Η Ελλάδα αλλάζει πορεία;

Η Ελλάδα αλλάζει πορεία;

«Η Ελλάδα αλλάζει πορεία. Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα με σταθερά και αποφασιστικά βήματα. Με τη συμφωνία τελειώνει ο ρόλος της τρόικας. Η Ελλάδα έδωσε μια μάχη όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη και την προοπτική της. Για πρώτη φορά η Γερμανία βρέθηκε απομονωμένη. Η ελληνική κυβέρνηση αποτελεί εναλλακτικό παράδειγμα στην Ευρώπη απέναντι στην πολιτική της λιτότητας. Σκληρή διαπραγμάτευση για την επίτευξη της νέας συμφωνίας με τους εταίρους. Η Ελλάδα γίνεται κυρίαρχη χώρα. Αποκτά αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια, συγκρούεται με τους δανειστές».
Αυτά είναι μερικά από τα προπαγανδιστικά σλόγκαν της κυβέρνησης, με τα οποία πασχίζει να επιδράσει στη λαϊκή συνείδηση, κρύβοντας το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής της. Ετσι προβάλλει ως διαφορά της από την προηγούμενη κυβέρνηση ότι διεκδικεί στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη για το δίκιο της χώρας. Η προπαγάνδα γίνεται για να επιδρά στην ψυχολογία και στη συνείδηση. Και η συγκεκριμένη προπαγάνδα συγκαλύπτει την ουσία των εξελίξεων, εμφανίζοντας μια τάχα σύγκρουση που καλλιεργεί ψυχολογία κάλπικης ανάτασης, μακριά όμως από τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα. «Πατά» στην ήδη διαμορφωμένη ψυχολογία μειωμένων απαιτήσεων από το λαό, ώστε να ενισχύει τη λογική ότι δε θα γίνει χειρότερη η ζωή του. Τι προπαγανδίζουν μετά τη «λίστα Βαρουφάκη» στο Γιούρογκρουπ; Οτι δεν φέρνουν υφεσιακά μέτρα, δεν θα γίνουν μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, δε θα κάνουν απολύσεις στο Δημόσιο, προβάλλοντας ως «κερασάκι στην τούρτα» την πρόθεσή τους κάποτε να ασχοληθούν με τη διαχείριση της «ανθρωπιστικής κρίσης», δηλαδή της απόλυτης εξαθλίωσης, στο πλαίσιο βεβαίως των διαπραγματεύσεων με τους «θεσμούς» (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ), δηλαδή την τρόικα. Τόσο μεγάλη αλλαγή...

***

Ποια πορεία, λοιπόν, αλλάζει η Ελλάδα και για ποιον; Ας δούμε, καταρχήν, αλλάζει; Η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται μέσα στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, Ενώσεις του κεφαλαίου. Αρα, αυτό δεν αλλάζει. Η κυβέρνηση, και όχι όλη η Ελλάδα, η καπιταλιστική Ελλάδα, όχι ο λαός της Ελλάδας, διαπραγματεύεται μέσα στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ, σεβόμενη τις Συνθήκες και τους κανόνες της ΕΕ. Αρα, ούτε αυτό αλλάζει. Επομένως, καμιά αλλαγή σε όφελος του λαού δεν επήλθε από την κυβέρνηση.
Η Ελλάδα λένε - δηλαδή η κυβέρνηση - δίνει μάχη όχι μόνο για τον εαυτό της αλλά για όλη την Ευρώπη! Πράγματι, στους κόλπους της ΕΕ και της Ευρωζώνης για πάνω από δύο χρόνια εξελίσσεται η ενδοαστική διαπάλη για λιγότερο ή περισσότερο αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. Δηλαδή, για την αυστηρή τήρηση ή τη χαλάρωση των κριτηρίων του Συμφώνου Σταθερότητας για το κρατικό χρέος και το κρατικό έλλειμμα. Διαπάλη που αφορά το πώς θα εξοικονομηθεί κρατικό χρήμα για καπιταλιστικές επενδύσεις. Σε συνδυασμό με τη διαπάλη για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα και να μπορούν οι τράπεζες να δανειοδοτούν επιχειρηματικούς ομίλους για επενδύσεις. Αν εξαιρέσει κανείς τη σχετική χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ, τίποτε άλλο δεν έχει αλλάξει.
Οσο για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, εμφανίζεται πράγματι ως αλλαγή, αλλά και η προηγούμενη κυβέρνηση έδωσε μερικά ψίχουλα με το πείραμα για το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» και το μοίρασμα του λεγόμενου μερίσματος από το πλεόνασμα σε εξαθλιωμένους. Αλλαγή, λοιπόν, το «πέντε πάνω - πέντε κάτω» στα ψίχουλα της ντροπής...

***

Η αστική προπαγάνδα παρουσίασε την κυβέρνηση να διαπραγματεύεται με όρους σύγκρουσης. Αξιοποιώντας το γεγονός ότι στο πρώτο Γιούρογκρουπ αρνήθηκε να υπογράψει την ανακοίνωση. Τουλάχιστον, αυτή η κυβέρνηση είπε «όχι». Να η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια. Να που η χώρα ξαναγίνεται κυρίαρχη και ας έχει εκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη που σέβεται η κυβέρνηση! Να, λοιπόν, που η αστική προπαγάνδα παρουσιάζει ως αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια ένα «όχι» που πριν «αλέκτορα φωνήσαι», δηλαδή σε μια βδομάδα μέσα, έγινε «ναι» ουσιαστικά σε νέο μνημόνιο, τέτοιο θα είναι το πρόγραμμα που διαπραγματεύονται, με τις υπέρ του κεφαλαίου μεταρρυθμίσεις, με τη «λίστα Βαρουφάκη». Θέλει να επιβάλει στην ψυχολογία αλλά και στη συνείδηση του λαού ότι αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια δική του πρέπει να είναι η ευόδωση των επιδιώξεων του κεφαλαίου.
Αυτό που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, και το ονομάζει «αλλαγή σελίδας», είναι να προσαρμοστεί στους κανόνες και τις Συνθήκες της ΕΕ και της Ευρωζώνης, παρατείνοντας τη συμφωνία της προηγούμενης κυβέρνησης, δηλαδή τα μνημόνια που έσκιζε αλλά μένουν (σαν το ΠΑΣΟΚ που έδιωχνε τις αμερικάνικες βάσεις που έμειναν), την επιτήρηση που θα συνεχιστεί, την τρόικα που έγινε «θεσμοί», την αξιολόγηση, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, τις ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. Φαίνεται άλλωστε από τη «λίστα Βαρουφάκη» που, εκτός από το ότι αποδέχεται και αφήνει ανέπαφες όλες τις έως τώρα αντεργατικές, αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, των προηγούμενων εφαρμοστικών νόμων των μνημονίων, προτείνει και μια σειρά από νέες αναδιαρθρώσεις, που εγκρίθηκαν από το Γιούρογκρουπ, όλες σε όφελος του κεφαλαίου, οι οποίες υπηρετούν τη στρατηγική ανάκαμψής του, την ανταγωνιστικότητα.

