ΜΑΤ και βία κατά διαδηλωτών στην Καρδίτσα κατά της δημοπράτησης εκτάσεων στα Άγραφα για ανεμογεννήτριες

  (VIDEO – ΦΩΤΟ)

05-08-2019

Με χημικά και αστυνομοκρατία υποδέχτηκε η δημοτική αρχή της Καρδίτσας τους διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για την παράδοση δημοτικής γης σε ιδιώτες με στόχο τη δημιουργία αιολικών πάρκων στα Άγραφα. 

Κατιούσα
 

Ένα τελευταίο δωράκι σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, λίγες μέρες πριν παραδώσει την εξουσία έκανε η απερχόμενη δημοτική αρχή του Δήμου Καρδίτσας, στηριζόμενης από το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, έχοντας όμως λάβει και στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις περασμένες εκλογές του Μαΐου. Πιο συγκεκριμένα, μες στον Αύγουστο αποφάσισε, για να περιορίσει κατά το δυνατόν τη μαζική παρουσία κόσμου, να δημοπρατήσει 10 δημοτικά δασικά τεμάχια με στόχο τη μετατροπή τους σε αιολικά πάρκα στις κορυφές των Αγράφων.




Λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, καθώς από το πρωί συγκεντρώθηκε αρκετός κόσμος, προσπαθώντας να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, που συναντά την αντίδραση της πλειονότητας των κατοίκων σε Καρδίτσα και Ευρυτανία. Το δημαρχείο φρουρούνταν από δεκάδες αστυνομικούς και μια διμοιρία των ΜΑΤ. Οι διαδηλωτές προσπάθησαν να ματαιώσουν τη διαδικασία, μπαίνοντας στο δημαρχείο, ωστόσο η αστυνομία έκανε χρήση χημικών αλλά και μια οβίδα κρότου – λάμψης, σε ένα πλήθος όπου βρίσκονταν ακόμα και συνταξιούχοι, όπως ο Παναγιώτης Μπότσης, παλιός πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φαρμάκου. Μια σειρά φορέων και συλλόγων εισήλθαν τελικά στο δημαρχείο, επιχειρώντας να αποτρέψουν τη δημοπράτηση, που τελικά πραγματοποιήθηκε, με τους κατοίκους να συντονίζουν τις επόμενες ενέργειες αντίδρασής τους.

 Ανάμεσα στους ομιλητές που κατήγγειλαν τη μεθόδευση και την αστυνομική βία και ο δημοτικός σύμβουλος δήμου Λίμνης Πλαστήρα Βασίλης Ελευθερίου:

 
Νωρίτερα, στο κάλεσμα συμμετοχής στη σημερινή παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το δημαρχείο, η Λαϊκή Συσπείρωση σημείωνε τα εξής:

Η Λαϊκή Συσπείρωση καταγγέλλει την απερχόμενη Δημοτική Αρχή του Δήμου Καρδίτσας (ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΚΙΝ.ΑΛ. η οποία στηρίχτηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 26ης Μάη με τον πιο επίσημο τρόπο) για την επαίσχυντη απόφαση να προχωρήσει σε ανοιχτή δημοπρασία για την εκμίσθωση δημοτικών εκτάσεων για την εγκατάσταση των πυλώνων υψηλής τάσης των σχεδιαζόμενων προς χωροθέτηση ανεμογεννητριών στις κορυφές των Αγράφων.

Με τον τρόπο αυτό εντείνεται η επιθετικότητα και ανοίγεται περαιτέρω ο δρόμος για να προχωρήσει η συγκεκριμένη επένδυση η οποία έχει απέναντί της τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού των Νομών Καρδίτσας και Ευρυτανίας.

Την ίδια στιγμή στρώνει το έδαφος στη νέα Δημοτική Αρχή του Δήμου Καρδίτσας και όχι μόνο, με την ανάληψη των καθηκόντων τους να αντιμετωπίσουν με τη γνωστή μοιρολατρία ένα τόσο σημαντικό ζήτημα και να αποσυρθούν από όποια «διάθεση» αντίδρασης σε αυτή.

Εύλογα ερωτήματα προκαλεί παράλληλα και η χρονική συγκυρία και η «βιασύνη» την οποία χαρακτηρίζει η συγκεκριμένη επιλογή της Δημοτικής Αρχής για την εν λόγω δημοπράτηση, λίγες μόλις ημέρες πριν παραδώσει τη διοίκηση του Δήμου στη νέα Αρχή. Σαν να μη έφτανε η «πλάτη» που έβαλε τόσο η απερχόμενη Αρχή του Δήμου Καρδίτσας όσο και του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα και των αντίστοιχων Αυτοδιοικητικών ομάδων τους, το περασμένο διάστημα να περάσουν αναίμακτα οι επιδιώξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με τις ευλογίες φυσικά της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, έρχεται η συγκεκριμένη εξέλιξη να αποδείξει τις ακριβείς επιδιώξεις αυτών οι οποίες φυσικά και θα συνεχιστούν όλο το επόμενο διάστημα.

Την ίδια λοιπόν στιγμή που ο λαός των Δήμων του Νομού Καρδίτσας και του Νομού Ευρυτανίας, σύσσωμος αντιδρά και αντιστέκεται μη δεχόμενος την παράδοση της γης που του ανήκει σε κανέναν επενδυτή, την ίδια στιγμή που φορείς, σωματεία πολιτιστικοί σύλλογοι και πολλοί άλλοι δεν δέχονται τη συγκεκριμένη εξέλιξη, η Δημοτική Αρχή προσπαθεί να «σώσει οτιδήποτε αν σώζεται» δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο και το ρόλο αυτών των παρατάξεων οι οποίες όλα τα προηγούμενα χρόνια είτε από θέσεις διοίκησης είτε από θέσεις αντιπολίτευσης δεν άρθρωσαν ούτε μία κουβέντα για τις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου απέναντι στη γη, το περιβάλλον και την καθημερινότητα του λαού.

Η Λαϊκή Συσπείρωση καλεί το λαό της Καρδίτσας, της Λίμνης Πλαστήρα αλλά και των άλλων Δήμων να κάνουν δική τους τόσο την υπόθεση ενάντια στα σχεδιαζόμενα Αιολικά Πάρκα σε Άγραφα και οπουδήποτε αλλού, όσο και την υπόθεση για αποκλειστικά Δημόσιο και ενιαίο φορέα Ενέργειας, ενάντια στην παράδοση του φυσικού και ενεργειακού πλούτου της περιοχής στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας.

Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως το πραγματικό δίλημμα που τίθεται δεν είναι “ναι ή όχι στα αιολικά πάρκα”, αλλά “ανάπτυξη για τα κέρδη των μονοπωλίων ή για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών;”. Η Ελλάδα έχει σήμερα μεγάλες αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες. Αυτό που μπαίνει εμπόδιο στην αξιοποίησή τους είναι η εκμετάλλευση και λειτουργία τους με κριτήριο το κέρδος.

Καλούμε σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 5 Αυγούστου στις 9:00 στο Δημαρχείο για να ακυρώσουμε τις επιδιώξεις των απερχόμενων, αλλά και τις όποιες σκέψεις των νέων Δημοτικών Αρχών, οι οποίες θα ανοίξουν με τον πιο επίσημο τρόπο την επιθετικότητα των μονοπωλιακών ομίλων και την εντατικοποίηση των διαδικασιών για τη χωροθέτηση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Για τη Λαϊκή Συσπείρωση

Ελευθερίου Βασίλης Δημοτικός Σύμβουλος Λίμνης Πλαστήρα Κρανιάς Βασίλης Δημοτικός Σύμβουλος Καρδίτσας Πολυγένης Άρης Δημοτικός Σύμβουλος Παλαμά Γιώτης Λάμπρος Δημοτικός Σύμβουλος Μουζακίου
Στουρνάρας Ηλίας Δημοτικός Σύμβουλος Σοφάδων

http://www.katiousa.gr 

ΚΕΡΚΥΡΑ- Εργαζόμενος καταγγέλλει το βασανισμό του από τους προϊστάμενος του σε επιχείρηση εστίασης (ΦΩΤΟ)

Την καταγγελία πρακτικά ασκούμενου μάγειρα σε γνωστή πολυτελή επιχείρηση εστίασης της Κέρκυρας για βασανισμό που υπέστη από τους προϊσταμένους του δημοσιεύει το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κέρκυρας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον εργαζόμενο, δέχθηκε κλωτσιές στα πόδια, μπουνιές στο στήθος, ύβρεις, χυδαιολογίες, απειλές, κάψιμο στο σώμα με καυτό λάδι και πυρακτωμένα στην πλάκα της κουζίνας μεταλλικά αντικείμενα. (Διαβάστε την καταγγελία του εργαζόμενου ΕΔΩ)

Σε ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο σημειώνει:


«Το ΔΣ του ΕΚΚ συνεδρίασε εκτάκτως την Παρασκευή 2 Αυγούστου με πρώτο θέμα τη σοβαρή καταγγελία πρακτικά ασκούμενου μάγειρα σε γνωστή πολυτελή επιχείρηση εστίασης της Κέρκυρας για βασανισμό που υπέστη από τους προϊσταμένους του. Οι προϊστάμενοι του μάλιστα, σύμφωνα με την καταγγελία, ενεργούσαν εις γνώση του ιδιοκτήτη και γνωστότατου επιχειρηματία.

