21 Μαΐ 2017

«Προπέλες» μέσα στους δακτυλίους του Κρόνου

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΚΑΣΣΙΝΙ»
«Προπέλες» μέσα στους δακτυλίους του Κρόνου



Το μεγάλο εξάγωνο στον βόρειο πόλο του Κρόνου και πάνω δεξιά μέρος των δακτυλίων, όλα τεχνητά χρωματισμένα για να φαίνονται οι λεπτομέρειες
Το μεγάλο εξάγωνο στον βόρειο πόλο του Κρόνου και πάνω δεξιά μέρος των δακτυλίων, όλα τεχνητά χρωματισμένα για να φαίνονται οι λεπτομέρειες
Σε διαδικασία νέου περάσματος ανάμεσα στον Κρόνο και τους δακτυλίους του βρίσκεται αυτές τις μέρες η διαστημοσυσκευή «Κασσίνι». Στο νέο πέρασμα θα συνεχιστεί η μελέτη των δακτυλίων με ραδιοκύματα και θα πραγματοποιηθεί πείραμα, για να μελετηθεί το βαρυτικό πεδίο του αεριώδους γίγαντα πλανήτη, με ακρίβεια που δεν έχει προηγούμενο. Το πείραμα θα βοηθήσει να διευκρινιστεί η σφαιρικότητα του βαρυτικού πεδίου, αλλά και να υπολογιστεί η μάζα των υλικών των δακτυλίων. Οπως και στο προηγούμενο πέρασμα, ο Αναλυτής Κοσμικής Σκόνης, ένα ειδικό επιστημονικό όργανο του σκάφους, θα αναλύσει τα σωματίδια των δακτυλίων που θα συλλέξει κατά το πέρασμα, κεντράροντας αυτήν τη φορά σε λίγο μεγαλύτερα σωματίδια σκόνης, με στόχο να προσδιοριστεί η ηλικία των δακτυλίων του Κρόνου. Διάφοροι μικρομετεωρίτες βομβαρδίζουν τους δακτυλίους, εναποθέτοντας σ' αυτούς πυριτικά άλατα, μέταλλα και οργανικές ουσίες, από τη συγκέντρωση των οποίων οι επιστήμονες ελπίζουν να συνάγουν την ηλικία των δακτυλίων. Αλλα όργανα του «Κασσίνι» θα μελετήσουν την ατμόσφαιρα του Κρόνου, τη σύνθεσή της, τους σχηματισμούς σ' αυτήν και ιδιαίτερα τη διαστρωμάτωση και τη θερμοκρασία κάθε στρώματος.
Ενα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό που φώτισε κατά τη διάρκεια της αποστολής του το «Κασσίνι», είναι οι σχηματισμοί σαν προπέλες, που εντοπίστηκαν διάσπαρτοι μέσα στους δακτυλίους. Οι σχηματισμοί αυτοί οφείλονται σε μικροσκοπικούς δορυφόρους που σαρώνουν τη σκόνη των δακτυλίων στην τροχιά τους, η οποία συγκεντρώνεται γύρω τους με διαφορετική πυκνότητα σε κάθε σημείο, δημιουργώντας αυτό το παράξενο σχήμα, που μοιάζει με έλικα πλοιαρίου. Μεγαλύτερη είναι η έλικα «Μπλεριό», η μόνη που διακρίνεται εύκολα σε μακρινές φωτογραφίες των δακτυλίων. Ομως το «Κασσίνι» πλησίασε στους δακτυλίους περισσότερο από κάθε άλλο σκάφος και έδωσε φωτογραφίες που περιγράφουν το φαινόμενο με λεπτομέρεια, γεγονός που θα τροφοδοτήσει τα μοντέλα που προσπαθούν να το προσομοιώσουν.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Κασσίνι» καθώς περνά ανάμεσα στον Κρόνο και τους δακτυλίους του
Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Κασσίνι» καθώς περνά ανάμεσα στον Κρόνο και τους δακτυλίους του
Η όψη των «προπελών» είναι διαφορετική ανάλογα με το αν φωτογραφίζονται από την πλευρά που φωτίζεται από τον ήλιο ή από την άλλη μεριά, όπως συμβαίνει με ένα θολωμένο από την υγρασία τζάμι. Από τη μεριά που φωτίζονται, οι δακτύλιοι φαίνονται πιο σκοτεινοί εκεί που υπάρχει λιγότερο υλικό για να ανακλάσει το φως και οι φωτογραφίες τους δίνουν την εντύπωση ότι έχουν μεγαλύτερη αντίθεση. Από τη μη φωτιζόμενη από τον ήλιο πλευρά η αντίθεση είναι μικρότερη. Οπως και πριν, μερικές περιοχές φαίνονται πιο σκοτεινές, επειδή έχουν λιγότερο υλικό από τις γειτονικές, άλλες όμως φαίνονται σκοτεινές επειδή έχουν τόσο πολύ υλικό, που ο δακτύλιος γίνεται σχεδόν αδιαφανής.
Στη φωτογραφία της έλικας «Μπλεριό», μια σκούρα λωρίδα φαίνεται να τη διαπερνά στο μέσο κατά τον μεγάλο άξονά της. Αυτό δείχνει ότι ελκύει σημαντικά τα σωματίδια των δακτυλίων. Οπως και σε όλες τις φωτογραφίες «προπελών» που έστειλε το «Κασσίνι», ο μικροσκοπικός δορυφόρος που βρίσκεται στο κέντρο (στον «άξονα περιστροφής» της «προπέλας»), δεν φαίνεται επειδή καλύπτεται από το υλικό που έχει μαζευτεί γύρω του. Ακόμη και να φαινόταν, δεν θα μπορούσαμε να δούμε λεπτομέρειες, καθώς θα είχε διάμετρο το πολύ τριών εικονοστοιχείων (πίξελ).

Η έλικα «Μπλεριό», όπως φαίνεται από το φως που ανακλάται στη φωτιζόμενη πλευρά των δακτυλίων (πάνω) και από την άλλη πλευρά (κάτω). Οι μικροί φωτεινοί κόκκοι και γραμμές είναι τεχνουργήματα που δημιουργούνται από κοσμικές ακτίνες και υποατομικά σωματίδια, που χτυπούν την κάμερα την ώρα της φωτογράφισης
Η έλικα «Μπλεριό», όπως φαίνεται από το φως που ανακλάται στη φωτιζόμενη πλευρά των δακτυλίων (πάνω) και από την άλλη πλευρά (κάτω). Οι μικροί φωτεινοί κόκκοι και γραμμές είναι τεχνουργήματα που δημιουργούνται από κοσμικές ακτίνες και υποατομικά σωματίδια, που χτυπούν την κάμερα την ώρα της φωτογράφισης

Απ' την άλλη μεριά, όμως, του Μιμά, υπάρχει ο μεγάλος κρατήρας «Χέρσελ», που σε πολλούς κάνει αυτό το φεγγάρι του Κρόνου να μοιάζει με το «Αστρο του Θανάτου» της γνωστής σειράς ταινιών επιστημονικής φαντασίας, με το χαρακτηριστικό χολιγουντιανό «καουμπόικο» στιλ
Απ' την άλλη μεριά, όμως, του Μιμά, υπάρχει ο μεγάλος κρατήρας «Χέρσελ», που σε πολλούς κάνει αυτό το φεγγάρι του Κρόνου να μοιάζει με το «Αστρο του Θανάτου» της γνωστής σειράς ταινιών επιστημονικής φαντασίας, με το χαρακτηριστικό χολιγουντιανό «καουμπόικο» στιλ

Χιλιάδες μικρότεροι και μεγαλύτεροι κρατήρες κάνουν τον μικρό δορυφόρο Μιμά του Κρόνου να μοιάζει με μπαλάκι του γκολφ. Πρόκειται για την κοντινότερη και λεπτομερέστερη φωτογραφία του, μια από τις πολλές που έστειλε στη Γη το «Κασσίνι»
Χιλιάδες μικρότεροι και μεγαλύτεροι κρατήρες κάνουν τον μικρό δορυφόρο Μιμά του Κρόνου να μοιάζει με μπαλάκι του γκολφ. Πρόκειται για την κοντινότερη και λεπτομερέστερη φωτογραφία του, μια από τις πολλές που έστειλε στη Γη το «Κασσίνι»