***

Το δίδαγμα για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα: Να εγκαταλείψουν τα όποια άλλοθι κάλπικης ελπίδας τους καλλιέργησαν και καλλιεργούν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τα αστικά επιτελεία. Να σπάσουν το ύπουλο περίβλημα περί κυβερνητικής μάχης, διεκδίκησης, αλλαγής πορείας κ.λπ., που είναι τάχα σε όφελός τους και να δουν κάτω απ' αυτό την αντιλαϊκή πολιτική. Να χειραφετηθούν από την εχθρική για τους ίδιους πολιτική που τρέχει στις ράγες της ΕΕ, της Ευρωζώνης, του κεφαλαίου. Οι ΗΠΑ που επικαλείται η κυβέρνηση ότι πιέζουν τη Γερμανία και την Ευρωζώνη για εγκατάλειψη της λιτότητας, είναι η άλλη όψη του ίδιου καταστροφικού αντιλαϊκού δρόμου. Να διεκδικούν κάλυψη όλων των απωλειών της περιόδου της κρίσης με κατάργηση των αντεργατικών, αντιλαϊκών νόμων, έχοντας ορίζοντα την ικανοποίηση όλων των αναγκών τους, που απαιτεί αντεπίθεση, ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους.

Η διαφημιστική απάτη και ο κομπάρσος... «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνος»

Η διαφημιστική απάτη και ο κομπάρσος... «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνος»

Τις τελευταίες ημέρες πριν τη νέα συμφωνία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - AΝΕΛ για παράταση και επέκταση του μνημονίου, οι ομάδες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνου και η παράταξή τους στα πανεπιστήμια, η ΕΑΑΚ, μαζί με την παράταξη της κυβέρνησης (την ΑΡΕΝ), κατέθεσαν σε περισσότερους από 70 συλλόγους ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας ψηφίσματα στήριξης της διαπραγμάτευσης αυτής και μάλιστα καλούσαν σε συμμετοχή στις κυβερνητικές συγκεντρώσεις.

Πότε κάποιος είναι κομπάρσος;

Οταν την ώρα που ο Βαρουφάκης δηλώνει για τη διαπραγμάτευση «συμφωνούμε με το 70% του μνημονίου και 30% μέτρα του ΟΟΣΑ», εσύ -ΑΝΤΑΡΣΥΑ- καλείς τους φοιτητικούς συλλόγους να στηρίξουν αυτήν τη διαπραγμάτευση εντός των τειχών της ΕΕ.
Οταν την ώρα που από τις προγραμματικές δηλώσεις ο νέος πρωθυπουργός δηλώνει «σεβόμαστε τις δεσμεύσεις και τους κανόνες της ΕΕ», εσύ γράφεις στην ιστοσελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ «να γίνει σαφές ότι απέναντι στο διευθυντήριο της ευρωλιτότητας δεν υπάρχει μόνο η κυβέρνηση. Υπάρχει και ένας λαός που βροντοφωνάζει "Ούτε βήμα πίσω"». Αν αυτό δεν είναι ξεκάθαρη προσπάθεια να στοιχηθεί ο λαός και το κίνημά του πίσω από μια αστική κυβέρνηση και τους αντιλαϊκούς στόχους της, τότε τι είναι;
Οταν δίπλα στα πανό και τις σημαίες σου έχεις στην ίδια αλυσίδα όλη την αφρόκρεμα της «εθνικής ενότητας» και, άσχετα με το περιτύλιγμα, ενώνεις και εσύ τη φωνή σου με την υπόλοιπη αντιπροσωπεία της «εθνικής αντιπροσωπείας», όπως ο τέως «Βασιλιάς» Κοκός, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος κ.ά.
Οταν πριν 3 μήνες καταψήφιζες σε όλες τις σχολές της χώρας το πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ γιατί είχε «ρηχό περιεχόμενο» αλλά τώρα δεν είχες κανένα πρόβλημα να κατέβεις σε συλλαλητήριο με σύνθημα «ψωμί, σουβλάκι και Γιάννη Βαρουφάκη».
Οταν σε αυτά τα ψηφίσματα που μας έφερες στα ΔΣ είχες αίτημα τον αγώνα κόντρα στους εκβιασμούς της «γερμανικής κυβέρνησης, ΕΕ και ΕΚΤ», ξεχνώντας -όχι τυχαία- το ΔΝΤ και παρουσιάζοντας τα υπόλοιπα κοράκια εκτός της Γερμανίας ως φίλους μας. Μήπως θέλεις αγώνα με τις ΗΠΑ κόντρα στη Γερμανία; Με την «ποσοτική χαλάρωση» κόντρα στην «δημοσιονομική πειθαρχία»;
Με μία λέξη, κομπάρσος είναι οι ομάδες «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνου».

Πότε κάποια είναι απατημένη σύζυγος;

Ετσι ένιωσες όταν είδες το «e-mail Βαρουφάκη» στη θέση του «e-mail Χαρδούβελη»...
Οταν διαβάζεις για ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις δαπανών, νέα φοροληστεία του λαού, στήριξη ελαστικών σχέσεων εργασίας, στήριξη των voucher των 500 ευρώ και ξέρεις ότι για όλα αυτά εσύ την προηγούμενη βδομάδα καλούσες σε συγκεντρώσεις.
Οταν μιλάς για «αισιόδοξες εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας» και μετά ακούς τον ίδιο υπουργό να λέει ότι η ΑΔΙΠ (όργανο που πρότεινε το Σχέδιο «Αθηνά 1» και 2) είναι αξιόπιστος οργανισμός, ότι οι γονείς που τα παιδιά τους θέλουν μετεγγραφή έπρεπε να προσέχουν τι δήλωσαν στο μηχανογραφικό, ότι θα προωθήσουμε τον Ευρωπαϊκό Χώρο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ότι δε θέλουμε να πειράξουμε το υποχρεωτικό όριο σπουδών...
Οταν σε ανακοινώσεις μετά τις εκλογές έλεγες: «Από τις 25 Γενάρη έχουμε πρωτοφανείς αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Από τη μία πλευρά έχουμε την κατάρρευση της δεξιάς (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) και από την άλλη έχουμε την αριστερά που συγκεντρώνει ποσοστά κοντά στο 43%». Αριστερά, λοιπόν, η κυβέρνηση που συμφώνησε σε παράταση και επέκταση του μνημονίου;
Οταν ακόμα και μετά το «κέρατο» επιμένεις... και τρέχεις από πίσω του. Γιατί δε σου έφτανε που καλούσες σε συλλαλητήρια την ώρα που μαγειρευόταν η επέκταση του μνημονίου, τώρα λες όλοι στο δρόμο για να μην ακυρωθεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ! Δηλαδή ένα αντιλαϊκό πρόγραμμα γεμάτο νέα προνόμια για το κεφάλαιο, που θα τα παίρνει από τους φτωχούς για να τα δίνει στους εξαθλιωμένους. Οχι τόσος αντικαπιταλισμός... θα μας πέσει βαρύς.
Οταν απλά λέγεσαι... «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνος»...
Υ.Γ.: Είναι καιρός όσοι νέοι προβληματίζονται ριζοσπαστικά και έχουν γνήσια αγωνία για το μέλλον του λαϊκού και του φοιτητικού κινήματος, να πάρουν τα μέτρα τους. Δεν τους ταιριάζει ο ρόλος του κομπάρσου... Ας αφήσουν εκεί τον Δελαστίκ και την υπόλοιπη ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σ. Σ.

