αντίληψη, άμεσης κερδοφορίας των εταιρικών κεφαλαίων, ενστερνίζονται στο ζήτημα του Μετρό  οι  υποστηρικτές της πρώτης λύσης, κυβέρνηση Μητσοτάκη, Αττικό Μετρό ΑΕ.  Εμφανίζονται να ενδιαφέρονται για την επίσπευση του έργου και κυρίως για το κόστος, και ο Ν. Ταχιάος στο κόστος αναφέρεται, και ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κ. Καραμανλής (ο τρίτος;) που προσπαθώντας να πετύχει μια ισορροπία δηλώνει «Να σεβαστούμε τα αρχαία, αλλά να μην πηγαίνουμε σε μια διαδικασία απίστευτων υπερβολών». Την ίδια στιγμή όμως αποσιωπάται το ποσό των αποζημιώσεων που  θα διεκδικήσει η ανάδοχος εταιρεία λόγω των καθυστερήσεων του έργου.

Κι από την άλλη οι υποστηρικτές της δεύτερης λύσης, Σύλλογος Αρχαιολόγων, Κίνηση πολιτών υπό του πρώην δημάρχου Γ. Μπουτάρη, επιστρατεύουν επιχειρήματα για να αναδείξουν την προοπτική του δημόσιου συμφέροντος με τη  διατήρηση και ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων στο χώρο τους προς όφελος της ιστορίας μας, του πολιτισμού  μας αλλά και της αναπτυξιακής πορείας της σύγχρονης πόλης, σαν πόλος έλξης τουριστών. Τα αρχαιολογικά αντικείμενα μετατρέπονται σε σύμβολα που με τη σειρά τους φορτίζονται με συναρπαστικά συναισθήματα. Μια προσπάθεια εξισορρόπησης ανάμεσα στο παρελθόν, που η αρχαιολογία και η ιστορική καταγραφή βοήθησε στην ιστορική κατασκευή εθνικών ταυτοτήτων, στην οικοδόμηση και κατασκευή του εθνικού κράτους και στην ιδεολογική νομιμοποίησή του,  και στο μέλλον που τα αρχαιολογικά ευρήματα με τη μετατροπή τους σε ελκυστικά εμπορικά προϊόντα δημιουργούν ευκαιρίες για επένδυση και παραγωγή κέρδους. Οι αρχαιολογικοί χώροι γίνονται χώροι μνήμης όπου διαφορετικές προσεγγίσεις, ερμηνείες, απόψεις δεν είναι ανεξάρτητες από πολιτικές εμπλοκές.

Δεν είναι λοιπόν γενικά ο πολιτισμός ένας πρωταρχικός χώρος για πολιτικές συγκρούσεις, αλλά η πολιτική, με την ευρεία έννοια,  σύγκρουση βρίσκεται στον πυρήνα οποιασδήποτε προσπάθειας αντιμετώπισης της πολιτιστικής κληρονομιάς στην πράξη. Γι’ αυτό οι αρχαιολόγοι, οι πολιτιστικές κινήσεις κλπ.   δεν μπορούν να τοποθετηθούν πάνω και πέρα ​​από τη διαδικασία  αυτών των συγκρούσεων, αφού  οι ενέργειές τους είναι πολιτικές, καθορίζοντας  τι είναι σημαντικό, σε ποια αντικείμενα και ποιες αξίες πρέπει να δοθεί προτεραιότητα.

Θεραπευτικές Κοινότητες με ... Business Plan

Με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από το ΚΕΘΕΑ, αποκτούν επικαιρότητα ορισμένα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο πρόσφατο 17ο Συνέδριο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θεραπευτικών Κοινοτήτων στη Θεσσαλονίκη και επιβεβαιώνουν τον στραγγαλισμό της πρόληψης και των προγραμμάτων απεξάρτησης από όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις, στο όνομα μιας λιγότερο «κοστοβόρας» διαχείρισης του προβλήματος, που το σύστημα προσεγγίζει με λογικές «μείωσης της βλάβης».
Μόνο στα πρώτα χρόνια της κρίσης (2009 - 2011) τα κρατικά κονδύλια για τις δομές πρόληψης και απεξάρτησης μειώθηκαν κατά 35% και έκτοτε το ΚΕΘΕΑ έχασε πάνω από 100 εργαζόμενους, με σοβαρές συνέπειες στη λειτουργία του. Κι όλα αυτά την περίοδο της κρίσης, όπου τα αδιέξοδα μεγάλωσαν για μεγάλο μέρος του πληθυσμού και μαζί οι κάθε είδους εξαρτήσεις.
Απόλυτα σχετική με τα παραπάνω είναι και η διάσταση της εργασίας, ως πλευρά της απεξάρτησης, καθώς πολλοί επιστήμονες την αναγνωρίζουν ως «ακρογωνιαίο λίθο» της θεραπείας, που βοηθά στην ομαλότερη επανένταξη και συμβάλλει ως προστατευτικός παράγοντας στη διατήρηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.
Σε αυτήν την κατεύθυνση ιδρύθηκαν το 1983 οι «παραγωγικές μονάδες» του ΚΕΘΕΑ «ΙΘΑΚΗ» ως μέρος της θεραπείας, σε στοχευμένους τομείς, όπως η ξυλουργία, η κεραμική και η γεωργία. Ακολούθησε το ιδιόκτητο τυπογραφείο που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη από το 1989 και απασχολεί σήμερα 23 μόνιμους εργαζόμενους (το 1/3 είναι απόφοιτοι θεραπευτικών προγραμμάτων), με δυνατότητα εκπαίδευσης 6 μαθητευόμενων.

