Όχι ΡΕ Λαφαζάνη, εμείς θυμόμαστε!

 Όχι ΡΕ Λαφαζάνη, εμείς θυμόμαστε!

Ήταν τότε το 1991 …

Που δεν μας έφταναν οι ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες, είχαμε (στο ΚΚΕ) να αντιμετωπίσουμε και μια εσωτερική πληγή – που ακόμα δεν έκλεισε.

Ήταν τότε, που ο μεσιές Λαφαζάνης, μαζί με τον Στρατούλη, τον Δραγασάκη, τον Ανδρουλάκη, την Δαμανάκη και ένα … σωρό … άλλα «παιδιά» πήραν την «μεγάλη απόφαση» να διαλύσουν το ΚΚΕ και να το διαχύσουν στις οργανώσεις του τότε Συνασπισμού, πιστεύοντας (ποιοι άραγε;) ότι έτσι θα τελειώσουν ΚΑΙ στην Ελλάδα οριστικά με το Κομμουνιστικό Κίνημα, όπως ήδη είχε γίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Όταν τελικά (τα γεγονότα αποτελούν πλέον Ιστορία) είδαν ότι αυτό δεν θα μπορούσαν να το κάνουν (κάτι ξέρουν κάτι κάναν οι Οικοδόμοι της Αθήνας, αλλά και πολλοί από μας στην Επαρχία), όόόλοι οι παραπάνω, εγκατέλειψαν το Κόμμα και τρέξαν να κρυφτούν στον Συνασπισμό – σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα, ο ίδιος ο Λαφαζάνης (και τα … άλλα «παιδιά»), κάνοντας τον … ξεχασιάρη, έχει το απύθμενο θράσος να απευθύνεται στο Κόμμα που προσπάθησε να διαλύσει, να εξαφανίσει.

Όμως να ξέρουν ένα πράγμα.
Δεν είμαστε όλοι … λωτοφάγοι, ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ !

Άσε που οι … κορώνες για νέα αντιμνημονιακή παρέμβαση ΔΕΝ πείθει κανέναν, γιατί και ο Λαφαζάνης και οι άλλοι, είναι απολύτως συνυπεύθυνοι για το 3ο και επαχθέστερο Μνημόνιο!
Μεσιέ Λαφαζάνη, συνένοχο στο «φόνο» το ΚΚΕ, δεν πρόκειται να το κάνετε!

► υ.γ. 1: Α, εκείνο το «ρε» στον τίτλο του άρθρου, είναι ΤΟΝΙΣΜΕΝΟ!

► υ.γ. 2: Όχι ΡΕ Λαφαζάνη, το ΚΚΕ ΔΕΝ είναι αντιμνημονιακό κόμμα. Το ΚΚΕ είναι κόμμα ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ, κόμμα που θέλει την Ελλάδα ΕΞΩ από ΕΕ και ΝΑΤΟ, που θέλει Λαϊκή Εργατική Εξουσία που θα βάλει τέλος στην αστική εξουσία στη χώρα μας.

Γκέγκε;;;

Πηγή: Φάρος

Πρώτη φορά Αγιέντε

 Πρώτη φορά Αγιέντε

Όπως θα έλεγε και το λαϊκό στρώμα (που δεν αξιώνεται να ενημερώσει το ανενεργό μπλοκ του και γράφει πλέον μόνο στο τουίτα), η συγκυρία επιβάλλει και προσφέρεται για ευρεία κατανάλωση πιτσών σε μεγαλοποσότητες, και μπόλικο αστικό πατατάκι, που αυτή τη χρονιά ειδικά μετά το ποπ δεν έχει στοπ. Αυτό πια δεν είναι απλό αστικό πατατάκι αλλά ολάκερο κίνημα της πατάτας, αστικής και καυτής, που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να κρατήσει στα χέρια της για πολύ και σίγουρα όχι για μια τετραετία, όπως προβλέπεται από τις διαδικασίες.

Ποιες διαδικασίες δηλ, που το (εκλογικό) προτσές εκτυλίσσεται ταχύτατα κι ο προεκλογικός πυρετός ανεβαίνει χωρίς να έχει καν οριστεί πότε ακριβώς θα γίνουν οι εκλογές. Που αν ήταν στο χέρι του Τσίπρα, θα τις έκανε και μες στον Αύγουστο, που λέει ο λόγος, να ξεμπερδεύει, γιατί η υπερβολική εξάρτηση από τη δημοκρατία βλάπτει κι η «πρώτη φορά αριστερά» είναι αποφασισμένη να χτυπήσει όλα τα εξαρτησιακά πλέγματα, πχ από τους δανειστές. Ενώ αν ήταν στο χέρι της Ζωής, θα τηρούσε σχολαστικά τον κανονισμό (για τις διερευνητικές, τη διάλυση της Βουλής, ακόμα και για το συνέδριο του Σύριζα) και σε καμιά τριετία-τετραετία το πολύ, θα πηγαίναμε τελικά σε πρόωρες κι εσπευσμένες εκλογές. Τώρα γιατί το Σαρτζετάκη τον έλεγαν τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα για τη γραφικότητα και τη σχολαστικότητά του, ενώ με τη Ζωή παθαίνουν την πλάκα τους, αυτό προσωπικά με ξεπερνάει, σφε αναγνώστη.

Πάνος Ζάχαρης, από το Ποντίκι

Η βασική είδηση της χτεσινής μέρας πάντως ήταν η επίσημη συγκρότηση και τα βαφτίσια της Λα(φαζαν)ικής ενότητας. Που προέκυψε βασικά από μια διάσπαση, και χωρίς κανένα λαϊκό έρεισμα (εκτός και αν θεωρούμε τέτοιο τους δέκα διαδηλωτές του ΜΕΤΑ της 13ης Αυγούστου ή τους χίλιους του Πανελλήνιου, στην εκδήλωση της Ίσκρα) και μοιάζει με ανέκδοτο βγαλμένο κατευθείαν από κόμικς ή έστω από κόμικ-σανς, σαν τη γραμματοσειρά στην ανακοίνωση της ανεξαρτητοποίησής τους.

Η πλατφόρμα διάλεξε ένα όνομα που να υπενθυμίζει τη μακρινή της καταγωγή από το Κουκουέ, οι βαθιοί δεσμοί του οποίου με το λαό αποτυπώνονται κατά καιρούς σε μια σειρά ονόματα σχετικά με τον πολιτικό λόγο και τους προγραμματικούς του στόχους: λαϊκή εξουσία, λαϊκό μέτωπο, λαϊκή συμμαχία, λαϊκή συσπείρωση, λαϊκό στρώμα, κοκ. Παρόλα αυτά «λαϊκό κόμμα» είχε βαφτιστεί στο μεσοπόλεμο η παράταξη της (ντεμέκ λαϊκής) δεξιάς. Ενώ πιο πρόσφατα είχαμε το φαιοπράσινο λαϊκισμό της Αλλαγής του Πασόκ και το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, που άνοιξε το δρόμο σε ρόλο λαγού για τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.

