19 Νοε 2019

Πέθανε ο Γιώργος Σκούρτης, ο λογοτέχνης που έγραψε τους στίχους του “Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί”

Πέθανε σήμερα την Δευτέρα 18/11/2018 ώρα 2:00 πμ μετά από βαριά επιδείνωση στην υγεία του σε ηλικία 78 ετών ο λογοτέχνης Γιώργος Σκούρτης.
Ο Σκούρτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου και έζησε όλη την ζωή του. Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, σενάρια καθώς και στίχους τραγουδιών. Επίσης έχει σκηνοθετήσει όλα του τα θεατρικά έργα, στη σκηνή, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο. Ήταν ενεργός μέχρι και την τελευταία του πνοή έχοντας ετοιμάσει άλλο ένα βιβλίο.
Πολλά από τα έργα του έχουν παιχτεί στο Θέατρο Τέχνης. Βιβλία του, όπως το εμβληματικό «Μπάρμπα-Τζωρτζ», έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Ο ποιητικός του κύκλος “Μετανάστες” έχει μελοποιηθεί από τον Μαρκόπουλο και περιγράφει με τον πιο αυθεντικό τρόπο την μοίρα χιλιάδων Ελλήνων που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις φάμπρικες της Δύσης.
Το «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί», κορυφαίο αντιπολεμικό τραγούδι, σε ερμηνεία Νίκου Ξυλούρη ακούγεται σε όλες σχεδόν τις κινητοποιήσεις. Ο «Ανεπανάληπτος» σε μελοποίηση Κώστα Καράλη και ερμηνεία Τόλη Βοσκόπουλου ανέδειξε σε ένα ευρύ κοινό την ρομαντική πλευρά του Σκούρτη.
Ο ίδιος προτιμούσε να ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μέσα στον κόσμο που τόσο αγαπούσε όσο και κριτίκαρε με ευθύ λόγο. Ο Γιώργος Σκούρτης αποκαλέστηκε από πολλούς ως Έλληνας Μπουκόβσκι, ωστόσο αυτή η περιγραφή δεν μπορεί να συμπεριλάβει το ανεπανάληπτο, άκαμπτο ταμπεραμέντο του ανένταχτου αγωνιστή και – τρυφερού αλλά αυστηρού – πιστού φίλου των αγαπημένων του που υπήρξε για όλη του την ζωή.
Αφήνει έναν γιο από τον γάμο του με την ποιήτρια και ηθοποιό Αγγελική Ελευθερίου, αδελφή του Μάνου Ελευθερίου. 

Το Σύνταγμα είναι σκληρό για τους εργαζόμενους και γαλαντόμο για το κεφάλαιο

(VIDEO)

Το αστικό Σύνταγμα «είναι σκληρό, ταξικό, αδίστακτο απέναντι στους εργαζόμενους και γαλαντόμο στο μεγάλο κεφάλαιο», τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Με αφορμή τη ρήση όλων των κομμάτων πλην του ΚΚΕ ότι η συνταγματική αναθεώρηση είναι η «κορυφαία διαδικασία», ξεκαθάρισε πως μιλάμε για ένα Σύνταγμα που κατοχυρώνει τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, της αστικής τάξης. Δηλαδή, μιας μειοψηφίας που πλουτίζει από την ληστρική εκμετάλλευση αυτών που παράγουν τον πλούτο, της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Το δεύτερο που κατοχυρώνει αυτό το σύνταγμα είναι οι διεθνείς συμμαχίες της τάξης που είναι στην εξουσία, δηλαδή το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως είπε ο Θανάσης Παφίλης. Απαντώντας δε στα περί «εξωτερικών πιέσεων» που αναπαρήγαγαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ή στα περί μετατροπής της Ελλάδας σε «δουλοπαροικία» από το Μέρα25, τόνισε πως θα πρέπει να αφήσουν το παραμύθι. «Τραβάτε με κι ας κλαίω. Εσείς δεν επιλέξατε την Ευρωπαϊκή Ένωση όλα αυτά τα χρόνια που την υμνείτε στον κόσμο; Εσείς δεν έχετε παρτίδες με το ΔΝΤ; Δεν θεωρείτε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Άγια των Αγίων;», ανέφερε.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ σημείωσε πως οι βάσεις του Συντάγματος που αποτελούν τις «δέκα εντολές» και δεν μπαίνουν ποτέ για συζήτηση είναι η κατοχύρωση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, η προκλητική προστασία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, η συνταγματική κατοχύρωση των φοροαπαλλαγών του εφοπλιστικού κεφαλαίου. «Η κατοχύρωση των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης είναι σαφέστατα διατυπωμένη στο Σύνταγμα», ενώ τα δικαιώματα που κατέκτησαν οι εργαζόμενοι «είναι διακηρυκτικά», όπως σημείωσε.
Αναφερόμενος στις αντιπαραθέσεις ανάμεσα στη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα, τις παρομοίασε με φιλικό παιχνίδι, καθώς όλοι τους συμφωνούν στην σταθερότητα του αστικού πολιτικού συστήματος και στην αποκατάσταση της χαμένης τιμής του αστικού πολιτικού συστήματος.