Δεκάδες μικρότερες και μεγαλύτερες «προπέλες» στους δακτυλίους του Κρόνου, όπως φωτογραφήθηκαν από το «Κασσίνι» στο πρώτο πέρασμά του από το χώρο ανάμεσα στους δακτυλίους και τον Κρόνο
Δεκάδες μικρότερες και μεγαλύτερες «προπέλες» στους δακτυλίους του Κρόνου, όπως φωτογραφήθηκαν από το «Κασσίνι» στο πρώτο πέρασμά του από το χώρο ανάμεσα στους δακτυλίους και τον Κρόνο

Η φωτογραφία του εξαγώνου, ακριβώς όπως την έστειλε το «Κασσίνι»
Η φωτογραφία του εξαγώνου, ακριβώς όπως την έστειλε το «Κασσίνι»

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: www.nasa.gov

ΣΕΡΓΚΕΪ ΠΡΟΚΟΦΙΕΦ Μια Καντάτα για την Οχτωβριανή Επανάσταση

ΣΕΡΓΚΕΪ ΠΡΟΚΟΦΙΕΦ
Μια Καντάτα για την Οχτωβριανή Επανάσταση

Ο Προκόφιεφ μαζί με τους Σοστακόβιτς και Χατζατουριάν, στη Μόσχα το 1945
Ο Προκόφιεφ μαζί με τους Σοστακόβιτς και Χατζατουριάν, στη Μόσχα το 1945
Ο Προκόφιεφ γεννήθηκε στις 23 Απρίλη 1891 στην περιφέρεια Ντονέτσκ της Ουκρανίας και έδειξε ασυνήθιστες μουσικές ικανότητες από την ηλικία των πέντε ετών. Σε ηλικία εννέα ετών συνέθετε την πρώτη του όπερα, «Ο Γίγαντας», μία Εισαγωγή, καθώς και διάφορα ακόμα μουσικά έργα. Μέχρι τον θάνατό του στις 5 Μάρτη 1953, δημιούργησε εκατοντάδες έργα, ανάμεσά τους περισσότερες από 10 όπερες, 7 συμφωνίες, κονσέρτα για βιολί, πιάνο και βιολοντσέλο, ορχηστρικές σουίτες και έργα μουσικής δωματίου.

Με τα έργα του επηρέασε πολλούς μεταγενέστερούς του συνθέτες και άνοιξε νέους δρόμους στη μουσική δημιουργία του 20ού αιώνα. Από μεγάλους συνθέτες της εποχής του θεωρούταν ένας πολύ σημαντικός και πρωτοποριακός συνθέτης. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Ραβέλ, ότι θεωρεί το έργο του Προκόφιεφ «έργο μιας ιδιοφυΐας», ενώ ο Στραβίνσκι αποκάλεσε το μπαλέτο του «Ο Γελωτοποιός» «το μοναδικό κομμάτι της σύγχρονης μουσικής που μπορεί να ακούσει με ευχαρίστηση».
Αυτό, όμως, που ξεχωρίζει στα έργα του Προκόφιεφ είναι ότι στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι γραμμένα για την υπόθεση της απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα καπιταλιστικά δεσμά και την πάλη της για την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας. Μια σειρά έργα του, όπως το μπαλέτο «Εποχή του Ατσαλιού», το συμφωνικό παραμύθι «Ο Πέτρος και ο λύκος», η μουσική για την επική ταινία του Αϊζενστάιν «Αλεξάντρ Νιέφσκι», οι πολεμικές σονάτες για πιάνο, η 5η και η 6η Συμφωνία και η όπερα «Η ιστορία ενός αληθινού ανθρώπου», έχουν στο επίκεντρό τους τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στην ΕΣΣΔ και την πάλη του σοβιετικού λαού ενάντια στο ναζισμό και το φασισμό.
Καντάτα για την πορεία των μπολσεβίκων προς τη νίκη

Μια από τις μεγαλύτερες μορφές της μουσικής δημιουργίας σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά τον 20ό αιώνα, είναι ο Σοβιετικός συνθέτης Σεργκέι Προκόφιεφ
Μια από τις μεγαλύτερες μορφές της μουσικής δημιουργίας σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά τον 20ό αιώνα, είναι ο Σοβιετικός συνθέτης Σεργκέι Προκόφιεφ
Ανάμεσα στα πολυάριθμα έργα του Σεργκέι Προκόφιεφ, θα βρούμε και το κολοσσιαίο έργο, που γράφτηκε στο διάστημα 1936 - 1937, «Καντάτα για την 20ή επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης», έναν πραγματικό ύμνο για τον μεγάλο Οχτώβρη, που συγκλόνισε τον κόσμο, ανατρέποντας την καπιταλιστική εκμετάλλευση, και έβαλε τις βάσεις για την 74χρονη οικοδόμηση του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα.
Πρόκειται για ένα έργο τεραστίων διαστάσεων, τόσο από άποψη χρονικής διάρκειας, όσο και αναφορικά στη μουσική του σύνθεση και ενορχήστρωση, που απαιτεί έναν μεγάλο αριθμό μουσικών για την εκτέλεσή του. Στην ήδη διογκωμένη συμφωνική ορχήστρα (περισσότεροι από 80 με 100 εκτελεστές), προστίθενται μια ορχήστρα ακορντεόν, μια στρατιωτική μπάντα, ένα έξτρα σύνολο κρουστών, άρπες, πληκτροφόρα, ένας αφηγητής και μια πολυάριθμη χορωδία.
Ο Προκόφιεφ έχει χρησιμοποιήσει τεχνικές σύνθεσης και ενορχήστρωσης που δημιουργούν στον ακροατή συναισθήματα ανάλογα με το περιεχόμενο του κάθε μέρους της Καντάτας, κάνοντάς τον έτσι να αφουγκραστεί με έναν πιο άμεσο, πιο διεισδυτικό τρόπο το λιμπρέτο της χορωδίας. Σε όλο το έργο αποφεύγει τη νατουραλιστική παρουσίαση εικόνων ή ιστοριών, αλλά ακόμα και όταν το κάνει, όπως για παράδειγμα στο μέρος της «Επανάστασης» όπου ακούγονται ήχοι από πολυβόλα, γίνεται πάντα με στόχο να τοποθετήσει τους ακροατές στο κλίμα του κάθε μέρους.
Μέσα από μελοποιήσεις κειμένων των Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν, Στάλιν
Το έργο αποτελείται από δέκα μέρη, που είναι ένα ταξίδι που ακολουθεί την πορεία των μπολσεβίκων προς τη νίκη, μέσα από μελοποιήσεις κειμένων του Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν και του Στάλιν.
Ανάμεσα στα διάφορα μέρη θα βρούμε μια εισαγωγή με τον τίτλο «Ενα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ευρώπη, το φάντασμα του κομμουνισμού». Αλλο μέρος της καντάτας έχει τον τίτλο «Οι φιλόσοφοι», όπου ο Προκόφιεφ έχει μελοποιήσει τη γνωστή φράση του Μαρξ από τις «Θέσεις για τον Φόιερμπαχ»: «Οι φιλόσοφοι μονάχα ερμήνευαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα, όμως, είναι να τον αλλάξουμε».
Σε επόμενα μέρη, ο ακροατής θα παρακολουθήσει τη διαμόρφωση και τα πρώτα βήματα του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας, ακούγοντας από τη χορωδία τα λόγια του Λένιν: «Βαδίζουμε σαν συμπαγής ομάδα από έναν απόκρημνο και δύσκολο δρόμο, πιασμένοι γερά χέρι με χέρι. Είμαστε απ' όλες τις μεριές κυκλωμένοι από εχθρούς και είμαστε σχεδόν πάντα αναγκασμένοι να βαδίσουμε κάτω από τα πυρά τους. Ενωθήκαμε ύστερα από ελεύθερα παρμένη απόφαση, για να πολεμήσουμε τους εχθρούς [...] διαλέξαμε το δρόμο του αγώνα, αντί το δρόμο της συμφιλίωσης».
Στο μέρος με τον τίτλο «Η Επανάσταση» ακούγονται τα περίφημα λόγια του Λένιν από τα γράμματά του προς την Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος των Μπολσεβίκων, που καλεί στις άμεσες ενέργειες για την πραγματοποίηση της εξέγερσης. Αμέσως μετά παρουσιάζεται η νίκη της επανάστασης, όπου ακούγονται τα λόγια του Λένιν «Ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε...», και παρακολουθούμε τη δημιουργία του Κόκκινου Στρατού και την πάλη της εργατικής τάξης στα πρώτα χρόνια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
Ακολουθεί ένα μέρος με τον τίτλο «Η Υπόσχεση», που αν και αναφέρεται στο θάνατο του Λένιν, είναι ένα κομμάτι πραγματικά αισιόδοξο, γιατί αντιμετωπίζει το θάνατο αυτού του μεγάλου επαναστάτη από τη σκοπιά της αγωνιστικής, μαχητικής παρακαταθήκης που αφήνει. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια της χορωδίας: «Ορκιζόμαστε σε σένα Λένιν, ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την ισχυροποίηση της ενότητας της εργατικής τάξης παγκοσμίως, για την ισχυροποίηση της 3ης Διεθνούς!». Η Καντάτα τελειώνει με μια Συμφωνία για την Οχτωβριανή Επανάσταση και ένα μέρος αφιερωμένο στο Σύνταγμα του 1936.

