28 Ιουν 2015

Φαιά κύτταρα

 Φαιά κύτταρα



Έρχεται λοιπόν εκείνη η στιγμή, κάπου στη μέση της πλοκής του μυστηρίου, που ο πουαρό κάθεται ήρεμος σε μια πολυθρόνα, κλείνει τα μάτια για να βάλει σε λειτουργία τα φαιά κύτταρα, να σκεφτεί τα στοιχεία της υπόθεσης και να βάλει ένα-ένα τα κομμάτια στη θέση τους. Ποιος έδρασε με ποιον τρόπο, τι κίνητρο είχε και ποιους σκοπούς επιδιώκει να πετύχει με κάθε του κίνηση-ελιγμό. Και δε χρειάζεται να είσαι ιδιωτικός ντετέκτιβ ή ήρωας της αγκάθα κρίστι, για να καταλάβεις κάποια πράγματα.

Τι επιδιώκει η κυβέρνηση με το δημοψήφισμα; Μήπως ρήξη κι άνοιγμα της κρυφής ατζέντας; Αστεία πράγματα. Ο σύριζα αποφεύγει κάθε αναφορά στη ρήξη, ακόμα κι ως διαπραγματευτικό χαρτί, που έγινε έκφραση της μόδας τώρα με το δημοψήφισμα. Μήπως λαϊκή εντολή για κάποιο ζήτημα που δεν της είχε δοθεί στις εκλογές. Ή να πάρει ο κυρίαρχος λαός τη διαπραγμάτευση στα χέρια του;

Την απάντηση τη δίνουν τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη με τις τοποθετήσεις τους, που θεωρούν την απόφαση άσο στο μανίκι στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους, για να περάσουν τη δική «μας» πρόταση, των 47+8 σελίδων, 8 δις και ό,τι ήθελε προκύψει. Και αυτό το χαρτί (που είναι ζήτημα μήπως κάηκε πολύ νωρίες, γιατί όπως έγραψε κι η ραχήλ “the game has just begun”) δεν το ρίχνουν μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό μέτωπο. Ποιος βουλευτής θα τολμήσει τώρα να καταψηφίσει την πρόταση της κυβέρνησής του, που «βάλλεται από τους δανεισές και αντιστέκεται ηρωικά στον εκβιασμό»; Πόσο εθνικά περήφανος θα νιώσει ο ελληνικός λαός για την κυβέρνησή του και το μνημονιακό καπέλο που θα μας φορέσει; Και τι ποσοστό θα του έδινε τώρα αν πηγαίναμε σε εκλογές. Κι ακολουθώντας την τόσο προσφιλή σε ορισμένους κυβερνητικούς κύκλους θεωρία των παιγνίων, αναρωτιέται κανείς: τι ζαριά έφερε ο σύριζα με αυτήν την κίνηση; Εξάρες που θα εγκλωβίσουν διμέτωπα τους αντιπάλους του; Ή ασόδυο που θα το βρει σύντομα μπροστά του;

Τι επιδιώκουν από τη δική τους πλευρά οι δανειστές; Γιατί κρατάνε τέτοια στάση, που ούτε καν στους υποτακτικούς τους δε θα επιφύλασσαν; Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που μέχρι και η δεξιά, καραμανλική (αλλά εσχάτως συγκαλυμμένα συριζόφιλη) εφημερίδα «δημοκρατία» να κυκλοφορήσει προχτές με τον εύγλωττο πρωτοσέλιδο τίτλο: τι άλλο θέλουν;

Έλα ντε. Μπαίνει συνεπώς το ερώτημα: κι αν θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση, για να έχουν τους δικούς τους ανθρώπους, πλήρως ευθυγραμμισμένους με τις βουλές τους, χωρίς την παραμικρή ενοχλητικά παρέκκλιση από το plan A; Από την άλλη όμως, μπορεί να παίζουν απλώς σκληρά, για να επιβάλουν τους όρους τους και να μην έχουν «δογματικές αγκυλώσεις» σχετικά με τον ιδεολογικό προσανατολισμό της κυβέρνησης με την οποία κάνουν μπίζνες. Μπλε γάτος, ροζ γάτος (λιοπύρι, καύσωνας...), σημασία έχει να πιάνει ποντίκια.

Τι ακριβώς επιδιώκει η λεγόμενη τρόικα εσωερικού; Γιατί δε βγήκε σύσσωμη, αλλά «επιλεκτικά» και κατά περίπτωση στα κεραμίδια και τα τηλεοπτικά παράθυρα, με όλο τα πρόθυμα φερέφωνά της να κινδυνολογούν και να σπαράζουν μέσα τους από τον τηλεοπτικό τους άμβωνα για την καταστροφή που μας απειλεί, τους ερασιτεχνικούς τυχοδιωκτισμούς, τα δεινά που θα βρουν το τηλεοπτικό ποίμνιο αν δε συμμορφωθεί κι οδηγηθεί υπάκουα στη σφαγή, κτλ. Πώς εξηγείται ότι τα προηγούμενα 24ωρα κινούνταν βασικά στη γραμμή της (έντυπης) «δημοκρατίας», θεωρώντας πολύ σκληρές τις προτάσεις των δανειστών; Κι αν τελικά φλερτάρουν ή μάλλον συνυπολογίζουν το ενδεχόμενο ενός γκρέξιτ;

Επαναλαμβάνω με την ευκαιρία, και με αφορμή μια κουβέντα στα σχόλια, για πολλοστή φορά μια προσωπική εκτίμηση πως δεν υπάρχει μεν πλειοψηφικό ή κυρίαρχο ρεύμα της ελληνικής αστικής τάξης, που φλερτάρει με την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα· θεωρώ δεδομένο όμως ότι υπάρχουν ενδοαστικές αντιθέσεις κι ανταγωνισμοί, που μπορεί να εκφραστούν και με αυτόν τον τρόπο και βασικά το αστικό κράτος, ως συλλογικός καπιταλιστής, ποηυ διευθετεί αυτές τις διαφορές και προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα, χωρίς «δογματισμούς» και χωρίς να αποκλείει μια καμπή που να επιβάλει (ή να καθιστά συμφέρουσα) την έξοδο από την ευρωζώνη. Κι αυτό εξηγεί την ύπαρξη και σχετική προβολή μερικών, περιθωριακών προς το παρόν, ομάδων-κινήσεων, όπως το κόμμα της δραχμής, το επαμ του καζάκη, κτλ.

Τι επιδιώκουμε εμείς (το γνωρίζουμε) και πώς μπορούμε να το πετύχουμε;
Καταρχάς, ας κρατήσουμε μια πισινή μήπως τελικά αλλάξουν πάλι τα δεδομένα και καταστεί περιττή, για τον ένα ή άλλο λόγο, η διεξαγωγή του. Θα ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρον να έμπαινε προς ψήφιση η πρόταση του σύριζα, τώρα που οι εταίροι απέσυραν τη δική τους. Αλλά η ζωή δεν προκρίνει συνήθως τόσο ενδιαφέροντα, βολικά σενάρια κι έτσι πρέπει μάλλον να ετοιμαστούμε για το αρχικό ερώτημα. Κι αν σήμερα το όχι φαίνεται να έχει σαφές, καθαρό προβάδισμα, είναι ζήτημα πώς θα καθοριστούν οι ισορροπίες μετά από μια καλά συντονισμένη τρομοκρατία, με κλειστές τράπεζες, έλλειψη ρευστότητας, καταθέσεις, ουρές στα ατμ, κτλ.

Χτες υπήρχε μια αναμονή για το πώς θα μεταφραζόταν συγκεκριμένα (αποχή, όχι ή κάτι άλλο) η κρυστάλλινη θέση του κκε: «όχι και στις δύο προτάσεις για συμφωνία, όχι σε παλιά και νέα συμβόλαια» (για το οποίο με καλύπτει εν πολλοίς ένα χτεσινό σχόλιο της amor omnia vincit). Η τακτική ευελιξία του κόμματος (διπλή άρνηση και προσθήκη ερωτήματος για την εε και τα μνημόνια στο δημοψήφισμα) και εν γένει η πολύ καλή χτεσινή κοινοβουλευτική του παρουσία χάλασαν ως ένα βαθμό τη σούπα και το στημένο δίπολο. Τις επόμενες μέρες τον τόνο πρέπει να δώσει ο κόσμος στο δρόμο, με πολλές, μαζικές συγκεντρώσεις.


Τα περιθώρια είναι στενά κι ο χρόνος τρέχει...

Γινε Μεσι και καν΄τους να χασουν τη μπαλα

          ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ


   
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
         
 ΟΧΙ ΣΤΗΝ Ε.Ε.
         
 ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ...ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΛΑ

 ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ...ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΛΑ







Mετά απο μια τετράμηνη ψυχοφθόρο και άκρως αγχωτική για τον λαό διαδικασία ,με τα ταξίδια να παίρνουν και να δίνουν ,με τα γιουρογκρουπ να διαδέχονται με ταχύτητα φωτός το ένα το άλλο ,με την "λύση" να έρχεται και μετά να χάνεται και φτου κι απο την αρχή ,με την κυβέρνηση να δίνει την εντύπωση οτι την μια βασανίζεται σκληρά στα μπουντρούμια των γιουρογκρουπ (φάλαγγα , μαρτύρια σταγόνας ,μαστιγώσεις) και την άλλη να σηκώνεται σαν τον φοίνικα ,να ανασταίνεται και να λέγει ενα περήφανο και αντιστασιακό ΟΧΙ (ως την επόμενη έγκλειση της στο μπουντρούμι) , φτάνουμε στην πολυπόθητη "συμφωνία" !!

Η κυβέρνηση καταθέτει ("αναγκαστικά" ...τι άλλο να κάνει;) μια πρόταση 47 σελίδων (που μετά έγιναν 80 για να καταλήξουν 10 ) με την οποία  κάνει την ανάγκη φιλοτιμία ,σφίγγει την καρδιά της πέτρα! Αυτή (η περήφανη κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστερά) τα μνημόνια ήθελε να σκίσει -όχι έτσι βέβαια που της είπαν οι κομμουνιστές ΜΕ ΕΝΑ ΝΟΜΟ- αλλά με τρόπο συμβατό με το σαβουαρ βιβρ των αγορών (σικ! ) .Αυτή - η κακομοίρα- να αντισταθεί προσπάθησε ,"έδωσε μάχες",υπέστη τα πάνδεινα στα κρεματόρια των brussells , άντεξε ως νέος Προμηθεύς ...αλλά έπρεπε να κάνει "αναγκαστικές υποχωρήσεις" ...Και μην φανταστείς αναγνώστη μου , "αντιμνημονιακια" κάργα παραμενει στο βαθος , μην κοιτας  που τα δικα της μετρα ηταν ΜΟΝΟ 8 δις !



Με αυτη την πρόταση της κυβερνησης στους "θεσμους" -και στο διαστημα που την "μελετουσαν" αυτοι -... και τα δυο μερη των διαπραγματευσεων μετρησαν αντιδρασεις .Οχι των αγορων ,αλλα εδω εσωτερικα , του λαου ! Γιατι το θεμα δεν ηταν και δεν ειναι η ψηφιση ή οχι ενος νεου μνημονιου αλλα ΠΩΣ θα το περασουν  αυτο στην κοινωνια ,ΠΩΣ το εφαρμοζουν με τις λιγοτερες λαικες αντιδρασεις .Ετσι αφου για 5 χρονια με το κνουτο ,την καταστολη , τις πλατες που βαλαν οι συμβιβασμενες συνδικαλιστικες ηγεσιες και τα κομματα και κομματιδια τους να σιγονταρουν ...με τα ΜΜΕ απο κοντα να πιπιλανε νυχτα μερα τρομοκρατια ,καταφεραν και περασαν τα προηγουμενα μετρα,... παρολα αυτα ο λαος υποδεχτηκε με αγανακτιση ΚΑΙ  το μνημονιο -Τσιπρα !
Αγανακτιση που φανηκε απο το εσωτερικο του Συριζα μια και αναγκαστηκαν σειρα στελεχων ,βουλευτων ,Υπουργων του κλπ -απειχωντας κοινωνικες αντιδρασεις -να παιξουν το παιχνιδακι των "ανταρτων" ,των "διαφωνουντων" .Ενα παιχνιδακι ομως χιλιοπαιγμενο και ηδη  βαρετο για τον λαο μας απο παλια ...νισαφι.Ολα δειχνουν οτι ακομα και αν περναγαν απο την Βουλη τα μετρα ,στην κοινωνια θα βγαζαν το κακο σπυρι να τα περασουν ,το εργατικο και λαικο κινημα αργα ή γρηγορα θα τα διελυε σαν χαρτινο πυργο .

Τοτε εφευρεθει το grande-colpo .
Ερχεται η απαντηση-καρμανιολα των "θεσμων" (και μαλιστα με ρητο τροπο the game is over) με μετρα απειρως πιο σκληρα απο οτι εχει ζητηθει ποτε απο χωρα .Μετρα που ουτε πεθαμενος δεν θα δεχοταν ..Η πασα στην κυβερνηση τωρα λοιπον . Δηθεν θηγμενη ,δηθεν σαν χηρα στο κρεββατι ,δηθεν "ανταρτισα καπετανησα" κανει μια νεα "περηφανη " κινηση "κοντρα" στους "εκβιαστες" ,ως νεος Σαμουηλ στο Κουγκι "αναβει το φυτιλι" ..."ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΡΕ " ...να μαθουν οι κακοι θεσμοι ...αμε


Ασχετα αν τα μετρα διερρευσαν αρχικα και οχι ανακοινωθηκαν επισημα ,(οπως και τα αλλα της κυβερνησης) ο λαος τα εμαθε γιατι ΕΠΡΕΠΕ να τα μαθει .(Χωρις πλακα τρια ΝΑΙ εχω σιγουρα σε ολη την επικρατεια την αλλη Κυριακη : Του Αδωνη λογω βλακειας ,του Κυριακου Μητσοτακη λογω υπαλληλικης σχεσης με τις αγορες και του Πορτοσαλτε  για να μεινει Νευροκωπι  )
Γιατι μπηκαν λοιπον σε δημοψηφισμα (αρον αρον -πριν καθαρογραφουν ακομα) απο την κυβερνηση μετρα που σιγουρα θα καταψηφιστουν ? Μα γιατι οι καλοι επιθετικοι φαινονται στο ενα -δυο !
Σου λένε τούτοι εδώ ΔΕΝ υπαρχει περίπτωση να ψηφίσουν ΝΑΙ  -περαν των τριων που προειπα - το ΟΧΙ θα χτυπήσει απίθανα ποσοστά ....τότε θα κάνουμε πως τρομάξαμε οι "θεσμοι" και θα τους ανακοινώσουμε οτι "εντάξει παιδια ,κάνουμε κι εμεις την Βρυξελιώτικη καρδιά μας πέτρα και δεχόμαστε την δική σας πρόταση των 8 (μονο καλε ,να τ αφησω?) ΔΙΣ "

Νικη θα πανηγυρίζει η κυβέρνηση ...φτηνα την γλυτωσαμε θα λεει ο λαος ...αχ μειναμε τελικα Ευρωπη ....αλλα στην πραξη :
1) θα εχει φανει οτι η κυβέρνηση "αντιστάθηκε" (αρα εχουμε εμμεση στηριξη της )
2) ο λαος και το λαικο-εργατικο κινημα θα εχει καταστει ΣΥΝΕΝΟΧΟ ,αρα αδρανες
3) θα ειναι το πρωτο μνημονιο με την λαικη βουλα
4) θα εχει δεθει χειροποδαρα ο λαος και η χωρα για πολλα χρονια στο αρμα τους

Τεραστια "επιτυχια" κυβερνησης και θεσμων να εχουν καταστήσει τον λαο συνένοχο ,με επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της συνενοχης την αδρανοποίηση του εργατικού κινήματος !