Alexis, για πρεσβεία καλά πάω;…


Επί δύο ημέρες η επικοινωνιακή ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ διατυμπάνιζε ότι για πρώτη φορά στα χρονικά πρώην πρωθυπουργός θα συμμετείχε σε πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Θυμίζουμε ότι η πορεία του Πολυτεχνείου τερματίζει στην αμερικάνικη πρεσβεία.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε να φτάσει μέχρι εκεί. Κατά κάποιους σταμάτησε κάπου κοντά στη «Μεγάλη Βρετάνια», κατά άλλους στο ύψους του «King George»…

Παρακαλούμε όσους ψάχνουν τον Αλέξη Τσίπρα να μην ανησυχούν. Δεν μπερδεύτηκε στα στενά της Αθήνας, ούτε έχασε το δρόμο για την αμερικάνικη πρεσβεία. Αυτόν εξάλλου τον έμαθε καλά.
Ο «Ημεροδρόμος» σας ενημερώνει έγκαιρα και έγκυρα ότι ο Τσίπρας θα πάει στην αμερικάνικη πρεσβεία. Άλλη μέρα. Τον έχει καλέσει ο Πάιατ. Για drink…
Για την ακριβή μέρα και ώρα θα σας ενημερώσουμε προσεχώς.
Σημείωση Blog:
Ο Τσίπρας και τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που αποφάσισαν να πάνε φέτος στην πορεία του Πολυτεχνείου, γιατί τώρα πια δεν είναι κυβέρνηση και πρέπει να αγωνιστούν ώστε να ξαναγίνουν, γελούσαν με αυτούς που τους ψήφισαν και τους έκαναν κυβέρνηση και με αυτούς που θα τους ξαναψηφίσουν και θα τους ξανακάνουνε κυβέρνηση. 
Όσο για τις αθλιότητες περί της αποχώρησης του Αλέξη από την πορεία πριν αυτή φτάσει στην Αμερικάνικη πρεσβεία δεν αξίζουν καν σχολιασμού... 
Ο Αλέξης βιαζόταν να βγάλει το αντιαμερικάνικο σώβρακο που φόρεσε για να πάει στην πορεία και να βάλει το φιλοαμερικάνικο, που του έκανε δώρο ο ίδιος ο Τράμπ, για να προλάβει και την δεξίωση της Αμερικάνικης πρεσβείας!!!

