Εκτεθειμένοι για τις κάμερες στις τάξεις

Παρά τη σχετική αναδίπλωση στο θέμα της τηλεμετάδοσης των μαθημάτων μέσα από τις αίθουσες, για τους μαθητές που εξακολουθούν να μένουν σπίτι και δεν παρακολουθούν διά ζώσης τα μαθήματα, η επιμονή της κυβέρνησης σε τέτοια αντιπαιδαγωγικά μέτρα υπηρετεί βαθύτερους σχεδιασμούς, που δεν πρόκειται να αποσυρθούν από την ατζέντα των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων στην Εκπαίδευση, ακόμα και όταν εκλείψει η άμεση απειλή του κορονοϊού. Οσο κι αν η εξ αποστάσεως εκπαίδευση ήταν επιβεβλημένη την περίοδο της καραντίνας, με την κυβέρνηση να αδιαφορεί και σ' αυτήν την περίπτωση για την εξασφάλιση όλων των αναγκαίων μέσων σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, το επικίνδυνο μέτρο που έθεσε σε εφαρμογή σ' αυτήν τη νέα φάση «επανεκκίνησης» της εκπαιδευτικής διαδικασίας υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες, πέρα από το ότι μετατρέπει το μάθημα σε τηλεριάλιτι και παραβιάζει κάθε παιδαγωγική λογική.

* * *

Στο πλαίσιο της γενικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, είναι μέτρο που «κουμπώνει» απόλυτα με τους σχεδιασμούς για νέες περικοπές σε τμήματα και εκπαιδευτικούς, με στόχο την «εξοικονόμηση πόρων» στην Εκπαίδευση, που για το κράτος και το κεφάλαιο λογαριάζεται ως «κόστος». Την ίδια πολιτική υπηρέτησε όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν κυβέρνηση, όσο κι αν προσπαθεί τώρα να θολώσει τα νερά, βγαίνοντας στα κεραμίδια ενάντια στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Να τι γράφει για τα Λύκεια το πόρισμα της Επιτροπής Διαλόγου για την Παιδεία, την οποία διόρισε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016, με πρόεδρο τον καθηγητή Α. Λιάκο: «Θα απαγορεύεται να γίνει τμήμα σε κάποιο μάθημα αν δεν υπάρχουν τουλάχιστον 20 μαθητές για το μάθημα αυτό (...) Πιθανόν να πρέπει (...) κάποια μαθήματα να τα παρακολουθούν οι μαθητές σε συγκεκριμένη χρονικά ζώνη, ή τέλος το όλο σύστημα να λειτουργήσει ως καταλύτης για να αναπτυχθούν επιτέλους υποδομές σύγχρονης τηλεκπαίδευσης (...) Με χρήση κατάλληλου λογισμικού και εξοπλισμού οι μαθητές θα συμμετέχουν κανονικά στο μάθημα, θα βλέπουν και θα ακούν τους πάντες και οι πάντες θα βλέπουν και θα ακούν αυτούς, θα παίρνουν το λόγο, θα συμμετέχουν σε διαγωνίσματα και παρουσιάσεις κ.λπ.».

* * *

Η λογική αυτού του πορίσματος στόχευε ξεκάθαρα στην «εξοικονόμηση εκπαιδευτικών», στη μείωση του αναγκαίου εκπαιδευτικού προσωπικού, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησε με διάφορους τρόπους ως κυβέρνηση, με μείωση ωρών και καταργήσεις μαθημάτων σε όλες τις τάξεις, κατάργηση του υπεύθυνου του ολοήμερου, αύξηση ορίων για δημιουργία τμημάτων σε νηπιαγωγεία και ΕΠΑΛ κ.ά. Και αν βιαστεί κανείς να πει ότι αυτό ήταν το πόρισμα μιας επιτροπής και όχι κυβερνητική θέση, θυμίζουμε ότι ο τότε υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, το υποδέχτηκε με «ανοιχτές αγκάλες» χαρακτηρίζοντάς το «δημιουργικό», ενώ η υφυπουργός Σ. Αναγνωστοπούλου έκανε λόγο για πολύ χρήσιμες εισηγήσεις της Επιτροπής. Η αποδοχή του αποδεικνύεται άλλωστε και από το γεγονός ότι σ' αυτό το πόρισμα «χτίστηκε» η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για τις αναδιαρθρώσεις στο Λύκειο και την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση, το νήμα της οποίας έχει πιάσει και επεκτείνει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, με το αντιδραστικό νομοσχέδιο που σχεδιάζει να φέρει στη Βουλή.

* * *

Στην πεπατημένη της μείωσης του αναγκαίου εκπαιδευτικού προσωπικού κινείται και η διάταξη στο αντιδραστικό νομοσχέδιο της ΝΔ, που προβλέπει νέα αύξηση του κατώτατου απαιτούμενου αριθμού μαθητών για τη δημιουργία τμήματος, όπως και την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα στα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία, εν μέσω μάλιστα της πανδημίας! Και μπορεί η υπουργός Παιδείας Ν. Κεραμέως κάτω από τις έντονες αντιδράσεις να δηλώνει ότι θα κάνει πίσω στην αύξηση των μαθητών ανά τμήμα, δεν λέει κουβέντα όμως για τον κατώτατο αριθμό μαθητών, που είναι το «κλειδί» για τη δημιουργία τμήματος. Κι όπως αποδείχτηκε τα προηγούμενα χρόνια, είναι αυτές οι διατάξεις που οδηγούν σε μαζικές συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων, τσαλαπατώντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Επομένως, απ' όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση χτες και ως σημερινή αντιπολίτευση, είναι εκτεθειμένοι. Αποθεώνουν τη σύγχρονη τεχνολογία και τις δυνατότητές της, όχι για να καλύψουν τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, αλλά ως εργαλείο για «εξοικονόμηση» κρατικών κονδυλίων και μεγαλύτερη ευελιξία στην Εκπαίδευση, στην υπηρεσία των αναγκών της οικονομίας και των επιχειρηματικών ομίλων.

* * *

Ακόμα και για τους τεράστιους κινδύνους που ελλοχεύουν για τους ανήλικους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, επικαλούνται και οι δυο την... Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η οποία όμως έδωσε πλήρη κάλυψη στην ηλεκτρονική αναμετάδοση των μαθημάτων μέσα από τις σχολικές τάξεις. Η απάντηση που δίνουν εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές είναι ότι τα σχέδια για κάμερες στις τάξεις θα μείνουν στα χαρτιά! Κι αυτός ο αγώνας συνδέεται άρρηκτα με την πάλη για μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών στα σχολεία, για ισότιμη συμμετοχή όλων στα μαθήματα, για να έχουν όλοι οι μαθητές τους δασκάλους και τους καθηγητές τους από την πρώτη μέρα έναρξης του σχολείου στις τάξεις, χωρίς κενά και «αγώνα δρόμου» για την κάλυψη της ύλης. Σε τελική ανάλυση, για ένα σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει, επιστρατεύοντας γι' αυτόν το σκοπό όλα τα επιτεύγματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης.

Γ.

