Κοινή σφραγίδα...

Οποια πλευρά του εργασιακού μεσαίωνα κι αν πιάσει κανείς, επιβεβαιώνεται εμφατικά ότι η ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου, όπως και αν βαφτίζεται κάθε φορά - «δίκαιη ανάπτυξη» ή «ανάπτυξη για όλους» - έχει ως βασική προϋπόθεση την ολομέτωπη κλιμάκωση της επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα, την παγίωση και συνεχή εμβάθυνση όλου του αντεργατικού οπλοστασίου που έχουν διασφαλίσει στο κεφάλαιο όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη και την «τεχνογνωσία» των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.
Και σήμερα, με κυβέρνηση ΝΔ, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και τα επίσημα στοιχεία του αστικού κράτους αποτυπώνουν με τρόπο χαρακτηριστικό βασικές πλευρές της ζούγκλας που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και στη φάση της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Τέτοιες είναι η απογείωση της «ευελιξίας» και της υποαπασχόλησης, η μόνιμη συμπίεση των μισθών, η πολύχρονη διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα για τους νέους, η διαρκής κινητικότητα για μεγάλο τμήμα των εργαζομένων, στο γνωστό «δρομολόγιο» ανεργία - κακοπληρωμένη δουλειά με ημερομηνία λήξης - επιστροφή στην ανεργία...
Αυτή η εργασιακή ζούγκλα έχει την κοινή σφραγίδα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων του κεφαλαίου. Απ' αυτήν την άποψη, είναι πραγματικά προκλητική η προσπάθεια ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν το μαύρο άσπρο, εναλλασσόμενοι στους ίδιους ακριβώς ρόλους, του «πανηγυρίζοντα» και του «καταγγέλλοντα», κάθε φορά που βγαίνουν τα καινούργια στοιχεία για την ανεργία, για τις ροές προσλήψεων - απολύσεων κ.λπ.
Επιχειρούν με κάθε τρόπο να συσκοτίσουν την ενιαία αντεργατική πολιτική που υπηρετούν με «συνέχεια», είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση.
Ενδεικτική αυτής της προκλητικής προσπάθειας είναι η Επίκαιρη Ερώτηση του Αλ. Τσίπρα προς τον Κυρ. Μητσοτάκη, με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να «ξεπλυθεί» από την κοινή τους αντεργατική πολιτική και κατηγορεί τη ΝΔ για «επιστροφή στην "κανονικότητα" των μνημονίων» και για «γενικευμένο σήμα αυθαιρεσίας στην αγορά εργασίας»...
Στην Ερώτηση όμως αποκαλύπτονται μία προς μία οι παγίδες που προσπαθεί να στήσει στο λαό, δίνοντας «πάσα» στην κυβέρνηση να υπερασπιστεί αντεργατικές επιλογές που έχουν την υπογραφή και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Για παράδειγμα, στον κατώτατο μισθό, που ο ΣΥΡΙΖΑ ξεχωρίζει στην αντιπαράθεση με τη ΝΔ, τους «δένει» ο «μνημονιακός» νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου, που ενεργοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα διατήρησε επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια το αίσχος των 586 ευρώ μεικτά και των 511 ευρώ για τους νέους.
Με αυτόν καταργήθηκαν μόνιμα οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτατο μισθό, που καθορίζεται με κριτήριο την «ανταγωνιστικότητα» και την «παραγωγικότητα», διασφαλίζοντας έτσι τη θεσμοθετημένη μόνιμη συμπίεση των μισθών. Την πιστή εφαρμογή αυτού του νομού ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση, που τον υπερασπίζεται βέβαια ως δικό της δημιούργημα.
Στις Συλλογικές Συμβάσεις, τους συνδέει η διατήρηση και επέκταση όλου του αντεργατικού πλαισίου, που αφήνει τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, σχεδόν το 90%, εκτός οποιασδήποτε ΣΣΕ, αλλά και οι επιπλέον προϋποθέσεις και «εξαιρέσεις» για το υπόλοιπο 10%, ώστε οι ΣΣΕ να γίνονται ένα «σουρωτήρι», που με άνεση παρακάμπτει η εργοδοσία.
Σε αυτό ακριβώς το έδαφος αναπτύσσεται η «ελαστικοποίηση της εργασίας» και η «εργολαβοποίηση», που τάχα τώρα ανακαλύπτει ο ΣΥΡΙΖΑ, λες και μόλις προσγειώθηκε από τον Αρη! Αντίστοιχα, τα όσα προωθούνται σήμερα για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και τον ασφυκτικό έλεγχο των συνδικάτων από κράτος και εργοδοσία έρχονται να «κουμπώσουν» στην απεργοκτόνα διάταξη Αχτσιόγλου, όπως και στη νομοθεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στις κινητοποιήσεις για τους πλειστηριασμούς.
Την αντεργατική εικόνα συμπληρώνει το «νέο Ασφαλιστικό» που ετοιμάζει η ΝΔ, για να θωρακίσει και να βάλει σε αποτελεσματική εφαρμογή τον νόμο - λαιμητόμο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα αποκτά και αυτός πλέον... δύο νονούς: Νόμος Κατρούγκαλου - Βρούτση...
Απέναντι στην κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης και το προκλητικό προπαγανδιστικό γαϊτανάκι που τη συνοδεύει, απάντηση δίνει η οργάνωση της πάλης των εργαζομένων και του λαού απέναντι στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Η αποφασιστική ενίσχυση του απεργιακού μετώπου που οργανώνουν Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Σωματεία σε όλη τη χώρα, με αιχμή την πάλη για την Κοινωνική Ασφάλιση, τις σύγχρονες ανάγκες στη δουλειά και στη ζωή.

ΝΟΤΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ψηφίσθηκε, κατά πλειοψηφία, ο προϋπολογισμός του Δήμου Νότιας Κέρκυρας για το 2020 παρά τις εκκλήσεις του Δημάρχου να είναι ομόφωνη η ψήφιση. Μπορούσε όμως η Λαϊκή Συσπείρωση Νότιας Κέρκυρας να ψηφίσει αυτόν τον προϋπολογισμό;

Ο προϋπολογισμός είναι το “εργαλείο” με το οποίο η δημοτική αρχή θα ασκήσει την όποια κοινωνική πολιτική για όλο το χρόνο, θα παρέχει υπηρεσίες στους δημότες, θα κάνει έργα που θα βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής και εργασίας τους. Όμως το “εργαλείο” αυτό είναι περιορισμένης χρήσεως. Δεν μπορεί να υπηρετήσεις ούτε στο ελάχιστο τις ανάγκες της περιοχής που έχει τεράστια προβλήματα και που θα έπρεπε να είχαν λυθεί (ορισμένα) πριν 20 - 30 χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα

Παρουσίασε ένα προϋπολογισμό όπου η κρατική χρηματοδότηση από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους δεν έφτανε τα 2 εκ. Μαζί με όποιες άλλες ενισχύσεις και το Τεχνικό Πρόγραμμα (366 χιλ.), φθάνουν τα 2,5 εκ. Περίπου τόση είναι και η δαπάνη για όλα τα έξοδα μισθοδοσίας (προσωπικό – αιρετοί κλπ). Δηλαδή για έργα και υπηρεσίες, δε μένει τίποτα από την κρατική χρηματοδότηση. Ότι κάνει ο Δήμος θα πρέπει να είναι από δικά του “έσοδα”, δηλαδή από φόρους στους πολίτες και τα ανταποδοτικά τέλη, δηλαδή από δεύτερη φορολογία, αφού το κράτος μας έχει ήδη λεηλατήσει.