Για να έρθει τώρα η Λα(φαζαν)ική Ενότητα να θυμίσει την πικρή αλήθεια της Unidad Popular (της Λαϊκής Ενότητας) του Αγιέντε στη Χιλή.

Αχ η δύναμη βγαίνει απ’ τις γροθιές, κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα

Από στόμια βγαίνει η δύναμη κι όχι από τα στόματα.

Ή παραφρασμένο και προσαρμοσμένο στη συγκυρία

Από σαλπίσματα αγώνα βγαίνει η δύναμη κι όχι από καλπίσματα

Κι αυτή είναι η πολύτιμη, πικρή αλήθεια της Unidad Popular.

Ποιος την πήρε υπόψη του όμως, για να βγάλει διδάγματα; Τι κατάλαβε ο Λαφαζάνης από το παραμύθι της αριστερής διακυβέρνησης που θα έσκιζε τα μνημόνια και το δράκο της ΕΕ που δε μεταρρυθμίζεται τελικά, ώστε να βγάζει κολόνια αντί για φωτιές από τα ρουθούνια του (για να μην πάμε πολύ μακριά, το 73’ στη Χιλή); Κι από πού κι ως πού μπορεί να σταθεί στο ίδιο ύψος με τον ηρωικό ιδεαλιστή Αγιέντε, όπως τον είχε χαρακτηρίσει σε ένα Φεστιβάλ η Αλέκα (α-αχ! πάει το Φεστιβάλ), που υπερασπίστηκε με το όπλο στο χέρι την κυβέρνησή του από τη δικτατορία του Πινοσέτ και θυσίασε τη ζωή του;

Ο Λαφαζάνης δεν κατάφερε δυστυχώς να μας χαρίσει ούτε καν μια διασκεδαστική διάσπαση στο Σύριζα κι ένα ακόμα σεμινάριο, αλά 91’, για το πώς να χάσετε μέσα από τα χέρια σας το κόμμα και τους συσχετισμούς. Αλλά θα μας αποζημιώσει με παρασκηνιακές ζυμώσεις και ωραίες, συντροφικές στιγμές στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων, για τη μοιρασιά των θέσεων (οι περισσότερες συμμετοχές έκλεισαν χτες, εκτός από τη Ζωή που δεν μπορεί να στοιχηθεί με την πλέμπα και ίσως ανακοινωθεί σήμερα, με τιμές αρχηγού κράτους). Φαντάσου να έρθει δηλ και το εξωκοινοβούλιο, σαν έτοιμο από καιρό για τη συνεργασία και τη μεγάλη έφοδο στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Οι διεργασίες είναι στο κόκκινο, όπως φαίνεται κι από αυτό το συλλογικό κείμενο που ανέβηκε χτες στο διαδίκτυο. Πλέον δε μιλάμε για το Μαρς ή για ένα κομμάτι της Ανταρσυα, γενικά και αόριστα, αλλά για το ίδιο το Ναρ –ως η μεγαλύτερη και πάλαι ποτέ «σοβαρή συνιστώσα» της. Να δεις τι σου ‘χω για μετά…

Και τι έχουμε να ακούσουμε. Μοναδικές ατάκες, όπως στη χτεσινή συνέντευξη τύπου του Λαφάζα, όπου είπε πως μπορούμε να πετύχουμε τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους (και όχι του συνόλου βεβαίως-βεβαίως) αν το πιστέψουμε (κι αν προσευχηθούμε μπορώ να σου πω). Ή σαν αυτή του Αλαβάνου σε μια πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση στο Σκάι, όπου εκφράζει την αγάπη του για το ευρωπαϊκό εγχείρημα (δηλ την ΕΕ) από την πείρα του ως ευρωβουλευτής! (Δείτε το πολύ εύγλωττο απόσπασμα τη συνέντευξης σε αυτό το σύνδεσμο, περίπου στο 14.20. Και έχει και άλλα μαργαριτάρια, πχ για το ρόλο της ιδιωτικής οικονομίας, κτλ).

Αγαπώ την ΕΕ, αγαπώ αυτόν τον άνδρα. Να δεις τι σου έχω για μετά…

Το αυτό, με την παραπάνω λεζάντα

Αντί επιλόγου, μια μικρή υποσημείωση από την πλευρά μου. Το νέο ανάχωμα που στήθηκε δεν είναι ένα παιχνίδι για να περνάει ευχάριστα η ώρα μας και ο φοιτητάμπουρας συνδικαλιστής που επιβιώνει μέσα μας, αλλά ο κίνδυνος της παγίδας που πρέπει να αποφευχθεί. Κι αυτό, όπως δείχνει άλλωστε κι η πρόσφατη πείρα, δεν περνάει πρωτίστως μέσα απ’ την ποσότητα (κειμένων, σχολίων, διαδικτυακών σημειώσεων-ατακών, κτλ) αλλά από την ποιότητα και την ευστοχία των επιχειρημάτων, τον πειστικό και ουσιαστικό, ζωντανό λόγο.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

 Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

Ενα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, η «Αριστερή Πλατφόρμα» υπό τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, ένα πρόσωπο κοντά στον Χαρίλαο Φλωράκη, προέρχεται από το ΚΚΕ και συνεχίζει να ζητεί τη δική σας συμμετοχή σε ένα ευρύτερο μέτωπο των αριστερών δυνάμεων. Συγκαταλέγεται και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης σε αυτό το οποίο αποκαλείτε «διαχειριστές του αστικού συστήματος»;

"Ο Χαρίλαος συνήθιζε να λέει «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να σας θυμίσω ότι ο Λαφαζάνης ήταν τόσο κοντά στον Χαρίλαο Φλωράκη, ώστε ο Χαρίλαος να τον πετάξει με τις κλοτσιές έξω από το ΚΚΕ το 1991 -πριν δηλαδή από 23 χρόνια- στολίζοντάς τον μάλιστα με τέτοιο τρόπο που μόνο ο καπετάνιος ήξερε. Πολύ καλύτερα τα ξέρουμε και όσοι συμμετείχαμε στις συνεδριάσεις της Κ.Ε. με τον Χαρίλαο -και πριν από το 1991 και μετά για πάνω από 15 χρόνια- όσο ζούσε ο Χαρίλαος.

Και αφού το αναφέρατε αυτό, να σας πω ότι αποκαλούσε, ειδικά αυτόν, αλλά και τους γύρω από αυτόν και τις απόψεις τους, ως εκφραστές του «επιστημονικού οπορτουνισμού». Σε αυτή την πορεία συνεχίζουν, ως επιστήμονες οπορτουνιστές. Και ξέρετε ο οπορτουνισμός πάει μαζί με τον καιροσκοπισμό, τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό. Αλλωστε, το «χούι» δεν κόβεται...