Το πραγματικό δίλημμα

Σε πλήρη αντίθεση με τις αναλύσεις που την εξωραΐζουν, η πρόσφατη γαλλογερμανική συμφωνία για το λεγόμενο «Ταμείο Ανάκαμψης» μαζί με τις άλλες αποφάσεις της ΕΕ για τη διαχείριση της πανδημίας και της κρίσης κάθε άλλο παρά αποδεικνύουν την «αλληλεγγύη» της ιμπεριαλιστικής ένωσης, πόσο μάλλον το ...«ενδιαφέρον» της για το λαό, στον οποίο το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις ράβουν ξανά «κοστούμι».
Σε όλες τις εκδοχές, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα κληθούν να πληρώσουν «σε δόσεις» και «τοις μετρητοίς» τις «παρεμβάσεις» που ανακοινώνει η ΕΕ και εξειδικεύουν οι κυβερνήσεις στα κράτη - μέλη, όπως κάνει και η κυβέρνηση της ΝΔ. Με νέα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα, που στόχο έχουν τη διασφάλιση ακόμα φτηνότερης εργατικής δύναμης, την παραπέρα κατεδάφιση δικαιωμάτων, την επέκταση των «ελαστικών» εργασιακών σχέσεων, το άνοιγμα νέων κερδοφόρων πεδίων δράσης για το κεφάλαιο.
Γι' αυτό το γαλλογερμανικό σχέδιο προβλέπει να δεσμευτούν τα κράτη - μέλη για «υγιείς οικονομικές πολιτικές» και ένα εκτεταμένο «πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» τα επόμενα χρόνια. Δηλαδή, για ένα νέο γύρο «αναδιαρθρώσεων», με στόχο «να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών και να αυξηθούν οι επενδύσεις, ειδικά στην πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση», να βρουν διέξοδο τα συσσωρευμένα κεφάλαια που προκαλούν την καπιταλιστική κρίση, φορτώνοντας στους λαούς φτώχεια, ανεργία, ένταση της εκμετάλλευσης, αλλά και νέους κινδύνους, από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που δυναμώνουν.
Ειδικά γι' αυτό το τελευταίο, τα παχιά λόγια περί «αλληλεγγύης» δεν μπορούν να κρύψουν την κλιμάκωση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της ΕΕ, αλλά και με τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Η προσωρινός συμβιβασμός Γερμανίας - Γαλλίας, που οι λεπτομέρειές του μένει ακόμα να προσδιοριστούν, όχι μόνο δεν καταργεί αυτές τις αντιθέσεις, αλλά θα τις επαναφέρει με νέα ένταση στο προσκήνιο, στο έδαφος της ανισομετρίας των οικονομιών και των ανακατατάξεων στο ιμπεριαλιστικό σύστημα που θα επιταχύνει η κρίση.
Την ένταση των ανταγωνισμών που πληρώνουν οι λαοί, σηματοδοτούν και οι προειδοποιήσεις για «ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομικής κυριαρχίας» με μέτρα όπως η «διαφοροποίηση των εφοδιαστικών αλυσίδων» για απεξάρτηση της ΕΕ από τους ανταγωνιστές της. Αλλά και για μεγαλύτερη προστασία των ευρωπαϊκών μονοπωλίων από τις επιθετικές εξαγορές άλλων κέντρων, φωτογραφίζοντας κι εδώ την Κίνα.
Η κυβέρνηση της ΝΔ καθώς και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιπες αστικές πολιτικές δυνάμεις είναι αναμενόμενο να έχουν «προσδοκίες» από μια τέτοια συμφωνία. Αποτελεί άλλωστε «προέκταση» των δεκάδων αντεργατικών μέτρων που έσπευσε να νομοθετήσει η κυβέρνηση με τις απαράδεκτες ΠΝΠ, των νέων μέτρων που ανακοίνωσε χτες ο πρωθυπουργός για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων (και) στον Τουρισμό.
Αντανακλά ταυτόχρονα τον πυρήνα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για τη διαχείριση της κρίσης, καθώς πλειοδοτούσε σε ευρωπαϊκά μέτρα «επιμερισμού» του κόστους για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και τα παρουσίαζε προκλητικά ως «διέξοδο» και «ανακούφιση» τάχα για το λαό, ενώ είναι αυτός που θα τα πληρώσει μέχρι τελευταίας δεκάρας.
Αυτό ξεκαθαρίζει άλλωστε και η προχτεσινή επισήμανση του Γραφείου του Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή ότι χρειάζεται «να χαραχθεί μια κοινώς αποδεκτή δημοσιονομική στρατηγική για τα επόμενα χρόνια» για «το αυξημένο χρέος (που) θα (...) πληρωθεί από δημόσιους πόρους επιβαρύνοντας, σε τελική ανάλυση, τους πολίτες της χώρας».
Το πραγματικό δίλημμα για το λαό είναι επομένως αν θα δεχτεί να ματώσει ξανά για την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη του κεφαλαίου, ή αν θα αποφασίσει να αποτινάξει από την πλάτη του αυτό το βάρος, οργανώνοντας τώρα τον αγώνα για να μην πληρώσει αυτός την πανδημία και την κρίση. Οργανώνοντας την αντεπίθεση στο κεφάλαιο, στην ΕΕ, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, με κριτήριο τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα να απολαμβάνει σύγχρονα δικαιώματα, να παράγει και να ζει με βάση τις ανάγκες του.

Ιδού τα σπασμένα ιδού και το πήδημα

Αφού η κυβέρνηση της χώρας, όπως έκαναν και οι υπόλοιπες αστικές διακυβερνησεις αλλού περισσότερο κι αλλού λιγότερο, έδειξε το "ανθρώπινο" πρόσωπό της μοιράζοντας κάποια επιδόματα στο λαό, αλλά αφήνοντας όπως έκανε και στους καλλιτέχνες το μεγαλύτερο κομμάτι απ' έξω, τώρα αρχίζει το μοίρασμα των χοντρών πακέτων των πολλών δις στις επιχειρήσεις.

Κάποιοι θα πουν, μα και οι επιχειρήσεις πρεπει να ζήσουν...
Μαλιστα θα το πουν βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις δημιουργώντας έτσι από την αρχή υποψίες για τις πονηρές προθέσεις τους. Στο τέλος και αυτής της διαδρομής άγριου ανταγωνισμού, οι μικρές επιχειρήσεις θα μετρηθούν και θα βρεθούν βέβαια λιγότερες καταγραμμένες ίσως σε κάποια μητρώα πεσόντων.

Ηδη έχει φανεί  από τις διαπραγματεύσεις που γίνονται μεταξύ κρατών της ΕΕ ότι, είτε με δάνεια που θα φορτωθούν στο Δημόσιο χρεος είτε με "επιχορηγήσεις" που στη συνέχεια θα απαιτήσουν μεταρρυθμίσεις για να βγει το ταμείο, το λογαριασμό θα τον πληρώσει κατα το κοινώς λεγόμενο ο κοσμάκης.
Ο λαός μας, εμείς δηλαδή οι από κάτω, θα κληθεί να βάλει για άλλη μια φορά το χέρι βαθιά στην άδεια τσέπη του.

Μά πως το ξέρετε; θα πουν κάποιοι.

Απλά κι ακόμα κι αν δεν έχει κάποιος συγκεκριμένη ανάλυση της πραγματικότητας, που βέβαια πάντα χρειαζεται, μπορεί απλά να το διαβάσει.
Που είπατε;
Στην ανακοίνωση του γραφείου προυπολογισμού της Βουλής που λέει:

«Το αυξημένο χρέος θα πρέπει να πληρωθεί από δημόσιους πόρους επιβαρύνοντας, σε τελική ανάλυση, τους πολίτες της χώρας. Η κατανομή αυτού του βάρους, είτε μεταξύ κοινωνικών ομάδων είτε μεταξύ γενεών, θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ανοιχτού και ειλικρινούς δημόσιου διαλόγου ώστε να χαραχθεί μια κοινώς αποδεκτή δημοσιονομική στρατηγική για τα επόμενα χρόνια»

Ιδού τα σπασμένα ιδού και το πήδημα.

Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι μας ζητούν "μέσω ειλικρινούς δημόσιου διαλόγου να βάλουμε την υπογραφή μας στην λεηλασία μας για άλλη μια φορά! Δηλαδή, με απλά λόγια, ολοι αυτοί οι επιχειρηματικοί κολοσσοί, που τόσα χρόνια θησαύρισαν αρπάζοντας τον κόπο των ανθρώπων της δουλειάς και πάρκαραν τα κέρδη τους σε ακίνητους λογαριασμούς, και που δεν έχουν καμιά διάθεση να επανεπενδύσουν αν δεν τους δοθούν "κίνητρα", τώρα ζητάνε από το λαό να πληρώσει και πάλι αυτός τη ζημιά. Αυτοί θα περιμένουν εκβιαστικά στη γωνιά χωρίς φυσικά να χρησιμοποιήσουν αυτά τα τεράστια κέρδη τους, αν δεν τους δοθούν εγγυήσεις ότι θα παραχθούν νέα.
Λέγεται απλά καπιταλισμός ή οικονομία της αγοράς.
Είναι αυτή η οικονομία που έστειλε τα Δημόσια συστήματα Υγείας σε όλες τις χώρες στον Καιάδα, τόσο βαθιά που δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την υγειονομική κρίση του κορωνοιού. Αυτή η οικονομία που υποτίμησε την Ιατρική έρευνα στον τομέα της μοριακής Ιατρικής ή την κλείδωσε σε συρτάρια.
Ειναι η οικονομία που αντί να βάλει τις επιστημονικές ομάδες των κρατών να συνεργαστούν για το εμβόλιο, τις έχει κάνει ανταγωνιστικές στον περίφημο "αγώνα δρόμου" για το ποια εταιρεία θα κερδίσει το πανάκριβο μετάλλιο με ό,τι σημαίνει αυτό για την Δημόσια Υγεία.

Είναι αυτή η οικονομία που κάθε κρίση της μπορεί γρήγορα να δημιουργήσει μια πολύ μεγαλύτερη πριν καλά καλά ξεπεράσει την προηγούμενη!

Είναι πλήρης ψυχρής και ωμής υπολογιστικής λογικής και σκοτώνει συνειδητά όπως και όσο κανένας ιός.

Οι αγώνες είναι μπροστά μας και μας περιμένουν.
Το ίδιο κι ο καινούργιος κόσμος που έχει όλο και μεγαλύτερη ανάγκη να γεννηθεί.