Η πρακτική άσκηση στο πολυτελές κατάστημα από τους "μεγάλους" σεφ περιελάμβανε κλωτσιές στα πόδια, μπουνιές στο στήθος, ύβρεις, χυδαιολογίες, απειλές, κάψιμο στο σώμα με καυτό λάδι και πυρακτωμένα στην πλάκα της κουζίνας μεταλλικά αντικείμενα. Με αυτούς τους τρόπους ασκούνταν στη μαγειρική ο νέος αυτός πρακτικάριος!!!

Είναι πραγματικά σοκαριστικές τόσο οι αναφορές στο κείμενο-καταγγελία όσο και οι φωτογραφίες του νέου με τις πληγές. Τα δε καταγγελλόμενα επιβεβαιώνονται και από συναδέλφους του, σε συνάντηση που είχαν με συνδικαλιστή του κλάδου.

Τα φαινόμενα βίας, αυταρχισμού και εργοδοτικής τρομοκρατίας έχουν οξυνθεί το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα στους νέους που εργάζονται στον Επισιτισμό - Τουρισμό. Στόχος της εργοδοσίας είναι η δημιουργία μιας νέας γενιάς τρομαγμένων δούλων.

Οι πληγές στα χέρια του πρακτικά ασκούμενου μάγειρα από τα βασανιστήρια του στελέχους της εργοδοσίας με το χρόνο θα κλείσουν. Είμαστε βέβαιοι ότι με τη στήριξη της οικογένειάς του, τη συμπαράσταση των εργαζομένων και κυρίως με τη δύναμη και το θάρρος που ο νέος συνάδελφος απέδειξε ότι διαθέτει, καταγγέλλοντας ανοιχτά τους βασανισμούς του, γρήγορα θα κλείσουν και τα τραύματα της ψυχής του.

Τα σημάδια, όμως από τις πληγές στα χέρια του νέου αυτού εργαζόμενου θα μείνουν ανεξίτηλο στίγμα στην κοινωνία μας. Μια κοινωνία που αποδέχεται χωρίς σοβαρές αντιρρήσεις το πρότυπο εργασίας ή συμπεριφοράς που προβάλλει κάθε ανώμαλος σαδιστής, κάθε φασιστοειδές κατακάθι που ενεργεί κατ' εντολή των εκμεταλλευτών της κοινωνίας, δημιουργώντας γι' αυτούς νέες συνθήκες δουλείας και εκμετάλλευσης των εργαζομένων, με στόχο την ικανοποίηση της απληστίας τους και την υπερσυσσώρευση των κερδών τους.

Αυτό το φαινόμενο βασανισμού δεν είναι μοναδικό. Καθημερινά στους χώρους δουλειάς οι πρακτικά ασκούμενοι αντιμετωπίζουν ανάλογες συνθήκες με βασανισμούς, καψώνια, ύβρεις, απειλές, εξοντωτικούς ρυθμούς δουλειάς (πολλές φορές άσχετης με το αντικείμενο της άσκησής τους), με υπερωρίες που φτάνουν τις δέκα και δώδεκα ώρες, χωρίς ρεπό, χωρίς σωστή διατροφή, χωρίς αναρρωτική άδεια όταν ασθενήσουν. Τα νέα αυτά παιδιά στις περισσότερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις τα στοιβάζουν σε ακατάλληλα καταλύματα όπου δεν μπορούν ούτε να κοιμηθούν σωστά ούτε να αναπληρώσουν τις δυνάμεις τους από βάρδια σε βάρδια.

Τα φαινόμενα αυτά δεν καταγγέλλονται ανοικτά λόγω της τρομοκρατίας που ασκείται από διευθυντές και προϊσταμένους που απειλούν ευθέως μέσω της βαθμολόγησης ή και της διακοπής της πρακτικής άσκησης όποιον δεν ακολουθήσει τους "κανόνες". Η καταγγελία για τον πρακτικά ασκούμενο σημαίνει απόλυση, απώλεια της πρακτικής άσκησης και χάσιμο της εκπαιδευτικής χρονιάς.

Το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας καλεί την κυβέρνηση, τη Δικαιοσύνη, τους μηχανισμούς ελέγχου της Πολιτείας, τις Σχολές να διενεργήσουν έρευνα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνεται η πρακτική άσκηση στον Τουρισμό - Επισιτισμό. Ζητάμε να αλλάξει τώρα το θεσμικό πλαίσιο ώστε:

α) Οι πρακτικά ασκούμενοι να αποκτούν γνώση και να μη γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης των εργοδοτών.

β) Να αφαιρεθεί από τους εργοδότες και τα στελέχη τους το δικαίωμα βαθμολόγησης και απόλυσης των πρακτικά ασκούμενων.

γ) Να συγκροτούνται μεικτά κλιμάκια από το ΣΕΠΕ, οικείες συνδικαλιστικές οργανώσεις και τη Δημόσια Σχολή για τον έλεγχο της εφαρμογής των κανονισμών πρακτικής άσκησης.

δ) Κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης να αμείβεται ο ασκούμενος με το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη και να ασφαλίζεται κανονικά.
ε) Να βαθμολογεί την πρακτική άσκηση ανεξάρτητη αρχή με τη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων και της δημόσιας σχολής.

στ) Να υποχρεούται ο εργοδότης με εφαρμογή των όρων της Κλαδικής ΣΣΕ σε διετή απασχόληση του πρακτικά ασκούμενου όταν αυτός τελειώσει τις σπουδές του.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μην αφήνουν χώρο στην εργοδοτική τρομοκρατία και στην επίθεση στα εργατικά δικαιώματα. Αποτελεί άμεση ανάγκη να καταγγελθεί η εργοδοτική ασυδοσία και να συσπειρωθούν οι εργαζόμενοι στα ταξικά συνδικάτα, ώστε να αντιμετωπιστεί η νέα επίθεση που οδηγεί σε συνθήκες ακραίας δουλείας και εκμετάλλευσης».