Υλοποιώντας τη βασική στρατηγική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά και οδηγούνται -θέλουν, δεν θέλουν- να γίνονται οι καλύτεροι διαχειριστές του συστήματος και φυσικά το σύστημα και το κράτος του επενδύει πάνω τους μακροπρόθεσμα, είτε ως ομάδα είτε ως συνιστώσα εντός του ΣΥΡΙΖΑ, πολλές φορές περισσότερο από ό,τι επενδύει στον κ. Τσίπρα και τις δικές του συνιστώσες..."

Αναρτήθηκε από loutsiano

Ολονύχτιες συμπλοκές προβάτων σε στάνες λίγο μετά την προκήρυξη των εκλογών!

      Ολονύχτιες συμπλοκές προβάτων σε στάνες λίγο μετά την προκήρυξη των εκλογών!

SOS εκπέμπει η Φιλοζωική εταιρεία για τις πρώτες οδυνηρές συνέπειες της προκήρυξης εκλογών! 
Λίγα μόλις λεπτά μετά το διάγγελμα παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα, ο αναβρασμός στις στάνες όλης της ελληνικής επικράτειας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο με τις μάχες σώμα με σώμα μεταξύ των προβάτων να δίνουν και να παίρνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας.
Οι συμπλοκές των ζώων είχαν ως αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό τουλάχιστον 1.500 συνολικά τετράποδων, καθώς και την προληπτική εισαγωγή στο νοσοκομείο άλλων πεντακοσίων.
Πέρα όμως από τις συρράξεις, εντύπωση προκαλούν τα στοιχεία της Φιλοζωικής και για τις εκατοντάδες εξαφανίσεις προβάτων που καταγράφηκαν λίγες μόλις ώρες μετά την εθιμοτυπική συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Προκόπη Παυλόπουλο.
Με επιστολή της στο Μέγαρο Μαξίμου η Φιλοζωική εταιρεία επικρίνει σφόδρα την απόφαση του πρωθυπουργού για την προκήρυξη εκλογών και καταγγέλει τις αρμόδιες αρχές για την αδράνεια πρόληψης μίας κατάστασης που είχε προβλεφθεί εδώ και καιρό από πολλούς.
Υπενθυμίζουμε ότι τουλάχιστον 3 διακεκριμένοι συνταγματολόγοι, μεταξύ των οποίων και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χρυσόγονος, είχαν εδώ και εβδομάδες προειδοποιήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό πως μία νέα προσφυγή στις κάλπες θα είχε ως αποτέλεσμα να ανάψουν τα αίματα στις στάνες σε καθόλου εύκολα διαχειρίσιμο βαθμό.
Εν τω μεταξύ, συγκλονίζει η μαρτυρία τσοπάνη σε κεντρική στάνη της Στυλίδας, που εδώ και λίγες ώρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου:
«Είμαι τσοπάνης εδώ και χρόνια και ομολογώ πως είναι η πρώτη φορά που η κατάσταση ξεφεύγει σε τόσο μεγάλο βαθμό.
Στις αρχές του Γενάρη του 2015 είχαν σημειωθεί κάποιες μικροσυμπλοκές, αλλά σήμερα το βράδυ τα επεισόδια ήταν γενικευμένα ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο.
Κοιμόμουν και ο ήχος από τα επιθετικά βελάσματα με ξύπνησε απότομα.
Εν συνεχεία αντίκρυσα δέκα πρόβατα να ανταλλάζουν ύβρεις και  απειλές έχοντας πιαστεί κυριολεκτικά στα πόδια.
Συνάδελφός μου από γειτονική στάνη τότε με ενημέρωσε πως λίγα λεπτά πριν είχαν ανακοινωθεί ξανά εκλογές
Η πολιτεία πρέπει επιτέλους να σταματήσει να σφυρίζει αδιάφορα.
Ζητούμε συμπαράσταση και συνδρομή από τα σώματα ασφαλείας του κράτους.
Όπως πάει, θα χυθεί αίμα».

ΞΥΠΝΑ  ΛΑΕ

ΤΩΡΑ  ΚΚΕ

ΝΕΟ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΜΑΝΤΡΙ

 ΝΕΟ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΜΑΝΤΡΙ

Ο αντιμνημονιακός Τσίπρας μας τελείωσε αλλά η ελπίδα επέστρεψε!
ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ(ΛΑΕ).
Νέο κάλπικο ανάχωμα με ηγέτη τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Περίμεναν τη ψήφιση του μνημονίου#3 ώστε να ‘ρθουν ως νέοι σωτήρες.
Καλώς τα παιδιά της δραχμής.
Όλα τα αδέσποτα στο νέο «αριστερό» μαντρί για ανάσες αξιοπρέπειας.
Τμήμα του αστικού συστήματος και του κεφαλαίου χαιρετίζουν το νέο μόρφωμα διάσωσης του συστήματος.
Νέα ψευτοδιλήμματα.
Νέες αυταπάτες.
Μη μασήσετε και στο αντιμνημονιακό δραχμολάγνο παραμύθι των ΛαφαζανοΣπιρτούληδων.
Λυπηθείτε μας!

Μάκης Σκλαβενίτης 

Αναρτήθηκε από Παναγιώτης Αλιατάς

Read more: http://aliatas.blogspot.com/2015/08/blog-post_22.html#ixzz3jWjkkTcw

Το Ολοκαύτωμα του Μικροβάλτου

 Το Ολοκαύτωμα του Μικροβάλτου

Στις 23 Αυγούστου 1943, ημέρα Σάββατο, απόσπασμα γερμανικού στρα­τού αποτελούμενο από 100 περίπου άντρες με αρκετούς ταγματασφαλίτες και Παοτζήδες του Μιχάλαγα, που ενεργούσαν εκκαθαριστική επιχείρη­ση στην περιοχή των Καμβουνίων, κατεβαίνοντας από το Λιβαδερό για το Τρανόβαλτο συνεπλάκησαν στον Άγιο Γεώργιο της Βογγόπετρας με ομάδα ανταρτών και άνδρες των δεκαρχιών του εφεδρικού ΕΛΑΣ των γύρω χω­ριών, που τους είχαν στήσει εκεί ενέδρα.

 

Στη μικροσυμπλοκή εκείνη σκοτώθηκε ένας Γερμανός στρατιώτης, τραυ­ματίστηκαν σοβαρά δυο και άλλοι ελαφρότερα. Οι καταχτητές με αφορμή το γεγονός αυτό και ακολουθώντας την τακτική των αντιποίνων έκαψαν όλα τα σπίτια της Βογγόπετρας καθώς και την εκκλησία με το σχολείο. Από τότε το χωριό αυτό ερημώθηκε και μέχρι σήμερα παραμένει ακατοίκητο.

Ύστερα από την καταστροφή της Βογγόπετρας οι Γερμανοί βάδισαν για το Τρανόβαλτο. Όταν οι κάτοικοι του χωριού αυτού πληροφορήθηκαν ότι ο εχθρός κατευθύνεται στο χωριό τους, φοβηθέντες το εγκατέλειψαν οι πε­ρισσότεροι και έτρεξαν να σωθούν στα δάση της “Βουργάρας”.