Α.

ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ «Καίγεται» για το «προϊόν» της... «καίγοντας» τις εθνικές ομάδες

ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ
«Καίγεται» για το «προϊόν» της... «καίγοντας» τις εθνικές ομάδες
Αντιδράσεις από Ισπανούς και Ελληνες παίκτες



Τα κέρδη της Ευρωλίγκας δεν επιτρέπουν καμία διακοπή των αγώνων, έστω κι αν πρόκειται για διεθνείς υποχρεώσεις
Eurokinissi Sports
Τα κέρδη της Ευρωλίγκας δεν επιτρέπουν καμία διακοπή των αγώνων, έστω κι αν πρόκειται για διεθνείς υποχρεώσεις
Το ότι πρόθεση των ανθρώπων της Ευρωλίγκας ήταν η δημιουργία κλειστής Λίγκας των ισχυρών, με σκοπό να μοιράζεται η «πίτα» των κερδών σε λίγους και εκλεκτούς, δεν έπαψε ποτέ να ισχύει... Το αντίθετο μάλιστα. Οι διάφορες τροποποιήσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στα οργανωτικά πλάνα της διοργάνωσης ουσιαστικά έχουν ως «οδηγό» τον συγκεκριμένο στόχο, αποτελώντας βήματα προς την υλοποίησή του.
Από τη μείωση των ομάδων σε 16, τη δημιουργία ουσιαστικά ενός ενιαίου πρωταθλήματος, όπως είδαμε φέτος, μέχρι και τις διπλές αγωνιστικές υποχρεώσεις για τις ομάδες σε μια βδομάδα (αγώνες από Τρίτη έως Παρασκευή), τα σχέδια των ανθρώπων της Λίγκας των ισχυρών ομάδων δεν κρύβονται. Ούτε οι λογικές που επικρατούν, για μια διοργάνωση - προϊόν προς πώληση, με σκοπό τα κέρδη, και φυσικά οι πρακτικές προστασίας του με κάθε τρόπο, προκειμένου να μην υπάρχει η παραμικρή απώλεια κερδών.
«Αγκάθι» για τη Λίγκα τα προκριματικά
Το τι συμβαίνει αποδεικνύεται ξεκάθαρα από τη στάση των διοικούντων της Ευρωλίγκας και ιδιαίτερα του ισχυρού άνδρα της, Τζόρντι Μπερτομέου, στο θέμα που έχει ανακύψει με την επαναφορά από τη FIBA της διαδικασίας των προκριματικών αγώνων για τις εθνικές ομάδες, όσον αφορά τη συμμετοχή τους στις διεθνείς διοργανώσεις (π.χ. Παγκόσμιο Κύπελλο, Ευρωμπάσκετ). Με δεδομένο ότι αυτοί οι αγώνες θα πρέπει να διεξάγονται κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν, ένα από τα πρώτα ερωτήματα που τέθηκαν αφορούσε τη στάση της Ευρωλίγκας στο ενδεχόμενο διακοπής της διοργάνωσης σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.

Η προστασία του «προϊόντος» είναι πάνω απ' όλα για τον ισχυρό άνδρα της Ευρωλίγκας, Τζόρντι Μπερτομέου
Eurokinissi Sports
Η προστασία του «προϊόντος» είναι πάνω απ' όλα για τον ισχυρό άνδρα της Ευρωλίγκας, Τζόρντι Μπερτομέου
Αυτή δεν άργησε να φανεί, αφού εξαρχής η Λίγκα είχε εκφράσει αντιρρήσεις στη συμμετοχή σε εμβόλιμους διεθνείς αγώνες παικτών των ομάδων που αγωνίζονται στη διοργάνωση.
Μέχρι τώρα, οι αρνητικές διαθέσεις της Λίγκας έως προς τη διεξαγωγή των προκριματικών των εθνικών ομάδων ήταν ως ένα βαθμό ανεπίσημες, καθώς εκφράζονταν με τη μορφή δηλώσεων στελεχών της Λίγκας. Ωστόσο, με αφορμή και τη διεξαγωγή του φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης αυτό το τριήμερο (19 - 21 Μάη), ο Τζόρντι Μπερτομέου, μιλώντας για θέματα της διοργάνωσης (ως είθισται κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης), φρόντισε να κάνει πιο επίσημη τη θέση της Λίγκας. Κάτι το οποίο προκάλεσε άμεσα αντιδράσεις, με τους συνδέσμους των Ισπανών και των Ελλήνων παικτών (ΠΣΑΚ) να παίρνουν θέση, ενώ αναμένονται και άλλες αντιδράσεις.
Το «προϊόν» πάνω απ' όλα...
Μιλώντας σε ισπανικό ραδιοφωνικό σταθμό, ο ισχυρός άνδρας της Ευρωλίγκας ουσιαστικά ξεκαθάρισε ότι οι παίκτες των ομάδων της διοργάνωσης δεν θα συμμετέχουν με τις εθνικές ομάδες στα προκριματικά της FIBA. Οπως υποστήριξε μάλιστα, από τη στιγμή που δεν θα αγωνίζονται σε αυτά οι προερχόμενοι από το ΝΒΑ παίκτες, δεν έχει νόημα να παίζουν και οι παίκτες των κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης.
«Τόσο το ΝΒΑ όσο και η Ευρωλίγκα έχουν πάρει θέση για το θέμα εδώ και καιρό. Είχαμε συγκεντρωθεί πριν από ενάμιση χρόνο, με τις ομάδες να αποφασίζουν ότι δεν θα συμμετάσχουν στο νέο πρότζεκτ της FIBA. Και έχουμε ακόμα την ίδια θέση. Θα έχουμε νέα συνάντηση τον Ιούλιο, όπου θα συζητήσουμε το πρόγραμμα ενόψει της νέας σεζόν και ίσως βοηθήσουμε, κυρίως μέσω του EuroCup, αλλά με την Ευρωλίγκα αυτό θα είναι σχεδόν αδύνατο», ανέφερε στις δηλώσεις του ο Τζόρντι Μπερτομέου.