Φέτος ο κρατικός προϋπολογισμός που ψηφίστηκε προβλέπει 54,2 δισ. Το 93% το πληρώνει ο λαός και το 7% το κεφάλαιο. Δηλαδή 5.400€ κατά κεφαλήν φόροι. Για το λαό της Νότιας Κέρκυρας, η κυβέρνηση δίνει στην Τ.Α. μόνο 166€ για υπηρεσίες.

Ο αντιλαϊκός χαρακτήρας του κρατικού προϋπολογισμού αποτυπώθηκε και σε αυτόν του Δήμου. Η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να μας πείσει ότι τα πράγματα αλλάζουν. Όμως η πραγματικότητα της χρηματοδότησης των Δήμων δείχνει άλλα. Ότι κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους προηγούμενους. Δίνουν ότι έδωσε πέρυσι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μερικά στοιχεία του προϋπολογισμού του Δήμου, δείχνουν ξεκάθαρα τον αντιλαϊκό του χαρακτήρα, την πλήρη ανεπάρκεια του αλλά και την προκλητική κρατική υποχρηματοδότηση.

Δημοτικά Σχολεία: 1.000€ το μήνα ανά σχολείο για λειτουργικά, δηλαδή 50€ την ημέρα. Για θέρμανση 13€ την ημέρα ανά σχολείο.

Δημοτική οδοποιία: 100.000 για όλο το Δήμο όταν όλοι οι δρόμοι έχουν μεγάλα προβλήματα.

Αγροτική οδοποιία: Δίνουν την περσινή χρηματοδότηση 111.000€ όταν δεν υπάρχει ……. Αγροτικός δρόμος.

Αντιπλημμυρικά: Μόνο για καθαρισμό αυλακιών 43.000€ (μέσα είναι και η περσινή) όταν ολόκληρες περιοχές πνίγονται (Αγ. Γιώργης, Πετριτής κλπ).

Αντιπυρική προστασία: “Περιμένουν” χρηματοδότηση από την πολιτική προστασία. Αν δοθεί κάτι!!!

Για αθλητικούς, πολιτιστικούς φορείς: ελάχιστα.

Η δημοτική αρχή, τα λίγα χρήματα της κρατικής υποχρηματοδότησης φρόντισε να τα διαθέσει κυρίως σε έργα βιτρίνας (αναπαλαιώσεις κλπ). Χρήσιμες είναι και οι αναπαλαιώσεις όταν όμως έχεις λύσει τα βασικά σου προβλήματα.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Νότιας Κέρκυρας πρότεινε, τα λίγα χρήματα…….. να διατεθούν σε αντιπλημμυρικά έργα, δημοτική και αγροτική οδοποιία και να καλυφθούν ελλείψεις που θα προκύψουν στα σχολεία μας.

Όσοι καλλιέργησαν προεκλογικά “ελπίδες” και “προσδοκίες” στο λαό, με μεγάλα λόγια θα τον προσγειώσουν ανώμαλα.

Τα “οράματα” που προβάλλουν οι άλλες παρατάξεις, δεν μπορούν να είναι έξω από τα “οράματα” της κυβερνητικής πολιτικής, της πολιτικής εξυπηρέτησης του κεφαλαίου. Τα οράματα του λαού περισσεύουν. Το πολύ - πολύ να γίνει κάποιο νοικοκυριό στο Δήμο. Όμως δεν μπορούμε να κατεβάζουμε τις απαιτήσεις μας στο ελάχιστο.

Πληρώνουμε πάρα πολλά. Η εποχή μας έχει τεράστιες δυνατότητες. Οι ανάγκες συνεχώς διευρύνονται. Αντίστοιχα πρέπει να μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις του λαού, να βελτιώνεται η ζωή και η καθημερινότητα του. Δεν φτάνουν οι διαφωνίες Δημοτικής αρχής και των άλλων παρατάξεων μόνο μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Χρειάζεται να γίνει υπόθεση του λαού. Να αμφισβητήσουμε το μονόδρομο της μιζέριας, να πιέσουμε, να διεκδικήσουμε, να ανατρέψουμε.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Νότιας Κέρκυρας όχι μόνο δεν μπορούσε να ψηφίσει τον προϋπολογισμό, αλλά τον καταγγέλλει ως αντιλαϊκό. Καταγγέλλει την κρατική υποχρηματοδότηση. Καλεί το λαό να βγάλει τα συμπεράσματα του. Να δώσει διέξοδο με το δικό του μαζικό αγώνα.

Ζητούνται νέοι με έφεση στην περιπέτεια

Το μοντέλο στρατολόγησης είναι αμερικάνικο· και post modern. Μια σειρά κράτη ψάχνουν για τους εθνικούς (και μη…) μισθοφόρους τους, σε πολέμους που δεν απαιτούν μαζικούς στρατούς και (ακόμα) γενικές επιστρατεύσεις· αλλά είναι πόλεμοι· κομμάτια του παζλ του 4ου παγκόσμιου πολέμου, που έχει ακόμα περιθώρια όξυνσης.

Και τι παθαίνουν όλοι αυτοί οι (είτε από ανάγκη είτε από γούστο) «εθελοντές», αμερικάνοι, γάλλοι, γερμανοί, οτιδήποτε, όταν τελειώσει η «φασούλα» της εύκολης εκκαθάρισης «μαυριδερών», κι αρχίσει ο πόλεμος να γίνεται πιο σοβαρός;

Το καθεστωτικό αμερικανικό cnn έκανε ένα ρεπορτάζ στην αμερικανική αεροπορική βάση στο ιράκ, στην Ayn al-Asad, μετά την πυραυλική επίθεση της Τεχεράνης στις 8 Γενάρη. Αξίζει να αφιερώσετε 7 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα απ’ την ζωή σας για να δείτε το video που ακολουθεί. (Θα χρειαστούν και τα αγγλικούλια σας…)

Πρώτον επειδή δείχνει ότι οι πύραυλοι των “τρομοκρατών” (των φρουρών της επανάστασης), εκτός απ’ το να ρίχνουν κατά λάθος πολιτικά αεροπλάνα, είναι πραγματικά πολύ ζημιάρικοι. Κυρίως, όμως, για το δεύτερο: το πόσο “χέστηκαν”, και πόσο “χεσμένοι” θα παραμείνουν οι αμερικάνοι πεζοναύτες στο ιράκ από ‘δω και στο εξής.