Σε διατεταγμένη αποστολή

Από την αρχή της πανδημίας έγινε φανερή η επίδραση που ασκεί ο νέος κορονοϊός στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Ο πόλεμος της προπαγάνδας που πυροδότησε η πανδημία, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, γίνεται ιδιαίτερα ορατός σήμερα, με τις καταγγελίες των ΗΠΑ ότι η Κίνα ευθύνεται για τη διασπορά του ιού. Η επιθετική αυτή στάση των Αμερικανών είναι μια προσπάθεια να απαντήσουν και στη «διπλωματία του κορονοϊού» που αναπτύσσει η Κίνα, προσφέροντας υγειονομική βοήθεια σε χώρες - συμμάχους των ΗΠΑ. Τα «πλοκάμια» αυτού του προπαγανδιστικού δικτύου έχουν απλωθεί παντού, και βέβαια στη χώρα μας, με καθοριστική συμβολή της υπερ-δραστήριας αμερικάνικης πρεσβείας, που αξιοποιεί όλα τα μέσα για να προβάλει ως «κακόβουλη» κάθε άλλη άποψη για την πανδημία, πέρα από την «ευρωατλαντική».

* * *

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το διαδικτυακό σεμινάριο που έγινε στις 21 Απρίλη στο λεγόμενο Xanthi TechLab, στην Ξάνθη, με την «υποστήριξη» της πρεσβείας και σε συνεργασία με την οργάνωση «JAJ - Journalists about Journalism». Η JAJ αυτοδιαφημίζεται ως ένας ανεξάρτητος φορέας για την «εξοικείωση των αναγνωστών/χρηστών με βασικές αρχές, έννοιες και γνώσεις, ώστε να μπορούν να κρίνουν και να ελέγχουν - κατά το δυνατόν - το online αλλά και το έντυπο περιεχόμενο το οποίο διαβάζουν, αναπαράγουν ή δημιουργούν οι ίδιοι, καθώς και τις πληροφορίες που διακινούνται σε εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης, ΜΜΕ και σε κάθε είδους δημόσιες και συχνά χρησιμοποιούμενες πλατφόρμες επικοινωνίας». Θέμα του σεμιναρίου ήταν «Η παραπληροφόρηση στην εποχή του COVID-19. Μαθαίνουμε και αντιστεκόμαστε». Αντικείμενο «διερεύνησης» ήταν οι «ψευδείς ιστορίες που παρουσιάζονται σαν ειδήσεις, διαδίδονται στο διαδίκτυο ή σε άλλα μέσα, και συνήθως δημιουργούνται για να επηρεάζουν τις πολιτικές απόψεις».

* * *

Ανάλογα διαδικτυακά σεμινάρια με τους ίδιους διοργανωτές έγιναν στα Veria Tech Lab και Corfu Tech Lab (σε Βέροια και Κέρκυρα αντίστοιχα), με αντικείμενο την «καταπολέμηση των ψεύτικων ειδήσεων» την περίοδο της πανδημίας και τη διερεύνηση τρόπων «αναγνώρισης έγκυρων πηγών και αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης». Στη Βέροια, μάλιστα, το σεμινάριο απευθυνόταν σε εφήβους 14 - 18 ετών. Ανατρέχοντας στην ιστοσελίδα των διοργανωτών (Journalists about Journalism) δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το περιεχόμενο των σεμιναρίων. Στην αρθρογραφία τους θα βρει πλήθος αναφορών στους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς γύρω από τον κορονοϊό, στοχοποιώντας ανοιχτά αυτούς της Κίνας και της Ρωσίας, που θεωρούνται οι κατεξοχήν «διασπορείς» ψευδών ειδήσεων.

* * *

Διαβάζουμε λοιπόν ότι «η Κίνα ευθύνεται για τη διασπορά του ιού, ακόμη και αν δεν είμαστε οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας που τη θέλουν να είναι και δημιουργός του (...) Οπως αποδεικνύουν οι διώξεις των υπηκόων της, που επιχείρησαν μέσω του διαδικτύου να ενημερώσουν την κινεζική και τη διεθνή κοινή γνώμη, το καθεστώς προκειμένου να περιορίσει τη ζημία για την εικόνα του και να ενισχύσει τη δυνατότητα άσκησης ελέγχου, επέβαλε ένα πολύ βαρύ πέπλο σιωπής. Η συνέχεια είναι γνωστή, ο ιός έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και η Κίνα στενόκαρδα ισχυρίζεται ότι η ίδια κατάφερε να τον εξαλείψει επιχειρώντας φθηνές επικοινωνιακές ασκήσεις με την αποστολή ιατρικού υλικού σε άλλες χώρες (...) Στη φάση που βρισκόμαστε σήμερα, η προπαγανδιστική μηχανή του κινεζικού καθεστώτος έχει αποδυθεί σε μια παγκόσμια εκστρατεία προκειμένου αυτή η πρώτη και καθοριστική περίοδος εξάπλωσης του ιού στο δικό της έδαφος να μοιάζει παρελθόν. Εχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να το πετύχει, ειδικά στην περιοχή της ΝΑ Ασίας όπου, όπως παρατηρούν έγκυροι αναλυτές, η δική της εκδοχή των γεγονότων κυριαρχεί».

* * *

Αντίστροφα, για τις ΗΠΑ και τις χώρες της Ευρώπης, όπου η πανδημία θερίζει ζωές, η γνώμη των ...δημοσιογράφων με τους οποίους συνεργάζεται η αμερικάνικη πρεσβεία είναι ότι «η έλλειψη προπαρασκευής για την αντιμετώπιση της πανδημίας (...) δημιουργεί ένα πολύ άνισο μέτρο σύγκρισης για το δυτικό ημισφαίριο». Είναι φανερό ότι αυτός ο μηχανισμός καμιά αγωνία δεν έχει για την προστασία των χρηστών του διαδικτύου από τα «fake news», που ανακατεύουν μισές αλήθειες με ολόκληρα ψέματα για να χρησιμοποιηθούν ως «όπλο» στην ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση που δυναμώνει. Αλλά και για να κρυφτεί ο «ορατός εχθρός» πίσω από την πανδημία, ο ίδιος ο καπιταλισμός, που εκθέτει σε κίνδυνο ακόμα και την ανθρώπινη ζωή, προκειμένου να υπηρετήσει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό, άλλωστε, φαίνεται να το γνωρίζουν καλά και οι διοργανωτές των σεμιναρίων, που διαπιστώνουν στην αρθρογραφία τους: «Από τον τελικό απολογισμό των ζημιών, όταν με το καλό αυτή η λαίλαπα περάσει, θα εξαρτηθεί η σημερινή ισορροπία δυνάμεων στον πλανήτη (...) Αν η Αμερική δεν ανανήψει, τότε με βεβαιότητα θα μπορούμε να πούμε ότι ο κινεζικός αιώνας έχει ανατείλει»...