Αμεση ήταν η αντίδραση των Ελλήνων παικτών, όπως και των Ισπανών, στις επιδιώξεις της Ευρωλίγκας για τις εθνικές ομάδες
Eurokinissi
Αμεση ήταν η αντίδραση των Ελλήνων παικτών, όπως και των Ισπανών, στις επιδιώξεις της Ευρωλίγκας για τις εθνικές ομάδες
Απ' την άλλη, για τον ίδιο, τη μεγαλύτερη ευθύνη για το θέμα που έχει ανακύψει φέρει η FΙΒΑ, όχι μόνο που επανέφερε το συγκεκριμένο σύστημα, αλλά και γιατί δεν εισάκουσε τις προτάσεις των ισχυρών, προτείνοντας μάλιστα στους ανθρώπους της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας να το ...ξανασκεφτούν! «Δεν γίνεται αυτό να είναι δικό μας πρόβλημα. Το πρόβλημα το έχει όποιος έφτιαξε αυτό το παράδοξο σύστημα διεξαγωγής, γνωρίζοντας ότι οι καλύτεροι παίκτες δεν θα δώσουν το "παρών". Δεν βγάζει νόημα αυτό το σχέδιο και θα ήταν καλό να το ξανασκεφτούν. Το λέμε αυτό εδώ και 4 χρόνια, προτείνοντας εναλλακτικές λύσεις, αλλά φαίνεται να μην υπάρχει ανταπόκριση από την άλλη πλευρά», τόνισε χαρακτηριστικά ο ισχυρός άνδρας της Ευρωλίγκας.
ABP: «Για την εθνική δεν αποφασίζει η Ευρωλίγκα»
Τα όσα δήλωσε ο Τζόρντι Μπερτομέου και η πρόθεση για απαγόρευση συμμετοχής των παικτών στις εθνικές ομάδες προκάλεσαν άμεσα αντιδράσεις. Ο πρώτος που άνοιξε το «χορό» ήταν ο ισπανικός σύνδεσμος των παικτών, με τους συμπατριώτες του Ισπανού παράγοντα να αντιτίθενται στα σχέδια της Ευρωλίγκας και να καυτηριάζουν με χαρακτηριστικό τρόπο τις δηλώσεις του.
Ο σύνδεσμος παικτών της Ισπανίας (ΑΒΡ) τόνισε πως η Ευρωλίγκα δεν μπορεί να απαγορεύσει σε έναν παίκτη τη συμμετοχή στην εθνική ομάδα της χώρας του βάσει του εγχώριου αθλητικού νόμου. «Η Ευρωλίγκα δεν μπορεί να το κάνει αυτό, γιατί είναι στις υποχρεώσεις ενός αθλητή σύμφωνα με το νόμο της χώρας. Είναι το άρθρο 47 του αθλητικού νόμου, όπου αναφέρεται πως οι παίκτες πρέπει να ανταποκρίνονται στην κλήση για συμμετοχή στις υποχρεώσεις των εθνικών ομάδων, αγώνων ή προετοιμασίας. Ο νόμος καλύπτει σε κάθε περίπτωση τους αθλητές για συμμετοχή τους σε οποιαδήποτε υποχρέωση της εθνικής ομάδας», τόνισε ο Ράφα Χοφρέσα, γενικός γραμματέας του συνδέσμου.
Ιδιαίτερα καυστικός στα σχόλιά του για τις δηλώσεις Μπερτομέου ήταν και ο πρόεδρος του ΑΒΡ, Αλφόνσο Ρέγες: «Εμείς θα παίξουμε στα παράθυρα της FIBA όταν έρθει η ώρα. Γινόταν μέχρι τώρα και δεν υπήρχε κανένα θέμα. Το πρόβλημα υπάρχει πλέον, γιατί η Ευρωλίγκα αύξησε τον αριθμό των αγώνων. Ο Μπερτομέου θα αποφασίσει ποιος θα πάει στην εθνική ομάδα και ποιος όχι; Ποιος είναι αυτός για να αποφασίσει κάτι τέτοιο;».
ΠΣΑΚ: Οι εθνικές ομάδες είναι πάνω απ' όλα
Από ελληνικής πλευράς, δεν έμεινε αμέτοχος στα όσα συμβαίνουν ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (ΠΣΑΚ), αφού ακολουθώντας το παράδειγμα των Ισπανών συναδέλφων τους και οι Ελληνες παίκτες εξέφρασαν την αντίθεσή τους στις πρακτικές της Ευρωλίγκας. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο ΠΣΑΚ σχολιάζει την τακτική Μπερτομέου να προστατέψει το «προϊόν» του, ωστόσο, όπως τονίζει, οι εθνικές ομάδες είναι πάνω απ' όλα. Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΠΣΑΚ αναφέρει:
«Τα μέλη του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών εκφράζουν την έντονη δυσαρέσκειά τους για τις πρόσφατες δηλώσεις του Τζόρντι Μπερτομέου, αναφορικά με τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τις υποχρεώσεις των παικτών που αγωνίζονται στην Ευρωλίγκα. Κατανοούμε την επιθυμία του, διότι θέλει να προστατέψει το "προϊόν" του, όμως, όλα δεν είναι λεφτά...
Οι εθνικές ομάδες είναι πάνω απ' όλα και διαφωνούμε κάθετα με τον κύριο Μπερτομέου.
Είμαστε "συμπαίκτες" των Ισπανών καλαθοσφαιριστών, οι οποίοι δεν δίστασαν να τα βάλουν με τον συμπατριώτη τους. Τις αποφάσεις αυτές τις παίρνουν οι πρωταγωνιστές του μπάσκετ, δηλαδή οι παίκτες, καθώς και η Ομοσπονδία κάθε χώρας».

20 Μαΐ 2017

Ψευδές το δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών»