«Πανεπιστήμιο ΑΕ»: Με τη σφραγίδα της Μπολόνια


Λίγο πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να σερβίρει ως κάτι «νέο» και «καινοτόμο» τη μεταρρύθμιση που ετοιμάζει στα πανεπιστήμια και συκοφαντεί τους φοιτητές που αντιδρούν ότι με τους αγώνες τους εμποδίζουν τάχα την αναβάθμισή τους. Ομως αυτό που έχει «στα σκαριά» η ΝΔ, ούτε «νέο» είναι για τους φοιτητές, ούτε «καινοτόμο». Κι αυτό το ξέρει η ίδια, όσο και τα άλλα κόμματα, που ανεβαίνουν τάχα στα κάγκελα για να καταγγείλουν την πολιτική της, ενώ υλοποίησαν ως κυβέρνηση και σήμερα στηρίζουν το ίδιο σχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που φέρει τη σφραγίδα της Μπολόνια και στοχεύει στη διαμόρφωση του λεγόμενου «Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης» (ΕΧΑΕ). Να ποια είναι η αλήθεια πίσω από τον ψευτοκαβγά τους: Η Διακήρυξη της Μπολόνια, που υπεγράφη τον Ιούνη του 1999 από τους υπουργούς Παιδείας 29 ευρωπαϊκών κρατών (σήμερα τη στηρίζουν 48 χώρες, μέλη και μη μέλη της ΕΕ), προέβλεπε ότι η Εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου στην Ευρώπη θα αναπτυσσόταν στη βάση «κοινά συμφωνημένων αρχών», όπως η διάσπαση των σπουδών σε κύκλους, η αντιστοίχιση ακαδημαϊκών τίτλων και προσόντων, η εξατομίκευση της εκπαίδευσης, η καθιέρωση των πιστωτικών μονάδων, η προώθηση της κινητικότητας φοιτητών και ερευνητών, η ιδιωτικοποίηση πτυχών της λειτουργίας των πανεπιστημίων.
* * *
Με βάση τα παραπάνω, η Διακήρυξη αυτή είχε χαρακτηριστεί «το Μάαστριχ της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης» και στόχος της, όπως είχε αναδείξει από τότε το ΚΚΕ, ήταν «να προδιαγράψει ένα κοινό πλαίσιο "ευέλικτης" οργάνωσης και λειτουργίας των Ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης, με σκοπό τη στενότερη και αποδοτικότερη υπαγωγή τους στα μονοπωλιακά συμφέροντα», «η διεύρυνση της κατηγοριοποίησης των πανεπιστημίων (...) ανάμεσα στις διάφορες σχολές, τα τμήματα, το διδακτικό προσωπικό και τους αποφοίτους τους», «η προσαρμογή των δημόσιων πανεπιστημίων στις γενικότερες αναδιαρθρώσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και των εργασιακών σχέσεων», με ζητούμενο τη βέλτιστη «οργανική σύνδεση των δημόσιων πανεπιστημίων με τις ανάγκες της καπιταλιστικής αναπαραγωγής». Σε αυτή τη βάση, οι διάφορες αστικές κυβερνήσεις τα τελευταία 20 χρόνια έβαλαν το δικό τους λιθαράκι, προωθώντας τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις και συμβάλλοντας έτσι στο χτίσιμο του «Πανεπιστημίου ΑΕ».
* * *
Ενδεικτικά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την «ανωτατοποίηση» του 2001 βάφτισε τα πρώην ΤΕΙ πανεπιστήμια, διατηρώντας και πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ την περίοδο 2004 - 2009 προώθησαν πιο αποφασιστικά τον ΕΧΑΕ, με σειρά νομοθετικών πράξεων όπως ο νόμος - πλαίσιο του 2007, οι διαδικασίες αναγνώρισης πτυχίων, οι πιστωτικές μονάδες, το «Συμπλήρωμα Διπλώματος», οι δομές «διά βίου μάθησης», η υποχρέωση των πανεπιστημίων να συντάσσουν τετραετές «αναπτυξιακό πρόγραμμα» και να καταρτίζουν εσωτερικό κανονισμό με στόχο τη διεύρυνση της αυτονομίας τους κ.ά. Στην περίοδο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, 2009 - 2011, προωθήθηκαν πιο αποφασιστικά τα ζητήματα της «αριστείας», της «κινητικότητας», της «διά βίου μάθησης», της «αυτονομίας» των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, της σύνδεσης της «αξιολόγησης» και της χρηματοδότησης. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, που ακολούθησαν, εστίασαν στην παραπέρα υλοποίηση της διαδικασίας της Μπολόνια, κυρίως μέσω του ν. 4009/11 («νόμος Διαμαντοπούλου») και του «Σχεδίου «Αθηνά».
* * *
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που ανέλαβε τον Γενάρη του 2015, προώθησε νέα βήματα υλοποίησης της διαδικασίας της Μπολόνια: Καθιέρωσε σε νομοθετικά κείμενα τις ονομαστικές αναφορές στους τρεις κύκλους σπουδών, προχώρησε σε εκτεταμένη αναμόρφωση του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας με τις λεγόμενες πανεπιστημιοποιήσεις, αναβάθμισε τις διαδικασίες αξιολόγησης και πιστοποίησης προγραμμάτων σπουδών, ίδρυσε σύντομους κύκλους σπουδών με τις δομές διετούς κατάρτισης, επικύρωσε τη λειτουργία των περισσότερων μεταπτυχιακών προγραμμάτων με δίδακτρα, θεσμοθέτησε και ενίσχυσε πολλαπλούς τρόπους συνεργιών πανεπιστημιακών και ερευνητικών φορέων με επιχειρήσεις. Σήμερα η ΝΔ συνεχίζει την επίθεση στα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα, με το νόμο που ετοιμάζει και ο οποίος προβλέπει τη διαγραφή των «ν+2» φοιτητών (προβλεπόμενα έτη σπουδών +2 επιπλέον), την εισαγωγή βάσης του 10, την παραπέρα ενίσχυση της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας στο όνομα της αυτοτέλειας. Σε αυτό το έδαφος δυναμώνει την καταστολή, μέρος της οποίας είναι και η κατάργηση του ασύλου, προκειμένου ευκολότερα και χωρίς αντιδράσεις να περάσουν νέες ανατροπές, που χτυπάνε στον πυρήνα τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα των φοιτητών.
* * *
Οι εξελίξεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και οι συνέπειές τους όλα τα προηγούμενα χρόνια, τα κούφια λόγια περί αναβάθμισης των σπουδών και η παραπέρα υποβάθμιση των πτυχίων, τα προβλήματα που συνδέονται άμεσα με την υποχρηματοδότηση της Εκπαίδευσης από το κράτος, στο πλαίσιο της πολιτικής στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, τροφοδοτούν με πείρα τους φοιτητές και τους αγώνες τους που βρίσκονται σε εξέλιξη και κλιμακώνονται, απέναντι στον νέο κύκλο επίθεσης από την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτή η επίθεση στα μορφωτικά και εργασιακά τους δικαιώματα πάει χέρι χέρι με την καταστολή και την ένταση του αυταρχισμού, που παίρνει απάντηση από τις συλλογικές διαδικασίες στα πανεπιστήμια και τις μαζικές κινητοποιήσεις. Οι ελπιδοφόρες διεργασίες που αναπτύσσονται από την αρχή της ακαδημαϊκής χρονιάς, με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, συλλαλητήρια και άλλες πολύμορφες αγωνιστικές πρωτοβουλίες, έχουν μεγάλη συμβολή στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του κινήματος, στην πάλη για σύγχρονα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά, για τις σύγχρονες ανάγκες των φοιτητών και του λαού.