Γιατί πράγματι, εκείνη την ημέρα η Τεχεράνη ειδοποίησε (μέσω ενδιάμεσων) ότι “τις επόμενες ώρες θα απαντήσουμε” – χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς ούτε το πως ούτε το πότε. Τους νέους με έφεση στην περιπέτεια της Ayn al-Asad τους έχωσαν οι διοικητές τους στα μπούνκερ που είχε φτιάξει ο Hussein (ένα είδος ιστορικής δικαίωσης του ιρακινού δικτάτορα;;)· κι όσους δεν χωρούσαν εκεί τους έδιωξαν μακριά.

Και περίμεναν. Και περίμεναν. Και περίμεναν, αποκλεισμένοι μέσα στα τσιμέντα, χωρίς να ξέρουν τι περιμένουν…Και ύστερα νύχτωσε, και ήρθε αυτό που περίμεναν… Και δεν το είχαν ξαναζήσει αυτό… Και δεν μπορούσαν να το αντιμετωπίσουν… Και προσεύχονταν σε θεούς και δαίμονες να αντέξουν τα μπετά των μπούνκερ…

Και μετά από ώρες τους είπαν «ντάξει, τέλειωσε», και βγήκαν έξω. Και είδαν τι έγινε… Και πήραν μια γεύση του τι θα είναι ένας πόλεμος «πιο κανονικός» απ’ το να σκοτώνεις (κατά προτίμηση από αέρα) «μαυριδερούς». Και χέστηκαν ακόμα περισσότερο οι αμερικάνοι πεζοναύτες στο ιράκ. Επειδή καταλαβαίνουν ότι η Τεχεράνη (ή οι ιρακινοί συμμαχοί της) δεν θα προειδοποιεί πάντα… Επειδή καταλαβαίνουν ότι «ο καλύτερος στρατός στον κόσμο» είναι τα δικά τους πτώματα…

Όπως χέζονται οι γάλλοι ή οι γερμανοί νέοι (που ακολουθούν την κλίση τους κάτω απ’ την Sahara) όταν άλλοι «μαυριδεροί» στο Sahel, παλιάνθρωποι αναμφισβήτητα, «κατεβάζουν» κανά στρατιωτικό ελικόπτερο, μαζί με το περιεχόμενό του. Αλλά έχουν υπογράψει συμβόλαιο, και δεν μπορούν να φύγουν, να αναζητήσουν τίποτα άλλες «κλίσεις» τους…

Κι έτσι… Περιμένουν, και περιμένουν, και περιμένουν… Για την τελευταία κλίση: την οριζοντίωση! Είτε στο μέτωπο είτε μετά, αυτοκτονώντας…

Πηγή: Sarajevo

Διανομέας στραγγαλίστηκε από αστυνομικούς στη Γαλλία

Κατιούσα

Δεν είναι πρώτη φορά που η αστυνομική βία στη Γαλλία απασχολεί τα μέσα στη χώρα και διεθνώς. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν αφορά κάποιον διαδηλωτή, αλλά έναν άνθρωπο του μόχθου, ο οποίος πλήρωσε με τη ζωή του τον εκνευρισμό που προκάλεσε σε αστυνομικούς την ώρα ελέγχου στο δρόμο.  
Η 42χρονος Σεντρίκ Σουβιά, εργαζόταν ως διανομέας και ήταν μαθημένος σε ελέγχους της τροχαίας λόγω του επαγγέλματός του. Μάλιστα σε ένα από τα βίντεο που δημοσίευσαν οι δικηγόροι της οικογένειας, το θύμα εμφανίζεται απόλυτα συνεργάσιμο και φιλικό στη διάρκεια άλλου ελέγχου. Εκείνο το πρωί της 5ης Γενάρη όμως, οι αστυνομικοί που σταμάτησαν το Σουβιά επειδή μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο, υποστηρίζουν πως ήταν “ασεβής” και “επιθετικός”, ενώ στη συνέχεια συνελήφθη για περιφρόνηση αστυνομικού οργάνου. Ο Σουβιά βιντεοσκοπούσε τις ενέργειες των αστυνομικών στη διάρκεια του ελέγχου, πρακτικοί που οι δικηγόροι της οικογένειας υποστηρίζουν πως δεν απαγορεύεται από κανένα νόμο. 
Κατά τη διάρκεια της σύλληψης οι αστυνομικοί έριξαν κάτω τον Σουβιά και του πέρασαν χειροπέδες καθώς ήταν μπρούμυτα, μια θέση εξορισμού ιδιαίτερα επικίνδυνη, που έχει απαγορευθεί σε άλλες χώρες. Ένας από τους αξιωματικούς φέρεται να έκανε κεφαλοκλείδωμα στον άντρα, ο οποίος υπέστη καρδιακή εμβολή και εγκεφαλικό θάνατο λόγω ασφυξίας. Οι αστυνομικοί αντιλήφθηκαν τι συμβαίνει μόνο αφότου το θύμα τους είχε γίνει μπλε λόγω έλλειψης οξυγόνου. Ο Σουβιά μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο όπου έγινε προσπάθεια ανάνηψης, έφυγε όμως από τη ζωή δυο μέρες αργότερα. Το ζήτημα της συγκεκριμένης τεχνικής σύλληψης είχε έρθει ξανά στην επιφάνεια πριν 4 χρόνια στη Γαλλία, όταν άντρας είχε χάσει τη ζωή του από ασφυξία υπό το βάρος τριών αστυνομικών. Μια σειρά οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούν την κατάργηση αυτού του τρόπου χειροπέδησης, ο οποίος έχει ήδη απαγορευτεί σε Βέλγιο και Ελβετία. Πέρσι έγινε απόπειρα να ψηφιστεί σχετικός νόμος, τον οποίο ωστόσο απέρριψε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.   
Ο πατέρας του θύματος, Κριστιάν Σουβιά, έκανε λόγο για “δολοφονία”, ενώ η εισαγγελία του Παρισιού διέταξε έρευνα για ανθρωποκτονία από αμέλεια, μετά την δημοσίευση των πορισμάτων του ιατροδικαστή, πως ο θάνατος προήλθε από ασφυξία και κάταγμα στο λάρυγγα.  Δε γνωρίζουμε αν στη Γαλλία υπάρξει συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των αστυνομικών που θα δηλώσει πως “αυτή είναι η πρακτική και σε όποιον αρέσει”, ήδη όμως είναι σαφές ότι επιχειρείται να ενοχοποιηθεί το θύμα ότι “προκάλεσε” την τύχη του. Εκτός των άλλων, αναδεικνύεται επίσης η βαρβαρότητα των εργασιακών συνθηκών των διανομέων, ακόμα και στην καρδιά της “προηγμένης” Ευρώπης που “πέρασε διαφωτισμό”.