Συνέχεια και αρχή

Συνέχεια και αρχή

Το ΚΚΕ, την προεκλογική περίοδο αλλά και πολύ πιο πριν, έλεγε στο λαό πως δεν έχει τίποτα να περιμένει από μια κυβερνητική εναλλαγή μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Το πολύ που μπορεί να αλλάξει είναι ο τρόπος εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής στήριξης των μονοπωλίων, των συμφερόντων του κεφαλαίου, του στόχου της ανάκαμψης. Γι' αυτό, έθετε ως κριτήριο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα την ανάγκη συγκρότησης ισχυρής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης ικανής να αντιπαλέψει την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, να υπερασπίσει τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Προέβαλλε ότι η μόνη δύναμη που μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα στήριξης και οργανωτή αυτής της αντιπολίτευσης είναι το ΚΚΕ, τόσο με τη δράση των δυνάμεών του στο κίνημα, όσο και αξιοποιώντας την παρουσία του στη Βουλή.
Ενας μήνας έχει περάσει από τις εκλογές και οι εξελίξεις επέβαλαν αυτό να αποδειχθεί. Μέσα σε αυτόν το μήνα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ουσιαστικά, στραπατσάρισε τις προσδοκίες που καλλιεργούσε σε τμήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων ότι θα εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική, αποκάλυψε το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής της, που υπήρχε άλλωστε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στις λεπτομέρειές του, που περιλάμβαναν όμως χοντρές δεσμεύσεις απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ και που έκρυψε καλά πίσω από μια ανέξοδη συνθηματολογία.
Στην προσπάθεια αυτή, συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής, όποιο όνομα και αν έχει σήμερα, όποιο και αν πάρει αύριο στο πλαίσιο των δεσμεύσεων στο κεφάλαιο και την ΕΕ, η νέα συγκυβέρνηση έχει βρει πολλούς αρωγούς, σε βαθμό που της φέρνουν αμηχανία, προβληματιζόμενη, μάλιστα, για το τι θα σηματοδοτούσε επικοινωνιακά μια ψήφος στη Βουλή υπέρ της νέας αντιλαϊκής συμφωνίας με την ΕΕ απ' όλα τα κόμματα που η ίδια κατηγορούσε ως «μνημονιακό κατεστημένο». Ολα λοιπόν τα αστικά κόμματα, μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου, ο ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές Ενώσεις, ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΟΕ), διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα από τη Γαλλία, την Ιταλία, ακόμα και τη Γερμανία μέχρι τις ΗΠΑ, δηλώνουν στο πλευρό της συγκυβέρνησης. Ολοι συμβάλλουν, και σε ένα βαθμό το καταφέρνουν, να δημιουργήσουν κλίμα ανοχής ή συναίνεσης στο λαό. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η μόνη δύναμη που χαλάει τη σούπα είναι το ΚΚΕ και οι χιλιάδες που συμπορεύτηκαν μαζί του στο μεγάλο χτεσινό συλλαλητήριο, που απαίτησε την πραγματική κατάργηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των εργατικών - λαϊκών απωλειών, την υπεράσπιση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων, τη ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Το χτεσινό συλλαλητήριο ήταν ελπιδοφόρο, ήταν όμως μαζί συνέχεια και αρχή. Μπροστά ξεδιπλώνεται η προοπτική νέων αγώνων και κινητοποιήσεων που μπορούν να εξελιχθούν σε ένα χειραφετημένο μαζικό εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Ανοίγουν οι δουλειές - Επείγουσα ειδοποίηση στους Δήμους- Περήφανη ανεργία!

 Ανοίγουν οι δουλειές - Επείγουσα ειδοποίηση στους Δήμους- Περήφανη ανεργία!

Αφήστε την κυβέρνηση να πάρει μια ανάσα, μας λένε.
Αφήστε να περάσει λίγος χρόνος να δούμε...
"Δεν έχουν προλάβει ακόμη να κάνουν τίποτα και πέφτετε πάνω τους..."
"Δώστε λίγο χρόνο..."

Η κυβέρνηση μέσα στη φούρια των διαπραγματεύσεων, μπορεί να μην έχει βρει χρόνο να λύσει το παραμικρό λαϊκό πρόβλημα, έστω και με μια υπουργική απόφαση, αλλά ο κ.Βούτσης βρήκε χρόνο να στειλει επειγόντως έγγραφο στους Δημους για να τους επιστήσει την προσοχή, σε ότι αφορά τις προσλήψεις του 2015.
Το μνημόνιο,  λέει η κυβέρνηση, αναφέρει ότι το 2015 οι προσλήψεις πρέπει να είναι 10% λιγότερες από το 2014(ν. 3833/2010 δηλ.πρώτο μνημόνιο και  ν.4093/2012 «Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 - 2016» με συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ), οπότε συμμορφωθείτε!

Αυτό αποκαλύπτει σήμερα ο Ριζοσπάστης δίνοντας στη δημοσιότητα το επείγον έγγραφο.

Κατά τα άλλα, και αυτή η κυβέρνηση με τα στόματα όλων των εκπροσώπων της, μίλησε "για τα παιδιά μας", για την άτιμη την ανεργία, για τις δουλειές που θα δημιουργηθούν...
Μετά έστειλε έγγραφο για να περιοριστούν οι προσλήψεις μην τυχόν και χαλάσουμε τα κέφια του μνημονίου που θα έσκιζαν.

Αλήθεια, ποια "αξιοπρέπεια" υπάρχει στην ανεργία;

Υπάρχουν υπερήφανοι άνεργοι με το κεφάλι ψηλά;

Γιατί δεν τους ρωτάνε πόσο υπερήφανοι αισθάνονται για την ανεργία τους;
Γιατί δε ρίχνουν μια ματιά στο πώς κοιτάζει ένας άνεργος πατέρας τα παιδιά του;


Όλοι το απόγευμα στις 7μμ στο Σύνταγμα με το ΚΚΕ.
Αναμονή τέλος.
Όλοι με τη λαική αντιπολίτευση!