Εκει ομως που παιζαν καλα το ενα δυο ...κυβερνηση -θεσμοι ...θεσμοι - κυβερνηση ...τσουπ !
Ενας αμυντικος που ξερει δεκα κανταρια μπαλλα περισσοτερη απο Πουγιολ- Μανωλά -θείο  και τον Καφού μαζι ,με ενα τακλιν τους κλέβει την μπάλλα ....Οχι μόνο την πρόταση- μαϊμού των δανειστών σε δημοψήφισμα ρε μάγκες αλλά και την δικιά σας !!!

ΕΤΣΙ ΧΑΣΑΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΛΑ  ...και αρχίζει ο Λαός την επίθεσή του


Λύση για το λαό ο δρόμος της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους

Λύση για το λαό ο δρόμος της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους
Ολόκληρη η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο συλλαλητήριο της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής του ΚΚΕ, την περασμένη Παρασκευή, στο Σύνταγμα, ενάντια στη νέα συμφωνία κυβέρνησης - «θεσμών» της τρόικα



Eurokinissi
Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Οπως και πριν από τέσσερις μήνες, στις 20 Φλεβάρη, εδώ στην πλατεία Συντάγματος, διαδηλώναμε ενάντια στη συμφωνία για την επέκταση του μνημονίου που υπέγραφε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έτσι και σήμερα βροντοφωνάζουμε.
Ο λαός πρέπει να πει το μεγάλο «όχι» στη συμφωνία, «όχι» στη συνεχή χρεοκοπία του ελληνικού λαού, «όχι» στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και της καπιταλιστικής εξουσίας. Να βάλει πλώρη για τη δική του πραγματική εξουσία.
Με το ΚΚΕ, ν' αντιπαλέψει, να μπλοκάρει όλα τα αντιλαϊκά μέτρα, στο δρόμο, στους χώρους δουλειάς.
Να μη χαθεί ούτε μια μέρα, ούτε ώρα. Τώρα πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή δράση, χωρίς καμιά αναμονή, όποια κι αν είναι η κατάληξη τις επόμενες μέρες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση καπηλευόμενος τα εργατικά - λαϊκά αιτήματα. Τώρα προσπαθεί να κοροϊδέψει και πάλι το λαό, διαστρεβλώνοντας και ερμηνεύοντας την ψήφο του λαού όπως τον συμφέρει.
Πέντε μήνες μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει στο λαό το λογαριασμό με τα μέτρα της νέας συμφωνίας, που γίνονται πραγματική θηλιά στο λαιμό της λαϊκής οικογένειας, που έχει ματώσει και θα συνεχίζει να ματώνει για το χρέος, θα συνεχίζει να ματώνει για την ΕΕ, την κερδοφορία των μονοπωλίων, αν δεν αποφασίσει να περάσει στην αντεπίθεση, στο δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης με την ΕΕ, τα μονοπώλια.

Από τον ελληνικό λαό πρέπει να απορριφθούν και οι προτάσεις των δανειστών - «3 θεσμών» και οι προτάσεις της κυβέρνησης Τσίπρα των 47+8 σελίδων, γιατί η μία είναι πιο βάρβαρη από την άλλη, πραγματική καρμανιόλα για το λαό.
Τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και οι Ευρωπαίοι εταίροι της και το ΔΝΤ, με την παρέμβαση και των ΗΠΑ, δεν έχουν παραιτηθεί από την προσπάθεια να σώσουν την καπιταλιστική Ελλάδα μέσα στην καπιταλιστική ΕΕ.
Το ίδιο εκφράζουν και τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης μέσα στο Κοινοβούλιο, όπως και οι κοινωνικές δυνάμεις που τους στηρίζουν, όπως επιχειρηματίες, ανώτερα μεσαία στρώματα.
Ταυτόχρονα, δεν αντιμετωπίζουμε με αμηχανία, δε μας μπερδεύουν οι αντιφάσεις και οι διάφορες εμπλοκές, με τις οποίες εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις και την τελευταία εβδομάδα.
Η βάση των αντιφάσεων αυτών δε βρίσκεται κυρίως στα διάφορα «ισοδύναμα» των αντιλαϊκών μέτρων. Σ' αυτά μπορούν να βρουν άκρη.
Κυρίως οφείλεται στις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν μέσα στην ΕΕ για το μείγμα αστικής διαχείρισης, στις διαφορετικές απόψεις για την ίδια την πορεία εξέλιξης της Ευρωζώνης, στις γεωστρατηγικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς ΕΕ - ΗΠΑ, στην πίεση για εξασφάλιση περισσότερων οικονομικών και πολιτικών εγγυήσεων από την ελληνική κυβέρνηση.

Icon
Επιβεβαιώνεται ότι έχουμε να κάνουμε με μια λυκοσυμμαχία που δε βελτιώνεται, χειρότερη μπορεί να γίνεται, καλύτερη δεν υπάρχει περίπτωση.
Το ΚΚΕ είχε προειδοποιήσει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα: Καμιά επανάπαυση, καμιά προσδοκία για ανάσα στο λαϊκό - εργατικό εισόδημα μέσα στην ΕΕ, στην εξουσία του κεφαλαίου, με κυβέρνηση που θα έχει είτε «δεξιό», είτε «αριστερό» πρόσημο.
Αυτό που θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε μπροστά στον ελληνικό λαό, είναι ότι με οποιαδήποτε εκδοχή κατάληξης τελικά αυτής της φάσης της διαπραγμάτευσης, δηλαδή είτε επιτευχθεί συμφωνία με βάση την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης όσο και των εταίρων, είτε τα «σπάσουν» και οδηγηθούν σε «ρήξη» με διπλό νόμισμα, σε όλες τις περιπτώσεις και εκδοχές, ο χαμένος θα είναι ο ελληνικός λαός. Ούτε η μία εκδοχή ούτε η άλλη συνιστούν φιλεργατική - φιλολαϊκή λύση. Ακριβώς γιατί δεν υπάρχει διέξοδος, λύση σε όφελος του λαού από μια διαπραγμάτευση - όσο περήφανη κι αν παρουσιάζεται αυτή - μέσα στα τείχη της ΕΕ, του καπιταλιστικού δρόμου που μας έφερε έως εδώ, της εξουσίας του κεφαλαίου, των μονοπωλίων.
Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει λύση προς όφελος του λαού
Τώρα είναι η ώρα ο καθένας και η καθεμιά να σκεφτεί. Να βάλει στο μυαλό του ότι υπάρχει λύση, υπάρχει προοπτική. Είναι ο δρόμος της σύγκρουσης και ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους, ο δρόμος της συμπόρευσης με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Το ΚΚΕ λέει ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει λύση προς όφελος του λαού.
Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στο δρόμο της οργανωμένης πάλης, με ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, με πολιτικοποίηση της πάλης της για την κατάκτηση της εξουσίας. Μόνο σε αυτόν το δρόμο μπορούν να κερδηθούν μέτρα ανακούφισης, ανάκτησης απωλειών, ικανοποίησης σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Αυτός ο δρόμος είναι σήμερα ρεαλιστικός και αναγκαίος, γιατί είναι ο μόνος δρόμος που συμφέρει το λαό.
Ο σημερινός δρόμος είναι που συνεχώς προκαλεί κρίσεις, αναπαράγει χρέη, διαπραγματεύσεις, συμφωνίες και διαφωνίες για την αποπληρωμή τους, πάνω στις απαιτήσεις του ντόπιου κεφαλαίου για αντιλαϊκά μέτρα, για εξασφάλιση των καπιταλιστικών κερδών, ενώ προστίθενται και οι απαιτήσεις του ξένου κεφαλαίου, των εταίρων, των στρατηγικών στόχων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Διαπραγμάτευση με δεδομένους τους κανόνες και τις αρχές λειτουργίας της ΕΕ σημαίνει ότι είναι δεδομένη η σφαγή των λαϊκών δικαιωμάτων.
Αναδιάρθρωση του χρέους σημαίνει για το λαό ακόμα πιο σκληρό, αντιλαϊκό μνημόνιο. Αυτό εξάλλου ζητά και το ΔΝΤ, που θέτει το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ας σκεφτούμε τι έγινε μετά το προηγούμενο μεγάλο «κούρεμα» του χρέους. Βελτιώθηκε η θέση του λαού ή επιβλήθηκαν ακόμα πιο σκληρά μέτρα; Οποιες αλλαγές κι αν γίνουν στον τρόπο και το χρόνο αποπληρωμής του χρέους, ο λαός θα συνεχίσει να πληρώνει, ενώ δεν ευθύνεται, ούτε ωφελήθηκε από τη διόγκωση του χρέους.

Κάθε δόση που πληρώνεται, γεννά νέα ανάγκη δανειοδότησης και πρόκειται για δάνεια που γίνονται κεφάλαια - κέρδος των καπιταλιστών, την ίδια στιγμή που μεγαλώνουν η ανεργία και η απλήρωτη εργασία.
Το ΚΚΕ είναι και παραμένει εγγύηση για να μην ξεγελαστεί πάλι ο λαός. Να μην υποκύψει στους εκβιασμούς και τις αυταπάτες. Να μη μεταθέτει για το απώτερο μέλλον τις ελπίδες του για κάτι καλύτερο. Να μη συμβιβάζεται με το τίποτα, να μην κάνει σκόντο στις απαιτήσεις του, στα όνειρα των παιδιών του.
Η εργατική - λαϊκή εξουσία μπορεί να ικανοποιήσει σύγχρονες λαϊκές ανάγκες
Οση σημασία έχει σήμερα να οργανωθεί η πάλη για την προστασία των ανέργων, της λαϊκής οικογένειας, διεκδικώντας άμεσα επείγοντα μέτρα, άλλο τόσο έχει σημασία να ξεκαθαρίσει ο καθένας και η καθεμιά ποια εξουσία, ποιο τελικά κοινωνικό οικονομικό σύστημα, μπορεί να δώσει σταθερή δουλειά σε όλους με μισθό και δικαιώματα, μπορεί να ικανοποιήσει σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.
Οι προτάσεις, οι θέσεις του ΚΚΕ για όλα τα καθημερινά προβλήματα δεν είναι θέσεις που αφορούν μια άλλη ζωή, κάπου στο υπερπέραν. Είναι προτάσεις που αφορούν στο τι σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, πρέπει να διεκδικηθεί.
Σήμερα είναι ανάγκη, για να ζήσει ο λαός, να επανέλθει όχι μόνο ο κατώτερος μισθός, αλλά να καταργηθεί και όλο το αντεργατικό οικοδόμημα, πριν και μετά το μνημόνιο, που γενικεύει τη μερική απασχόληση, την απλήρωτη δουλειά, τους μισθούς πείνας. Σήμερα, χρειάζεται πάλη για μέτρα ανακούφισης των ανέργων.

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
Οι θέσεις του ΚΚΕ απαντούν γιατί σήμερα ο μικρός αγρότης δεν μπορεί να ζήσει, πού οδήγησαν την αγροτική παραγωγή βασικών προϊόντων, όπως ζάχαρη, όσπρια, κρέας, οι ποσοστώσεις, οι επιδοτήσεις για καταστροφή παραγωγής. Είναι η ΚΑΠ που οδήγησε στο αγροτικό εμπορικό έλλειμμα, είναι η νέα ΚΑΠ που σφίγγει τη θηλιά της τράπεζας, των χρεών, των φόρων, των χαρατσιών στο λαιμό των αγροτών.
Ο αυτοαπασχολούμενος έχει γονατίσει με τα «κόκκινα» δάνεια, τα χρέη, τη στιγμή που πρέπει αυτά να «κουρευτούν» αμέσως, ν' απαλλαγεί από το βραχνά της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας.
Σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να καλυφτούν διευρυμένες λαϊκές ανάγκες, με μια ριζικά διαφορετική οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας.
Η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων θα απελευθερώσει μεγάλες αναξιοποίητες αναπτυξιακές δυνατότητες που έχει σήμερα η Ελλάδα.
Η αξιοποίηση του παραγωγικού μας πλούτου, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της παραγωγής και της οικονομίας, μπορεί ν' αξιοποιήσει όλες τις παραγωγικές δυνατότητες για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, να μειώσει την εξάρτηση από τα μονοπώλια σε κρίσιμους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.
Ο κεντρικός σχεδιασμός είναι εργαλείο για ν' αξιοποιηθούν όλα τα μέσα παραγωγής, όλο το εργατικό δυναμικό, να κατανεμηθεί ο χρόνος εργασίας, επομένως να καταργηθεί η ανεργία, η αναρχία της παραγωγής, η ζούγκλα του καπιταλιστικού ανταγωνισμού.

Η λαϊκή διακυβέρνηση θα εξοικονομήσει σημαντικούς πόρους που σπαταλιούνται σήμερα και δημιουργούν χρέη στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας.
Ο σοσιαλισμός άνοιξε το δρόμο κάλυψης των λαϊκών αναγκών
Δεν είναι αλήθεια ότι ο σοσιαλισμός δεν άντεξε γιατί δεν είχε το κίνητρο του ατομικού κέρδους, της ατομικής ιδιοκτησίας. Ισα - ίσα, έχασε την αρχική του ορμή, γιατί δεν κατόρθωσε με επιτυχία να αναμετρηθεί με τα συμφέροντα της μικροϊδιοκτησίας, της συνεταιριστικής αγροτικής παραγωγής, όταν άνοιξε το δρόμο της αγοράς και στη βιομηχανική παραγωγή.
Τέτοιου είδους πιέσεις, σήμερα έχουμε πείρα, γνώση, για να τις εξουδετερώσουμε. Ο σοσιαλισμός του 20ού αιώνα απέδειξε ότι μπορούν να απολαμβάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, με βάση τις ανάγκες τους, δωρεάν σύγχρονες δημόσιες υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, αναψυχής, προστασίας των παιδιών και των υπερηλίκων.
Τα Πανεπιστήμια, σε συνεργασία με τους κλαδικούς κρατικούς φορείς, θα προωθούν την έρευνα για την επιστημονική πρόβλεψη των διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών, θα βγάζουν επιστήμονες που θα βρίσκουν αμέσως δουλειά και δε θα στριφογυρνάνε, όπως σήμερα, στη ζούγκλα της ετεροαπασχόλησης, της απλήρωτης δουλειάς, της ανεργίας και της μετανάστευσης.
Η διεύρυνση του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων θα συμβάλλει στην ουσιαστική συμμετοχή τους στον έλεγχο και την άσκηση της λαϊκής εξουσίας.