Θρήσκευμα ζητάνε από τους υποψήφιους εργαζόμενους τα Market In

Κατιούσα

Η αλυσίδα Market In μας έχει απασχολήσει επανειλημμένα στο παρελθόν, κυρίως στα Γιάννενα, όπου αντιμετώπισε μέσω μπράβων τους απολυμένους της επιχείρησης. Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση ότι σε μια επιχείρηση που επιδεικνύει τέτοια συμπεριφορά σε εργαζόμενους, φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία εξόφθαλμου ρατσισμού και διακρίσεων κατά τη διαδικασία πρόσληψης προσωπικού.

Πιο συγκεκριμένα, στη διαδικτυακή πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων εργασίας, ανάμεσα στα υπόλοιπα στοιχεία που ζητάει από τους υποψήφιους, είναι, εκτός από την υπηκοότητα και το θρήσκευμα, με τον άρρητο, πριν προφανή σκοπό να “φιλτράρει” όσους δεν ταιριάζουν με το προφίλ μιας αλυσίδας που προβάλλεται ως “το ελληνικό σούπερ μάρκετ”. Δεν πρόκειται μόνο για ρατσιστική διάκριση ανεπίτρεπτη σε βάρος εργαζομένων, αλλά και για μια εντελώς παράνομη απαίτηση συλλογής ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, στα οποία εντάσσεται φυσικά το θρήσκευμα, όπως οι πολιτικές πεποιθήσεις, η ερωτική ζωή ή εθνική ή φυλετική προέλευση κοκ. Είναι προφανές ότι η εργοδοσία, παντελώς αποθρασυμένη από ένα νομοθετικό πλαίσιο που είτε είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της, είτε απλά δεν ελέγχεται από κανένα αρμόδιο μηχανισμό, νιώθει απόλυτα ασφαλής να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για την ίδια εταιρεία που περιφρόνησε επιδεικτικά τη δικαστική απόφαση που ζητούσε επαναπρόσληψη των εργαζομένων, κι ας ανήκαν στο προτιμώμενο από την ίδια θρήσκευμα.

Νόμος Κατρούγκαλου διά χειρός Βρούτση...

Καθώς από μέρα σε μέρα αναμένεται να παρουσιαστεί το σχέδιο νόμου για το Ασφαλιστικό, δηλαδή για τις κύριες συντάξεις και τη λειτουργία του ΕΦΚΑ, ενισχύεται η παραπληροφόρηση συνταξιούχων και ασφαλισμένων για το πραγματικό περιεχόμενο των νέων ρυθμίσεων. Πυρήνας της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι ο ισχυρισμός ότι «για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια θα δοθούν αυξήσεις στις συντάξεις»! Πρόκειται για ψέμα ολκής, που μόνο στόχο έχει να παγιδεύσει τους συνταξιούχους, να δημιουργήσει κλίμα ψευδαισθήσεων και αναμονής ότι μετά από τόσα χρόνια περικοπών και ανατροπών στις συντάξεις και γενικά στη δημόσια Ασφάλιση, κάτι καλύτερο έχουν τάχα να περιμένουν...
Για να στηρίξουν αυτό το ψέμα, με αλλεπάλληλες δηλώσεις τους Βρούτσης και Μηταράκης επικαλούνται την αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης στον υπολογισμό της κύριας σύνταξης για ασφαλισμένους πάνω από 30 χρόνια και τη δήθεν «αποκατάσταση των αδικιών» του νόμου Κατρούγκαλου, την κατάργηση των περικοπών στις επικουρικές στις περιπτώσεις συνταξιούχων που το άθροισμα κύριας και επικουρικής ήταν πάνω από 1.300 ευρώ - σύμφωνα και με τη σχετική απόφαση του ΣτΕ (Οκτώβρης 2019) - μαζί και την επιστροφή των αναδρομικών από τον ίδιο μήνα, όπως και τη δημιουργία «μόνιμου μηχανισμού στήριξης χαμηλοσυνταξιούχων». Τα παραπάνω συμπληρώνει η αναμενόμενη ρύθμιση για τις συντάξεις των συνταξιούχων που εργάζονται, η οποία θα προβλέπει τη μείωση του «πέναλτι», που σήμερα με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου ανέρχεται στο 60% της αποδιδόμενης σύνταξης.

* * *

Μόνο που όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν «αυξήσεις στις συντάξεις», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Αλλωστε, τα ίδια τα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού και του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ για το 2020 «κάνουν σκόνη» την κυβερνητική προπαγάνδα. Συγκεκριμένα, με βάση τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ για το 2020, το κονδύλι για τις κύριες συντάξεις αναμένεται να μειωθεί παραπέρα, κατά 155 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας όχι μόνο ότι δεν θα υπάρξουν αυξήσεις στις κύριες συντάξεις, αλλά και ότι η τάση μείωσης των συντάξεων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Οσον αφορά τις επικουρικές, και εδώ το συνολικό κονδύλι για το 2020, όπως προκύπτει και από τον κρατικό προϋπολογισμό, θα μειωθεί κατά 71 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με το 2019!
Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ορισμένα «μερεμέτια» που επιχειρεί η κυβέρνηση της ΝΔ στον νόμο - λαιμητόμο, του Κατρούγκαλου, όπως και η περιορισμένη επιστροφή περικοπών στις επικουρικές σε έναν αριθμό παλιών συνταξιούχων, ούτε μπορούν να αναπληρώσουν τις συνολικά τεράστιες απώλειες ούτε βέβαια να αντιστρέψουν τη γενική τάση μείωσης των συντάξεων, ως αποτέλεσμα και της εφαρμογής του νόμου 4387/2016.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου, αλλά τον εφαρμόζει και τον θωρακίζει παραπέρα. Οι επιμέρους «αλλαγές» που ετοιμάζει δεν αγγίζουν στο ελάχιστο τον σκληρό και αντιδραστικό πυρήνα του. Το αντίθετο - ακριβώς στο πλαίσιο της απρόσκοπτης εφαρμογής του, «βγάζει από τη μέση» τις όποιες νομικές «αστοχίες» είχε ο ν. 4387 και «ξεκαθαρίζει το τοπίο», παίρνοντας υπόψη και τις δυσκολίες που προέκυψαν με τις χιλιάδες δικαστικές προσφυγές και τις αντικρουόμενες αποφάσεις δικαστηρίων.

