Τι λέει και τι δε λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη ΔΕΗ

Τι λέει και τι δε λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη ΔΕΗ

Τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ συμπύκνωσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σταθάκης, μιλώντας την Τρίτη στο ραδιόφωνο «Real fm», με αφορμή το επικείμενο νομοσχέδιο για τη «μικρή ΔΕΗ».

Είπε μεταξύ άλλων: «Εμείς είχαμε σταθεί από την αρχή έντονα κριτικά απέναντι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, η οποία επιχειρείται. Υπογραμμίζω εδώ ότι η Ελλάδα έχει προσαρμοστεί πλήρως μέχρι στιγμής στην απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, που έχει ως αφετηρία την Κομισιόν. Δηλαδή, από το 1998 μέχρι σήμερα, η Ελλάδα, βήμα προς βήμα, έχει πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.
Σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο δεν προκύπτει ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Εχει απελευθερωθεί η αγορά στο φυσικό αέριο, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, έχει απελευθερωθεί η αγορά ακόμα και στην παραγωγή λιγνιτικής Ενέργειας - άλλο ότι δεν έχουν προχωρήσει οι ιδιώτες που έχουν αναλάβει τα νέα κοιτάσματα λιγνίτη σε επενδύσεις. Εχει προχωρήσει, λοιπόν, πλήρως το θεσμικό πλαίσιο και γι' αυτό μιλάμε για ένα πρωτόγνωρο ατόπημα (σ.σ. της κυβέρνησης)».
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να κάνει κεντρικό στοιχείο της κριτικής του προς την κυβέρνηση το γεγονός ότι η ιδιωτικοποίηση παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ είναι το «κάτι παραπάνω» σε σχέση με τη στρατηγική της απελευθέρωσης της αγοράς Ενέργειας, η οποία κατά τ' άλλα έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα. Από αυτή τη σκοπιά, όχι μόνο δεν εναντιώνεται στην «απελευθέρωση», αλλά κακίζει και τους ιδιώτες ότι δεν έκαναν επενδύσεις στο κομμάτι της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων λιγνίτη!

Με αφετηρία αυτή τη θέση, προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό ότι η απελευθέρωση, δηλαδή η δράση των μονοπωλιακών ομίλων σε έναν κλάδο της οικονομίας, έχει «ταβάνι». Επίσης, ότι εκεί που «παίζουν μπάλα» τα μονοπώλια, μπορεί να συνυπάρχει το καπιταλιστικό κέρδος με την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων και το δικαίωμα του λαού σε φτηνή Ενέργεια.
Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ και να θέλει, δεν μπορεί να κρύψει τη συμφωνία του με την απελευθέρωση του συγκεκριμένου και άλλων κλάδων της οικονομίας. Θυμίζουμε ότι ο τότε ΣΥΝ ψήφισε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία, στο άρθρο 129β, περιελάμβανε συγκεκριμένες κατευθύνσεις για απελευθέρωση του ανταγωνισμού.
Ο πρώτος νόμος για την απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας στην Ελλάδα ήταν ο 2773/99, τον οποίο συνδιαμόρφωσαν η τότε κυβέρνηση με τη συνδικαλιστική πλειοψηφία (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΝ) στη ΔΕΗ και προέβλεπε τη μετατροπή της επιχείρησης σε Ανώνυμη Εταιρεία. Τότε, η συνδικαλιστική πλειοψηφία προσπάθησε να «κοιμίσει» τους εργαζόμενους, με το σύνθημα «καμιά μετοχή στους ιδιώτες». Αργότερα, το εγκατέλειψε κι αυτό, υιοθετώντας τη θέση ότι στη νέα μετοχική σύνθεση, το κράτος θα έπρεπε να διατηρεί τουλάχιστον την πλειοψηφία.
Στον ίδιο νόμο, στο άρθρο 34, συμπεριλήφθηκε η προδοτική συμφωνία που υπέγραψε η συνδικαλιστική πλειοψηφία και χάριζε στη ΔΕΗ ΑΕ την περιουσία του ασφαλιστικού φορέα των εργαζομένων, προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης και η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής Ενέργειας. Τη συμφωνία ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ στη Βουλή και οι παρατάξεις τους στη ΓΕΝΟΠ.
Κάπως έτσι, σήμερα, από το μετοχικό κεφάλαιο του ομίλου της ΔΕΗ ΑΕ, το 49% ανήκει σε ιδιώτες, ενώ περίπου το 36% των μετοχών ανήκει σε διεθνή επενδυτικά σχήματα, κυρίως αμερικανικά. Επίσης, άλλο ένα 17% από τη μητρική ΔΕΗ ΑΕ προβλέπεται να πουληθεί άμεσα σε ιδιώτες.

Τι θα κάνει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Σε ερώτηση για το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν κυβερνήσει, ο Γ. Σταθάκης είπε στην ίδια συνέντευξη: «Στον τομέα της Ενέργειας θα κρατήσουμε δημόσια τη ΔΕΗ. Εχουμε δεσμευθεί πλήρως ως προς αυτό και ταυτόχρονα θα κάνουμε όλες τις αναγκαίες ρυθμίσεις στην αγορά Ενέργειας, προκειμένου να διορθώσουμε μια κατάσταση στην οποία οι παραγωγοί στις ανανεώσιμες πηγές Ενέργειας τώρα έχουν οδηγηθεί σε μια ζημιογόνα κατάσταση, το φυσικό αέριο υποαπασχολείται και οι καταναλωτές πληρώνουμε τις μονάδες του φυσικού αερίου είτε δουλεύουν, είτε δε δουλεύουν.
Η ΔΕΗ βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο. Προχωράει τις επενδύσεις της παρ' όλα αυτά, μεγάλες επενδύσεις και οι καταναλωτές Ενέργειας, πρωτίστως η βιομηχανία, είναι εμφανώς σε μια ακραία κατάσταση, επειδή το ρεύμα που παράγεται υπό αυτές τις συνθήκες είναι εξαιρετικά ακριβό, το ακριβότερο στην Ευρώπη. Η απάντησή μας, λοιπόν, είναι ότι θα πρέπει να ξαναβάλουμε τάξη σε όλο αυτό το χαοτικό σύστημα, με σταθερούς άξονες και σταθερές πρωτοβουλίες: Δημόσιος πυλώνας, ΔΕΗ ο βασικός παραγωγός της Ενέργειας και ρύθμιση όλων των άλλων αγορών, με έναν τρόπο που επιλύει το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας».
Η «τεχνοκρατική» ανάλυση του Σταθάκη πρέπει να «ψυλλιάσει» τους εργαζόμενους και το λαό. Επί της ουσίας, λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σεβαστεί όλο το υφιστάμενο πλαίσιο της απελευθέρωσης, με τα μονοπώλια να αλωνίζουν κυριολεκτικά στον τομέα της Ενέργειας. Κατά τ' άλλα, λέει ότι με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το πλειοψηφικό πακέτο της ΔΕΗ θα παραμείνει στο κράτος, όπως είναι μέχρι τωρα.
Γιατί όμως; Ωστε μια «δημόσια ΔΕΗ» να παίξει το ρόλο του ρυθμιστή ανάμεσα στα μονοπώλια που ανταγωνίζονται στον τομέα της Ενέργειας, αλλά και ανάμεσα σε αυτά και τις βιομηχανίες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες Ενέργειας (τις λεγόμενες «ενεργοβόρες») και ζητούν την εγγύηση του κράτους για φτηνή Ενέργεια. Δηλαδή, το κράτος, σαν βασικός μέτοχος της ΔΕΗ, να αναλάβει να «μοιράσει την τράπουλα» ανάμεσα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ντόπιους και ξένους, σε ό,τι αφορά την παραγωγή και την εκμετάλλευση της Ενέργειας.
Το απέδειξε, άλλωστε, παίρνοντας θέση υπέρ των βιομηχάνων της μεταλλουργίας, στην προσπάθειά τους να μειώσουν για τις επιχειρήσεις τους το ενεργειακό κόστος. Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, στήριξε τον εκβιασμό τους «δώστε μας φτηνότερο ρεύμα, αλλιώς θα κάνουμε απολύσεις», με αποτέλεσμα οι βιομήχανοι και υποσχέσεις για φτηνότερο ρεύμα να πάρουν από την κυβέρνηση και να κάνουν απολύσεις, όπως στη Χαλυβουργία.