Οι Γερμανοί συνέχισαν και εδώ την ίδια τακτική. Έκαψαν αρκετά σπί­τια, την εκκλησία και το σχολείο, σκότωσαν την Ελένη σύζυγο Κων/ντίνου Γεωργακόπουλου, την Ελισάβετ σύζυγο του Χαρισίου Καψάλη από το Προ­σήλιο, έκαψαν μέσα στο σπίτι της την Βασιλική σύζυγο Ευθυμίου Αργυρόπουλου το γένος Παπανικοπούλου και συνέλαβαν όσους άνδρες βρήκαν μέ­σα στο χωριό. Αυτούς τους οδήγησαν στην τοποθεσία “Φτέρη” - μεταξύ Τρανόβαλτου και Μικρόβαλτου - και τους εκτέλεσαν.

 Οι εκτελεσθέντες είναι: Αργυρόπουλος Αντώνιος, Γκαραβέλας Νικόλα­ος, Δεληβάνης Νικόλαος, Ιωάννης Δανατσόπουλος, Ιωάννης Τζινόπουλος, Κουζιουκόπουλος Αντώνιος, Κουφονίκας Αντώνιος, Παπανικολάου Γεώρ­γιος, Πασχόπουλος Πάσχος, οι αδελφοί Χρήστος και Κων/ντίνος Πουλιόπουλοι και ο Χαρίσιος Καψάλης, κάτοικος Προσήλιου που έτυχε τη μέρα εκείνη να βρίσκεται με τη σύζυγό του για δουλειές στο Τρανόβαλτο.

Στο σημείο της εκτέλεσης η κοινότητα Τρανοβάλτου, αποτίοντας φόρο τιμής, έστησε μνημείο, στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα όλων των θυ­μάτων της Κατοχής.

Ανάμεσα στους εκτελεσθέντες βρίσκονταν και ο Πανανικόπουλος ή Παπαγιάννης Αντώνιος, ο οποίος διέφυγε ως εκ θαύματος τον θάνατο^. με τη ριπή του ο­πλοπολυβόλου έπεσε λιπό­θυμος ανάμεσα στους φονευθέντες κι έτσι σώθηκε.

Στη συνέχεια, οι Γερμα­νοί, με οδηγό τον Κων/νο Γεωργακόπουλο, που εξαιρέθηκε από την εκτέλεση έφθασαν στο Μικρόβαλτο. Και εδώ ένα μέρος των κατοίκων είχε εγκαταλεί­πει το χωριό και κατέφυγε σε διάφορες δασώσεις τοποθεσίες. Έμειναν ό­μως σ’ αυτό αρκετοί από τους κατοίκους του και κυρίως γέροι, γριές και παιδιά, οι οποίοι με επικεφαλής τον Παπαντώνη και τον πρόεδρο Δημήτριο (Μίκα) Σταθόπουλο υποδέχθηκαν τους καταχτητές, παριστάνοντας τους φι­λήσυχους και νομοταγείς πολίτες για να διασώσουν το χωριό τους. Οι πλη­ροφορίες που είχαν, έλεγαν πως οι Γερμανοί δεν πειράζουν τα χωριά εκεί­να, στα οποία οι κάτοικοι βρίσκονται στα σπίτια τους και ασχολούνται με τις εργασίες τους.

 Οι Γερμανοί, αν και είχαν άγριες διαθέσεις, φαίνεται πως ικανοποιήθηκαν από την υποδοχή που τους έγινε και από την παρουσία στο χωριό τόσων κατοίκων και στην αρχή δεν πείραξαν κανέναν. Κατά την έξοδό τους όμως από το χωριό κάποιος απ’ αυτούς έβαλε φωτιά στον αχυρώνα του Νικολάου Σταθοπούλου του Γεωργίου, που βρίσκονταν στη Ράχη. Στον αχυρώνα όμως αυτόν ο ιδιοκτήτης του, αντάρτης ο ίδιος του ΕΛΑΣ, είχε κρυμμένα κάτω από τα άχυρα διάφορα πυρομαχικά, από τον πόλεμο του 1940-41, τα οποία με τη φωτιά άρχισαν να εκπυρσοκροτούν. 

Ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος του Χαρισίου, αντάρτης του ΕΛΑΣ, που μετά τη λήξη του εμφύλιου πολέμου διαμένει στα Σκόπια, μας διηγήθηκε πως οι Γερμανοί κατά την έξοδό τους από το χωριό στη θέση “Μπατζιλίκια” βρήκαν όπλα και χειροβομβίδες. Στην τοποθεσία αυτή ο εφεδρικός ΕΛΑΣ είχε παρατηρητήριο. Οι σκοποί, μόλις είδαν τους Γερμανούς να πλη­σιάζουν, εγκατέλειψαν τα όπλα και τις χειροβομβίδες και τρά­πηκαν σε φυγή. Βρίσκοντας αυ­τά οι Γερμανοί, γύρισαν πίσω αγριεμένοι στο χωριό. Διέταξαν τότε όλοι οι κάτοικοι να συγκε­ντρωθούν στο δημόσιο δρόμο, στη νοτιοανατολική άκρη του χωρίου. Εκεί χώρισαν τους άν­δρες από τις γυναίκες και τα παι­διά. Και τα μεν γυναικόπαιδα τα άφησαν ελεύθερα να φύγουν έξω από το χωριό, τους δε άν­δρες τους κράτησαν στη θέση αυτή. Στο μεταξύ άλλοι Γερμανοί είχαν αρχίσει να καίνε τα σπίτια του χωριού και να σκοτώνουν όσους εύρισκαν σ’ αυτά. Σε κάθε σπίτι έριχναν μια άσπρη σκόνη, που αναφλέγονταν μ’ ένα πυροβολισμό και έτσι καίγονταν το σπίτι. Μέσα σε λίγη ώρα ολόκληρο το χωριό είχε μετα­βληθεί σε μια κόλαση φωτιάς. 

Μαζί με τα σπίτια αποτεφρώθηκαν και η εκ­κλησία του Αγίου Γεωργίου και το διδακτήριο του Σχολείου. Τη φοβερή κατα­στροφή διέφυγαν μόνο τέσσερα σπίτια. Αυτά ήταν των Κων/ντίνου Χάϊδάρη, Κων/ντίνου Τζιούτζιου, Γεωργίου Αλεξοπούλου και Γεωργίου Παλιανόπουλου καθώς και το καμπαναριό του Αγίου Γεωργίου, που έστεκε για χρόνια στη μέση του χωριού επιβλητικός και μεγαλοπρεπής φύλακας των θλιβερών ερειπίων. 

Παράλληλα με την πυρπόληση των σπιτιών εκτελέστηκαν τη μέρα αυτή ή κάη­καν ζωντανοί στα σπίτια τους οι κάτωθι κάτοικοι του Μικροβάλτου:

Αλεξόπουλος Ευθύμιος, Βέττας ή Ζούλφος Βασίλειος, Γιαννόπουλος Χρηστός, Καβουρίδης ή Λύκος Παναγιώτης, Λαμπρόπουλος Ιωάννης, Παλιανόπουλος Χρήστος, Παπανικολάου Νικόλαος, Σταθόπουλος Ιωάννης, Σταθόπουλος Κων/ντίνος, Τζιώνας Ιωάννης και Τσινίκας ή Λαζαριώτης Αντώνιος.