* * *

Ετσι, μια κάποια αύξηση στους συντελεστές αναπλήρωσης (π.χ. από το 35% στο 40%) δεν μπορεί να καλύψει τις τεράστιες μειώσεις που επέφερε ο νόμος αυτός, όταν για παράδειγμα στην περίπτωση της 35ετίας το ποσοστό αναπλήρωσης μειώθηκε από το 70% του συντάξιμου μισθού στο 33,8%! Οταν δεν επανέρχονται τα κατώτατα όρια στις συντάξεις για τους χαμηλοσυνταξιούχους, όταν το ΕΚΑΣ ενταφιάζεται οριστικά και όταν ακόμα και αυτή η «πέτσινη» «13η σύνταξη» μεταμφιέζεται σε «μόνιμο μηχανισμό στήριξης», και μάλιστα με πολύ μικρότερα ποσά. Και όταν, τέλος, στην περίπτωση των επικουρικών, οι μειώσεις που επιβλήθηκαν από το 2010 (εκτός της περίπτωσης για τα 1.300 ευρώ άθροισμα που ανέτρεψε το ΣτΕ) παραμένουν σε ισχύ. Οπως παραμένουν σε ισχύ και οι αντιασφαλιστικές παρεμβάσεις του νόμου 4152/2012 για τη δημιουργία του ΕΤΕΑ, επί της προηγούμενης θητείας Βρούτση, και βέβαια του νόμου 4387/2016, που μετέτρεψαν τις επικουρικές σε ψίχουλα, επιβάλλοντας το σύστημα των «καθορισμένων εισφορών», στο πλαίσιο της κεφαλαιοποίησης και του «ατομικού κουμπαρά».
Επιπλέον, όσον αφορά τους παλιούς συνταξιούχους, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία, οι νέοι συντελεστές αναπλήρωσης που θα ψηφιστούν δεν θα έχουν κανένα πρακτικό αποτέλεσμα στον υπολογισμό της κύριας σύνταξης, καθώς παραμένουν ο επανυπολογισμός αυτών και η «προσωπική διαφορά», που εφαρμόστηκε με τον νόμο Κατρούγκαλου. Τέλος, θα συνεχιστεί το «πάγωμα» όλων των συντάξεων μέχρι το τέλος του 2022, όπως ρητά προβλέπεται στην αντιασφαλιστική νομοθεσία.

* * *

Ακριβώς αυτή η αλήθεια αποτυπώνεται και στους προϋπολογισμούς (στον κρατικό και του ΕΦΚΑ) που διαμορφώνονται για τη συνολική πορεία των συντάξεων. Επιβεβαιώνεται άλλωστε και από τα επίσημα ντοκουμέντα και της ΕΕ, στα οποία εκτιμάται ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030!
Και, βέβαια, ανεξάρτητα από την τελική μορφή που θα έχει το αναμενόμενο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό, παραμένει ο ομολογημένος στόχος της ΝΔ για την πλήρη ιδιωτικοποίηση των επικουρικών και την παράδοση των εισφορών στον χρηματιστηριακό τζόγο.
Κατά συνέπεια, τα «δώρα» που δήθεν κομίζει η κυβέρνηση έχουν μεγάλη «τοξικότητα» και γι' αυτό συνταξιούχοι και ασφαλισμένοι δεν πρέπει να «τσιμπήσουν» στο τραπέζι που στρώνεται. Ο νόμος Κατρούγκαλου «ζει και βασιλεύει», γίνεται ακόμα πιο αποτελεσματικός, ακόμα πιο επικίνδυνος, ειδικά για τις νεότερες γενιές. Γι' αυτό, απαιτούνται αγωνιστική ετοιμότητα και πολύμορφη δράση συνδικάτων και συνταξιουχικών οργανώσεων, για να μην περάσει η κυβερνητική προπαγάνδα. Να οργανωθούν η πάλη και το απεργιακό μέτωπο στο οποίο καλούν αυτές τις μέρες με τις πρωτοβουλίες τους Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Συνδικάτα. Να σημάνει γενικός συναγερμός μπροστά στα χειρότερα που μεθοδεύονται.

Παγίδα

Εκείνοι που μέχρι πριν από λίγες μέρες παρουσίαζαν ως επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τη «διπλωματική απομόνωση» της Τουρκίας και την ενεργοποίηση του αμερικανοΝΑΤΟικού παράγοντα για το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών, είναι οι ίδιοι που σήμερα, ιδιαίτερα μετά τη συνάντηση Τραμπ - Μητσοτάκη, κλαψουρίζουν επειδή η Τουρκία αναγνωρίζεται ως βασικός «παίκτης» και της αποδίδεται κεντρικός ρόλος στα παζάρια με επίκεντρο τη Λιβύη.
Είναι και αυτή μια απόδειξη της παγίδας που στήνουν στο λαό η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντικού τόξου, σπέρνοντας τον εφησυχασμό ότι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ αποτελούν «ασπίδα» τάχα για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και ότι η αναβάθμιση της Ελλάδας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, όπως γίνεται τώρα με τη Συμφωνία για τις βάσεις, βάζει εμπόδια στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας.
Με αφορμή τη Συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και τα άλλα αστικά κόμματα, με συναίνεση στη λεγόμενη «εθνική στρατηγική», μίλησαν για την Τουρκία ως αποδιοπομπαίο από ΕΕ και ΝΑΤΟ «ταραχοποιό» της περιοχής, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που συμβάλλει στη «σταθερότητα» ως μια συνεπής ΝΑΤΟική δύναμη.
Πρόβαλαν μάλιστα ως «απάντηση» στο σύμφωνο Τουρκίας - Σάρατζ τη στήριξη της Ελλάδας στον άλλο πόλο της «εμφύλιας» διαμάχης στη Λιβύη, στον στρατηγό Χάφταρ, προωθώντας την ενεργότερη ελληνική εμπλοκή συνολικά στις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς για το μέλλον της Λιβύης, με την επικίνδυνη δικαιολογία ότι έτσι «διασφαλίζονται» τα «εθνικά συμφέροντα» της Ελλάδας.
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η «κριτική» που ασκούν τώρα τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση της ΝΔ, κατηγορώντας την ότι μετατρέπει τη χώρα σε «ουραγό» των εξελίξεων, ότι δεν ζητάει επαρκή ανταλλάγματα από τους συμμάχους για τα «εθνικά συμφέροντα», μιλώντας βέβαια για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, που υπηρετεί η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς.
Ποια δείχνουν όλοι μαζί ως «λύση»; Μα την αιτία που αναπαράγει και οξύνει τον κίνδυνο για το λαό. Υποστηρίζουν δηλαδή τη μεγαλύτερη ανάμειξη στα βρώμικα σχέδια των ιμπεριαλιστών σε βάρος του λιβυκού και των άλλων λαών της περιοχής, διεκδικώντας ενεργότερο ρόλο στα διάφορα «τραπέζια» που επεξεργάζονται επικίνδυνες διευθετήσεις συνολικά για την περιοχή και ζητούν παράλληλα μεγαλύτερα ανταλλάγματα από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ για τις δολοφονικές υπηρεσίες που προσφέρουν, με τη μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο.
Οσο και αν προσπαθούν, δεν μπορούν να κρύψουν ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτελούν έναν κρίκο ενταγμένο στους συνολικότερους ανταγωνισμούς. Οτι τη στάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ την καθορίζει ο κεντρικός στόχος τους, που είναι να παραμείνει η Τουρκία στο «δυτικό στρατόπεδο», τη στιγμή που τελευταία αναπτύσσει πολύμορφες σχέσεις με τη Ρωσία και με δεδομένο το κρίσιμο βάρος της ως πολιτικής και στρατιωτικής δύναμης.
Αυτός ο στόχος, που αφορά τη σταθερότητα της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ, υιοθετείται και από τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση της ΝΔ και από την προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό άλλωστε οι εντεινόμενες αμφισβητήσεις συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων της τουρκικής πλευράς επιδιώκεται να αντιμετωπιστούν εντός ευρωατλαντικού πλαισίου, με κύρια κατεύθυνση τη συνδιαχείριση και τη συνεκμετάλλευση, με την υψηλή ΝΑΤΟική και αμερικανική εποπτεία.
Από το 2011, που η Ελλάδα αναμείχθηκε στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη, με την προσδοκία να επωφεληθεί και η ελληνική αστική τάξη από τη νέα κατάσταση που διαμορφωνόταν στην περιοχή με τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη» και την ωμή παρέμβαση των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, μέχρι σήμερα, που οι εξελίξεις εκθέτουν την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ένα:
Η εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς είναι κίνδυνος - θάνατος για το λαό και τα πραγματικά του συμφέροντα. Και ότι ο μόνος τρόπος για να τα υπερασπιστεί, είναι να δυναμώσει τον αγώνα ενάντια σ' αυτούς τους σχεδιασμούς, για το κλείσιμο όλων των βάσεων και την αποδέσμευση της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, παλεύοντας να πάρει ο ίδιος την εξουσία στη χώρα του.