902gr

Περίπτωση Κορκονέα

Νεk

Άσχετα από το αν τελικά ο Άρειος Πάγος χρειάστηκε όντως την όποια λαϊκή φοβέρα, για να επανεξετάσει την απόφαση αποφυλάκισης του ειδικού φρουρού, μπάτσου δολοφόνου, λόγω του  πρότερου σύννομου βίου, αλλά και λόγω του προσφάτως αλλαγμένου Ποινικού Κώδικα, όπως εσκεμμένα διασπείρεται για πολιτικούς λόγους, η ουσία του ζητήματος παραμένει ατόφια ως εξής:
Η δικαστική εξουσία του αστικού κράτους αθώωσε ακόμη μιά φορά, μετά από χρόνια, σε έναν πρώτο βαθμό την εκτελεστική εξουσία του ίδιου αστικού κράτους, που αφαίρεσε την ζωή ενός άοπλου έφηβου πολίτη.
Κρίνοντας εκείνη την στιγμή ως αστικοκρατική εξουσία, ο ίδιος ο Κορκονέας δηλαδή προσωπικά, ως μισθωτός δημόσιος υπάλληλος και καθ’ ύλην φορέας της εκτελεστικής εξουσίας, πως η μόνη πρέπουσα και νόμιμη αντίδραση του, ως μισθωτού φορέα της εκτελεστικής εξουσίας, άρα της ίδιας της εκτελεστικής εξουσίας του αστικού κράτους, απέναντι σε βρισιές και σε ένα μπουκάλι νερό, που μπορεί να έφαγε στην μάπα, ήταν να βγάλει το κουμπούρι και να πυροβολήσει, και τελικά να ξαπλώσει νεκρό έναν άοπλο πιτσιρικά, που “τόλμησε” να τον αμφισβητήσει ως εξουσία, ως είχε όμως δικαίωμα, να το κάνει μέσα σε ένα “φιλικό προς την προσωπική ελευθερία αστικό καθεστώς“…
Η πρώτη υπερασπιστική γραμμή (Κούγιας), που ακολουθήθηκε, ήταν πως το θύμα βλήθηκε διά της τεθλασμένης, άρα τυχαία, δηλαδή η θανάσιμη σφαίρα εκτοξεύτηκε από το περίστροφο του μπάτσου, ψηλά προς τον αέρα, κι εξοστρακιζόμενη στην συνέχεια κατέληξε στην καρδιά του Αλέξη. Δηλαδή γκαντεμιά, μιά στο εκατομμύριο…
Το μόνο σίγουρο με την τωρινή απόφαση του Αρείου Πάγου, είναι πως το αστικό κράτος με τις εξουσίες του αναδιπλώνεται και παραπέμπει το ζήτημα στο ασαφές μέλλον, ίσως και για να κερδίσει κάποιον χρόνο, λόγω των αντιδράσεων. Δεν είναι καθόλου βέβαιο, πως η τελική θεσμική ετυμηγορία του, θα αποδώσει την όποια δικαιοσύνη σχετικά με την δολοφονία ενός άοπλου πολίτη από έναν ειδικό φρουρό, ταγμένο στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και στην προστασία τους, κατά τ’άλλα…
Πρόκειται ξεκάθαρα περί αναδίπλωσης της αστικής εξουσίας κι όχι περί τελεσίδικης απόφασης για το “κοινό, περί δικαίου αίσθημα…” Κρατάμε λοιπόν μικρό καλάθι…
Η ίδια, η πρωτόδικη απελευθέρωση του ειδικού φρουρού Κορκονέα σήμαινε ουσιαστικά ότι:
Σαν σε ένα διαρκές δικαστήριο, κάθε μέρα θα αθωώνεται ο κάθε δολοφόνος μπάτσος, ενώ την ίδια στιγμή ο κάθε Αλέξης και οι οικείοι του θα καταδικάζονται ισόβια σε έναν πολύμορφο θάνατο.
Η πραγματικότητα από μόνη της συνιστά έναν σύγχρονο ορισμό της τραγικής ειρωνείας.
Ο θύτης τελικά εξιλεώνεται, ενώ το ίδιο το θύμα καταδικάζεται από την εξουσία.
Δίχως “από μηχανής θεούς” και τα ρέστα…
Δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος για την απελευθέρωση Κορκονέα ο αλλαγμένος Ποινικός Κώδικας. Αθωώσεις δολοφόνων μπάτσων έχουν γίνει και στο παρελθόν, όπως του Μελίστα κάποτε, δολοφόνου μπάτσου του Καλτεζά ή και του παρακρατικού Καλαμπόκα, τότε με τις ανακαταλήψεις των σχολείων και την δολοφονία του δασκάλου Τεμπονέρα.
Τέτοιες αποφυλακίσεις δολοφόνων μπάτσων ή παρακρατικών έχουν υπάρξει και στο παρελθόν, δεκαετίες πίσω, χωρίς τότε να υφίσταται ο τωρινός Ποινικός Κώδικας.
Κρατάμε ως επιβεβαίωση των δίκαιων λαϊκών αγώνων το γεγονός ότι, όταν απέναντι σε διαδηλωτές ή απεργιακές κινητοποιήσεις στέλνονται τα ΜΑΤ με ασπίδες, γκλομπ, χημικά, δακρυγόνα, ακόμη και ασφαλίτες με κουμπούρια, μόνο φανερή και πρόδηλη γίνεται η αστικοκρατική καταστολή εναντίον του “εχθρού λαού”.
Ιδίως απέναντι σε νέους, που είναι μιά σοβαρή απειλή λόγω της ηλικίας τους για το γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Οι νέοι άνθρωποι, ακόμη και του αστικού ιστού, που εξεγείρονται και ίσως θανατώνονται για τις ιδέες τους δίχως καμμιά ασφάλεια κανενός ασύλου, όντας μαθητές γυμνασίου ακόμη, ορίζουν δυστυχώς τα όρια μιας επιτρεπόμενης και ανεκτής ελευθερίας από το ίδιο το αστικό κράτος, ακόμη και προς τα παιδιά αστών γονέων.
Εξάλλου, χώρια από τα τάγματα εφόδου της, η αστική τάξη προσπαθεί να επιβάλει το δικό της συμφέρον, εδώ και δεκαετίες, προβάλλοντας ανελλιπώς πρότυπα όπως του Robocop ή του Δικαστή Dredd φερ’ειπείν, που δρούν επιβάλοντας ποινές σε όποιον είναι εκτός νόμου, δηλαδή εκτός νόμων των κρατούντων αρχόντων…

Η απαγόρευση της δουλείας βλάπτει την ανταγωνιστικότητα λέει ο Μπολσονάρου

 

03-08-2019

Βήμα προς τον κομμουνισμό θεωρεί ο πρόεδρος της χώρας τη νομοθεσία κατά της δουλείας. 

Κατιούσα

 

Μπορεί η δουλεία στη Βραζιλία να καταργήθηκε επισήμως το 1888, ωστόσο δε λείπουν ακόμα οι γαιοκτήμονες που καταφεύγουν σε πρακτικές που μόνο με σκλαβιά μπορούν να συγκριθούν, εξαναγκάζοντας εργάτες γης να δουλεύουν χωρίς καμία χρηματική αμοιβή. Το πρόβλημα ήταν τόσο έντονο, ώστε το 2014 προστέθηκε στο βραζιλιάνικο σύνταγμα η πρόβλεψη πως προβλέπεται απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας όσων γαιοκτημόνων χρησιμοποιούν “εργασία που προσιδιάζει στη δουλεία”.


Σύμφωνα όμως με το Βραζιλιάνο πρόεδρο, Ζαΐρ Μπολσονάρου, οι κανόνες αποφυγής συνθηκών σκλαβιάς στα χωράφια αντιστρατεύεται την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. “Τι σημαίνει δουλεία;”, διερωτήθηκε ο Μπολσονάρου, λέγοντας πως η συγκεκριμένη αντίληψη μπήκε στο βραζιλιάνικο σύνταγμα επειδή, “μέχρι πρόσφατα, το κράτος που χτίζαμε ήταν ένα ολοκληρωτικό ή σοσιαλιστικό κράτος. Μέσω των νόμων πλησιάζαμε στο σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό”.

Ο πρόεδρος μάλιστα συνέχισε, προτείνοντας την τροποποίηση των κανόνων ασφαλείας στις επιχειρήσεις, ώστε να προσελκυστούν επενδυτές και να επεκταθεί η ανταγωνιστικότητα της Βραζιλίας.

H σύγχρονη σκλαβιά βρίσκεται συνήθως στους κλάδους της υλοτομίας, της παραγωγής άνθρακα και της υφαντουργίας. Σε περιοχές του Αμαζονίου προσβάσιμες μόνο με ταχύπλοα ή αεροπλάνα, εργάτες εξαναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς αμοιβή μέχρι να ξεπληρώσουν τα αφεντικά τους για πραγματικά ή υποτιθέμενα χρέη. Από το 2003 ως το 2018, έχουν καταγραφεί 45.028 διασώσεις εργατών που δούλευαν σε συνθήκες σκλαβιάς στη Βραζιλία.

Μέχρι πρόσφατα, την καταπολέμηση της δουλείας είχε αναλάβει το υπουργείο εργασίας, το οποίο ο Μπολσονάρου κατάργησε αμέσως μετά την ανάληψη της προεδρίας.