Πλήρης χρεοκοπία

Πλήρης και εκκωφαντική είναι για μια ακόμη φορά η χρεοκοπία των παραμυθιών που διακινούν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ότι η εμπλοκή στα βρώμικα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ αποτελεί τάχα «ασπίδα ασφαλείας» για το λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα είναι οι εξελίξεις στη Λιβύη. Εκεί όπου μαζί με όσα συμβαίνουν «επί του πεδίου», η βασικότερη εξέλιξη είναι η πρόσφατη «ομπρέλα» που πρόσφερε δημοσίως ο γγ του ΝΑΤΟ στην κυβέρνηση Σάρατζ και στην επέμβαση της Τουρκίας στο πλευρό της.
Οι ΝΑΤΟικές διαβεβαιώσεις βουλιάζουν τα παραμύθια του εφησυχασμού που διακινούσε όλο το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση, μετά την υπογραφή του αυθαίρετου τουρκολιβυκού μνημονίου.
Αλλωστε, δεν έχουν περάσει ούτε λίγοι μήνες απ' όταν η κυβέρνηση μιλούσε για «πλήρως απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα» και «πανικόβλητη» Τουρκία που προχωράει σε «σπασμωδικές κινήσεις», επιχειρώντας να κρύψει τις πάγιες διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης και τη βήμα - βήμα κατοχύρωσή τους, με τις πλάτες ολοφάνερα «ζεσταμένες» από ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Τότε ήταν που η κυβέρνηση διαφήμιζε την αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας με κράτη όπως η Γαλλία και άλλες ισχυρές περιφερειακές δυνάμεις που παρεμβαίνουν στη Λιβύη για τα δικά τους συμφέροντα, την πρόσκληση στην Αθήνα του Χάφταρ κ.ο.κ., ως απόδειξη της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» που τάχα φέρνει αποτελέσματα και «υψώνει τείχος προστασίας» για το λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Με τα ίδια επιχειρήματα η κυβέρνηση προσπάθησε να δικαιολογήσει και την εμπλοκή στη νέα ιμπεριαλιστική επιχείρηση της ΕΕ, «Irini», στα ανοιχτά της Λιβύης, που υποτίθεται ότι είχε ως αντικείμενο την τήρηση του εμπάργκο όπλων.
Αλήθεια, μετά τις δηλώσεις Στόλτενμπεργκ, που δίνουν κάλυψη στην τουρκική επέμβαση στη Λιβύη, όπως έγινε προηγουμένως και στη Συρία, νομιμοποιώντας τη συνολικότερη πολιτική της στην περιοχή, μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να ενημερώσει το λαό ποια είναι η θέση ΝΑΤΟ και ΕΕ για το τουρκολιβυκό μνημόνιο;
Μήπως μπορεί να πει τι συζητήθηκε για το θέμα αυτό πίσω από τις κλειστές πόρτες στα συμβούλια και διαβούλια που έγιναν την περασμένη βδομάδα ανάμεσα στους υπουργούς και τους αξιωματούχους ΝΑΤΟ και ΕΕ, με θέμα «τις εξελίξεις στην περιοχή»;
'Η έστω τι συζητήθηκε λίγες μέρες πριν, στις τηλεφωνικές συνομιλίες με τους ΝΑΤΟικούς και στις συναντήσεις με τον Τζ. Πάιατ, επαφές που «συνέπεσαν» με την ακύρωση της ελληνικής άσκησης «Καταιγίδα», ως ολοφάνερη ανταπόκριση στο τουρκικό «αίτημα» για «μορατόριουμ ασκήσεων»;
Αν κάτι επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά, είναι πως η πολιτική της εμπλοκής στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, την οποία υπηρετούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής, θέτοντας σε διαρκή αμφισβήτηση τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Το ιμπεριαλιστικό παζάρι για να παραμείνει η Τουρκία αγκιστρωμένη στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, το παζάρι της ΕΕ με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία, ανοίγει ολοφάνερα το δρόμο και για «διευθετήσεις» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων, για πρόσκαιρους «συμβιβασμούς» στις πλάτες των λαών, με την ενεργό συμβολή της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων και με κριτήριο τις επιδιώξεις της αστικής τάξης να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή ως πυλώνας της ευρωατλαντικής πολιτικής.
Γι' αυτές τις εξελίξεις είναι όλοι βαριά εκτεθειμένοι στο λαό. Σήμερα δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για ανοχή και εφησυχασμό. Μαζί με το αίτημα να μην πληρώσει ο λαός ξανά την καπιταλιστική κρίση και τα σπασμένα του κεφαλαίου, αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, για να μην πληρώσει ξανά τα σπασμένα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, της εμπλοκής της χώρας στα βρώμικα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια.

Η προέλευση του κορονοΐού και η επιδημία συνωμοσιολογίας

Κατιούσα

O SARS-CoV-2 είναι το έβδομο μέλος της οικογένειας Coronaviridae που μολύνει ανθρώπους, και ένας από τους τρεις που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά συμπτώματα μαζί με τον MERS και τον SARS-CoV-2. Γενικά οι κορονοΐοί είναι μια μάζα πρωτεϊνών, λιπιδίων και RNA. Μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο κυρίως μέσω σταγονιδίων που εκτοξεύονται στον αέρα από ασθενείς. Από τις πρώτες μέρες της πανδημίας πολλές χώρες δυτικές και μη, έχουν καταφύγει στην συνωμοσιολογία για μια σειρά από λόγους. Οι ΗΠΑ μέσω του προέδρου Τραμπ κατηγορούν την Κίνα πως δημιούργησε τον ιό και κατόπιν φρόντισε να τον απελευθερώσει, ενώ η Κίνα κατηγορεί τον στρατό των ΗΠΑ πως έφερε τον ιό στην χώρα. Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ωστόσο δήλωσαν πως ο ιός δεν είναι κατασκευασμένος, ενώ με αυτήν την άποψη συντάσσεται η επιστημονική κοινότητα. Αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τους συνωμωοιολόγους στην χώρα μας αλλά και διεθνώς που υιοθετούν τον παράλογο και αστήρικτο ισχυρισμό περί κατασκευής του νέου κορονοΐού σε κάποιο εργαστήριο. Σε αυτό το άρθρο εξετάζεται η πηγή αυτών των ισχυρισμών ενώ παρουσιάζονται τα στοιχεία που τους καταρρίπτουν.

Δομή του ιού, με την χρήση app.biorender

Σε δήλωση τους δεκάδες επιστήμονες που ασχολήθηκαν από την πρώτη στιγμή της επιδημίας δήλωσαν τα εξής στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό The Lancet¹:

«O γρήγορος, ανοιχτός και διαφανής διαμοιρασμός των δεδομένων κατά την διάρκεια αυτών των ιικών κρουσμάτων απειλείται από φήμες και παραπληροφόρηση σχετικά με την προέλευση του ιού. Στεκόμαστε μαζί για να καταδικάσουμε αυστηρά τις θεωρίες συνωμοσίας που υποστηρίζουν ότι η ασθένεια COVID-19 δεν έχει φυσική προέλευση. Επιστήμονες από δεκάδες χώρες έχουν δημοσιεύσει και αναλύσει γονιδιώματα του ιού  SARS-CoV-2, και έχουν καταλήξει με εμφατικό τρόπο στο συμπέρασμα πως ο κορονοϊός εμφανίστηκε στην άγρια φύση, όπως τόσα άλλα παθογόνα. Στην ίδια κατεύθυνση συντάσσονται οι πρόεδροι των Εθνικών Ακαδημιών των ΗΠΑ για την Έρευνα, την Μηχανική και την Ιατρική και οι επιστημονικές κοινότητες που εκπροσωπούν. Το μόνο που επιτυγχάνουν οι θεωρίες συνωμοσίας είναι να δημιουργούν φόβο, να διασπείρουν ανυπόστατες φήμες και προκαταλήψεις που εμποδίζουν την διεθνή συνεργασία στην μάχη κατά του ιού. Υποστηρίζουμε το κάλεσμα από τον Γενικό Διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για ενότητα μπροστά στην παραπληροφόρηση και στις αβάσιμες εικασίες. Θέλουμε να ξέρετε, εσείς οι επιστήμονες, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στην Κίνα, πως στεκόμαστε δίπλα σας στην μάχη σας απέναντι στον ιό.»