Θανάσης Παφίλης στην ΕΡΤ- “Δε θα καθίσουμε να τρώμε ξύλο άδικα”

 (VIDEO)

Κατιούσα

Ένας εναντίον όλων, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια φράση, κάπως “οπαδική” ομολογουμένως, αλλά όχι μακριά από την πραγματικότητα, η χθεσινοβραδινή εκπομπή του Θανάση Παφίλη στην εκπομπή “10” με την Όλγα Τρέμη, όπου, μετά από μήνες στον αέρα κλήθηκε για την τήρηση των προσχημάτων για πρώτη φορά εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Η σύνθεση του πάνελ επιλεγμένη προσεχτικά με βασικό στόχο να πνιγεί η φωνή του κομμουνιστικού κόμματος μέσα στις ιερεμιάδες για τις καταλήψεις και την “ανομία” που πρέπει να παταχθεί. Ο Μάκης Βορίδης, πλαισιωμένος από το δημοσιογραφικό επιτελείο, με την Όλγα Τρέμη σε ρόλο “καλού μπάτσου”, τον Ηλία Κανέλλη σε ρόλο σαπόρτ του υπουργού αγροτικής ανάπτυξης να διακοπτεί με ειρωνείες και δήθεν “απορίες” για τη θέση του ΚΚΕ, το Δελατόλλα να σιγοντάρει με γελάκια τις παρεμβάσεις του συναδέλφου του, ήταν έτοιμοι για ένα ακόμα ρεσιτάλ μονοθεματικής ατζέντας, αλλά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος τους χάλασε κυριολεκτικά τη σούπα. Ο Θανάσης Παφίλης, διαβασμένος και ετοιμόλογος για άλλη μια φορά, διέλυσε τα αντιδραστικά φληναφήματα του δόγματος “νόμος και τάξη”, επαναφέροντας επίμονα και κόντρα στις εργώδεις προσπάθειες των συνομιλητών του, την κουβέντα στην ουσία.

Αναφερόμενος στο κλίμα αστυνομοκρατίας των ημερών, αναρωτήθηκε αν τώρα πια οι αστυνομικές δυνάμεις “Θα βαράνε όποιον βρίσουν μπροστά τους θα ξεβρακώνουν τον άλλον;” και πρόσθεσε και πως πριν συνέβαιναν αυτά, αλλά τώρα εντείνονται στον πλαίσιο νόμος και τάξη. Ξεσκεπάζοντας την υποκρισία των θιασωτών του δόγματος, υπογράμμισε πως “Νόμος και τάξη είναι και οι εργαζόμενοι σε άθλιες συνθήκες”.  Στάθηκε στην άποψη του ΚΚΕ πως αποκλειστικός ρόλος της αστυνομίας να χτυπάει το οργανωμένο έγκλημα και μόνο. Αναφερόμενος στη γνωστή παραφιλολογία γύρω από τα Εξάρχεια, επισήμανε εύστοχα πως “Στα Εξάρχεια μετά τις επιχειρήσεις έρχεται μετά από 3 ώρες το άλλο γκρουπ των ναρκέμπορων.” Όταν το πάνελ επιχείρησε να στρέψει τη συζήτηση στα περί σωματικής ακεραιότητας των αστυνομικών στις πρόσφατες εκκενώσεις καταλήψεων, ο Παφίλης αντέτεινε: “Όταν πετάς χημικά στο πλήθος, όταν ανοίγεις κεφάλια, δεν είναι επικίνδυνη σωματική βλάβη; Γι’ αυτά όμως δεν υπάρχει δίωξη. Αυτό είναι κρατική βία.”Ακολούθησε παρέμβαση της έτερης δημοσιογράφου, σχετικά με το διαδηλωτή του ΠΑΜΕ που αμύνθηκε ενάντια σε επίθεση ματατζή στη διάρκεια διαμαρτυρίας στο άγαλμα Τρούμαν, όπου προσπάθησε να μιλήσει να τον παρουσιάσει ως “θύμα” βίας, με τον Παφίλη να την αποστομώνει: “Το λέω ανοιχτά, δε θα καθίσουμε να τρώμε ξύλο άδικα”, προσθέτοντας ότι “υπάρχει και αυτοάμυνα”. Στη συνέχεια, με πρωταρχικό ρόλο των Βορίδη – Κανέλλη, η συζήτηση εκτράπηκε στις γνωστές ιστορίες για Λένιν, Στάλιν, “ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς” και λοιπά φιλελέ και ακροδεξιά φαντασιοκοπήματα, με τον Παφίλη να μη χάνει ούτε στιγμή την ψυχραιμία του. Στην κλασική – κλισέ ερώτηση “ποιο σύστημα σας αρέσει”, απάντησε “Δε μου αρέσει ένα σύστημα όπου το 1% του πληθυσμού έχει το 90%” του πλούτου, ενώ στο επόμενο “στανταράκι”, για το ΚΚΕ που μένει κολλημένο στο 5% και αν έβγαινε δε θα ξανάκανε εκλογές, επισήμανε πως η πραγματική επιρροή του ΚΚΕ είναι στο 20% κι ότι θα γίνονταν εκλογές πραγματικά από το λαό στα εργοστάσια και τους τόπους δουλειάς. Τέλος, μιλώντας για το ζήτημα της εκλογής προέδρου, επανέλαβε τη γνωστή ρήση του Χαρίλαου Φλωράκη όταν είχε ρωτηθεί για το θέμα, ότι δηλαδή δε θα δεχόταν τον ρόλο να υπογράφει νόμους ενάντια στο λαό, τονίζοντας πως δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά ενός θεσμού – εγγυητή για τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Διαδηλώσεις στο Ιράν! Για ποιον;