Εξάλλου τραυματίστηκαν, ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν για να σωθούν οι Νατσιόπουλος Ιωάννης, Σταθόπουλος Αθανάσιος, Ζαραβίγκας Βασίλειος και Γιαννοπούλου Ιωάννα. Οι δύο τελευταίοι πέθαναν λίγο αργότερα από τα τραύματα που δέχτηκαν, γιατί δε βρέθηκε κανείς να τους δώσει βοήθεια.

Φεύγοντας οι Γερμανοί, μετά την ολοκλήρωση της καταστροφής, παρέλαβαν μαζί τους όλους τους άντρες που είχαν συγκεντρώσει και φύλαγαν να μη τους φύγουν και τους οδήγησαν στην Αιανή.

Με την αποχώρηση των Γερμανών, άρχισαν να καταφθάνουν στο χωριό, αναστατωμένοι και κλαίοντες, εκείνοι που είχαν σκορπισθεί και κρυφθεί στα αμπέλια, τα γύρω υψώματα και τα δάση. Η ατμόσφαιρα κοντά στο χωριό μύριζε από τις καμένες σάρκες των ανθρώπων και των ζώων. Φτάνοντας στο χωριό, αντίκρισαν ένα φρικαλέο θέαμα. Εκεί που άλλοτε ήταν τα γραφικά σπιτάκια τώρα μόνο στάχτες και ερείπια υπήρχαν, που ακόμα κά­πνιζαν. Πιο φρικτό όμως ήταν το θέαμα των νεκρών. Τραγικές εικόνες. Κορ­μιά πεσμένα στη γη, πλημμυρισμένα στο αίμα με τα μάτια και τα στόματα ανοιχτά, άλλα μισοκαμένα, αλλοιωμένα, αγνώριστα.

Μπροστά στο τρομαχτικό και απάνθρωπο αυτό θέαμα, ο ανθρώπινος πόνος ξέσπασε σ’ ένα ατέλειωτο μοιρολόγι. Έκλαιγαν ασταμάτητα οι γυ­ναίκες και τα παιδιά, ενώ οι άνδρες ατένιζαν με βουβό πόνο την τρομαχτι­κή καταστροφή. Όλο το χωριό βυθίστηκε στο πένθος και την οδύνη. Οι θρήνοι και οι οδυρμοί δεν έπαψαν να ακούονται όλη τη νύχτα που ακολού­θησε. Έκλαιγαν για τους νεκρούς, έκλαιγαν και για το κάψιμο των σπιτιών και την καταστροφή του νοικοκυριού τους, που με τόσους κόπους και ιδρώ­τα είχαν κάνει. Τόσο βαθειά ήταν η επίδραση του πόνου στον οργανισμό τους, που μέσα στη βραδιά αυτή, πολλών άσπρισαν τα μαλλιά τους.

 Τους νεκρούς έθαψαν την επομένη χωρίς παπά και νεκρώσιμη ακολου­θία, γιατί τον παπά τον είχαν πάρει οι Γερμανοί μαζί με τους άλλους άνδρες του χωριού και τον είχαν μεταφέρει στην Αιανή. Εκεί τους έκλεισαν στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, που βρίσκεται κοντά στην πλατεία, όπου τους φύλαγε σκοπός. Στη διάρκεια όμως της νύχτας πολλοί απ’ αυτούς κατόρθωσαν να δραπετεύσουν και να γυρίσουν στο χωριό τους. Την επομέ­νη τους μετέφεραν στην Κοζάνη και από κει στη Φλώρινα, για να καταλή­ξουν τελικά στη Θεσσαλονίκη, στο στρατόπεδο πολιτικών κρατουμένων του Παύλου Μελά. Εξαίρεση έκαμαν μόνο για τον ιερέα Αντώνιο Καβουρίδη, τον οποίο ελευθέρωσαν και επέστρεψε στο Μικρόβαλτο.

 Στο στρατόπεδο κλείστηκαν οι εξής: Γιαννόπουλος Αντώνιος του Γεωργίου, Γιαννόπουλος Ευάγγελος του Αθανασίου, Καβουρίδης Νικόλαος του Γεωργίου, Μανάδης Γεώργιος του Χρήστου, Μανάδης Νικόλαος του Χρήστου, ο μετέπειτα ιερέ­ας του χωριού, Μπατσιάκας Βασίλειος του Αντωνίου, Κωτούλας Χαρίσιος του Νικολάου, Παπαντωνίου Κων/ντίνος του Αντωνίου, Παλιανόπουλος Ιω­άννης του Δημητρίου, Πιτσιλόπουλος Αθανάσιος του Στεργίου, Σταθόπουλος Βασίλειος του Ιωάννου, Σταθόπουλος Ευστάθιος του Πέτρου και Χαρισόπουλος Χαρίσιος του Ιωάννου.

 

Αυτοί έζησαν τη ζωή του φοβερού στρατοπέδου για ένα εξάμηνο περί­που με τον φόβο και την αγωνία στην καρδιά. Καθημερινά έβλεπαν τον καταχτητή να παίρνει συγκρατουμένους τους και να τους οδηγεί για εκτέλε­ση στο Επταπύργιο. Τέλος, αφέθηκαν ελεύθεροι με τη μεσολάβηση του κα- πετάν Μιχάλαγα, προς τον οποίο είχαν απευθυνθεί με επιστολή τους οι Δημήτριος Σταθόπουλος και Κων/ντίνος Νατσιόπουλος, πρόεδρος και γραμ­ματέας της Κοινότητας Μικροβάλτου αντίστοιχα, εκλιπαρώντας τον για τη σωτηρία τους. Ο Μιχάλαγας (Μιχάλης Παπαδόπουλος, ζωέμπο­ρος από τα Σέρβια), σημαίνον στέλεχος της οργάνωσης ΠΑΟ (Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση) και στενός συνεργάτης των Γερμανών συγκινηθείς από το δράμα των ανθρώπων αυτών και των οικογενειών τους πήγε ο ίδιος στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε στις εκεί στρατιωτικές αρχές Κατο­χής και ζήτησε ν’ αφεθούν ελεύθεροι, γιατί, είπε πως είναι δικοί του άνθρω­ποι και θα τους ενέτασσε στην ΠΑΟ. Έτσι ύστερα από τόσα βάσανα και δοκιμασίες κατόρθωσαν να σωθούν και να γυρίσουν στις οικογένειές τους.