Με πληροφορίες από telesur

Έρνστ Μπλοχ – Μαρξισμός και ουτοπία

Κατιούσα

Η περίπτωση του Έρνστ Μπλοχ, ενός από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του γερμανόφωνου χώρου τον 20ό αιώνα, σκιαγραφεί γλαφυρά τα αγκάθια στη συνύπαρξη αστών διανοουμένων μαρξιστικής αναφοράς με τη ΓΛΔ, την οποία εν προκειμένω εθελοντικά είχε επιλέξει ως τόπο εγκατάστασης για αρκετά χρόνια. Η απροθυμία των ιθυνόντων της ΓΛΔ να δεχτούν τα ιδεαλιστικά κατάλοιπα της φιλοσοφίας του Μπλοχ και η αμοιβαία, ταξικά δικαιολογημένη, καχυποψία εκατέρωθεν οδήγησαν τελικά σε ένα αρκετά θορυβώδες, πλην επί της ουσίας αμοιβαία αποδεκτό διαζύγιο.
Γεννήθηκε στις 8 Ιούλη 1885 στο Λούντβιχσχάφεν σε εβραιογερμανική οικογένεια ενός σιδηροδρομικού. Σπούδασε φιλοσοφία, φυσική, γερμανική φιλολογία και μουσική μεταξύ Μονάχου και Βίρτσμπουργκ. Το 1908 αναγορεύθηκε σε διδάκτορα φιλοσοφίας και εργάστηκε ως το 1914 ως δάσκαλος κατ’ οίκον και αρθρογράφος. Την ίδια περίοδο μπαίνει στον κύκλο των σημαντικών αστών κοινωνιολόγων Γκέοργκ Ζίμελ και Μαξ Βέμπερ, ενώ συνδέεται φιλικά με τον Γκέοργκ Λούκατς, που αργότερα θα εξελίσσονταν σε σημαντικό προπάτορα του δυτικού μαρξισμού. Επιπλέον, συμμετείχε στο κίνημα «Wandervogel», που αποτελούνταν από αστούς νέους οι οποίοι επιζητούσαν την «επιστροφή στη φύση» μακριά από τις εκβιομηχανισμένες μεγαλουπόλεις. Τα ουτοπικά στοιχεία που σημάδεψαν τις μετέπειτα φιλοσοφικές του αναζητήσεις ήδη ανιχνεύονται σε αυτή την πρώιμη περίοδο. Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε αντίθεση με τους περισσότερους διανοούμενους της τάξης του, περιλαμβανομένων των Βέμπερ και Ζίμελ, ο Μπλοχ θα ταχθεί αποφασιστικά κατά της σφαγής.
Το διάστημα 1917 ως 1919 κατέφυγε στην Ελβετία, χώρα υποδοχής πολλών πολιτικών διαφωνούντων από όλη την Ευρώπη, όπου και δημοσίευσε το σημαντικό φιλοσοφικό του έργο «Το πνεύμα της φιλοσοφίας», με επίκεντρο την ανίχνευση της έννοιας του ανθρωπισμού στην κοινωνία.
Υποδέχτηκε θετικά την Οχτωβριανή Επανάσταση, ενώ, μετά την επιστροφή του στη Γερμανία, παρότι αρχικά συμπαθών του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, προσέγγισε το ΚΚΓ, με τις μαρτυρίες για το αν έγινε μέλος του κόμματος να παραμένουν ως σήμερα αντιφατικές. Στα χρόνια της Βαϊμάρης, συνδέθηκε στενά με διάσημους αριστερούς διανοούμενους, όπως ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Κουρτ Βάιλ, ο Τέοντορ Αντόρνο και ο Βάλτερ Μπένγιαμιν. Εργαζόταν κυρίως ως αρθρογράφος, ενώ μεγάλα διαστήματα τα περνούσε ταξιδεύοντας στο εξωτερικό. Το γνωστότερο έργο του στη δεκαετία του ’20 ήταν το 1922, ήταν η μονογραφία του για τον προτεστάντη ριζοσπάστη θεολόγο του 16ου Τόμας Μίντσερ με τίτλο “Ο Τόμας Μίντσερ ως θεολόγος της Επανάστασης”.
Με την άνοδο των ναζί στην εξουσία φεύγει από τη Γερμανία και περνάει από μια σειρά χώρες, πριν εγκατασταθεί στις ΗΠΑ το 1938, όπου παίρνει και την υπηκοότητα το 1944. Μεγάλη αίσθηση είχε προκαλέσει η δημόσια τοποθέτησή του υπέρ των δικών της Μόσχας στην ΕΣΣΔ, γεγονός που τον έφερε σε σύγκριση με παλιούς του συνοδοιπόρους όπως ο Αντόρνο. Ως τις αρχές της δεκαετίας του ’50, ο Μπλοχ έβλεπε αναφανδόν θετικά το Στάλιν, γράφοντας μια σειρά επαινετικών κειμένων, από τα οποία αποστασιοποιήθηκε αργότερα. Στην Αμερική ο Μπλοχ συνέχισε να είναι συγγραφικά δημιουργικός, δεν κατόρθωσε ωστόσο να προσαρμοστεί όσο θα ήθελε λόγω της κακής γνώσης αγγλικών που διέθετε.
Τ0 1948 επιστρέφει σε γερμανικό έδαφος, και συγκεκριμένα στη Σοβιετική Ζώνη Κατοχής, που ένα χρόνο μετά θα αποτελούσε την επικράτεια της ΓΛΔ, τη δημιουργία της οποίας χαιρέτισε γεμάτος ελπίδα ο Μπλοχ: “Tώρα είναι εδώ μαζί μας, ο Νέος Κόσμος”. Από το 1949 ξεκίνησε να διδάσκει ιστορία της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Λειψίας – παρά την πρότασή που του είχε γίνει από το πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στην ΟΔΓ – μπροστά σε αμφιθέατρα διαρκώς γεμάτα. Οι υπεύθυνοι παιδείας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον, αλλά και έγνοια τις τοποθετήσεις του καθηγητή, ενώ ο επίκουρος καθηγητής Σπέρλινγκ είχε αναλάβει μέσω της επαφής του με τον Μπλοχ “να τον αποδεσμεύσει από μικροαστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις”. Παρόλα αυτά, όπως παραδεχόταν ο ίδιος ο Μπλοχ μετά την εγκατάστασή του πλέον στην ΟΔΓ, τα πρώτα χρόνια στην Ανατολική Γερμανία διέθετε πλήρη ελευθερία διδασκαλίας και συγγραφής.
Το 1954 ξεκινά να δημοσιεύεται το έργο του “Η αρχή της Ελπίδας”, ενώ ένα χρόνο μετά λαμβάνει το Εθνικό Βραβείο της ΓΛΔ. Ωστόσο, ήδη τα σύννεφα έχουν αρχίσει να πυκνώνουν, με την κριτική να ξεκινάει σε ακαδημαϊκό πλαίσιο και στη συνέχεια να λαμβάνει ανοιχτά πολιτικό χαρακτήρα. Από τους πρώτους που επικρίνουν ανοιχτά τον Μπλοχ, είναι ο συνάδελφός του Ρούγκαρντ Όττο Γκροπ, που το 1954, από βήματος του φιλοσοφικού συνεδρίου του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Μπάμπελσμπεργκ, εξέφρασε την ανησυχία του πως η αντίληψη του Μπλοχ για το Χέγκελ καθιστούσε δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ ιδεαλισμού και υλισμού.
Ο ίδιος ο Μπλοχ αρχίζει στις διαλέξεις του να επικρίνει ολοένα και πιο ανοιχτά αυτό που αντιλαμβανόταν ως “δογματικό μαρξισμό” εντός ΓΛΔ, καθώς και την ηγεσία της χώρας υπό τον Βάλτερ Ούλμπριχτ, εκφράζοντας παράλληλα την επιδοκιμασία του για το γιουγκοσλαβικό και το κινεζικό μοντέλο. Ιδιαίτερα θορυβημένο φαινόταν να είναι το κόμμα από αυτό που θεωρούσε ως διαβρωτική επίδραση του Μπλοχ σε μια σειρά φοιτητών του, που υιοθέτησαν ανοιχτά αντικαθεστωτικές θέσεις, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της Ουγγαρίας το 1956. Το ΕΣΚ πέρασε στην αντεπίθεση με συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος στις 30 Γενάρη 1957, όπου κηρύχθηκε “η πάλη ενάντια στην αστική φιλοσοφία”, στην οποία περιλαμβανόταν ρητά και ο Μπλοχ. Ο Ούλμπριχτ προσωπικά του απηύθυνε λίγες μέρες αργότερα επιστολή, στην οποία τον εγκαλούσε για ασυμβατότητα των θέσεων του φιλοσόφου με το μαρξισμό και για αρνητική επιρροή στους φοιτητές του.
Παρά την όξυνση της πολεμικής κι από τις δύο πλευρές, ο Μπλοχ αρχικά φαίνεται πως δεν είχε στόχο να εγκαταλείψει τη ΓΛΔ, και το 1958 δήλωσε πως παρέμενε πιστός στη χώρα και ότι αρνούνταν οι “πολεμοκάπηλοι” στη Δυτική Γερμανία να χρησιμοποιούν το όνομά του για πολιτικούς σκοπούς. Από την άλλη, η άρνησή του να αλλάξει τις θέσεις του καθιστούσαν δυσχερή τη συνέχιση της διδασκαλίας του και τη δημοσίευση των εργών του και στα τέλη της δεκαετία του ’50 συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα από το πανεπιστήμιο της Λειψίας. Επιπλέον, του δινόταν το ελεύθερο να μπαινοβγαίνει ελεύθερα μεταξύ ΟΔΓ και ΛΔΓ, προφανώς με την προσδοκία των αρχών πως κάποια στιγμή θα επέλεγε μόνος του “να διαβεί το Ρουβίκωνα”. Αυτή η στιγμή ήρθε τελικά λίγο καιρό μετά την ανέγερση του τείχους του Βερολίνου στις 13 Αυγούστου 1961, που βρήκε το Μπλοχ σε διακοπές στη Δυτική Γερμανία. Με δεδομένη την πρόταση που είχη ήδη να διδάξει στο πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, ο φιλόσοφος αποφάσισε να μην επιστρέψει στη ΓΛΔ. Σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Ακαδημίας Επιστημών της ΓΛΔ, δικαιολόγησε την απόφασή του ως αποτέλεσμα της “απομόνωσής” του στη ΓΛΔ, της αδυναμίας να διδάξει ή να εκδώσει το έργο του και των τιμωριών που υπέστησαν φοιτητές του. Τον επόμενο χρόνο, ο ίδιος αποκλείστηκε από την Ακαδημία.
Στην ΟΔΓ, ο ήδη υπερήλικας Μπλοχ συνέχισε το διδακτικό και συγγραφικό του έργο, λαμβάνοντας μια σειρά διακρίσεων σε δυτικογερμανικά πανεπιστήμια και άλλους φορείς, αλλά και τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο πανεπιστήμιο τυ Ζάγκρεμπ στην ενιαία τότε Γιουγκοσλαβία. Επέκρινε ανοιχτά τον πόλεμο του Βιετνάμ, ενώ είδε με συμπάθεια το φοιτητικό κίνημα στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Έφυγε από τη ζωή στις 4 Αυγούστου 1977. Mια εβδομάδα μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, στις 16 Νοεμβρίου 1989, η Ακαδημία Επιστημών της ΓΛΔ, που σε λιγότερο από 11 μήνες θα αποτελούσε παρελθόν, αποφάσισε τη μετά θάνατον αποκατάσταση του Έρνστ Μπλοχ στις τάξεις της.