«Απελευθέρωση» κερδών




Το νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο που συζητείται από χτες στη Βουλή έρχεται να προωθήσει ακόμα πιο επιθετικά τη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ για την «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας, την οποία υπηρέτησαν προσηλωμένα όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '90, με αποκορύφωμα το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν «παρέα».
Μέσα απ' αυτήν την πορεία, οι επιχειρηματικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στην Ενέργεια βγήκαν πολλαπλά κερδισμένοι, ενώ η πικρή πείρα των εργαζομένων και του λαού από την «απελευθέρωση» και τις ιδιωτικοποιήσεις είναι αποκαλυπτική: Χτύπημα μισθών και δικαιωμάτων, εντατικοποίηση, «απογείωση» των εργατικών «ατυχημάτων» για τους εργαζόμενους στον κλάδο, πανάκριβα τιμολόγια και ενεργειακή φτώχεια για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, ανελέητο κυνηγητό όσων αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς - φωτιά...
Αυτήν την επίθεση έρχεται να εντείνει το τωρινό νομοσχέδιο, «καθαρίζοντας το έδαφος» για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας και διασφαλίζοντας νέα «δώρα» για το μεγάλο κεφάλαιο για τις μπίζνες στις ΑΠΕ.
Στο όνομα του «εκσυγχρονισμού» και της «εξυγίανσης» της ΔΕΗ, το νομοσχέδιο προβλέπει κατάργηση της μονιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους, γενίκευση των άθλιων εργασιακών σχέσεων που ήδη υπάρχουν (π.χ. εργολαβικοί), «παρέκκλιση» από την επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση.
Για τους παλιότερους προβλέπονται «εθελούσιες» απολύσεις και «κινητικότητα» στο Δημόσιο, ενώ καταργεί και το εκπτωτικό τιμολόγιο ρεύματος για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους της ΔΕΗ.
Οσο για τους «καταναλωτές» από τα λαϊκά στρώματα, πέρα από τις αυξήσεις που έχουν ήδη δει στους λογαριασμούς, τους περιμένει ένα νέο «σαφάρι» για την είσπραξη χρεών προς την επιχείρηση, με απογείωση των απειλών για διακοπές ρεύματος σε όσους χρωστούν και δεν έχουν να πληρώσουν.
Αντίστοιχα, το νομοσχέδιο υπηρετεί την επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ, μέσα από τη διάσπασή της σε τρεις εταιρείες, χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για τους εργαζόμενους, σε μια εποχή σφοδρών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών γύρω από το φυσικό αέριο και τους αγωγούς στην ευρύτερη περιοχή.
Επιπλέον, το νομοσχέδιο φέρνει νέα δώρα και «διευκολύνσεις» στους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στις ΑΠΕ, στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης», συνδέοντας ανοιχτά τα νέα «επενδυτικά κίνητρα» με την «πλήρη απολιγνιτοποίηση της χώρας και τη σβέση του συνόλου των λιγνιτικών μονάδων της χώρας μέχρι το έτος 2028», η οποία θα φέρει νέες απολύσεις και τραγικές συνέπειες σε ολόκληρες περιοχές της χώρας, όπως η Δυτική Μακεδονία.
Η κριτική που ασκούν ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα στο νομοσχέδιο είναι προκλητικά υποκριτική, γιατί στήριξαν και στηρίζουν στην πράξη την πολιτική της «απελευθέρωσης».
Υλοποιώντας κατευθύνσεις της ΕΕ, ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ άνοιξαν με το 3ο μνημόνιο το δρόμο για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ στον ανταγωνισμό με τις άλλες επιχειρήσεις του κλάδου και πήραν μέτρα σε βάρος των εργαζομένων της επιχείρησης και των λαϊκών στρωμάτων. Σήμερα, με τον «μπαμπούλα» της «βιωσιμότητας» της επιχείρησης έναντι των ανταγωνιστών, η κυβέρνηση προχωρά στο νέο γύρο της επίθεσης.
Το ΚΚΕ αντιπαλεύει σταθερά την πολιτική της «απελευθέρωσης», αποκαλύπτει ότι το καπιταλιστικό κέρδος δεν μπορεί να συνυπάρχει με ενεργειακό σχεδιασμό που να διασφαλίζει φτηνό ρεύμα για το λαό, κατοχύρωση μισθών και δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους, μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας και ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος.
Το ΚΚΕ συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις στο κίνημα για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων των εργαζομένων της ΔΕΗ και για να γίνει υπόθεση όλου του λαού ο αγώνας ενάντια στην πολιτική της «απελευθέρωσης», για κατοχύρωση και ενίσχυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων του κλάδου, για φτηνό ρεύμα και φυσικό αέριο για το λαό, προβάλλοντας τη θέση του για κρατικό φορέα ηλεκτρικής ενέργειας, στο πλαίσιο του άλλου δρόμου ανάπτυξης, όπου τα κλειδιά της εξουσίας και της οικονομίας θα βρίσκονται στα χέρια του λαού.

18 Νοε 2019

Ο ΚΡΕΤΙΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ: Γι’ αυτό αποχώρησε ο Αλέξης απ’ την πορεία!