* * *

Οι μονάδες αυτές συμβάλλουν σημαντικά στη στήριξη του ΚΕΘΕΑ. Τα τελευταία χρόνια, όμως, με δεδομένη την υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των Θεραπευτικών Κοινοτήτων, τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αξιοποιούνται ως όχημα από το κράτος για την προώθηση της «κοινωνικής επιχειρηματικότητας», η οποία, σύμφωνα με εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας που μίλησε στο συνέδριο, πρέπει να αποτελέσει «το επόμενο βήμα των Θεραπευτικών Κοινοτήτων».
Συγκεκριμένα, ζήτησε τα προγράμματα απεξάρτησης να κάνουν στροφή σε πρωτοβουλίες ΚΟΙΝΣΕΠ και ΚΟΙΣΕΝ (Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Ενταξης ειδικά για απεξαρτημένους), για την εργασιακή αποκατάσταση των πρώην εξαρτημένων ατόμων, αναπτύσσοντας το «επιχειρείν με κοινωνική αξία (...) σε ένα περιβάλλον που ακυρώνεται η μισθωτή εργασία και επικρατούν ευλύγιστες μορφές». Πρόσθεσε μάλιστα ότι μια τέτοια λειτουργία των θεραπευτικών προγραμμάτων θα μπορούσε να βοηθήσει την οικονομία της χώρας και «να συμβάλει σε αλλαγή αναπτυξιακού παραδείγματος, εμπλουτισμένου με δημοκρατικές αρχές, καθιστώντας έναν τρίτο δρόμο μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα».
Τα επιχειρήματα αυτά δεν είναι καινούργια. Τα ακούσαμε τα προηγούμενα χρόνια από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και περιέχονται στις Οδηγίες της ΕΕ. Εκεί όπου οι ΚΟΙΣΕΝ παρουσιάζονται ως «μορφώματα τα οποία χαρακτηρίζονται από ισορροπία επιχειρηματικών αξιών και θεραπείας με παράλληλη συμβολή και στην οικονομική ανάπτυξη, όπου δίνεται έμφαση όχι στο κέρδος αλλά στη θεραπεία και την κοινωνική προσφορά».

* * *

Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Τη μετέφεραν στο συνέδριο οι υπεύθυνοι διαφόρων παραγωγικών μονάδων που λειτουργούν στο πλαίσιο προγραμμάτων απεξάρτησης. Οπως το ΠΕΘΕΑ «ΑΡΓΩ», που εδώ κι έναν χρόνο λειτουργεί ΚΟΙΝΣΕΠ ένταξης, στην οποία, αν και ο στόχος είναι να υπερτερεί «ο κοινωνικός σκοπός του οικονομικού», αντικειμενικά, βασικό ζήτημα είναι η εξασφάλιση της βιωσιμότητας της επιχείρησης. Οπως ειπώθηκε, μάλιστα, στο πρόγραμμα βασικός στόχος είναι η θεραπεία, ενώ στην ΚΟΙΝΣΕΠ το κέρδος και η βιωσιμότητά της.
Αλλά και οι εκπρόσωποι των παραγωγικών μονάδων και του τυπογραφείου του ΚΕΘΕΑ «ΙΘΑΚΗ», που δεν είναι (ακόμα) επιχειρήσεις τύπου ΚΟΙΣΕΝ, πλειοδότησαν στην άποψη ότι «ακόμα και η κοινωνική επιχειρηματικότητα είναι επιχειρηματικότητα», αφού οι ΚΟΙΣΕΝ λειτουργούν «απόλυτα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια (...) Πρώτη στόχευση είναι η κερδοφορία, και βιωσιμότητα (...) Πρώτα μπαίνει η φιλοσοφία της αγοράς, η ανταγωνιστικότητα και μετά το κοινωνικό έργο».
Η υποχρηματοδότηση επομένως της απεξάρτησης και η μετατροπή της ολοένα και περισσότερο σε ατομική υπόθεση αντανακλάται και στη λειτουργία των διαφόρων παραγωγικών μονάδων, οι οποίες χάνουν τον θεραπευτικό τους χαρακτήρα και την όποια δυνατότητα έχουν να προετοιμάζουν την κοινωνική επανένταξη των εξαρτημένων, μετατρέποντάς τους σε «μετόχους» «κοινωνικών επιχειρήσεων», εκτεθειμένους στον ανταγωνισμό της καπιταλιστικής αγοράς και στο άγχος της επιβίωσης, αλλά και της ανεργίας, αν τελικά η επιχείρηση δεν μπορέσει να καταστεί «βιώσιμη».