Τι δεν είπε ο Σταθάκης

Ολα τα παραπάνω προκύπτουν απ' όσα είπε ο Σταθάκης στη συγκεκριμένη συνέντευξη. Ας δούμε όμως και τι δεν είπε: Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε κουβέντα για τα τιμολόγια που τραβάν τον ανήφορο. Για τα 350.000 λαϊκά νοικοκυριά που δεν έχουν ρεύμα, επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν. Γι' αυτούς, ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται μόνο διεύρυνση του «κοινωνικού τιμολογίου», μέτρο που άλλωστε μελετά να εφαρμόσει και η σημερινή αντιλαϊκή κυβέρνηση.
Ο Σταθάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ δε λένε επίσης κουβέντα για τους εργολάβους που κάνουν θραύση στα ορυχεία και στα εργοστάσια της ΔΕΗ, με εργασιακές σχέσεις άλλων εποχών. Για το γεγονός ότι οι όροι εργασίας επιδεινώνονται δραματικά για τους εργαζόμενους στη («δημόσια» κατά τ' άλλα) ΔΕΗ, ακόμα και για τους πιο παλιούς.
Δε λένε επίσης κουβέντα για το γεγονός ότι η στρατηγική της απελευθέρωσης είναι αυτή που παραδίδει τη ΔΕΣΦΑ στους Αζέρους και το δίκτυο της ΔΕΗ (ΑΔΜΗΕ) στους ιδιώτες. Που έδωσε ήδη ορισμένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα λιγνίτη στην περιοχή των Βαλκανίων προς εκμετάλλευση στους ιδιώτες. Για το γεγονός ότι αυτή η στρατηγική, για την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ κομπάζει ότι προχώρησε αρκετά στην Ελλάδα, ευθύνεται που το «ταμείο» από το οποίο αποζημιώνονται οι ιδιώτες - παραγωγοί των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, πρέπει να πάψει να είναι ελλειμματικό και γι' αυτό το σχετικό χαράτσι αυξάνει ολοένα και περισσότερο στους λογαριασμούς των λαϊκών νοικοκυριών.
Οι περικοκλάδες του ΣΥΡΙΖΑ, τα προσκλητήρια για τη συγκρότηση κοινών τάχα μετώπων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, πίσω από τα οποία προσπαθεί να κρύψει τη συνευθύνη του για τη σημερινή κατάσταση και να δημιουργήσει την αυταπάτη για αντίστροφη πορεία, αν εφαρμοστεί το δικό του μείγμα διαχείρισης, δεν πρέπει να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους και το λαό.
Αλλωστε, πολλοί από εκείνους τους συνδικαλιστικούς και πολιτικούς παράγοντες που στήριξαν στα πρώτα της βήματα την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, είτε βρίσκονται σήμερα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, είτε χαριεντίζονται μαζί του και τον πριμοδοτούν για να εκλέξει εκπροσώπους στη Διοίκηση της ΓΕΝΟΠ. Τέτοια είναι τα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που συμμετείχαν και στη χτεσινή σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Τους έδωσε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να «ξεπλυθούν» για τις «αμαρτίες» τους απέναντι στους εργαζόμενους και μαζί τους να «ξεπλυθεί» κι αυτός.
Η λύση προς όφελος του λαού είναι η πρόταση του ΚΚΕ για Ενέργεια και ΔΕΗ κοινωνικοποιημένη, σε μια Ελλάδα αποδεσμευμένη από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία και οικονομία. Για ενιαίο αποκλειστικά κρατικό φορέα Ενέργειας, που θα υπηρετεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών, θα σχεδιάζει τα ενεργειακά έργα με πανεθνικό σχεδιασμό, επιστημονικά, με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες της χώρας.
Σε ένα τέτοιο φιλολαϊκό δρόμο ανάπτυξης μπορούν να εξασφαλιστούν ταυτόχρονα φτηνό ρεύμα για το λαό, τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στην Ενέργεια, η μείωση του βαθμού ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, η εξασφάλιση ενεργειακής επάρκειας για την ανάπτυξη όλων των παραγωγικών δυνάμεων. Με αυτή τη γραμμή πάλης, ο αγώνας των εργαζομένων της ΔΕΗ σήμερα μπορεί να εμποδίσει τα αντεργατικά σχέδια, να έχει νικηφόρα προοπτική, να αποκτήσει την αλληλεγγύη των λαϊκών στρωμάτων.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ «ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΚΑ» ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

ΣΥΓΧΡΟΝΑ «ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΚΑ» ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Διαφημίζουν την πραμάτεια τους με το μανδύα της «πρακτικής άσκησης»

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τους όρους απασχόλησης των «πρακτικάριων» στα ξενοδοχεία δίνει ιστοσελίδα εταιρείας που τους προωθεί σε ξενοδοχειακές μονάδες

Μια αποκαλυπτική εικόνα για τον τρόπο που γίνεται η μετακίνηση χιλιάδων σπουδαστών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, προκειμένου να απασχοληθούν σε ξενοδοχειακές μονάδες, με το μανδύα της «πρακτικής άσκησης», δίνει ο ιστότοπος μιας εταιρείας που παίζει το ρόλο του «διαμεσολαβητή» και απευθύνεται σε επιχειρηματίες του Τουρισμού.
Τα στοιχεία της συγκεκριμένης εταιρείας είναι στη διάθεση του «Ριζοσπάστη» και είναι μια από τις πολλές που κάνουν αυτήν τη δουλειά, με τους ίδιους πάνω - κάτω όρους. Η εταιρεία έχει έδρα τη Βουλγαρία και «καλύπτει θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό». Στόχος της είναι, σύμφωνα με όσα γράφει στην ιστοσελίδα της, «η προσφορά προσωπικού με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος για τους εργοδότες και τις επιχειρήσεις τους».
Σύμφωνα με την εταιρεία, «το προσωπικό που διαθέτουμε είναι από χώρες που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση και κυρίως από Τσεχία, Σλοβακία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Εσθονία, Λιθουανία, Πολωνία κ.τ.λ». Για κάθε «δουλειά» που κλείνει, η εταιρεία παίρνει προμήθεια «250 ευρώ ανά άτομο, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή το πόστο εργασίας». Ενημερώνει μάλιστα τους πελάτες της ότι «ΦΠΑ δεν υπάρχει εφόσον η εταιρεία σας είναι δηλωμένη ως ενδοκοινοτική», επαληθεύοντας ότι η ίδια η ΕΕ ενθαρρύνει τη διακίνηση εργαζομένων με αυτόν τον τρόπο, καταργώντας ακόμα και τον ΦΠΑ στις συναλλαγές ανάμεσα στις εμπλεκόμενες εταιρείες.

Στην ιστοσελίδα της, η εταιρεία αναφέρεται αναλυτικά στους όρους με τους οποίους «προσφέρει» φτηνούς εργαζόμενους στις ξενοδοχειακές μονάδες

Η λειτουργία της εταιρείας και οι υπηρεσίες που προσφέρει είναι καθ' όλα προβλεπόμενες από την ευρωπαϊκή και την εθνική νομοθεσία. Είναι και αυτό μια απόδειξη ότι η συντριβή των εργασιακών σχέσεων και η γενικευμένη δράση των σύγχρονων «δουλεμπορικών» φέρουν τη σφραγίδα του κράτους και της ΕΕ, με στόχο να εξασφαλίσει η εργοδοσία ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη.
Επιβεβαιώνεται, επίσης, ότι οι συνθήκες δουλειάς στον Τουρισμό καμιά σχέση δεν έχουν με τη λάμψη της «βιτρίνας» που φιλοτεχνούν για τον κλάδο οι επιχειρηματικοί όμιλοι και η κυβέρνηση, κομπάζοντας για τις αυξημένες αφίξεις και τα έσοδα.

Χρόνος εργασίας χωρίς «ταβάνι»

Στην ιστοσελίδα της, η εταιρεία ενημερώνει ότι «και φέτος παρέχει υπηρεσίες εύρεσης και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού σε δύο κατηγορίες», μία από τις οποίες είναι «μαθητευόμενοι που πραγματοποιούν την πρακτική τους άσκηση στον τουριστικό - ξενοδοχειακό κλάδο». Εξηγεί ότι «σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι σπουδαστές/φοιτητές Τουριστικών Επιχειρήσεων/ Επαγγελμάτων από την Ελλάδα καθώς και από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, οι όποιοι ενδιαφέρονται να πραγματοποιήσουν την πρακτική τους άσκηση σε ελληνικά ξενοδοχεία». Οι ηλικίες των σπουδαστών, «κυμαίνονται από 18 έως 30 ετών».
Σύμφωνα με την εταιρεία: «Ο μαθητευόμενος κατά τη διάρκεια της πρακτικής του ασκήσεως θα εισπράττει μηνιαίο επίδομα, για την αντιμετώπιση των μικροεξόδων του από την επιχείρηση, το πόσο των 400 ευρώ καθαρά (...) συν 6 ευρώ κάθε μήνα για την ασφάλισή του στο ΙΚΑ βάσει νόμου (...) Οι φοιτητές θα λαμβάνουν τέσσερα ρεπό μηνιαίως (...) Ο εργοδότης υποχρεούται να παραχωρεί στους σπουδαστές τουλάχιστον δύο πλήρη γεύματα ημερησίως, καθώς επίσης και δωρεάν στέγαση σε δίκλινα - τρίκλινα δωμάτια (...) Η διάρκεια της σύμβασης ορίζεται στη διάρκεια μιας τουριστικής σαιζόν (Απρίλιο έως και Νοέμβριο). Μετά τη λήξη του συμβολαίου, κι αφού ολοκληρωθεί η πρακτική άσκηση του κάθε μαθητευόμενου, ο εργοδότης οφείλει να καταβάλλει το χρηματικό ποσό της τάξεως των 200 ευρώ κατά την αναχώρησή του, ως ένδειξη μιας υγιούς και επιτυχημένης συνεργασίας».
Δηλαδή, σπουδαστές τουριστικών σχολών, ηλικίας μέχρι 30 χρόνων, απασχολούνται με κανονικό ωράριο, έξι μέρες τη βδομάδα, σε ξενοδοχειακές μονάδες, στις οποίες διαμένουν κιόλας, με «μισθό» 400 ευρώ, για οκτώ μήνες, όσο διαρκεί η τουριστική σεζόν. Τα γεύματα που υποχρεούται να δίνει ο εργοδότης είναι δύο, που σημαίνει ότι αν θέλει το «κάτι παραπάνω» στο φαγητό του, θα πρέπει να το πληρώσει από την τσέπη του.
Βάζοντας κάτω τα νούμερα, προκύπτουν τα εξής: Ενας επιχειρηματίας στον τομέα του Τουρισμού, μπορεί με περίπου 3.700 ευρώ τη σεζόν (3.248 οι «μισθοί» και η Ασφάλιση στο οκτάμηνο, 250 ευρώ η προμήθεια και 200 ευρώ τα έξοδα αναχώρησης) να εξασφαλίσει έναν σπουδαστή - εργαζόμενο για τα ξενοδοχεία του και να τον χρησιμοποιήσει όπως αυτός θέλει, αφού είναι γνωστή η κατάσταση που επικρατεί στις τουριστικές μονάδες σε ό,τι αφορά τα ωράρια, τα πόστα, τις πληρωμές κ.ά. Αλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η εταιρεία δεν αναφέρει τίποτα για τον ημερήσιο χρόνο που ο εργοδότης μπορεί να απασχολεί τον εργαζόμενο - σπουδαστή.