Γράφει Ο ΚΡΕΤΙΝΟΣ //
Ενθουσιάστηκε ο Κρετίνος όταν έμαθε ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας θα ηγηθεί στο μπλόκ του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία πρός την Αμερικάνικη πρεσβεία στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Μάλιστα παράτησε τους ΚΝίτες να συνεχίσουν την πορεία φωνάζοντας: «Ούτε στις εξορίες ούτε στις φυλακές ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές».
Συριζα Τσιπρέικο Πολυτεχνείο Πορεία 2019
Ο Κρετίνος, λοιπόν, σταμάτησε εκεί στα λουλουδάδικα στην αρχή της Βασιλίσης Σοφίας και περίμενε το μπλoκ του ΣΥΡΙΖΑ. Περίμενε υπομονετικά, όπως περίμενε και το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στη Μεγάλη Βρετάνια, πάνω από μισή ώρα για να διαβεί το μπλoκ του ΚΚΕ, το οποίο περνούσε, σχεδόν, τρέχοντας.
Μόλις διάβηκε το μπλοκ του ΚΚΕ εμφανίστηκε αργά-αργά και το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ.
«Βλέπεις πουθενά τον Τσίπρα;» ρώτησε ο διπλανός του Κρετίνου. «Εσύ τον βλέπεις;» ρώτησε και εκείνος. «Όχι. Γι’ αυτό και ρωτάω». «Βλέπω το Τζουμάκα, την Ξενογιαννακοπούλου, το Μπαλάφα, το Φίλη, το Φλαμπουράρη, το Σκουρλέτη. Τον Τσίπρα δεν τον βλέπω» απάντησε ο Κρετίνος.
Μόλις προσπέρασε η κεφαλή, η πορεία, διάρκειας έντεκα λεπτών, σταμάτησε εκεί μπροστά του για τρία λεπτά. Είχε γίνει γνωστό πια ότι ο Τσίπρας την κοπάνησε απ’ την πορεία στο Σύνταγμα. Και τότε ακούστηκε το σύνθημα: «Ούτε στις εξορίες ούτε στις φυλακές ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές».
«Τι διάολο! Γύρισαν πίσω οι ΚΝίτες;» μονολόγησε ο Κρετίνος. Πρόσεξε ότι αυτοί που το φώναζαν ήταν οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ. Χαμογελώντας ο Κρετίνος σκέφτηκε: «Ε, αυτά τα συνθήματα μπορεί να πρόγκηξαν τον Τσίπρα απ’ την πορεία. Που να φτάσει ο άνθρωπος στην Αμερικάνικη πρεσβεία και πίσω του οι νέοι να φωνάζουν, έστω και υποκριτικά, τα συνθήματα των ΚΝιτών; Αυτός ως πρωθυπουργός είχε εκφράσει τη μεγάλη ευαρέσκειά του προς τις ΗΠΑ. Και τώρα να διαδηλώνει –έστω και χωρίς αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα- μπροστά την πρεσβεία των ΗΠΑ; Να χαλάσει αυτή την εικόνα, δηλαδή».
Τις σκέψεις του διέκοψε ο διπλανός του ρωτώντας γιατί υπομειδιά. Και ο Κρετίνος του θύμισε: Στις 8 Σεπτέμβρη 2018 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εγκανίασε την 83η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), που είχε ως τιμώμενη χώρα τις ΗΠΑ. Απευθυνόμενος πρoς τον υπουργό Εμπορίου των ΗΠΑ Γούιλμπουρ Ρος και τον Αμερικανό πρέσβη Τζέφρι Πάιατ ο Αλέξης Τσίπρας, μεταξύ των άλλων, είπε: «Τους δύο λαούς μάς ενώνουν πολλά. Πάνω από όλα μάς ενώνουν κοινές αξίες, αγώνες για κοινές αξίες και κοινούς στόχους για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Έχουμε ιστορικούς δεσμούς, πολύ δυνατούς δεσμούς στο διάβα της ιστορίας, σκληρή δουλειά, δύσκολες στιγμές, όμως και μια διαρκή και ακατάβλητη προσπάθεια για την πρόοδο και την ευημερία».
«Κατάλαβες γιατί “τήν έκανε” ο Τσίπρας;» ρώτησε αυτή τη φορά ο Κρετίνος. «Μμμμ!» μουρμούρισε ο φίλος του.
Μετά την πορεία άρχισε και ο ανούσιος χαρτοπόλεμος μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ: «Τουρίστας ο Τσίπρας» για τη ΝΔ. «Ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε ανήμερα του Πολυτεχνείου να κάνει long weekend στο Λονδίνο» απάντησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και η βερμπαλιστική κλωτσοπατινάδα συνεχίστηκε την άλλη μέρα.
«Δυό γαϊδάροι μάλωναν σε ξένο αχυρώνα» σχολίασε ο Κρετίνος στην τηλεφωνική επικοινωνία με το φίλο του…

