Το 2012, ανακοινώθηκε για πρώτη φορά ότι μετά από μακροχρόνιες έρευνες οι κουβανοί επιστήμονες κατάφεραν να αναπτύξουν ένα εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα το οποίο “θα μπορούσε να μετατρέψει τον καρκίνο σε μια διαχειρίσιμη χρόνια ασθένεια”. Οι κουβανοί επιστήμονες επεσήμαναν τότε, ότι “δεν είναι δυνατόν να
προληφθεί η ασθένεια, αλλά το εμβόλιο αυτό βελτιώνει σημαντικά την
κατάσταση των ασθενών σε κρίσιμη κατάσταση” και “ενδείκνυται σε
ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα σε στάδια τρία και τέσσερα,
χωρίς να εμφανίζει θετική απάντηση σε άλλα είδη θεραπειών, όπως την
χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία” δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι “οι ερευνητές του κουβανικού Κέντρου Μοριακής Ανοσιολογίας (CIM) σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν την ίδια αρχή του CimaVax-EFG στην θεραπεία άλλων καρκινικών όγκων, όπως του προστάτη, της μήτρας και του μαστού”. Το Μάρτιο του 2014 το εμβόλιο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Επιστημών της Κούβας (ACC),
ενώ το ενδιαφέρον και η αναγνώριση του φαρμάκου από την παγκόσμια
επιστημονική κοινότητα προκάλεσε δημοσιότητα που συνέβαλε τελικά στη
διεθνή αναγνώριση του εμβολίου.
Φέτος, στις 13 και 14 Μάη διοργανώθηκε στην Αβάνα Διεθνές Σεμινάριο από την κουβανική φαρμακευτική εταιρεία CIMAB SA,
που εξειδικεύεται στην ανάπτυξη και εμπορία φαρμάκων για τη θεραπεία
των κακοήθων όγκων, όπου παρουσιάστηκαν τα τελικά αποτελέσματα της
μελέτης που επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα του κουβανικού εμβολίου
CIMAvax-EGF στον προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα. Σημειώνεται ότι τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας σε όλο τον κόσμο του
CimaVax-EGF (που δημιουργήθηκε το 2011) είναι εγγεγραμμένα στην Κούβα
και το Περού. Πολλές χώρες, όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Κολομβία,
βρίσκονται σε διαδικασία ένταξης στην αξιοποίηση του εμβολίου και
ορισμένες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία βρίσκονται σε
διαδικασία κλινικής του μελέτης. Πρόσφατα, το κουβανικό Κέντρο Μοριακής Ανοσιολογίας και το Νεοϋορκέζικο Ινστιτούτο Roswell Park Cancer
υπέγραψαν συμφωνία για την εξαγωγή προς τις Ηνωμένες Πολιτείες του
εμβολίου κατά του καρκίνου του πνεύμονα, το οποίο σύντομα θα αρχίσει
τις κλινικές δοκιμές και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κέντρο Μοριακής Ανοσιολογίας
Τέλος, νέα φάρμακα για την καταπολέμηση του καρκίνου παρουσιάστηκαν το Σεπτέμβρη του 2014 σε σχετικό Συνέδριο από τον κουβανικό φαρμακευτικό ‘Ομιλο LABIOFARM και το πράγμα έχει συνέχεια. Όπως φαίνεται λοιπόν, έχει περάσει η εποχή που αντίστοιχες
εφευρέσεις, ανακαλύψεις κλπ η Κούβα μόλις και μετά βίας θα κατάφερνε να
τις πουλήσει στη διεθνή αγορά και μάλιστα μέσω τρίτων εταιρειών με έδρα
το εξωτερικό για να παρακάμψει το εμπάργκο. Το αντίτιμο μιας τέτοιας συναλλαγής πριν λίγα χρόνια, εκτός από
συνάλλαγμα, θα ήταν το πολύ, η κατασκευή μιας γραμμής παραγωγής του
συγκεκριμένου προϊόντος από την αγοράστρια στην Κούβα για την κάλυψη
των εσωτερικών αναγκών το νησιού. Σε κάθε περίπτωση η Κούβα αποξενωνόταν
πλήρως μέσω της πώλησης από τα μελλοντικά κέρδη από το X φάρμακο, που
μπορεί να ήταν μερικά δις.
Τα πράγματα όμως αλλάζουν, ήρθε έτσι η συγκυρία που η Κούβα μπορεί
και ωφελείται από την επένδυση που έκανε στο ανθρώπινο (επιστημονικό,
ιατρικό, τεχνικό ) δυναμικό, εδώ και μισό αιώνα Επανάστασης. Και κοντά στην Κούβα, ωφελείται και ο κόσμος όλος. Το πώς ωφελείται η
κάθε τάξη ή στρώμα στις χώρες του εξωτερικού που πραγματοποιούν αυτό το
διεθνές εμπόριο με την Κούβα, είναι μια άλλη υπόθεση, που ξεφεύγει
πάντως από το θέμα του παρόντος γραπτού.
Σαν έτοιμοι από καιρό, «πρόθυμοι» και ιταμοί, αριστούχοι στην πολιτική αγυρτεία…
Χαλαρή μνήμη...
«Εμείς, από την πρώτη στιγμή, στα προεκλογικά μας προγράμματα, στις
προγραμματικές μας δηλώσεις, δεν είπαμε ποτέ τέτοια πράγματα (σ.σ.: ότι
θα σκίσουν τα μνημόνια). Το να μου λέει κάποιος "το είπατε το 2008,
2009, 2010", δεν έχει έννοια. Το "σκίσιμο των μνημονίων" δεν υπάρχει
πουθενά (...) Οτι ήταν στις προγραμματικές μας δηλώσεις, δεν ήταν (σ.σ.:
η κατάργηση με ένα νόμο και ένα άρθρο). Ηταν στο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης
κ.λπ.; Εγώ δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί κάπου, κάποιος, στην προεκλογική
περίοδο, να το είπε, αλλά στο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και πολύ
περισσότερο στις προγραμματικές μας δηλώσεις, τοποθέτηση "με ένα άρθρο
και τελειώνουμε" δεν υπάρχει. Λες κάτι προεκλογικά, γίνονται εκλογές,
παίρνεις το συγκεκριμένο ποσοστό, κάνεις τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και
όχι κάποια άλλη, κάνεις προγραμματικές δηλώσεις. Νομίζω είναι λογικό να
κρίνεις μια κυβέρνηση με βάση τις προγραμματικές δηλώσεις, εκεί είναι το
λογικό»...