Εργαζόμενος - «κτήμα» της εταιρείας

Ενδεικτικός είναι και ο τρόπος που περιγράφονται οι υποχρεώσεις του σπουδαστή, αν αποφασίσει να φύγει από τη δουλειά: «Ο σπουδαστής οφείλει να κάνει τα καθήκοντα του ημερησίως και να λαμβάνει σίτιση και στέγαση έως ότου σταλθεί σε νέο εργοδότη και έως ότου έρθει ο αντικαταστάτης του στο ξενοδοχείο για να καλύψει τη θέση του», σημειώνει η εταιρεία, ενώ ενημερώνει ότι «η σύμβαση ισχύει εφόσον υπογραφεί από εργοδότη και διαμεσολαβητή», χωρίς καμιά ανάμειξη του σπουδαστή, ο οποίος παρουσιάζεται ούτε λίγο, ούτε πολύ να είναι «κτήμα» της εταιρείας που ανέλαβε να τον προωθήσει σε κάποια δουλειά.
Με έμμεσο τρόπο, η εταιρεία διαφημίζει αυτήν την κατηγορία των εργαζομένων ως τη φτηνότερη και την πιο αποδοτική, που δεν έχει τα «βαρίδια» των εργαζομένων με προϋπηρεσία στον κλάδο του Τουρισμού. Μιλώντας για τη δεύτερη κατηγορία του προσωπικού που διακινεί στα ξενοδοχεία, η εταιρεία ενημερώνει ότι σ' αυτήν «ανήκουν ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι εργάτες με ποίκιλλες μισθολογικές απαιτήσεις ανάλογα με την προϋπηρεσία του καθενός». Δηλαδή, ακριβότεροι και με μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους «πρακτικάριους» σπουδαστές.
Κλείνοντας την παρουσίασή της, η εταιρεία καθησυχάζει τους πελάτες της ξενοδόχους ότι «είναι υποχρεωμένη να αναλάβει την αντικατάσταση όποιων ατόμων έχουν κριθεί ακατάλληλα από τους εργοδότες για την εργασία που προσελήφθησαν ή για όσα άτομα αποχώρησαν από την επιχείρηση χωρίς να έχουν σοβαρούς λόγους, χωρίς επιπλέον χρέωση, μέσα σε 10-15 ημέρες»...

Βραζιλία: η χώρα των αντιθέσεων

Βραζιλία: η χώρα των αντιθέσεων

Αρθρο του Εντμίλσον Κόστα, μέλους της ΚΕ του Βραζιλιάνικου Κομμουνιστικού Κόμματος και υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων

Οι κινητοποιήσεις, οι λαϊκές διαμαρτυρίες και τα ξεσπάσματα, οι απεργίες και οι εργατικοί αγώνες που σημαδεύουν το Μουντιάλ εξέπληξαν πολλούς. Βρήκαν τη δύναμη να διαπεράσουν το τείχος των αστικών ΜΜΕ. Τι είναι αυτό που τα τροφοδότησε; Ποιοι είναι οι λόγοι που, σε μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά άθλημα, αλλά «πάθος», οδήγησαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού -ορισμένες έρευνες μιλούν για 40%, άλλες για ακόμη περισσότερο- να έχει στάση κριτικής και αντίθεσης στην πραγματοποίηση του Μουντιάλ; Το άρθρο που δημοσιεύουμε, σε αποσπάσματα του Εντμίλσον Κόστα, μέλους της ΚΕ και υπεύθυνου Διεθνών Σχέσεων του Βραζιλιάνικου ΚΚ, (πρωτοδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του κόμματος), βοηθά στη διερεύνηση των εξελίξεων σε αυτή τη μεγάλη χώρα. Το Βραζιλιάνικο ΚΚ είναι αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Ντίλμα Ρουσέφ, στηρίζει τις λαϊκές κινητοποιήσεις και κριτικάρει τη στάση και την πολιτική του ΚΚ της Βραζιλίας που μετέχει στην κυβέρνηση, κρατώντας μάλιστα το υπουργείο Αθλητισμού.

Τα μονοπώλια κυριαρχούν

Ο βραζιλιάνικος μονοπωλιακός καπιταλισμός δημιούργησε μια ανεπτυγμένη οικονομική δομή, ένα βιομηχανικό σύστημα δυναμικό, καθετοποιημένο και διαφοροποιημένο, μια αγροτική παραγωγή τυπικά καπιταλιστική που προμηθεύει την εγχώρια αγορά και έχει σημαντικό βάρος στο σύνολο των εξαγωγών, γεγονότα που μέσα σε μισό αιώνα έφεραν τη Βραζιλία μεταξύ των δέκα κυριοτέρων οικονομιών του κόσμου. Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία περίπλοκη, με κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες, συγκεντρωμένη στα αστικά και μητροπολιτικά κέντρα, αλλά και με μία σειρά από ιδιαιτερότητες, με νέα κοινωνικά και πολιτισμικά φαινόμενα και συμπεριφορές οι οποίες αρχίζουν να εκφράζονται με εκρηκτικό τρόπο στο σύνολο της Βραζιλίας - δείγμα του ότι αντιπροσωπεύουν μια καταπιεσμένη κοινωνική απαίτηση, που δε χωρά πλέον στις παλιές καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

Χαρακτηριστικό γκράφιτι σε τοίχο στο Ρίο ντε Τζανέιρο

Με άλλα λόγια, το σύνολο των παραγωγικών δυνάμεων την ανέδειξαν σε μια ώριμη βιομηχανική οικονομία, ήδη δεν ανταποκρίνονται πλέον στην κοινωνική δυναμική του εικοστού πρώτου αιώνα. Εξαντλήθηκε ένα σύστημα κυριαρχίας, όπου η άρχουσα τάξη επέβαλε την ηγεμονία της μέσα από την αυθόρμητη συναίνεση του προλεταριάτου και του πληθυσμού γενικά. Συντελείται μια ποιοτική μεταβολή σε αυτή τη σχέση: ο εκμεταλλευόμενος και στερημένος λαός χάνει τον αυθόρμητο σεβασμό για τη δημόσια τάξη και ξεπερνά τα όρια των ειρηνικών σχέσεων της προηγούμενης συγκυρίας. Ετσι λοιπόν, τίθεται για όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις το πολιτικό δίλημμα της Σφήκας: αποκρυπτογράφησέ με ή σε καταβροχθίζω!
Το βραζιλιάνικο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) το 2013 έφτασε τα 2,43 τρισ. δολάρια, που αντιστοιχούν στο έβδομο μεγαλύτερο ΑΕΠ στον κόσμο. Πρόκειται για μια οικονομία μονοπωλιακή σε όλους τους σημαντικούς τομείς, καθετοποιημένα ολοκληρωμένη, με ένα βιομηχανικό πάρκο με δυνατότητα να παράγει όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που απαιτούνται για την εγχώρια κατανάλωση, πέρα από το τεράστιο πλεόνασμα που προορίζεται για εξαγωγή. Με ένα δυναμικό τομέα υπηρεσιών, όπου οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ και τα πολυκαταστήματα ελέγχουν την εμπορία των περισσότερων προϊόντων, ένα εξελιγμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ενα δίκτυο τηλεπικοινωνιών και ΜΜΕ που αντιστοιχεί στο ύψος της διαδικασίας συσσώρευσης. Και ένα γεωργικό τομέα που τροφοδοτεί όχι μόνο την εγχώρια αγορά, αλλά εξελίχθηκε σ' έναν από τους κύριους εξαγωγείς εμπορευμάτων στον κόσμο.

Ανάπτυξη του καπιταλισμού και των ανισοτήτων

Ωστόσο, αυτό το επίπεδο παραγωγικής ανάπτυξης δεν αντανακλάται στην κατανομή του εισοδήματος, ούτε στις συνθήκες διαβίωσης των λαϊκών οικογενειών: πρόκειται για μια χώρα με πολύ μεγάλες ανισότητες. Αρκεί να πούμε ότι το 2009, το πλουσιότερο 10% της χώρας συγκέντρωσε το 42,5% του εθνικού εισοδήματος, σαράντα φορές περισσότερο από το 10% των φτωχότερων, ενώ το 5% των πλουσιότερων κατέχουν εισόδημα μεγαλύτερο από το 50% των φτωχότερων. Η Βραζιλία κατατάσσεται στην 85η θέση στην κατάταξη του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

Από τις καθημερινές διαδηλώσεις στο Σάο Πάολο. Χαρακτηριστικό το πλακάτ: «Νοσοκομεία Ναι! FIFA Οχι!»