* * *

Καθόλου τυχαία, οι ΚΟΙΣΕΝ παρουσιάζονται ως «διέξοδος» για την επαγγελματική αποκατάσταση των απεξαρτημένων στον «στρατηγικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων», που συνέταξε πριν από έναν χρόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Το σχέδιο διαφημίζει τη δυνατότητα δημιουργίας τέτοιων «κοινωνικών επιχειρήσεων» και προβλέπει διάφορες «ευνοϊκές» ρυθμίσεις για τη στήριξη της εμπορικής τους δραστηριότητας, προκειμένου να χρυσώσει το χάπι για τη μετακύλιση στους ίδιους τους απεξαρτημένους της ευθύνης για την κοινωνική τους επανένταξη.
Αντί για μόνιμη και σταθερή δουλειά, που θα ανοίγει το δρόμο της ομαλής επανένταξης και θα θωρακίζει τους απεξαρτημένους από πισωγυρίσματα, το κράτος τούς καλεί να γίνουν ...επιχειρηματίες και να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους στον σκληρό ανταγωνισμό της καπιταλιστικής αγοράς. Για να προχωρήσουν μάλιστα αλλαγές προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι φανερό πως στα προγράμματα απεξάρτησης χρειάζονται διοικήσεις πλήρως εναρμονισμένες με τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς του κράτους, όπως αυτοί διαμορφώνονται με τους νόμους όλων των κυβερνήσεων και τις Οδηγίες της ΕΕ.
Απ' αυτήν τη σκοπιά, δεν προκαλεί έκπληξη η πρεμούρα της κυβέρνησης να καταργήσει με ΠΝΠ το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, προκαλώντας κύμα αντιδράσεων, πρώτα απ' όλα από τους εργαζόμενους, όσους παλεύουν για την απεξάρτησή τους και βέβαια τους γονείς τους...

Δ. Μ.

Καμία αναμονή!