Χαλαρή μνήμη (2)
Αυτά
δηλώνει ο Γ. Μπαλάφας (ρ/σ «Βήμα»). Βεβαίως, δεν τον χρειαζόμασταν για
να αντιληφθούμε ότι το κόμμα του και η κυβέρνηση έχουν προ πολλού
υποστείλει την αντιμνημονιακή παντιέρα, με την οποία άλλοτε ψάρευαν
ψήφους. Η πρόκληση, όμως, παραμένει πρόκληση, απέναντι σε ένα λαό του
οποίου την αγωνία και τα βάσανα εκμεταλλεύτηκαν. Που αφού τον
χειραγώγησαν με υποσχέσεις για σκίσιμο των μνημονίων, για κατάργησή τους
με ένα νόμο σε ένα βράδυ, με όλα αυτά που ο Μπαλάφας ισχυρίζεται ότι
ποτέ δεν είπαν, τώρα τον καλούν να τους κρίνει με γνώμονα το πρόγραμμα
της Θεσσαλονίκης και τα ψίχουλα που αυτό περιλαμβάνει για την ακραία
φτώχεια και μόνο. Που βεβαίως κι αυτό όταν το εξήγγειλαν δεν το
παρουσίαζαν έτσι ακριβώς, αλλά το περιέβαλλαν σκόπιμα με θολούρα ώστε να
καλλιεργούν απατηλές προσδοκίες. Η πολιτική αγυρτεία δεν έχει όρια,
όπως διαχρονικά αποδεικνύει η σοσιαλδημοκρατία.
Τα
όσα είπε ο υπουργός Επικρατείας, Ν. Παππάς, στο συνέδριο του
«Economist», αλλά και ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Τ. Κορωνάκης, χτες (ρ/σ
«Κόκκινο»), είναι αποκαλυπτικά για το πού την πάνε τη δουλειά κυβέρνηση
και κόμμα.
Λέει ο Κορωνάκης: «Είναι
κομβικό όμως να απαντήσουμε, γιατί γίνεται αυτή η διαδικασία; Για να
πάρουμε ρευστότητα για ένα μήνα; Αυτό δεν μπορεί να είναι συμφωνία, το
να μπαίνει η κυβέρνηση σε μια συζήτηση, να είναι διατεθειμένη να
κάνει και υποχωρήσεις σε κάποια πράγματα και όλο αυτό να γίνει για να
πάρει ρευστότητα για να βγάλει το μήνα. Αυτή η συζήτηση πρέπει να
συνδεθεί με το μέλλον, με το χρέος (...) Ολα αυτά τα χρήματα να
διοχετευτούν στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Γιατί το σχέδιό μας είναι να
παραχθεί νέος πλούτος, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να γίνει
αναδιανομή του πλούτου (...) Πέρα από τους δύο - τρεις μήνες που
έχουμε μπροστά μας και είναι σκληροί, δύσκολοι και διεξάγεται η
διαπραγμάτευση, εμείς έχουμε ένα μεγάλο σχέδιο αναδιανομής, παραγωγικής ανασυγκρότησης (...) Ολα αυτά είναι ζητήματα που συνδέονται με την κουβέντα για το χρέος. Αρα, αν
είναι να κάνεις μια υποχώρηση κάπου, αυτή πρέπει να την κάνεις με βάση
την προοπτική που θα δώσει στη χώρα τα επόμενα χρόνια (...) Σ' αυτά πρέπει να σταθούμε κι αν είναι κάπου να πούμε ότι κάνουμε μια παραχώρηση, την κοστολογείς και πολιτικά και βλέπεις ποιες δυνατότητες σου δίνει για τα επόμενα χρόνια
(...) Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτό το διάστημα θα υπάρξουν και
κινηματικές πρωτοβουλίες που θα βάζουν έντονα το ζήτημα της στήριξης των
κόκκινων γραμμών της κυβέρνησης...».
Είναι
προφανές ότι μην μπορώντας να κρύψουν το αντιλαϊκό περιεχόμενο της
συμφωνίας θα επιχειρήσουν να το «σερβίρουν» σαν αναγκαίο κακό. Καλώντας
το λαό να υπομείνει - σαν την ετοιμόγεννη τους πόνους της γέννας - νέα
μέτρα επειδή αυτά θα ανοίξουν τάχα το δρόμο στην ...ευημερία! Η
συναίνεση μάλιστα δεν τους αρκεί. Θέλουν την ενεργό συμμετοχή του λαού
στην προώθηση των προταγμάτων του κεφαλαίου, που τον οδηγούν απ' το κακό
στο χειρότερο. Η επαγρύπνηση είναι το ελάχιστο που απαιτείται τούτη την
ώρα. Να μη βγάλει ο λαός τα μάτια του με τα χέρια του.