Linkwithin

Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση κ.Μπαρουφάκη, θα είμαστε εκεί

 Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση κ.Μπαρουφάκη, θα είμαστε εκεί

Ακούσαμε, με μεγάλη μας αλήθεια έκπληξη, τον υπουργό οικονομίας της χώρας μας, να λέει, σε μια αποστροφή του λόγου του, σε συνέντευξη του στο Bloomberg:

“…το μοναδικό πράγμα που θέλει ο κόσμος δεν είναι χρήματα ή δουλειές αλλά αξιοπρέπεια” ,και “αυτό τους το έχουμε δώσει.” υποστήριξε.

Προσπερνώντας το γεγονός πως η καθημερινή αξιοπρέπεια είναι άρρηκτα δεμένη με την εργασία και την οικονομική ανεξαρτησία (πόσο «αξιοπρεπής» μπορεί να είναι ένας ζητιάνος π.χ.;), θα δεχτούμε πως υπό έκτακτες συνθήκες είναι δυνατόν μια αξιοπρεπής στάση ζωής να οδηγήσει ακόμη και στην ανέχεια. Όπως κατά την διάρκεια μιας απεργίας για παράδειγμα.

Θα προσπεράσουμε ακόμη και το γεγονός πως κανείς δεν ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να του δώσει «αξιοπρέπεια», αλλά ψηφίστηκε ακριβώς λέγοντας πως μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερες «δουλειές και λεφτά». Τουλάχιστον περισσότερα από τους «άλλους», όπως βαρεθήκαμε να ακούμε τους ΣΥΡΙΖΑίους να λένε. Θα το προσπεράσουμε όμως και αυτό για να πάμε παρακάτω. 

Στο κομμάτι που ο κ.Μπαρουφάκης ισχυρίζεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ «έδωσε αξιοπρέπεια» στον λαό.

Δυστυχώς ή ευτυχώς κ.Μπαρουφάκη, "την τιμή και την αξιοπρέπεια, ούτε να σου την χαρίσει, ούτε να σου την αφαιρέσει μπορεί κανείς. Μόνο να την χάσεις μπορείς." Και κατά συνέπεια, μόνο να την κερδίσεις ο ίδιος.

Αυτά πέρα από την κοινή λογική, ήταν και τα λόγια ενός μεγάλου άντρα, του οποίου τα λόγια αναγκαζόμαστε να θυμόμαστε 40 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του.

Του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη.

Και σε αντίθεση με εσάς κ.Υπουργέ, εκείνος όταν μίλαγε δεν ήλπιζε πως τα λόγια του θα ξεχαστούν την επόμενη εβδομάδα.

Θα σας αναγνωρίσουμε όμως και ένα δίκιο. Πράγματι, ο λαός αυτής της χώρας θέλει την αξιοπρέπεια του. Και αφού αυτή η ρημάδα ούτε χαρίζεται, ούτε μπορεί να αφαιρεθεί από τρίτους, θα την διεκδικήσει και θα την κατακτήσει μονάχος.

Μακρυά από τους εμπόρους της «αξιοπρέπειας» και των οικόπεδων στην μέση του πελάγου.

Θα την διεκδικήσει μονάχος ξεκινώντας από σήμερα το απόγευμα στο Σύνταγμα.

Παλεύοντας και όχι παρακαλώντας, για την ζωή που του ανήκει.

Γιατί πράγματι, δεν είναι μόνον τα ψιχουλάκια που τάζατε προεκλογικά και ξεχάσατε την επομένη μέρα, το ζήτημα. Είναι και θέμα αξιοπρέπειας.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την υπενθύμιση κ.Υπουργέ.

Θα είμαστε εκεί!

ΧΕΣΤΗΚΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ Ο,ΤΙ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ

 ΧΕΣΤΗΚΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ Ο,ΤΙ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ

…δηλαδή, τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής που ακολουθούσε η Νέα Δημοκρατία και το Πασόκ. 
Διότι αυτό ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 
Ζήτησε τετράμηνη (...ΟΥΔΕΝ ΜΟΝΙΜΟΤΕΡΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ) συνέχιση της ίδιας πολιτικής, για την οποία στις εκλογές καταψηφίστηκε απ’ το λαό η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ολίγον από ΔΗΜΑΡ… 

Άρα, ο λαός υπερψήφισε για συγκυβέρνηση τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όχι τους ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μόνο και μόνο για αλλαγή προσώπων στην επιβολή τής αντιλαϊκής πολιτικής.

Είναι αλήθεια αυτό;;;

Αν ναι, περαστικά μας…
Αν όχι, περάστε οι πραγματικά αγανακτισμένοι από ΕΔΩ ΜΕΡΙΑ, ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ, να ξεκινήσουμε να γυρνάμε δυνατά και γρηγορότερα τον τροχό,
για να ζήσει κι ο φτωχός.
Και να ζήσει αξιοπρεπώς!
Πλούτος υπάρχει αμύθητος!

Αλ(α)λάζοντας

 Αλ(α)λάζοντας

Δηλ εσύ σφε αναγνώστη είσαι τόσο καχύποπτος και σεχταριστής, που δε βλέπεις καμία αλλαγή;

Βρισκόμαστε στο 89^ο λεπτό της μεταπολίτευσης, αγαπητοί μου ακροατές, κι έχουμε αναγκαστική αλλαγή. Στη θέση του βαριά τραυματισμένου πασόκ, που αποχωρεί εν μέσω αποδοκιμασιών και μούντζων στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, εισέρχεται εν μέσω αποθέωσης, ζητωκραυγών και εκλογικής νιρβάνας, ο συνασπισμός ριζοσπαστικής αριστεράς. Συγκλίνει προς το μεσαίο χώρο, κάνει εντυπωσιακά τσαλιμάκια χωρίς ουσία και παραλύει τη λαϊκή άμυνα, που κάθεται και χαζεύει. Εκπληκτική παράσταση, κυρίες και κύριοι.

Το καλύτερο είναι πως μια πρόσφατη αντικειμενική δημοσκόπηση εμφανίζει τον τσίπρα ως καταλληλότερο πρωθυπουργό σύμφωνα με το 73% των ερωτηθέντων, ενώ το 80% του δείγματος φέρεται να συμφωνεί με τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης για την επίτευξη συμφωνίας με τους δανειστές. Δεν ξέρω πώς θα χαρακτήριζαν σε άλλη περίπτωση οι κυβερνώντες αυτά τα ποσοστά (μπρεζνιεφικά, αλά τσαουσέσκου, κτλ) αλλά τέτοια ευρύτατη συναίνεση δεν υπάρχει ούτε καν στην κοινοβουλευτική ομάδα του σύριζα.

Άσε πια το τιτίβισμα που αναπαρήγαγε η κανελλοπούλου (από τον καιρό που η απήχηση του κυβερνώντος κόμματος ήταν πιο χαμηλή κι από τα ποσοστά του «εμείς κι εμείς» σε επανάληψη): οκτώ στους δέκα στηρίζουν σύριζα, οι άλλοι δύο στους δέκα είναι αριστεροί. Που θα μπορούσε να διασκευαστεί και στα χνάρια των επιτυχιών του δαλιανίδη: οι μισοί από εσάς στην κο είστε πασόκοι. Κι οι άλλοι μισοί, ακόμα χειρότεροι.