Στην οικονομία κυριαρχούν οι εκατό μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι της χώρας. Ενδεικτικά, αυτοί οι όμιλοι σημείωσαν το 2010 έναν όγκο πωλήσεων που αντιστοιχεί στο 56% του ΑΕΠ. Αν ψάξουμε λίγο ακόμη, βλέπουμε ότι τον ίδιο χρόνο, οι 20 μεγαλύτεροι όμιλοι είχαν πωλήσεις που αντιστοιχούν στο 35% του ΑΕΠ, ενώ μόνο οι δέκα μεγαλύτεροι όμιλοι το περίπου 25% του ΑΕΠ. Αυτοί οι όμιλοι έχουν ηγετική θέση στη βιομηχανία, την εξόρυξη, τον αγροτοδιατροφικό τομέα, στο χρηματοπιστωτικό τομέα, το εμπόριο και τις υπηρεσίες γενικά, δηλαδή κανένας τομέας της οικονομίας της Βραζιλίας δε διαφεύγει της διαδικασίας μονοπώλησης.
Δημιουργήθηκε μια σύνθετη αστική κοινωνία, όπου περίπου το 83% του πληθυσμού ζει στις πόλεις, με υψηλό επίπεδο της αστικής συγκέντρωσης στις μητροπόλεις. Οι είκοσι μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές της χώρας έχουν 76 εκατομμύρια κατοίκους, περίπου το 40% του βραζιλιάνικου πληθυσμού. Μόνο η μητροπολιτική περιοχή του Σάο Πάολο έχει περισσότερο από το 10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Ακριβώς όπως ο μονοπωλιακός καπιταλισμός συγκεντρώνει τις επιχειρήσεις και τον πληθυσμό στις μεγάλες πόλεις, συγκεντρώνει και το προλεταριάτο. Ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός της χώρας είναι 93,9 εκατομμύρια, με 19,6 εκατομμύρια αυτοαπασχολούμενους και 3,6 εκατομμύρια εργοδότες. Το προλεταριάτο αποτελείται από 58,3 εκατομμύρια.
Πρόκειται για ένα νεαρό προλεταριάτο, η πλειονότητα του οποίου κυμαίνεται μεταξύ 18-35 ετών, με διπλάσια έτη στην εκπαίδευση σε σχέση με τους εργαζόμενους, κατά την περίοδο της ανόδου των αγώνων στα τέλη της δεκαετίας του '70. Ενα προλεταριάτο που δεν έχει περάσει από το «σχολείο» της ταξικής πάλης και επομένως δεν έχει πείρα στη σύγκρουση με το κεφάλαιο. Με ένα πολύ χαμηλό ποσοστό συνδικαλισμού - μόλις το 16,7% είναι οργανωμένοι.
Η επισφάλεια κυριαρχεί στις συνθήκες εργασίας της. Σημαντικό μέρος δουλεύει σε συνθήκες όπου δεν υπάρχει σεβασμός για ελάχιστα δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ πάνω από έναν αιώνα από τους εργαζόμενους, όπως η αργία της Κυριακής και οι 40 ώρες εργασία την εβδομάδα. Περίπου το 1/3 των εργαζομένων εργάζεται πάνω από 45 ώρες εβδομαδιαίως. Για να κατανοήσουμε τις πραγματικές συνθήκες εργασίας των μισθωτών στις μεγάλες πόλεις, αρκεί να πούμε ότι στο εμπόριο, στα εμπορικά κέντρα, στα callcenters, οι περίπου είκοσι εκατομμύρια εργαζόμενοι δουλεύουν Κυριακή με Κυριακή, σ' ένα καθεστώς με διαβαθμίσεις στην ελαστικότητα, όπου η αργία ορίζεται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, δηλαδή χωρίς καμία κοινωνική ζωή με την οικογένεια, τα παιδιά ή τους φίλους.
Οι χαμηλοί μισθοί είναι σε κραυγαλέα αντίθεση με το βαθμό ανάπτυξης της οικονομίας, καθώς οι επιχειρηματίες έχουν από τα υψηλότερα ποσοστά κέρδους στο βιομηχανικό κόσμο, ενώ πληρώνουν τους χαμηλότερους μισθούς. 18,2 εκατομμύρια εργατών λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό. (Συνεχίζεται με το β' μέρος αύριο)

Παραιτήθηκαν δύο διευθυντές σχολείων της Κέρκυρας λόγω αξιολόγησης

Posted by: corfutime

Παραίτηση δήλωσαν δύο διευθυντές σχολείων της Κέρκυρας, διαμαρτυρόμενοι με αυτό τον τρόπο στη διαδικασία συμμετοχής των διευθυντών στην αξιολόγηση εκπαιδευτικών.

Πρόκειται για τους  Παναγιώτη Σκαρτσίλα (Διευθυντή του 1^ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κέρκυρας)  και Παναγιώτη Παναγιώτου (Διευθυντή του 9^ου Δημοτικού Σχολείου Κέρκυρας) οι οποίοι έδωσαν στη δημοσιότητα την ακόλουθη ανακοίνωση:

” Υποβάλλουμε την υπηρεσιακή μας παραίτηση από τη θέση των Διευθυντών Δημοτικών Σχολείων για προσωπικούς λόγους αξιοπρέπειας – συνείδησης – συναδελφικής αλληλεγγύης.Δεν επιθυμούμε πλέον να κατέχουμε τη θέση ευθύνης του Διευθυντή του Σχολείου και να ασκούμε διοικητικά καθήκοντα, γιατί έχουν διαφοροποιηθεί οι όροι άσκησης των διευθυντικών και διοικητικών καθηκόντων μας σε σχέση με αυτούς της αρχικής μας επιλογής. Θεωρούμε πως η εφαρμογή εκπαιδευτικών πολιτικών επιλογών στο διαμορφούμενο εκπαιδευτικό και εργασιακό περιβάλλον, μέσω της επικείμενης αυτοαξιολόγησης σχολικών μονάδων, της αξιολόγησης – χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και του έργου τους, καθώς και  των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στο  Διευθυντή:
Οδηγεί στην αφαίρεση των δικαιωμάτων λήψης αποφάσεων του Συλλόγου Διδασκόντων ως συλλογικού οργάνου με την επιβολή αποφάσεων.
Επιχειρεί τη χειραγώγηση του εκπαιδευτικού έργου.
Μετατρέπει το ρόλο του διευθυντή από συνδιαμορφωτή και συνεργάτη της καθημερινής σχολικής διαδικασίας σε διαχειριστή με πανοπτικό γραφειοκρατικό έλεγχο.
Κατηγοριοποιεί σχολεία και συναδέλφους με  όρους ανταγωνισμού και επιχειρηματικής λογικής.
Μεταθέτει αποκλειστικά την ευθύνη για την κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος στον ίδιο τον εκπαιδευτικό.
Συρρικνώνει τη παιδαγωγική ελευθερία μέσα στο σχολείο, διαταράσσοντας τις συναδελφικές σχέσεις και πλήττοντας την αλληλεγγύη και,
Υποβαθμίζει τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας,
Θα συνεχίσουμε ως μαχόμενοι δάσκαλοι να υπερασπιζόμαστε το Δημόσιο Σχολείο  της  δημοκρατίας, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της δημιουργικότητας, της παιδαγωγικής ελευθερίας, ενάντια στις αντιλαϊκές, αντιεκπαιδευτικές πολιτικές, μαζί με τους συναδέλφους μας, τους μαθητές μας και τους γονείς”.

Χοντροκομμένα ψέματα της «Εφημερίδας των Συντακτών» ενάντια στο ΚΚΕ

 Χοντροκομμένα ψέματα της «Εφημερίδας των Συντακτών» ενάντια στο ΚΚΕ

«Κόψιμο - ράψιμο» στα μέτρα του ΚΕΑ / Πηγή: 902.gr.

O δημοσιογράφος Ν. Σ. της «Εφημερίδας των Συντακτών» προσπαθεί να «κόψει και να ράψει» στα μέτρα της αντι-ΚΚΕ εμπάθειας, των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), άρθρο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, που δημοσιεύτηκε στις διεθνείς ιστοσελίδες του Κόμματος, και αναφέρεται στην πραγματική κατάσταση στην GUE/NGL και σε άλλα ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα.

Το άρθρο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων ενημερώνει τους κομμουνιστές και τους εργαζόμενους που παρακολουθούν τις διεθνείς ιστοσελίδες του ΚΚΕ για συκοφαντικές επιθέσεις που προέρχονται από ελβετική ιστοσελίδα και στέλεχος του κόμματος της «Κοκκινοπράσινης Συμμαχίας», στη Δανία, αποκαθιστώντας την αλήθεια από διαστρεβλώσεις, με τις οποίες προσπαθούν να παρερμηνεύσουν την αποχώρηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ από την GUE/NGL, αλλά και τις θέσεις του για το ιμπεριαλιστικό σύστημα και τη θέση της Ελλάδας σ' αυτό.

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» προβάλλει αυθαίρετα, σε εισαγωγικά, τίτλο που αναφέρει «Αποχωρήσαμε από την Ευρωαριστερά και καλά κάναμε», μιλώντας ψευδώς για «πανευρωπαϊκή κριτική» ενάντια στο ΚΚΕ για την αποχώρηση από την GUE /NGL.