Πριν από τις εκλογές,
ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι η επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ είναι
αδιαπραγμάτευτη και πως θα περιέχονται στα πρώτα νομοσχέδια που θα
έφερνε στη Βουλή μετά τις εκλογές. Οταν ο Π. Σκουρλέτης ανέλαβε το
υπουργείο Εργασίας, άρχισε σιγά - σιγά να ξεδιπλώνεται η μεθόδευση σε
βάρος των εργαζόμενων. Ο νέος υπουργός ανακοίνωσε ότι η αύξηση στον
κατώτερο μισθό θα γίνει «σταδιακά», σε συνεννόηση με τους «κοινωνικούς
εταίρους» και σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση θα εξασφαλίσει
ανταλλάγματα, προκειμένου να μην πληγεί η ανταγωνιστικότητα των
επιχειρήσεων από το «σοκ» της αύξησης των μισθών. Τα «ανταλλάγματα» αυτά
διευκρινίστηκαν περισσότερο στις συναντήσεις που είχε αμέσως μετά ο
νέος υπουργός με τις εργοδοτικές ενώσεις: Αλλος έβαζε θέμα να μειωθούν
περισσότερο οι ασφαλιστικές εισφορές, άλλος να επανέλθουν οι συλλογικές
διαπραγματεύσεις, αλλά όχι οι ωριμάνσεις και οι τριετίες, άλλος να
βάλουν οι εργοδότες απευθείας το χέρι στο «μέλι» των κονδυλίων που
διαχειρίζεται ο ΟΑΕΔ, ακόμα και για τα πενιχρά επιδόματα ανεργίας.
***
Ολο αυτό το διάστημα,
η κυβέρνηση διοχέτευε προς τα έξω ότι παραμένει σταθερή στην απόφασή
της να αποκαταστήσει τον κατώτερο μισθό και τις συλλογικές
διαπραγματεύσεις και πως σ' αυτό συμφωνεί και η εργοδοσία. Μάλιστα, το
υπουργείο Εργασίας διέρρεε στον Τύπο και διάφορα «προσχέδια νόμου», με
τα οποία συντηρούσε το κλίμα της αναμονής για μια μεγάλη μερίδα των
εργαζόμενων, που «ακούμπησαν» τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ για μια
αύξηση στο πενιχρό τους εισόδημα. Κάπως έτσι, δύο σχεδόν μήνες μετά τις
εκλογές, φτάσαμε στην αποκάλυψη ότι τα Εργασιακά, μαζί με το
Ασφαλιστικό, είναι από τα «αγκάθια» στις διαπραγματεύσεις με τους
δανειστές και πως κανένα από τα μέτρα που διαφημίζει η κυβέρνηση, δε
βρίσκεται μέσα στο πεδίο της όποιας συμφωνίας. Ακολούθησε ο «κοινωνικός
διάλογος» στο υπουργείο Εργασίας. Εκεί επιβεβαιώθηκε ότι ούτε οι
εργοδοτικές ενώσεις συμφωνούν με την αύξηση του κατώτερου μισθού, ούτε
με τον τρόπο που η κυβέρνηση λέει ότι θα επαναφέρει τις Συλλογικές
Συμβάσεις, επειδή κάτι τέτοιο θα πλήξει την ανταγωνιστικότητα των
επιχειρήσεων.
***
Τις προάλλες, δημοσιεύθηκε η γνώμη
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ) για το «σχέδιο νόμου»
που συνέταξε το υπουργείο Εργασίας και το οποίο, όπως όλα δείχνουν,
φτιάχτηκε κυριολεκτικά «για τα μάτια του κόσμου». Τι επαληθεύει η ΟΚΕ;
Οτι ένα τμήμα των εργοδοτών δε συζητάει καν αυξήσεις στον κατώτερο
μισθό. Μια άλλη μερίδα της εργοδοσίας, για να συμφωνήσουν ακόμα και σε
ελάχιστες αυξήσεις στο μισθό, ζητάνε να τους δοθούν ανταλλάγματα τέτοια,
που όχι μόνο εξανεμίζουν την όποια αύξηση (αν δοθεί), αλλά στο τέλος οι
εργαζόμενοι θα βγουν και χρεωμένοι! Σε κάθε περίπτωση, «πυρήνας» των
θέσεων της εργοδοσίας είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει αύξηση του
κατώτερου μισθού με νόμο και ότι πρέπει αυτός να καθοριστεί μέσα από τις
συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ζητάνε επίσης να απαλειφτεί από
οποιοδήποτε σχέδιο νόμου ακόμα και η σκέψη για «αναβίωση» των τριετιών
και των ωριμάνσεων, τουλάχιστον όπως τις γνώριζαν οι εργαζόμενοι μέχρι
και πριν από το 2012. Τις προθέσεις τους τις έδειξαν οι εργοδότες και
στις συναντήσεις που έκαναν στις αρχές της βδομάδας με Ομοσπονδίες
διαφόρων κλάδων για τις ΣΣΕ. Η απαίτησή τους ήταν να ξεκινήσει η
συζήτηση από «μηδενική βάση», δηλαδή από το σημερινό κατώτερο μισθό των
586 ευρώ μεικτά!
***
Να λοιπόν πού βρισκόμαστε σήμερα:
Η επαναφορά του κατώτερου μισθού με νόμο από την κυβέρνηση στα 751
ευρώ, μόνο σαν αστείο ακούγεται πλέον στα αυτιά των εργαζόμενων. Η
επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι στα «υπό συζήτηση»
θέματα με τους δανειστές και τους «κοινωνικούς εταίρους», αλλά ακόμα κι
αν γίνει, δε διασφαλίζει καμιά ουσιαστική αύξηση στους κλαδικούς
μισθούς, καθώς όλα δείχνουν ότι τριετίες και ωριμάνσεις πάνε περίπατο.