Ξαφνικά όλη η (δυτική) ειδησεογραφία, λίγες μέρες μετά τις μεγάλες αντιαμερικανικές διαδηλώσεις για τη δολοφονία Σουλεϊμανί, μας ενημέρωσε, ως αντίβαρο, για μαζικές διαδηλώσεις, Ιρανών δημοκρατών που δεν ανέχονται το τυραννικό καθεστώς των μουλάδων και βγήκαν στις πλατείες να  διαδηλώσουν κατά της… κατάρριψης του ουκρανικού Μπόινγκ! Γι αυτό(!) ζήτησαν και την παραίτηση του Αγιατολαχ Χαμενεΐ, Προέδρου της χώρας! Δεν έγινε γνωστό αν κάλεσαν και τους Αμερικανούς να «απελευθερώσουν» τη χώρα, όπως Χονγκ Κόνγκ ή να σκοτώσουν τον Πρόεδρο, όπως Σουλεϊμανί!

Είναι αυτοί όλοι παιδιά των «πορτοκαλί» επαναστάσεων της CIA και της NED που ρίχνουν τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις της χώρας τους «δημοκρατικά» για να φέρουν άλλες πιο αντιλαϊκές κυβερνήσεις όπως Αφγανιστάν, Αίγυπτο, Λιβύη, Γιουγκοσλαβία κ.α. και αν είναι δυνατόν και ναζιστικές δυνάμεις στην εξουσία, όπως στην Ουκρανία.

Όλοι ξέρουμε τι είδους καθεστώς είναι στο Ιράν. Σαν τα μούτρα των υποτακτικών ή υποταγμένων στον δυτικό ιμπεριαλισμό, τύπου Σ. Αραβίας, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύης κ.α.

Μα τότε γιατί γίνεται η διαμάχη και η αντιπαράθεση ενώ θα μπορούσαν να τα βρουν όπως στη Σ. Αραβία;

Αν δεν πάμε στα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων που αντιπαλεύουν, ποτέ δεν θα λύσουμε το πρόβλημα με ιδεολογίες, Κοράνια, Θρησκείες και πολιτιστικές διαφορές.

Η διαμάχη Ιράν – δυτικών ιμπεριαλιστών είναι ίδια με τη διαμάχη Βενεζουέλας – ΗΠΑ. Η άρχουσα μονοπωλιακή αστική τάξη σε Ιράν, Βενεζουέλα και όπου παλιότερα έγινε επέμβαση των Αμερικανών και συμμάχων τους, κρατάει για τον εαυτό της τον ενεργειακό πλούτο τη χώρας και δεν δέχεται επικυρίαρχους και υψηλή κυριότητα απ αυτού, από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές. Αυτή είναι η αιτία. Ποιος θα παίρνει τον πλούτο και όχι ποιος θα απελευθερώσει τον λαό από τυραννικά καθεστώτα αφού με ίδια και χειρότερα τα αντικαθιστούν. Σε τι δηλαδή η δυτικής στήριξης δικτατορική «δημοκρατία» του Σάχη που δολοφονούσε μαζικά και αβέρτα, ήταν καλύτερη από τη σημερινή ισλαμική (σιιτική) «δημοκρατία»; Σε τι από την… Αφγανική (σουνιτική) «δημοκρατία» της Σαρία ή τη βασιλεία της Σ. Αραβίας; Μόνο στον επικυρίαρχο διαφέρουν.

Έτσι, η διαφήμιση διαδηλώσεων στο Ιράν, φως φανάρι γίνονται με εντολή από τους χρηματοδότες των οργανώσεων υπεράσπισης των… ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάθε άλλο παρά πείθει ότι πρόκειται για γνήσιες λαϊκές διαδηλώσεις. Κι ενώ τα προβλήματα δημοκρατίας είναι πραγματικά για τον λαό που βγαίνει στον δρόμο και πληρώνει ακριβό τίμημα με νεκρούς και τραυματίες, η λύση που υπονοούν και τελικά οδηγούν οι οργανωτές τέτοιων διαδηλώσεων δεν διαφέρουν από άλλη μια τυραννική εξουσία, χειρότερης υφής αφού τώρα εκτός  της μερίδας της ντόπιας πουλημένης αστικής τάξης θα φορτώσουν φόρο υποτέλειας στον λαό για την παγκόσμια ιμπεριαλιστική αστική τάξη.

Το έχουμε ξαναπεί. Όταν ο λαός και ιδίως η εργατική τάξη που ξεσηκώνεται σε μια χώρα διεκδικώντας δικαιώματα, δεν έχει δικό της πρόγραμμα ταξικής εξουσίας και αυτόνομο ταξικό κέντρο καθοδήγησης και για ανατροπή της ταξικής εξουσίας της αστικής τάξης και της δικτατορίας του κεφαλαίου, η αστική τάξη υποταγμένη ή όχι στους ιμπεριαλιστές, επανέρχεται με άλλο προσωπείο και επιβάλει τη συνέχιση της τυραννικής εκμετάλλευσης του λαού και του πλούτου της χώρας για λογαριασμό της. Ο λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τέτοιες εξουσίες στο σημερινό επίπεδο ανάπτυξης του κόσμου, πέρα από μερικές (ίσως) παραγράφους δικαιωμάτων στους νέους νόμους που όμως θα είναι συνεχώς υπό αίρεση και επαναφορά της ίδιας τυραννικής κατάστασης. Χωρίς κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, οι εργαζόμενοι και ο λαός θα είναι πάντα υποτελείς στην άρχουσα τάξη του κεφαλαίου και συνεχώς αντικείμενα εκμετάλλευσης  κάθε μορφής.