Με επιστολή της προς την «Εφημερίδα των Συντακτών» η δημοτική αρχή Χαϊδαρίου διαψεύδει δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο ο δήμος έκοψε το νερό σε βρύση που είχαν πρόσβαση 40 πρόσφυγες που μένουν έξω από τη δομή φιλοξενίας.
Ειδικότερα στην επιστολή το γραφείο Τύπου του Δήμου προς το διευθυντή της εφημερίδας αναφέρεται:
«Την Παρασκευή 20 Μάη η "Εφημερίδα των Συντακτών" δημοσίευσε άρθρο του κ. Δημήτρη Αγγελίδη με τίτλο "Γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα", με θέμα την κατάσταση στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στο Σκαραμαγκά.
Μεταξύ άλλων, ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο δήμος έκοψε το νερό σε βρύση που είχαν πρόσβαση 40 πρόσφυγες που μένουν έξω από τη δομή φιλοξενίας. Αυτή η αναφορά είναι εντελώς ψευδής. Στο χώρο δεν υπάρχει καμία σύνδεση ή παροχή νερού που να βρίσκεται στην ευθύνη του δήμου και δεν υπήρξε καμία ενέργεια διακοπής ή οποιαδήποτε άλλη εργασία από συνεργεία του δήμου.
Ωστόσο, ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος μάλλον "ξεχνά" τη στάση και τη θέση που πήρε ο δήμος μας για το Προσφυγικό από την πρώτη στιγμή του πολέμου. Σαν δήμος με αλλεπάλληλες ανακοινώσεις αναδείξαμε την αιτία τη προσφυγιάς, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Μετά από απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου, σταθήκαμε στο ύψος των ευθυνών και καλωσορίσαμε στο δήμο μας τους πρόσφυγες, διεκδικώντας παράλληλα αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Από την πρώτη στιγμή που ήρθαν, καλέσαμε τα εργατικά σωματεία και τους μαζικούς φορείς να εκφράσουν αλληλεγγύη στους ξεριζωμένους λαούς και έτσι χιλιάδες πράγματα μαζεύονται και μοιράζονται στους πρόσφυγες μέσω του δήμου.
Καταγγείλαμε την επαίσχυντη συμφωνία Ελλάδας - ΕΕ - Τουρκίας που δημιουργεί συνθήκες εγκλεισμού των προσφύγων στη χώρα μας.
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.
Δεν μπορεί ένα δημοσίευμα να καταγγέλλει το Δήμο Χαϊδαρίου που κράτησε την παραπάνω στάση και αυτό να βασίζεται στο "Αλληλέγγυοι αναφέρουν ότι…", χωρίς να μπαίνει στον κόπο να απευθυνθεί στους αρμόδιους φορείς ή το δήμο για να διασταυρώσει το γεγονός. Δεν μπορεί να είναι μόνο ένα λάθος, υπάρχει σκοπιμότητα, να στοχοποιηθεί η δημοτική αρχή Χαϊδαρίου και να μεταφερθεί η ευθύνη από την κυβέρνηση στο δήμο.
Στις απειλές των φασιστών για την αλληλεγγύη που εκφράζουμε στους πρόσφυγες και τους μετανάστες έρχεται να προστεθεί η λάσπη, η συκοφαντία και η προβοκάτσια δήθεν αλληλέγγυων και "αδέσμευτων" δημοσιογράφων. Άξιος ο μισθός τους…
Είναι απορίας άξιον πως σε ολόκληρο το άρθρο δεν γίνεται καμία αναφορά σε εκείνους που διοικούν, ελέγχουν και αποφασίζουν για τη μοίρα των προσφύγων, την κυβέρνηση και την ΕΕ. Μάλλον δεν ενόχλησαν και τόσο τον αρθρογράφο οι πολιτικές συμφωνίες που τους κρατούν ομήρους… αλλά με λάσπη προσπάθησε να συκοφαντήσει τη δημοτική αρχή.
Στη πραγματικότητα τους ενοχλεί που στη δημοτική αρχή Χαϊδαρίου είναι οι κομμουνιστές. Τους ενοχλεί που λέμε στους πρόσφυγες την αλήθεια για τον πόλεμο, που όσο περνά από το χέρι μας δεν αφήνουμε ΜΚΟ και δήθεν "αλληλέγγυους" να κάνουν εμπορικό ή πολιτικό αλισβερίσι με τον πόνο τους, την ξενιτιά τους. Τους ενοχλεί που διεκδικούμε για εκείνους βελτίωση σε όλους τους τομείς στο κέντρο φιλοξενίας.
Τους ενοχλεί που στα μάτια των προσφύγων η δημοτική αρχή Χαϊδαρίου είναι κάτι δικό τους, έτσι άπλα το καταλαβαίνουν οι ίδιοι, όμως αυτό ακριβώς έχει τη μεγαλύτερη σημασία για εμάς. Εμείς θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στο πλάι των προσφύγων και στην πρώτη γραμμή διεκδίκησης των αναγκών τους και πάλης ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Καλούμε την εφημερίδα να διαψεύσει την ψευδή αναφορά, διαφορετικά να τεκμηριώσει αυτό που ισχυρίζεται, θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα ακολουθήσει τη λογική "πες-πες κάτι θα μείνει"».

Συριζαίικη αντικομμουνιστική ύβρις στους 26.600.000 νεκρούς Σοβιετικούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου!

       

Στο βήμα της Βουλής ανεβαίνει για να υπερασπιστεί το τέταρτο μνημόνιο η «συντρόφισσα» Ελισάβετ Σκουφά την οποία μέχρι τώρα ομολογουμένως δεν γνωρίζαμε! Ίσως γιατί η «συντρόφισσα» Ελισάβετ δεν είχε ξανακάνει μία τόσο βαρυσήμαντη ομιλία! Ίσως γιατί η Ελισάβετ ήταν στην αφάνεια και το διαβατήριο για να έρθεις στην επιφάνεια είναι ο χυδαίος αντικομμουνισμός!
Είπε λοιπόν η συντρόφισσα Ελισάβετ Σκουφά: « Συνάδελφοι του αγαπητότατου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, θα πρέπει νομίζω να αναφέρετε πιο συχνά στο λόγο σας ότι η βάση της όποιας κριτικής και της όποιας ιδεολογίας σας είναι η Σοβιετία. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το μοντέλο κρατών σαν την Σοβιετική Ένωση, να σας υπενθυμίσω ότι ακόμη και η συγκεκριμένη υπερδύναμη της Σοβιετίας προέβη σε ιστορικότατες συνθηκολογήσεις με ιμπέρια εκείνης της εποχής και μάλιστα εις βάρος χωρών και λαών».
Ανατριχιαστική αναφορά με ανατριχιαστική φωνή και ανατριχιαστική εκφορά του λόγου από την «συντρόφισσα» Ελισάβετ Σκουφά στην Σοβιετική Ένωση των 26.600.000 νεκρών στρατιωτών και πολιτών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που έπεσαν στην μάχη κατά του φασισμού, με τον φασιστικό χρυσαυγίτικο όρο «Σοβιετία»! Αναφορά στο πολυεθνικό λαϊκό κράτος που σήκωσε το βάρος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τσάκισε τον φασισμό, αναφορά στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών μία εβδομάδα μετά την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης των λαών, με τον όρο «Σοβιετία» από την «συντρόφισσα» «αριστερή» Ελισάβετ Σκουφά!
Αυτοί οι τύποι και οι τύπισσες, που ψηφίζουν το ένα μνημόνιο πίσω από το άλλο και τον έναν αντιλαϊκό νόμο πίσω από τον άλλον, που αναφέρονται με τέτοια χυδαιότητα στην πατρίδα των 26.600.000 νεκρών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αποκαλώντας την Σοβιετία, αυτοί οι τύποι και οι τύπισσες έκραζαν το ΚΚΕ γιατί δεν συνεργαζόταν μαζί τους για να συγκυβερνήσουν! Αυτοί οι τύποι και οι τύπισσες, που τρώνε τα σπλάχνα του λαού και πίνουν το αίμα του, είναι τόσο αριστεροί, όσο αριστεροί είναι οι φασίστες που αναφέρονται στην Σοβιετική Ένωση αποκαλώντας την Σοβιετία!

Πέτρος Τατ.