Γεγονός είναι πως οι απολογητές του οπορτουνισμού και του ευρωμονόδρομου θα έρχονται συνέχεια σε αμηχανία, διαπιστώνοντας στην πράξη πως το ΚΚΕ, παράλληλα με την κλιμάκωση της πάλης στην Ελλάδα για τα λαϊκά προβλήματα, θα δυναμώνει τις σχέσεις του τόσο με τα ΚΚ στην Ευρώπη, πρώτα απ' όλα με αυτά που συμμετέχουν στην κομμουνιστική ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ, όσο και με τα δεκάδες ΚΚ σε όλη την υδρόγειο με τα οποία διατηρεί πολύχρονες σχέσεις.

Για να μην κουράζεται ο γνωστός Ν. Σ. να μεταφράζει τα κείμενα του ΚΚΕ, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από το άρθρο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων.

«Με πρόσφατη απόφαση της ΚΕ, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αποχώρησε από την GUE/NGL και δεν εντάχθηκε σε καμία πολιτική ομάδα, εκτιμώντας ορισμένα βασικά στοιχεία.

Εκτιμώντας πως:

O συνομόσπονδος χαρακτήρας της GUE/NGL έχει στην πράξη αλλοιωθεί, αφού τα κόμματα του ΚΕΑ εμφανίζονται με ενιαία γραμμή, ομαδοποιημένα, μιλούν στις επιτροπές και τις ολομέλειες στη βάση κοινής πλατφόρμας, προβάλλοντας τις πολιτικές θέσεις του ΚΕΑ σαν θέσεις της GUE/NGL. Η κατάσταση επιδεινώνεται καθώς η ΕΕ, στο πλαίσιο της περαιτέρω αντιδραστικοποίησής της, δίνει προτεραιότητα στη λειτουργία των ευρωκομμάτων, που διασφαλίζουν την ακόμη μεγαλύτερη ισχυροποίηση της Κομισιόν και των πολυπλόκαμων μηχανισμών της.

Εκδηλώνονται επιθέσεις σε βάρος του ΚΚΕ και επιχειρείται η διαστρέβλωση και αποσιώπηση των θέσεών του.

Προωθούνται "κοινές θέσεις" για σοβαρά ζητήματα, που αφορούν την πολιτική της ΕΕ και τις διεθνείς εξελίξεις, παρά τις διαφωνίες που έχει εκφράσει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, οι θέσεις της οποίας σε αρκετές περιπτώσεις αποσιωπούνται.

Μεθοδεύεται η συνεργασία της GUE/NGL με τις πολιτικές ομάδες των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων για τη διαμόρφωση δήθεν "αριστερού μπλοκ", κάτι το οποίο αναδεικνύεται και από τις τοποθετήσεις του υποψήφιου προέδρου του ΚΕΑ για την Κομισιόν, Αλ. Τσίπρα. Επίσης, στο Ευρωκοινοβούλιο υπογράφτηκαν, για πολύ σοβαρά θέματα, κοινά ψηφίσματα, με τη συμμετοχή ακόμη και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων (π.χ. Κοινό Ψήφισμα για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020).

Δυνάμεις της GUE/NGL, όπως το γερμανικό κόμμα "Die Linke", συμμετέχουν στην αντικομμουνιστική εκστρατεία της ΕΕ, στην παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, στην ανιστόρητη ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό, στη συκοφάντηση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και των κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Όλα αυτά τα χρόνια, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αντιτάχθηκε σε αυτές τις επικίνδυνες επιλογές. Αντιπάλεψε την απαράδεκτη στάση κομμάτων και βουλευτών, που συμμετέχουν στην GUE/NGL και που στήριξαν τον πόλεμο στη Λιβύη, την επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας ή την υπονομευτική εκστρατεία ενάντια στην Κούβα, που δεν καταδίκασαν την επέμβαση της ΕΕ στην Ουκρανία. Αντιπάλεψε τη θέση του ΚΕΑ ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση της κρίσης, ενώ θα παραμένουν στην εξουσία τα μονοπώλια.

Συγκρούστηκε με θέσεις που ωραιοποιούν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ και υποστηρίζουν ότι αυτή η ένωση των μονοπωλίων μπορεί να γίνει ένωση υπέρ των λαών. Ωστόσο, και παρά τις προσπάθειες του ΚΚΕ, η GUE/NGL χρησιμοποιείται ως εργαλείο του ΚΕΑ. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μια τελείως αρνητική κατάσταση και νέοι όροι που δυσκολεύουν αντικειμενικά τη συνέχιση της συμμετοχής μας στην GUE/NGL.

Η παραμονή του ΚΚΕ σε μια Ομάδα, όπου κυριαρχούν αυτές οι δυνάμεις, θα γινόταν τροχοπέδη για την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αυτοτέλεια του Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο, για την προώθηση της στρατηγικής υπέρ της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στη χώρα μας και στην Ευρώπη, για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη.

Ταυτόχρονα, η συνέχιση της συμμετοχής του ΚΚΕ στην GUE/NGL θα χρησιμοποιούνταν ως "αριστερό άλλοθι" για την επιβολή της οπορτουνιστικής και σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής κομμάτων που δρουν υπέρ της ΕΕ και αποδέχονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Τι κάνει δηλαδή το ΚΚΕ;

Αναλύει τη συγκεκριμένη κατάσταση και παίρνει αποφάσεις, με κριτήριο την υπεράσπιση των εργατικών, λαϊκών συμφερόντων που τεκμηριώνουμε ότι δεν μπορούν να υπηρετηθούν μέσα στην GUE, η οποία αλώνεται από το ΚΕΑ.

Τι κάνουν αυτοί που κρύβονται πίσω από τις συκοφαντίες περί "σεχταρισμού";

Κλείνουν τα μάτια τους στη συγκεκριμένη πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί και συνεχίζουν να καλλιεργούν ψεύτικες προσδοκίες πως είναι δυνατόν να υπηρετήσεις τα λαϊκά συμφέροντα μέσα από τη συνεργασία με κόμματα που έχουν διακηρυγμένους σοσιαλδημοκρατικούς στόχους, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η Die Linke κ.ά., αλλά και μεταλλαγμένα κόμματα που φέρουν ακόμα τον κομμουνιστικό τίτλο, στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ενότητας, που ευνοεί τον οπορτουνισμό, τη σοσιαλδημοκρατία...».

Ο Οίκος του Τρόμου στο Μουσείο της Επανάστασης;

 Ο Οίκος του Τρόμου στο Μουσείο της Επανάστασης;

Γράφει: Γιώργος Μιχαηλίδης

• Φωτογραφία: Ο Οίκος του Τρόμου στη Βουδαπέστη, κλασσικό παράδειγμα απεικόνισης της θεωρίας των δύο άκρων, με ένα πεντάκτινο αστέρι και το σύμβολο του ουγγρικού φασιστικού κινήματος του Μεσοπολέμου να περιβάλλονται από τη λέξη terror

Πρόσφατα στο Μουσείο Ιστορίας της πόλης του Βελιγραδίου -πάλαι ποτέ Μουσείο της Επανάστασης, όπου φιλοξενούνταν ντοκουμέντα απ” τους απελευθερωτικούς αγώνες των λαών της Γιουγκοσλαβίας – εγκαινιάστηκε μια έκθεση με τίτλο: «Στο όνομα του λαού: πολιτική καταπίεση στη Σερβία 1944-1953»[1].

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, αντικείμενο αυτής της έκθεσης είναι η ανάδειξη της «σκοτεινής εποχής», στην οποία εισήλθε η Σερβία μετά την απελευθέρωσή της απ” τους ναζί κατακτητές. Επιμελητής της έκθεσης είναι ο ιστορικός Σρντάν Τσβέτκοβιτς, μιας και η έκθεση αποτελεί ουσιαστικά μια ζωντανή παρουσίαση του περιεχομένου των δύο τελευταίων του μονογραφιών που καταπιάνονται με την πολιτική καταπίεση στη Σερβία σε όλη τη διάρκεια της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης της Γιουγκοσλαβίας. Στα βιβλία του αυτά ο Τσβέτκοβιτς επιχειρεί μια απόλυτη αλλαγή του ιστορικού παραδείγματος, παρουσιάζοντας, λόγου χάρη, τον πληθυσμό του Βελιγραδίου να νιώθει αμήχανα κατά την απελευθέρωση της πόλης και την είσοδο των παρτιζάνων σε αυτήν.