Ο εργατικός - λαϊκός έλεγχος και η συμμετοχή θα ξεκινούν από τις παραγωγικές μονάδες με εκλεγμένους ανακλητούς αντιπροσώπους και θα επεκτείνεται σε κάθε κλάδο και περιοχή.
Στα εκλεγμένα όργανα εξουσίας, θα μετέχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων στις παραγωγικές μονάδες και θα διασφαλίζεται η συμμετοχή των συνεταιρισμένων, των φοιτητών, των συνταξιούχων.
Ακόμα και στο ανώτατο όργανο εξουσίας για το σύνολο της χώρας, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι- βουλευτές δε θα είναι μόνιμοι, αλλά ανακλητοί.
Η αποδέσμευση της χώρας από τις αλυσίδες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ θα διαμορφώσει ευνοϊκούς όρους για τη σύναψη επωφελών διεθνών σχέσεων συνεργασίας. Εξίσου σημαντικό είναι ότι θα γίνει ο πραγματικός σπινθήρας ευρύτερης ευρωπαϊκής λαϊκής αφύπνισης, που δεν έχει σχέση βεβαίως με τα δημοψηφίσματα της Βρετανίας και τις σοβινιστικές έως και ακροδεξιές επιδιώξεις.
Η σημαντική γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, ιδιαίτερα για τη μεταφορά Ενέργειας και εμπορευμάτων μεταξύ Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής, μπορεί να διαμορφώσει ευνοϊκό πεδίο διαπραγματευτικής βάσης για τη λαϊκή εξουσία, αν αποδεσμευτεί από το επικίνδυνο κουβάρι και τη μέγγενη της επιλογής ιμπεριαλιστικών συμμαχιών.
Και το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που με συνέπεια συνεχίζει να παλεύει ενάντια στη συμμετοχή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και πολέμους, που γίνονται ή προετοιμάζονται, για τα συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.
Υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, ενάντια σε όσους κοροϊδεύουν ότι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί προστατεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ειρήνη και την ασφάλεια για το λαό.
Και σ' αυτούς που επαναφέρουν τον «μπαμπούλα» της απομόνωσης, για το λαό που θα επιλέξει το δικό του δρόμο, τους απαντάμε: Υπάρχει μεγαλύτερη απομόνωση από αυτή που νιώθει τώρα ο λαός μας; Είναι ή δεν είναι απομόνωση η ανεργία, η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο καθημερινός Γολγοθάς να τα βγάλουμε πέρα;
Η μόνη τάξη που θα χάσει είναι αυτή των σφετεριστών του πλούτου και των μέσων παραγωγής που ο ίδιος ο λαός παράγει. Θα τους αφαιρεθεί η δυνατότητα να ρουφάνε εργατικό - λαϊκό αίμα.
Οι αντιμνημονιακές μάσκες έπεσαν, τα ψέματα τελειώνουν
Φίλες και φίλοι,
Μαζί με τους λεονταρισμούς και τις κορόνες, την περηφάνια και την αξιοπρέπεια, τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που χορτάσαμε ν' ακούμε τους τελευταίους πέντε μήνες, μεγάλωναν οι εκβιασμοί και οι απειλές, μεγάλωνε η τρομοκράτηση στο λαό να στηρίξει, να αποδεχτεί την αντιλαϊκή συμφωνία - το νέο μνημόνιο που ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ - και να πει κι ευχαριστώ.
Τα ψέματα τελειώνουν! Οι μάσκες πέφτουν! Παρά τα όσα προεκλογικά - αντιμνημονιακά έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, η νέα συμφωνία - μνημόνιο με τους δανειστές περιέχει μέτρα - καρμανιόλα για τη λαϊκή οικογένεια. Κι αυτή η συμφωνία - μνημόνιο θα έχει φαρδιά - πλατιά την υπογραφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Και ακριβώς γι' αυτό, επειδή η κυβέρνηση έχει χάσει και το τελευταίο φύλλο συκής, συνεχίζει την κοροϊδία.
Η κυβέρνηση κοροϊδεύει ωμά και προκλητικά το λαό, όταν ισχυρίζεται ότι με τη συμφωνία εξασφαλίζει ότι δε θα υπάρξουν νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αφού οι αντιλαϊκές δεσμεύσεις, οι αυξήσεις στους άδικους φόρους, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι αυξήσεις στις εισφορές σε μισθούς και συντάξεις, οδηγούν σε νέες μεγάλες απώλειες για το ήδη πετσοκομμένο λαϊκό εισόδημα και τα εναπομείναντα δικαιώματα του λαού.
- Οι αυξήσεις στον ΦΠΑ - ο πιο άδικος φόρος που πληρώνει ακόμα και ο άνεργος - που για τα τρόφιμα της λαϊκής οικογένειας αυξάνεται 10 μονάδες, τι ακριβώς είναι; Είναι ή δεν είναι μείωση του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων;
- Η πληρωμή ξανά του ΕΝΦΙΑ - του φόρου που πληρώνεις νοίκι για το ίδιο σου το σπίτι - και μάλιστα στα προβλεπόμενα των προηγούμενων χρόνων, της εισφοράς αλληλεγγύης που βάζει τον εργάτη να δείχνει αλληλεγγύη στο βιομήχανο, γιατί εκεί καταλήγει κι αυτός ο φόρος, είναι ή δεν είναι πραγματική μείωση του εισοδήματος;
- Οι ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση τομέων στρατηγικής σημασίας, στα λιμάνια και στα αεροδρόμια, με αρνητικές συνέπειες και για τους εργαζόμενους σ' αυτούς τους κλάδους και για όσους από τις λαϊκές οικογένειες θα κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών, οδηγεί ή δεν οδηγεί σε μείωση εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων;
- Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους και συνταξιούχους τι είναι; Δεν είναι καραμπινάτη μείωση μισθών και συντάξεων;
Οι «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης έγιναν μαύρα μαντάτα για χιλιάδες ασφαλισμένους, στους οποίους αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, αφού καταργούνται όποια δικαιώματα πρόωρης συνταξιοδότησης έχουν απομείνει, την ίδια στιγμή που ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω ανατροπές ασφαλιστικών δικαιωμάτων, μέσω της ενοποίησης Ταμείων και των αναλογιστικών μελετών που θα ακολουθήσουν, για να δώσουν άλλοθι σε νέες περικοπές. Δουλειά ως τα βαθιά γεράματα και μετά επίδομα πτωχοκομείου!
Και οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις δε φεύγουν από το τραπέζι, είναι μόνιμα πάνω στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης κυβέρνησης - δανειστών, γιατί μόνιμοι είναι οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, οι δεσμεύσεις της ΕΕ, η ανταγωνιστικότητα.
Αλλωστε, οι μειώσεις στους μισθούς είναι στην ημερήσια διάταξη σε όλες τις επιχειρήσεις του λεγόμενου ιδιωτικού τομέα, εκεί που οργιάζουν οι ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, οι μειώσεις που συμπαρασύρουν προς τα κάτω και τις συντάξεις.
Προκλητική κυβερνητική κοροϊδία
Η κυβέρνηση κοροϊδεύει ωμά και προκλητικά το λαό όταν αναμασάει την καραμέλα της «κοινωνικής δικαιοσύνης», γιατί τάχα με τη δική της πρόταση «τα μέτρα έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα και μεταφέρουν τα βάρη στα υψηλότερα στρώματα»...
-- Επιδεικνύει την αύξηση μόλις 3% της φορολογίας στις επιχειρήσεις - φορολογία που έπεσε πολλές φορές στο παρελθόν όταν οι φόροι για το λαό ανέβαιναν - και την έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις, για να κρύψει ότι η φοροκαταιγίδα κυρίως από τη μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ το φαΐ του φτωχού θα πλήξει.
-- Και αν θέλει να φορολογήσει το κεφάλαιο - να βάλει πράγματι χέρι στην τσέπη τους όπως λέει - γιατί δεν καταργεί τις προκλητικές φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις;
-- Γιατί με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου κι άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες η κυβέρνηση τούς χάρισε χρέη και πρόστιμα;
-- Γιατί τους διευκολύνει να νομιμοποιήσουν αδήλωτα εισοδήματα;
-- Γιατί ακόμα και τώρα συνεχίζει το αίσχος των επιδοτήσεων στους εφοπλιστές για τις «άγονες γραμμές»;
Αλλωστε, η όποια έκτακτη εισφορά, εκτός από το ότι είναι «σταγόνα στον ωκεανό» των φόρων, θα καταβληθεί εφάπαξ, ενώ οι φόροι για το λαό ήρθαν για να μείνουν, όπως ο ΕΝΦΙΑ, η εισφορά αλληλεγγύης και άλλοι.
Τέτοιες έκτακτες εισφορές στους επιχειρηματίες έβαλαν κι άλλοι στο παρελθόν, όπως η κυβέρνηση Σημίτη, για να πιάσει τους στόχους της ΟΝΕ. Και δεν ενοχλήθηκε το κεφάλαιο γιατί ήξερε πως πολλαπλά θα ωφεληθεί από την ΟΝΕ, όπως και έγινε.
Κι αυτή την έκτακτη εισφορά οι μεγαλοεπιχειρηματίες έχουν τη δυνατότητα με διάφορους τρόπους να την απορροφήσουν και να τη μετακυλήσουν στους εργαζόμενους, είτε με μειώσεις στους μισθούς είτε με αυξήσεις στα προϊόντα τους. Ξέρουν πως θα την πάρουν πίσω πολλαπλάσια, αφού οι μεγάλες επιχειρήσεις θα είναι εκείνες που θα ωφεληθούν από τα διάφορα αναπτυξιακά πακέτα που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση.
Γι' αυτό και το μεγάλο κεφάλαιο έχει κάθε λόγο να επιδιώκει, να πιέζει στο κλείσιμο της νέας συμφωνίας κυβέρνησης - δανειστών, βέβαια και να πιέζει σε ό,τι επιμέρους δεν του αρέσει.
Μόνο η εργατική τάξη, ο λαός θα πληρώσει ξανά τη λυπητερή.
Ο λαός να πει «όχι» στη συμφωνία
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Γι' αυτό ο λαός πρέπει να πει ένα μεγάλο «όχι» στη νέα συμφωνία - μνημόνιο που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτή την αντιλαϊκή συμφωνία να την αντιπαλέψει στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στους χώρους μόρφωσης, στο δρόμο, με την οργανωμένη πάλη του να μπλοκάρει τα αντιλαϊκά μέτρα.
Τα νέα μέτρα έρχονται να προστεθούν στους περίπου 500 εφαρμοστικούς νόμους που παραμένουν σε ισχύ, στη στάση πληρωμών που έχει επιβάλει η κυβέρνηση σε νοσοκομεία, πανεπιστήμια, κοινωνικές υπηρεσίες, στον αναγκαστικό εσωτερικό δανεισμό των ταμειακών διαθέσιμων ασφαλιστικών ταμείων, δημόσιων οργανισμών και φορέων.
Η νέα συμφωνία - μνημόνιο θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά σε βάρος των εργατικών - λαϊκών αναγκών. Δεν αποτελεί «μια συνολική και βιώσιμη συμφωνία που δίνει λύση στο ελληνικό πρόβλημα», ούτε απλά «ένας δυσβάσταχτος, αλλά αναγκαίος συμβιβασμός», όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αντίθετα, ανοίγει το δρόμο για ένα νέο γύρο εκβιασμών σε βάρος του λαού, με μέτρα αυστηρής εποπτείας που ισχύουν για όλες τις χώρες - μέλη της ΕΕ και μάλιστα σε συνθήκες που η Ευρωζώνη δύσκολα ανακάμπτει από την κρίση και που οι αντιθέσεις γίνονται οξύτερες.
Μάλιστα, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, χτες και σήμερα, ξεκινούν και επίσημα οι διεργασίες για την «ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης» (ΟΝΕ) στην Ευρωζώνη, οι οποίες σηματοδοτούν την παραπέρα ενίσχυση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, των εποπτικών ελέγχων, των αναβαθμισμένων μνημονίων διαρκείας που ισχύουν σε ολόκληρη τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, και μάλιστα με ειδικές ρήτρες για τα κράτη που υπάγονται σε «μηχανισμούς στήριξης», όπως είναι η Ελλάδα.
Οπως μαθαίνουμε, τα γνωστά κοράκια των επιτελείων της ΕΕ, ο Γιούνκερ, ο Τουσκ, ο Ντάισελμπλουμ, ο Ντράγκι και ο Σουλτς, ετοιμάζουν νέα «Λευκή Βίβλο», την άνοιξη του 2017, που θα περιλαμβάνει αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις σε βάθος 10ετίας.
Με δυο λόγια, η ΕΕ από μόνη της ενισχύει ακόμα περισσότερο τα ασφυκτικά πλαίσια για τις χώρες της, μονιμοποιεί τα μνημόνια για όλους τους λαούς, προχωρά στην ενίσχυση του Γιούρογκρουπ, δυναμώνει την εποπτεία εφαρμογής διαρκούς λιτότητας για τους λαούς χάριν της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των ομίλων. Κοινός στόχος των ευρωενωσιακών μονοπωλίων, η παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, ο ευτελισμός του μισθού, του μεροκάματου.
Ετσι εξηγείται γιατί η ΕΕ:
-- Ενισχύει τα μέτρα και τις παρεμβάσεις που προβλέπει το «Ευρωπαϊκό εξάμηνο», ώστε το νέο πλαίσιο να γίνει περισσότερο δεσμευτικό στην οικονομική πολιτική.
-- Προχωρά στο ευρωπαϊκό «Δημοσιονομικό Συμβούλιο», το οποίο αυτόματα θα υπαγορεύει μέτρα για να τηρηθούν οι αντιλαϊκοί στόχοι των κρατικών προϋπολογισμών.
Ξέρετε ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει καταθέσει ήδη στους «θεσμούς» της τρόικας πρόταση για συγκρότηση ελληνικού «Δημοσιονομικού Συμβουλίου», το οποίο θα προχωρά σε «αυτόματες οριζόντιες μειώσεις» όλων των κρατικών δαπανών (συντάξεις, μισθοί, επιδοτήσεις κ.λπ.), σε περιπτώσεις αποκλίσεων από τους αντιλαϊκούς στόχους;
-- Προβλέπει τη δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού ελέγχου της ανταγωνιστικότητας προκειμένου να μην υπάρχουν αποκλίσεις στους μισθούς ανάμεσα στα κράτη της Ευρωζώνης. Φανταζόμαστε ότι εδώ θα βρει εφαρμογή αυτό που είχε πει ο Τόμσεν της τρόικας: «Η Ελλάδα ανήκει στα Βαλκάνια και δεν μπορεί να έχει υψηλότερους μισθούς από τη Βουλγαρία».
Ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιξε και παίζει με την αγωνία του λαού
Φίλες και φίλοι,
Η κυβέρνηση ακύρωσε κι αυτές τις ελάχιστες προεκλογικές υποσχέσεις του αντιλαϊκού προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Αφού πρώτα μετέτρεψε το πρόγραμμα των 100 ημερών σε πρόγραμμα τετραετίας και βάλε, τώρα η υλοποίηση των προεκλογικών υποσχέσεων - που εμείς σωστά χαρακτηρίσαμε ψίχουλα - παραπέμπεται στο άγνωστο μέλλον.
Αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα ούτε κυβερνητικής αστοχίας, όπως υποστηρίζει η ΝΔ, ούτε προσαρμογής σε μια εξελισσόμενη πραγματικότητα. Ηταν μια συνειδητή προπαγανδιστική τακτική χειραγώγησης του λαού με «αριστερά» δεσμά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά έπαιξε με την αγωνία του λαού μας και συγκέντρωσε την προσοχή του σε ορισμένα άμεσα μέτρα, που δεν θα πλήρωνε το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, στη λογική ο φτωχός να πληρώνει για τον φτωχότερο, και τα οποία μόλις και μετά βίας θα ανακούφιζαν κάπως την ακραία φτώχεια. Και τελικά ούτε κι αυτά δεν πρόκειται να κάνει.
Στην ουσία, η κυβέρνηση προσχωρεί στα εκβιαστικά διλήμματα που έλεγαν τόσα χρόνια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Κι έχει μεγάλη ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δίνει τη δυνατότητα στη ΝΔ να εμφανίζεται δήθεν δικαιωμένη για την πολιτική της, που μας έφερε εδώ που μας έφερε τα προηγούμενα χρόνια, και να βγαίνει κι από πάνω...
Ακόμα μεγαλύτερη είναι η ευθύνη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ γιατί, ενώ υπέκυπτε στους εκβιασμούς, αποδεχόταν τις προτάσεις των δανειστών, καταθέτοντας - τη μία πίσω από την άλλη - τις αντιλαϊκές της προτάσεις, την ίδια στιγμή καλούσε σε συλλαλητήρια το λαό για να τη στηρίξει, για να εγκλωβίσει έναν κόσμο που αρχίζει να σκέφτεται ριζοσπαστικά, κόσμο που αγανακτεί με την ΕΕ.
Τόσο τα «φιλοκυβερνητικά» (με τη συμμετοχή ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και κάποιων άλλων αριστερών συνιστωσών τους ως κερασάκι) όσο και τα «αντιπολιτευτικά» συλλαλητήρια (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΠΟΤΑΜΙ) είχαν βασικό στόχο και επιδίωξη να μετατρέψουν το λαό σε χειροκροτητή της ΕΕ, του συστήματος.
Οι μεν με το αίτημα για «πάση θυσία στην ΕΕ», οι δε με τον απατηλό στόχο «να μείνουμε στην ΕΕ και να την αλλάξουμε» προσπαθούν να φυλακίσουν έναν ολόκληρο λαό στο «κοινό» ιμπεριαλιστικό τους «σπίτι».
Φυσικά, από τους εραστές αυτού του αντιλαϊκού μονόδρομου δεν μπορεί να απουσιάζει και ο υπόδικος αρχηγός της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, που σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή και χαρακτήρισε εγκληματική ενέργεια σε βάρος του έθνους τη ρήξη!!!
Τις νέες αντιλαϊκές αποφάσεις προσπαθούν να τις «φορτώσουν» στο λαό, που «δεν θέλει ρήξη με την ΕΕ».
Το πιο προκλητικό είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να εμφανίσει τις υποχωρήσεις του ως «αναγκαίο συμβιβασμό στον αρνητικό συσχετισμό εντός της ΕΕ». Αυτός είναι ο «ρεαλισμός» της υποταγής, που επιδιώκει να καθηλώσει το λαό στο να επιλέγει κάθε φορά το μικρότερο κακό, που στην πορεία μετατρέπεται στο μεγαλύτερο κακό.
Στο πρόσωπο της ΕΕ απορρίψτε τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης
Παρ' όλα αυτά δυναμώνει η λαϊκή αμφισβήτηση για την ΕΕ. Η ίδια η πείρα οδηγεί εκεί. Αυτή ακριβώς η αμφισβήτηση πρέπει να συναντηθεί με την αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης που προτείνει το ΚΚΕ.
Στο πρόσωπο της ΕΕ να απορρίψει τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που πάει χέρι χέρι με τη συμμετοχή της χώρας σε διακρατικές ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, πάντα στη βάση ανισότιμων σχέσεων μεταξύ κρατών ανισόμετρης οικονομικής - στρατιωτικής ανάπτυξης.
Τώρα ο λαός, ιδιαίτερα εκείνοι που κατάφεραν να αποσπαστούν από τα δόκανα του «παλιού» δικομματισμού ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, και έχουν προσωρινά εγκλωβιστεί στη ΣΥΡΙΖΑίικη εκδοχή του, έχουν τη δυνατότητα να αντιτάξουν τη μεγάλη δύναμή τους, που δεν την έχουν χρησιμοποιήσει έως τώρα, που την έβαλαν σε δεύτερη μοίρα, με την ελπίδα ότι μόνο μέσα από τις εκλογές, όπως αυτές του Γενάρη, μπορεί να αλλάξει η ζωή τους.
Η δύναμη των αγώνων πολλαπλασιάζεται και φέρνει κάποια αποτελέσματα μόνο όταν αναπτύσσεται και εξελίσσεται, μέσα από την ίδια την πείρα των εργαζομένων, σε αγώνα αμφισβήτησης της εξουσίας των μονοπωλίων, της ΕΕ.
Αποδεικνύεται ότι η ζημιά που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο οικονομική, άμεσα ή μεσοπρόθεσμα. Είναι πολύπλευρα διαλυτική, γιατί επιχειρεί να ανακόψει τις ριζοσπαστικές διαθέσεις, κάθε είδος ριζοσπαστισμού, ώστε να μην τολμήσει ο λαός καν να διανοηθεί, ούτε σήμερα ούτε αύριο, ότι μπορεί να έχει ένα μέλλον έξω από τα σημερινά τείχη, με τον ίδιο στην εξουσία.
Γι' αυτό ακριβώς τα στελέχη τους πότε αναρωτιούνταν γιατί να γίνονται κινητοποιήσεις τις κρίσιμες ώρες που η κυβέρνηση δίνει τη μάχη της διαπραγμάτευσης και πότε μιλούσαν για την εθνική ενότητα, διότι με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας θέλουν, λέει, ευρύτερες συσπειρώσεις. Θέλουν, λένε, μια κινητοποίηση με έναν εθνικό κοινό παρονομαστή, ο οποίος βέβαια είναι η Ελλάδα μέσα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, για να τη διορθώσει και να την κάνει καλύτερη... Ζητάνε «ενότητα» πάνω στη διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση με τους δανειστές, γιατί θέλουν ο λαός να συναινέσει στο νέο βάρβαρο μνημόνιο που του ετοιμάζουν.
Το ίδιο, όμως, επιδιώκουν και όσοι δηλώνουν «Μένουμε Ευρώπη»! Ζητούν να προχωρήσουν ταχύτερα οι αναδιαρθρώσεις που βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και από αυτήν την άποψη κάνουν κριτική στην κυβέρνηση.
Η κοινή αφετηρία όλων τους - παρά τις διαφορές - είναι η εξής: Να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων με την Ελλάδα εντός ΕΕ και Ευρωζώνης. Τα περί «ισοτιμίας» και «μη λιτότητας» είναι παραμύθια για μικρά παιδιά.
Θέλουν το εργατικό - λαϊκό κίνημα να βάλει πλάτη στη διαπραγμάτευση εντός της ΕΕ, να αποδεχτεί μέτρα που τσακίζουν το λαό, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος».
Δεν θα κουραστούμε να αγωνιζόμαστε από κάθε μετερίζι
Η κυβέρνηση ξέρει ότι ακόμα κι αν ψηφίσει τα μέτρα που συμφωνεί με τους δανειστές, θα χρειαστεί να καθυποτάξει το κίνημα για να τα εφαρμόσει. Γι' αυτό καλεί σε συναίνεση πάνω σε «εθνικούς» στόχους, που είναι όμως στρατηγικές στοχεύσεις του κεφαλαίου και όχι του λαού.
Φίλες και φίλοι,
Τους απαντάμε:
Δεν θα κουραστούμε να αγωνιζόμαστε από κάθε μετερίζι:
-- Για λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών και προστασίας των ανέργων.
-- Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, υποχρεωτική εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων και κατάργηση αντεργατικών μέτρων που χτυπάνε εργασιακά δικαιώματα.
-- Επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης και κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων, που μείωσαν τις συντάξεις και αύξησαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, απαιτώντας ταυτόχρονα την επιστροφή των «κλεμμένων» από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την καταβολή των υποχρεώσεων της πλουτοκρατίας και του κράτους.
-- Απαλλαγή των λαϊκών οικογενειών από τα χαράτσια, με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, του φόρου αλληλεγγύης, την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, του ΦΠΑ και του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και το φυσικό αέριο. Αύξηση του αφορολόγητου στις 40.000 ευρώ για κάθε οικογένεια, με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.
-- Αύξηση του επιδόματος ανεργίας, δωρεάν μεταφορά των ανέργων, επιμήκυνση του επιδόματος ανεργίας.
-- Κανένας πλειστηριασμός σε πρώτη και δευτερεύουσα κατοικία των λαϊκών οικογενειών. Διαγραφή χρεών από τόκους, δραστική περικοπή των δανείων των λαϊκών νοικοκυριών.
-- Αύξηση των δαπανών για αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.
Σ' αυτή την κατεύθυνση παλεύει το ΚΚΕ, με τα μέλη και τα στελέχη του στους κλάδους, στους εργασιακούς χώρους, στις γειτονιές, με στόχο την οργάνωση, την αναμέτρηση για όλα τα ζητήματα με τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, τις πολιτικές δυνάμεις και κυβερνήσεις που το στηρίζουν. Συμβάλλει και με τις προτάσεις νόμου, τροπολογίες και άλλες παρεμβάσεις που έχει καταθέσει στη Βουλή και οι οποίες είτε δεν έρχονται για συζήτηση είτε απορρίπτονται από την κυβέρνηση.
Προϋπόθεση για μια πορεία πραγματικής αλλαγής συσχετισμού προς όφελος της εργατικής - λαϊκής πλειοψηφίας είναι να ισχυροποιηθεί το ΚΚΕ παντού και πάνω από όλα στους χώρους δουλειάς και τις λαϊκές γειτονιές.
Στο ενδεχόμενο εκλογών, που θα αξιοποιηθούν με εκβιαστικά διλήμματα και τρομοκρατία, για να κάνουν το λαό συνένοχο των αντιλαϊκών συμφωνιών, ο λαός χρειάζεται να δυναμώσει το ΚΚΕ, απορρίπτοντας εκείνες τις δυνάμεις που από κυβερνητική θέση καταδίκασαν το λαό στη φτώχεια και την ανασφάλεια, αλλά και όσους προαλείφονται για κυβερνητικούς θώκους. Να απομονώσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, που έχουν βαλθεί να «την βγάλουν λάδι» και η ίδια χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να αθωωθεί από τη ναζιστική εγκληματική δράση της, που οδήγησε σε στυγνές δολοφονίες και βίαιες επιθέσεις, με καθοδήγηση του ηγετικού της πυρήνα.
Με το ΚΚΕ στον αγώνα ακόμη κι αν διατηρείτε επιφυλάξεις για επιμέρους θέσεις του
Απευθύνουμε ιδιαίτερο κάλεσμα στο ριζοσπαστικό κόσμο, στις εργατικές - λαϊκές δυνάμεις που πίστεψαν στον ΣΥΡΙΖΑ και που σήμερα έχουν και τη δυνατότητα και την πείρα να βγάλουν συμπεράσματα.
Σε όλους όσοι προβληματίζονται για το πώς θα ανατρέψουν τον αρνητικό συσχετισμό, τη φοβία και τις αυταπάτες. Να συναντηθούν με το ΚΚΕ στον αγώνα και το κίνημα, ακόμη κι αν διατηρούν επιφυλάξεις για επιμέρους θέσεις του.
Λέμε ΟΧΙ σε νέα συμφωνία. Παλεύουμε για κατάργηση όλων των μνημονίων, για ανάκτηση απωλειών, σε γραμμή ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους.
Η ρήξη που περιλαμβάνει και έξοδο από την ΕΕ, έχει φιλεργατικό, φιλολαϊκό χαρακτήρα, μόνο όταν στηρίζεται σε άλλα κίνητρα παραγωγής, οικονομίας, καθορισμού εσόδων - εξόδων για τις κοινωνικές ανάγκες, δηλαδή όταν στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία και τον κεντρικό σχεδιασμό. Διαφορετικά, είναι μια απλή εναλλαγή συμμαχιών - προσωρινή ή μονιμότερη - ανάμεσα σε διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Οσοι ισχυρίζονται κάτι διαφορετικό και μάλιστα φοράνε και την προβιά του δήθεν πιο επαναστάτη, αντιπαλεύοντας το ΚΚΕ, είναι απλά χειροκροτητές μιας αστικής διαχείρισης με «αριστερό» προσωπείο, όπου μέσω του «σιγά σιγά» και της «σταδιοποίησης» της πάλης, να κάνουν άπιαστο όνειρο τους καημούς και τα πιστεύω των αγνών αγωνιστών, των ανθρώπων του λαού μας, της νεολαίας μας...
Αφού, πλέον, ξέρουμε πολύ καλά: Το τι είναι σωστό, ρεαλιστικό και αναγκαίο δεν καθορίζεται από τους κάθε φορά συσχετισμούς ή την έκφραση γνώμης στις δημοσκοπήσεις, αλλά από το τι αντικειμενικά συμφέρει το λαό και τη χώρα, τι είναι αντικειμενικά ώριμο να λυθεί.
Η αξιοποίηση αυτής της πείρας, κυρίως των τριών τελευταίων χρόνων, μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις και τις εκλογές του 2012, έως σήμερα, 5 μήνες μετά τις εκλογές, πρέπει και μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη πείρα που όλοι και όλες πρέπει να αξιοποιήσουμε, να την εντάξουμε στην καθημερινή μας δράση, έτσι ώστε να δυναμώσουμε το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να ανασυνταχθεί ταξικά, να γίνει καταλύτης για εξελίξεις, βαθαίνοντας την αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης για την εργατική - λαϊκή εξουσία, ενισχύοντας και δυναμώνοντας παντού το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Οι δρόμοι, οι πλατείες, τα συλλαλητήρια μπορούν να γίνουν ένα αποτελεσματικό ποτάμι πίεσης μόνο αν τροφοδοτούνται, εάν έχουν πηγή την οργάνωση και πάλη με όλες τις μορφές, έως την απεργία, στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στις βιομηχανικές ζώνες, στους κλάδους, στις εμπορικές ζώνες, στα χωράφια.
Το λαϊκό ρεύμα, το κίνημα, πρέπει να είναι οργανωμένο με βάση τον τόπο δουλειάς και τον κλάδο, πανελλαδικά συνενωμένο.
Μόνο έτσι θα ισχυροποιείται η αντίθεση κεφάλαιο - εργασία, μονοπώλια - λαός, το κίνημα αποδέσμευσης από την ΕΕ.
Οταν κερδίσει το μυαλό και την καρδιά εκατομμυρίων εργαζομένων, όταν γίνει αφετηρία μιας νέας, μεγάλης δυναμικής συμμαχίας το σύνθημα:
«Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Με αφορμή την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για την παγκόσμια οικονομία