Στις 10 Φεβρουάριου 1944 οι Γερμανοί σε νέα τους εκκαθαριστική επι­χείρηση στην περιοχή των Καμβουνίων ξαναπέρασαν από το Μικρόβαλτο. Οι ελάχιστοι κάτοικοι που έμειναν σ’ αυτό το εγκατέλειψαν, όταν πληροφορήθηκαν πως ο εχθρός πλησιάζει. Έτσι όταν οι Γερμανοί μπήκαν στο χωριό το βρήκαν έρημο και ακατοίκητο. Ξανάβαλαν τότε φωτιά και έκαψαν τα λίγα σπιτάκια που στο μεταξύ είχαν επισκευαστεί πρόχειρα. Στην επιδρο­μήν τους αυτή πυροβόλησαν και σκότωσαν στη θέση “Κρύα βρύση” το Βα­σίλειο Ζαραβίγκα, που τον αντιλήφθηκαν να φεύγει για να σωθεί. Ακόμα πυροβόλησαν και σκότωσαν στη θέση “Ρίζα” τα βόδια του Βασίλη Σταθόπουλου, που βοσκούσαν εκεί.

Ο Μικρόβαλτος ύστερα από τη φοβερή αυτή καταστροφή ερημώθηκε τελείως. Κανένας κάτοικος δεν έμενε πια στο χωριό. Όλοι πανικόβλητοι διασκορπίστηκαν στις γύρω δασώδεις περιοχές. Εκεί ζούσαν με στερήσεις, απομονωμένοι από τον άλλο κόσμο, με παρέα τον πόνο και την δυστυχία τους. Διέμεναν σε καλύβες, που κατα­σκεύασαν μόνοι κοντά στα ποιμνιοστά­σιά τους. Τα παιδιά τους δεν φοιτούσαν πια σε σχολείο και έμεναν αναλφάβη­τα. Ζούσαν πρωτόγονη ζωή με τη συνε­χή απειλή μιας νέας επιδρομής του ε­χθρού. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε ως την απελευθέρωση (12 Οκτωβρίου 1944). Τότε μόνο αναθάρρησαν και αποφάσι­σαν να ξαναγυρίσουν στο εγκαταλειμ­μένο χωριό τους και ν' ασχοληθούν με την ανοικοδόμηση των ερειπωμένων σπιτιών τους.

Πηγή από εδώ 

Το μεγάλο τσίρκο του οπορτουνισμού

 Το μεγάλο τσίρκο του οπορτουνισμού

ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ (λαικές ενότητες)

-ΑΝΤΑΡΣΥΑ

-ΑΛΑΒΑΝΟΣ 

....και όλος ο συρφετός!

Η χαρά του κάθε τυχοδιώκτη!

Το μεγάλο τσίρκο!

Και πάνω απ' όλα κόμματα και κινήσεις με αρχές!

Πχ να βγαίνουν κείμενα και υπογραφές για μετωπικά σχήματα (προσπερνάμε το αστείο της υπόθεσης), προσωπικές απόψεις και αποψάρες πριν συζητήσουν οι οργανώσεις τους και τα όργανα τους!

Τουλάχιστον έχουν ενότητα στη βάση! 

                  Μακριά από το ΚΚΕ με κάθε τρόπο και μέσο!

Περιμένω να δω το σχήμα του ΤΑΞΙΚΟΥ ΟΧΙ (μπαχαχα) που θα έχει..

• Αριστερή Πλατφόρμα (ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ) δηλαδή τη μία διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ (η άλλη ήταν η ΔΗΜΑΡ). Αυτό όλο ήταν η κυβερνώσα αριστερά. Να μην ξεχνίομαστε ε; Σε αυτό το μπάχαλο ήθελαν και το ΚΚΕ!
• Κομμουνιστική (χαχχαχααχα) τάση ΣΥΡΙΖΑ (ΔΕΑ).. Είναι αυτή που έφυγε από το ΣΕΚ πρώην ΟΣΕ που αυτό τώρα είναι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Που συζητούν μαζί! Όλα κώλος δλδ!
• Σχέδιο Β δηλαδή Αλαβάνος που ήταν αυτός που έδωσε το δαχτυλίδι στον Αλέξη (αριστερό ρεύμα ε) αλλά μετά έφυγε γιατί δεν τον έπαιζε πια, πήρε μαζί του την ΚΟΕ, την πρώην α/συνέχεια που έγινε 1000 κομμάτια, στη συνέχεια ψάχτηκε για ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ για να μείνει απλά ένα σχέδιο Β. Ήρθε η ώρα του ξανά! 
• ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είναι μέσα ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ, ΝΑΡ και ΣΕΚ! Που αλλάζουν σε κάθε εκλογές όνομα και σχήμα αναλόγως το που φυσά ο άνεμος του ΣΥΡΙΖΑ! Ακόμα πανηγυρίζουν το ΟΧΙ στην πλατεία πάντως..Και άμα λάχει κάποιοι υπογράφουν και κείμενα μαζί με πλατφορμέους γιατί... μπορούν!
• Γλέζος.. Μας πρόδωσε ο Τσίπρας! Κατάρα στον φιδέμπορα!
• Κατσανέβας (ΟΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ)
• Καζάκης-ΕΠΑΜ. Το εθνοπατριωτικό είναι εδώ!
• Δεν πληρώνω (ε κάτι χαρατσάκια τώρα ήταν πατριωτικό καθήκον)
• Ζωή (μια λέξη ένα όνομα μια ιστορία)
• Εργατικός Αγώνας που υπογράφει ότι βρει! Δεν αφήνει κείμενο που να μη βάλει υπογραφή! Σε όλα μέσα..Φράξια αρχών!
• Νέα σπορά που το ψάχνει από δω το ψάχνει από εκεί, κάνει "θεωρητική" κριτική στο ΚΚΕ και στο σύμπαν ολόκληρο έτσι ώστε το ΑΑΔΜ να βρει στέγη με όλους τους παραπάνω!
  
• Αν έρθει η Ζωή δε θα έρθει και μια Ραχήλ για να γουστάρουμε; Προς το παρόν η Ραχήλ μπήκε στη λαική ενότητα του Λαφαζάνη! Η πρώην ΑΝΕΛ και νυν ΣΥΡΙΖΑ! Το μοναστήρι να είναι καλά..
• 
  

Σε όλο το παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε τις επιπλέον 100 ομάδες και παραομάδες που έχουν λόγο, ιντριγκάρουν, συνθέτουν και παράγουν πολιτική (του ελέους)!

Με αγωνία παρακολουθούμε τις εξελίξεις στη χαρά της διάσπασης και της φλυαρίας!

ΠΗΓΗ

Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΑΓΩΓΙΑ ΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

 Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΑΓΩΓΙΑ ΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Καμιά φορά ακούς φτωχούς λαϊκούς ανθρώπους να λένε για την εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής: ότι μπορεί να είναι ότι είναι, αλλά… τα λένε για τους καναλάρχες, τα χώνουν στους εθνικούς εργολάβους, βρίζουν τους τραπεζίτες κτλ.

Αλήθεια έχετε υπόψη σας τι προέβλεπε  το πρόγραμμα του ιταλικού  φασισμού κατά την περίοδο 1919-1922, πριν δηλαδή αναλάβουν την εξουσία;

Κατάργηση της Μοναρχίας, της Συγκλήτου και των Ευγενών.