Το κατάπτυστο πολυνομοσχέδιο - «σκούπα» σε Συλλογικές Συμβάσεις και συνδικαλιστική δράση, που μπαίνει σήμερα για συζήτηση στις Επιτροπές της Βουλής, δίνει μια καλή εικόνα για το τι εννοεί η κυβέρνηση της ΝΔ με τα περί «ανάπτυξης για όλους».
Με θράσος, κάνοντας το μαύρο άσπρο, τα κυβερνητικά στελέχη παρουσιάζουν ως «φιλεργατικά» τα μέτρα, που στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» των επιχειρηματικών ομίλων οδηγούν επί της ουσίας στην κατάργηση των κλαδικών ΣΣΕ, βάζουν νέους περιορισμούς στην προσφυγή των εργαζομένων στον ΟΜΕΔ και ακόμα περισσότερα εμπόδια στο δικαίωμα στην απεργία, συνολικότερα στη συλλογική οργάνωση και δράση των εργαζομένων.
Είναι η ίδια καπιταλιστική ανάπτυξη που ο ΣΥΡΙΖΑ ονόμαζε «δίκαιη ανάπτυξη» γι' αυτό άλλωστε η ΝΔ πατάει πάνω στην πολιτική υπονόμευσης των ΣΣΕ και περιορισμού του δικαιώματος στην απεργία που εφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Στην πραγματικότητα και τα μέτρα αυτά επιβεβαιώνουν ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη έχει ως βασική προϋπόθεση το παραπέρα τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, την ένταση της εκμετάλλευσης στα γκέτο της εργοδοσίας, την υπονόμευση συνολικά των εργατικών - λαϊκών αναγκών για τα κέρδη του κεφαλαίου.
Το ίδιο άλλωστε «φωνάζει» και το «άλλο μισό» του λεγόμενου «αναπτυξιακού» πολυνομοσχεδίου με τις δεκάδες απίθανες φοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις και προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως και συνολικά ο κυβερνητικός προγραμματισμός που παρουσιάστηκε προχτές από τον πρωθυπουργό, για το διάστημα έως το τέλος του χρόνου.
Αυτό αποτυπώνεται και στα σχέδια της κυβέρνησης, πατώντας πάνω στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που δεν αγγίζουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα όλων των παρεμβάσεων των τριών μνημονίων, των κατευθύνσεων της ΕΕ, των στόχων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ για μεγαλύτερη απαλλαγή του κεφαλαίου και του κράτους από το «κόστος» της Κοινωνικής Ασφάλισης, να προχωρήσει στην επόμενη φάση το προμελετημένο έγκλημα της ιδιωτικοποίησής της από εκεί που το άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Οπως βέβαια συνοψίζεται και στο προσχέδιο του προϋπολογισμού που δημοσιεύτηκε τις προηγούμενες μέρες και δείχνει ότι ο λαός, παρά τη «φιλότιμη» προσπάθεια της ΝΔ να παρουσιάσει ως ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων την «αποθέωση» της λογικής «ένα σου δίνω, δέκα σου παίρνω», θα συνεχίζει να ματώνει για τα «πλεονάσματα» του κεφαλαίου πληρώνοντας επιπλέον 800 εκατομμύρια τη νέα χρονιά, να στερείται ακόμα και στοιχειώδεις παροχές σε Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία και υποδομές για τις ανάγκες του, να φορτώνεται το 95% της φορολογίας για να απολαμβάνουν νέες φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές και «αναπτυξιακά κίνητρα» οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Αν κάτι επιβεβαιώνεται από όλα αυτά είναι, λοιπόν, πως τίποτα δεν έχει πραγματικά να προσδοκά ο λαός από την ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου που υπηρετούν κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, όπως βέβαια και οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Χωρίς αναμονή, πατώντας πάνω στην πείρα των δύο πετυχημένων απεργιακών μαχών του προηγούμενου διαστήματος που αποκάλυψαν και τσαλάκωσαν τα σχέδια εργοδοσίας και κυβέρνησης, με τη δύναμη της συλλογικής οργάνωσης και πάλης, το «όπλο» αυτό που φοβούνται και γι' αυτό θέλουν να τους το πάρουν από τα χέρια, οι εργαζόμενοι και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα μπορούν να δώσουν μαχητική απάντηση στους σχεδιασμούς τους. Να βάλουν μπροστά τις δικές τους ανάγκες για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, να περάσουν στην αντεπίθεση απέναντι σε κεφάλαιο και κυβερνήσεις για την ικανοποίησή τους.

Το όνομα του Αρτέμη Μάτσα πρέπει κάποτε να «καθαρίσει»

Κατιούσα

Έχουν περάσει 16 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου ηθοποιού, του διασημότερου «κακού» του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Αρτέμης Μάτσας, υπήρξε ένας εξαιρετικά καλλιεργημένος άνθρωπος, σπούδασε στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, ενώ στα 19 του χρόνια είχε ήδη χάσει τον εβραϊκής καταγωγής πατέρα του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας.
Αν και έκανε μεγάλη καριέρα σε κινηματογράφο και θέατρο, έγινε ευρύτερα γνωστός από τους ρόλους του «κακού», του «ρουφιάνου» και του «καταδότη». Στην ταινία του 1959 «Το νησί των γενναίων» θα προδώσει –πάντα τηλεοπτικά- την αντιστασιακή Τζένη Καρέζη στους Γερμανούς κάτι που το κοινό δεν θα του συγχωρήσει ποτέ.
Σε ελάχιστους ήταν γνωστή η ανθρωπιά του και η βοήθεια του σε παλαίμαχους καλλιτέχνες που ζούσαν σε άθλιες οικονομικές συνθήκες. Αντίθετα, όπως ομολογούσε ο ίδιος, ακόμα και στις βόλτες δίπλα από το σπίτι του, δεν υπήρχε περίπτωση να μην τον προπηλακίσουν αποκαλώντας τον «προδότη» και «ρουφιάνο».
Δυστυχώς με τα χρόνια, το όνομα του σπουδαίου αυτού ανθρώπου έγινε συνώνυμο των δυο κατηγοριών και χρησιμοποιείται μ’ αυτόν τον άθλιο, για την υστεροφημία του αείμνηστου Μάτσα, τρόπο.
Κι όμως ο Αρτέμης Μάτσας, ποτέ δεν «πούλησε» τρέλα για κάποια δήλωσή του, ώστε να τοποθετηθεί σε ψηφοδέλτια, να εκλεγεί και να λύσει το βιοποριστικό του ζήτημα.
Ποτέ, αν και ήταν σύγχρονος της εποχής, δεν στήριξε ή αθώωσε από τις ταινίες του, την κυβέρνηση των Κουίσλινγκς, του στρατηγού Τσολάκογλου.
Είναι ακόμα σίγουρο, πως δεν θα διανοούνταν ποτέ να πάρει θέση υπέρ ενός ναζιστή καθ’ ομολογίαν δολοφόνου, έναντι της μητέρας του ίδιου του θύματός του.
Και ακόμα και αν οι ρόλοι του Αρτέμη Μάτσα συνήθιζαν να καταδίδουν αγωνιστές, μακριά από τα γυρίσματα, ο σπουδαίος ηθοποιός, δεν θα δημοσιοποιούσε ποτέ στοιχεία αγωνιστών προς τέρψιν κάποιων «ανθρωποφάγων» ψηφοφόρων του.
Μήπως λοιπόν έχει έρθει η ώρα να πάψει το όνομα ενός σπουδαίου ανθρώπου να είναι συνώνυμο του ρουφιάνου σ’ αυτόν τον τόπο; Δεν είναι άλλωστε λίγοι εκείνοι που για να τους θυμάται κανείς και μετά το το τέλος της ζωής τους, θα βολεύονταν ακόμα και με αυτόν τον τίτλο.