Ο πρώτος μήνας της νέας συγκυβέρνησης ολοκληρώνεται με εντυπωσιακές αλλαγές: μνημόνιο-γέφυρα με 70-30, παιχνίδι με τις λέξεις, τη γλώσσα του σώματος και τη νοημοσύνη μας, όρκους πίστης στο εκκλησιαστικό κατεστημένο, ο πάκης πτδ, ένας αυτόχειρας στο κολαστήριο της αμυγδαλέζας και σοσιαλιστικό ξύλο στους αναρχικούς που διαδήλωσαν, μνημονιακή μείωση –που δεν ακυρώθηκε ακόμα- 30% στους ωρομίσθιους των ιεκ, κοροϊδία με το βασικό μισθό και τις προσλήψεις στο δημόσιο, σοβαρό ενδεχόμενο να μην περάσει καν η έγκριση της συμφωνίας από τη βουλή, προβοκατόρικα δημοσιεύματα για το ριζοσπάστη και την κοκα-κόλα, σπέκουλα για το θέμα του σημερινού συλλαλητηρίου, κοκ.

Ειδικά σε αυτό το τελευταίο κάποιοι διάλογοι στο διαδίκτυο είναι να σταματάει ο νους σου.

Γιατί θυμήθηκε τώρα το κκε να σηκώσει το ζήτημα της κατάργησης του μνημονίου και των εφαρμοστικών του νόμων; Τι έκανε τόσο καιρό που ήταν κυβέρνηση η νδ;

-Μα είχε καταθέσει ακριβώς την ίδια πρόταση κι επί συγκυβέρνησης σαμαρά-βενιζέλου, που δεν έφτασε ποτέ στην ολομέλεια, αλλά είχε θεωρητικά τη στήριξη του σύριζα.

-Ναι, αλλά… (ε το αλλά αυτό κυμαίνεται από βάρκιζα και στάλιν ως τυποεκδοτική και κόκα-κόλα).

Ναι αλλά τι σκοπιμότητα εξυπηρετεί η κατάθεσή της τώρα;

-Καμία. Από την άλλη τι σκοπιμότητα εξυπηρετεί να μην υπερψηφίσει την πρόταση αυτή μια αριστερή θεωρητικά κυβέρνηση;

Και κάπου εκεί σταματάνε τα λογικά επιχειρήματα κι οι δυνατότητες περαιτέρω συζήτησης. Πάντα στα πλαίσια της δημιουργικής αμφισημίας –sic.

Δημιουργική αμφισημία; Δηλ σαν αυτό που έλεγε το παλιό πρόγραμμα ότι για εμάς θα είναι η λαϊκή εξουσία ενώ για τους συμμάχους μας στο μέτωπο μπορεί να είναι κάτι άλλο;

Όχι. Δηλ σαν αυτό το διαβόητο «και εις τη λαοκρατίαν πιστεύομεν» του παπανδρέου κατά την απελευθέρωση.

Τώρα όμως δεν υπάρχει καμία αμφισημία που να αφήνει περιθώριο παρανόησης για τον χαρακτήρα της συγκυβέρνησης και της πολιτικής της. Για αυτό, για όλους τους παραπάνω λόγους, κι άλλους τόσους ακόμα, πρέπει να πας στο απογευματινό συλλαλητήριο (στο σύνταγμα και σε όσες άλλες πόλεις έχουν οριστεί αντίστοιχες συγκεντρώσεις). Κι ας μην είναι σύμμαχός μας ο καιρός (που σχεδόν ποτέ, από παράδοση, δεν έχει θέση στη λαϊκή συμμαχία, με τα καπρίτσια του).

Βουλωμένο γράμμα…

Βουλωμένο γράμμα…

    Παρατήρηση πρώτη: Τα όσα υπογράφηκαν μεταξύ της κυβέρνησης και των «εταίρων» της στο Eurogroup αποτελούν μια νέα συμφωνία της Ελλάδας με τους… «θεσμούς». Θα ήταν αδιανόητο μια τέτοια συμφωνία να μην περάσει από τη Βουλή. Σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε επανάληψη και συνέχιση των μαύρων τακτικών των Προεδρικών Διαταγμάτων και των Πράξεων Νομοθετικών Περιεχομένων. Των τακτικών που βύθισαν ακόμα και αυτή την αστική δημοκρατία στα Τάρταρα την προηγούμενη 5ετία. Το θέμα πρέπει να λήξει άμεσα. Τώρα. Χωρίς «δημιουργικές ασάφειες» και χωρίς… τσαλίμια.

    Παρατήρηση δεύτερη: Εκείνο που ακούγαμε προεκλογικά από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν το τέλος του Μνημονίου από το ίδιο το βράδυ των εκλογών. Και όχι η «επέκτασή του». Εσχάτως όποτε ασκείται τεκμηριωμένη κριτική στην κυβέρνηση για όσα δεσμεύτηκε με τους «εταίρους» της, εκείνο που ακούγεται σαν δικαιολογία είναι: «Και τι μπορούσε να κάνει, οι τράπεζες θα έμεναν χωρίς ρευστό». «Θα παθαίναμε ό,τι και η Κύπρος». «Θα μας πήγαιναν σε ξαφνικό θάνατο» κι άλλα τέτοια. Θυμίζουμε ότι αντίστοιχα ήταν τα «επιχειρήματα» των προηγούμενων κυβερνήσεων μετά από κάθε συνάντησή τους με την τρόικα και μετά από κάθε επιστροφή τους από τις Βρυξέλλες. Αλλά τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «δικαιολογίες», για «υποταγή» και για «υποτέλεια». Τότε όλη αυτή η «επιχειρηματολογία» εκλαμβανόταν – και από τον ΣΥΡΙΖΑ – σαν «εμπόριο φόβου». Τώρα από πού κι ως που διεκδικεί κλέη «ρεαλισμού»;