Αλλωστε, η θέση των εργοδοτών να ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις για τις
κλαδικές συμβάσεις από το όριο του κατώτερου, δείχνει αυτό που από την
πρώτη στιγμή ανέδειξαν το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα: Οτι η μεθόδευση
κυβέρνησης - εργοδοσίας και δανειστών, είναι να κατρακυλήσουν οι
κλαδικοί μισθοί στα όρια του κατώτερου, ανεξάρτητα από το αν αυτός θα
αυξηθεί και πόσο. Εκεί οδηγούνται τα πράγματα κι αν δεν υπάρξει
αντίδραση, οι όροι αμοιβής και εργασίας, κυρίως για τους νέους, θα
γίνουν ακόμα χειρότεροι. Δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή. Οι εργαζόμενοι,
οργανωμένα μέσα από τα συνδικάτα τους, πρέπει να συζητήσουν και να
αποφασίσουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των απωλειών,
την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων με βάση αυτές του 2009, αποκατάσταση με
νόμο του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ ως βάση για παραπέρα αυξήσεις. Τα
συλλαλητήρια που καλεί το ΠΑΜΕ στις 11 Ιούνη και η προετοιμασία για
απεργία, μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Σταθερά
στη ρότα του εκβιασμού των λαϊκών συνειδήσεων, ώστε να δεχτούν την
αντιλαϊκή πολιτική ως αναγκαστική - σχεδόν μοιραία - συνεχίζει να
κινείται η κυβερνητική προπαγάνδα. Επικαλούνται τα «άδεια ταμεία»,
προβάλλουν - σαν εξέλιξη ανεξάρτητη από την καπιταλιστική κρίση - την
εκτίμηση για νέα ύφεση, ώστε να πέφτει σαν ώριμο φρούτο η διαπίστωση ότι
όλοι πρέπει να στηρίξουν την προσπάθεια της συγκυβέρνησης για «έντιμο
συμβιβασμό».
Η επίκληση των άδειων ταμείων και της ύφεσης
λειτουργεί σαν φερετζές, για να κρύψει το πραγματικό γεγονός ότι εξαρχής
η κυβερνητική πολιτική κινείται σε ένα πλαίσιο που είναι δεδομένο και
που αντικειμενικά οδηγεί σε νέα αντιλαϊκά μέτρα, ανεξάρτητα από
προθέσεις και διακηρύξεις, το πλαίσιο του κεφαλαίου και της ΕΕ. Είναι
αυτό που ο πρώην Πρόεδρος του ΣΕΒ είχε πει χαρακτηριστικά ότι δεν
ανησυχεί για την κυβερνητική εναλλαγή, γιατί η καπιταλιστική οικονομία
έχει τους δικούς της κανόνες και η όποια κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη
να τους ακολουθήσει.
Το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση όχι μόνο δεν
έβαλε χέρι ούτε σ' έναν από τους πάνω από 400 εφαρμοστικούς νόμους που
συνοδεύουν τη δανειακή σύμβαση, αλλά, αντίθετα, ροκανίζει χρόνο και
στέλνει όλο και περισσότερο στις ελληνικές καλένδες κάθε υπόσχεσή της
προς το λαό, που βεβαίως και αυτές οι υποσχέσεις είναι ψίχουλα, που δεν
απαντούν στην κάλυψη των απωλειών της περιόδου της κρίσης και στις
ανάγκες του, είναι χαρακτηριστικό της σιδερένιας δέσμευσης που έχει για
τον κεντρικό στόχο: Στήριξη της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου.
Βασικά
στοιχεία που καθόρισαν την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης -
κατώτερος μισθός, συντάξεις, φόροι, ιδιωτικοποιήσεις - είναι πλέον
καθαρό ότι εντάσσονται και στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης.
Στόχος και της προηγούμενης και αυτής της συγκυβέρνησης είναι η έξοδος
της καπιταλιστικής οικονομίας από την κρίση και το πέρασμα στη φάση της
ανάκαμψης. Παρόλο που προεκλογικά υποσχόταν ότι αυτό μπορεί να γίνει με
φιλολαϊκό τρόπο, πολύ γρήγορα αποδείχτηκε αυτό που καθαρά έλεγε και για
το οποίο προειδοποιούσε το ΚΚΕ: Οτι ο λαός, οι εργαζόμενοι καλούνται να
πληρώσουν και τα βάρη της κρίσης και της ανάκαμψης. Αποδείχτηκε ότι τα
περιθώρια είναι ασφυκτικά, ακόμα και για το ενδεχόμενο αλλαγής τρόπου
εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής. Η συγκυβέρνηση διαμαρτύρεται γιατί
οι «εταίροι» της δεν «καταλαβαίνουν» ότι χρειάζεται ένα πρόσχημα, έναν
καλό λόγο, κάτι που να μπορέσει να παρουσιάσει ως θετικό, προκειμένου να
μπορέσει να εξασφαλίσει τη λαϊκή στήριξη στη συνέχιση αυτής της
πολιτικής. Και έτσι η προπαγανδιστική απάτη, που ξεκίνησε προεκλογικά,
συνεχίζεται. Το κύριο για τους εργαζόμενους παραμένει η πάλη για
ανάκτηση των απωλειών και η διεκδίκηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων που η
ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων επιτρέπει. Πάλη που δεν παίρνει
αναμονή.
ΒΑΛΠΑΡΑΪΣΟ.--
Για
άλλη μια φορά, αντιμετωπίστηκαν με αστυνομική καταστολή
(καραμπινιέρους) μεγάλες φοιτητικές διαδηλώσεις με τη συμμετοχή και
εργαζομένων στη Χιλή. Την Πέμπτη, χιλιάδες φοιτητές, μαθητές και
εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας Σαντιάγκο και άλλων
πόλεων, απαιτώντας ποιοτική, δωρεάν δημόσια Εκπαίδευση και από τη
σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Μισέλ Μπατσελέ, ώστε να προχωρήσει στην
αναγκαία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ζήτημα για το οποίο είχε δεσμευτεί
προεκλογικά.
