Οχι εφησυχασμός

Με αφορμή το επεισόδιο στα Ιμια και τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν είναι λίγοι αυτοί που προσπαθούν να καλλιεργήσουν εφησυχασμό, αναπαράγοντας θεωρίες περί «εσωτερικής κατανάλωσης» από την πλευρά της Τουρκίας, τώρα που αυξάνουν τα φέρετρα από τα πεδία των μαχών στο Αφρίν και η κυβέρνηση Ερντογάν χρειάζεται έναν αντιπερισπασμό για την κοινή γνώμη. Βέβαια, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι εξελίξεις αυτές επιδρούν άμεσα και στο εσωτερικό της Τουρκίας και ότι αξιοποιούνται ανάλογα από την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα. Το ίδιο συμβαίνει άλλωστε και στην Ελλάδα. Η θεωρία όμως της «εσωτερικής κατανάλωσης» λειτουργεί σαν σκόνη πάνω από τις πραγματικές αιτίες που συντελούν στην αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας σε Αιγαίο και Κύπρο, αφού κρύβουν το σύνθετο πλέγμα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε όλη την περιοχή, όπου συγκρούονται στρατιωτικά και οικονομικά μεγαθήρια για τις σφαίρες επιρροής, τις πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Η πηγή της τουρκικής επιθετικότητας είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να διαφυλάξει και να επεκτείνει τα συμφέροντά της στην περιοχή, ή να αποτρέψει ανταγωνιστικά σχέδια ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και κέντρων, και όχι κάποιο επικοινωνιακό τερτίπι, ή «νταηλίκι» για τον αποπροσανατολισμό του τουρκικού λαού. Επομένως, όχι μόνο δεν χωράει εφησυχασμός, αλλά επιβάλλεται και ένταση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, σύσφιξη της αλληλεγγύης με τον τουρκικό και τους άλλους λαούς, ώστε να μπαίνουν εμπόδια σε επικίνδυνα σχέδια, που μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτες εξελίξεις για τους λαούς.