Τα έργα του Τσβέτκοβιτς βρίθουν λαθών κι ανακριβειών (π.χ. παρουσιάζει τον Τίτο να εισέρχεται στην πόλη ως απελευθερωτής πάνω σε άσπρο άλογο στις 20/10/1944 ενώ στην πραγματικότητα εισήλθε επιβαίνοντας σε στρατιωτικό όχημα στις 25/10) όμως αυτό είναι μια δευτερεύουσα πλευρά. Το πρωταρχικό ζήτημα είναι η οργανωμένη επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας του Γιουγκοσλαβικού χώρου, με μέλημα την «αποκαθήλωση» των όσων αντιστάθηκαν στις δυνάμεις του Άξονα και τους ντόπιους συνεργάτες τους και τη συνακόλουθη προσεκτική καθαγίαση των τελευταίων.
Όντως, η τελευταία μονογραφία του Τσβέτκοβιτς ξεκινάει με τα λόγια ενός Σέρβου σκηνοθέτη, του Λάζαρ Στογιάνοβιτς, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ εξέφρασε δημοσίως την άποψη ότι δεν τον απασχολεί τόσο το ποιόν του κατοχικού πρωθυπουργού της Σερβίας, Μίλαν Νέντιτς, αλλά οι αδιευκρίνιστες συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτός φέρεται να αυτοκτόνησε το 1946, όντας αιχμάλωτος των κομμουνιστών «Δεν μπορεί πια σήμερα να λέγεται: “Μα τι με νοιάζει για τον Μίλαν Νέντιτς, αυτός ήταν ένας εγκληματίας”. Εμένα με απασχολεί πολύ περισσότερο το πώς εκείνος ο χοντρός άνδρας πήδηξε απ” το παράθυρο...». Καλλιτεχνικά δάκρυα για τον Σέρβο Τσολάκογλου λοιπόν.
Όσον αφορά την ίδια την έκθεση, αυτή είναι στημένη κατά τα πρότυπα του Οίκου του Τρόμου της Βουδαπέστης. Ο Οίκος του Τρόμου είναι ουσιαστικά ένα μουσείο-μνημείο της «κόκκινης τρομοκρατίας» στην Ουγγρική πρωτεύουσα, όπου εξιστορούνται οι μέθοδοι βασανισμού, ανακρίσεων και παρακολούθησης των Ούγγρων απ” το μεταπολεμικό «σοσιαλιστικό» καθεστώς. Λεπτομέρεια: το Ουγγρικό μουσείο στεγάζεται στο κτίριο όπου βρίσκονταν τα γραφεία του Ουγγρικού φασιστικού κόμματος του μεσοπολέμου. Καμία εντύπωση δεν μας προκαλεί, συνεπώς, που ο Οίκος του Τρόμου έχει ελάχιστα να πει για τη ναζιστική κατοχή, τα πογκρόμ κατά των τσιγγάνων αλλά και το φασιστικό καθεστώς της Ουγγαρίας στο μεσοπόλεμο. Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στη Σερβία.
Ένα από τα σύμβολα που δεσπόζουν στην έκθεση είναι το μεγάλο πεντάκτινο αστέρι με το σφυροδρέπανο που κατέβηκε από το κτίριο του δημοτικού συμβουλίου του Βελιγραδίου το 1997. Δίπλα του, οι φωτογραφίες αυτού που είχε την τιμή να το κατεβάσει. Ποιος ήταν αυτός; Ο τότε δήμαρχος του Βελιγραδίου και μετέπειτα πρωθυπουργός της χώρας (με τέτοιο βιογραφικό πως να μην πρωθυπουργοποιηθείς;), Ζόραν Τζίντζιτς. Και ποια ήταν η δήλωση του Τζίντζιτς που φιγουράρει φαρδιά πλατιά στην εν λόγω έκθεση; Μα φυσικά ότι «τα ιδεολογικά σύμβολα καταλήγουν στα μουσεία” κι ότι “το Βελιγράδι δεν ανήκει σε καμία ιδεολογία αλλά μόνο στους πολίτες του».
Συγκινημένος από το πνεύμα του τέλους των ιδεολογιών a la Balkana, ο φιλελεύθερος σύλλογος Libek[2], έσπευσε να συνδράμει κι αυτός την έκθεση κι έτσι καλλιτέχνες, ιστορικοί, φιλελεύθεροι και πολιτικοί προσπάθησαν να στήσουν από κοινού τη «γιορτή της δημοκρατίας» στην πρώην πλατεία Μαρξ και Ένγκελς του Βελιγραδίου [μετονομασμένη σε πλατεία Νίκολα Πάσιτς σήμερα ...σαν να λέμε Ελευθερίου Βενιζέλου]. Από κοντά και το σερβικό, εθνικιστικό «πρότζεκτ Σρεμπρένιτσα» που λειαίνει τα εγκλήματα των Σέρβων εθνικιστών εναντίον του άμαχου πληθυσμού της βοσνιακής πόλης [πώς να μην αναφερθεί για μια έκθεση που εμμέσως αμβλύνει τα εγκλήματα των συνεργατών των ναζί στο Β'ΠΠ;] Οι παραπάνω διάλεξαν ως εφέ για το άνοιγμα της έκθεσης την απόλυτη συσκότιση της πλατείας και των γύρω δρόμων προκειμένου να νιώσει ο σύγχρονος κάτοικος του Βελιγραδίου το «σοσιαλιστικό σκοτάδι» της μεταπολεμικής περιόδου.
Όλα αυτά και όλοι αυτοί θα ήταν γραφικοί αν δεν ήταν επικίνδυνοι. Στην προσπάθειά τους όμως να καταδικάσουν στις συνειδήσεις των λαών οποιαδήποτε απελευθερωτική προσπάθεια του πρόσφατου παρελθόντος θρέφουν το τέρας του φασισμού. Κι αυτή η εκστρατεία δεν είναι καθόλου τυχαία. Η συνέχιση της καπιταλιστικής κυριαρχίας σε εποχή κρίσης απαιτεί απόλυτη πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία. Στην περίπτωση του πρώην γιουγκοσλαβικού χώρου, παρά τις μεγάλες διαιρετικές τομές που χάραξαν μεταξύ των λαών τα πολεμικά γεγονότα της δεκαετίας του ’90, το φάντασμα του «γιουγκοσλαβισμού» πλανιέται ακόμη πάνω από τα κεφάλια των ντόπιων ελίτ. Κι αυτό δικαίως, καθώς όσο κι αν έχει δυσφημιστεί, όσο κι αν έχει περιβληθεί με ματαιότητα, το παράδειγμα της ενοποίησης πρότερα εχθρικών λαών σε έναν αποφασιστικό, αντιφασιστικό αγώνα υπό το σύνθημα «αδελφότητα κι ενότητα» και την καθοδήγηση των επαναστατών, όπως έγινε στην περίπτωση του παρτιζάνικου κινήματος του ’40, χαίρει, ακόμη, μεγάλης δημοτικότητας μεταξύ των λαών της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Η αλληλεγγύη που επιδείχτηκε και η συμπάθεια με την οποία περιβλήθηκε η πρόσφατη εξέγερση στη Βοσνία από τους γύρω πληθυσμούς ανησύχησε τις ντόπιες ελίτ αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανήμπορη η εξουσία να δώσει ένα σύγχρονο όραμα και νόημα στους φτωχούς λαούς ποντάρει όλα της τα λεφτά στην καλλιέργεια του εθνικισμού και τη δυσφήμιση κάθε προσπάθειας χειραφέτησης που συνέβη στο παρελθόν. Η σύγχρονη σερβική ιστοριογραφία έχει κατακλυστεί από ύμνους στον Ντράζα Μιχαήλοβιτς και τους Τσέτνικς(δηλαδή το σερβικό φιλο-μοναρχικό «αντάρτικο» του Β” ΠΠ), τους οποίους αναγκάστηκαν να αποκηρύξουν ακόμα και οι Βρετανοί, λόγω της καταφανούς συνεργασίας τους με τις κατοχικές δυνάμεις εναντίον των Παρτιζάνων.
Αντίστοιχες τάσεις παρατηρούνται και στην Κροατία, όπου βέβαια η υπεράσπιση των ναζί-Ουστάσι είναι μεν δύσκολη αλλά στο πλαίσιο της καταδίκης της βίας απ” όπου κι αν προέρχεται, αναδεικνύονται συχνά-πυκνά οι μεταπολεμικές εκκαθαρίσεις, στις οποίες προέβησαν οι Παρτιζάνοι κατά τον συνεργατών των κατακτητών, ενδεδυμένες με ένα πέπλο δικαιοσύνης και ανθρωπισμού σε αντιστοιχία με την περίπτωση του Σέρβου κατοχικού πρωθυπουργού που αναφέραμε στην αρχή.
Σε ένα άλλο ενδεικτικό πρόσφατο συμβάν, η κυβέρνηση του Μαυροβουνίου αποφάσισε, 70 χρόνια μετά, να δημιουργήσει νεκροταφείο στα εδάφη της για τους νεκρούς Γερμανούς στρατιώτες του Β’ΠΠ. Και πάλι αυτή η κίνηση δικαιολογήθηκε ως μια κίνηση ανθρωπισμού, υπό το πνεύμα «ας ξεχάσουμε τα μίση», πάντα όσον αφορά τα ιμπεριαλιστικά και φασιστικά εγκλήματα. Και σε αυτήν την κίνηση, όμως, υπήρξε αντίδραση από «γιουγκονοσταλγούς» κατοίκους του Μαυροβουνίου [οι οποίοι σημειωτέον, σε μια άλλη συμβολική τους κίνηση, εξέδωσαν γιουγκοσλαβικά διαβατήρια με πάνω από 5.000 Μαυροβούνιους πολίτες να τα προμηθεύονται]
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε και στις αναλογίες που παρατηρούνται ανάμεσα στη «μεταχείριση» του γιουγκοσλαβικού αντάρτικου απ” τις «νέες τάσεις» της τοπικής ιστοριογραφίας με τις φιλόπονες προσπάθειες του αναθεωρητικού ιστορικού ρεύματος στην Ελλάδα. Τα επιχειρήματα, η μεθοδολογία με την οποία επιχειρείται η αποδόμηση της Αντίστασης του ’40 και οι τελικοί στόχοι ομοιάζουν τόσο, ώστε να εντάσσονται με ευκολία στο ίδιο ρεύμα.
Ανάδειξη της «κόκκινης βίας», ελάφρυνση της θέσης των δοσίλογων και ταγματασφαλιτών με το μοίρασμα των ευθυνών για τη «βία», κατάτμηση των αφηγήσεων σε τοπικές ιστορίες και προσωπικά κίνητρα, χωρίς τη σύνδεση με τα πολιτικά επίδικα και τα ταξικά διακυβεύματα της περιόδου, είναι τα αγαπημένα μοτίβα Γερμανών, Σέρβων κι Ελλήνων αναθεωρητών. Από κοντά και οι στενές σχέσεις με κρατικές υπηρεσίες και δομές, μουσεία και πάντοτε πρόθυμες ιδιωτικές πρωτοβουλίες για το ξαναγράψιμο της ιστορίας.
Τα δύο μεγαλύτερα αντάρτικα κινήματα της Ευρώπης, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και οι Παρτιζάνοι δέχονται τη συντονισμένη λάσπη των αναθεωρητών της ιστορίας. Έχει κανείς αντίρρηση ότι πρόκειται για μια μάχη που δίνεται κατεξοχήν για το παρόν;