    Παρατήρηση τρίτη: Ακούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε την επέκταση της Δανειακής Σύμβασης και των Μνημονίων διότι, τελικά, στις εκλογές δεν πήρε από τον λαό «εντολή ρήξης» αλλά εντολή «παραμονής στο ευρώ και την ΕΕ». Δεν νομίζουμε ότι αυτή είναι και πολύ ειλικρινής ανάγνωση του μηνύματος των εκλογών. Ο λαός στις εκλογές δεν ψήφισε ούτε για «έξοδο», ούτε για «παραμονή» στην ΕΕ. Πρωτευόντως ψήφισε και ζήτησε τέλος της λιτότητας, τέλος της καταστροφής, τέλος των Μνημονίων, τέλος του Αγγλικού Δικαίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τι ισχυρίστηκε; Ότι αυτά, τα στοιχειώδη, τα αναγκαία, τα ελάχιστα, μπορεί να τα πετύχει εντός της ΕΕ. Με διαπραγματεύσεις και συμφωνίες με τους «εταίρους». Και η λαϊκή πλειοψηφία πείστηκε ότι όσα ζητά μπορούν να ικανοποιηθούν μέσα στην ΕΕ και του είπε του ΣΥΡΙΖΑ: «Εμπρός, κάντα». Αν τώρα αποδεικνύεται – όπως υποστήριζαν και υποστηρίζουν οι κομμουνιστές - ότι εντός της ΕΕ, εντός των «θεσμών», με «διαπραγματεύσεις και όχι με ρήξεις, δεν μπορείς να εξασφαλίσεις ούτε ψίχουλα, ούτε μια στοιχειώδη ανακούφιση του λαού, ούτε τις γάζες για τα νοσοκομεία, ούτε εθνική κυριαρχία, τότε αυτή είναι μια υπέροχη ομολογία! Είναι μια ενδιαφέρουσα βάση για να σκεφτούμε και να αναστοχαστούμε: Εντός ή εκτός ΕΕ, λοιπόν;… Αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα, κι άλλο πράγμα να επανεισάγεται από το παράθυρο εκείνο το «πάση θυσία στο ευρώ» - δηλαδή η θεωρία των προηγούμενων κυβερνήσεων. Άλλο πράγμα για την υπογραφή της κυβέρνησης να τα ρίχνουν κάποιοι στην «κοινωνία», με μια ρητορική του στυλ «φταίει η κοινωνία που δεν είναι έτοιμη για ρήξεις». Και πολύ περισσότερο είναι άλλο πράγμα να εμφανίζεται η επέκταση Δανειακών Συμβάσεων και Μνημονίων σαν «απαίτηση» του λαού!    
    Παρατήρηση τέταρτη: Η πρώτη πράξη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ – για λόγους «λογικής και επιβίωσης» έλεγε ο κ.Τσίπρας – θα ήταν να νομοθετήσει στη Βουλή την ακύρωση του Μνημονίου.

    Το ΚΚΕ, όπως σημειώνεται και στο κάλεσμα για το σημερινό συλλαλητήριο του Κόμματος - στο Σύνταγμα στις 7μμ - θα ζητήσει την υπερψήφιση στη Βουλή της πρότασης νόμου που κατέθεσε πριν λίγες μέρες για την ακύρωση των Μνημονίων. Την αντίστοιχη προηγούμενη πρόταση νόμου του ΚΚΕ, που κατατέθηκε μετά τις εκλογές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση την είχε ψηφίσει. Όποιος υποψιάζεται ότι αυτή την φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ψηφίσει την πρόταση - που τότε την είχε υπερψηφίσει - μάλλον βουλωμένο γράμμα διαβάζει…

Υστερόγραφο: «Ακούμε ότι το ΚΚΕ περίμενε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει συλλαλητήριο ενώ τα προηγούμενα χρόνια δεν έκανε τίποτα»… Επειδή αν μη τι άλλο αυτό είναι χοντρή συκοφαντία, όχι για το ΚΚΕ, αλλά για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που αγωνίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, υπενθυμίζουμε: από την πρώτη στιγμή της ανόδου του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση το 2009 μέχρι και σήμερα το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ όπου συμμετέχουν οι κομμουνιστές στο εργατικό κίνημα, πραγματοποίησαν εκατόν τριάντα (αριθμός: 130) συλλαλητήρια, απεργίες και κινητοποιήσεις πανελλαδικού χαρακτήρα!
Ειδικά το ΚΚΕ, το πρώτο κομματικό συλλαλητήριο που διοργάνωσε επί μνημονίων ήταν στις 15 Μάη του 2010. Μια βδομάδα, δηλαδή, μετά την υπογραφή της Δανειακής Σύμβασης (στις 8 Μάη 2010).  Τώρα, το πρώτο κομματικό του συλλαλητήριο το ΚΚΕ το πραγματοποιεί σήμερα στις 27 Φλεβάρη. Δηλαδή, και πάλι μια βδομάδα μετά την επέκταση της Δανειακής Σύμβασης που υπογράφτηκε στις 20 Φλεβάρη. Αυτά για όσους μιλούν για συνέπεια.

  Νίκος Μπογιόπουλος

Ανοικτή επιστολή ενός κομμουνιστή σε ένα προδότη της τάξης του

tags: Στάθης, Τάκης Βαρελάς,

«Αυστηρώς προσωπικόν…»

Του Τάκη Βαρελά

Αγαπητέ Στάθη (Σταυρόπουλε) 

…τι και αν πέρασες, τι και αν πόνεσες, όπως λες, με το ΚΚΕ, τουλάχιστον εσύ, αλλά και πολύ άλλοι, στο ΚΚΕ, έμαθαν να ακονίζουν την πένα και το λόγο τους, έμαθαν να ορίζουν σκίτσο με γραμμή και στόχο.

Αυτό, το πέρα από το ταλέντο, επίκτητο, σου το έμαθαν, αυτοί οι ξύλινοι ΚΚΕέδες, που είχαν δουλέψει με πιο δυνατό εργαλείο, πιο ικανό, από εσένα και εμένα, είχαν ματωθεί με το όπλο στο χέρι για αξίες, πέρα από ταξίδια πρόσκαιρα και κοντόστοχα και εκ του ασφαλούς μαχόμενα σαν της αφεντιάς μας.

Όπως καταλαβαίνεις με τους λύκους κολεγιά δεν γίνεται, είναι στη φύση τους, να σχεδιάζουν να σε φάνε και μας έφαγαν! ..και εκτιμώ ότι το ΚΚΕ έμαθε.

Σεις γίνατε… εις σάρκα μία, πριν καν στρωθεί το νυφικό κρεβάτι! Άνευ αρραβώνα !

Από το, πάτε σε πόλεμο με τα συμφέροντα, πάτε σε γάμο με τα συμφέροντα!

Δεν σε είδα, τώρα, σε μάχη ενάντια στα συμφέροντα! Σε είδα σε μάχη ενάντια στο ΚΚΕ !

Ρίξε μια μάτια στα περασμένα σκίτσα της νιότης σου και ρώτησε τα:

Γίνεται ο λύκος αρνί;

Αν σου πουν ναι, τότε, άλλαξε τους λεζάντα! Αλλά θα είναι ψέμα.

Αν σου πουν όχι! Τότε, σήμερα είσαι σε λάθος δρόμο, μετ εμπάθειας προς το ΚΚΕ, μπορώ να πω!

Απλά, γιατί το ζητούμενο τότε και τώρα, ήταν η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και στην περίπτωση αυτή μέση λύση, δεν υπάρχει.

Το μέσο της πάλης, το ΚΚΕ, τότε και τώρα είναι εδώ. Έμπειρο, πιο ώριμο, τουλάχιστον αυτό διαπραγματεύθηκε με το όπλο στο χέρι.