Γερμανία: Νεοναζί ο δράστης των δολοφονικών επιθέσεων στη Σαξονία

Από iraklis3

Ο 27χρονος γερμανός νεοναζί Στέφαν Μπάλιετ είναι, σύμφωνα με πληροφορίες των γερμανικών ΜΜΕ, ο δράστης των δολοφονικών επιθέσεων νωρίτερα σήμερα στο Χάλε (Σαξονία – ‘Ανχαλτ), οι οποίες άφησαν πίσω τους δύο νεκρούς και την γερμανική κοινωνία σε σοκ.
Ο Μπάλιετ, ο οποίος συνελήφθη λίγες ώρες μετά τις επιθέσεις, μετέδιδε ζωντανά μέσω κάμερας δράσης στο Facebook την «αποστολή» του και δεν αφήνει περιθώρια για τα κίνητρά του. Μιλάει επανειλημμένα για «Εβραίους» και για «Kanaken» (έκφραση της αργκό, υποτιμητική αναφορά σε γερμανόφωνους με καταγωγή από την Τουρκία ή τις αραβικές χώρες). Ο νεαρός ακροδεξιός, σύμφωνα με πληροφορίες του Der Spiegel, δεν ήταν προηγουμένως γνωστός στις αρχές, ενώ έδρασε μόνος, γεγονός που επέτρεψε στην Αστυνομία μετά την σύλληψή του να σημάνει την λήξη της σύστασης για παραμονή σε εσωτερικούς χώρους. Τα ξενοφοβικά και αντισημιτικά κίνητρα του 27χρονου επιβεβαίωσε αργότερα και ο υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ.
Στο βίντεο που μεταδιδόταν ζωντανά φαίνεται καθαρά ο δράστης, ο οποίος ήταν ντυμένος στρατιωτικά και με πλήρη εξάρτυση, να πυροβολεί εν ψυχρώ πισόπλατα μια περαστική γυναίκα κοντά στο εβραϊκό νεκροταφείο της πόλης και αφού προηγουμένως είχε επιχειρήσει να εισβάλει στην παρακείμενη Συναγωγή, όπου περίπου 50 πιστοί γιόρταζαν την ημέρα του Γιομ Κιπούρ, την σημαντικότερη εβραϊκή γιορτή του έτους. «Ζωντανή κάλυψη» επιφύλαξε ο γερμανός ακροδεξιός και στην δεύτερη επίθεσή του, σε τουρκικό ταχυφαγείο, όπου σκότωσε και πάλι εν ψυχρώ έναν από τους πελάτες.
Οι αρχές εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό για να εντοπίσουν τον δράστη και η ταχύτητα των κινήσεών του τις οδήγησε αρχικά στην υποψία ότι επρόκειτο για περισσότερους από έναν. Τελικά συνέλαβαν τον Μπάλιετ τρεισήμισι ώρες μετά την πρώτη του επίθεση, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει μέσω του αυτοκινητοδρόμου Β91. Τις έρευνες ανέλαβε η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία, ενδεικτικό της βαρύτητας που αποδίδεται στην υπόθεση.