*Το κείμενο βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο άρθρο κριτικής του Σέρβου ανεξάρτητου ιστορικού ερευνητή, Μίλαν Ραντάνοβιτς, που μπορεί να βρεθεί στη σερβική γλώσσα, εδώ: http://pescanik.net/2014/06/kuca-terora-u-muzeju-revolucije/

---

[1]              Σύμφωνα με την εξήγηση των συγγραφέων, η έκθεση έχει σχεδιαστεί ως μία “συμβολή στην αντιμετώπιση της ολοκληρωτικής κληρονομιάς” για την οποία εκφράστηκε η ελπίδα η έκθεση να “συμβάλλει στην πνευματική θεραπεία του έθνους.”

[2]              Στη δήλωση του φιλελεύθερου club – Libek, μία μέρα μετά το άνοιγμα της έκθεσης (17 Απρίλη 2014), αναπαραγόταν ένα απ” τα ιστορικά στερεότυπα του οποίου συγγραφέας είναι ο υπέρμαχος της έκθεσης Srdan Cvetkovic: “Το Libek χαιρετίζει το άνοιγμα της έκθεσης “Στο όνομα του λαού – πολιτική καταπίεση στη Σερβία 1944-1953”, δεδομένου ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας υγιούς απομάκρυνσης από την επιλεκτική μνήμη καθώς και μια ισχυρή, σκληρή προειδοποίηση προς τους ανενημέρωτους πολίτες σχετικά με την έκταση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Κατά την περίοδο μετά τη φρίκη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, η κοινωνία μας βρέθηκε αντιμέτωπη με μια άγνωστη μέχρι τώρα, συστηματική κακοποίηση πολιτών από την επαναστατική κυβέρνηση. Από προσεκτικά ενορχηστρωμένες μαζικές εκτελέσεις χωρίς δίκη ή μετά από τυπικές διαδικασίες μέσω της κολλεκτιβοποίησης και της αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων, οι φυσικές και ψυχικές θηριωδίες που διαπράχθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα, όλα στο όνομα του κομμουνιστικού κόμματος, της ηγεσίας και της ιδεολογίας του, οι τότε κυβερνώντες δεν βαρύνονται με τα αιματηρά ίχνη, αδιαμφισβήτητες αποδείξεις και ζωντανούς μάρτυρες καθώς κατεύθυναν με αυτοπεποίθηση την κοινωνία προς την ουτοπία της “αδελφότητας και ενότητας”

Πηγή. http://www.toperiodiko.gr/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ

Σύγχρονος ... σκοταδισμός

Σύγχρονος ... σκοταδισμός

Αυξάνονται πλέον ολοένα και συχνότερα τα θύματα του σκοταδισμού που εμφανίζονται σε έξαρση ιδιαίτερα σε χώρες όπου, αφενός η μεγάλη πλειονότητα του λαού είναι εγκλωβισμένη στη φτώχεια και την αμάθεια και αφετέρου βρίσκονται στο επίκεντρο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και μονοπωλίων που διεκδικούν αγορές και φυσικό πλούτο. Χαρακτηριστικές είναι δύο περιπτώσεις που καταγράφηκαν χτες σε Νιγηρία και Αίγυπτο.
Στη βόρεια νιγηριανή πολιτεία Κάνο, όπου ισχύει εδώ και 14 χρόνια αυστηρός ισλαμικός νόμος, ανακοινώθηκε χτες πως η οικογένεια του 29χρονου χημικού μηχανικού Μουμπάρακ Μπάλα τον έκλεισε σε ψυχιατρείο, κατηγορώντας τον για... «αποστασία» από τη μουσουλμανική πίστη, που βάσει θρησκευτικού νόμου τιμωρείται με θάνατο, μόνο και μόνο επειδή δήλωσε άθεος!
Το ίδιο 24ωρο, στην Αίγυπτο, ένας χριστιανός κόπτης, επίσης 29 ετών, καταδικάστηκε σε εξαετή κάθειρξη από δικαστήριο στο Λούξορ, επειδή... προσέβαλε στα τέλη Μάη τον προφήτη Μωάμεθ σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Δείγματα της οπισθοδρόμησης που πάει χέρι - χέρι με την καπιταλιστική καταπίεση και εκμετάλλευση.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ανταλλαγή κατηγοριών για τη μη εφαρμογή της εκεχειρίας

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ανταλλαγή κατηγοριών για τη μη εφαρμογή της εκεχειρίας

ΚΙΕΒΟ.--
Με την ουσιαστική μη εφαρμογή της εκεχειρίας - που λήγει αύριο - να αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό, συνεχίζεται η αντιπαράθεση στην Ανατολική Ουκρανία. Το προχτεσινό περιστατικό της πτώσης του στρατιωτικού ελικοπτέρου, που η κυβέρνηση του Κιέβου αποδίδει σε ρωσόφωνους πολιτοφύλακες, αμφισβητείται από τους ίδιους και οι ηγέτες τους δηλώνουν ότι είναι ο ουκρανικός στρατός αυτός που βάλει κάθε μέρα κατά τους, παραβιάζοντας την εκεχειρία. Την αντίθετη εικόνα προωθεί ο μεγαλοβιομήχανος πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, που δεν απέκλεισε την πρόωρη άρση της εκεχειρίας. Ο Ποροσένκο είχε χτες 4ωρη συνομιλία με τον πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, την καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ και τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, επιβεβαίωσε αυτήν την τηλεφωνική επικοινωνία και είπε ότι ο Ρώσος πρόεδρος ζήτησε να παραταθεί και πέραν της Παρασκευής η προσωρινή κατάπαυση του πυρός και να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος. Επίσης ο Πούτιν είπε ότι το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας ακύρωσε προηγούμενη έγκριση του ίδιου για προσφυγή στη βία στην Ουκρανία, ωστόσο επανέλαβε ότι αυτό δε σημαίνει ότι δε θα έχουν το δικαίωμα να παρέμβουν και να υπερασπιστούν το ρωσόφωνο πληθυσμό.
Ο Ολάντ και η Μέρκελ αναφέρθηκαν «στις πρώτες ενέργειες των ρωσικών Αρχών με στόχο την αποκλιμάκωση στην Ανατολική Ουκρανία», ζήτησαν επίσης οι δύο πλευρές να «φροντίσουν για τον αποτελεσματικό έλεγχο των ρωσοουκρανικών συνόρων», αλλά και για να απελευθερωθούν το συντομότερο δυνατόν όλοι οι άνθρωποι που κρατούνται. Χαιρέτισαν επίσης την απόφαση του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας της Ρωσίας.

Ζητάει τις... δόσεις από το ΔΝΤ

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, η κυβέρνηση του Κιέβου, δια στόματος του λεγόμενου πρωθυπουργού Αρσένι Γιατσενιούκ, ζήτησε χτες από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο «να λάβει υπόψη του το επιπρόσθετο οικονομικό βάρος το οποίο αντιμετωπίζει εξαιτίας των συγκρούσεων που μαίνονται στο ανατολικό τμήμα της χώρας». Το ΔΝΤ πρόκειται σύντομα να καταλήξει σε μια απόφαση σχετικά με την εκταμίευση ενός επιπλέον ποσού περίπου 12,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στο πλαίσιο της συμφωνίας δανεισμού της Ουκρανίας. Η κυβέρνηση του Κιέβου έλαβε μια πρώτη δόση περίπου 2,35 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ κλιμάκιο του ΔΝΤ βρίσκεται ήδη στη χώρα για να αξιολογήσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που συνοδεύει το μνημόνιο δανεισμού, δηλαδή να αξιολογήσει το πως εφαρμόζονται τα αντιλαϊκά μέτρα.
Στο ζήτημα της ενέργειας, τη δυσφορία της ΕΕ για τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream» (Νότιο Ρεύμα) επανέλαβε για άλλη μια φορά ο Επίτροπος Ενέργειας Γκίντερ Οτινγκερ, λέγοντας χτες ότι «θα πρέπει να τεθεί σε αναμονή μέχρι η διαδικασία να είναι πλήρως σύμφωνη με τους κανόνες της ΕΕ». Ωστόσο η προχτεσινή υπογραφή για την ίδρυση κοινοπραξίας ανάμεσα στη ρωσική Γκαζπρόμ και την αυστριακή ΟMV δείχνει ότι ο ανταγωνισμός και οι συνεργασίες πάνε μαζί όταν πρόκειται για έργα που σημαίνουν τεράστια κέρδη για μονοπωλιακούς ομίλους.