Το ΚΚΕ, δηλαδή, που το υπηρέτησες μέχρι εκεί που ο στόχος μας ήταν κοινός, από κει και πέρα, πήρες το δρόμο της ατομικής ιδεολογίας και στάσης σου, ρόζιασες και πολλές φορές κιτρίνισες, αλλάζοντας τις αστικοφυλλάδες σαν τα πουκάμισα, δικαίωμα σου, αλλά υποχρέωση μας να το πούμε.

Βλέπεις, ακόμα και αυτές οι φυλλάδες έχουν τα όρια τους, για το μέχρι που θα κινηθείς και αν θυμάμαι καλά, αλλιώς, γράψε το εσύ, που τα έπαιρνες τα γράμματα, καλύτερα από μένα, έλεγε ο Λένιν, ότι «…η ελευθερία του συγγραφέα σταματά μπροστά στα συμφέροντα του εκδότη».

Νομίζω, όλοι μπορούν να αντιληφθούν, τι εννοώ.

«Σύντροφοι», αγαπητέ Στάθη, λέγονται και οι ψαράδες, οι οποίοι τραβώντας τα δίχτυα, σε άγριες θάλασσες και δύσκολους καιρούς, μοιράζονται ψαριά, μερτικό ή πείνα και άδεια τελάρα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί σύντροφοι της ανάγκης, της δουλειάς και της ζωής.

Δυστυχώς εμείς, χωρίσαμε χρόνια τώρα και αυτό οφείλεις να το αντιληφθείς.

Πάει η συντροφιά μας, ο καθένας πήρε το δρόμο του!

Ο καθένας τη κατσαρόλα του! Συ ελπίζω γεμάτη.

Συ έχεις βήμα, κουνάς το δάχτυλο, σκιτσάρεις και γράφεις και μιλάς στο πόπολο σαν το ναυαγοσώστη, κράζοντας την τζούφια μετά συμβολαίου κατσαρόλα σου.

Τι και αν το φαγητό είναι ξαναζεσταμένο;

Συ έχεις το μέσο να μαγειρεύεις, έχεις την κατσαρόλα, φτιάχνεις το menu.

Δεν ξεχνάς το timing. Είσαι στην ώρα σου, παραμονές του συλλαλητηρίου, τώρα που η πραγματική ελπίδα βγαίνει στους δρόμους και φωνάζει!

Εσύ, αυτήν την ώρα βρήκες το λόγο να ξανασερβίρεις χολή στο ΚΚΕ, φροντίζοντας να βάζεις της νιότης τα αρώματα, προσδοκώντας να αχνιστείς, λίγο από την esans των συντρόφων, να χρησιμοποιήσω και εγώ λίγο τα αυθεντικά μου Ρουμελιώτικα, αυτού του πάλε πότε ΚΚΕ που μας άνοιξε τα μάτια και όχι μόνο.

Πάει, λοιπόν, η συντροφιά των αγώνων μας, «ψόφησες το βόδι μας, τέρμα η κολεγιά μας».

Κτύπα λοιπόν, αγαπητέ Στάθη την χάρτινη και ηλεκτρονική κατσαρόλα σου, στους ρυθμούς του συστήματος γοητεύοντας τις εταίρες και τους εταίρους, τους «τρεις θεσμούς», πως θα το έλεγαν, αλήθεια στα Ινδιάνικα, ίσως «Τρεις Λύκοι» και «το μαύρο πρόβατο».

Ειλικρινά θα το ήθελα ως σκίτσο και σε σειρά με την δική σου υπογραφή, αλλά δυστυχώς δεν….

Αγαπητέ Στάθη, μετά από αυτήν την ανοικτή επιστολή, πλέον δύο θα σε ακούν και δύο θα σε κρίνουν!

1. Αυτοί που περπάτησαν και περπατούν ταξικά και μπολσεβίκικα μαζί, με μόνο κριτήριο τη ρήση των μπαρουτοκαπνισμένων: «Τα στερνά, τιμούν τα πρώτα».

2. Αυτοί που γεμίζουν την κατσαρόλα σου, με μόνο κριτήριο το συμφέρον τους.

Σε ελεύθερη μετάφραση : «..ο καθείς εφ ω ετάχθη..»

Από ήσυχους και φρόνιμους δεν πήγε πάντως μπροστά η ανθρωπότητα !

 

Με εκτίμηση

και σεβασμό στην ικανότητα του ΚΚΕ

να καλλιεργεί τις δεξιότητες των ανθρώπων

προάγοντας το ταλέντο τους, σε Τέχνη.

Βαρελάς Τάκης,

Ζωγράφος

Οι πολιτισμένοι και οι κάφροι

 Οι πολιτισμένοι και οι κάφροι

Ένα βίντεο που σοκάρει κυκλοφορεί εδώ και μερικές ώρες στο διαδίκτυο. Πρόκειται για το βίντεο μιας ομάδας Τζιχαντιστών του ISIS που έχουν εισέλθει στο Μουσείο της Μοσούλης και καταστρέφουν εκθέματα της Ασσυριακής εποχής του Ιράκ με την αιτιολογία ότι: 

«Ο προφήτης μάς διέταξε να ξεφορτωθούμε τα αγάλματα και τα λείψανα. Οι σύντροφοί του έκαναν το ίδιο όταν κατέλαβαν χώρες μετά από εκείνον»

Το βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=JEYX_CbwAD8#t=68

Ως αθεράπευτος αρχαιολάτρης δεν μπορώ παρά να νιώσω ένα ρίγος, όμως σε δεύτερη ανάγνωση στρέφω τη σκέψη μου στην Ευρώπη. 

Μιλάμε για το Ιράκ. Μια χώρα προτεκτοράτο της Μεγάλης Βρετανίας από το 1918 που ο αποικιοκρατικός της στρατός την κατέλαβε. Τα πρώτα ακριβή σύνορά της κατοχυρώθηκαν το 1920 ακριβώς όπως όριζαν τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Μεγάλης Βρετανίας, η οποία διόρισε και τον πρώτο μονάρχη της χώρας Φεϊζάλ Α. 

Μιλάμε για μια χώρα που από το 1930 που τυπικά θεωρείται ανεξάρτητη, αποτελεί μαριονέτα του Ηνωμένου Βασιλείου και μετέπειτα των ΗΠΑ. Μια χώρα που ο εξωτερικός αποικιοκράτης έλεγχε την τοπική εξουσία μέσω φυλετικών πολέμων. Μια χώρα που οι ΗΠΑ ισοπέδωσαν κυριολεκτικά στον Πόλεμο του Κόλπου. Μια χώρα που οι δικτατορίες (Σαντάμ Χουσείν) και οι κυβερνήσεις ανδρείκελα των δυτικών συμφερόντων εξακολουθούν να αποτελούν πραγματικότητα. 

• Μια χώρα με ανεργία 16-17%
• Με ποσοστό ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας 25- 28% (2008) 
• Με το 90% των κρατικών εσόδων να προέρχεται από την πετρελαϊκή βιομηχανία η οποία πουλά πετρέλαιο της κατά 25% σε αμερικανικό κολοσσό.