Με αφορμή την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για την παγκόσμια οικονομία

Το σήμα του ΟΟΣΑ
Το σήμα του ΟΟΣΑ
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) εκτιμά ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας θα είναι 3,1% του ΑΕΠ το 2015, από 3,7% που εκτιμούσε τον περασμένο Νοέμβρη. Εκτιμά, επίσης, ότι οι αδύναμες επενδύσεις παραμένουν παράγοντας ανησυχίας για την ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, εκτιμά αύξηση του παγκόσμιου ΑΕΠ κατά 3,8% το 2016.
Στις ΗΠΑ
Πιο συγκεκριμένα, ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι ο ρυθμός ανάπτυξης στις ΗΠΑ για το 2015 αναμένεται στο 2%, σημαντικά χαμηλότερα από το 2,2% πέρυσι, και στο 2,8% το 2016.
Πράγματι, η ανάπτυξη στις ΗΠΑ επιβραδύνθηκε σημαντικά στις αρχές του 2015. Το πρώτο τρίμηνο του έτους, η ανάπτυξη ήταν 0,2% του ΑΕΠ, όταν το τελευταίο τρίμηνο του 2014 ήταν 2%. Στην έκθεση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) για την προοπτική της οικονομίας των ΗΠΑ εκτιμάται ότι η ανάπτυξη στις ΗΠΑ ήταν από «μετριοπαθής έως μέτρια».
Το ΔΝΤ προειδοποιεί τη Fed να μη βιαστεί για μια αύξηση του βασικού επιτοκίου πριν από το πρώτο εξάμηνο του 2016, και ειδικότερα μέχρι να υπάρξουν ισχυρές ενδείξεις για ενίσχυση μισθών και πληθωρισμού. Προσθέτει, επίσης, ότι ο δείκτης προσωπικών καταναλωτικών δαπανών (PCE), βασικός συντελεστής για τον πληθωρισμό, θα φθάσει το 2%, που είναι ο στόχος της Fed, στα μέσα του 2017. Να θυμίσουμε εδώ ότι αρχικά η Fed εκτιμούσε ότι μπορεί να μειώσει τα σχέδια χαλάρωσης, αυξάνοντας τα επιτόκια στα μέσα του 2015, άντε το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Τώρα συνεχώς και μετατίθενται, πράγμα που δείχνει ότι υπάρχει αστάθεια στην πορεία της οικονομίας. Αλλωστε, σύμφωνα με αστούς αναλυτές, έκπληξη προκάλεσε «η προς τα κάτω αναθεώρηση των στοιχείων για την αμερικανική οικονομία το πρώτο τρίμηνο, με το υπουργείο Οικονομικών να ανακοινώνει απρόσμενη συρρίκνωση κατά 0,7% την περασμένη βδομάδα. Οικονομικοί αναλυτές προβλέπουν ρυθμό ανάπτυξης 1,5% με 3% την περίοδο Απρίλη - Ιούνη. Δεν είναι μόνο το ΔΝΤ που συστήνει καθυστέρηση σε μια αύξηση των επιτοκίων. Η Λάελ Μπρέιναρντ, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Fed, έχει εκφράσει επιφυλάξεις λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί για την αμερικανική ανάπτυξη». («Καθημερινή», 5/6/2015).
Η πρόεδρος της Fed Τζάνετ Γέλεν, συνδέει τον περιορισμό της ρευστότητας στην αμερικανική οικονομία με την αύξηση των επιτοκίων και με την πτώση της ανεργίας στις ΗΠΑ κάτω από το 7%. Δείκτης ότι η ανεργία στις ΗΠΑ και για τα δικά τους δεδομένα, παρά την περί του αντιθέτου προπαγάνδα είναι ακόμη πολύ υψηλή.
Στην Ευρωζώνη
Αλλά και για την οικονομία της Ευρωζώνης, ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι αναμένεται ανάπτυξη στο 1,4% το 2015 και στο 2,1% το 2016, υψηλότερα από τις προηγούμενες προβλέψεις του 1,1% για το 2015 και του 1,7% για το 2016.
Η ΕΚΤ διατηρεί αμετάβλητο στο 0,05% το βασικό επιτόκιο δανεισμού ως ένα μέτρο ενίσχυσης της ρευστότητας, το άλλο είναι η αγορά ομολόγων. Η πρόσφατη πρόβλεψή της για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη είναι 1,5% το 2015, 1,9% το 2016 και 2% το 2017. Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, προειδοποίησε ότι μπορεί να υπάρξει επιβράδυνση της ανάκαμψης της οικονομίας τους επόμενους μήνες. «Υπήρξε απώλεια, ή κάποια απώλεια δυναμικής, μικρή θα έλεγα... κυρίως εξαιτίας της εξασθένησης των οικονομιών εκτός Ευρωζώνης, κυρίως στις αναδυόμενες αγορές», σχολίασε ο κ. Ντράγκι. «Θα πρέπει να συνηθίσουμε σε περιόδους αυξημένης μεταβλητότητας. Οταν οι αποδόσεις βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα οι τιμές των ομολόγων τείνουν να έχουν υψηλότερη μεταβλητότητα», είπε ο ίδιος κ. Ντράγκι.
Η εαρινή έκθεση της Κομισιόν επίσης εκτιμά ότι το ΑΕΠ, για το 2015 αναμένεται να αυξηθεί κατά 1,5% στην Ευρωζώνη, ενώ για το 2016 εκτιμά ρυθμό ανάπτυξης 1,9% στην Ευρωζώνη. Στην ίδια έκθεση η Κομισιόν αναφέρει: «Ο βαθμός αβεβαιότητας ως προς τις οικονομικές προοπτικές εξακολουθεί να είναι υψηλός, αλλά συνολικά οι κίνδυνοι για το μέλλον φαίνεται να είναι σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι».
Στην Κίνα
Για δε την οικονομία της Κίνας, ο ΟΟΣΑ εκτιμά ρυθμό ανάπτυξης στο 6,8% του ΑΕΠ το 2015 και στο 6,7% το 2016. Ηδη η οικονομία της Κίνας επιβραδύνεται. Η κυβέρνηση και η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας έχουν πάρει εδώ και καιρό μέτρα χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής. Το Σεπτέμβρη του 2014, η Τράπεζα της Κίνας προχώρησε σε τόνωση της ρευστότητας στις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, στις οποίες διοχέτευσε συνολικά 500 δισ. γουάν (ποσό αντίστοιχο των 81 δισ. δολαρίων) υπό τη μορφή φθηνών δανείων και για χρονικό διάστημα τριών μηνών. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησε να αντιμετωπίσει το βραδύτερο από τον αναμενόμενο ρυθμό ανάπτυξης. Στη συνέχεια, η Τράπεζα της Κίνας προχώρησε στην πρώτη, μετά από δύο χρόνια, μείωση επιτοκίων του γουάν, ενώ αποφάσισε να μειώσει το ποσοστό των καταθέσεων που οφείλουν να διατηρούν οι κινεζικές τράπεζες σ' αυτήν, αυξάνοντας τη ρευστότητα.
Η οικονομία της Κίνας πλήττεται από τη μεγάλη επιβράδυνση της αγοράς στέγης, με αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η ζήτηση σε όλους τους εξαρτημένους από αυτήν κλάδους, από τις επιπλώσεις, μέχρι τις βιομηχανίες τσιμέντου και χάλυβα. Ο κλάδος της στέγης αντιπροσωπεύει το 25% του κινεζικού ΑΕΠ (μαζί, βεβαίως, με όλες τις βιομηχανίες που σχετίζονται με τη στέγη). Ταυτόχρονα, λόγω της παγκόσμιας κρίσης υπάρχει μείωση των εξαγωγών.
Ετσι, η Κίνα είχε σχεδιάσει από το τέλος του 2014 κρατικές επενδύσεις 10,5 δισ. ευρώ για υποδομές στο εσωτερικό της, ώστε να αντισταθμίσει τη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, ενώ στο εσωτερικό της φαίνεται ότι προσανατολίζεται σε πολιτική ενίσχυσης της ζήτησης. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», 17/5/2015, «η Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων της Κίνας (NDRC) έδωσε το πράσινο φως για να ξεκινήσει το νέο πρόγραμμα έργων υποδομής. Εχει προηγηθεί μια αύξηση κατά 33,2% των δημοσιονομικών δαπανών τον Απρίλη (...) ο Ουάνγκ Γιουν, οικονομικός αναλυτής στο οικονομικό ινστιτούτο China Centre for International Economic Exchanges, εκτιμά πως "το Πεκίνο κατέγραψε ότι είναι σοβαρή η κατάσταση της οικονομίας και θέλησε να επισπεύσει τη στήριξη που θα παράσχει, ώστε να σταθεροποιηθεί η ανάπτυξη"».
Σε ρεπορτάζ της «Ναυτεμπορικής» 21 Μαΐου 2015 σχετικά με τη μεταποίηση στην Κίνα αναφέρεται: «Ο επιμέρους δείκτης για την παραγωγή των εργοστασίων διαμορφώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 13 μηνών, ενώ αδύναμα ήταν και τα στοιχεία για τις νέες παραγγελίες, τις νέες εξαγωγικές παραγγελίες, την απασχόληση και τα αποθέματα».
Τον Μάη 2015, οι εξαγωγές της Κίνας ελαττώθηκαν ως ένα βαθμό λόγω μειωμένης ζήτησης εντός και εκτός συνόρων. Σε ετήσια βάση μειώθηκαν 2,5%. Ο Μάης ήταν ο τρίτος κατά σειρά μήνας με μείωση εξαγωγών. Οι εισαγωγές ελαττώθηκαν 17,6% σε ετήσια βάση.Το 2015 οι εξαγωγές δεν θα «διασώσουν» την οικονομία. Το τρίμηνο Ιανουαρίου - Μαρτίου η οικονομία της Κίνας σημείωσε τη χειρότερη επίδοσή της την τελευταία εξαετία (...) Ορισμένοι δε οικονομολόγοι διαπιστώνουν ενδείξεις, βάσει των οποίων η οικονομία δεν φαίνεται να αναθερμαίνεται παρά τις μεγάλες ενέσεις σε κρατικό χρήματα, τις μειώσεις φόρων και επιτοκίων.(...) δεν είμαστε βέβαιοι ότι η οικονομική ανάπτυξη θα τονωθεί το δεύτερο τρίμηνο», αναφέρει ο οικονομολόγος της HSBC Mα Σιαοπίνγκ.(«Καθημερινή» 9/6/2015).
Ανησυχίες
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΑΠΕ «ο ΟΟΣΑ, ενώ επιδοκιμάζει τις κινήσεις σε επίπεδο νομισματικής πολιτικής και λέει ότι αναμένει τις τιμές πετρελαίου να προσθέσουν ένα τέταρτο ποσοστιαίας μονάδας στους ρυθμούς ανάπτυξης τόσο το 2015 και το 2016, εκφράζει ανησυχίες."Ο βασικός λόγος για την αδυναμία στις επενδύσεις είναι η ίδια η αδύναμη ανάκαμψη και οι αμφιβολίες για τις προοπτικές ισχυρότερης ανάπτυξης"», σύμφωνα με το ΑΠΕ.
Να υπενθυμίσουμε ότι και το ΔΝΤ είναι ανήσυχο για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Στην εαρινή έκθεσή του, σύμφωνα με παράρτημα της έκθεσης World Economic Outlook που δημοσιεύθηκε την Τρίτη 7/4/2015 έκανε λόγο «για τη χαμηλότερη δυναμική ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας». Η Κριστίν Λαγκάρντ, μιλώντας στο «Atlantic Council», ινστιτούτο μελετών της Ουάσιγκτον, την ίδια περίοδο, αναφέρθηκε σε «μέτριο και άνισο» ρυθμό ανάπτυξης και έθεσε το ζήτημα ως εξής: «Να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο αυτή η νέα μετριότητα να μετατραπεί στη "νέα πραγματικότητα" (...) δεν είναι ότι η συνολική ανάπτυξη είναι κακή (...) με δεδομένες τις εμμένουσες συνέπειες της μεγάλης ύφεσης, η ανάπτυξη αυτή απλά δεν αρκεί».
Ο μονόδρομος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της
Απ' όλα τα παραπάνω, δηλαδή από τις εκθέσεις με τις εκτιμήσεις των διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών για την παγκόσμια οικονομία διαπιστώνεται ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι αδύναμη, ενώ όλοι κρούουν «κώδωνα κινδύνου» για το μέλλον ακόμη και το άμεσο. Η αστάθεια, το γεγονός δηλαδή ότι η ως τώρα ανάκαμψη δεν εμπνέει σιγουριά για σταθερή πορεία σε μια καπιταλιστική ανάπτυξη χωρίς κινδύνους στασιμότητας ή νέας κρίσης, είναι που εντείνουν τις ανησυχίες τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και σε κάθε ισχυρή καπιταλιστική οικονομία ξεχωριστά. Για παράδειγμα, τόσο στην Ιαπωνία, όσο και στις άλλες οικονομίες των BRICS (Ρωσία, Βραζιλία, Νότια Αφρική), με εξαίρεση την Ινδία που το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα ξεπεράσει το 2015 το 7% του ΑΕΠ σε ρυθμούς ανάπτυξης, (για την Κίνα γράφουμε πιο πάνω), εκτιμά το ΔΝΤ ότι πορεύονται με επιβράδυνση ή στασιμότητα.
Η ένταση της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, δηλαδή η ολοένα και πιο βαθιά αλληλεξάρτηση και η διαπλοκή των καπιταλιστικών οικονομιών μεταξύ τους επιδρά έτσι ώστε αρνητικά φαινόμενα σε μια ισχυρή οικονομία, (π.χ. Κίνα, Γαλλία, Ιταλία), να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομία π.χ. της Γερμανίας, ή των ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι οι εξαγωγές τόσο της Γερμανίας, όσο και των ΗΠΑ μειώνονται, το ίδιο και της Κίνας.
Υπάρχει όμως ένα στοιχείο ως προς την πραγματικότητα που διαμορφώνεται και διαπερνά όλες τις εκτιμήσεις - προβλέψεις. Το γεγονός ότι δε γίνονται επενδύσεις με εξαίρεση τις κρατικές της Κίνας. Αρα δεν μπορεί να υπάρξει σίγουρη και με μεγάλους ρυθμούς καπιταλιστική ανάπτυξη.
Βεβαίως όλ' αυτά αποτελούν πονοκέφαλο για τα αστικά επιτελεία, τις κυβερνήσεις, τους διεθνείς και περιφερειακούς διακρατικούς καπιταλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις. Ολ' αυτά δείχνουν ότι ο καπιταλισμός έχει χάσει προ πολλού τη δυνατότητα να λύνει λαϊκά προβλήματα. Τις συνέπειες της κρίσης τις πληρώνουν οι λαοί. Και την ανάκαμψη την πληρώνουν, αφού τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζονται σε συνθήκες κρίσης εφαρμόζονται και σε συνθήκες ανάκαμψης. Για παράδειγμα, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Γερμανία, οι μισθοί και στην ανάκαμψη παραμένουν καθηλωμένοι, οι εργασιακές σχέσεις είναι λάστιχο. Αλλωστε, ενώ «γκρινιάζουν» γιατί «δεν αυξάνεται η ζήτηση» για να συμβάλλει στην ανάπτυξη, όπως λένε, το εργατικό εισόδημα είναι καθηλωμένο, αφού αποτελεί προϋπόθεση αύξησης του ποσοστού κέρδους των επιχειρήσεων. Αντίφαση του καπιταλισμού αξεπέραστη.
Μονόδρομος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της η πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, την εργατική εξουσία.