Διεφθαρμένη παράσταση


Η αντιπαράθεση αυτή είναι μια κακογραμμένη φάρσα, μια φτηνιάρικη, χιλιοπαιγμένη και χωρίς καθόλου πρωτοτυπία παραγωγή. Ο σκοπός της δεν είναι να ψυχαγωγήσει εμάς τους θεατές, να μας διδάξει, να μας ανορθώσει, αλλά να μας «διασκεδάσει» -με την κυριολεκτική έννοια της λέξης: να διασκορπίσει τις σκέψεις μας και την όποια διάθεσή μας για παρέμβαση και συμμετοχή.
Στη σκηνή δυο εντυπωσιακοί χαρακτήρες. Δύο πληθωρικές παρουσίες, που με τις πομπώδεις εκφράσεις τους αιχμαλωτίζουν την προσοχή μας.
«Κάποιοι από ‘σας τα πιάσανε και φέρνουν στη Βουλή φωτογραφικές νομοθετικές ρυθμίσεις, ευνοϊκές για τον τάδε ή τον δείνα επιχειρηματία» σκούζει η ΝΔ. Οι κατηγορίες της έχουν βαρύτητα. Έχει άλλωστε αιώνες εμπειρίας στα θέματα της -σύννομης μα και παράνομης- εξυπηρέτησης των συμφερόντων της αστικής τάξης. Μια εμπειρία που αποκτάται συλλογικά, από την Τάξη και τους πολιτικούς εκφραστές της, και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά κι από σχηματισμό σε σχηματισμό.
Μετά την πρώτη αντίδραση, ένα ψέλλισμα του παιδιάστικου «Για δες ποιος μιλάει», η ιερή οργή του ΣΥΡΙΖΑ ξεχύνεται:
«Ωωωωω… ἄλλων ἰατρὸς αὐτὸς ἕλκεσιν βρύων!» (*) Δεν δικαιούστε να μας ψέγετε εσείς, που πιάσατε περισσότερα από περισσότερους», κραυγάζουν με στεντόρεια φωνή, επικαλούμενοι την πληθώρα αντίστοιχων περιστατικών του παρελθόντος. «Πριν ξαναπευθύνετε κατηγορία εναντίον μας, ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν (**)»
Η ΝΔ καγχάζει και γελάει ειρωνικά, τραβώντας φαρμακερά βέλη απ’ την φαρέτρα του νομικού θετικισμού:
«Δεν αρνιέμαι πως μπορεί στο δικαστήριο, ανάμεσα στους δώδεκα ένορκους που αποφασίζουν για ζωή, νά ‘ναι ένας κλέφτης ή δυο, πιο ένοχοι απ’ αυτόνε που δικάζουν. Η δικαιοσύνη όποιον της φέρουν φόρα εμπρός της αυτόν πιάνει. Τους νόμους τι τους νοιάζει αν κλέφτες δικάζουν κλέφτες; Δε μειώνει το έγκλημα του άλλου το αν έχω σφάλει το ίδιο εγώ!» (***)
Η αντιπαράθεση αυτή είναι μια κακογραμμένη φάρσα, μια φτηνιάρικη, χιλιοπαιγμένη και χωρίς καθόλου πρωτοτυπία παραγωγή. Ο σκοπός της δεν είναι να ψυχαγωγήσει εμάς τους θεατές, να μας διδάξει, να μας ανορθώσει, αλλά να μας «διασκεδάσει» -με την κυριολεκτική έννοια της λέξης: να διασκορπίσει τις σκέψεις μας και την όποια διάθεσή μας για παρέμβαση και συμμετοχή. Να νιώσουμε τους ήρωες δικούς μας ανθρώπους και τα προβλήματά τους δικά μας σφηνώνοντας με το ζόρι στο κεφάλι μας το ενοχικό «για να είμαστε εμείς διεφθαρμένοι είσαστε κι εσείς», το ελεεινό «μαζί τα φάγαμε».
Παρόλο όμως που έχει χάσει τον διδακτικό και ανορθωτικό της χαρακτήρα, αυτή η φαρσοκωμωδία εμπεριέχει -κάπως διεστραμμένα βέβαια- το κυριότερο χαρακτηριστικό της αρχαιοελληνικής τραγωδίας:  στο φινάλε της -αν αφήσουμε να φτάσει μέχρι εκεί αυτό το έργο και δεν χιμήξουμε στο παλκοσένικο να το κατεβάσουμε- καραδοκεί η συντριβή. Όχι των ηρώων -εκεί έγκειται η διαστροφή-, αλλά η δικιά μας, των θεατών.

(*) «Παριστάνεις τον γιατρό των άλλων, ενώ είσαι γεμάτος αρρώστιες ο ίδιος». Μεταφορικά, γι’ αυτούς που κατηγορούν τους άλλους, ενώ οι ίδιοι έχουν κάνει τα ίδια κρίματα. Ο Πλούταρχος το αποδίδει στον Ευριπίδη. Πλουτάρχου Moralia (Ηθικά), “De capienda ex inimicis utilitate” (Πῶς ἄν τις ὐπ’ ἐχθρῶν ὠφελοῖτο ), Gregorius N. Bernardakis, Λειψία, 1888.
(**) Κατά Λουκάν Ευγγέλιο, 4, 23.
(***) Ουίλιαμ Σέξπιρ, “Με το ίδιο μέτρο”, μετάφραση Βασίλη Ρώτα, εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 1997.

Ασκήσεις μνήμης: Τι είναι και τι θέλει η Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ


Μια και τελευταία, και εν όψη του μνημόνιου #4, οι λαφαζαναίοι αρχίζουν να ξαναπαίζουν την τάχα "αριστερή" αντιπολίτευση, που δήθεν δεν "πρόδοσε" παρέα με το υπόλοιπο Τσιπρέικο, ας θυμηθούμε σήμερα ένα παλιό κείμενο από έναν "δικό τους", που γράφτηκε το μακρινό και τόσο "αθώο" (όπως φαντάζει πλέον), ...2013
Το ερώτημα το τι είναι και τι θέλει η Αριστερή - πλέον - Πλατφόρμα στον ΣΥΡΙΖΑ, ερώτημα που απασχολούσε τα μέλη που ανήκουν σ' αυτή την τάση, αλλά και ευρύτερα και άλλους πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να απαντηθεί με σαφήνεια.
Αρκεί η παράθεση των τελευταίων γεγονότων και η στάση των βουλευτών της Α.Π. απέναντι σε αυτά να μας επιτρέψει να εξάγουμε κάποια ασφαλή συμπεράσματα.
1) Η θετική ψήφος των βουλευτών της Α.Π. για τη διακοπή της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής με βάση το νόμο 187 (περί σύστασης τρομοκρατικής οργάνωσης).
2) Η πλήρης κάλυψη των δηλώσεων Τσίπρα από το μακρινό Τέξας από τον Π. Λαφαζάνη με τη δήλωση ότι αυτές κινούνται στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συνεδρίου.
3) Η παντελής έλλειψη κριτικής των δηλώσεων του Γ. Δραγασάκη περί συνέχειας του κράτους με ότι αυτό συνεπάγεται. Δηλαδή τη συνέχιση των δεσμεύσεων έναντι των δανειστών, τήρηση των ευρωατλαντικών συμφωνιών και εν τέλει υποταγής στην αστική νομιμότητα από μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η στάση εκ μέρους των βουλευτών και των κεντρικών στελεχών της Α.Π. συνιστά πλήρη υποταγή και αφομοίωση στην πλειοψηφική ομάδα και την κυρίαρχη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η στάση εκ μέρους των κεντρικών πολιτικών στελεχών της Α.Π. καθιστά έωλη τη θεωρία που επικαλούνται περί αλλαγής των συσχετισμών στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτοντας το προφανές:
ότι το πραγματικό διακύβευμα των κεντρικών πολιτικών στελεχών της Α.Π. είναι η αγχώδης προσπάθεια για τη διατήρηση και την ενίσχυση των θέσεών τους στη νομή της εξουσίας εντός κόμματος και μάλιστα ενόψει κατάληψης της κυβερνητικής εξουσίας. Το στόχο αυτό τον εξυπηρετούν δε, έναντι των υπηρεσιών που προσφέρουν, με τον εγκλωβισμό αριστερών συνειδήσεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ, εντός ενός συστημικού και δεξιόστροφου κόμματος.
Παράλληλα, η Α.Π. αποτελεί το αριστερό άλλοθι που επιτρέπει στον ΣΥΡΙΖΑ να ψαρεύει σε θολά νερά αριστερούς ψηφοφόρους. Ιδιαίτερα σήμερα με την αναβίωση στην κεντρική πολιτική σκηνή της παλιάς και ανιστόρητης θεωρίας, του "Σκότους" και του "Φωτός". "Σκότος" και "Φως" που στη σημερινή συγκυρία σημαίνει μνημονιακό τόξο (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και αντιμνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ως στόχο τον εκβιασμό των αριστερών ψηφοφόρων, και η Α.Π. προσφέρει τα μέγιστα στη διατήρηση του "αριστερού" προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ.
Προς επίρρωση των παραπάνω έρχεται να συνηγορήσει η δομή, ο χαρακτήρας και οι διαδικασίες της Α.Π. Δεν υπάρχει οργανωτική δομή, δεν υπάρχει εκλεγμένο όργανο που να εκφράζει τη βούληση των μελών και δεν υπάρχει συντακτική επιτροπή στην ΙΣΚΡΑ( ιστοσελίδα που εκφράζει την Α.Π.), η οποία θα έθετε την ιστοσελίδα στην υπηρεσία της συλλογικότητας.
Ποτέ η Α.Π. δεν έχει καταθέσει ολοκληρωμένη ιδεολογική και πολιτική πλατφόρμα εν όψει συνεδρίων ή συνδιασκέψεων παρά μόνο εξαντλείται στην κατάθεση προσθηκών και τροπολογιών. Γεγονός που δεν είναι καθόλου τυχαίο. Γιατί η συγκρότηση ιδεολογικής και πολιτικής πλατφόρμας θα έθετε ζήτημα παραμονής της στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας πασιφανές ότι πουθενά, ούτε ιδεολογικά αλλά ούτε και πολιτικά υπάρχει συνάφεια με την πλειοψηφούσα άποψη του ΣΥΡΙΖΑ.
Κι ας έρθουμε τώρα στις συσκέψεις της Α.Π. Δεν παίρνεται καμία απόφαση, δεν γίνεται καμία ψηφοφορία, όλοι λειτουργούν κατά βούληση και ενίοτε - όπως στα τελευταία γεγονότα που αναφερόμαστε- οι βουλευτές της Α.Π. λειτουργούν σε πλήρη αντίθεση με τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών.
Ως εκ τούτου οι συσκέψεις της Α.Π. καθίστανται συνεδρίες ομαδικής ψυχοθεραπείας καταπιεσμένων αριστερών συνειδήσεων και λειτουργούν ως αμορτισέρ απορρόφησης των αριστερών κραδασμών που υφίσταται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σύντροφοι της Αριστερής Πλατφόρμας είναι η ώρα να μπει ένα τέλος.
Η χώρα και ο λαός της δεν έχει να περιμένει τίποτα παρά μόνο απόλυτη υποταγή στα κελεύσματα της αστικής τάξης και της Ε.Ε. από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα θα είναι η ιδεολογική και πολιτική ήττα της αριστεράς και η εδραίωση της πεποίθησης στην κοινωνία ότι δεν υπάρχει αριστερή εναλλακτική πρόταση. Μια νέα "Βάρκιζα" είναι πλέον ορατή γεγονός που θα αποφέρει την πλήρη υποταγή της κοινωνίας και τον εξανδραποδισμό των δυνάμεων της εργασίας.
Το "Σκότος" και το "Φως" θα μας φέρουν τα μεσάνυχτα.
Είναι απολύτως δυνατόν η φάρσα να επαναληφθεί στον παρόντα χρόνο ως τραγωδία.
Σύντροφοι της Αριστερής Πλατφόρμας, ας απορρίψετε τα ψεύτικα σύνδρομα, τα ψεύτικα διλήμματα, ας εγκαταλείψετε τα αδιέξοδα πολιτικά σχήματα. Ας εμπιστευτούμε επιτέλους τη δύναμη των ιδεών του σοσιαλισμού και της ιστορικής αποστολής του κόσμου της εργασίας. Ας εργαστούμε με αυταπάρνηση και συνέπεια για τη συγκρότηση εκείνου του πόλου της Αριστεράς που θα παλεύει με βάση ένα μεταβατικό πρόγραμμα για:
- Τη μονομερή διαγραφή του χρέους
- Την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη σε ρήξη με την Ε.Ε.
- Την κρατικοποίηση - κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας
- Τη σχεδιοποιημένη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με σαφές ταξικό πρόσημο για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών
-Την εγκαθίδρυση σοσιαλιστικών παραγωγικών σχέσεων στοχεύοντας στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Κλείνω με την τελευταία στροφή από το ¨Περιμένοντας τους Βαρβάρους" του Καβάφη με την προσθήκη ενός ΔΕΝ από μεριάς μου:
"Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλά προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος
και οι Μήδοι επιτέλους (δεν) θα διαβούνε" 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΣΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ

ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΠΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
                                        ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΣΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ
ΑΡΧΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή του τέταρτου
μνημονίου, από την κυβέρνηση των ΣYΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και την ψήφισή του με συνοπτικές
διαδικασίες από τη βουλή και οι δήμαρχοι των κομμάτων που υπηρετούν την πολιτική
της εξαθλίωσης του λαού και υποστήριξης των κεφαλαιοκρατών, δίνουν εξετάσεις
άμεσης εφαρμογής του.
Έτσι και ο Δήμαρχος Κέρκυρας κ. Νικολούζος (ΣΥΡΙΖΑ - ΛΑΕ κλπ) ξεπερνώντας
στην εξαπάτηση τον μέντορά του και πρωθυπουργό Τσίπρα, ενώ σχίζει τα ιμάτια του
για τον δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων του Δήμου Κέρκυρας, υπογράφει σύμβαση με
ιδιώτη εργολάβο, για την αποκομιδή των απορριμμάτων, δημιουργώντας έτσι
απεργοσπαστικό μηχανισμό και χτυπώντας την κινητοποίηση των εργατών
καθαριότητας και όχι μόνο.
Δυστυχώς στο ίδιο μήκος κύματος και η πλειοψηφία του σωματείου των
εργαζομένων ΟΤΑ Κέρκυρας, που αντί με τον πιο ηχηρό τρόπο να καταγγείλει αυτή
την απαράδεκτη ενέργεια, βάζει «πλάτη».
Καλούμε όλους τους συναδέλφους σε αγωνιστικό ξεσηκωμό, δεν θα επιτρέψουμε
να απολυθεί κανένας συνάδελφος συμβασιούχος. Να μετατρέψουμε τους χώρους
δουλειάς σε κάστρα αγώνα. Το θέμα των συναδέλφων συμβασιούχων και το αίτημα για
μόνιμη και σταθερή δουλειά μας αφορά όλους
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του Δήμου να δώσουν την μάχη για την
επιτυχία της 48ωρης Απεργίας στις 22 και 23 Μάη παλεύοντας για:
Ø Άμεση νομοθετική ρύθμιση ώστε να μην απολυθούν οι συνάδελφοι συμβασιούχοι
- παρατασιούχοι, αλλά και να τους καταβληθούν όλα τα δεδουλευμένα τους.
Ø Καμιά δομή στους παιδικούς να μην κλείσει - Κανένας συνάδελφος να μην
απολυθεί.
Ø Δημόσια ενιαία Προσχολική Αγωγή. Κανένα παιδί έξω από τους παιδικούς
σταθμούς. Ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα.
Ø Κάτω τα χέρια από τα ΒΑΕ.