Ο Σολζενίτσιν αυτοαποκαλύπτεται

Κατιούσα

Σήμερα συμπληρώνονται εννιά χρόνια από το θάνατο του ακραιφνούς αντικομμουνιστή Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και η Κατιούσα δημοσιεύει ένα κείμενο που είχε γραφτεί την περίοδο του θανάτου του, το 2008, όπου ο Σολζενίτσιν και οι αντιδραστικές του θέσεις, στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού και κάθε αντιδραστικού, δικτατορικού καθεστώτος, αποκαλύπτονται με εμφατικό τρόπο και ρίχνουν τη μάσκα του “μαχητή της ελευθερίας και της δημοκρατίας”.

Ο Ρώσος συγγραφέας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν έγινε γνωστός στη Δύση για τα αντικομμουνιστικά μυθιστορήματα που έγραψε, για τα οποία έφτασε να τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Απ’ τους πιο πολυδιαφημισμένους συγγραφείς, κυρίως στις ΗΠΑ, όπου παρουσιάζονταν ως «δημοκράτης» ο οποίος διώκονταν άδικα στην ΕΣΣΔ επειδή πάλευε για την ελευθερία. Αποτέλεσε με βάση αυτά κέντρο της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας τις δεκαετίες του ’60 και ’70.Με το θάνατό του στις αρχές Αυγούστου τα μεγάλα ΜΜΕ αλλά και ισχυροί ηγέτες όπως ο πρόεδρος της Γαλλίας Ν. Σαρκοζί, ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Β. Πούτιν αλλά και ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Χαβιέ Σολάνα, δεν παρέλειψαν να μας υπενθυμίσουν τους… «αγώνες του για τη δημοκρατία και την ελευθερία». Δε θα επικεντρώσουμε στα τερατώδη ψεύδη του Σολζενίτσιν σχετικά με τα «θύματα του κομμουνισμού» στην ΕΣΣΔ. Το ότι έφτασε στο σημείο να υποστηρίζει στα σοβαρά ότι ο αριθμός τους είναι 110 εκατομμύρια (!) αρκεί. Σύγχρονες ιστορικές έρευνες με βάση τα αρχεία που άνοιξαν μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ έχουν δώσει πραγματικά στοιχεία και όχι φαντασιοπληξίες. Αντίθετα, σε αυτό το κείμενο θα επικεντρώσουμε σε απόψεις που ο ίδιος εξέφρασε κατά καιρούς για τα επίκαιρα ζητήματα της εποχής, στα οποία δε χωρούν πολλές υποκειμενικές κρίσεις.
Ο Σολζενίτσιν και η Ισπανία
Αφότου πέθανε ο Φράνκο το 1975, το ισπανικό φασιστικό καθεστώς άρχισε να χάνει τον έλεγχο της πολιτικής κατάστασης και στην αρχή του 1976, το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης στράφηκε στα γεγονότα της Ισπανίας. Απεργίες και διαδηλώσεις υπέρ της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας υποχρέωσαν τον κληρονόμο του Φράνκο, το βασιλιά Χουάν Κάρλος, να εισαγάγει πολύ προσεκτικά κάποια φιλελευθεροποίηση προκειμένου να καταλαγιάσει η κοινωνική αναταραχή.
Σε αυτήν την σημαντικότερη στιγμή στην ισπανική πολιτική ιστορία, ο Σολζενίτσιν εμφανίζεται στη Μαδρίτη και δίνει μια συνέντευξη στην εκπομπή Directisimo ένα Σάββατο βράδυ, 20 Μαρτίου 1976, σε prime time ζώνη προγράμματος (βλ. τις ισπανικές εφημερίδες, το ABC και το Ya της 21ης Μαρτίου 1976). Πρόθεσή του δεν ήταν να υποστηρίξει τα αποκαλούμενα μέτρα φιλελευθεροποίησης του βασιλιά. Αντίθετα, ο Σολζενίτσιν προειδοποιούσε για αυτές τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις!

Στην τηλεοπτική συνέντευξή του δήλωσε ότι 110 εκατομμύρια (!) Ρώσοι είχαν πεθάνει όντας θύματα του σοσιαλισμού, και σύγκρινε «τη σκλαβιά στην οποία οι σοβιετικοί άνθρωποι υποβλήθηκαν με την ελευθερία που απόλαυσαν στην Ισπανία».
Ο Σολζενίτσιν κατηγόρησε επίσης τους «προοδευτικούς κύκλους» ως «ουτοπιστές», επειδή θεωρούσαν την Ισπανία μια δικτατορία. Ως «προοδευτικό», εννοούσε κάθε αντιπολιτευόμενο, τους φιλελεύθερους, τους σοσιαλδημοκράτες και τους κομμουνιστές. «Το περασμένο φθινόπωρο,» έλεγε ο Σολζενίτσιν, «η παγκόσμια κοινή γνώμη ανησυχούσε για την τύχη των Iσπανών τρομοκρατών (εννοώντας ως τρομοκράτες τους Ισπανούς αντι-φασίστες που καταδικάζονταν σε θάνατο από το καθεστώς Φράνκο). Όλη την ώρα η προοδευτική κοινή γνώμη απαιτεί δημοκρατική πολιτική μεταρρύθμιση υποστηρίζοντας παράλληλα πράξεις τρομοκρατίας». «Εκείνοι που επιδιώκουν τη γρήγορη δημοκρατική μεταρρύθμιση, συνειδητοποιούν τι θα συμβεί αύριο ή μεθαύριο; Στην Ισπανία μπορεί να υπάρξει δημοκρατία αύριο, αλλά αργότερα πώς θα αποφευχθεί η πορεία προς τον ολοκληρωτισμό;»… (όπως πάντα έγκυρες προβλέψεις).
Ο Σολζενίτσιν και η Πορτογαλία
Στις ΗΠΑ, ο Σολζενίτσιν κλήθηκε συχνά να μιλήσει σε σημαντικές συνεδριάσεις. Ήταν, παραδείγματος χάριν, ο κύριος ομιλητής στο συνέδριο του AFL-CIO (μεγάλο αμερικανικό συνδικάτο) το 1975, και στις 15 Ιουλίου 1975 κλήθηκε για να δώσει μια διάλεξη σχετικά με την παγκόσμια κατάσταση στο αμερικανικό Κογκρέσο! Οι διαλέξεις του ήταν προκλητικές, καθώς υποστήριζε τις πλέον αντιδραστικές θέσεις.
Μετά από 40 έτη φασισμού στην Πορτογαλία, όταν πήραν οι αριστεροί ανώτεροι υπάλληλοι στρατού την εξουσία στη λαϊκή επανάσταση του 1974, ο Σολζενίτσιν ήταν υπέρμαχος της αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης στην Πορτογαλία που, σύμφωνα με αυτόν, θα προσχωρούσε στο σύμφωνο της Βαρσοβίας εάν οι ΗΠΑ δεν επενέβαιναν!
Τα λόγια του έχουν ως εξής:
«Είναι τραγικό για μας τους άλλους Ρώσους, με την πείρα που έχουμε τώρα, να βλέπουμε αυτά που συμβαίνουν στην Πορτογαλία. Ανησυχούμε. […] Κι όμως τι βλέπουμε; Ένα είδος κακότεχνης αντιγραφής, αυτό βλέπουμε. Όσα έγιναν τότε στη Ρωσία αντιγράφονται στην Πορτογαλία με πολύ λίγες διαφορές. Για μας όλα μοιάζουν με επανάληψη. […] Παρ’ όλα αυτά ο δυτικός τύπος μιλάει όσο πιο σοβαρά μπορεί για τις πρώτες ελεύθερες εκλογές. Οι πανουργίες και οι ανομίες τους είναι ολοφάνερο ότι ποικίλλουν ανάλογα με τις περιστάσεις. Αλλ’ όμως σ’ όλα αυτά αναγνωρίζουμε τον κομμουνιστικό χαρακτήρα, το κομμουνιστικό καλούπι. […] Η Πορτογαλία σήμερα στην πραγματικότητα έχει εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ. Φοβάμαι ότι θα βγει αληθινή η πιο κάτω προφητεία μου, εάν προβλέψω ότι τα γεγονότα απ’ αυτή τη στιγμή και πέρα δεν θα είναι αντιστρεπτά. Η Πορτογαλία πρέπει να θεωρείται μελλοντικό μέλος του συμφώνου της Βαρσοβίας. Αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο. Δεν μπορούμε να κοιτάμε αδιάφορα αυτή την τραγική και ταυτόχρονα ειρηνική επανάληψη των κομμουνιστικών μεθόδων. Σε δυο άκρες της Ευρώπης και με χρονική διαφορά εξήντα ετών καταπνίγεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και μέσα σε χρονικό διάστημα μερικών μηνών η δημοκρατία που μόλις γεννιόταν»…