Δημοκρατική και καθολική ψηφοφορία για την εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης ως Ιταλικό Τμήμα της Διεθνούς Συντακτικής Συνέλευσης των Λαών.

Διεθνής αφοπλισμός και κατάργηση της αναγκαστικής στρατιωτικής θητείας.

Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Δήμευση των πολεμικών υπερκερδών και φορολογία του κεφαλαίου: κατάργηση του Χρηματιστηρίου και διάλυση των εταιρειών περιορισμένης ευθύνης και των τραπεζών.

Η γη στους αγρότες.

Μεταφορά του ελέγχου της βιομηχανίας στα συνδικάτα τεχνιτών και εργατών….

O Χίτλερ επιθεωρεί τις εγκατασάσεις της ThyssenKrupp, συνοδευόμενος από τους ιδιοκτήτες.

Μήπως γνωρίζετε και το πρόγραμμα του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού; Το περίφημο Πρόγραμμα των Είκοσι πέντε Σημείων το οποίο υιοθετήθηκε το 1920 από τους Ναζί; Μεταξύ άλλων ετερόκλητων στοιχείων, προέβλεπε:

Κατάργηση του εισοδήματος από επενδύσεις.

Σπάσιμο των δεσμών του τόκου.

Δήμευση όλων των τραστ.

Διαμοίραση των κερδών στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Δήμευση χωρίς αποζημίωση όλων των γαιών με στόχο τη χρήση τους από την κοινότητα.

Θανατική ποινή στους τοκογλύφους και τους κερδοσκόπους.

Έχουμε πλέον την ιστορική πείρα, αλλά και την υποχρέωση θα μου επιτρέψετε να πω, να ξεχωρίζουμε το ειλικρινές πολιτικό πρόγραμμα και στόχο από τη δημαγωγία. Στην περίπτωση του φασισμού μιλάμε για μια ξεδιάντροπη ατιμία, για μια ανενδοίαστη δημαγωγία, μιας και τα συγκεκριμένα τομάρια επειδή πάντα βγαίνουν από τις τρύπες τους σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, που μεγάλες μάζες λαϊκών ανθρώπων ζουν μέσα στην ανέχεια και στις στερήσεις, χρησιμοποιούν σοσιαλιστική έως και επαναστατική φρασεολογία, λέγοντας απλά αυτά που θέλουν να ακούσουν οι φτωχοί άνθρωποι για να τους εγκλωβίσουν στα δίχτυα του φασισμού και να τους καταστήσουν στην ουσία ακίνδυνους για το σύστημα που τους καταδικάζει στη φτώχεια.

Κάποτε δυο ένθερμοι φοιτητές και θιασώτες του εθνικοσοσιαλισμού πλησίασαν τον Γκέμπελς αναζητώντας μια εξήγηση πως θα μπορούσε να υλοποιηθεί το «Σπάσιμο των δεσμών του τόκου», έλαβαν την απάντηση ότι το μόνο «σπάσιμο που πιθανόν να πραγματοποιούνταν ήταν εκείνο του κεφαλιού όσων επιχειρούσαν να κατανοήσουν αυτόν τον όρο.

Εκείνο όμως που αποκαλύπτει πανηγυρικά τον χαρακτήρα και τον ρόλο του φασισμού και στον πλέον δύσπιστο, είναι μια επίσημη επιστολή από την περιφερική ηγεσία του ναζιστικού κόμματος στη Δρέσδη προς τον βιομήχανο Φρίτσε, στη Βαϊμάρη, ο οποίος είχε διστάσει να προσφέρει οικονομική στήριξη εξαιτίας της διεξαχθείσας «αντικαπιταλιστικής» προπαγάνδας:

«Μην αφήνετε τον εαυτό σας να οδηγείται σε διαρκή σύγχυση εξαιτίας των αναγραφόμενων στις αφίσες μας… Φυσικά, υπάρχουν συνθήματα του τύπου ‘Κάτω ο καπιταλισμός’ κλπ. ωστόσο, αυτά είναι αναμφισβήτητα απαραίτητα, διότι υπό τη σημαία του ‘εθνικά γερμανικού’ ‘η μόνο του ‘εθνικού’, πρέπει να ξέρετε ότι δε θα καταφέρουμε ποτέ το στόχο μας, δε θα έχουμε κανένα μέλλον. Πρέπει να μιλήσουμε τη γλώσσα των πικραμένων σοσιαλιστών εργατών… αλλιώς δε θα μπορέσουν να αισθανθούν οικεία μαζί μας. Δεν προσερχόμαστε με ξεκάθαρο πρόγραμμα για λόγους διπλωματίας»

(Από το βιβλίο του Μόουερ, Η Γερμανία γυρίζει το χρόνο πίσω, σελ. 150)

Κατάλαβες πικραμένε μου συνάδελφε, πατριώτη, συνάνθρωπε; Σου λένε αυτά που θες να ακούσεις για να αισθανθείς οικία μαζί τους. Μην τους κάνεις τη χάρη λοιπόν, στείλε τους πάλι πίσω στα λαγούμια τους, εκεί στα σκοτάδια που ανήκουν, εμείς έχουμε άλλη δουλειά, την ανατροπή ενός συστήματος που σάπισε και βρωμάει φασισμό και κυρίως την οικοδόμηση της καινούργιας κοινωνίας.

Για περεταίρω μελέτη διαβάστε εδώ

Αναρτήθηκε από ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Με το ΚΚΕ για διέξοδο υπέρ του λαού