20/05/2017 

Οι πραγματικοί υπαίτιοι της γενοκτονίας των Ποντίων


Η 19η Μαϊου, Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, μας θυμίζει ένα από τα πλέον κτηνώδη μαζικά εγκλήματα του περασμένου αιώνα. Σήμερα, σχεδόν 100 χρόνια μετά τα γεγονότα του Πόντου, οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος αυτού συνεχίζουν την προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν στη σφαγή 353.000 ανθρώπων. Μέσω της συστηματικής καλλιέργειας εθνικιστικών παθών, επιχειρούν να θολώσουν την ιστορική πραγματικότητα, να αποποιηθούν των ευθυνών τους, βάζοντας τους λαούς στο φαύλο κύκλο μιας ατέρμονης τεχνητής αντιπαλότητας.
Πρόκειται για τις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, στο βωμό του ανταγωνισμού των οποίων θυσιάστηκε (και) ο ποντιακός ελληνισμός. Η αστική ιστοριογραφία έχει φροντίσει εντέχνως να αποσιωπήσει- ή στην καλύτερη των περιπτώσεων να υποβαθμίσει- τους ενδοαστικούς και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς της περιόδου 1914-1923, αποδίδοντας την εξολόθρευση και τον ξεριζωμό του ποντιακού ελληνισμού σε «φυλετικά» κριτήρια.
Ωστόσο, αν κάποιος θέλει να θέσει το ζήτημα στην πραγματική του βάση οφείλει να απομακρυνθεί από τις κρατούσες «αναλύσεις» και να προσεγγίσει τις ταξικές παραμέτρους των γεγονότων του Πόντου. Έτσι γίνονται αντιληπτοί και οι βαθύτεροι λόγοι που οδήγησαν στη γενοκτονία του ελληνικού πληθυσμού και, ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται ο αληθινός ένοχος: η αστική τάξη σε Τουρκία και Ελλάδα.
Η μεν αστική τάξη της Τουρκίας, ευρισκόμενη σε διαδικασία σύστασης του δικού της έθνους-κράτους, έβλεπε ανταγωνιστικά το ελληνικό κεφάλαιο που δραστηριοποιούνταν στον «ζωτικό χώρο» της. Στο πλαίσιο αυτό καλλιεργήθηκε σε τμήματα του τουρκικού λαού μια βαθιά σοβινιστική ρητορική εναντίον των Ελλήνων του Πόντου. Πρόκειται για μια μέθοδο που η αστική τάξη ακολούθησε πολλές φορές στο διάβα της ιστορίας προκειμένου να συστοιχίσει πλατιές μάζες πίσω από «ομόφυλες» και «ομόθρησκες»- αλλά με ταξικά αντίθετα προς τον εργαζόμενο λαό συμφέροντα- ηγεσίες, ούτως ώστε να ικανοποιήσει τις εκάστοτε επιδιώξεις της.
Από τη δική της πλευρά, η ελληνική αστική τάξη, βυθισμένη στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς της, φέρει κι’ αυτή πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την τραγωδία που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου. Στο βωμό αυτών των τυχοδιωκτισμών- και προκειμένου να εξασφαλίσει μεγαλύτερο κομμάτι στην αναδιανομή της πίτας- η αστική τάξη της Ελλάδας χρησιμοποίησε τον ποντιακό πληθυσμό, άλλοτε ως «διαπραγματευτικό χαρτί» και άλλοτε ως στρατηγικό αντιπερισπασμό, στο πλαίσιο των επιδιώξεων της στη Μικρά Ασία.
Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί άλλη μια ιστορική περίπτωση που αναδεικνύει, με τον πλέον ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο, το γεγονός ότι τα συμφέροντα των λαών είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Μας υπενθυμίζει επίσης τη διαχρονική αλήθεια ότι, στο εκμεταλλευτικό σύστημα που ζούμε, τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων, των ιμπεριαλιστών, έχουν προτεραιότητα πάνω από κάθε ανθρώπινο δικαίωμα, κάθε ανθρώπινο πόνο και δράμα.
Την σφαγή στον Πόντο δεν την υπέστησαν οι Έλληνες πλουτοκράτες της εποχής, ούτε οι πολιτικοί και στρατιωτικοί της εκπρόσωποι. Την υπέστησαν, με τον πλέον βάρβαρο τρόπο, οι εργάτες, οι χωρικοί, οι μικροί έμποροι, τα λαϊκά στρώματα των Ελλήνων του Πόντου που σφαγιάστηκαν και ξεριζώθηκαν.
Είναι, επομένως, πολύ σημαντική η διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που, όπως και τότε, στις αρχές του 20ου αιώνα, έτσι και σήμερα, η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό επικαλείται το «εθνικό» συμφέρον και συναίσθημα. Η γενοκτονία των Ποντίων- όπως και μια σειρά σημαντικά γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας- μπορούν να αποτελέσουν πηγή συμπερασμάτων για την σημερινή εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Έτσι ούτως ώστε, εξοπλισμένοι με τα ταξικά «φίλτρα» ερμηνείας της πραγματικότητας, να μπορούν να βλέπουν πίσω και πέρα από την εθνικιστική-εθνοκεντρική ρητορική των εκάστοτε αστικών επιτελείων, προκειμένου να είναι σε θέση να μην επιτρέψουν μια «επανάληψη της Ιστορίας».

«Εγχειρίδιο» ανάκαμψης του κεφαλαίου



Η «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική 2021», που παρουσιάζει σήμερα ο «Ριζοσπάστης», είναι η εικόνα της «επόμενης μέρας» που ετοιμάζει η κυβέρνηση για το κεφάλαιο, πάνω στα συντρίμμια του λαϊκού εισοδήματος και των εργασιακών δικαιωμάτων.

Το σχέδιο αυτό για την ανάπτυξη είναι η «φυσική» συνέχεια του 4ου μνημονίου που ψηφίστηκε την Πέμπτη στη Βουλή και των προηγούμενων αντιλαϊκών μέτρων, σ' αυτή τη μακρά περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από την οποία η κυβέρνηση δεσμεύεται τώρα να δώσει «εξιτήριο» στο κεφάλαιο.

Η «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική 2021» ενσωματώνει τους στρατηγικούς στόχους και τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης, για αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή, με ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο, παίρνοντας υπόψη τη γεωστρατηγική της θέση, που αναλύεται εκτενώς στο σχέδιο.


Καθόλου τυχαία, επομένως, οι κλάδοι όπου επικεντρώνονται τα «αναπτυξιακά» μέτρα και οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης, είναι αυτοί της Ενέργειας, των μεταφορών, των υποδομών. Και βεβαίως, του Τουρισμού και του αγροτοδιατροφικού τομέα, που παρουσιάζουν κερδοφόρες προοπτικές και γι' αυτό προκρίνονται να προσελκύσουν επενδύσεις.

Η «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική 2021», αν και είναι ακόμα υπό διαμόρφωση, σε συνεννόηση με το κουαρτέτο, τον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές Ενώσεις, επαληθεύει ότι βασικοί πυλώνες στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης είναι η ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης και η διάνοιξη νέων πεδίων δράσης για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Τα αντιλαϊκά - αντεργατικά μέτρα του 4ου και των προηγούμενων μνημονίων, οι ιδιωτικοποιήσεις και η παραπέρα απελευθέρωση τομέων της οικονομίας είναι αδιάψευστος μάρτυρας γι' αυτό. Αντίστοιχα, τα χρηματοδοτικά εργαλεία που αξιοποιεί το σχέδιο είναι κονδύλια του ΕΣΠΑ και επενδυτικών προγραμμάτων της ΕΕ, σε «μόχλευση» με κρατικές ενισχύσεις μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που χρηματοδοτείται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Ετσι εξηγείται η αγωνιώδης προσπάθεια της κυβέρνησης να πετύχει μια πιο μακροπρόθεσμη διευθέτηση του χρέους, την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και, βεβαίως, να περικόψει κρατικές δαπάνες που κατευθύνονται για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες, για να στηρίξει με περισσότερο κρατικό χρήμα και φτηνότερο δανεισμό την καπιταλιστική ανάκαμψη.

Ο στόχος της «Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής 2021», που αναφέρεται στο «συμπληρωματικό» μνημόνιο, είναι να συμβάλει τα επόμενα 2 - 3 χρόνια «στη δημιουργία ενός ελκυστικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος». Σ' αυτήν την κατεύθυνση, ο ΣΕΒ αναγνωρίζει τη συμβολή των αντιλαϊκών μέτρων που νομοθετεί η κυβέρνηση και τον «καθοριστικό ρόλο του κράτους στην προώθηση των ιδιωτικών επενδύσεων».

Προσθέτει, επίσης, με νόημα ότι στόχος του αναπτυξιακού σχεδίου θα πρέπει να είναι «η μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων» και γι' αυτό προτείνει μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, ώστε να μειώνεται το «μη μισθολογικό κόστος». Ζητάει ακόμη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και του κόστους του τραπεζικού δανεισμού και, βεβαίως, μείωση του κόστους της Ενέργειας.

Είναι βέβαιο ότι όσα απ' αυτά τα μέτρα δεν συμπεριλήφθηκαν με επάρκεια στο τελευταίο αντιλαϊκό πακέτο, θα έχουν περίοπτη θέση σε επόμενα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Αλλωστε, περιγράφουν γενικούς στόχους στους οποίους συγκλίνουν όλα τα αστικά κόμματα, στο όνομα της ανάκαμψης.

Αυτό που επαληθεύεται και από την «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική 2021», είναι ότι η καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία είναι ασύμπτωτη με τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και προϋποθέτει τη διαρκή τους συμπίεση, την ένταση δηλαδή της εκμετάλλευσης. Προπάντων, είναι ασυμβίβαστη με τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, που είναι σήμερα εφικτό και ώριμο να ικανοποιηθούν, κι εκεί χρειάζεται να στρέψει τον προσανατολισμό του το εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Ριζοσπάστης 

TOP READ