Παιχνίδια με τη φωτιά

Η επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία, που ξεκίνησε χτες, μετά το «πράσινο φως» από τις ΗΠΑ, έρχεται να προσθέσει επιπλέον «φορτίο» στην ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση που μαίνεται στην περιοχή, όσο κι αν γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως μια «ελεγχόμενη» και «περιορισμένη» στρατιωτική επιχείρηση.
Ο λαός πρέπει να παρακολουθεί με ανησυχία και εγρήγορση τις εξελίξεις, κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων να υποβαθμίσουν το γεγονός και να καλλιεργήσουν εφησυχασμό, παρουσιάζοντάς το ως κάτι «μακρινό» και αδιάφορο για τον ελληνικό λαό.
Και μόνο το γεγονός ότι οι ΗΠΑ συναίνεσαν στην εκδήλωση της νέας επέμβασης κάνει σκόνη το «αφήγημα» της κυβέρνησης, που επαναλήφθηκε με αφορμή και την επίσκεψη Πομπέο, ότι η Τουρκία βρίσκεται σε «απομόνωση» από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και ότι η αναβάθμιση της Ελλάδας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό συνιστά «ψήφο εμπιστοσύνης» στις ελληνικές θέσεις απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις σε Αιγαίο, Ανατ. Μεσόγειο και κυπριακή ΑΟΖ.
Οπως επιβεβαιώνεται από τις εξελίξεις, το «μεγάλο παζάρι» της Τουρκίας με τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς συνεχίζεται και κλιμακώνεται, με τους δεύτερους να αναγνωρίζουν «ζωτικά» συμφέροντα της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, είτε δίνοντας το «πράσινο φως» για την επέμβαση στη Συρία και στο Ιράκ, ενάντια στους κουρδικούς πληθυσμούς, είτε δείχνοντας ανοχή στην προκλητικότητά της σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, προωθώντας την ιδέα της «συνεκμετάλλευσης», ως βάση για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών, αλλά και του Κυπριακού.
Θρύψαλα γίνεται όμως και η προκλητική υποκρισία της κυβέρνησης, με αφορμή την επίσκεψη Πομπέο, να χρίσει τις ΗΠΑ ...θεματοφύλακα του «διεθνούς δικαίου» στην περιοχή, εξωραΐζοντας το βρώμικο ρόλο τους και ζητώντας από την Τουρκία να το σεβαστεί και να εγκαταλείψει την επιθετικότητά της έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Αλήθεια, ποιο «διεθνές δίκαιο» επιτρέπει την τουρκική επίθεση σε μια τρίτη χώρα, με τις ευλογίες των Αμερικανών, για την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα δεν βγάζουν τώρα τσιμουδιά;
Η πραγματικότητα είναι ότι η επέμβαση της Τουρκίας συνδέεται άμεσα με τις διευθετήσεις σε μια σειρά από ζητήματα που εξελίσσονται στην περιοχή, μέσα από σκληρούς ανταγωνισμούς για τις πηγές και τους δρόμους της Ενέργειας και του εμπορίου, για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής. Σ' αυτό το εύθραυστο και εύφλεκτο σκηνικό, οποιαδήποτε τέτοια εξέλιξη μπορεί να προκαλέσει «ντόμινο», από το οποίο καμιά χώρα και κανένας λαός στην περιοχή δεν πρόκειται να μείνει «άβρεχτος».
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, που στηρίζουν την επέμβαση, εκφράζονται ανησυχίες ότι η τουρκική επέμβαση στη Συρία και στο Ιράκ μπορεί να αναζωπυρώσει τις συγκρούσεις και να αναδιατάξει συμμαχίες, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, την ώρα που παραμένει ανοιχτό και οξύνεται το μέτωπο με το Ιράν, με τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς να εξαπολύουν πολεμικές απειλές σε βάρος του και να ετοιμάζουν ναυτική αποστολή των «προθύμων» στον Περσικό Κόλπο.
Ολα αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, σε συνδυασμό με την καλλιέργεια εφησυχασμού για το ρόλο τους στην περιοχή, είναι ναρκοπέδιο και μαγνήτης κινδύνων για το λαό. Οι κίνδυνοι αυτοί γίνονται ακόμα μεγαλύτεροι μετά την ανανέωση και αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, αλλά και μπροστά στο ενδεχόμενο να συμμετάσχει η Ελλάδα με πολεμικό πλοίο στη ναυτική δύναμη ενάντια στο Ιράν, όπως επίμονα ζητάνε οι Αμερικανοί.
Το τυχοδιωκτικό παιχνίδι με τη φωτιά, που παίζουν η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της αναβάθμισης του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης στην περιοχή, πρέπει να πάρει αποφασιστική απάντηση από το λαό, δυναμώνοντας τον αγώνα ενάντια στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και στην ελληνική εμπλοκή, δίνοντας πολύμορφη συνέχεια στις αντιιμπεριαλιστικές συγκεντρώσεις του περασμένου Σαββάτου.