17 Νοε 2019

Οι δύο δίκες του Πολυτεχνείου και οι ποινές που (δεν) έφαγαν οι πρωταίτιοι

Είναι γνωστό πως η διαδικασία της “αποχουντοποίησης” δηλαδή αφενός της δικαστικής δίωξης όσων έφεραν ή στήριξαν τη χούντα με εγκληματικές μεθόδους, αφετέρου της εκκαθάρισης στρατού, σωμάτων ασφαλείας, πανεπιστημίων και κρατικής διοίκησης από πρωταίτιους και συνεργάτες της δικτατορίας δεν υπήρξε πλήρης, σε αρκετές περιπτώσεις εξαιρετικά επιδερμική.
Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τις δύο δίκες του Πολυτεχνείου, που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίθηκαν στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, κι ας αφορούσαν ένα από τα πιο κραυγαλέα εγκλήματα του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Η πρώτη δίκη ξεκίνησε στις 16 Οκτωβρίου 1975 και ολοκληρώθηκε στις 30 Δεκέμβρη, μετά από δυόμιση περίπου μήνες ακροαματικής διαδικασίας. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου έκατσαν 32 άτομα, ανάμεσά τους και οι δικτάτορες Γ. Παπαδόπουλος και Δημήτριος Ιωαννίδης. Ο πρώτος, είχε προσπαθήσει να αποφύγει τη δίκη, με προσφυγή κατά την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί ως “ανεύθυνος άρχων”, καθότι τυπικά ήταν “Πρόεδρος της δημοκρατίας” κατά τα γεγονότα, άρα το δικαστήριο αναρμόδιο να τον κρίνει. Οι δικαστές απέρριψαν την προσφυγή, με το σκεπτικό ότι η κυβέρνησή του Παπαδόπουλου ήταν προϊόν πραξικοπήματος:
 «Το στασιαστικό κίνημα της 21ης Απριλίου, έργον ομάδας αξιωματικών και η εκ τούτου κατάστασις μέχρι της 23ης Ιουλίου απετέλεσε πραξικόπημα, δι’ ου εσκοπείτο ο σφετερισμός της εξουσίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού. Αι εξ αυτού απορρεύσασαι κυβερνήσεις ήσαν κυβερνήσεις βίας. Κατά συνέπειαν και ο ιστάμενος κατηγορούμενος Γεώργιος Παπαδόπουλος, ασκήσας καθήκοντα προέδρου της δημοκρατίας κατά τον χρόνο καθ’ ον ετελέσθησαν αι εις αυτόν αποδιδόμεναι διά του παραπεμπτικού βουλεύματος πράξεις, δεν ήτο νόμιμος πρόεδρος της δημοκρατίας και συνεπώς δεν προστατεύεται υπό των διατάξεων περί ανευθύνου»
Τελικά, από τους 32 κατηγορούμενους, πάνω από το 1/3, δηλαδή 12 άτομα απαλλάχθηκαν από κάθε κατηγορία, ενώ στους υπόλοιπους επιβλήθηκαν ποινές που κυμαίνονταν από 5 μήνες μέχρι ισόβια. Ρίχνοντας μια ματιά στη διακύμανση των ποινών και των αθωώσεων, διαπιστώνει κανείς πως υπήρξε προσπάθεια να αποδοθούν ευθύνες πρωτίστως στο Δημήτρη Ιωαννίδη, επικεφαλής της ΕΣΑ και κατοπινού δικτάτορα, και λιγότερο στο φυσικό ηγέτη του στρατού Γεώργιο Παπαδόπουλο, ενώ σαφής ήταν και η πρόθεση να ελαχιστοποιηθεί κατά το δυνατόν η απόδοση ευθυνών στην αστυνομία. Το σκεπτικό των δικαστών δεν ήταν απίθανο να επηρεάστηκε και από τη θεωρία, που διακινείται ενίοτε μέχρι σήμερα, ότι το Πολυτεχνείο ήταν “προβοκάτσια” του Ιωαννίδη, η εν πάσει περιπτώσει πως η εξέγερση “έφερε” τον  Ιωαννίδη στην εξουσία, τερματίζοντας το πείραμα της “φιλελευθεροποίησης” με το Μαρκεζίνη.
Αναλυτικά οι ποινές διαμορφώθηκαν ως εξής:
Δημήτριος Ιωαννίδης, ταξίαρχος και διευθυντής της ΕΣΑ: Ισόβια δεσμά
Σταύρος Βαρνάβας, αντιστράτηγος, επιτελάρχης του Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως: Ισόβια δεσμά
Νικόλαος Δερτιλής, συνταγματάρχης, επιτελής της ΑΣΔΕΝ: Ισόβια δεσμά
Γεώργιος Παπαδόπουλος: 25 έτη
Δημήτρης Ζαγοριαννάκος, στρατηγός και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων: 25 έτη
Κωνσταντίνος Μαυροειδής, αντιστράτηγος, διοικητής της ΑΣΔΕΝ
Παντελής Καραγιάννης, υποστράτηγος, φρούραρχος του Υπουργείου Δημόσιας τάξης: 25 έτη
Ιωάννης Λυμπέρης, έφεδρος ανθυπολοχαγός: 25 έτη
Αστυφύλακας Αθανάσιος Σταυράκης: 10 έτη
Λουκάς Χριστολουκάς, Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών: 3,5 έτη
Δημήτριος Κατσούλης, ταγματάρχης της ΚΥΠ: 2 έτη
Βασίλειος Μπουκλάκος, διευθυντής του Ρυθμιστικού Νοσοκομείο: 20,5 μήνες
Θρασύβουλος Γιεβάνης, συνταγματάρχης της ΑΣΔΕΝ: 18 μήνες
Μιχαήλ Γουνελάς (επικεφαλής του άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο), υπίλαρχος: 18 μήνες
Ιωάννης Καλύβας, υπαστυνόμος της Ασφάλειας, 18 μήνες
Νικόλαος Ραφαηλάκης, Στατιωτικός Διοικητής Αθηνών: 12 μήνες
Ηλίας Καραδήμας, αστυφύλακας, 10 μήνες
Δημήτριος Πίμπας, πράκτοραςτης  ΚΥΠ: 10μήνες
Νικόλαος Νηστικάκης, αστυφύλακας, 5 μήνες.
Οι ποινές των τεσσάρων τελευταίων καταδικασθέντων ήταν εξαγοράσιμες.
Η επανεκδίκαση της υπόθεσης 1,5 χρόνο αργότερα, στις αρχές του 1977, σήμανε ακόμα μεγαλύτερη επιείκεια για πολλούς από τους κατηγορούμενους. Οι Ζαγοριαννάκος, Μαυροειδής, Καραγιάννης, Μπουκλάκος και Καλύβας αθωώθηκαν, ενώ τεράστια μείωση ποινής υπήρξε για τον ισοβίτη αρχικά Βαρνάβα, που καταδικάστηκε σε μόλις 18 μήνες, ενώ ο Χριστολούκας έπεσε στους 7 μήνες από δύο χρόνια. Έχοντας αμφότεροι ήδη εκτίσει το χρονικό διάστημα που αναλογούσε στην ποινή τους, αφέθηκαν άμεσα ελεύθεροι.
Τα αποτελέσματα της δίκης, ειδικά στη δεύτερη εκδίκαση, προκάλεσαν μεγάλη οργή στο λαό και ιδιαίτερα στις φοιτητές. Χαρακτηριστική ήταν η ειρωνική αφίσα της  Επιτροπής Αποχουντοποίησης της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών με τίτλο: “Η δικαιοσύνη ωμίλησε – Αθώοι οι τέσσερις βαρυποινίτες του Πολυτεχνείου”, ενώ την ίδια περίπου περίοδο η ΕΦΕΕ κυκλοφόρησε προκύρηξη με το εξής περιεχόμενο:
“Όχι στην αθώωση των δολοφόνων του Πολυτεχνείου” – “Όχι στην προσπάθεια απαλλαγής των χουντικών εγκληματιών”
Όχι στην κυβερνητική πολιτική που ανέχεται, καλύπτει και αντικειμενικά ενθαρρύνει τους χουντικούς μηχανισμούς και το παρακράτος.
Η κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και της δικαιοσύνης αίτημα του λαού.
ΕΦΕΕ
Με πληροφορίες από Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, “Δικτατορία και μεταπολίτευση”, εκδόσεις Θεμέλιο