Λ.

Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον

Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον
Ειδικό ρόλο φαίνεται ότι καλείται να αναλάβει το φιλοκουρδικό πολυτασικό HDP

Οι ηγέτες του HDP που προετοιμάζονται για το ρόλο τους στο αστικό σύστημα
Οι ηγέτες του HDP που προετοιμάζονται για το ρόλο τους στο αστικό σύστημα
Τη γοργή αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού στην Τουρκία επιβεβαίωσαν και τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, που έγιναν στις 7 Ιούνη, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί με το σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης.
Οι δηλώσεις των ίδιων των εκπροσώπων των τεσσάρων κομμάτων που εξέλεξαν βουλευτές (του ισλαμιστικού «δεξιού» AKP, του κεμαλικού σοσιαλδημοκρατικού CHP, του ακροδεξιού MHP και του πολυτασικού φιλοκουρδικού HDP) επιβεβαιώνουν τους ανοιχτούς διαύλους που διατηρούνται αλλά και ότι η τουρκική αστική τάξη εξετάζει διάφορες εναλλακτικές λύσεις για τη διασφάλιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της «κοινωνικής συνοχής», όχι μόνο για την επόμενη τετραετία αλλά και για το μέλλον.
Ειδικό ενδιαφέρον έχει η δυναμική εμφάνιση του φιλοκουρδικού HDP (Halklarin Demokratik Partisi - Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, που χαρακτηρίζεται ως ο «τουρκικός ΣΥΡΙΖΑ»), που κατάφερε να συγκεντρώσει 13% των ψήφων και να «στερήσει» από το AKP τη δυνατότητα να κυβερνήσει αυτοδύναμα μετά από 13 ολόκληρα χρόνια. Πρόκειται για ένα κόμμα στο οποίο συνυπάρχουν διάφορες τάσεις αλλά κυρίαρχη είναι η σοσιαλδημοκρατική. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις τάξεις του συγκατοικούν από πρώην στελέχη των «παραδοσιακών» αστικών κομμάτων (αυτός που πρότεινε για τη θέση του προέδρου της Βουλής είναι πρώην ηγετικό στέλεχος και συνιδρυτής του AKP), μέχρι μουφτήδες (σ.σ. θρησκευτικό αξίωμα), εκπρόσωποι του κινήματος των ομοφυλοφίλων και λεγόμενοι «αριστεροί».
Οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του κόμματος έχουν διαμηνύσει την ετοιμότητά του να συμβάλει στο σχηματισμό της επόμενης αστικής κυβέρνησης, καταδικάζοντας όσους προσπάθησαν να το αποκλείσουν από τα μετεκλογικά παζάρια αλλά και στέλνοντας μήνυμα στις αστικές δυνάμεις με επισημάνσεις του τύπου «το AKP να παρατήσει το όνειρο του καθεστώτος "ενός ανθρώπου"». «Πρέπει να βρουν μια λύση σε συνεργασία με τα κόμματα της αντιπολίτευσης» (που είχε κάνει ο ένας από τους δύο προέδρους του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς, τις πρώτες κιόλας μέρες μετά τις εκλογές). Πριν από μερικές μέρες ανακοίνωσε ότι είναι τουλάχιστον πρόθυμο να δώσει ψήφο ανοχής σε μια συγκυβέρνηση AKP - CHP, επιβεβαιώνοντας ότι μοιράζεται κι αυτό την ίδια «ανησυχία» για την (καπιταλιστική) «σταθερότητα», έτοιμο να συμβάλει σε αυτή με διάφορους τρόπους.
Σ' αυτή τη βάση δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη και η εμπιστοσύνη που δείχνουν να τρέφουν προς το HDP (τμήμα τουλάχιστον) μεγαλοεπιχειρηματίες της χώρας. Γι' αυτό και ο Ναΐλ Ολπάκ, πρόεδρος της Ανεξάρτητης Ενωσης Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών της Τουρκίας (MUSIAD), υποστήριξε ότι «μια συνεργασία μεταξύ του AKP και του HDP δε θα πρέπει να παραβλεφθεί κατά τη συζήτηση των πιθανών σεναρίων».
Τι λέει για το HDP ...ο Σόρος
Με βάση λοιπόν και τα παραπάνω, έχει ενδιαφέρον να καταγράψουμε πώς παρακολουθούν και ερμηνεύουν τις εξελίξεις ορισμένα «επιτελεία» με τα οποία συνδέονται ανοιχτά ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Κανείς δε θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τυχαίο το «ενδιαφέρον» που έχει επιδείξει η ιστοσελίδα «Open Democracy» - του γνωστού ιδρύματος του Αμερικανού μεγαλοεπιχειρηματία Σόρος - για την πορεία του HDP. Το τελευταίο 20ήμερο, η συγκεκριμένη ιστοσελίδα έχει φιλοξενήσει πάρα πολλές αναλύσεις για την Τουρκία, από τις οποίες τουλάχιστον τέσσερις επικεντρώνουν στο HDP. Γενική διαπίστωση των αναλύσεων είναι πως το συγκεκριμένο κόμμα αύξησε τα ποσοστά του προσελκύοντας πολλές ψήφους απογοητευμένων ψηφοφόρων των AKP - CHP αλλά και επειδή «ανοίχτηκε» σε θέματα που αφορούν συνολικά τη χώρα και όχι μόνο το Κουρδικό. Θεωρείται «ο βασικός ευνοούμενος της λογικής "σταματήστε τον Ερντογάν"» και η εμφάνισή του συγκαταλέγεται σε όσα εκτιμάται ότι «μεταμορφώνουν» την Τουρκία.
Αξίζει όμως να παρακολουθήσουμε ορισμένα αποσπάσματα των αναλύσεων:
Στις 3 Ιούνη 2015, η ιστοσελίδα σημειώνει ότι η «αλλαγή (σ.σ. που σηματοδοτεί μεταξύ άλλων και η άνοδος του HDP) έγινε έντονα αισθητή από μια πλατιά συνειδητοποίηση ότι τα παραδοσιακά κόμματα της αντιπολίτευσης (το CHP και το MHP) δεν έχουν την ικανότητα να αντιδράσουν ή να αμφισβητήσουν αληθινά τη μονομέρεια του AKP και την ακόλουθη απογοήτευση της παραδοσιακής πολιτικής διαδικασίας της στρατηγικής ψήφου και του κληρονομικού κομματισμού... Αυτή η νέα έκκληση σε ψηφοφόρους μη Κούρδους μπορεί να εξελιχθεί σε πύλη για μια νέα μορφή κοινωνικής δημοκρατίας (σ.σ. "social democracy")». Στο ίδιο άρθρο σημειώνεται ότι «η επιτυχία του HDP είναι σημαντική όχι μόνο για τους Κούρδους ή τους αριστερούς, είναι κρίσιμη για να διατηρηθεί μια όψη ενότητας σε ένα βαθιά κατακερματισμένο κοινωνικό ψηφιδωτό. Ουσιαστικά το HDP είναι το υλικό που συγκρατεί ενωμένο τον ξεφτισμένο κοινωνικό ιστό της Τουρκίας, χωρίς το οποίο το κοινωνικό συμβόλαιο που συνδέει το κράτος και την κοινωνία, τον κυβερνήτη και τον κυβερνώμενο θα μπορούσε να αποσυνδεθεί» (οι υπογραμμίσεις δικές μας).
Σε επόμενη ανάλυση, στις 15 Ιούνη, εκτιμάται ότι «τα εκλογικά αποτελέσματα θέτουν ένα τέρμα στην άνοδο του Ερντογάν, ενώ άνοιξε και μια νέα σελίδα για να εστιάσει το HDP αντιπολιτευτικά σε εθνικό επίπεδο, και για το κουρδικό κίνημα που καθοδηγεί το κόμμα να αναμορφώσει τον κουρδικό χώρο πέρα από τα σύνορα της Τουρκίας». Μεταξύ άλλων, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι στο Ιράκ, «η συμμετοχή των Κούρδων στην πολιτική και τη διοίκηση σε επίπεδο όλης της χώρας (σ.σ. διαδικασία που βαφτίζεται "Iraqization" και θα μπορούσε να αποδοθεί ως "ιρακινοποίηση") τους επέτρεψε να οικοδομήσουν έναν αυτόνομο χώρο σε κουρδικό επίπεδο» (σ.σ. κάτι που βαφτίζεται «Kurdistanization» = «Κουρδοποίηση»). Ουσιαστικά, υπενθυμίζεται ως παράδειγμα προς μίμηση το ότι οι Κούρδοι του Ιράκ αναβάθμισαν το ρόλο τους σταδιακά, εξασφαλίζοντας μέχρι και την αυτονόμησή τους, ενώ επιβεβαιώνεται ότι η πορεία του HDP συνδέεται με ευρύτερες διεργασίες και το συνολικό ρόλο που αναλαμβάνει ο «κουρδικός παράγοντας» (σ.σ. δηλαδή, οι μερίδες του κεφαλαίου που έχουν σχέση μαζί τους), και αναφέρεται: «Τα αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Ιούνη επιβεβαίωσαν ότι η αυτόνομη οικοδόμηση του πολιτικού χώρου στην κουρδική περιοχή και η οικοδόμηση της κουρδικής αντιπολίτευσης ως αναπόσπαστου τμήματος της πολιτικής ζωής της Τουρκίας είναι δύο παράλληλες διαδικασίες που σχετίζονται μεταξύ τους».
«Ο πολιτικός χάρτης της κουρδικής περιοχής άλλαξε με αυτές τις εκλογές. Η ηγεμονία του ΚΜ έχει βαθύνει και έχει επεκταθεί... Με λίγα λόγια, η επιτυχία του HDP δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς να ληφθεί υπόψιν η υπό εξέλιξη κουρδική άνοιξη σε Ιράκ, Συρία και Τουρκία την τελευταία δεκαετία», σημειώνεται μεταξύ άλλων.
Στις 16 Ιούνη, η «Open Democracy» χαρακτηρίζει το HDP «πρωταθλητή της τουρκικής δημοκρατίας και προστάτη του κοινοβουλευτικού καθεστώτος της χώρας», ενώ στη συνέχεια τονίζεται: «Η Τουρκία είναι ευάλωτη σε μεγαλύτερη αστάθεια και αβεβαιότητες για τα επόμενα χρόνια... Κάθε σενάριο συνεργασίας έχει τις δικές του προκλήσεις: Κανένα δε φαίνεται βιώσιμο μπροστά στα επικείμενα οικονομικά προβλήματα της χώρας... Αυτό (σ.σ. η ισχυρή παρουσία του HDP) δε θα συμβάλει μόνο στη μείωση της πόλωσης στη χώρα, αλλά θα δείξει και το δρόμο για την επίτευξη κοινωνικής ειρήνης. Αν το HDP επιτύχει σε αυτό, θα εξακολουθήσει να είναι μια από τις σημαντικότερες αντιπολιτευτικές δυνάμεις στη χώρα, με τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε κυβερνητικό εταίρο τα ερχόμενα χρόνια...».
Λαϊκή ετοιμότητα
Αν μη τι άλλο, τα παραπάνω καταγράφουν την ανησυχία που γεννά στην πλουτοκρατία η φθορά των «παραδοσιακών» κυβερνητικών κομμάτων αλλά και την «ανάγκη» να παραμεριστούν διαφοροποιήσεις που μέχρι σήμερα είναι αρκετά έντονες στην τουρκική κοινωνία (π.χ. σε θρησκευτική ή εθνοτική βάση).
Οι ελπίδες που γεννά σε διάφορους η ενίσχυση του HDP ως προς τη διαφύλαξη της «κοινωνικής ειρήνης» (όρος που χρησιμοποιείται για να καταγραφεί ο βαθμός υποταγής και ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης) είναι χαρακτηριστικές.
Μένει να δούμε τις ίδιες τις εξελίξεις, τις οποίες ούτως ή άλλως πρέπει να προσεγγίζουμε σε συνάρτηση με τις διεργασίες που συνολικά εντείνονται στη Μέση Ανατολή (και ευρύτερα), με ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, νέα δεδομένα για παλιές και νέες συμμαχίες, όξυνση του ανταγωνισμού ανάμεσα στις διάφορες μερίδες του κεφαλαίου που τρέχουν να εξασφαλίσουν προνομιακή θέση στην καταλήστευση των λαών και την εκμετάλλευση των εργατών.
Γι' αυτό και επιβάλλεται η ετοιμότητα των λαών, καθώς το ιμπεριαλιστικό σύστημα έχει αποδείξει επανειλημμένα πόσο ικανό είναι να επινοεί διαρκώς νέους «σωτήρες» του λαού και να αναβαπτίζει το πολιτικό του προσωπικό.