Οξυνση της επιθετικότητας σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία

Οξυνση της επιθετικότητας σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία

Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζ. Κέρι και ο γγ της λυκοσυμμαχίας «συμβουλεύουν» το νέο ΥΠΕΞ της κυβέρνησης του Κιέβου (αριστερά)

Τις διαδικασίες επέκτασης του ΝΑΤΟ σε πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, σε αντιπαράθεση με την καπιταλιστική Ρωσία, επεξεργάστηκαν οι υπουργοί Εξωτερικών των κρατών - μελών της λυκοσυμμαχίας, που συνήλθαν σε Σύνοδο χτες στις Βρυξέλλες. Παράλληλα, προϊδέασαν για ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Μέση Ανατολή με πρόσχημα την αστάθεια στην περιοχή που ακουμπά και την Τουρκία.
Οπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, εστίασαν στην Πολιτική Ανοικτών Θυρών του ΝΑΤΟ και στην πρόοδο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, Γεωργίας, ΠΓΔΜ και Μαυροβουνίου, που φιλοδοξούν να ενταχτούν στο ΝΑΤΟ. Διεμήνυσε εξάλλου ότι «καμία τρίτη χώρα δεν έχει δυνατότητα άσκησης βέτο έναντι της διαδικασίας διεύρυνσης του ΝΑΤΟ».
Πρόσθεσε ότι υπάρχει μια επί της αρχής συμφωνία για ένα «πακέτο βοήθειας» προς τη Γεωργία, ώστε να προσεγγίσει τα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Με το Μαυροβούνιο θα συνεχιστούν οι συζητήσεις και θα κριθεί στα τέλη του 2015 αν θα κληθεί στους κόλπους της λυκοσυμμαχίας.
Για την επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ το Σεπτέμβρη στην Ουαλία, ο Ράσμουσεν είπε ότι «λαμβάνει χώρα σε μια κρίσιμη στιγμή για την ασφάλειά μας. Οταν αντιμετωπίζουμε παλιές και νέες απειλές, από την Ανατολική Ευρώπη ως τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Γι' αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε να προσαρμόζουμε την ετοιμότητά μας και να επανεπενδύουμε στις δυνατότητές μας και τις συνεργασίες μας». Προσδιόρισε ως νέες απειλές τις επιθέσεις στον κυβερνοχώρο και τις πυραυλικές επιθέσεις, μαζί με άλλες «που έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν, όπως η τρομοκρατία, η πειρατεία και τα εύθραυστα κράτη».
Στη Σύνοδο επανεξετάστηκαν μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί για την ενίσχυση της «Συλλογικής Αμυνας» των κρατών - μελών της λυκοσυμμαχίας και συμφώνησαν να αναπτύξουν ένα «Σχέδιο Ετοιμότητας και Δράσης για την ενίσχυση της άμυνας των Συμμάχων». Σε αυτό το πλαίσιο, εστίασαν σε «βασικές πρωτοβουλίες σύμπραξης» με χώρες εταίρους του ΝΑΤΟ και άλλες που θα ζητήσουν βοήθεια σε ζητήματα εκπαίδευσης, μεταρρυθμίσεων στον αμυντικό τομέα κ.ά. «Θα εξετάσουμε πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε μια δεξαμενή ειδικών από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, που θα είναι έτοιμοι να αναπτυχθούν όποτε χρειαστεί», είπε ο Ράσμουσεν.
Εξάλλου, ο γεν. γραμματέας του ΝΑΤΟ επιτέθηκε στη Ρωσία για τις ενέργειές της στο ουκρανικό, χαρακτήρισε τις «παράνομες ενέργειές» της ως «απειλή στη διεθνή τάξη», καταδίκασε την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, κάλεσε τη Μόσχα να ολοκληρώσει την απόσυρση των στρατευμάτων της από τα σύνορα με την Ουκρανία, «να σταματήσει τη ροή όπλων και μαχητών κατά μήκος των συνόρων, και να ασκήσει την επιρροή της μεταξύ των ενόπλων αυτονομιστών, ώστε να καταθέσουν τα όπλα τους και να αποκηρύξουν τη βία».
Σε ειδική συνεδρία για την κατάσταση στην Ουκρανία, αποφασίστηκε άλλωστε η σύσταση νέων ταμείων αρωγής, για να στηρίξουν την οικοδόμηση της αμυντικής δυνατότητας της χώρας σε βασικούς τομείς όπως η διοίκηση, τα logistics, και η κυβερνοάμυνα. «Το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία στις προσπάθειές της να οικοδομήσει έναν ισχυρό στρατό και να μεταρρυθμίσει τον τομέα της ασφάλειας», είπε χαρακτηριστικά ο Ράσμουσεν.
Παραπέρα, στη Σύνοδο εκφράστηκε έντονη ανησυχία για την κατάσταση στο Ιράκ, την εξάπλωση της αστάθειας μέχρι και τα σύνορα της Τουρκίας: «Εστιάζουμε στην παροχή αποτελεσματικής αμυντικής προστασίας όλων των Συμμάχων μας, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας (...) αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε αναπτύξει πυραύλους Πάτριοτ στην Τουρκία, για να υπερασπιστούμε τον τουρκικό πληθυσμό και την κοινωνία από πιθανές επιθέσεις πυραύλων. Και δε θα διστάσουμε να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουμε αυτήν την αποτελεσματική άμυνα και την προστασία της Τουρκίας», είπε ο Ράσμουσεν, προϊδεάζοντας για ανάληψη περαιτέρω δράσης της λυκοσυμμαχίας στη Μέση Ανατολή με αφορμή αναταραχές που οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές υποδαύλισαν.
Τέλος, καθώς η ΝΑΤΟϊκή στρατιωτική επιχείρηση ISAF στο Αφγανιστάν λήγει σε έξι μήνες, η Σύνοδος κάλεσε την αφγανική κυβέρνηση να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την ανάπτυξη το 2015 της επόμενης ΝΑΤΟϊκής άσκησης («Resolute Support»), με στόχο τυπικά την εκπαίδευση και την παροχή συμβουλών στις αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας.

ΗΠΑ: Εκατοντάδες παιδιά θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης εντόπισαν οι αρχές

ΗΠΑ: Εκατοντάδες παιδιά θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης εντόπισαν οι αρχές

Εκατόν εξήντα οκτώ παιδιά που εκδίδονταν εντοπίστηκαν και 281 προαγωγοί συνελήφθησαν την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ σε μεγάλη επιχείρηση του FBI, που διεξήχθη σε σχεδόν εκατό πόλεις, ανακοίνωσε σήμερα το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης.
Ο μεγαλύτερος αριθμός συλλήψεων και θυμάτων που εντοπίστηκαν καταγράφηκε στην Ατλάντα της Τζόρτζια, στις Νότιες ΗΠΑ, στο Κλίβελαντ του Οχάιο (βόρεια), στο Λος Άντζελες και το Σακραμέντο, στην Καλιφόρνια.
Η επιχείρηση αυτή άρχισε το 2003 στο πλαίσιο της «Εθνικής Πρωτοβουλίας για τη Χαμένη Αθωότητα» και είναι στην τρίτη φάση της. Συνολικά, έχουν βρεθεί περί τα 3.600 παιδιά που «έκαναν πεζοδρόμιο» στους δρόμους των ΗΠΑ και 1.450 άτομα καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές, μεταξύ τους 14 έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, ενώ κατασχέθηκαν περισσότερα από 3,1 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την ανακοίνωση.
Αναποτελεσματική η καταστολή
Η αμερικανική κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανίσει την αστυνομική επιχείρηση ως δραστική λύση για το τεράστιο αυτό πρόβλημα. «Με μέτρα όπως η επιχείρηση αυτή που διεξήχθη σε όλη τη χώρα, μπορούμε να θέσουμε τέρμα στον κύκλο της εξαπάτησης», δήλωσε ο διευθυντής του FBI Τζέιμς Κόμεϊ.
Από την πλευρά της η Λέσλι Κάλντουελ, αναπληρώτρια υπουργός Δικαιοσύνης, υποστήριξε ότι «η επιχείρηση αυτή βάζει τους εμπόρους αυτούς πίσω από τα κάγκελα και σώζει τα παιδιά από αυτόν τον εφιάλτη, ώστε να μπορέσουν να αρχίσουν να ζουν την παιδική τους ηλικία» .
Ωστόσο τα παραπάνω αμφισβητούνται έντονα.
Σε μία χώρα όπου περισσότερα από 16 εκατομμύρια παιδιά, δηλαδή το 22% του συνόλου των παιδιών, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, το δικαίωμα στην «παιδική ηλικία» δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένο.
Όταν μάλιστα, σύμφωνα με υπολογισμούς, ο τζίρος από τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών ανέρχεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, τότε υπάρχει ένα σαφές «κίνητρο» για τους λογής - λογής «προαγωγούς», να προχωρήσουν σε αυτή την απάνθρωπη ενέργεια. Δεν είναι τυχαίο ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών επί του θέματος, η παιδική πορνογραφία είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη επιχείρηση στο ίντερνετ με ετήσιο τζίρο 3 δισ. δολαρίων...