Και ας μιλήσουμε γενικότερα. Η Μέση Ανατολή και ολόκληρη η Αφρική, χώρες δηλαδή που ο λευκός Ευρωπαίος σήμερα αποκαλεί "Χώρες του Τρίτου Κόσμου" ή αν είναι πιο ευγενικός "Αναπτυσσόμενες Χώρες", αποτέλεσαν για τουλάχιστον 150 με 200 χρόνια αποικίες των ευγενών Ευρωπαίων. Σήμερα δε, αποτελούν χώρες με έντονα δυτικά συμφέροντα, κυβερνήσεις ανδρείκελα και δικτατορίες που εξυπηρετούν τη μια ή την άλλη πολυεθνική. 

Ή μήπως θα ξεχάσουμε ότι οι κεφαλές του ISIS είναι οι ίδιοι οι "αντικαθεστωτικοί" της Συρίας που πολεμούσαν τον Άσαντ και στους οποίους τώρα έχει δωθεί ένας νέος ρόλος; 

Η αλήθεια είναι ωμή. Οι χώρες του πρώην αποικιοκρατικού κόσμου βυθίστηκαν από τη δυτική εκμετάλλευση στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Ρουφήχτηκαν μέχρι το μεδούλι σε πόρους, πλούτο και ανθρώπινο δυναμικό. Είναι χώρες στις οποίες ακόμα τα δυτικά συμφέροντα παίζουν καθοριστικό ρόλο. Χώρες στις οποίες ο διεθνής Ιμπεριαλισμός γ...μεί και δέρνει (συγγνώμη και για την έκφραση). Χώρος στις οποίες ο άνθρωπος έχει πολύ μικρότερη αξία από τον χρυσό, το πετρέλαιο και τα διαμάντια. 

Αλλά ελάτε πίσω στη Γηραιά Ήπειρο 

Μήπως οι λόρδοι και οι βαρώνοι αποικιοκράτες δεν έσπαγαν με καλέμια, σφυριά και βαριοπούλες τα πολιτιστικά κειμήλια των χωρών αυτών; Μήπως το Λούβρο, το Βρετανικό Μουσείο και άλλα τέτοια ευγενή ιδρύματα δεν είναι γεμάτα με τα όσα οι ευγενείς πρόγονοι των σημερινών πολιτισμένων Ευρωπαίων έκλεψαν; 

Μήπως ο Χάουαρντ Κάρτερ που παράθεσε γεύμα στον τάφο του Ραμσή του 11ου σέβονταν τον αιγυπτιακό πολιτισμό; Ας σημειώσουμε δε ότι παράλληλα οι Αιγύπτιοι εργάτες του γνώριζαν τις χείριστες συνθήκες εργασίας και οι θάνατοι πολλών εξ αυτών αποδόθηκαν στην ... κατάρα του Φαραώ.

Μήπως ο Λόρδος Έλγιν δεν διέλυσε με σιδεροπρίονα και σφυριά τα γλυπτά της ζωφόρου του Παρθενώνα για να τα μεταφέρει στην πατρίδα του; 

Μήπως οι αμερικανικές στρατιωτικές αποστολές που έκαναν τον "Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας" του Μπους, δεν κατέκλεψαν τα μουσεία του Ιράκ; Δεν ξαφρίστηκαν έτσι εκατομμύρια από πωλήσεις σε ιδιωτικές συλλογές;

Ή για να το πάω και ένα βήμα μετά, δεν είναι και η δική μας δυτικού τύπου κουλτούρα που διαθέτει "πολιτισμένα πρότυπα" τύπου Indiana Jones, Ρικ Ο'Ντόνελ και άλλων ενόπλων αρχαιολόγων του Hollywood που καταστρέφουν, διαλύουν και σκοτώνουν μέχρι να πάρουν (για την πάρτη τους πάντα) αυτό που θέλουν;

Για να μιλήσουμε και για τον ισλαμιστικό φονταμενταλισμό τώρα.

Είναι άραγε τόσο ειδεχθής; 

Ναι είναι. Είναι μια θρησκεία που χρησιμοποιείται για έναν πόλεμο συμφερόντων και ως τέτοια ωθεί τους ανθρώπους σε φρικτά εγκλήματα. Όμως απέχει πολύ από τη δική μας θρησκεία και την εργαλειοποίησή της σε ανάλογες περιστάσεις;

Μήπως δεν ήταν ο Τζωρτζ Μπους που έλεγε ότι ο βομβαρδισμός του Ιράκ και ο "Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας" ήταν κάτι που επιθυμούσε ο Θεός; 

Μήπως η δυτική Καθολική Εκκλησία δεν κώφευε απέναντι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί και των Ιταλών φασιστών τη στιγμή που εξοντώνονταν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων;

Μήπως η δυτική Καθολική Εκκλησία δεν πωλούσε τα μωρά των πολιτικών κρατουμένων στη δικτατορία του Φράνκο, σε μητέρες που δεν θα ήταν κομμουνίστριες; 

Ή μήπως στην πάμφτωχη Ελλάδα του Εμφυλίου δεν κόβανε κεφάλια ανταρτών για να τα πουλήσουν στο κράτος για μια λίρα το κεφάλι, ενώ οι ιερείς κουβαλάγαν και όπλα για να "ηττηθεί ο συμμοριτισμός"; (Ας σημειωθεί ότι τότε η Ελλάδα ξαναχτίζονταν με τα αμερικανικά πακέτα Μάρσαλ)

Aλλά ας μην πάμε και τόσο πίσω. Ορίστε τι έκαναν οι Έλληνες νεοναζί Λοκατζήδες στη Σρεμπρένιτσα, τότε που η Ελλάδα υπερασπίζονταν το "ομόδοξο έθνος των Σέρβων".

Και εδώ ο τρόπος με τον οποίο βασάνισαν οι ορθόδοξοι χριστιανοί νεοναζί της Ουκρανίας τον γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος πριν μερικούς μήνες:

Οι εικόνες λοιπόν που σοκάρουν τους καλοζωισμένους Ευρωπαίους: 

• Αποτελούν κομμάτι και της δικής τους συμπεριφοράς του παρελθόντος, αλλά και της σημερινής στάσης των εκλεγμένων κυβερνήσεών τους.

• Είναι καθαρό αποτέλεσμα της αποικιοκρατικής πολιτικής που τα κράτη τους εξακολουθούν να εφαρμόζουν (με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ αλλά και κατά μονάς) στις χώρες-σκουπιδοντενεκέ της Ευρώπης. 

Είναι λοιπόν τα συμφέροντα του σύγχρονου Ιμπεριαλισμού που δημιουργούν τις συνθήκες εκκόλαψης του ISIS και όλων αυτών των περιστατικών. 

Και πιστέψτε με ο σύγχρονος Ιμπεριαλισμός έχει κατά κύριο λόγο δέρμα λευκό...