Προς αντικατάσταση το σύνταγμα του Πινοτσέτ στη Χιλή – Ποια η στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος Χιλής

Ενώ η κρατική καταστολή συνεχίζεται στη Χιλή, η κυβέρνηση προχώρησε σε κάποιες παραχωρήσεις σε πολιτικό επίπεδο, ευελπιστώντας πως θα μπορέσει να ελέγξει τις κινητοποιήσεις που συνταράσσουν τη χώρα εδώ και εβδομάδες. Η σημαντικότερη είναι η αποδοχή ενός βασικού αιτήματος των διαδηλωτών, για την αντικατάσταση του ισχύοντος συντάγματος στη Χιλή, το οποίο χρονολογείται από τη δικτατορία του Πινοτσέτ, κι από το οποίο λείπουν – ακόμα και μετά την αναθεώρησή του τη δεκαετία του ’90, μετά την πτώση της χούντας – οι έστω και θεωρητικές αναφορές άλλων αστικών συνταγμάτων του κόσμου σε διασφάλιση της δημόσιας υγείας, παιδείας και συμμετοχής των πολιτών στα κοινά. Αντίθετα, πλούσιο είναι το συνταγματικό οπλοστάσιο που έχουν στο πλευρό τους οι επενδυτές, το οποίο καθιστά τη Χιλή μια χώρα – πρότυπο για νεοφιλελεύθερους αναλυτές σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Την περασμένη Παρασκευή υπογράφηκε συμφωνία από 11 αντιπολιτευτικά κόμμα και κυβερνητικούς αξιωματούχους, το οποίο ορίζει ότι τον ερχόμενο Απρίλη θα διεξαχθεί δημοψήφισμα, το οποίο θα ορίσει αν ο λαός επιθυμεί νέο σύνταγμα και αν η σύνθεση της συντακτικής εθνοσυνέλευσης θα αποτελείται από τους εν ενεργεία βουλευτές. Τον Οκτώβριο του 2020 θα υπάρξει εκλογή από το λαό των τελικών αντιπροσώπων της εθνοσυνέλευσης, ενώ θα ακολουθήσει νέα λαϊκή ετυμηγορία επί του καινούριου συντάγματος.
Ενδιαφέρον μέσα σε όλ’ αυτά παρουσιάζει η θέση του ΚΚ Χιλής, το οποίο συμμετείχε και στήριξε τις κινητοποιήσεις εξαρχής, καταδικάζοντας την καταστολή, χωρίς αυτό να αναιρεί τη σε μεγάλο βαθμό ρεφορμιστική ρητορική και πρακτική του. Το ΚΚΧ δε βρίσκεται ανάμεσα στα κόμματα που συνυπέγραψαν τη συμφωνία της 15ης  Νοέμβρη, παρότι η βουλευτής του κόμματος Karol Cariola, χαρακτήρισε το γεγονός «θρίαμβο του λαού», προειδοποιώντας ωστόσο παράλληλα πως η συμφωνία μπορεί να κρύβει παγίδες, καθώς «οι οικονομικές ελίτ μπορεί να προσπαθήσουν να κρατηθούν στις στάχτες του συντάγματος του Πινοτσέτ». Σε παρόμοιο μήκος κύματος, ο επικεφαλής του κόμματος, Guillermo Teillier, δήλωσε πως το δημοψήφισμα «είναι ένα αδιαμφισβήτητο βήμα προς τα μπρος», αλλά το ΚΚΧ δεν προσυπέγραψε, καθώς η πλειοψηφία των 2/3 που απαιτείται για την έγκριση όλων των ζητημάτων κατά τη συντακτική διαδικασία κρίνεται ως υπερβολικά υψηλή. O Teillier σημείωσε πως το κόμμα του θα συμμετάσχει σε όλη τη διαδικασία, σημειώνοντας πως «ο αγώνας δεν τελείωσε, ο αγώνας συνεχίζεται». Εξήρε επίσης τη σημασία του να λυθούν προβλήματα των εργαζομένων, οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις, η φροντίδα των ηλικιωμένων και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: «Πρέπει όλοι να επιβλέψουμε τη διαδικασία, αλλά κυρίως τα κοινωνικά κινήματα, οι εργατικές οργανώσεις, που ηγήθηκαν του αγώνα και ανάγκασαν την κυβέρνηση να υποταχθεί πλήρως στις θέσεις τους».
Με πληροφορίες από telesur

16 Νοε 2019

Ένας χρόνος «κίτρινα γιλέκα»: Διαδηλώσεις στο Παρίσι, σε συναγερμό η γαλλική αστυνομία

Η γαλλική αστυνομία έκανε σήμερα χρήση δακρυγόνων στα βορειοδυτικά του Παρισιού, προκειμένου να απωθήσει τους διαδηλωτές για την συμπλήρωση ενός έτους από την έναρξη των διαδηλώσεων των «κίτρινων γιλέκων».
Συγκρούσεις ξέσπασαν μεταξύ των διαδηλωτών και της αστυνομίας κοντά στον σταθμό του μετρό (Porte de Champerret), καθώς οι διαδηλωτές προετοιμάζονταν να κάνουν πορεία κατά μήκος της πόλης, από τα νότια του Παρισιού (Gare d’Austerlitz).
Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές από την κατάληψη της περιφερειακής οδού του Παρισιού. Σύμφωνα με την αστυνομία έγιναν 24 συλλήψεις.