Φυσικά η κινδυνολογία του Σολζενίτσιν για τον εκδημοκρατισμό της Πορτογαλίας μόνο ως παραλήρημα μπορεί να χαρακτηριστεί και ουδεμία σχέση δεν είχε με την εξέλιξη των πραγμάτων. Πράγμα που αναγκάσει τον Έλληνα εκδότη του βιβλίο να προσθέσει τη σημείωση«Ο λόγος αυτός εκφωνήθηκε πριν τα γεγονότα λάβουν την τροπή που παρουσιάζουν σήμερα»!
Στις ομιλίες που προαναφέρθηκαν παραπάνω ο Σολζενίτσιν ήταν επίσης εξόχως αποκαλυπτικός όσον αφορά τις απόψεις του για μια σειρά ζητήματα που αναλύονται παρακάτω (στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν με τον τίτλο «Ανατολή και δύση», εκδόσεις Ι. Σιδέρης).
Ο Σολζενίτσιν και ο… Βλασόφ
Ως γνωστόν ο στρατηγός Βλασόφ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πρόδωσε τη Σοβιετική Ένωση και συνεργάστηκε με τους Γερμανούς όταν αιχμαλωτίστηκε απ’ αυτούς. Ο Σολζενίτσιν πασχίζει να εξηγήσει και να δικαιολογήσει την προδοσία του πρώην διοικητή της 2ης Στρατιάς. Γράφει:
«Η 2η Στρατιά κρούσης βρίσκεται σε βάθος 75 χιλιομέτρων μέσα στις γραμμές του γερμανικού στρατού. Και εκείνη τη στιγμή είναι που οι τυχοδιώκτες του Γενικού Επιτελείου βρέθηκαν να μη διαθέτουν καθόλου αποθέματα σε άντρες και εφόδια. Ο στρατός έμεινε χωρίς ανεφοδιασμό και, παρ’ όλα αυτά δε δόθηκε στον Βλασόφ η έγκριση να υποχωρήσει. […] Ασφαλώς, υπήρξε προδοσία απέναντι στην πατρίδα! Ασφαλώς, υπήρξε εγωιστική και δόλια εγκατάλειψη. Όμως από την πλευρά του Στάλιν»!
Για την προδοσία του Βλασόφ ευθύνεται ο Στάλιν που τον ώθησε σε αυτήν. Δεν πρόκειται για καινοτομία. Το επιχείρημα αυτό είναι το ίδιο που επιστρατεύεται σε όλες τις χώρες από όσους ιστορικούς θέλουν να δικαιολογήσουν και να δικαιώσουν ιστορικά τη συνεργασία με τον κατακτητή. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή στην Ελλάδα τα τάγματα ασφαλείας «ωθήθηκαν» στη συνεργασία με τον κατακτητή λόγω των διωγμών που υπέστησαν απ’ το ΕΑΜ…
Πόλεμος στο Βιετνάμ
Τα χρόνια που ακολούθησαν την ήττα των ΗΠΑ στο Βιετνάμ ο Σολζενίτσιν δε δίστασε να ευθυγραμμιστεί με τις πιο ακραίες αντιδραστικές φωνές, κατηγορώντας τις ΗΠΑ για την αποχώρησή τους και το τέλος του πολέμου!
«Παρακολουθώντας από μακριά αυτή τη φοβερή τραγωδία του Βιετνάμ, σας λέω ότι μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα εξολοθρευτούν, ενώ άλλα 4-5 εκατομμύρια (σε αναλογία με την κλίμακα του Βιετνάμ) θα βρεθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και θα ανοικοδομήσουν το Βιετνάμ».
(Οι αναφορές σε υποτιθέμενα εκατομμύρια θύματα δεν είναι τυχαίες. Ακριβώς ίδιες αναφορές χρησιμοποιήθηκαν από κυβερνητικούς κύκλους για να αιτιολογηθεί και να νομιμοποιηθεί στα μάτια της κοινής γνώμης των ΗΠΑ η αποστολή στρατευμάτων στο Βιετνάμ. Περισσότερα γι’ αυτό το θέμα μπορεί να αναζητήσει ο αναγνώστης στο αποκαλυπτικό βιβλίο των Νόαμ Τσόμσκι – Έντουαρντ Χέρμαν «Αντεπαναστατική βία: Λουτρά αίματος στα γεγονότα και στην προπαγάνδα», εκδόσεις Ηριδανός).
«…Έτσι κοίταζαν το μέλλον πριν από δυο χρόνια όταν μια παράλογη, ακατανόητη, χωρίς εγγύηση ανακωχή σκαρώθηκε στο Βιετνάμ. Ήταν και αυτή κοντόφθαλμη θεώρηση. Υπήρχε τόση βιασύνη να υπογραφεί η ανακωχή αυτή, που ξέχασαν να απελευθερώσουν ακόμα και τους δικούς σας αμερικανούς από την αιχμαλωσία.»
Ο Σολζενίτσιν και οι ΗΠΑ
Ο απεριόριστος θαυμασμός του Σολζενίτσιν για τις ΗΠΑ, «ηγέτιδα του δημοκρατικού κόσμου» δεν κρύβεται. Είναι η πιο επιθετική εποχή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που στήνει πολέμους και χούντες σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η χούντα στην Ελλάδα μόλις είχε πέσει… Μετά απ’ αυτό πώς να μην κατηγορεί… όχι τις ΗΠΑ αλλά όσους τις κατηγορούν!
«Στη Δύση τώρα όλοι στρέφονται ενάντια στης Ηνωμένες Πολιτείες και τις κατηγορούν. Συχνά ακούμε στη Δύση να λένε: «Εσύ φταις Αμερική». Και σ’ αυτό πρέπει αποφασιστικά να υπερασπιστώ τις ΗΠΑ από τις κατηγορίες αυτές».
Μια άλλη κατηγορία που εξαπολύει είναι επειδή η Δύση συνεργάστηκε με τη Σοβιετική Ένωση ενάντια στο ναζισμό! Μια επίθεση πρώτα στη Γερμανία και μετά στην ΕΣΣΔ θα ήταν καλύτερη λύση… Δε σταματάει να προπαγανδίζει την αμερικάνικη επιθετικότητα ενάντια στις σοσιαλιστικές χώρες και γενικότερα να υπερασπίζεται τις πιο επιθετικές ενέργειες των ΗΠΑ:
«Με την πρώτη απειλή του Χιτλερισμού δώσατε το χέρι σας στον Στάλιν! Το λέτε αυτό προάσπιση της δημοκρατίας; Όχι, βέβαια!» «Ο δημοκρατικός κόσμος θα μπορούσε να έχει νικήσει το ένα ολοκληρωτικό καθεστώς μετά το άλλο, το Γερμανικό πρώτα και μετά το Σοβιετικό.» «Εσείς το 1948 σώσατε το Βερολίνο μόνο με την αποφασιστική σας θέληση και δεν έγινε καμιά παγκόσμια σύγκρουση. Στην Κορέα το 1950 αντισταθήκατε ενάντια στους κομμουνιστές και μόνο χάρη στην αποφασιστικότητά σας και παγκόσμια σύγκρουση δεν έγινε. Το 1962 απαιτήσατε να αποσυρθούν οι πύραυλοι από την Κούβα».
Ο Σολζενίτσιν ήταν επίσης υπέρ της αύξησης της αμερικανικής στρατιωτικής ικανότητας έναντι της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία ήταν ισχυρότερη «στα τανκς και τα αεροπλάνα, από πέντε έως επτά φορές» καθώς επίσης και στα ατομικά όπλα που ισχυρίστηκε ότι ήταν «τουλάχιστον δύο, τρεις ή ακόμα και πέντε φορές» ισχυρότερη.
Ο τρίτος κόσμος
Την ίδια στιγμή που όπως προαναφέρθηκε οι ΗΠΑ στήριζαν τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα σε ολόκληρο τον κόσμο ο Σολζενίτσιν έρχεται να κατηγορήσει τις χώρες του τρίτου κόσμου, οι οποίες αντί να πουν ευχαριστώ στις ΗΠΑ για τις… χούντες που του προσφέρει αντιδρούν και από πάνω!
«Οι ΗΠΑ δείχτηκαν από καιρό ότι είναι η πιο γενναιόδωρη χώρα του κόσμου. Όπου γίνονται πλημμύρες, σεισμοί, πυρκαγιές, θεομηνίες, επιδημίες, ποιος τρέχει πρώτος σε βοήθεια; Οι ΗΠΑ. Ποιος δίνει τη μεγαλύτερη βοήθεια με αφιλοκέρδια; Οι ΗΠΑ. Και τι ακούν γι’ ανταπόδοση; Επικρίσεις – κατάρες, «Γιάνκηδες πηγαίνετε σπίτια σας». Αμερικανικά πολιτιστικά κέντρα καίγονται και οι αντιπρόσωποι του τρίτου κόσμου σκαρφαλώνουν στα τραπέζια για να ψηφίσουν ενάντια στις ΗΠΑ».
Αντι-σημιτισμός
Τέλος είναι αρκετά γνωστές οι αντισημιτικές θέσεις που έχει εκφράσει. Σε ένα δίτομο έργο για την ιστορία των ρωσο-εβραϊκών σχέσεων (Two Hundred Years Together 2001, 2002)κατηγορεί με έμφαση τους Εβραίους για τις δύο ρώσικες επαναστάσεις του 1905 και του 1917. Επισημαίνει την «κυριαρχία των Εβραίων» στην μπολσεβίκικη ηγεσία παρουσιάζοντάς τους σαν αναξιόπιστους και δολοπλόκους. Επίσης κατηγορεί τους Εβραίους για δειλία στον πόλεμο και παράβαση των καθηκόντων τους.
Και ένας… συμβολισμός
«Είδα έναν άντρα πεζό, ντυμένο μ’ ένα γερμανικό παντελόνι, γυμνό από τη μέση και πάνω, όλο αίματα στο πρόσωπο, στο στήθος, στους ώμους και στην πλάτη. Μιλώντας με άψογη ρωσική προφορά, μου φώναξε να τον βοηθήσω. Ένας λοχίας τον ανάγκασε να προχωράει μαστιγώνοντάς τον. Ε, λοιπόν, φοβήθηκα να τον υπερασπίσω αυτόν τον βλασοφικό απέναντι στο λοχία των Ειδικών Δυνάμεων. […] Η εικόνα αυτή έμεινε για πάντα χαραγμένη στο μυαλό μου. Γιατί είναι σχεδόν το σύμβολο του Αρχιπελάγους Γκούλαγκ, θα μπορούσε να κοσμήσει το εξώφυλλο αυτού του βιβλίου».
Το σύμβολο των «εκατομμυρίων θυμάτων του κομμουνισμού» είναι ένας συνεργάτης των ναζί…
Οι θέσεις του αυτές δεν ταίριαζαν με το ψεύτικο προφίλ που καλλιεργούσαν εντέχνως μέχρι τότε οι ΗΠΑ, με αποτέλεσμα αφού τον χρησιμοποίησαν να τον πετάξουν σα στυμμένη λεμονόκουπα και να περάσει σε κάποια σχετική αφάνεια για μεγάλο διάστημα… (Σήμερα τα βιβλία του στην Ελλάδα κυκλοφορούν μόνο σε κάτι φτηνές εκδόσεις βιβλίων τσέπης. Περίεργο πράμα για έναν μεγάλο νομπελίστα συγγραφέα που γνώρισε τόσες δόξες).
Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν σε όλη τη δημόσια πορεία του υπήρξε ένα προπαγανδιστικό όχημα της δύσης απέναντι στο σοσιαλισμό, στους κομμουνιστές και στην μαρξιστική ιδεολογία. Όλες οι δημόσιες τοποθετήσεις του βρίθουν από λάσπη, τερατώδεις ανακρίβειες, υποστήριξη των πιο αντιδραστικών θέσεων κάθε φορά.
Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν όσους τίτλους μαχητή της ελευθερίας και της δημοκρατίας κι αν του αποδώσουν δεν ανήκει στους λαούς που αγωνίζονται για τη λευτεριά τους, ανήκει στο στρατόπεδο της βαρβαρότητας, στο στρατόπεδο του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του ιμπεριαλισμού. Να τον χαίρονται.