Στην πόλη Βαλπαραΐσο, την Πέμπτη το μεσημέρι και αμέσως μετά τη μαζική διαδήλωση των φοιτητών, δύο φοιτητές, ο 18χρονος Εσεκιέλ Μπορμπαράν και ο 25χρονος Ντιέγκο Γκουσμάν, μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας Χιλής,
έπεσαν νεκροί από σφαίρες που δέχτηκαν από 22χρονο ιδιοκτήτη σπιτιού
που τους πυροβόλησε, όπως αναφέρεται, από το μπαλκόνι γιατί κολλούσαν
αφίσες και ο οποίος στη συνέχεια συνελήφθη. Το βράδυ της Πέμπτης και
χτες συνεχίστηκαν νέες μαζικές κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις προς τιμήν
των δολοφονηθέντων φοιτητών. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε
αναλυτική έρευνα για το περιστατικό, αλλά το αποσυνδέει από τη στάση
της αστυνομίας. Ωστόσο, το κλίμα που διαμορφώνεται κάθε φορά που
βγαίνουν στους δρόμους οι φοιτητές είναι αυτό της αστυνομικής
τρομοκρατίας.
Οι κινητοποιήσεις στη Χιλή οργανώθηκαν και πάλι από τη Συνομοσπονδία Χιλιανών Φοιτητών (FECH), το Συντονιστικό Μαθητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
και απαιτούν κατάργηση των νόμων της δικτατορίας του Πινοτσέτ που
εξακολουθούν να ισχύουν και εμπορευματοποιούν το δικαίωμα στη μόρφωση. Η
κυβέρνηση Μπατσελέ, όπως και στην πρώτη θητεία της (2006 - 2010), που
εφάρμοσε σοσιαλδημοκρατική διαχείριση, έτσι και τώρα, στη νέα θητεία,
ενώ μιλάει για αλλαγή του Συντάγματος και υπόσχεται από το 2016 «δημόσια
και δωρεάν Παιδεία», στην πραγματικότητα διατηρεί την πανίσχυρη
ιδιωτική... ως μη «κερδοσκοπική», γιατί ακριβώς δεν θέλει να θιχτούν
συμφέροντα με τα οποία έχει συμμαχήσει.
TΙΡΑΝΑ.--
Με μία «εμπροσθοφυλακή» 120 επιχειρηματιών, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
ολοκλήρωσε στις 13 του μήνα, την πρώτη, μετά από έξι χρόνια, επίσκεψή
του στην Αλβανία, εγκαινιάζοντας την οικοδόμηση του μεγαλύτερου τζαμιού
των Βαλκανίων, που θα ονομάζεται τζαμί Ναμάτζγκια, στην περιοχή Πρέζε
στα περίχωρα των Τιράνων, κοντά στο κτίριο του αλβανικού Κοινοβουλίου.
Η
θεμελίωση του τζαμιού, που θα έχει έκταση 20.000 τ.μ., χωρητικότητα
περίπου 4.500 ανθρώπων και κόστος ανέγερσης περίπου 30 εκατ. δολάρια,
έχει προκαλέσει ένταση ανάμεσα στις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τις
αλβανικές αρχές, καθώς για την ανέγερσή του χρειάστηκε να καταστραφεί
ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της αλβανικής πρωτεύουσας. Ωστόσο, η
κυβέρνηση Ερντογάν το προωθεί δυναμικά, σαν ισχυρό σύμβολο της επιρροής
της και της έντονης διείσδυσης των τουρκικών μονοπωλίων στην Αλβανία,
τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με δεδομένες τουρκικές επενδύσεις ύψους
2,7 δισ. δολαρίων.
Στη διάρκεια συναντήσεων που είχε με τον Αλβανό ομόλογό του Μπουγιάρ Νισάνι και τον Αλβανό πρωθυπουργό Εντι Ράμα,
ο Ερντογάν υπέγραψε συμφωνία στον τομέα της ασφάλειας κατά της
τρομοκρατίας και για την αποφυγή υποτίθεται «της στρατολόγησης
τζιχαντιστών από το "Ισλαμικό Κράτος"». Συζήτησαν ακόμη τις διμερείς
σχέσεις, την περιφερειακή κατάσταση και τις πρόσφατες εξελίξεις στο
Κουμάνοβο της ΠΓΔΜ.
Ο Τούρκος Πρόεδρος εξέφρασε την ελπίδα πως
σύντομα θα υπογραφεί στρατηγικό έγγραφο της διμερούς εταιρικής σχέσης,
ενώ προέβλεψε ότι ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών
θα πρέπει να φτάσει το 1 δισ. δολάρια ως το τέλος του χρόνου.
Οι
μεγάλες μπίζνες των τουρκικών μονοπωλίων στην Αλβανία προωθούνται και με
...στιγμιότυπα όπως τα δάκρυα του Ρ. Τ. Ερντογάν και της συζύγου του,
Εμινέ, στη διάρκεια εκδήλωσης στο προάστιο Πρέζε, κατά τη διάρκεια
απαγγελίας ποιήματος του Τούρκου εθνικιστή ποιητή Αρίφ Νιχάι Ασγια από
μαθήτρια, στην τουρκική γλώσσα.
Η
Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία καταγγέλλει την προκλητική
ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης να περιθάλψει σε νοσοκομεία της χώρας
στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς (National Guard) του ουκρανικού στρατού!