Ας δούμε όμως ποια είναι τα επιστημονικά δεδομένα που στηρίζουν την φυσική προέλευση του ιού. Στις αρχές Φεβρουαρίου δημοσιεύτηκε στο Nature μελέτη στην οποία χαρακτηρίζεται ο ιός SARS-CoV-2 και βρέθηκε να έχει ομοιότητα 79.5% στην γενετική του αλληλουχία με τον ιό που προκάλεσε το SARS, ενώ το 96% της αλληλουχίας του ταυτίζεται με έναν ιό που εντοπίζεται στις νυχτερίδες, τον SARSr-CoV-RaTG13². Μια άλλη μελέτη επιβεβαιώνει αυτά τα δεδομένα και κατόπιν γονιδιακών αναλύσεων του ιού που προκάλεσε το SARS, του MERS, του νέου κορονοϊού και του ιού που απομονώθηκε από τις νυχτερίδες κατασκεύασε ένα φυλογενετικό δέντρο που αποκαλύπτει στενή συγγένεια μεταξύ του κορονοϊού που συναντάται στις νυχτερίδες και του ιού που έχει προκαλέσει την επιδημία στην Κίνα. Επιπλέον η ίδια μελέτη εντόπισε μια μετάλλαξη στην ιική γλυκοπρωτεΐνη που έχει το σχήμα καρφιού, η οποία ευνοεί την διαειδική μεταφορά του ιού από τις νυχτερίδες σε άλλα ζώα και στους ανθρώπους³. Αρκετά δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο ιός ξεκίνησε από τις νυχτερίδες και κατόπιν μόλυνε κάποιο ενδιάμεσο ζώο προτού φτάσει στον άνθρωπο. Το πρώτο περιστατικό αναφέρθηκε στο τέλος του περασμένου Δεκέμβρη, όταν τα περισσότερα είδη νυχτερίδας στην Wuhan βρίσκονται σε χειμερία νάρκη, ενώ δεν βρίσκονται νυχτερίδες στην αγορά της πόλης, αντίθετα πωλούνται εκεί πολλά μη υδρόβια ζώα, μεταξύ των οποίων και θηλαστικά. Επιπρόσθετα ενώ η αλληλουχία του νέου κορονοϊού ταυτίζεται σε υψηλό βαθμό με εκείνες κορονοϊών που βρίσκονται στις νυχτερίδες, είναι ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται για το ίδιο είδος. Συνεπώς με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα φαίνεται πως μια προγονική μορφή του 2019-nCoV ξεκίνησε από τις νυχτερίδες, και κατόπιν μεταλλάξεων απέκτησε την δυνατότητα να μολύνει κάποιο άγνωστο προς το παρόν ζώο που πωλούνταν στην αγορά της Wuhan και κατόπιν τον άνθρωπο⁴.
Μια ακόμα θεωρία συνωμοσίας ξεκίνησε από μια δημοσίευση γεμάτη λάθη και αστήρικτους ισχυρισμούς που δημοσιεύτηκε στις 31 Ιανουαρίου στο preprint website bioRxiv⁵ (ένα website όπου οι επιστήμονες έχουν την δυνατότητα να παρουσιάσουν την δουλειά τους πριν δημοσιευτεί) από μια ομάδα στην Ινδία που ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν τμήματα του HIV στον νέο κορονοϊό. Αμέσως δεκάδες επιστήμονες επεσήμαναν πως υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε αυτήν την ανάλυση καθώς τα τμήματα αυτά είναι τόσο μικρά που ταιριάζουν σε δεκάδες οργανισμούς και δεν υπάρχει καμία ένδειξη που να στηρίζει το σενάριο της προέλευσης από τον HIV. Δυο μέρες αργότερα η προδημοσίευση αποσύρθηκε εθελοντικά με έναν εκ των συγγραφέων να αναφέρει “Δεν ήταν στις προθέσεις μας να ενισχύσουμε τις θεωρίες συνωμοσίας και δεν προβήκαμε σε τέτοιους ισχυρισμούς”. H ζημιά είχε ήδη γίνει καθώς δεκάδες sites, blogs ανά τον κόσμο αναπαρήγαγαν την ιστορία, ρίχνοντας λάδι στην φωτιά των απανταχού συνωμοσιολόγων. Ο διευθυντής του ινστιτούτου για την γενετική των μολυσματικών ασθενειών στο Scripps, Kristian Andersen χαρακτηρίζει την προαναφερθείσα ανάλυση εντελώς λανθασμένη, καθώς πρόκειται για μη κατανόηση του τρόπου που πραγματοποιούνται οι αναλύσεις αυτού του τύπου, καθώς και επιλεκτική απομόνωση των αποτελεσμάτων. Οι μικρές αλληλουχίες που χαρακτηρίζει η προδημοσίευση σαν όμοιες με αυτές με του HIV, δεν προέρχονται από τον HIV αλλά είναι αποτέλεσμα της φυσικής εξέλιξης των κορονοϊών. Αν οι συγγραφείς της μελέτης είχαν συγκρίνει τον SARS-CoV-2 με συγγενικούς ιούς στις νυχτερίδες και όχι μόνο με τον SARS, θα είχαν διαπιστώσει πως οι ίδιες αλληλουχίες παρατηρούνται και εκεί, και με βεβαιότητα δεν προέρχονται από τον HIV. O υπολογιστικός βιολόγος Trevor Bedford πραγματοποίησε υπολογιστική ανάλυση των επίμαχων αλληλουχιών και μοιράστηκε τα αποτελέσματα σε ένα thread στο Twitter⁶. Παρακάτω παρατίθεται τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης, όπου οι αριθμοί 1-3 αντιστοιχούν στην αλληλουχία του SARS-CoV-2, ενώ ο αριθμός 4 αντιστοιχεί στον συγγενικό ιό που συναντάται στις νυχτερίδες RaTG13/2013 και ο οποίος εντοπίστηκε σε σπηλιά στην Yunnan της Κίνας. Tα διαφορετικά γράμματα συμβολίζουν αμινοξέα, τα οποία είναι οι δομικοί λίθοι των πρωτεϊνών.

H πρώτη αλληλουχία GTNGTKR είναι παρούσα στον RaRG13/2013 και συνεπώς καθίσταται σαφές πως δεν έχει εισαχθεί στο γονιδίωμα του νέου κορονοΐού.

H δεύτερη αλληλουχία δεν φαίνεται να αποτελεί προσθήκη στην  αλληλουχία του SARS-CoV-2, αλλά λάθος κατά την ευθυγράμμιση των αλληλουχιών. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται η αλληλουχία YYHKNNKS η οποία συναντάται και στον συγγενικό ιό των νυχτερίδων RaTG13/2013.

H τρίτη αλληλουχία φαίνεται πως αποτελεί επίσης λάθος κατά την ευθυγράμμιση των αλληλουχιών. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται η αλληλουχία GDSSSG η οποία συναντάται στον συγγενικό ιό των νυχτερίδων RaTG13/2013.

Η τέταρτη αλληλουχία (QTNSPRRA) μοιράζεται τα 4 πρώτα αμινοξέα με τον RaTG13 ενώ τα άλλα 4 είναι μοναδικά στον SARS-CoV-2. Πρόκειται περί μιας μικροσκοπικής αλληλουχίας που δεν είναι δυνατόν να είναι προϊόν σχεδιασμού. Αυτές οι μικρές ενθέσεις συμβαίνουν πολύ συχνά κατά την φυσική εξέλιξη των κορονοϊών.

Μια ακόμα παράλογη θεωρία είναι πως ο SARS-CoV-2 έχει κατασκευαστεί χρησιμοποιώντας σαν βάση τον ιό SARS. Kάτι τέτοιο δεν έχει καμία βάση όπως εξηγεί ο Andersen, καθώς αν και έχουν υψηλή ομοιότητα είναι φανερό πως δεν είναι ίδιοι, και δεν μπορεί να προέρχεται ο ένας από τον άλλον. O νέος κορονοΐός εμφανίζει 96% ομοιότητα στην αλληλουχία των νουκλεοτιδίων του με τον RaTG13. Oι παρατηρούμενες διαφορές είναι διαφορές που αναμένει κανείς να υπάρξουν κατά την εξέλιξη του ιού στην φύση. Τα νουκλεοτίδια είναι τα δομικά κομμάτια του DNA και του RNA, ενώ το DNA και το RNA περιέχουν την πληροφορία για την δημιουργία των δομικών κομματιών των πρωτεϊνών, των νουκλεοτιδίων. Ένας κατασκευασμένος ιός θα είχε αλλαγμένο λόγο των αμινοξέων ως προς τα νουκλεοτίδια, καθώς οι όποιες αλλαγές θα στόχευαν σε συγκεκριμένη λειτουργία και γονίδια. Παρ’ όλα αυτά, όπως αναφέρει ο Bedford, μόνο το 14% των συνολικών νουκλεοτιδικών αλλαγών αφορούν σε αλλαγή αμινοξέων, δηλαδή επηρεάζουν την έκφραση των πρωτεϊνών και άρα έχουν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα, κάτι το οποίο θα ανέμενε κανείς από έναν ιό που έχει εξελιχθεί φυσικά. Η ίδια αναλογία παρατηρείται και στον RaTG13.
H μετάδοση στον άνθρωπο από κάποιο ενδιάμεσο ζώο ξενιστή είναι κάτι το σύνηθες για την οικογένεια των κορονοιών. Κατά το παρελθόν έχει συμβεί η μετάδοση κάποιου κορονοϊού από τις νυχτερίδες σε ένα ζώο όπως η μοσχογάλη στην περίπτωση του SARS και οι καμήλες στην περίπτωση του MERS. Στην περίπτωση του SARS o ιός που βρέθηκε στην μοσχογάλη ήταν 99.8% όμοιος με αυτόν που βρέθηκε σε ανθρώπους όσον αφορά την αλληλουχία του, ενώ στην περίπτωση του SARS-CoV-2 η ομοιότητα με τον RaTG13, τον πλησιέστερο συγγενή στις νυχτερίδες όχι μόνο είναι μικρότερη αλλά υπάρχουν σημαντικές διαφορές σε σημαντικά τμήματα του γονιδιώματος που επηρεάζουν τις ιικές πρωτεΐνες. Αυτό οδηγεί τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι στον δρόμο του ιού από τις νυχτερίδες στους ανθρώπους παρεμβάλλεται ένα ζώο ακόμα, μέσα στο οποίο εξελίχθηκε περαιτέρω ο ιός. Αρχικά είχε υποστηριχθεί ότι ο πανγκολίνος μπορεί να διαδραμάτισε αυτόν τον ρόλο, αλλά νεότερες μελέτες δεν υποστηρίζουν κάτι τέτοιο⁷.
Στα μέσα Μαρτίου δημοσιεύτηκε μελέτη του γονιδιώματος του νέου ιού, αποκαλύπτοντας πως κατά πάσα πιθανότητα ο ιός είναι προϊόν εξελικτικής πορείας σε ενδιάμεσο ξενιστή⁸. Μια άλλη υπόθεση της ίδιας ομάδας είναι πως κάποιος πρόγονος του ιού μεταπήδησε στους ανθρώπους στην ευρύτερη περιοχή της Wuhan χωρίς να προκαλεί κάποιο σοβαρό σύμπτωμα και συνεπώς χωρίς να εντοπιστεί, έχοντας έτσι τον χρόνο να εξελιχθεί στον SARS-CoV-2. Οι συγγραφείς αποκλείουν την πιθανότητα εργαστηριακής κατασκευής καθώς κατόπιν ανάλυσης της αλληλουχίας του ιού καταλήγουν στο συμπέρασμα πως δεν έχει χρησιμοποιηθεί καμία γνωστή ιική ραχοκοκαλιά, κάτι απαραίτητο στην περίπτωση εργαστηριακής προέλευσης. Επιπλέον τονίζουν πως μια υποθετική δημιουργία του ιού στο εργαστήριο θα απαιτούσε προηγούμενη απομόνωση συγγενικού ιού με πολύ υψηλή γενετική ομοιότητα, κάτι το οποίο δεν έχει καταγραφεί. Σημαντικό εύρημα της δημοσίευσης αποτελεί ακόμα η παρατήρηση πως στην πρωτεΐνη καρφί του ιού υπάρχει το τμήμα πρόσδεσης στον ανθρώπινο υποδοχέα ACE2, το οποίο σύμφωνα με υπολογιστικές αναλύσεις δεν είναι το ιδεατό. Με άλλα λόγια αυτή η παρατηρούμενη διαμόρφωση φαίνεται πως είναι προϊόν της εξέλιξης και όχι σχεδιασμού.
Στην επιστήμη υπάρχει το εξής ρητό: εξωφρενικές θεωρίες απαιτούν και πολύ ισχυρή τεκμηρίωση. Γίνεται σαφές πως δεν υπάρχει καμία απόδειξη που να στηρίζει την εργαστηριακή προέλευση του κορονοΐού. Ποιοι κερδίζουν λοιπόν από την αναπαραγωγή αυτών των παράλογων ισχυρισμών; Κερδίζουν αυτοί που θέλουν να κρύψουν κάτω από το χαλί τις τεράστιες και διαχρονικές ευθύνες του κεφαλαίου για τα διαλυμένα συστήματα υγείας. Κερδίζουν αυτοί που την επόμενη μέρα θέλουν να σύρουν τους λαούς σε πολέμους κάτω από ξένη σημαία. Κερδίζει το κεφάλαιο, η αστική τάξη, οι λίγοι σε βάρος των πολλών. Μην τους κάνουμε την χάρη να αγοράσουμε το σανό που μας προσφέρουν απλόχερα!