Με το ΚΚΕ για διέξοδο υπέρ του λαού

Με εξαιρετικά ταχείς ρυθμούς οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, με τη μία ή την άλλη έκφρασή τους, επιχειρούν ένα νέο εγκλωβισμό του λαού στο μονόδρομο που οδηγεί στην ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών με τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Ηδη με την έναρξη των διαδικασιών για νέες εκλογές, επιχειρείται αναδιάταξη στο πολιτικό σκηνικό ώστε να χειραγωγηθεί η λαϊκή αντίδραση, την ώρα ακριβώς που γίνεται όλο και πιο καθαρό ότι με κάθε εκδοχή διαχείρισης το σύστημα όχι μόνο παραμένει βάρβαρο, αλλά σε κάθε βήμα του τραβάει στον γκρεμό την εργατική τάξη.
Με δήλωσή του, εκπρόσωπος της ΕΕ έκανε καθαρό: «Δεν ανησυχούμε για την εφαρμογή του προγράμματος (...) Ανεξάρτητα από τις εκλογές, οι μεταρρυθμίσεις μπορούν να εφαρμοστούν». Η ίδια η Α. Μέρκελ δήλωσε ότι «η παραίτηση Τσίπρα είναι μέρος της λύσης και όχι της κρίσης». Με αυτά τα δεδομένα, έχει ξεχωριστή σημασία η τοποθέτηση του ΚΚΕ ότι δεν παίρνει μέρος στις διάφορες απόπειρες διαμόρφωσης αντιλαϊκών κυβερνήσεων διαχείρισης, όπως κι αν ονομαστούν, «ειδικού σκοπού», «αριστερές», «σωτηρίας», που όμως όλες τους οδηγούν συνέχεια το λαό στη χρεοκοπία. Ο λαός έχει ήδη αρκετή εμπειρία από τέτοιες κυβερνήσεις και από τις διάφορες εκδοχές της συνεργασίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Στην επιχείρηση για το νέο εγκλωβισμό των λαϊκών στρωμάτων μετέχουν κι εκείνα τα τμήματα της αστικής τάξης που φλερτάρουν με τη δυνατότητα αλλαγής νομίσματος, στο πλαίσιο του ίδιου αντιλαϊκού καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Αυτό άλλωστε σηματοδότησαν οι χτεσινές δηλώσεις της ομάδας Λαφαζάνη.
Το ΚΚΕ έχει κάνει εξαρχής καθαρό ότι πραγματικός αντίπαλος για το λαό είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, που υπηρετείται από διάφορες «εναλλακτικές πολιτικές». Οπως έχει αποδείξει η πορεία συνολικά του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 μέχρι σήμερα, αυτός ο αντιλαϊκός δρόμος δεν υπηρετείται μόνο απ' όσες δυνάμεις εφαρμόζουν άμεσα τα αντιλαϊκά μέτρα αλλά και όσους σπέρνουν αυταπάτες ότι χωρίς ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ, την εξουσία τους μπορεί να υπάρξουν εναλλακτικές υπέρ του λαού, αλλάζοντας π.χ. το νόμισμα, αλλά στηρίζοντας το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Το ΚΚΕ κάλεσε το λαό να καταδικάσει και με την ψήφο του τόσο τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και τα άλλα κόμματα που στήριξαν τα προαπαιτούμενα του 3ου μνημονίου και το ίδιο το τρίτο μνημόνιο. Να μην αφήσουν στο απυρόβλητο και εκείνες τις δυνάμεις του κυβερνητικού κόμματος που ενώ έως χτες στήριξαν κάθε κυβερνητική απόφαση, τώρα παριστάνουν τους διαφωνούντες.
Κόντρα στην επιδίωξη όσων θέλουν το λαό θεατή στη σφαγή του, η μάχη των εκλογών πρέπει να δοθεί έτσι ώστε να δυναμώσει το μήνυμα της αντίστασης, της πάλης ενάντια στα επαίσχυντα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς - αντιλαϊκούς νόμους, έτσι που να ενισχύεται η μόνη δύναμη πάνω στην οποία μπορεί να στηριχτεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το ΚΚΕ, που μπορεί να ηγηθεί στην πάλη για μια πραγματική εναλλακτική διέξοδο προς όφελος του λαού. Τη δέσμευση αυτή ανέλαβε ήδη το ΚΚΕ, αρνούμενο να παίξει στα όποια παιχνίδια αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης του λαού. Εκανε καθαρό ότι διεκδικεί κάθε λαϊκή ψήφο, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολή, σε κάθε πόλη και χωριό, για να βγει ο λαός δυνατός, για τη δική του προοπτική και εξουσία.

Το πραγματικό αποκούμπι για το λαό

Το πραγματικό αποκούμπι για το λαό

Είθισται πολλά από τα βαριά αντεργατικά μέτρα οι κυβερνήσεις να επιλέγουν να τα περνάνε καλοκαίρι, όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκονται σε άδεια, έστω και ολιγοήμερη και οι αντιδράσεις είναι εκ των πραγμάτων πιο άμαζες. Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πρωτοτύπησε και σ' αυτό, αποφασίζοντας να περάσει όχι ένα μεμονωμένο νομοσχέδιο, αλλά ένα ολόκληρο μνημόνιο (!) από τη Βουλή παραμονές Δεκαπενταύγουστου, στην καρδιά δηλαδή του καλοκαιριού. Βεβαίως, έχει εμπιστοσύνη στον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και γνωρίζει καλά ότι οι δυνάμεις που επηρεάζει στο κίνημα δεν έχουν ούτε τη διάθεση ούτε, βέβαια, το μέγεθος για να σηκώσουν την παραμικρή αντίδραση. Ασε που τα περισσότερα συνδικαλιστικά στελέχη του εργατοπατερισμού, παλιού και νέου, έκαναν τα μπάνια τους...

***

Μόνο το ΠΑΜΕ ήταν εκεί, με μαζικές διαδηλώσεις, τη μέρα που ψηφιζόταν το τρίτο μνημόνιο, αλλά και οι προηγούμενες αντιλαϊκές συμφωνίες με τα προαπαιτούμενα. Μέσα σε λίγες μέρες, διοργάνωσε τρεις μαζικές κινητοποιήσεις στην Αθήνα και δεκάδες ακόμα σε όλη τη χώρα. Χώρια η ασταμάτητη δράση του στους χώρους δουλειάς για τη διαφώτιση και την οργάνωση των εργαζομένων, η στήριξη σε κλαδικούς και επιχειρησιακούς αγώνες, από τις δυνάμεις του ταξικού κινήματος. Τα αντανακλαστικά των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, η ετοιμότητα των στελεχών και μελών τους, λειτούργησαν ακαριαία και έτσι καταγράφηκε μια ισχυρή πρώτη απάντηση στο τρίτο μνημόνιο που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και ψηφίστηκε από ΝΔ - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ.

***

Αυτή η ακαριαία αντίδραση, συνέχεια των αγώνων που προηγήθηκαν, είναι παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Η μάχη μεταφέρεται τώρα στους τόπους δουλειάς, εκεί όπου αργά ή γρήγορα θα περάσουν σε εφαρμογή τα βάρβαρα μέτρα. Η διαφώτιση των εργαζομένων για το χαρακτήρα και τους στόχους τους, η αποκάλυψη της στρατηγικής που τα επιβάλλει, η αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, που προσπαθεί να κρατήσει τους εργαζόμενους σε στάση ανοχής και αναμονής, η οργάνωση πυρήνων σε κάθε τόπο δουλειάς, που θα παίζουν το ρόλο του οργανωτή στο χώρο τους, η προετοιμασία για νέους, σκληρούς ταξικούς αγώνες, με την αξιοποίηση όλων των μορφών πάλης, είναι στην ημερήσια διάταξη του σχεδιασμού που κάνουν τώρα τα ταξικά συνδικάτα σε κλάδους και περιοχές.

***

Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώνεται ότι το ΠΑΜΕ, οι κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές που δρουν μέσα από τις γραμμές του, είναι το πραγματικό αποκούμπι των εργαζομένων στη λαίλαπα των μνημονίων και της αντιλαϊκής πολιτικής. Η ενίσχυση του ταξικού πόλου και η ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος είναι προϋπόθεση για να ζήσει ο λαός μας καλύτερες μέρες. Αυτή η ανάγκη πρέπει να κυριαρχήσει ως κριτήριο για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα και μπροστά στις επικείμενες εκλογές, ενισχύοντας αποφασιστικά το ΚΚΕ, που δίνει όλες του τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση.

Π.