10 νεκροί σε δεύτερο περιστατικό με πυροβολισμούς στο Οχάιο

Δέκα άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων και ο δράστης, και τουλάχιστον 16 τραυματίστηκαν σε περιστατικό με πυροβολισμούς στην πόλη Ντέιτον του Οχάιο, σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν ούτε 24 ώρες από το μακελειό στο Ελ Πάσο του Τέξας και τα αμερικανικά μέσα αναφέρουν ότι υπάρχουν και δεύτερο περιστατικό επίθεσης ενόπλου, αυτή τη φορά στο Οχάιο.

Όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα άγνωστος άνοιξε πυρ στην East 5th Street σε ένα μπαρ που ονομάζεται «Ned Pepper». 

Στο σημείο βρίσκονται ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και ασθενοφόρα με τις πρώτες πληροφορίες των Αμερικανικών ΜΜΕ να κάνουν λόγο για τουλάχιστον 7 νεκρού και 24 τραυματίες.

Ήδη σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες κάποιοι από τους τραυματίες έχουν μεταφερθεί σε κοντινά νοσοκομεία.Chad Baker@ChadBlue83

Here's a three-part Facebook video from the scene of a shooting that happened in the Dayton, Ohio Oregon district. Video taken by Dougie 

Τέξας: Τουλάχιστον 20 νεκροί σε επίθεση στο Ελ Πάσο

Τουλάχιστον 20 άτομα έχασαν την ζωή τους και άλλα 26 τραυματίστηκαν αργά το απόγευμα του Σαββάτου (τοπική ώρα) στο Ελ Πάσο του Τέξας, όταν ένας νεαρός 21 ετών, οπλισμένος με Καλάσνικοφ, εισέβαλε σε ένα κατάστημα της αλυσσίδας Walmart και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως.

Ο δράστης, Πάτρικ Κρούσιους, από την πόλη Αλεν του Τέξας, η οποία βρίσκεται κοντά στο Ντάλλας και απέχει 650 μίλια από το Ελ Πάσο, παραδώθηκε στην Αστυνομία μετά την επίθεση και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το κίνητρό του ήταν ”η Ισπανική εισβολή στο Τέξας”.

Λουκέτο στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στα Τρίκαλα

Κατιούσα

Αναδημοσιεύουμε την ευχάριστη είδηση για το κλείσιμο των γραφείων της Χρυσής Αυγής στην οδό Ασκληπιού. Είναι άξιο να αναφέρουμε ότι η Χρυσή Αυγή σχημάτισε ψηφοδέλτιο στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στον δήμο Τρικάλων, αλλά απέτυχε να εκλέξει δημοτικό σύμβουλο.
(Κείμενο: trikkipress, 2/8/2019)
Λουκέτο στα γραφεία του κόμματος επί της οδού Ασκληπιού έβαλε η τοπική Χρυσή Αυγή μετά την εκλογική αποτυχία και τις σοβαρές δικαστικές εξελίξεις που αναμένονται το προσεχές διάστημα. Η δραματική μείωση των εσόδων του κόμματος οδήγησε στην αδυναμία συντήρησης των γραφείων. Ήδη αναζητούνται άλλα κτίρια, σαφώς μικρότερα και φθηνότερα, που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν το κόμμα στην περιοχή των Τρικάλων. Η μετακόμιση έγινε την περασμένη Κυριακή.

Πάνω από 20 οι νεκροί στο Τέξας, ρατσιστικό το κίνητρο αλλά ο Τραμπ χαρακτηρίζει Τρομοκράτες τους Αντιφασίστες!

Πάνω από 20 οι νεκροί στο Τέξας, ρατσιστικό το κίνητρο[ ARTI news]

Οι τελευταίες πληροφορίες της επίθεσης στο εμπορικό κέντρο στο Ελ Πάσο του Τέξας σοκάρουν. Μιλάνε για τουλάχιστον 20 νεκρούς και 26 τραυματίες. Στα χέρια της αστυνομίας ο 21χρονος μακελάρης. Σε μανιφέστο του παραπέμπει στη σφαγή της Νέας Ζηλανδίας. "Ο Θεός μαζί σας" έγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ στο Twitter.

Ρατσιστικά ήταν τα κίνητρα του δολοφόνου, όπως μετέδιδαν τα τηλεοπτικά δίκτυα NBC και CNN, επικαλούμενα τις αστυνομικές αρχές.

Σε τετρασέλιδο μανιφέστο του – το οποίο ήδη αναλύει το FBI – ο 21χρονος Patrick Crusius από το Ντάλας δηλώνει ότι εμπνεύστηκε από τον μακελάρη στα τεμένη της πόλης Christchurch της Νέας Ζηλανδίας τον περασμένο Μάρτιο, όταν περισσότεροι από 50 άνθρωποι έπεσαν νεκροί από τα πυρά του.