Σπύρος Μερκούρης

Σημειώσεις – Παραπομπές
1. https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)30418-9/fulltext#articleInformation
2. Zhou P Yang X-L Wang X-G et al.
A pneumonia outbreak associated with a new coronavirus of probable bat origin.
Nature. 2020; (published online Feb 3.)
DOI:10.1038/s41586-020-2012-7
3. Benvenuto D Giovanetti M Ciccozzi A Spoto S Angeletti S Ciccozzi M
The 2019-new coronavirus epidemic: evidence for virus evolution.
J Med Virol. 2020; (published online Jan 29.)
DOI:10.1002/jmv.25688
4. Lu R Zhao X Li J et al.
Genomic characterisation and epidemiology of 2019 novel coronavirus: implications for virus origins and receptor binding.
Lancet. 2020; (published online Jan 30.)
https://doi.org/10.1016/S0140-6736(20)30251-8
5. Uncanny similarity of unique inserts in the 2019-nCoV spike protein to HIV-1 gp120 and Gag
Prashant Pradhan, Ashutosh Kumar Pandey, Akhilesh Mishra, Parul Gupta, Praveen Kumar Tripathi, Manoj Balakrishnan Menon, James Gomes, Perumal Vivekanandan, Bishwajit Kundu
bioRxiv 2020.01.30.927871; doi: https://doi.org/10.1101/2020.01.30.927871
6. https://threadreaderapp.com/thread/1223666856923291648.html
7. Liu P, Jiang J-Z, Wan X-F, Hua Y, Li L, Zhou J, et al. (2020) Are pangolins the intermediate host of the 2019 novel coronavirus (SARS-CoV-2)? PLoS Pathog 16(5): e1008421. https://doi.org/10.1371/journal.ppat.1008421
8. Andersen, K.G., Rambaut, A., Lipkin, W.I. et al. The proximal origin of SARS-CoV-2. Nat Med 26, 450–452 (2020). https://doi.org/10.1038/s41591-020-0820-9

τι αξία έχει το γιατρικό χωρίς πατέντα;

 

Μαθαίνουμε από τους Financial Times ότι

"Οι ΗΠΑ αποστασιοποιούνται από την κίνηση του ΠΟΥ που αφορά τις πατέντες φαρμάκων για τον Covid-19.

Ετοιμάζονται να διαχωρίσουν την θέση τους δημόσια από το περιεχόμενο ενός ψηφίσματος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που θα υποστηρίξει το δικαίωμα των φτωχών χωρών να αγνοήσουν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε εμβόλιο ή θεραπεία του Covid-19. 

Πολλές κυβερνήσεις, ιδίως στην Αφρική, φοβούνται ότι θα παραγκωνιστούν από τις πλουσιότερες χώρες, εκτός εάν μπορούν να αναγκάσουν τις εταιρείες που θ' ανακαλύψουν θεραπείες του Κορονοϊού να μοιραστούν την πνευματική τους ιδιοκτησία με κατασκευαστές που μπορούν να τις παράγουν φθηνά σε ευρεία κλίμακα". 

Εκεί που γράφει "να μοιραστούν την πνευματική τους ιδιοκτησία" τα μονοπωλια φαρμάκων, διαβαζε "να μην αποκομίσουν όλα τα λύτρα τους..."     

Λίγο αργότερα η ίδια εφημερίδα μας πληροφορεί ότι

"Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε κλιμάκωση της επίθεσης του, απειλεί ότι θα αποσυρθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, εκτός εάν αποδείξει την ανεξαρτησία του από την Κίνα.

Σε μια επιστολή προς τον Τ. A. Ghebreyesus, γενικό διευθυντή του ΠΟΥ, ο κ. Τραμπ δήλωσε ότι θα προβεί σε μια από πολλές σημαντικές ενέργειες, εκτός εάν ο οργανισμός δεσμευτεί να κάνει μεταρρυθμίσεις εντός 30 ημερών"

τι αξία έχει το γιατρικό χωρίς πατέντα;...

***
η φωτο από την ίδια πηγή

Για να ξεριζωθεί η αιτία...

Την Παρασκευή 15/5/2020 ανακοινώθηκε η απόφαση του δικαστηρίου για την άγρια δολοφονία της φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, μετά από το βιασμό και τη βάναυση κακοποίησή της. Το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο ομόφωνα καταδίκασε τους δύο κατηγορουμένους, επιβάλλοντας ισόβια κάθειρξη για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας και κάθειρξη 15 ετών για το αδίκημα του ομαδικού βιασμού.
Η συγκεκριμένη δίκη έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο και βρέθηκε στην επικαιρότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά η συζήτηση επικεντρωνόταν είτε σε λεπτομέρειες, ερμηνείες και προεκτάσεις που αφορούσαν την προσωπική ζωή της Ελένης, είτε σε διαρροές των καταθέσεων και της δικογραφίας, στο όνομα πάντα του ...«ρεπορτάζ». Η υπόθεση αξιοποιήθηκε και για την τηλεθέαση, θολώνοντας τις κοινωνικές αιτίες που αναπαράγουν τη βία σε βάρος των γυναικών, των παιδιών, άλλων κοινωνικά ευάλωτων ανθρώπων, αλλά και αποκρύπτοντας την κρατική ευθύνη για την προστασία τους.

* * *

Η αγόρευση της εισαγγελέα στη δίκη και η απαράδεκτη, προκλητική παρέμβαση του υφυπουργού Ακη Σκέρτσου, που την καταδίκασε, αποτέλεσαν την αφορμή για να κατακλυστούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος με σχόλια και άρθρα για το θέμα. Δόθηκε έτσι η «πάσα» για να τροφοδοτηθεί εκ νέου μια ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παρά την κυβερνητική προσπάθεια αναδίπλωσης για τη στάση του υφυπουργού, μετά τη γενικευμένη κατακραυγή, αναδείχθηκε για ακόμα μια φορά η υποκρισία της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως και του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, περί «σεβασμού στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης». Ταυτόχρονα, η απόφαση του δικαστηρίου προβλήθηκε από σοσιαλδημοκρατικές φεμινιστικές δυνάμεις ως η αφετηρία μιας «νέας εποχής» στη Δικαιοσύνη, που αποκτά πλέον «θηλυκές αξίες».