Πλεονεκτήματα και προβλήματα της παραγωγής Ενέργειας από τον ήλιο σε τροχιά

Πλεονεκτήματα και προβλήματα της παραγωγής Ενέργειας από τον ήλιο σε τροχιά



Ενα άλλο σχέδιο διαστημικής ηλιακής ενέργειας, από την ιαπωνική διαστημική υπηρεσία (JAXA), προβλέπει τη χρήση αντικριστών κατόπτρων που ανακλούν το ηλιακό φως προς δύο φωτοβολταϊκά πάνελ. Η Ενέργεια εκπέμπεται προς τη Γη με μικροκύματα
Ενα άλλο σχέδιο διαστημικής ηλιακής ενέργειας, από την ιαπωνική διαστημική υπηρεσία (JAXA), προβλέπει τη χρήση αντικριστών κατόπτρων που ανακλούν το ηλιακό φως προς δύο φωτοβολταϊκά πάνελ. Η Ενέργεια εκπέμπεται προς τη Γη με μικροκύματα
Πουθενά πάνω στη Γη ο ήλιος δε λάμπει τόσο δυνατά, όσο στο Διάστημα. Τοποθετημένα πάνω από την ατμόσφαιρα, τα φωτοβολταϊκά πάνελ μπορούν να δεχτούν 35% έως 70% περισσότερη ηλιακή ενέργεια σε σχέση με το καταμεσήμερο στο έδαφος. Εκεί δεν υπάρχουν σύννεφα για να καλύψουν τον ήλιο, ούτε λυκόφως, ούτε χειμωνιάτικος ήλιος. Και με εξαίρεση 44 ώρες, ένας έξυπνα σχεδιασμένος ηλιακός δορυφόρος μπορεί να αποφύγει τη σκιά της νύχτας ολόκληρο το έτος. Ετσι μπορεί να παρέχει σχεδόν συνεχή τροφοδοσία με Ενέργεια, μέρα - νύχτα. Προϋπόθεση, φυσικά, να βρίσκεται σε γεωσύγχρονη τροχιά, δηλαδή σε ύψος 36.000 χιλιομέτρων, ώστε η ταχύτητά του να είναι τέτοια που να του επιτρέπει να «αιωρείται» συνεχώς πάνω από το ίδιο σημείο του πλανήτη.
Ευρηματικά σχέδια
Με όλα αυτά τα δεδομένα, ένα εξελιγμένο φωτοβολταϊκό κύτταρο στο Διάστημα μπορεί να αποδώσει 40 φορές περισσότερη Ενέργεια σε σχέση με εκείνη που μπορεί να παράγει στο έδαφος και μάλιστα με σχεδόν συνεχή παροχή 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 7 μέρες τη βδομάδα. Οι επιστήμονες που αρέσκονται να σχεδιάζουν φουτουριστικά συστήματα, είχαν δώσει ήδη από τη δεκαετία του 1960 το όνομα «διαστημική ηλιακή ενέργεια» σε αυτόν τον τρόπο παραγωγής και είχαν σκιαγραφήσει ολοκληρωμένα συστήματα για τη μεταφορά αυτής της Ενέργειας από το Διάστημα στη Γη. Οι λύσεις αυτές, που βελτιώθηκαν στην πορεία των χρόνων, έχουν στέρεη τεχνική βάση, αλλά είναι απρόσιτες οικονομικά. Μερικές μοιάζουν με τροχιακές εκδοχές επίγειας «ηλιακής φάρμας», με επίπεδα φωτοβολταϊκά κύτταρα να εκτείνονται σε μήκος χιλιομέτρων. Αλλες, όπως το σχέδιο SPS-Alpha της αμερικανικής NASA, διατάσσουν κάτοπτρα λεπτά σαν φιλμ σε σχήμα κώδωνα, ώστε να ανακλούν το φως που προέρχεται από οποιαδήποτε κατεύθυνση προς ένα μικρότερου μεγέθους φωτοβολταϊκό πάνελ.

Ενας μεγάλος σταθμός υποδοχής της Ενέργειας στο έδαφος θα μετατρέπει σε ηλεκτρισμό τα μικροκύματα, που θα ακτινοβολούνται από τον τροχιακό σταθμό εκπομπής
Ενας μεγάλος σταθμός υποδοχής της Ενέργειας στο έδαφος θα μετατρέπει σε ηλεκτρισμό τα μικροκύματα, που θα ακτινοβολούνται από τον τροχιακό σταθμό εκπομπής
Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από μια τέτοια διάταξη σε τροχιά, μπορεί να μεταδοθεί στη Γη με δύο τρόπους: ως υπέρυθρη ακτίνα λέιζερ μεγάλης διαμέτρου, ή ως ένας ευρύτερος κώνος μικροκυμάτων. Τα μικροκύματα κατάλληλου μήκους κύματος έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να διαπεράσουν τα σύννεφα χωρίς ενεργειακές απώλειες. Σε οποιαδήποτε από τις δύο περιπτώσεις, ο δορυφόρος θα εστίαζε το υπέρυθρο φως ή τα μικροκύματα προς ένα μεγάλου εμβαδού σταθμό υποδοχής στο έδαφος. Για να είναι ασφαλές το όλο σύστημα, η ακτίνα δεν θα ήταν πιο ισχυρή από τις ακτίνες του μεσημεριανού ήλιου και ένα σήμα ανατροφοδότησης προς τον δορυφόρο θα εξασφάλιζε ότι θα έμενε πάντα εστιασμένη, αλλιώς θα διακοπτόταν.
Ακριβά, αλλά διαρκείας
Οι διαστημικοί ηλιακοί δορυφόροι θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε μια πρακτικά ανεξάντλητη πηγή Ενέργειας, που θα μετέτρεπαν σε μεγάλο ποσοστό σε Ενέργεια μεταδόσιμη στο σταθμό εδάφους. Η υπόλοιπη Ενέργεια που θα προσλάμβαναν θα μετατρεπόταν σε θερμικές απώλειες. Η ψύξη των δορυφόρων αυτών είναι ένα δύσκολο, αλλά επιλύσιμο τεχνικό πρόβλημα και επειδή θα συνέβαινε στο Διάστημα δεν θα είχε καμία επίπτωση στο περιβάλλον στην επιφάνεια του πλανήτη. Τα τροχιακά εργοστάσια ηλιακής ενέργειας θα χρειάζονταν πολύ λιγότερη συντήρηση απ' ό,τι τα αντίστοιχα στο έδαφος. Αν και η κατασκευή αυτών των εργοστασίων στο Διάστημα, λόγω του μεγέθους τους, δε θα ήταν εύκολη υπόθεση - παρότι μεγάλο μέρος της συναρμολόγησης θα γινόταν από ρομπότ - ωστόσο η σχεδόν παντελής έλλειψη κινητών μερών θα επέτρεπε στις κατασκευές αυτές να διαρκέσουν επί γενεές.

Ο ηλιακός δορυφόρος SPS-ALPHA θα χρησιμοποιεί έναν κώνο από κάτοπτρα για να ανακατευθύνει το ηλιακό φως σε φωτοβολταϊκά κύτταρα σε τροχιά. Εκεί η ηλεκτρική ενέργεια θα μετατρέπεται σε μικροκύματα και θα ακτινοβολείται κάτω στη Γη
Ο ηλιακός δορυφόρος SPS-ALPHA θα χρησιμοποιεί έναν κώνο από κάτοπτρα για να ανακατευθύνει το ηλιακό φως σε φωτοβολταϊκά κύτταρα σε τροχιά. Εκεί η ηλεκτρική ενέργεια θα μετατρέπεται σε μικροκύματα και θα ακτινοβολείται κάτω στη Γη
Η NASA, τα υπουργεία Ενέργειας και Αμυνας των ΗΠΑ, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA), η Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης (JAXA), αρκετές εταιρείες και πολλοί ακαδημαϊκοί επιστήμονες έχουν μελετήσει το ζήτημα της παραγωγής Ενέργειας από τον ήλιο σε τροχιά και όλοι κατέληξαν ότι από τεχνικής άποψης είναι εφικτή. Το μόνο ουσιαστικό, αλλά αξεπέραστο πρόβλημα που παραμένει, είναι το κόστος για την τοποθέτηση σε γεωσύγχρονη τροχιά των 10.000 τόνων εξαρτημάτων που απαιτούνται. Οι πύραυλοι σήμερα δεν είναι επαναχρησιμοποιούμενοι κι έτσι, για να τοποθετηθεί ένα κιλό ακόμα και σε χαμηλή (όχι γεωσύγχρονη) τροχιά το κόστος φτάνει τα 4.600 δολ. Για να μπορέσει η συλλεγόμενη στο Διάστημα ηλιακή ενέργεια να ανταγωνιστεί άλλες μορφές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το κόστος αυτό θα πρέπει να πέσει τουλάχιστον στα 400 δολ. ανά κιλό. Επιπλέον, θα χρειαστούν εκατοντάδες εκτοξεύσεις ανά έτος.
Στις ΗΠΑ ορισμένοι καπιταλιστές που έχουν συσσωρεύσει τεράστια στάσιμα κεφάλαια, καθώς δεν μπορούν να τα βάλουν στην παραγωγή για να αποδώσουν τα επιθυμητά κέρδη, δραστηριοποιούνται σε επενδύσεις με μεγάλο ρίσκο, όπως οι διαστημικές μεταφορές. Οπως εκτιμά ο Σ. Σασάκι της JAXA, αν η εταιρεία SpaceX του δισεκατομμυριούχου Ελον Μασκ, παρά τις δύο ανατινάξεις του διαστημοπλοίου Falcon σε δοκιμαστικές πτήσεις καταφέρει να το κάνει επαναχρησιμοποιήσιμο, ενδέχεται το κόστος ανύψωσης υλικών σε τροχιά να πέσει αρκετά, ώστε τα τροχιακά εργοστάσια ηλιακής ενέργειας να γίνουν πραγματικότητα.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Discover»

... «μόνο ο αγώνας, φίλε μου, τη νίκη θα μας φέρει»!

... «μόνο ο αγώνας, φίλε μου, τη νίκη θα μας φέρει»!

Συνέντευξη με τον Λάκη Παπαδόπουλο

ΣΤΡΑΤΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
Ο Λάκης Παπαδόπουλος - Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της γενιάς του, με το ταλέντο του, τις συνθέσεις του και το στίχο του έχει τροφοδοτήσει με μεγάλες επιτυχίες τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Είναι ο πρώτος ροκ τραγουδοποιός, ο οποίος μελοποίησε ξένους και Ελληνες ποιητές, ενώ με τραγούδια του έστειλε «μηνύματα» για τη μάστιγα των ναρκωτικών, τις μειονότητες, προβλήματα της νεολαίας κ.ά. Συνδυάζοντας τους ήχους της ροκ με λαϊκά ακούσματα συνεργάστηκε με σπουδαίους ερμηνευτές, υπογράφοντας τραγούδια διαχρονικά: Σερενάτα, Ησυχα βράδια, Για να σ' εκδικηθώ, Κουρσάρος, Παράξενη Γιορτή, Εσύ εκεί, Το παλιό μου παλτό, Και θα χαθώ, κ.ά. Ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο, συνεχίζει και σήμερα να μας εκπλήσσει με την εφηβική του διάθεση.

Φέτος, συμπληρώνει τα 35 χρόνια καριέρας στο ελληνικό τραγούδι με χιλιάδες συναυλίες στο ενεργητικό του, με πολύ σημαντική στιγμή τη συναυλία στην «ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ» του Δήμου Αθηναίων τον Ιούνη του 2012 που παρακολούθησαν πάνω από 10.000 κόσμου. Τα τριάντα πέντε χρόνια επιτυχημένης πορείας στο ελληνικό τραγούδι θα τα γιορτάσει σε μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, την 1η Ιούλη, για πρώτη φορά, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
«Είμαι γεμάτος»