Όπως ανακοινώθηκε επίσημα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ουκρανίας (http://mfa.gov.ua/en/news-feeds/foreign-offices-news/36389-do-greciji-pribuli-poraneni-vijsykovosluzhbovci-nacgvardiji-ukrajini-ta-zbrojnih-sil-ukrajini)
έξι τραυματίες Ουκρανοί στρατιώτες έφτασαν χθες, 14/5, στο αεροδρόμιο
Ελ. Βενιζέλος προκειμένου να νοσηλευτούν στο νοσοκομείο ΚΑΤ της Αθήνας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στις αρχές Ιούνη, αναμένονται άλλοι δύο
Ουκρανοί στρατιώτες. Το Υπ.Εξ. της Ουκρανίας αναφέρεται σε συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση κάτι που σημαίνει ότι τα
νοσοκομεία της χώρας θα μετατραπούν σε χώρους περίθαλψης όσων μακέλεψαν
και θα μακελέψουν χωριά και πόλεις στο Ντονμπάς της Ανατολικής
Ουκρανίας. Υπενθυμίζουμε ότι κατά την επίσκεψή του στο Κίεβο, τρεις μήνες πριν, ο Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς είχε
αναφερθεί στη δυνατότητα της χώρας να προσφέρει τέτοιου είδους βοήθεια
στην Ουκρανία και όπως φαίνεται δεν έμεινε στα λόγια…
Η προσβολή της ουκρανικής ποδοσφαιρικής ιστορίας από τους φασίστες
Όταν η
ιστορία ξαναγράφεται κατά διαταγήν, ξαναγράφεται και σαν φάρσα.
Στις 14/5/2015,
η ουκρανική
ομάδα Ντνιεπρ
προκρίθηκε στον τελικό
του Γιουρόπα Λιγκ νικώντας με 1-0 τη Νάπολι. Η νίκη αυτή γιορτάστηκε από τους Ουκρανούς
φασίστες, και όχι μόνο, σαν νίκη ανωτερότητας των ουκρανών φασιστών κατά παντός
άλλου!
Οι εφημερίδες
της ΕΕ δεν είδαν απολύτως τίποτα από τα φασιστικά πανό, σήματα και σημαίες που
πλημύρισαν το γήπεδο του Κιέβου όπου έγινε ο αγώνας. Ούτε κανένας είδε την
διαιτησία στους αγώνες της Ντιεπρ που με το ζόρι την έφτασε στον τελικό, κατά παραγγελία
της, κατά τα άλλα απολίτικης, ΟΥΕΦΑ η οποία επιβάλει σκληρές ποινές σε άλλες πολύ
απλές περιπτώσεις! Έτσι δεν είναι κύριε Πλατινί;;;
Αντιθέτως
και οι ευρωπαϊκές εφημερίδες πανηγυρίζουν για την πρόκριση μιας άγνωστης μικρής
ομάδα, ιδιοκτησίας του τρίτου ολιγάρχη της Ουκρανίας φίλου των φασιστών με
ουκρανο-κυπρο-εβραϊκή καταγωγή. Όπως το κεφάλαιο, έτσι και το παιδί του, ο
φασισμός, δεν έχει ούτε πατρίδα ούτε φυλή .
«Χρυσή σελίδα στην ιστορία της έγραψε»
η Ντνιεπρ, μας πληροφορεί εδώ το sport.gr! χρυσοφόρα έπρεπε να γράφει.
Στο ίδιο το Κίεβο όμως το 1942 γράφτηκε μια άλλη
πραγματικά ηρωική και χρυσή σελίδα του ουκρανικού ποδοσφαίρου. Ουκρανοί πατριώτες
αντιμετώπισαν τους κατακτητές της Ουκρανίας Ναζί και παρά την παραγγελία από τους
κατακτητές ότι αν νικήσουν θα εκτελεστούν αυτοί προτίμησαν να θυσιάσουν τη ζωή τους
παρά να χάσουν την ευκαιρία να δείξουν την αντίθεσή τους σους φασίστες.
Οι χθεσινές εκδηλώσεις των φασιστών αποτελούν, επακριβώς, προσβολή
στην ιστορία του ουκρανικού ποδοσφαίρου. Δυο ιστορίες εντελώς αντίθετες στην
ίδια πόλη. Η μία να συμβολίζει τη νίκη κατά του φασισμού και η άλλη τη
νεκρανάστασή του κατά παραγγελία των καπιταλιστών της Δυσης!
«Αγώνας θανάτου»! έτσι αποκλήθηκε ο αγώνας
μεταξύ αιχμαλώτων Ουκρανών που ήταν στην αντίσταση κατά των Ναζί.
«Αγώνας βρικολάκων». Μάλλον έτσι πρέπει να
αποκληθεί αυτός της Ντιέπρ.
ΝΤΕΡΜΠΙ
ΘΑΝΑΤΟΥ! ΈΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Έντεκα
ποδοσφαιριστές της Ντιναμό Κιέβου, εκτελέστηκαν το 1942, μετά τον ποδοσφαιρικό
αγώνα με επίλεκτη ομάδα της Βέρμαχτ, γιατί δεν κάθισαν να χάσουν.
(…)
Η ιστορία
Κίεβο 1942,
ουκρανική πρωτεύουσα, (μέλος της Σοβιετικής Ένωσης τότε) στενάζει, όπως άλλωστε
ολόκληρη η Ευρώπη , κάτω από τη γερμανική κατοχή. Ο Γερμανός Διοικητής,
αποφασίζει πως θα ήταν πολύ καλό για το ηθικό των στρατιωτών του να
διοργανωθεί, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα σε ντόπιους και σε επαγγελματίες
Γερμανούς ποδοσφαιριστές που υπηρετούν τη θητεία τους στη Βέρμαχτ. "Η
ανωτερότητα της Άριας Φυλής έναντι των υπανθρώπων ρωσο-ουκρανών Σλάβων είναι
εμφανής σε όλους τους τομείς και φυσικά και στο ποδόσφαιρο" έλεγε.
Στις 9 Αυγούστου όλα ήταν
έτοιμα για τον αγώνα. Από τη μια πλευρά η ελίτ της Βέρμαχτ και από την άλλη 11
ποδοσφαιριστές της Ντιναμό Κιέβου, και της Λοκομοτίβ Κιέβου οι οποίοι ήταν
αιχμάλωτοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ντάρμιτσα. Την ομάδα συμπλήρωναν
κάποιοι εργάτες Ουκρανοί, από ένα φούρνο που ήταν κοντά στο γήπεδο.