* * *

Πέρα από τις νομικές προεκτάσεις του ζητήματος, η όλη συζήτηση «θάβει» το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη απονέμεται στο πλαίσιο των νόμων και των αξιών που κυριαρχούν στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία, μέσα στην οποία οι νέες γυναίκες παραμένουν ανισότιμες και απροστάτευτες από την πολύμορφη βία. Αυτό το γεγονός αποτυπώνεται και στις πρόσφατες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, που ψηφίστηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και διατηρήθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ.
Με τις αλλαγές αυτές απαλείφθηκε ακόμα και η κατώτατη ποινή για τη σεξουαλική παρενόχληση εργαζόμενων γυναικών από εργοδότη (άρθρο 337), ενώ οι μαστροποί διώκονται μόνο βάσει του άρθρου 323Α για την «εμπορία ανθρώπων», εφόσον δηλαδή αποδειχθεί ότι υπάρχει κακοποίηση. Οπότε, αν θεωρηθεί ότι υπάρχει «συναίνεση» της γυναίκας, δεν υπάρχει καν δίωξη (!) ρίχνοντας στα «μαλακά» τους ενόχους.
Η αλήθεια επομένως είναι ότι όσα κροκοδείλια δάκρυα κι αν χύνουν για τη δολοφονία της Ελένης, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδυνάμωσαν μόνο την προστασία των γυναικών, αλλά με την πολιτική τους τρέφουν την ταξική βία σε βάρος τους, τη βία της καπιταλιστικής εργοδοσίας και του αστικού κράτους.

* * *

Η ατομική ευθύνη των ενόχων για το έγκλημα που διέπραξαν, σωστά αποδόθηκε από το δικαστήριο, που συγχρονίστηκε και με το λαϊκό αίσθημα. Οι καταδικαστέες, όμως, και απαράδεκτες συμπεριφορές απέναντι στις γυναίκες, που φτάνουν μέχρι την ενδοοικογενειακή βία, τη σεξουαλική παρενόχληση, το βιασμό, ακόμα και τις δολοφονίες γυναικών, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου. Είναι το αποτέλεσμα - και όχι η αιτία - της ανισότιμης θέσης της γυναίκας στην ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία.
Κατά συνέπεια, η ατομική εγκληματικότητα δεν αναπτύσσεται σε κοινωνικό κενό, αλλά στο έδαφος των αντιδραστικών, αναχρονιστικών απόψεων για την κοινωνική θέση της γυναίκας, στο έδαφος του ατομισμού, του εγωιστικού τρόπου ζωής, που κυριαρχούν στη σύγχρονη εκμεταλλευτική κοινωνία και διαπερνούν και τις διαπροσωπικές - οικογενειακές σχέσεις.

* * *

Πρέπει λοιπόν να δυναμώσει η πάλη για να ξεριζωθεί η αιτία που γεννά την πολύμορφη βία κατά των γυναικών, η ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία. Η πάλη ενάντια στα «παλιά» και «σύγχρονα» αντιδραστικά κοινωνικά στερεότυπα, ενάντια στις κοινωνικές αντιλήψεις για τις σχέσεις μεταξύ των φύλων, που καλλιεργούνται και αναπαράγονται στη σύγχρονη καπιταλιστική βαρβαρότητα, διεκδικώντας μέτρα πρόληψης και στήριξης των θυμάτων. Οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, το ΚΚΕ, σε όλη την ιστορική πορεία και σήμερα αγωνίζονται σε αυτήν την κατεύθυνση.
Η βία σε βάρος των γυναικών δεν αντιμετωπίζεται ριζικά μόνο με την αναγκαία ενημέρωση και αποφασιστική καταδίκη των περιστατικών που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών. Χρειάζεται γενναία κρατική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη και λειτουργία κρατικών - κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και για τη στήριξη των κακοποιημένων γυναικών (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομική στήριξη κ.ά.), με άμεσες προσλήψεις και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία, χωρίς εμπλοκή ΜΚΟ και ΚΟΙΝΣΕΠ.

Ι. Γ.

Καμία θυσία!

Μ' ένα στόμα - μια φωνή η κυβέρνηση και όλα τα αστικά κόμματα παρουσιάζουν ως «εθνική υπόθεση» την «επανεκκίνηση του τουρισμού», εκβιάζοντας τους εργαζόμενους να βάλουν αδιαμαρτύρητα πλάτη για να σωθεί ό,τι σώζεται από τους τζίρους και τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων, των tour operators, των αερομεταφορικών εταιρειών.
«Βγάζουν μάτι» τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, που δεν περιορίζονται μόνο σε διευκολύνσεις και «ζεστό» χρήμα σε μεγαλοξενοδόχους, αεροπορικές εταιρείες και τουριστικούς ομίλους που ελέγχουν μεγάλα μερίδια στην παγκόσμια αγορά, αλλά επεκτείνονται και σε μεταρρυθμίσεις που διευκολύνουν την «επιχειρηματικότητα», ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας συνολικά για τους ομίλους, διαμορφώνουν προϋποθέσεις έντασης της εκμετάλλευσης και «αναζωογόνησης» κεφαλαίων που λιμνάζουν. Ενώ ταυτόχρονα με αντιφατικές ενέργειες και μη παίρνοντας ουσιαστικά μέτρα προστασίας που «κοστίζουν», καλούν τους εργαζόμενους να διαλέξουν μεταξύ «υγείας» και «ανεργίας»...
Μειώσεις ΦΠΑ, χορήγηση δανείων ύψους 3,5 δισ. ευρώ, επιδότηση πτήσεων, απλοποίηση αδειοδοτήσεων για επενδύσεις, ολοκλήρωση κλαδικών μελετών για επιπλέον «θεσμικές παρεμβάσεις» και επιμονή στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που έχει ήδη εξαγγείλει ο πρωθυπουργός με τα 26 νομοσχέδια μέσα στο καλοκαίρι, είναι μερικά απ' όσα φιγουράρουν στη λίστα των κυβερνητικών παρεμβάσεων για την «επανεκκίνηση του Τουρισμού».
Ολα τα παραπάνω, μάλιστα, έρχονται να «κουμπώσουν» με το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο που ψήφισε πρόσφατα η κυβέρνηση, αλλά και με τις ρυθμίσεις που τώρα προωθεί, με πρόσχημα την «οργανωμένη» προφύλαξη από τον κορονοϊό, νομιμοποιώντας την επιχειρηματική δράση πάνω σε κάθε σπιθαμή ελεύθερης παραλίας.
Στα παραπάνω, με τα οποία ταΐζουν με τη σέσουλα τη μεγαλοεργοδοσία, προστίθεται το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SURE, για την επιδότηση κατά 40% των εργοδοτικών εισφορών και των μισθών των εργαζομένων, για επιχειρήσεις που θα εφαρμόσουν «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης.
Εχουν μάλιστα το θράσος να παρουσιάζουν αυτό το μέτρο ως «προστασία» των εργαζομένων, πατώντας πάνω στο φόβο και την αγωνία τους για το αν θα έχουν φέτος μεροκάματο. Με την ίδια απειλή, πάνε να ξεμπερδεύουν με ό,τι απέμεινε από τις συμβάσεις στον Τουρισμό, ακόμα και με τη στοιχειώδη υποχρέωση των μεγαλοξενοδόχων να επαναπροσλαμβάνουν τους εποχικούς με την έναρξη της νέας σεζόν.
Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τους ξενοδοχοϋπαλλήλους και τους εργαζόμενους στον Επισιτισμό, αλλά ολόκληρη την εργατική τάξη. Είναι άλλωστε ασφαλές κριτήριο το γεγονός ότι ο Τουρισμός είναι από τους κλάδους που η κερδοφορία του άνθιζε και στα χρόνια της κρίσης. Και μαζί της άνθισαν ούτε μία ούτε δύο, αλλά 14 διαφορετικές εργασιακές σχέσεις!
Πάνω σε αυτήν την «ευελιξία», που τσακίζει κόκαλα, στηρίζεται το τουριστικό «θαύμα» και με τα ίδια ακριβώς εργαλεία προσπαθεί να το θωρακίσει η κυβέρνηση απέναντι στην πανδημία και την οικονομική κρίση, δίνοντας το «πράσινο φως» για επιχειρηματικό ξεσάλωμα σε βάρος των εργαζομένων, αλλά και σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής του λαού.
«Τα ξενοδοχεία και τα επισιτιστικά καταστήματα είμαστε εμείς», είναι η απάντηση των εργαζομένων και των ταξικών σωματείων τους στον Επισιτισμό - Τουρισμό. Γιατί οι χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι, οι συμβασιούχοι της σεζόν, που κάθε χρόνο έχουν ραντεβού με την ανεργία, οι «εξτρατζήδες» που δεν ξέρουν τι σημαίνει σταθερή δουλειά, οι σερβιτόροι που δουλεύουν για βδομάδες χωρίς ρεπό, οι διανομείς που παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα και τόσοι άλλοι, ξέρουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει να πληρώνεις για τα κέρδη ή τα σπασμένα της εργοδοσίας, σε ανάπτυξη και κρίση.
Με το σύνθημα «Κανένας χωρίς εισόδημα, να πληρώσουν κράτος και εργοδοσία» τα σωματεία στον Επισιτισμό - Τουρισμό οργανώνουν κινητοποιήσεις στις 28 Μάη, καλώντας εργαζόμενους και ανέργους να δώσουν συσπειρωμένοι τη μάχη. Να στείλουν μήνυμα στην κυβέρνηση, στη μεγαλοεργοδοσία και τα κόμματά της ότι οι άνεμοι που σπέρνουν με την πολιτική τους, θα φέρουν και τις θύελλες μεγάλων και οργανωμένων εργατικών κινητοποιήσεων το επόμενο διάστημα.

ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ

Η αγόρευση της εισαγγελέως στη δίκη για το βιασμό, τον άγριο βασανισμό και τη  δολοφονία της  Ε. Τοπαλούδη μπορεί να  εντυπωσίασε για τον έντονο  συναισθηματισμό της είναι όμως οι  ενέργειες τις οποίες  πυροδότησε που μοιάζει να τον δικαιολογούν. Ο πρόεδρος της ολομέλειας Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας Δ. Βερβεσός ζητά με ανακοίνωσή του τον πειθαρχικό της έλεγχο, ενώ ο σύμβουλος του Δ.Σ.Α  Γ. Κλεφτοδήμος εισβάλλει στο δικαστήριο με την ανακοίνωση του προέδρου, κατηγορώντας την εισαγγελέα πως προσβάλλει «ευθέως και συλλήβδην όλους τους δικηγόρους»,  επειδή αναφέρθηκε σε συνηγόρους  που «αρχίζουν τα ψέματα, τα σενάρια για της συσκότιση της αλήθειας», αμφισβητώντας ουσιαστικά αν  είναι «συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης». Από κοντά ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Α. Σκέρτσος θεώρησε υποχρέωσή του να παρέμβει μέσω του  προσωπικού του λογαριασμού στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κατηγορώντας εμμέσως την εισαγγελέα για συναισθηματική ταύτιση με το θύμα, ως μη όφειλε όπως επιχειρηματολογεί, γιατί «τα δικαστήρια δεν είναι λαϊκή απογευματινή».

               Ανεξαρτήτως των, εκ των υστέρων μετά τις αντιδράσεις, υπαναχωρήσεων και των δικαιολογιών γι’ αυτές τις ενέργειες, οι ίδιες αυτές οι ενέργειες, μαζί με την εισαγγελική αγόρευση,  σηματοδοτούν το είδος των σχέσεων της δικαιοσύνης με άλλους θεσμικούς παράγοντες, αφήνοντας ευρέα περιθώρια αμφισβήτησης του μύθου περί ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Εξάλλου είναι κοινός τόπος πια πως  η  έννοια της δικαιοσύνης αντανακλά τη δομή των ταξικών σχέσεων.

               Ο υφυπουργός ουσιαστικά κατηγορεί την εισαγγελέα Αριστοτελεία Δόγκα πως με την αγόρευσή της φάνηκε πως δεν εγγυάται την δικαστική ανεξαρτησία σε ατομικό επίπεδο, υπονοώντας βεβαίως πως είναι εγγυημένη σε θεσμικό επίπεδο, παραβλέποντας πως με την ανάρτησή του αυτός ο ίδιος δείχνει να την υπονομεύει. Στην πραγματικότητα με την παρέμβασή του αναγνωρίζει πως η δικαιοσύνη συνδέεται με το ίδιο το κράτος ως μέσο εξαναγκασμού στα χέρια της κυρίαρχης τάξης. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις ενέργειες των Βερβεσού και Κλεφτοδήμου, σε επίδειξη της  επιρροής τους,  οι σκοπιμότητες όλων αυτών των παρεμβάσεων επικεντρώνονται στις πολιτικές ή και οικονομικές διασυνδέσεις της οικογένειας ενός από τους φονιάδες.

               Κι αν θορύβησε τόσο η εισαγγελική αγόρευση, μέχρι το περιβάλλον του πρωθυπουργού, δεν είναι ο συναισθηματισμός όσο οι αιχμές της για απόπειρα συγκάλυψης της υπόθεσης από αστυνομία, τοπικούς άρχοντες και συνηγόρους που δεν ενεργούν ως «συλλειτουργοί της δικαιοσύνης»

               Και η αλήθεια είναι πως στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνει εντύπωση η προσπάθεια να απαξιώσουν πλήρως την δολοφονημένη, σχεδόν να της χρεώσουν τον ίδιο βασανιστικό της θάνατο, καθώς αντιμετωπίζεται η δολοφονημένη κοπέλα με κριτήρια ηθικής που πριν μισό αιώνα δικαιολογούσαν εγκλήματα τιμής, εκμεταλλευόμενοι την προκατάληψη σε μέρος της κοινωνίας σχετικά με την σεξουαλική κακοποίηση των γυναικών.

               Παρά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ο σεξισμός συνεχίζει να  είναι σαφώς επικρατέστερος. Ο σεξισμός και η γυναικεία καταπίεση δεν ξεκίνησαν  βέβαια με τον καπιταλισμό, όμως όπως οι διάφορες μορφές καταπίεσης, π.χ ρατσισμός, διαδραματίζουν πρωταρχικό ρόλο στη διατήρηση της κυριαρχίας μιας μικρής μειονότητας των καπιταλιστών, δρώντας ανασταλτικά στην  ενότητα της εργατικής τάξης.  Η τυπική ισότητα στα χαρτιά δεν αλλάζει την πραγματικότητα ότι ο καπιταλισμός βασίζεται στην καταπίεση των γυναικών για παροχή δωρεάν εργασίας στο σπίτι και φθηνότερης μισθολογικής εργασίας στο εργατικό δυναμικό, καθιστώντας τις διπλά καταπιεσμένες στο πλαίσιο αυτού του συστήματος.

               Στο πλαίσιο ενός συστήματος που βασίζεται στην αποξένωση της εργασίας και παράγει επίσης προσωπική αποξένωση, κάποιοι άνθρωποι που είναι σε θέση να υπερέχουν ακόμα και σωματικά,  μπορούν να εκφοβίζουν και δεν διστάζουν να ασκούν σεξουαλική βία στους άλλους. Ένας δεσμοφύλακας σε έναν κρατούμενο, ένας δάσκαλος σε έναν μαθητή, ένας ιερέας σε ένα παπαδοπαίδι, ή ένας ενήλικας σε ένα παιδί. Η εμπειρία της σεξουαλικής επίθεσης είναι εξαιρετικά τραυματική για όλους όσους επιβιώνουν.

Η σεξουαλική βία εναντίον των γυναικών τις περισσότερες φορές, ακόμα και τώρα,  συναντά τη δυσπιστία των κρατικών οργάνων, και όχι μόνο αυτών,   όταν καταγγέλλεται, καθώς συνεχίζουν οι ίδιοι μύθοι να επικρατούν από εποχές που η γυναίκα ήταν ή μητέρα ή σκεύος ηδονής: όπως πως οι γυναίκες προκαλούν είτε με το ντύσιμό τους είτε φλερτάροντας είτε στέλνοντας διφορούμενα λεκτικά μηνύματα που σημαίνουν ναι ακόμα και αν λένε όχι κλπ. Κι αν η  σεξουαλική θυματοποίηση της γυναίκας αγνοήθηκε για αιώνες, αφού δεν της αναγνώριζαν ανθρώπινη διάσταση ισότιμη με του άνδρα, στις μέρες μας συνεχίζει να είναι ακόμα ανεκτή και εδραιωμένη σε πολλά επίπεδα. Δεν είναι μόνο που δεν έχει εκλείψει ακόμα το πρότυπο του κυρίαρχου αρσενικού και υποτακτικού θηλυκού, είναι που το σεξ ενώ είναι παντού γύρω μας σε όλα, είναι αντικείμενο ανταλλαγής,  όπως όλα τα άλλα, όχι μόνο με τον πρωτόγονο τρόπο της περιθωριακής πορνείας, αλλά σαν εμπόρευμα που  η συσσώρευσή του βελτιώνει την κατάσταση του άντρα. Η σεξουαλικότητα, όπως και όλες οι ανθρώπινες εκφάνσεις ζωής, εμπορευματοποιείται, τα γυναικεία σώματα αντικειμενοποιούνται και χρησιμοποιούνται παντού για να «διασκεδάσουν» και να πουλήσουν προϊόντα και επιπλέον, επιβιώνουν παραδόσεις κι αντιλήψεις  αιώνων καταπίεσης που συνεχίζουν να καθορίζουν τις συμπεριφορές.  

                 Η σεξουαλική επίθεση προκαλείται μεν από μεμονωμένους ανθρώπους, όμως έχει τις ρίζες της στον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, στην παραδοσιακή οικογενειακή δομή,  στη θεσμική ανισότητα που οργανώνεται από την κυρίαρχη εξουσία, στο νομικό σύστημα και σε όλες τις κοινωνικές δομές που καθιστούν τις γυναίκες ευάλωτες στην εργασία και την καθημερινότητα. Η καταπολέμηση των διακρίσεων, η καταπίεση των γυναικών, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας είναι ένας ενιαίος αγώνας για ολόκληρη της εργατική τάξη, και δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών μέσω της συλλογικής δράσης της.