Πόσες μέρες την εβδομάδα δουλεύει ένας «άριστος»;

14-01-2020

«Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα», έγραφε ο Ναζίμ Χικμέτ. Για να τις ζήσουμε, θα χρειαστεί πρώτα να απεγκλωβιστούμε από τη βάρβαρη πολιτική που ονομάζεται – σας αρέσει δεν σας αρέσει – καπιταλισμός.

Παναγιώτης Κολέλης

 

Δύο μόλις εβδομάδες πριν τις ευρωεκλογές του 2019, σε διακαναλική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης – ο τότε διεκδικητής της εξουσίας και σημερινός πρωθυπουργός – είχε μιλήσει για επταήμερη εργασία.
Συγκεκριμένα είχε αναφέρει πως «στον νέο κόσμο που έρχεται, οι άνθρωποι θα δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι δούλευαν μέχρι σήμερα […] όταν μία επιχείρηση συμφωνεί με τους εργαζόμενους, συμφωνεί με επιχειρησιακή σύμβαση να πάει από πενθήμερο σε επταήμερο, με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και με πολύ καλύτερες απολαβές και με αυξημένα δικαιώματα και συμφωνούν τα δύο μέρη, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίζουμε ότι είμαστε σε έναν κόσμο που αλλάζει και πρέπει εργαζόμενοι, επιχειρήσεις και κράτος, βέβαια, να προσαρμοστούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα».


Μάλιστα, η υποψήφια βουλευτής με τη ΝΔ στη Μαγνησία στις εθνικές εκλογές του 2019, Κατερίνα Πατσογιάννη, είχε προσθέσει στα παραπάνω λίγες μέρες μετά στο δελτίο ειδήσεων του Alpha πως «μιλάμε για δυνατότητα, όπου και ο εργαζόμενος θελήσει να εργάζεται 7 ημέρες την εβδομάδα. Αν αυτό το δεχθεί οποιοσδήποτε θέλει να μπει σε αυτή την λογική εργασίας, γιατί να του το απαγορεύουμε; Θέλουμε να αφήσουμε τους ανθρώπους να λειτουργήσουν πιο ελεύθερα».

Το Jumbo, λοιπόν, κάνει απλώς πράξη την προεκλογική δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη για… προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα, στον κόσμο που αλλάζει, επειδή πολύ απλά δεν θέλει να απαγορεύσει (!) στους εργαζόμενους τη δυνατότητα να εργάζονται παραπάνω (!) Κάπως έτσι, κάνοντας την αρχή από τα δικά του καταστήματα στην Πρέβεζα και την Κατερίνη, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για τη λειτουργία των καταστημάτων όλες τις Κυριακές του έτους,
Εικάζουμε πως αυτό γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων, στο όνομα μιας υποτιθέμενης ελευθερίας, αφού είναι «γνωστό» τοις πάσι πως ένας εργαζόμενος έχει διαπραγματευτική ισχύ ανάλογη με αυτή ενός επιχειρηματία.

Άλλωστε, με τη μάσκα της ελεύθερης βούλησης, προσπαθούσαν τότε οι εκπρόσωποι της ΝΔ να περάσουν την επταήμερη εργασία στην κοινή γνώμη ως κάτι το φυσιολογικό, ενώ και σήμερα χρησιμοποιούν παραπλήσια τακτική. Για παράδειγμα, εκεί στο liberal προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα μπερδεύοντας την Αγία Γραφή που αναφέρει για «έξι μέρες εργασία και ξεκούραση την έβδομη» με τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην πάροδο του χρόνου στις σύγχρονες κοινωνίες και συνέβαλλαν στην σημερινή πενταήμερη εργασία, για να αναρωτηθούν τελικά αν αυτές «οι μέρες πρέπει να είναι οπωσδήποτε Σάββατο και Κυριακή». Μάλιστα, συμπεραίνουν πως «πολλές επιχειρήσεις θα έβλεπαν με καλό μάτι το άνοιγμα του καταστήματος ή των καταστημάτων τους τις Κυριακές, όμως φοβούνται τις αντιδράσεις των διαφόρων συνδικαλιστών», γεγονός που μας φέρνει στο μυαλό επιχειρήματα που επικαλούνται γνωστοί και μη εξαιρετέοι εκπρόσωποι του αναθεωρητισμού στη χώρα μας για να μας «πείσουν» πως οι δωσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών στην κατοχή δεν ήταν δωσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών, αλλά… πατριώτες που φοβόντουσαν τον ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ, γι’ αυτό και πήγαιναν με τους Γερμανούς.

Εμείς, από τη μεριά μας, θυμίζουμε πως με απόφαση στις 9 Νοεμβρίου του 2017, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε πως «η εβδομαδιαία ανάπαυση εργαζομένων δεν πρέπει να χορηγείται υποχρεωτικά την ημέρα που έπεται έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας», κάτι που σημαίνει πως ο εργαζόμενος μπορεί να φτάσει να εργάζεται μέχρι και 12 ημέρες χωρίς ρεπό, ανάλογα με το τι θα ορίζει κάθε φορά ο εργοδότης του.

Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις αντιπολιτευτικές του κορόνες, να του θυμίσουμε πως η σύμβαση της ιδιωτικοποιημένης ΤΡΑΙΝΟΣΕ που υπογράφτηκε επί δικής του κυβέρνησης το 2018 αναφέρει στο άρθρο 6 για τους μηχανοδηγούς πως «όταν προκύπτει υπηρεσιακή ανάγκη […] επιτρέπεται να εργάζονται πέραν το πενθημέρου άλλες 4 ημέρες (μέγιστο μέχρι 9 συνεχόμενες ημέρες) και να λαμβάνουν τουλάχιστον το ήμισυ των δικαιούμενων αναπαύσεων σε μηνιαία βάση». Θεωρούμε προκαταβολικά πως γνωρίζετε αριθμητική και άρα καταλαβαίνετε πως οι εννιά συνεχόμενες μέρες είναι περισσότερες από τις επτά συνεχόμενες και κατ’ επέκταση και από τις πέντε.

Συνεπώς, για να μη μακρηγορούμε, συμφωνούμε σε ένα μόνο πράγμα μαζί σας: στο ότι οι εποχές και ο κόσμος αλλάζουν, προσθέτοντας πως αλλάζουν με τη τεχνολογία και την επιστήμη να εξελίσσονται και τις παραγωγικές δυνατότητες να διευρύνονται. Γι’ αυτό και διατηρούμε ακέραιη τη σιγουριά μας και την πίστη μας σε αυτό που έγραφε ο Ναζίμ Χικμέτ, πως «τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα».

Για να τις ζήσουμε, θα χρειαστεί πρώτα να απεγκλωβιστούμε από τη βάρβαρη πολιτική που εκπροσωπείτε και προΐσταστε, που ονομάζεται – σας αρέσει δεν σας αρέσει – καπιταλισμός.