Καμία αναμονή, καμία ανοχή στο προμελετημένο έγκλημα στην Κοινωνική Ασφάλιση!

Σε ανακοίνωσή του για το «νέο Ασφαλιστικό» της κυβέρνησης, το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ επισημαίνει τα εξής:

«

Καμία αναμονή, καμία ανοχή στο προμελετημένο έγκλημα στην Κοινωνική Ασφάλιση!

Ο οργανωμένος μαζικός αγώνας και η συμμαχία των εργαζομένων, των αγροτών, των ελευθεροεπαγγελματιών επιστημόνων, των επαγγελματοβιοτεχνών, της νεολαίας, των γυναικών, όλου του εργαζόμενου λαού, να ακυρώσει τα σχέδια ολοκληρωτικής παράδοσης της Κοινωνικής Ασφάλισης στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών!

Με μπαράζ δηλώσεων για το "νέο Ασφαλιστικό", για το "Ασφαλιστικό του μέλλοντος" και άλλα παρόμοια, τα στελέχη της κυβέρνησης ΝΔ επιχειρούν να αξιοποιήσουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον νόμο - λαιμητόμο του Κατρούγκαλου, προκειμένου να προχωρήσουν στην επόμενη "πίστα" της ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικής Ασφάλισης, συνεχίζοντας την αντιασφαλιστική επίθεση από εκεί που την έφτασε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το έργο το έχουν ξαναδεί οι συνταξιούχοι και ασφαλισμένοι. Εχουν ξανακούσει τους ίδιους ακριβώς ισχυρισμούς περί "νέου", "δίκαιου" και "βιώσιμου" Ασφαλιστικού, τους οποίους αναμασούσαν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, πριν και μετά την ψήφιση του νόμου 4387 το Μάη του 2016, του νόμου - λαιμητόμου που ενσωμάτωσε όλες τις προηγούμενες αντιασφαλιστικές ανατροπές και πρόσθεσε νέα βάρβαρα χτυπήματα, του νόμου που προετοίμασε το έδαφος για τη σημερινή επιχείρηση παραπέρα ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικής Ασφάλισης. Για τους μονοπωλιακούς ομίλους οι συντάξεις είναι βάρος, ενώ οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο Ασφαλιστικό είναι ταυτόχρονα και πηγή νέων κεφαλαίων, αφού οι περικοπές δεν "σώζουν" την οικονομία γενικά, όπως ισχυρίζονται, αλλά μόνο το κεφάλαιο.

Οι αποφάσεις του ΣτΕ δεν αναιρούν ούτε αγγίζουν καν τον αντιδραστικό χαρακτήρα όλων των παρεμβάσεων των τριών μνημονίων, το γεγονός ότι κάτω και από τις Οδηγίες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, η προστασία του γήρατος ή της ασθένειας και της ζωής μετατράπηκαν σε "δημοσιονομικό μέγεθος" που πρέπει να υπηρετεί τη "σταθερότητα" της "εθνικής οικονομίας", δηλαδή την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Δεν αναιρούν τους κοινούς "αναπτυξιακούς" στόχους των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ για ολοένα και μεγαλύτερη απαλλαγή του κεφαλαίου και του κράτους του από το "κόστος" της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Δεν αναιρούν τις τεράστιες περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις στους "παλιούς" συνταξιούχους, την αφαίρεση της 13ης και 14ης σύνταξης, την αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 έτη, την αύξηση από τα 35 στα 40 και στα 42 χρόνια εργασίας για το δικαίωμα στην πλήρη σύνταξη, τη μεγάλη μείωση των νέων συντάξεων μετά το Μάη του 2016!
Κατά συνέπεια, και οι ανατροπές που επιβλήθηκαν πριν από το νόμο Κατρούγκαλου αλλά και ο ίδιος ο νόμος παραμένουν σε ισχύ, συνεχίζοντας να παράγουν καταστροφικά αποτελέσματα για τους 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχους και τους 3,9 εκατομμύρια σημερινούς ασφαλισμένους, επιβεβαιώνοντας ότι είναι και ο καλύτερος "χορηγός" της ιδιωτικοποίησης!
Η παραπέρα συρρίκνωση των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, η πρόσθετη ελάφρυνση των καπιταλιστικών επιχειρήσεων από τις ασφαλιστικές εισφορές, η συνέχιση της περικοπής της κρατικής χρηματοδότησης προς την Κοινωνική Ασφάλιση, σε συνυπολογισμό με τις νέες δικαστικές αποφάσεις, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται να πουλήσει ως "λύση" την ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης.