Για το Σαββατοκύριακο έχουν αναγγελθεί πάνω από 270 κινητοποιήσεις συνολικά και χιλιάδες άνθρωποι αναμένεται να συμμετάσχουν στη διαδήλωση στο Παρίσι.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις έχουν θέσει σε κόκκινο συναγερμό την αστυνομία. Συνολικά για τη χώρα, η αστυνομία αναμένει μεγάλες διαδηλώσεις, αλλά όχι σαν αυτές που είχαμε τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο.

Πού ακούστηκε να εγκαλείται η δημοτική αρχή γιατί κάνει Λαϊκές Συνελεύσεις; Και όμως, συμβαίνει στο δήμο Πατρέων…

Η δημοτική αρχή καθιέρωσε από το 2014, οπότε και ανέλαβε τα ηνία του δήμου, Λαϊκές Συνελεύσεις σε όλα τα δημοτικά διαμερίσματα.
Το ίδιο κάνει και στη νέα θητεία της ενόψει μάλιστα της κατάρτισης του τεχνικού προγράμματος. Όπως έχει εξηγήσει, επιδίωξή της είναι ν΄ακούσει, να καταγράψει και να ιεραρχήσει προβλήματα που απασχολούν τους δημότες και κάποια εξ΄αυτών να τα εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα και άλλα να τα επιλύσει με την Αυτεπιστασία.
Σε αυτές τις ανοικτές συνελεύσεις μετέχουν οι πάντες! Διαμερισματικοί, κοινοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι πολιτιστικών συλλόγων, κοινωνικών φορέων, απλοί κάτοικοι ακόμα και δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, ενώ σε όλες τις Λ.Σ είναι παρών ο Δήμαρχος καθώς και αντιδήμαρχοι.
Ο λόγος δίνεται σε όλους ανεξαιρέτως. Ακούγονται προβλήματα συνοικιών, κοινοτήτων, παράπονα, διαμαρτυρίες, προτάσεις, ιδέες, ακολουθεί διάλογος και κλείνει ο Δήμαρχος απαντώντας στα αιτήματα των κατοίκων και τι έργα προγραμματίζονται ειδικά για το Διαμέρισμά τους.
Συνήθως η διαδικασία διαρκεί 4 – 5 ώρες και, λόγω της μαζικής συμμετοχής, της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών και της άμεσης επαφής του δημότη με τον Δήμαρχο και τη δημοτική αρχή. Αναμφίβολα αυτή η διαδικασία έχει τα χαρακτηριστικά της άμεσης δημοκρατίας.
Ε, αυτό δεν αρέσει στην αντιπολίτευση. Και καλά αυτοί της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν και ποτέ “φαν” των λαϊκών συνελεύσεων, εδώ όμως αντιδρούν και “αριστεροί” όπως η παράταξη “Ώρα Πατρών” του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα είχε και σχετική καταγγελία στον Τύπο με τον επικεφαλής της παράταξης Γ. Ρώρο να λέει: “Προκαλεί απορία ο ρόλος των λαϊκών συνελεύσεων…” και συμπεραίνει πως “πρόκειται για Λ.Σ. φίλων της δημοτικής αρχής”.
Γιατί όμως να υπάρχει αυτή η αρνητική στάση από την αντιπολίτευση για τις Λ.Σ.; Τι είναι αυτό που ενοχλεί;
Επειδή ο “Ρεπόρτερ” έτυχε να παρακολουθήσει τη Λ.Σ. στην ενότητα του Ρίου, εκτιμούμε ότι:
Ενοχλούν οι τοποθετήσεις του Πελετίδη που ενημερώνει τον κόσμο για ποιο λόγο δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες του ή γιατί οι δημοτικές υπηρεσίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν όπως θα έπρεπε με βάση τα αιτήματά τους.
Δεν αντέχουν να ακούνε ότι οι μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεών τους στραγγάλισαν τους δήμους, ότι ο Δήμος Πατρέων – λόγω απαγόρευσης των προσλήψεων – λειτουργεί με 1.000 εργαζόμενους λιγότερους απ΄ ό,τι είχε το 2010, όταν τότε η Πάτρα ήταν από τα Μποζαίτικα μέχρι τις Ιτιές και τώρα είναι από τη Ροδινή ως τα Καμίνια και από την παραλία ως το Παναχαϊκό.
Δεν αντέχουν ν΄ακούνε ότι η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 62% σε σχέση με το 2010, ούτε πως γίνονται τώρα αιματηρές οικονομίες για να σταθεί όρθιος ο τρίτος δήμος της χώρας, όπου ακόμα και ο Δήμαρχος δεν διαθέτει υπηρεσιακό αυτοκίνητο ούτε οδηγό για να μην τον στερήσει από κάποια υπηρεσία (π.χ. Βοήθεια στο Σπίτι).
Δεν αντέχουν να ακούνε ότι ο Πελετίδης βρήκε ένα δήμο με 30 εκατ. ευρώ χρέη και δάνεια τα οποία τώρα αποπληρώνονται.
Δεν αντέχουν ν΄ακούνε ότι, παρά τις δυσκολίες ο δήμος θα καλύψει όλες τις ανάγκες τους και θα βελτιώνει συνεχώς την ποιότητα ζωής τους.
Αυτά είναι που ενοχλούν και, φυσικά, ενοχλείται η αντιπολίτευση όταν βλέπει να προσέρχεται στις Λ.Σ. πλήθος κόσμου λίγους μήνες μετά τις δημοτικές εκλογές.
(ΦΩΤΟ: Από τη χτεσινοβραδινή Λ.Σ. στην κοινότητα της Οβρυάς Πατρών).

TOP READ