Η
ομάδα ονομάστηκε f.cStart και την αποτελούσαν 8 παίκτες της Ντιναμό και 3 της
Λοκομοτίβ. Ο Γερμανός διοικητής της πόλης, έβλεπε προσωπικά τους 6 αγώνες που
έπαιξε η ομάδα των Ουκρανών, πριν αντιμετωπίσει την γερμανική ομάδα των
επιλέκτων. Ο τρόπος που έπαιζαν , ο τρόπος που άλλαζαν μπαλιές στο γήπεδο, και
η ταχύτητα τους τον έκαναν να αισθάνεται λίγο άβολα. Σε 6 αγώνες με στρατιώτες
από συμμαχικές χώρες των Γερμανών (Ούγγρους, Ρουμάνους, Γερμανούς) η Start, δεν
κέρδιζε κάτω από 5-0.
"Με τους επίλεκτους
μας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Οι Σλάβοι υπάνθρωποι, θα βιώσουν την
ανωτερότητα μας" έλεγε σε άλλους ανώτατους αξιωματικούς. Έτσι και έγινε.
Στον τελευταίο αγώνα τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η Start φιλοδώρησε τη
Flakelf, την ομάδα των επιλέκτων που τόσα στήριζε πάνω της ο Διοικητής του
Κιέβου, με 5 γκολ. Start- Flakelf: 5-1. Η τιμή και το ηθικό του στρατεύματος
του κρεμόταν από μια κλωστή.
Σε έξαλλη
κατάσταση ζήτησε επαναληπτικό αγώνα και στις 9 Αυγούστου, τρεις ημέρες μετά όλα
ήταν έτοιμα για το ματς που έμεινε στην ιστορία σαν "Ματς Θανάτου".
Ο αγώνας
έγινε στο στάδιο της Zenit. Στις 5.00 το απόγευμα. Εκείνο το καλοκαίρι στην
Ουκρανία έκανε πολύ ζέστη. Θεατές ήταν μόνο Γερμανοί φαντάροι και Ουκρανοί
δοσίλογοι αστυνομικοί ενώ στρατιώτες με τεράστια Γερμανικά λυκόσκυλα, έδιωχναν
πίσω όσους ουκρανούς ήθελαν να δουν τον αγώνα και να υποστηρίξουν την Start.
Για διαιτητής "ορίστηκε" ένας αξιωματικός των Ες Ες.!!!! Λίγο πριν
αρχίσει ο αγώνας ο αρχηγός της Start που έπαιζε με κόκκινες φανέλες και λευκά
σορτσάκια (επιστρατεύτηκαν άρον άρον οι εμφανίσεις της Σπάρτακ γιατί δεν είχαν
ρούχα) μίλησε στους συμπαίκτες του:
"Παίζουμε με κόκκινες
φανέλες που δεν είναι το χρώμα της Ντιναμό ούτε της Λοκομοτίβ. Σας καλώ σήμερα
όμως να παίξουμε για αυτό το χρώμα, που είναι το χρώμα της σημαίας μας της
Σοβιετικής Ένωσης και να τους δείξουμε ότι αυτή η σημαία δεν χάνει ποτέ",
είπε ο τερματοφύλακας και αρχηγός της Ντιναμό, Mykola Trusevych.
Την
ώρα που τελείωσε τον λόγο προς τους συμπαίκτες του, ο αρχηγός των Ουκρανών,
μπήκε στα αποδυτήρια ο Γερμανός διαιτητής: "Ξέρω πως είστε μια πολύ καλή
ομάδα, με πολύ καλούς παίκτες. Πρέπει όμως να ακολουθήσετε τους κανόνες και να
χαιρετίσετε την γερμανική ομάδα με τον Ναζιστικό τρόπο πριν τον αγώνα."
Μια φωνή από το βάθος του απάντησε και τον έκανε να εγκαταλείψει τον χώρο
εξοργισμένος. "Το μοναδικό πράγμα που θα χαιρετίσουμε, θα είναι τα στρατεύματα
σας όταν θα φεύγετε"
Πραγματικά
όταν οι ομάδες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο του γηπέδου, οι 11 Ουκρανοί δεν
σήκωσαν το χέρι τους να χαιρετίσουν ναζιστικά. Την ίδια στιγμή το γήπεδο έβραζε
σαν καζάνι, γεμάτο από Γερμανούς με το χέρι υψωμένο να φωνάζουν "Χάιλ
Χίτλερ"... Αντίθετα, οι παίκτες της Start μόλις τελείωσε ο Ναζιστικός
ύμνος, έσφιξαν τις γροθιές τους σήκωσαν το χέρι τους και μετά το έφεραν στην
καρδιά τους και φώναξαν τον χαιρετισμό του Κόκκινου Στρατού: " Fizcult
Huraaa", δηλαδή "Πάμε δυνατά, Ουράαα"
Ο
αγώνας ξεκίνησε με τους Ουκρανούς να μαγεύουν με την μπάλα, αλλά αυτή τη φορά
οι Γερμανοί ήξεραν τι θα αντιμετωπίσουν. Οι κλωτσιές, οι αγκωνιές, τα
κλαδέματα, τα τραβήγματα της φανέλας , έπεφταν σύννεφο. Ο διαιτητής δεν έβλεπε το
παραμικρό. Κάποια στιγμή ένας Γερμανός επιθετικός κλωτσάει στο κεφάλι τον
τερματοφύλακα των Ουκρανών και τον αφήνει αναίσθητο. Τότε βάζουν οι Γερμανοί το
πρώτο τους γκόλ. Ο γιος του Makar Gonacharenko ενός από τους 3 παίκτες που
τελικά επέζησαν θυμάται τι του έλεγε ο πατέρας του για τον συγκεκριμένο αγώνα:
"Ξύλο... πολύ ξύλο. Σε κάθε επαφή με την μπάλα σε κάθε τρέξιμο μας
κλωτσούσαν παντού. Νιώθαμε τα κόκαλα μας να πονάνε, έτοιμα να βγουν από τις
κλειδώσεις τους"
Το
ημίχρονο έληξε 3-1 και αφού ο μέσος των Ουκρανών Goncharenko , χόρεψε όλη τη
γερμανική άμυνα και στη συνέχεια κεραυνοβόλησε τον τερματοφύλακα.