Στο μανιφέστο του ο Crusius χαρακτηρίζει την ενέργειά του στο Walmart ως «απάντηση στην ισπανόφωνη εισβολή στο Τέξας».

Επικαλούμενος την αστυνομία, ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός ΚTSM μετέδωσε φωτογραφίες του υπόπτου που ελήφθησαν από κάμερες ασφαλείας, ενώ εισέβαλε στο WalMart.

Εμφανίζουν τον 21χρονο Crusius με χακί παντελόνι και σκούρο μπλουζάκι να κραδαίνει ένα τουφέκι. Μοιάζει δε να φορά ακουστικά, ή προστατευτικά σκοποβολής για την ακοή.

«Μίλησα με τον κυβερνήτη για να του εκφράσω την πλήρη υποστήριξη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Ο Θεός να είναι μαζί σας«, αρκέστηκε να σημειώσει ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σε μήνυμα στο τουίτερ.

Ποιος όμως όπλισε το χέρι του ρατσιστή δολοφόνου; Ποιος σπέρνει συνεχώς το φόβο για τους ισπανόφωνους μετανάστες; Ο Ντόναλντ Τραμπ με τον ακραία ρατσιστικό λόγο του σπέρνει ανέμους και θερίζει θύελλες…

Τρομοκρατική οργάνωση για τον Τραμπ το κίνημα «Antifa»

ΗΠΑ 2018: 50 δολοφονίες από φασίστες, ρατσιστές και αντιπάλους αμβλώσεων ...

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ:

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι εδώ.

Και στρέφεται εναντίον του εχθρού λαού και των κοινωνικών κινημάτων.

Την ίδια περίοδο που οξύνεται ο πόλεμος εναντίον των Προσφύγων και Μεταναστών.

Όλα αυτά από τον Τράμπ. προνομιακό σύμμαχο των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, που ηγείται του αμερικανικού καπιταλισμού με τους μεγαλύτερους ιδιωτικού στρατούς και τους περισσότερους Παραστρατιωτικούς, των συνεχών εισβολών και επιθέσεων, καταστρέφοντας λαούς, αρπάζοντας πλουτοπαραγωγικές πηγές και προκαλώντας ποτάμια προσφυγιάς. 

Αυτός, ο ηγέτης του ολοκληρωτικού καπιταλισμού στην πιο εκμεταλλευτική, καταπιεστική, αδίστακτη εκδοχή της διαδίδει τα Ακροδεξιά δόγματα του Λευκού Αμερικανού εξετάζει να εντάξει το κίνημα Antifa στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. 

Τα συμπεράσματα δικά σας...

«Εξετάζεται να κηρυχθούν οι ANTIFA, αυτοί οι δειλοί ακροαριστεροί παλαβοί που τριγυρνούν και χτυπούν ανθρώπους στο κεφάλι με ρόπαλα του μπέιζμπολ, μια Τρομοκρατική Οργάνωση (μαζί με την MS-13 και άλλους»), τόνισε ο Τραμπ με tweet του και πρόσθεσε: «Θα διευκολύνει την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει επιτεθεί επανειλημμένα στο ακροαριστερό κίνημα, χαρακτηρίζοντας πρόσφατα τα μέλη του «άρρωστους, κακούς ανθρώπους» κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε μια προεκλογική του συγκέντρωση στη Βόρεια Καρολίνα. 

Οι Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές Τεντ Κρουζ και Μπιλ Κάσιντι εισήγαγαν ένα ψήφισμα στα μέσα Ιουλίου ζητώντας να συμπεριληφθούν οι Antifa στον αμερικανικό κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων. Οι γερουσιαστές χαρακτηρίζουν τα μέλη του κινήματος «τρομοκράτες, βίαιους κουκουλοφόρους τραμπούκους που «μάχονται τον φασισμό» με πραγματικό φασισμό».

Στο ψήφισμα αναφέρονται σε μια επίθεση εναντίον του συντηρητικού δημοσιογράφου Νγκο κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, στα τέλη Ιουνίου, ενώ εκείνος παρακολουθούσε συγκρούσεις μεταξύ των ακροαριστερών και ακροδεξιών διαδηλωτών.

Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις όταν είπε ότι «υπήρχαν καλοί άνθρωποι και στις δύο πλευρές» έπειτα από μια συγκέντρωση υπέρμαχων της λευκής φυλής στην πόλη Σάρλοτσβιλ το 2017, όπου μια γυναίκα σκοτώθηκε από τον 22χρονο Τζέιμς Φιλντς, έναν αυτοχαρακτηριζόμενο «νεοναζί» που οδήγησε το αυτοκίνητό του πάνω σε ένα πλήθος διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν εναντίον της συγκέντρωσης. 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Η μάχη με το χρόνο των ... άλλων

Μάχη με το χρόνο δίνει, λέει, η αυτοδύναμη κυβέρνηση που προκρίθηκε απ' το λαό έναντι μιας αριστεράς που κυβέρνησε μαζί με την άκρα δεξιά και ευτέλισε την έννοια της αντικαπιταλιστικής αντίστασης τόσο όσο χρειάστηκε για να αποπειραθεί τη μετάβασή της σε ένα σοσιαλδημοκρατικό συνονθύλευμα συμπλεγματικής πασοκικής διαδοχής.

 

Αυτή η μάχη με το χρόνο είναι, κατακαλόκαιρο, κυριολεκτικά θεριστική. Γιατί με νόμους τερατωδώς ασαφείς και λεπτομερώς επικοινωνιακά προσεγμένους πασχίζει να αποκτήσει κοντρόλ όχι απλώς του κράτους, ρηχού ή βαθέος αδιάφορο, αλλά ακόμα και της ανάσας των πολιτών, που πρέπει με το νόμο και την τάξη να μετρηθεί, να αξιολογηθεί, να τιμολογηθεί και να μπει σε ένα απ' τα δύο κατάστιχα, δηλαδή των χρήσιμων ή των άχρηστων υπηκόων μιας αυτοκρατορικής κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας. Πρέπει ταχύτατα να εκπαιδευτούμε, πριν κουρευτούμε έχοντας πάει για μαλλί, να μη βελάζουμε απλώς ως πρόβατα, αλλά ως αρμονική χορωδία προβάτων.

Σ' αυτήν τη μάχη με το χρόνο, που αρχίζει από το άσυλο και καταλήγει στη μανδαρίνικου τύπου διαφάνεια, αφού προηγουμένως έχουν διαμοιραστεί κρατικές δομές, δίκην οραμάτων που υλοποιούνται, σε αρματολίκια πλουσίων με καρδιά χορηγού, δε χωράνε μήτε καθημερινοί άνθρωποι μήτε καθημερινοί επιστήμονες μήτε καθημερινοί εργαζόμενοι που πετάνε πετάλες, όταν τους αποκαλούν νοικοκυραίους για να μην τους πουν μυρμήγκια έτοιμα να πατηθούν για το γενικό καλό της κυρίαρχης αστικής τάξης.

 

Πού να χωρέσει, για παράδειγμα, η μάχη με το χρόνο που δίνει μια γυναίκα 52 ετών με βάση την υποψία των γιατρών ότι έχει καρκίνο στο πάγκρεας, στο χρόνο που της προσφέρεται για να κάνει σε κρατικό νοσοκομείο επειγόντως ένα ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα ελέγχου. Στο ένα νοσοκομείο και στο δεύτερο τα μηχανήματα ήταν χαλασμένα... Στο τρίτο που κατέφυγε, το κοντινότερο ραντεβού ήταν για τον Νοέμβριο. Η λύση σ' αυτήν τη μάχη με το χρόνο τη δικιά της, από θέση αδύναμη και καθόλου αυτοδύναμη ήταν ο ιδιωτικός τομέας. Με λεφτά. Κι όπου ήταν ανοιχτά, λόγω διακοπών. Καρκίνος - χρόνος - διάγνωση, ήττα χωρίς μάχη από οικονομικώς άοπλη νοικοκύρισσα, που πρέπει να λέει κι ευχαριστώ που δεν της είπαν ότι δεν μπορεί να ζητάει άσυλο αντί για δάνειο ή χορηγό.

Σ' αυτήν τη μάχη με το χρόνο ευκρινέστατη και διαφανέστατη, ποιος νομικός πολιτισμός και ποιο πολιτικό σύστημα που δέχεται την Υγεία ως προϊόν κι εμπόρευμα μπορεί να τολμήσει, έστω και να ισχυριστεί ότι έχει και λύση και νόμο και τάξη. Εντάξει;

 

Καλό Αύγουστο κι από φθινόπωρο τα σπουδαία της διαπραγμάτευσης του χρόνου της ζωής των άλλων.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