Βέβαια, όπως ο ίδιος λέει δεν είναι το Ηρώδειο, που τον καταξιώνει αλλά τα 35 χρόνια δημιουργίας και το γεγονός ότι αυτά που ήθελε τα έχει κάνει. «Είμαι γεμάτος» λέει. «Δεν μου λείπει τίποτε».
Αυτά τα 35 χρόνια ήταν για τον Λάκη Παπαδόπουλο «μια χαλαρή πορεία, χωρίς άγχος, που βγήκε σε καλό. Δεν πίστευα ποτέ ότι από τη μουσική θα έβγαζα έστω και μια δραχμή ή ότι θα είχα αναγνώριση. Εγραφα τραγούδια, αλλά πιο μικρός δεν πίστευα ότι είχαν αξία. Στην πορεία κατάλαβα ότι ήταν καλά και είδα ότι αγκαλιάστηκαν από τον κόσμο».
Αυτό που ήθελε πάντα ήταν ο «ενδιαφέρων στίχος και η λογική του παράλογου... Πάντα ήθελα να βασίζομαι σε μη συνηθισμένες πορείες γύρω από τη σύνθεση. Πάντα έψαχνα το καινούργιο. Το πείραμα, σε μουσική και σε στίχο, το παράξενο ακόρντο».
Για εκείνον το τραγούδι είναι η πιο γλυκιά περιπέτεια της ζωής του. «Από μικρό παιδί ήμουν ερωτευμένος με τη μουσική και με τα τραγούδια που έπαιζε το ραδιόφωνο. Μιλούσαν μέσα μου και ένιωθα ότι τα αντιλαμβανόμουν πολύ προσωπικά. Ολα αυτά ήταν σημάδια που έδειχναν πως κάπου προς τα εκεί ήταν αυτό που θα έπρεπε να ακολουθήσω στη ζωή μου. Ακουγα ένα τραγούδι και έκλαιγα ή γέλαγα ανάλογα με το πώς αισθανόμουν».
«Οσοι ήμασταν παιδιά τη δεκαετία του '60» - λέει ο Λ. Παπαδόπουλος - «ακούγαμε ό,τι έπαιζε το ραδιόφωνο. Ελαφρά τραγούδια - ελληνικά, ιταλικά κι ισπανικά, παραδοσιακά τραγούδια από τα Επτάνησα και λαϊκά τραγούδια. Αυτά ήταν κυρίως τα ακούσματά μου. Από Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, μέχρι Γούναρη, Τσιτσάνη, αλλά και Beatles, Elvis Costello, Los Paraguayosς, κ.ά. Ολο το καλό ελληνικό τραγούδι, αλλά και το ξένο με επηρέασε και με σημάδεψε. Εχοντας τα παραπάνω ακούσματα και την αγάπη για τη μουσική άρχισα να ασχολούμαι με μουσικά όργανα. Ξεκίνησα από τα 13 μου φτιάχνοντας ένα συγκρότημα. Ηταν οι Dragons και κυκλοφορήσαμε και κάποια δισκάκια. Δισκογραφικά βέβαια έγινα ευρέως γνωστός στα 33 μου περίπου όταν κυκλοφόρησαν οι Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού που συμμετείχα με 2 τραγούδια, το ένα ήταν το "Και θα χαθώ" (σε στίχους Κ. Ντούμου) και ερμηνεύτρια την Ισιδώρα Σιδέρη. Μετά κυκλοφόρησαν δικοί μου δίσκοι αλλά και δισκογραφικές δουλειές με την Ελπίδα, τη Βίκυ Μοσχολιού και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου αρχικά.
Μετά ήρθαν ο "Κουρσάρος", η "Μενεξεδιά", το ντουέτο με τον Μητροπάνο "Για να σ' εκδικηθώ", η γνωριμία με την Αρλέτα και η "Σερενάτα", τα "Ησυχα βράδια", το δεύτερο ντουέτο με τον αξέχαστο Δημήτρη Μητροπάνο "Της νύχτας τα ηχεία", το "Το παλιό μου παλτό" με τον Δάντη... και τόσα άλλα.
«Περπάτησα μόνος»
Ο μεγαλύτερος και αξιότερος κριτής της δουλειάς του, όπως ο ίδιος λέει, είναι ο απλός κόσμος που του ανταποδίδει την αγάπη του. «Ποτέ δεν θέλησα να ξεχωρίσω από τον απλό άνθρωπο, τον εργάτη, τον κάθε εργαζόμενο. Περπάτησα μόνος και όπως μου είπε κάποτε κάποιος "έπεσες από την Ακρόπολη κι αντί να σκοτωθείς σηκώθηκες και άρχισες να περπατάς". Πάντοτε μ' ενδιέφερε το τραγούδι και όχι τα λεφτά που θα βγάλω από ένα τραγούδι».
Σήμερα, σαν ακροατής ο ίδιος των μουσικών πραγμάτων λέει: «Η μουσική, και αντικειμενικά και υποκειμενικά, χωρίζεται σε καλή και κακή. Η δική μου γενιά ήταν τυχερή. Οι δουλειές μας δισκογραφήθηκαν. Τα νέα παιδιά δεν έχουν αυτήν την τύχη. Πιστεύω ότι πολιτιστικοί φορείς - όπως είναι η ΕΡΤ - πρέπει να κάνει δισκογραφία. Πουλάμε μουσική, ποίηση, προϊόντα γης, τουρισμό. Δεν χρειάζεται να μαϊμουδίζουμε αντιγράφοντας την κάθε "Γκάγκα". Εχουμε ταλέντα αλλά χρειάζονται στήριξη».
Οσο για την εποχή που ζούμε, ο Λάκης Παπαδόπουλος την χαρακτηρίζει «δύσκολη». «Δεν είναι δυνατόν» - λέει - «η μισή περιουσία να ανήκει σε 80 οικογένειες. Αυτοί αποφασίζουν πόσο θα είναι ο μισθός στην κάθε χώρα. Αυτοί ορίζουν τους λαούς σε πρωτοκλασάτους, τριτοκλασάτους και πεμπτοκλασάτους... Εχουν τσιράκια που τα ετοιμάζουν από μικρά... τα κάνουν υπουργούς, πρωθυπουργούς για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Δεν μπορεί να τα πληρώνει όλα ο λαός. Το έχω γράψει σε ένα τραγούδι μου πριν μερικά χρόνια και επαληθεύομαι. Είναι τα "Σκληρά παιχνίδια": «Παίζουν σκληρά παιχνίδια αυτό το καλοκαίρι/ μόνο ο αγώνας, φίλε μου, τη νίκη θα μας φέρει!»
«Παιχνίδια αγάπης» στο Ηρώδειο
Πρόσφατα, κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ με τίτλο «Παιχνίδια αγάπης», που περιέχει τα πάντα, από ροκ, τζαζ, μπαλάντες και ξαφνικά κάτι λαϊκά γυρίσματα που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Είναι σπουδαίος συνθέτης. Στο νέο άλμπουμ με δική του μουσική και στίχους των Μιχάλη Αβατάγγελου, Παντελή Αμπαζή, Λίνας Δημοπούλου, Σάννυς Μπαλτζή, Νίκου Μωραΐτη, Κυριάκου Ντούμου, Ακου Δασκαλόπουλου και του ίδιου του Λάκη Παπαδόπουλου, συμμετέχουν πολλοί σημαντικοί καλλιτέχνες: Αρλέτα, Φοίβος Δεληβοριάς, Νατάσα Θεοδωρίδου, Μαρινέλλα, Πάνος Μουζουράκης, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Πάριος, Μίλτος Πασχαλίδης, Διονύσης Σαββόπουλος, Πασχάλης Τερζής, Κώστας Χατζής.
«Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή που στη νέα μου δουλειά με "επισκέφθηκαν" ιστορικές και παρούσες δυνάμεις καθώς και νεότεροι καλλιτέχνες που έχουν μια αξιόλογη πορεία. Οπως με τον Μίλτο Πασχαλίδη, που ήθελα να συνεργαστώ, γιατί η φωνή του μοιάζει με του Ξυλούρη».
Οσο για την εορταστική βραδιά του Ηρωδείου, στο πλευρό του αγαπημένου καλλιτέχνη, θα τραγουδήσουν οι φίλοι του: Αρλέτα, Vassilikos, Γιάννης Γιοκαρίνης, Φοίβος Δεληβοριάς, Νίκος Ζιώγαλας, Γιάννης Ζουγανέλης, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Νατάσα Θεοδωρίδου, Κωστής Μαραβέγιας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Πάνος Μουζουράκης, Μίλτος Πασχαλίδης, Φίλιππος Πλιάτσικας και άλλοι σημαντικοί ερμηνευτές. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης. Την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση της 14μελούς ορχήστρας έχει αναλάβει ο Γιώργος Ζαχαρίου.
H προπώληση των εισιτηρίων γίνεται: Online με χρέωση πιστωτικής κάρτας στην ιστοσελίδα www.greekfestival.gr. Τηλεφωνικά με χρέωση πιστωτικής κάρτας στο 210.3272.000 καθημερινά (και Κυριακές) 9.00 - 21.00. Από τα εκδοτήρια του Φεστιβάλ, Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς Πεσμαζόγλου), Δευτέρα - Παρασκευή: 9.00 - 17.00, Σάββατο: 9.00 - 15.00. Από τα Βιβλιοπωλεία ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, τα Καταστήματα PUBLIC, τα Βιβλιοπωλεία «Ιανός» και τα Reload Stores.

ΜΟΥΝΤΙΑΛ - ΚΑΤΑΡ 2022 Και ξαφνικά οι πολυεθνικές ... ανακάλυψαν τους νεκρούς εργάτες

ΜΟΥΝΤΙΑΛ - ΚΑΤΑΡ 2022
Και ξαφνικά οι πολυεθνικές ... ανακάλυψαν τους νεκρούς εργάτες



Το απαραίτητο και ιδιαίτερα χρήσιμο για τα κέρδη δήθεν κοινωνικό προφίλ των πολυεθνικών τις ώθησε να δείξουν ότι θα ασχοληθούν έστω και καθυστερημένα με τις συνθήκες εργασίας στα έργα του Κατάρ
Το απαραίτητο και ιδιαίτερα χρήσιμο για τα κέρδη δήθεν κοινωνικό προφίλ των πολυεθνικών τις ώθησε να δείξουν ότι θα ασχοληθούν έστω και καθυστερημένα με τις συνθήκες εργασίας στα έργα του Κατάρ
Μπορεί να απομένουν αρκετά χρόνια μέχρι την έναρξη της διοργάνωσης αφού άλλωστε μεσολαβεί και η αντίστοιχη στη Ρωσία, το 2018, ωστόσο το Κατάρ έχει βρεθεί στο επίκεντρο αρκετά πριν από το 2022 όταν, με τα τωρινά δεδομένα, καλείται να διοργανώσει το Μουντιάλ.
Οι ψίθυροι που έγιναν κραυγές και μιλούσαν για δωροδοκία παραγόντων της FIFA προκειμένου να μεροληπτήσουν υπέρ της υποψηφιότητας της αραβικής χώρας αλλά και τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας και τους θανάτους των εργατών στα έργα υποδομής φέρνουν το Κατάρ εδώ και μια διετία στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Πλέον, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις η διοργάνωση ουσιαστικά είναι «στον αέρα», παρά τα περί του αντιθέτου που εξέφρασαν μέχρι και πρόσφατα παράγοντες της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας, που έλεγαν ότι τόσο η διοργάνωση του 2018 στη Ρωσία όσο και αυτή του Κατάρ το 2022 θα διεξαχθούν κανονικά.
Ωστόσο, οι έρευνες που συνεχίζουν να διεξάγονται και για τα δύο Μουντιάλ και το τι έγινε στο παρασκήνιο μάλλον καθιστούν παρακινδυνευμένα τα όποια προγνωστικά, ιδιαίτερα για το 2022. Και αυτό γιατί όσον αφορά την περίπτωση της Ρωσίας είναι δύσκολο να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή.
Βεβαίως, εκείνο που έχει σημασία να ειπωθεί είναι ότι οι όποιες σκέψεις της FIFA για αλλαγή έχουν ως αφετηρία τα σκάνδαλα δωροδοκίας και τον ύποπτο ρόλο του Κατάρ. Γιατί σε ό,τι αφορά τις συνθήκες εργασίας και το θάνατο των εργατών ουδόλως μέχρι τώρα... ίδρωσε το αυτί των παραγόντων της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας, παρά τις όποιες επίσημες καταγγελίες έχουν γίνει μέχρι σήμερα από πρεσβείες των χωρών απ' όπου προέρχονται οι εργάτες (είναι κυρίως μετανάστες), διεθνή εργατικά συνδικάτα και οργανώσεις. Η τακτική που ακολουθούσαν μέχρι τώρα στις όποιες δηλώσεις τους οι αρμόδιοι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ήταν στο πνεύμα του «εσωτερικού προβλήματος της χώρας», ενώ όταν η πίεση αυξήθηκε αρκέστηκαν σε κάποιες συμβουλές προς την κυβέρνηση του Κατάρ.
Το ξύπνημα των πολυεθνικών...
Ολα αυτά βέβαια μέχρι πριν από λίγο καιρό. Γιατί ξαφνικά το τελευταίο διάστημα κάτι φαίνεται να κινείται. Και μάλιστα αυτή η κίνηση αφορά τις πολυεθνικές που σχετίζονται με τη διοργάνωση ως χορηγοί, οι οποίες ξαφνικά ανακάλυψαν τις άθλιες συνθήκες εργασίας, το θλιβερό για τέτοιου είδους διοργάνωση ρεκόρ των θανάτων εργατών και μάλιστα σχεδόν μια δεκαετία πριν από την επίσημη έναρξή του. Ηταν τέτοιο το ξύπνημα που μάλιστα κάποιες εξ αυτών βγήκαν και έκαναν δημόσιες καταγγελίες.
Οπως, για παράδειγμα, αυτή της αμερικανικής πολυεθνικής διάσημου αναψυκτικού, σύμφωνα με την οποία η εταιρεία δεν δέχεται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους εργάτες στο Κατάρ και ενημερώνει πως συνεργάζεται με τη FIFA (!) αλλά και διεθνείς οργανισμούς προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα που έχει προκύψει.
Λίγο μετά ακολούθησε αντίστοιχη ανακοίνωση πολυεθνικής στο χρηματοπιστωτικό τομέα, επίσης χορηγού της διοργάνωσης, αλλά και της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας, η οποία μάλιστα δείχνει να είναι σαφώς πιο καυστική απ' ό,τι η προηγούμενη πολυεθνική αφού εκφράζονται η έντονη ανησυχία για τις συνθήκες εργασίας, η λύπη για τους θανάτους των εργατών καθώς και η βούληση της ίδιας της πολυεθνικής ώστε να δουλέψει με τους αρμόδιους «για να θεραπευτεί», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, αυτή η κατάσταση. Στο ίδιο πνεύμα πλέον άρχισαν να μιλούν επίσημα και ανεπίσημα στελέχη και άλλων εταιρειών που συνδέονται με το Μουντιάλ ή τη FIFA, τα οποία και αυτά το τελευταίο διάστημα έχουν... ανακαλύψει τι επικρατεί στα έργα του Κατάρ.
...και οι προφανείς λόγοι
Φυσικά, μπορεί οι πολυεθνικές το τελευταίο μήνα και ιδιαίτερα μετά τα όσα έχουν γίνει και στους κόλπους της FIFA σε επίπεδο σκανδάλων διαφθοράς, να ξύπνησαν ξαφνικά και να κόπτονται για τους εργάτες στο Κατάρ, ωστόσο αυτό κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι. Και φυσικά μόνο με τον... πόνο των όσων υπομένουν οι εργάτες στο Κατάρ δεν σχετίζεται. Αντίθετα, γι' αυτούς αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαχωρίσουν τη θέση τους και φυσικά να «καθαρίσουν» το όνομά τους μετά την αποκάλυψη των σκανδάλων στους κόλπους της FIFA, με την οποία δεκαετίες τώρα συνεργάζονταν δίνοντάς της αρκετά χρήματα. Σχέση που πλέον κινδυνεύει να γυρίσει μπούμερανγκ αφού η σύνδεσή τους με τα κακώς κείμενα λειτουργεί ως αντιδιαφήμιση και για το ίδιο το προϊόν που πουλάνε, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τα έσοδά τους. Ετσι λοιπόν μετά το ...πέσιμο απ' τα σύννεφα για το τι επικρατούσε στο παρασκήνιο, ήρθε ο... πόνος για τους εργάτες προκειμένου να διατηρηθεί έτσι το χρήσιμο στο κυνήγι του κέρδους... κοινωνικό προφίλ των ίδιων των πολυεθνικών. Βέβαια, από τις ίδιες τις πολυεθνικές δεν έχει ακουστεί - αφού δεν χρειάζεται προς το παρόν - λέξη για τυχόν απόδοση ευθυνών για τα όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα, ή αλλαγή του τόπου της διοργάνωσης. Αλλωστε, τόσο η συγκεκριμένη όσο και η αμέσως προηγούμενη το 2018, στη Ρωσία, είναι ...χαράς ευαγγέλια για τις πολυεθνικές, που ετοιμάζουν το δικό τους πάρτι σε δύο... τεράστιες αγορές. Και φυσικά εάν αλλάξει κάτι είναι γιατί το απαιτούν τα συμφέροντα και όχι γιατί μέχρι στιγμής 930 εργάτες έχουν χάσει τη ζωή τους ή γιατί χιλιάδες άλλοι ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς στην έρημο του Κατάρ, εγκλωβισμένοι, χωρίς χαρτιά (τους κρατάνε οι μεγαλοεργολάβοι), επαρκή διατροφή και φυσικά τη δυνατότητα να φύγουν.

TOP READ