Στο
ημίχρονο οι Ουκρανοί παίκτες δέχτηκαν και νέα επίσκεψη στα αποδυτήρια. Ήταν ο
Γερμανός διοικητής της πόλης. Με ένα προσποιητό χαμόγελο και σφιγμένα δόντια
εισέβαλε συνοδευόμενος από αξιωματικούς των Ες Ες και είπε: "Εντάξει
μπορείτε τώρα να τα παρατήσετε. Δείξατε σε όλους τι αξίζετε, αλλά μέχρι εδώ.
Είστε φανταστική ομάδα με απίστευτες ικανότητες και μας έχετε εντυπωσιάσει
όλους, αλλά όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορείτε να κερδίσετε. Δεν υπάρχει καμία
τέτοια περίπτωση. Μέχρι εδώ. Σκεφτείτε
τις συνέπειες των πράξεων σας..." Οι Ουκρανοί παίχτες ήταν
προκλητικά αδιάφοροι όσοι ώρα μιλούσε ο ανώτατος Γερμανός αξιωματικός. Άλλος
έδενε τα παπούτσια του, άλλος έπινε νερό, άλλος έκανε διατάσεις και κρατούσε το
σώμα του ζεστό, άλλος έφτιαχνε τα μαλλιά του... Κανείς δεν του έδινε σημασία.
Στο δεύτερο
ημίχρονο η κάθε ομάδα σκόραρε από 2 φορές και 5 λεπτά πριν τη λήξη, ενώ το σκορ
ήταν 5-3 υπέρ των Ουκρανών, ο Klimenko, ένας κεντρώος που έπαιζε όμως στα μπακ
με την ομάδα της Start, πήρε την μπάλα, κατέβηκε αλλάζοντας με απίστευτη
ταχύτητα πάσες με τους συμπαίκτες του, προς την Γερμανική περιοχή και εκεί
ξεφτίλισε ολόκληρη την ομάδα επίλεκτων της Βέρμαχτ. Ο Klimenko, πέρασε με
ντρίμπλες πέντε παίκτες της Γερμανικής άμυνας, και βρέθηκε τετ α τετ με τον
Γερμανό τερματοφύλακα. Μια, δυο προσποιήσεις ο τερματοφύλακας πέφτει αριστερά
και ο Ουκρανός τον περνάει από δεξιά. Όμως δεν σουτάρει προς το άδειο τέρμα,
κάνει μια στροφή και ξαναπερνάει άλλη μια φορά τον τερματοφύλακα, ο οποίος
ζαλίζεται και πέφτει κάτω. Ο Klimmenko φτάνει στην γραμμή του άδειου τέρματος
χαμογελάει, γυρίζει την πλάτη του και σουτάρει επιδεικτικά με δύναμη προς το
κέντρο του γηπέδου.
Ο
Γερμανός διαιτητής έξαλλος σφυρίζει την λήξη του αγώνα στο 85. Οι Γερμανοί
επίσημοι άφριζαν από το κακό τους και αποχώρησαν αμέσως. Οι Ουκρανοί σαν μικρά
παιδιά αγκαλιάζονταν και έκλαιγαν στο κέντρο του γηπέδου... Έξω από το γήπεδο
οι Ουκρανοί πολίτες παραληρούν, ουρλιάζουν από χαρά, ζητωκραυγάζουν. Οι
Γερμανοί για να τους αναχαιτίσουν αμολάν τα λυκόσκυλα...
Μια
εβδομάδα μετά, το βράδυ της 16ης Αυγούστου όσοι παίκτες της Start, συμμετείχαν
στον αγώνα, συνελήφθησαν από τους Γερμανούς. Η κατηγορία ότι ήταν μέλη της NKVD
(μυστική αστυνομία της Σοβιετικής Ένωσης) ήταν βαριά και η ποινή ήταν μόνο μια:
Θάνατος. Οι 11 παίκτες της Start κατηγορήθηκαν σαν κατάσκοποι. Και αμέσως
οδηγήθηκαν στα κρατητήρια. Το πρώτο βράδυ στα κρατητήρια της Γκεστάπο ο Mykola
Korotkykh το αριστερό εξτρέμ της Start, πέθανε από τα βασανιστήρια. Την επόμενη
μέρα (ύστερα από ολονύχτιο ξύλο και βασανισμούς) έστειλαν τους υπόλοιπους στο
στρατόπεδο συγκέντρωσης του Syrezky, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Κίεβο στην
περιοχής Babi yar.
Μέχρι τον
Φεβρουάριο του 1943, οι περισσότεροι παίκτες εκτελέστηκαν ή πέθαναν από της
κακουχίες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ανάμεσα τους οι Ivan Kuzmenko, Oleksey
Klimenko, και ο αρχηγός Mykola Trusevich.
Το
τέλος του πολέμου, βρίσκει ζωντανούς μόνο τρεις από τους 11 παίκτες της Start.
Τους Fedir Tyutchev, Mikhail Sviridovskiy και Makar Honcharenko...
Το
1971, έξω από το στάδιο της Zenit όπου έγινε ο αγώνας στήθηκε ένα τεράστιο
μνημείο για τους 11 ήρωες. Δέκα χρόνια αργότερα το 1981, το στάδιο της Zenit
μετονομάστηκε σε Start. Την ίδια χρονιά γυρίστηκε και η ταινία με τον Σταλόνε..
Βίντεο
από την ταινία του 1981 με τους Πελέ, Αρντίλες, Κέιν, Σταλόνε
Τρέιλερ ταινίας από την Ουκρανία με θέμα τον
αγώνα θανάτου