Το περιβόητο "νέο Ασφαλιστικό" της ΝΔ είναι παλιό και δοκιμασμένο. Το σύστημα των "τριών πυλώνων", η μετατροπή της ασφάλισης των γηρατειών σε "ατομική υπόθεση" είναι κάτι που το ζουν εκατομμύρια ανασφάλιστοι και ασφαλισμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες.

Το σύστημα των τριών πυλώνων, που επέκτεινε ο νόμος Κατρούγκαλου, σημαίνει ιδιωτικά κεφαλαιοποιητικά συστήματα, τα περίφημα επαγγελματικά ταμεία και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, και έναν λεγόμενο "δημόσιο πυλώνα", που θα περιορίζεται σε ένα επίδομα στο ύψος της σημερινής "εθνικής σύνταξης" των 300 ευρώ και θα χρηματοδοτείται από τη γενική φορολογία. Στην ουσία απαλλάσσει το κράτος από την υποχρέωση στην Κοινωνική Ασφάλιση. Στην κατεύθυνση αυτή οι συντάξεις, κύριες και επικουρικές, ρίχνονται όλο και πιο βαθιά στα Τάρταρα. Το πρώτο θύμα είναι οι επικουρικές, τις οποίες η κυβέρνηση εισάγει σε σύστημα άμεσης κεφαλαιοποίησης, δηλαδή στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Σε αυτό το σύστημα ξέρεις τι θα δίνεις, άγνωστο τι θα πάρεις, αφού τα χρήματα τα διαχειρίζονται "επενδυτές" που τα επενδύουν, τα τζογάρουν στα χρηματιστήρια. Τα γεγονότα χρεοκοπίας τέτοιων εταιρειών, που άφησαν στην ένδεια εκατομμύρια ασφαλισμένους, είναι πολύ πρόσφατα.
Τις τελευταίες μέρες δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη χαρά τους οι έμποροι της Υγείας, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, οι εργοδοτικές ενώσεις των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων, των μεγαλοξενοδόχων, και όλοι, μαζί με τα κυβερνητικά στελέχη, αναφωνούν: "Η ώρα της ιδιωτικής ασφάλισης ήρθε!"...

Να τους κόψουμε τη φόρα!

Το σκηνικό που χτίζεται και προετοιμάζει τα νέα δεινά για συνταξιούχους και ασφαλισμένους μπορεί να το ανατρέψει ο κοινός αγώνας των εργαζομένων, των συνταξιούχων, σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα, που θα έχει ως σημαία του τη διεκδίκηση Δημόσιας Υποχρεωτικής Κοινωνικής Ασφάλισης.
Αγώνας μαζικός, οργανωμένος, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις πόλεις και τα χωριά, για την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των κυβερνήσεων και των τριών μνημονίων των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ.
Για να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά των Ταμείων. Είναι ο ιδρώτας και το αίμα του εργαζόμενου λαού μας, δεν μπορεί να περάσει η λογική που καλλιεργούν τα αστικά κόμματα, "περασμένα - ξεχασμένα"! Να θυμίσουμε ότι μόνο με το περιβόητο PSI, το "κούρεμα" δηλαδή των ασφαλιστικών ταμείων για τη σωτηρία των τραπεζών, χάθηκαν πάνω από 10 δισ. ευρώ σε ένα βράδυ!
Να πληρώσουν το κράτος και η εργοδοσία! Καμία μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, που σημαίνει νέα μείωση του μισθού του εργαζόμενου στο τμήμα που πηγαίνει για τη σύνταξη και την Υγεία και απαλλαγή της μεγαλοεργοδοσίας.
Πλήρης αποκατάσταση όλων των απωλειών, μαζί και της 13ης και 14ης σύνταξης. Κατώτερη κύρια σύνταξη 600 ευρώ.
Διεκδίκηση τώρα αυξήσεων στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, στις δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Διεκδίκηση συντάξεων που θα εξασφαλίζουν αξιοπρέπεια στα γηρατειά, στη βάση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και όχι με συνθήκες του προηγούμενου αιώνα, δουλειάς σε άθλιες συνθήκες ως τα βαθιά γεράματα.
Διεκδίκηση μείωσης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες. Με 5 χρόνια λιγότερης δουλειάς για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα».